Nieuws

Bekijk ook alleen het jeugdnieuws en de uitslagen extern.

November 2017
20-11 MMS: actuele standen
16-11 Interne: uitslagen ronde 9
11-11 C-Jeugdteam vierde na 3 van 4 dagen
10-11 Tweede wint van LSG 5
09-11 Voorschoten 4 laat het lelijk liggen bij Oegstgeest 3
09-11 Interne: uitslagen ronde 8
07-11 Leithen 3 te sterk voor Voorschoten 6
02-11 Piet Houweling-beker: uitslagen en standen ronde 1

Oktober 2017
26-10 Jeugd excelleert, kopmannen falen, Philidor 2 wint door bluf
26-10 Interne: uitslagen ronde 7
23-10 Muz(i)ekaal begin van de competitie in Noordwijk
19-10 Voorschoten 3 verliest van de Zwarte Pion
17-10 Voorschoten 5 laat kansen liggen
12-10 Zesde team start met overwinning op Stormpionnen 2
12-10 Voorschoten 4 wint nipt van Utile Dulci 1
12-10 Interne: uitslagen ronde 6
07-10 Daverende zege van het eerste
06-10 Jeugdcompetitie: actuele standen
05-10 Interne: uitslagen ronde 5

September 2017
28-09 Voorschoten 3 – Voorschoten 2
28-09 Interne: uitslagen ronde 4
21-09 Interne: uitslagen ronde 3
16-09 Voorschoten 1 begint goed
14-09 Interne: uitslagen ronde 2
07-09 De interne competitie is begonnen!

Juni 2017
29-06 Jip Damen ook rapidkampioen
22-06 Rapidcompetitie nog niet beslist

Mei 2017
18-05 Henk Schouten wint de interne competitie
18-05 In Memoriam: Piet Sluiter †, 1926-2017
11-05 Voorschoten 4 kampioen
11-05 Interne: Uitslagen en stand ronde 25
09-05 Derde mist ook laatste kans(je) op kampioenschap
06-05 Bliksemzege baat het tweede niet
04-05 Jip Damen snelschaakkampioen
02-05 Voorschoten grijpt naast de LSB-beker

April 2017
25-04 Ondanks nederlaag Voorschoten 5 kampioen
20-04 Peter Wilschut wint na vier jaar weer de Piet Houwelingbeker
16-04 Jip Damen wint B-groep Prinsenstadtoernooi
13-04 4de team boekt 6de zege op rij en is bijna kampioen
13-04 Het vijfde heeft tegen Leithen nog een half bordpunt nodig voor het kampioenschap
06-04 Derde houdt koploper onder druk
01-04 Het eerste stelt orde op zaken

Maart 2017
30-03 Ronald van Vleuten wint de Bas Maatbokaal in voorlaatste ronde
25-03 SV Voorschoten LSB-kampioen JCC E
24-03 Voorschoten speelt de finale van de LSB-beker!
23-03 Voorschoten 6 sluit af met gelijkspel
23-03 Voorschoten 4 zeker van promotie naar 1ste klasse LSB
13-03 Voorschoten 5 te sterk voor Utile Dulci 2
11-03 Code Oranje voor het eerste
09-03 Zevenklapper derde tegen Oegstgeest 3
04-03 Uitverkocht Cultureel Centrum bij GP van Voorschoten

Februari 2017
23-02 Voorschoten maar net door in LSB-beker
19-02 Jette Sannen naar NK
16-02 Voorschoten 4 ook langs De Zwarte Pion 2
09-02 Lekker potje voor het derde tegen Oegstgeest 2
09-02 Voorschoten 5 in ronde 4 ook ongeslagen gebleven
04-02 Eerste speelt weer gelijk

Januari 2017
19-01 Veel verrassende uitslagen in 15de ronde IC
18-01 Voorschotenaren op de Tatavierkampen
14-01 Schoolschakers van de Vink proeven het zoet van de overwinning
09-01 In Memoriam: Henk van der Hilst †, 1923-2017

December 2016
22-12 Verrassende winnaar bij het kerstsnelschaken
21-12 In Memoriam: Erik Bongers †, 1949-2016
19-12 Weer overtuigende zege van Voorschoten 5
17-12 Benauwd gelijkspel van het eerste
13-12 Ook Leithen 2 kan Voorschoten 4 niet van een grote overwinning afhouden
08-12 Gelijkspel voor Voorschoten 6
08-12 Het derde bekert verder
02-12 LSG 4 zet Voorschoten 3 stevig op zijn plaats

November 2016
26-11 Eindelijk winst voor Voorschoten 2
24-11 Voorschoten 4 boekt klinkende zege op Philidor 5
17-11 Voorschoten 6 wint ook tweede competitiewedstrijd
17-11 Overtuigende zege Voorschoten 5
10-11 Voorschoten 3 blijft op koers
05-11 Alweer nederlaag voor Voorschoten 2
05-11 Nieuwe nederlaag van het eerste
03-11 De eerste ronde van de beker kent verrassende uitslagen

Oktober 2016
28-10 4de team heeft voortvarende start in 2de klasse LSB
14-10 Met Jokers winnen van Azen
08-10 Ook pindakaas voor het eerste
08-10 Helaas pindakaas
06-10 Jeugdteam ten onder tegen het zesde

September 2016
17-09 Het eerste pakt de punten
17-09 Oost west, thuis best
15-09 Nog geen bijzondere uitslagen in de eerste ronden van de interne competitie

Augustus 2016
28-08 Peter en Wouter net naast het podium bij Leids Kroeglopertoernooi
08-08 Voorschoten grootste schaakvereniging op ONJK

Juli 2016
24-07 Rosa Ratsma overtuigende winnares kroongroep LCT

Juni 2016
28-06 Ruurd de Boer wint B-groep PK LeiSB
24-06 Thomas Vermet Jeugdkampioen
23-06 Marcus Driessen winnaar van de rapidcompetitie
18-06 Geslaagde afsluiting van het Leidse Grand Prix seizoen
18-06 Fien Sannen vierde op de Nationale Pupillendag

Mei 2016
26-05 De wegen van de Keizer zijn ondoorgrondelijk en zelden aangenaam
15-05 Dubbel succes voor Roderick en Wouter bij Delfts kroeglopertoernooi
12-05 Peter Wilschut weer winnaar van het snelschaken
07-05 Cato 9e bij het NK D

April 2016
27-04 Wouter Noordkamp mengt zich tussen de grootmeesters
23-04 Het eerste sluit af met een spektakelstuk
23-04 Voorschoten 2 simpel langs Rijswijk
21-04 Dirk Gruijters en Harry van der Stap winnen beker
19-04 Voorschoten 4 bekroont succesvol seizoen met topscore voor Carsten
14-04 Bijna, net niet, nipter dan nipt voor het derde!
08-04 Jeugdcompetitie: actuele standen
02-04 Eerste deelt de matchpunten met DD
02-04 Drama met een beetje happy end

Maart 2016
31-03 Spannende ontknoping Piet Houwelingbeker
23-03 Schaakteam behaalt knappe vierde plaats
19-03 Eerste worstelt, maar komt niet boven
19-03 Tweede speelt gelijk tegen koploper Krimpen
17-03 4de team is, met enig geluk, kampioen 3de klasse LSB!
17-03 Interne Competitie: Uitslagen en stand ronde 19
12-03 E-team in blessuretijd naar 3e plaats bij JCC in Voorschoten
11-03 Drama in Aalsmeer
11-03 Remise voor het 6e team
10-03 Voorschoten 5 wint in Boskoop
09-03 Team 1 van Het Kompas door naar de regionale finale schoolschaak!
05-03 Voorschoten op het HSB-snelschaakkampioenschap

Februari 2016
27-02 Veel prijzen bij de GrandPrix van Voorschoten
20-02 Cato de Zoeten naar NK
16-02 Voorschoten 4 blijft ook in Alphen ongeslagen
13-02 Voorschoten 1 verliest weer
13-02 Voorschoten 2 viert begin Jaar van de Aap met winst
11-02 Derde pakt de kop in promotieklasse
11-02 Robin opnieuw uitblinker van Voorschoten 5
08-02 Grote nederlaag 6e team
04-02 Dirk Gruijters blijft op kop in de PH-beker

Januari 2016
29-01 Tata Chess Tournament verloopt succesvol voor Voorschotense spelers
23-01 Daverende entree voor Raffi en Tycho
16-01 Kompas opnieuw schoolschaakkampioen
14-01 Voorschoten 4: … en dat is vier!
14-01 Wilde taferelen bij toptreffen in de Promotieklasse
09-01 Voorschoten 2 overklast De Pion 2
09-01 Nieuw verlies Voorschoten 1
06-01 Jan Oosterom overleden
02-01 Voorschotense meiden in Girls for Grandmaster toernooi
02-01 Voorschoten 1 op het podium bij het Oliebollentoernooi

December 2015
23-12 Elwin in Nancy opnieuw dicht bij IM-norm
19-12 Geslaagde lustrumdag
17-12 Kerstsnelschaken 2015: verslag en uitslagen
12-12 Eerste verliest opnieuw
12-12 Voorschoten 2 opnieuw de weg kwijt
10-12 Teleurstellende thuisnederlaag van het 6e team
10-12 Het vierde is, na de derde winst, Winterkampioen
08-12 Voorschoten 1 bekert verder
03-12 Derde speelt gelijk tegen Philidor 2

November 2015
26-11 PH-beker ronde 2: Thomas de Ruiter verslaat Frits Fritschy
23-11 “Is het niet veel te laat voor die gassies?”
17-11 Weer grote overwinning derde team
12-11 Narrow escape van het vijfde tegen U.D. 2
10-11 Slecht begin competitie 6e team
07-11 Zware nederlaag van het eerste
07-11 Teleurstellende nederlaag van het tweede
05-11 Ratings zeggen weinig

Oktober 2015
29-10 Het vierde ligt op koers na winst op LSG 8
27-10 Sterke start derde tegen LSG 5
10-10 Voorschoten 1 haalt eerste matchpunt
10-10 Voorschoten 2 boekt zwaarbevochten overwinning op LSG 4

September 2015
26-09 Eerste speelt goed maar verliest toch
26-09 Teleurstellende start van het tweede
17-09 Nog meer verrassende uitslagen in de tweede ronde van de interne
10-09 Verrassende eerste ronde-uitslagen bij de interne
03-09 Gert Both erelid
03-09 Christine van der Ven nieuwe wedstrijdleider

Augustus 2015
27-08 Succesvolle simultaan van de clubkampioen

Juli 2015
30-07 De jeugd doet het goed in Dieren
26-07 Sander Hilarius wint B-groep van LCT toernooi
19-07 In Memoriam Jaap Korving †, 1932 - 2015

Juni 2015
30-06 Arje Willemze gedeeld 2e bij PK van de Leidse Schaakbond
26-06 Kinderen én ouders doen schaakexamen
25-06 Schaakseizoen afgesloten met Fischer random en bitterballen
21-06 Net boven de 50% in Echternach
19-06 Michel Boldewijn clubkampioen na spannende barrage
18-06 Sterke eindspurt Peter Wilschut net voldoende voor nieuwe titel
13-06 De Vink actief op het NK Schoolschaak 3-5
11-06 IC: Wouter’s koningsdans was tevergeefs
06-06 Matthijs en Otto sluiten het Grand Prix seizoen mooi af

Mei 2015
28-05 Wie wordt de volgende kampioen na Midas Ratsma?
21-05 Sander Hilarius keert na drie maanden weer terug op De Werf
07-05 Peter Wilschut ongenaakbaar tijdens snelschaakkampioenschap

April 2015
26-04 Ivo Wantola wint Voorschotens Oranjetoernooi
25-04 Voorschoten 1 kampioen!
25-04 Eind goed, al goed
23-04 Frits Fritschy blijft koploper in de IC na ronde 21
16-04 Jan Hellenberg en Richard van Offeren winnen beker
14-04 Vierde onderuit tegen LSG 8
11-04 Eerste team: de champagne blijft in de koelkast
11-04 Voorschoten 2 verslaat ASV 2!!
10-04 Nieuwe stunt redt seizoen voor het derde
09-04 Voorschoten 5 besluit met verlies tegen Stormpionnen
09-04 Na ronde 20 blijft Frits Fritschy lijstaanvoerder in de interne
08-04 Medisch bulletin

Maart 2015
26-03 Jeugd weet wat winnen (en verliezen) is
21-03 Eerste team kan spanning (net) de baas
19-03 Het 5de opnieuw onderuit
12-03 Mooie stunt tegen kampioen Leiderdorp
07-03 Het eerste ‘on the rampage’
07-03 Wisselvallig tweede maakt slechte beurt
05-03 De spanning neemt toe in de PH-beker
04-03 Het vierde een gelijkspel tegen koploper Leiderdorp

Februari 2015
19-02 Derde team aan dun draadje na nipt verlies
18-02 Leiderdorp 4 – SVV 5
16-02 Voorschoten uit de LSB-beker
15-02 75e Noteboomtoernooi
12-02 Ruime zege van het vierde
07-02 Polonaise in Groesbeek
07-02 Beter een half ei dan een lege dop

Januari 2015
29-01 Weer kansloze nederlaag 5e team
29-01 Zwakke prestatie van het derde
24-01 Kompas schoolschaakkampioen 2015
15-01 Onthutsende nederlaag 5e team
14-01 Drie eerste plaatsen bij Tata dagvierkampen
08-01 Wouter Noordkamp en Nico Loomans leiden in de PH-beker
06-01 Slechte start 5e team in het nieuwe jaar
05-01 MMS: Uitslagen en stand Herfstcompetitie
03-01 Goede afsluiting van 2014 & vliegende start van 2015

December 2014
18-12 Frank den Herder winnaar kerstsnelschaken
13-12 Eindelijk winst voor het tweede
13-12 Nieuwe zege van het eerste
11-12 Effectief resultaatschaak van het derde tegen Philidor
11-12 Verloren a-pionnen beëindigen bekeraspiraties Voorschoten
04-12 Spannende 1e ronde LSB-beker overleefd
01-12 Nuttige overwinning van het vierde

November 2014
27-11 Zwart succesvol tijdens 2e ronde PH-beker
22-11 Het eerste haalt uit!
22-11 Mental coach gezocht voor het tweede
18-11 Derde bevecht gelijkspel tegen Leithen
17-11 Weer een remise voor het 5e team
16-11 Rosa verrast GM Haslinger bij Haags weekendtoernooi!
13-11 Gelijkspel van het vierde tegen LSG 7
06-11 Iedereen maakt kans op de PH-beker
01-11 De eerste Voorschotense zege is er!

Oktober 2014
30-10 Voorschoten 5 speelt gelijk tegen SSN
30-10 Nog een valse start!
28-10 Rosa grijpt net naast medaille op EK Jeugd
10-10 Ook een valse start van het vierde

September 2014
27-09 Valse start voor het tweede
27-09 Valse start van het eerste
15-09 MMS: Uitslagen en stand Zomercompetitie

Augustus 2014
16-08 Vuurwerk op en naast het schaakbord
06-08 Jet kampioen bij ONJK
03-08 Top tien notering bij het Kroeglopertoernooi van Santpoort

Juli 2014
31-07 Iedereen in de prijzen op het Open NK
22-07 Gewoon genieten!
04-07 Jeugdcompetitie: eindstanden stap 1 tot en met 3

Juni 2014
21-07 MMS: Uitslagen en stand Zomercompetitie
19-06 Midas Ratsma is een waardig opvolger van Peter Wilschut
13-06 Schaakexamens bij de jeugd
12-06 Midas Ratsma is vrijwel zeker de nieuwe kampioen!
08-06 Bijna het Delftse Kroeglopertoernooi gewonnen…
05-06 Met nog twee ronden te gaan loopt Midas uit
02-06 Ups en downs van Voorschotenaren in de Alpen

Mei 2014
22-05 Henk en Midas houden elkaar in evenwicht in de IC
17-05 Peter wint de Wim Vriend Memorial
15-05 Elwin wint de Piet-Houwelingbeker
15-05 Chris de Weert eerste winnaar van de Bas-Maatbokaal
10-05 Grote zege van het eerste
10-05 De kogel is door de ruit
04-05 Rosa Nederlands kampioen na zinderende barrage
01-05 Peter Wilschut voor de 11e keer snelschaakkampioen

April 2014
30-04 Rosa, Midas, Jip en David bij het NJK
26-04 Lintje voor Bill Schuckink Kool
25-04 Voorschoten 6 eindigt met gelijkspel
24-04 Winnaar Bas Maat Bokaal nog onbekend
24-04 De spanning is weer helemaal terug in de IC
17-04 PH-beker ronde 6: titelstrijd nog steeds onbeslist
16-04 Schaakteam De Vink naar NK Schoolschaken
12-04 Vierde zege op rij voor het eerste
12-04 Tweede stelt zich veilig met twee maal 4-4
10-04 Wie kan Henk Schouten in de IC nog bijhouden?
08-04 Derde houdt kampioen LSG lang in bedwang
05-04 Voorschotenaren prominent aanwezig tijdens Leids Seniorenkampioenschap
03-04 Niemand verliest in Boskoop

Maart 2014
29-03 Eerste wint opnieuw
27-03 Wie volgt Peter Wilschut op als clubkampioen?
22-03 Zowel winst als verlies bij de JCC E
20-03 Derde vecht zich naar verrassend gelijkspel
17-03 Voorschoten 5 sluit af met winst en verlies
15-03 Voorschoten wint HSB-snelschaakkampioenschap
14-03 Het gaat niet goed met Voorschoten 6
13-03 Chris de Weert grijpt de leiding
08-03 Voorschoten 1 wint opnieuw
08-03 Drama in Brabant
02-03 9 Voorschotense deelnemers bij Noteboomtoernooi

Februari 2014
26-02 Derde maakt het koploper Leiderdorp lastig
15-02 Weer in de prijzen op NK snelschaak voor clubteams
14-02 Voorschoten 6 haalt weer gelijkspel
13-02 PH-beker ronde 4: Elwin ontsnapt
08-02 Vertrouwenscrisis leidt tot grote zege van het eerste

Januari 2014
30-01 Weer een strohalm gemist..
30-01 Verrassende ontwikkelingen in de 15de ronde van de IC
29-01 Voorschoten 5 verliest van Sassenheim en Leiderdorp
18-01 Jeugdschakers naar NK in Waalwijk
17-01 Voorschotense delegatie licht teleurgesteld na Tata Steel Chess Tournament
09-01 Koploper ziet peloton achtervolgers uitdunnen
04-01 Het tweede gaat onderuit in Haarlem
04-01 Kansloze nederlaag van Voorschoten 1

December 2013
28-12 Nieuwe generatie doet van zich spreken op Oliebollentoernooi
21-12 Mooie afsluiting van 2013 in Leiden bij de GP van Philidor
19-12 Peter wint kersttoernooi
18-12 A sculptor on chess
13-12 Invaller redt punt voor Voorschoten 6
12-12 Derde laat belangrijk punt glippen
12-12 Bekerteam laat LSG ontsnappen
07-12 Tweede vecht zich naar verrassende winst
07-12 Eerste team lijdt puntverlies

November 2013
30-11 Midas sponsort het goede doel in Haarlem
28-11 PH-beker ronde 2: Elwin van der Auweraert enige koploper
25-11 Nieuwkoop te sterk voor Voorschoten 6
21-11 Geen kans meer op de LSB-beker dit jaar
21-11 Gevoelige nederlaag van Voorschoten 4 tegen Oegstgeest 4
14-11 Vijfde wint bij de Zwarte Pion 3
14-11 Derde wint vierpuntenduel maar net
07-11 Piet Houwelingbeker weer van start
04-11 Wouter Oosthout overleden
02-11 Eerste wint thriller tegen Spijkenisse
01-11 "Jeugd"team wint van jeugdteam

Oktober 2013
19-10 Goed optreden van Voorschotense jeugd bij Grand Prix van Op Eigen Wieken
14-10 Zwakke start van het derde

September 2013
29-09 Rosa van start op het EK Jeugd in Budva, Montenegro
28-09 Goed begin bij Grand Prix van Leiderdorp
21-09 Debuut valt het tweede zwaar
21-09 Eerste begint met een nederlaag
14-09 Succesvolle seizoensopening in Delft


Interne: uitslagen ronde 9

In deze ronde vond een heus topduel plaats: Henk Schouten tegen Peter Wilschut. Henk kreeg het betere van het spel, stond er in de slotstelling ook nog het beste voor, maar koos gezien zijn geringe tijd toch maar voor remise. Jip Damen versloeg met zwart Frank den Herder en nestelde zich zo nog sterker bij de topposities. Opvallend was toch ook wel de nederlaag van Chris Gerritsen tegen Cato de Zoeten, die zo nog maar eens aantoonde hoe groot de stappen zijn die zij maakt.

Maar de absolute sensatie van de eerste negen ronden is toch wel Gert Both, die na een remise tegen Wouter Noordkamp, waarmee de laatste heel goed wegkwam, zowaar de nieuwe nummer één is. Vorig jaar door de technische commissie naar het vierde team verwezen is zijn wraak nu zoeter dan zoet. Wat nou ‘wie de jeugd heeft, heeft de toekomst’? Goede wijn verzuurt niet!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


C-Jeugdteam vierde na 3 van 4 dagen

Het team t/m 14 jaar had zaterdag de derde competitiedag van de Jeugdclubcompetitie (JCC), het Nederlands jeugdkampioenschap voor viertallen, dat in Den Bosch gespeeld wordt. Op de eerste dag verloren we kansloos van Spijkenisse (0-4), waarna we met een vrije ronde vroeg naar Voorschoten terug konden rijden. Op de tweede dag werd het tweede team van Klim Op eenvoudig verslagen (3½-½), maar het tweede team van de Toren Arnhem bleek net te sterk (1½-2½).

Afgelopen zaterdag was dag 3 en weer ging het in de ochtend gemakkelijk: 3½-½ tegen de Pionnetjes uit Schiedam. Om uitzicht te houden op een hoge eindklassering moest de middagronde maar eens gewonnen worden. Tegenstander Moira-Domtoren uit Utrecht was op papier gelijkwaardig.

De borden 3 en 4 zorgden voor een 1-1 tussenstand. Stijn raakte een pion kwijt door een onhandige paardzet (Zet geen paard aan de rand, Stijn!), kon nog afwikkelen naar een eindspel met twee torens tegen een dame, maar hij had ondertussen nog meer pionnen verloren en kon de witte vrijpionnen niet meer stoppen. Matthijs kwam in een eindspel met 2 torens+loper tegen 2 torens+paard, waarbij de loper van Matthijs duidelijk sterker was dan het vijandelijke paard. Bij het dekken van een pion kwamen 2 zwarte torens op een diagonaal waar de loper van Matthijs wel raad mee wist: kwaliteitswinst. Niet veel later kreeg hij het paard cadeau en was de winst verzekerd.

De wedstrijd werd dus op de eerste 2 borden beslist. Jie-Ren bezorgde zijn tegenstander een lelijke dubbelpion en ruilde vrijwel alle stukken. Het lopereindspel leek nog niet zo duidelijk, maar Jie-Ren had goed gezien dat het pionneneindspel gewonnen was. Hij kon even later inderdaad loperruil afdwingen en speelde het feilloos uit.

Cato moest dus nog voor een halfje zorgen om de winst binnen te halen.

Jessie Mang (1581) - Cato de Zoeten (1573)

Stelling na 25 .. Ld7

Hier staat wit beter, maar ze koos het verkeerde plan. Goed is om eerst met h3 een gaatje te maken waarna c6 (bxc6 dxc6) een vrijpion oplevert, waar zwart alle stukken op gericht moet houden. Wit wilde verdergaan met toren via de a-lijn en speelde 26 Ta3. Cato speelde 26 .. Dg5 en de witte toren ging terug: 27 Tac3. Nu had Cato de kans om met 27 .. Txc5! een gelijke stand te bereiken, want op 28 Txc5 volgt Dxc1+!. Dus moet 28 Dxc5 Txc5 29 Txc5 b5 en het is eerder zwart die beter staat, bijvoorbeeld na 30 Tc7 Df4 31 g3 Dd6.

Maar Cato wist dat remise voldoende was en ging voor zetherhaling met 27 .. Df6. Wit bleef haar plan trouw en probeerde het nu met 28. Ta1? Dat was een regelrechte blunder want Cato speelde 28 .. Txc5. Met 29 Dxc5 Txc5 30 Ta8+ Tc8 31 Taxc8+ Lxc8 32 Txc8+ Kg7 33 h3 had wit de schade nog enigszins kunnen beperken, maar na 29 Db7 Dxc3 was de strijd beslist.

   Moira-Domtoren C1 1328 (1248) - Voorschoten C1 1387 (1222)      1 - 3
1. Kylian Bijvank 1631 (1669)    - Jie-Ren Tjin a 1615 (1620)      0 - 1
2. Jessie Mang 1581 (1335)       - Cato de Zoeten 1573 (1500)      0 - 1
3. Twan Leenaers 1100*(1138)     - Matthijs van Borren 1238 (874)  0 - 1
4. Cedric vd Berg 1000* (848)    - Stijn Sannen 1120 (893)         1 - 0

jeugdratings tussen haakjes. * zijn geschatte KNSB-ratings.

Een mooie overwinning die ons zowaar de 4e plaats bezorgde met nog 1 dag, dus 2 partijen te gaan.

Stand aan kop na de 6e ronde:

1. Spijkenisse C1      11 19
2. De Toren Arnhem C1  10 17,5
3. Leiderdorp C1        9 14
4. Voorschoten C1       8 15,5
5. De Waagtoren C1      8 15
6. Klim-Op C1           8 12,5
7. MSV C1               7 13,5
8. De Toren Arnhem C2   7 13,5

De indeling voor ronde 7 zal als volgt zijn:

Spijkenisse C1     - De Waagtoren C1
De Toren Arnhem C1 - Leiderdorp C1
Voorschoten C1     - Klim-Op C1

Het belooft een spannende laatste dag te worden!

Marcus Driessen


Tweede wint van LSG 5

Na de nipt verloren wedstrijd tegen Philidor 2 schreef ik al dat onze volgende tegenstanders zich zorgen konden gaan maken. En de eerste de beste tegenstander werd meteen op een nederlaag getrakteerd. Met mijn voorspellende gaven blijkt nog weinig mis!

Voor de derde keer begonnen we de wedstrijd met een vooruit gespeelde partij, weer op bord 4. Na een 1 en een 0 van Jip was het dit keer Ivo die met zwart een nette remise behaalde tegen Coenraad Spaans (1882). Er zat misschien meer in, maar het ook zomaar slechter af kunnen lopen. Een terechte remise laten we maar zeggen.

Zelf stond ik mijn plek af aan Gerben, omdat ik op vrijdagavond bij de jeugdafdeling moest zijn. Na 0 uit 2 vond ik dat niet zo erg. Toen ik rond half 10 in het Leidse Denksportcentrum aankwam, zag ik dat een goed resultaat er zeker inzat. Roderick stond een gezonde pion voor, Cato, Luuk en Carsten hadden een betere stelling en Jip en Gerben hadden een stelling waarvan je verwacht dat de betere speler wint. Alleen in de stelling van Alisha had ik geen vertrouwen. Zij kreeg een aanval over zich heen, die nog zeer traag vorderde, maar waarbij het resultaat voorspelbaar bleef. Dat overleefde ze inderdaad niet. Op dat moment werd de stand 2-2. Cato koos voor een aanval, offerde (per ongeluk) een loper, waarna haar tegenstander (onnodig) eeuwig schaak toeliet. Cato had positioneel een duidelijk voordeel, dus haar keuze voor de aanval was niet de juiste. Maar dus toch een zeer welkom halfje. En Carsten bracht ons op voorsprong. Zijn tegenstander gebruikte veel tijd, kreeg wel 2 torens op de zevende rij, maar liet zijn koning onbeschermd. Daar profiteerde Carsten dankbaar van:

Don v.d. Biggelaar (1719) - Carsten v.d. Hoeven (1555)

Stelling na 29 Tff7

Hier leek mij Lf8 wel een lekker zetje. Txh7+ is dan niet aantrekkelijk want de toren op e7 moet weg, het paard verdedigen, mat in weinig verhinderen en dan ook nog de toren op h7 blijven dekken. Carsten deed 29 .. Ld4 en dat was net zo effectief. Er volgde nog 30 Pc5 Tb1+ 31 Kh2 Lg1+ 32 Kh1 Lxc5+ en 0-1.

Luuk Weidema (1545) – Wybe Evenhuis (1822)

Stelling na 17 .. Te8

Luuk is met voordeel uit de opening gekomen, al is deze stelling zeker niet gemakkelijk. Na 18 Lh3 moet zwart f5 spelen omdat Ph6 faalt op Lxd7 Dxd7 en Lxh6 (Lxh6 Pxf6+). Op f5 volgt 19 Lxg4 fxg4 20 Lg5 en zwart heeft een onaangename stelling. Luuk speelde echter 18 Lb4 Ph6 19 Pxd6 Pxd6 20 Lxd6 Lg4 21 f3 en nu had Lc8 stukwinst betekent omdat het paard op h4 met g6-g5 wordt ingesloten. Zwart deed echter 21 .. Lxf3 22 Pxf3 Dxd6, ruilde even later de dames en speelde f5 en e4. De zwarte loper op g7 was toen veel sterker dan de witte op g2 en het zwarte paard sprong via e5 naar d3. In tijdnood raakt Luuk door een penning ook nog zijn pion op d5 kwijt. Met nog zeer weinig tijd kwam Luuk erachter dat zijn klok niet goed ingesteld stond, want er kwam geen 10 seconden increment per zet bij. Voor Luuk was het toen al te laat, want zijn stelling was op dat moment hopeloos. Ook bij de meeste andere borden bleek de klok niet goed ingesteld te zijn. Dat was prettig voor Roderick en Gerben, want die kregen er opeens ruim 6 minuten bij. Voor Roderick maakte dat niet heel veel uit, want hij was inmiddels een tweede en derde pion voorgekomen. Of was het al de vierde? Toen Adinda Serdijn ook nog een paard dreigde te verliezen hield ze het eindelijk voor gezien. Ze had waarschijnlijk al eerder willen opgeven, maar uit teambelang had ze de ongelijke strijd onnodig lang gerekt…

3-3 dus met de partijen van Jip en Gerben nog te gaan. Dat kon niet meer mis gaan. Jip had langzaam de druk opgevoerd, veroverde een pion, wikkelde af en won. Schaken kan zo eenvoudig zijn. Waarom lukt mij dat nooit? Nou ja, als teamleider mocht ik er van dichtbij van genieten. Gerben bracht uiteindelijk de winst binnen. Ook hij won een pion, wikkelde af naar een toreneindspel, veroverde een tweede pion en na wat gespartel van zijn tegenstander kon hij de felicitaties in ontvangst nemen.

Een zeer verdiende 5-3 overwinning tegen de nr. 4 (op rating) van de promotieklasse. Dat geeft vertrouwen voor de komende wedstrijden, om te beginnen op 14 december, thuis tegen AAS 2.

   LSG 5                        1877 - Voorschoten 2            1744   3 - 5
1. Patriek Tromp                2042 - Jip Damen                2174   0 - 1
2. Adinda Serdijn               2003 - Roderick van Kempen      1947   0 - 1
3. Jaap van der Heijden         1855 - Gerben van der Hoeven    1945   0 - 1
4. Coenraad Spaans              1882 - Ivo Warmerdam            1610   ½ - ½
5. Rick Derksen                 1853 - Cato de Zoeten           1573   ½ - ½
6. Olivier Huizer               1839 - Alisha Warnaar           1600   1 - 0
7. Wybe Evenhuis                1822 - Luuk Weidema             1545   1 - 0
8. Don van den Biggelaar        1719 - Carsten van der Hoeven   1555   0 - 1

Marcus Driessen


Voorschoten 4 laat het lelijk liggen bij Oegstgeest 3

Na de toch onverwachte overwinning op Utile Dulci in de eerste ronde volgde voor ons een vierpuntenwedstrijd, namelijk tegen Oegstgeest 3, dat over de knie was gegaan bij hun grotere broer. Omdat ons team bepaald nog niet de vereiste vorm te pakken heeft wisten we dat het een lastige avond zou worden. Oegstgeest trad met twee invallers aan op de borden 2 en 7, terwijl wij compleet waren.

De openingen werden voorzichtig gespeeld, tot ik naast mij zag dat Gert’s dame op de 12de zet verleid werd door een lonkende c2. Ik vreesde meteen al dat die pion vergiftigd was en werd daarin bevestigd: Gert is er helemaal niet meer aan te pas gekomen. Ondertussen was iets na tienen Chris tot een puntendeling gekomen: potremise was zijn oordeel en het was te gevaarlijk iets te forceren. Op de overige borden constateerde ik evenwichtige stellingen.

Ronald was verwikkeld in een strijd om het centrum, maar liet zijn zware stukken na dameruil in de hoeken staan. Nadat op één na alle lichte stukken van het bord verdwenen waren stond hij passief. Ook Teun opereerde veel te passief na een Grünfeld-Indische opening, aldus zijn eigen woorden. Jasper speelde onbevangen zijn eigen spel. Hij hield de vijandige koning vast in het midden en beperkte wit tot weinig verrassende zetten. Bij Nico verscheen na het middenspel een tamelijk gesloten pionnenstelling. Was het wel verstandig om ook het zware materieel volledig te ruilen? Christine speelde strategisch goed, maar op een gegeven moment leek er geen doorkomen in de zwarte barrière meer te vinden te zijn. Zelf mocht ik niet mopperen: Ed Noordijk had beperkte bewegingsruimte terwijl ik rustig mijn plannen kon ontvouwen. Op de 43ste zet kon ik een pion winnen, maar in plaats daarvan kostte een misrekening mij een kwaliteit.

Jasper gooide zoveel zand op dat zijn opponent een penning miste, die een paard opleverde. Tegenstander zo van slag dat hij nog een cadeau gaf waarna het uit was. Toen bij Nico alle stukken van het bord verdwenen waren zag hij in dat zijn koning onmogelijk alles kon dekken. Toen hij vervolgens overzag dat een pion in stond was het vechten tegen de bierkaai. Met 1½-2½ achter moest er voor ons een wondertje gaan gebeuren. Van Teun konden we dat niet meer verwachten: hij was te laat uit zijn schaakdroom ontwaakt en vergrootte onze achterstand. Dan wellicht Christine? Voor ik het goed en wel wist was haar partij tegen iemand met 160 ratingpunten meer in remise geëindigd, keurig toch? Toen was het pleit beslecht, want Ronald’s torens werden te laat geactiveerd om nog een rol van betekenis te kunnen spelen. Ik had natuurlijk die pion moeten nemen om het spelletje rustig uit kunnen spelen. Nu kreeg ik van Ed de gelegenheid om via allerlei dreigingen alles te ruilen en remise veilig te stellen.

Ik kan niet anders constateren dan dat we kansen hebben laten liggen op een beter resultaat. We zullen echt uit een ander vaatje moeten gaan tappen willen we ons op dit niveau kunnen blijven handhaven. De eerstvolgende keer is dat thuis tegen Alphen 2 op donderdag 7 december.

   Oegstgeest 3                 1697 - Voorschoten 4            1647  5½ - 2½
1. Jan Brandt                   1739 - Chris Gerritsen          1811   ½ - ½
2. Duleen van Gunsteren         1653 - Gert Both                1797   1 - 0
3. Ed Noordijk                  1744 - Ruurd de Boer            1740   ½ - ½
4. Wessel Volders               1758 - Ronald van Vleuten       1712   1 - 0
5. Harry Telkamp                1640 - Jasper Zijlstra          1760   0 - 1
6. Dick van den Berg            1722 - Teun Meirink             1520   1 - 0
7. Cristiono Leorato                 - Nico Loomans             1476   1 - 0
8. Constant Rams                1624 - Christine van der Ven    1361   ½ - ½

Ruurd de Boer


Interne: uitslagen ronde 8

Door een overwinning op Symon Algera heeft Frank den Herder de koppositie gepakt. Maar de verschillen aan de top zijn nog klein, zodat na de volgende ronde de stand er wellicht weer heel anders kan uitzien. Echt grote verrassingen deden zich deze ronde niet voor, al leek Gerard van der Meer er tegen Roderick van Kempen even op af te stevenen. Hij won een stuk, maar dat bleek uiteindelijk toch niet voldoende om verlies te voorkomen. De hoogst geplaatste jeugdspeler is nu Yannick Wiggers (nr. 20), maar de concurrentie zit daar pal achter en de verschillen zijn nog minimaal. Alles is nog mogelijk!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Leithen 3 te sterk voor Voorschoten 6

De 2e competitiewedstrijd tegen Leithen 3 op dinsdagavond 7 november verliep voor ons desastreus. Slechts ½ punt uit 6 partijen! En hulde dus voor Ruud die de eer redde! Hoewel de ratings van al onze tegenstanders hoger zijn dan de onze, en wij al wel een zware wedstrijd verwachtten, hadden we dit resultaat niet verwacht. Jammer, volgende keer beter.

De uitslagen waren:

   Leithen 3                    1423 - Voorschoten 6            1312  5½ - ½
1. J. Wansink                   1553 - Gerard van der Meer      1431   1 - 0
2. H. Heshusius                 1401 - Bert Hogendoorn          1399   1 - 0 
3. K. Ninikashvili              1483 - Willem Oudhof            1306   1 - 0
4. M. Roukema                   1367 - Frans de Klerk           1330   1 - 0
5. C.J. Verbiest                1500 - Ruud Aalbersberg         1306   ½ - ½
6. P.J.M. Pouw                  1238 - Cees Besuyen             1105   1 - 0

De teamleider,

Bert Hogendoorn


Piet Houweling-beker: uitslagen en standen ronde 1

De eerste ronde zit erop. In totaal spelen er in de A-groep 24 schakers mee en in de B-groep 19, maar die waren er nog niet allemaal, want acht spelers hadden een bye opgenomen. In beide groepen viel gelijk al een aantal verrassingen te noteren. Zo slaagde van de top 3 in de A-groep alleen Henk Schouten erin zijn partij te winnen en hielden Gert Both en Michael Kubbenga knap remise tegen resp. Jip Damen en Kedem Gutkind. Ook met de remise van Ronald van Vleuten tegen Bert Houweling overbrugde de eerste een kloof van ruim 300 elopunten. Een sterk staaltje.

In de B-groep deden de twee hoogste ratinghouders wat ervan hen verwacht mocht worden, maar ging de nummer 3, Nico Loomans, verrassend onderuit tegen Bert Hogendoorn. Andy Lay bracht zijn tegenstander Mick Roukema tot aan de rand van de afgrond, maar er net niet overheen… Uiteindelijk verloor hij zelfs nog.

De volgende ronde is op 30 november. Afmelden kan tot 18:45 uur op de speelavond bij: wedstrijdleider@svvoorschoten.nl.

Zie de uitslagen en standen.

Sander Hilarius


Jeugd excelleert, kopmannen falen, Philidor 2 wint door bluf

Ook in de tweede ronde trof het tweede een van de sterke teams uit de promotieklasse. Degradant Philidor 2 is waarschijnlijk de belangrijkste kandidaat voor de titel, zeker na het verlies van Voorschoten 3 in Lisse. En op de dag van de wedstrijd stonden we ook nog eens met 1-0 achter. Jip ging in Hoogeveen spelen - wat hij voortreffelijk deed - en had zijn partij vooruit gespeeld. En dat ging nu eens niet zoals we dat gewend zijn. Want Jip wint altijd. Maar nu dus niet. Hij ging voortvarend van start want na 19 zetten had hij 6 pionnen naast elkaar op de 4e rij! Dat verdient een plaatje.

Jip Damen (2130) - Bert van der Marel (2051)

Dan de wedstrijddag. Met de 1-0 achterstand voorzag ik een kansloze avond. En geheel in stijl speelde ik zelf een kansloze partij. Tot twee maal toe speelde ik een zet waar ik ernstige twijfels bij had. Maar omdat ik speelde met de gedachte dat ík in ieder geval zou moeten winnen, hoopte ik met zwart enig initiatief te kunnen krijgen. De eerste zet ging misschien nog wel maar de tweede was een regelrechte blunder. Ik spartelde nog lang door, maar het resultaat stond al snel vast. Verloren door de verkeerde mentaliteit. Want hoe durfde ik mijn jonge teamgenoten te wantrouwen? Het verschil in rating op de lagere borden was weliswaar fors, maar zij zouden zich zeker niet als makke schapen naar de slachtbank leiden. Bij Cato zag ik het snel misgaan, maar zowel Carsten als Luuk gingen zowaar een kwaliteit winnen! Bij Ivo en Roderick leek het gelijk te staan en Alisha had een stelling waar ik wel muziek in zag. Haar aanval leek kansrijker in een stelling met tegengestelde rokades. Gelukkig had ik nog iets goed gezien, want Alisha pakte inderdaad een punt.

Carsten kon een kwaliteit pakken, maar hij koos ervoor een pion te slaan met een veelbelovende aanval. Helaas had zijn tegenstander een gemene tegendreiging door een langdurige penning. Op het moment dat ik dacht dat Carsten ten onder zou gaan, wikkelde hij af naar eeuwig schaak, waarbij zijn tegenstander het niet aandurfde om daar uit te lopen. Remise dus.

Ivo kreeg 1 b4 te bestrijden en na een rustige opbouw leek zijn tegenstander voor de aanval te kiezen. Maar Ivo sloeg keihard terug met een kwaliteitsoffer en na een onnauwkeurige zet van zijn stegenstander was het opeens snel gedaan.

Luuk was in de opening een kwaliteit voorgekomen door een aardig trucje.

Luuk Weidema (1472) – Willem Jan van Briemen (1951)


Stelling na 21 Df3

In deze stelling staat het al praktisch gelijk, bijvoorbeeld na 21 .. Pb4. Maar zwart zag een grappig zetje (21 .. d3) die niet zo goed bleek. Luuk ruilde dames en een paar pionnen waarna het al wat overzichtelijker werd. En zwart speelde niet nauwkeurig.


Stelling na 30 f4 d6

Zwart speelde met d6 op zich een logische zet, maar nu volgde 31 Txb6 Txa4 32 Txd6 Txc4 33 exf4.

Het was lastiger geweest als zwart met Ke6 de pion op d7 op het bord had gehouden. Nu zag het er duidelijk gewonnen uit. Maar dat moest nog wel tot een goed einde worden gebracht. De tijd begon inmiddels ook een rol te spelen. Luuk speelde het echter zeer goed, totdat hij mij nog bijna even een hartverzakking bezorgde…


Stelling na 35 Tb7+ Kg8

Hier speelde Luuk 36 Tdd7. Op zich niets mis mee, al is Tg6 handiger, want dan gaat g7 er sowieso af. Nu krijgt zwart nog de kans om een keer g5 te doen. En dat kan nog wel eens vervelend zijn, zeker na 36 .. Tc2+ 37 Kh3?? Op zich is het nog gewonnen voor wit, maar na 37 .. g5 dreigt zwart wel opeens mat in 2 (g4+ en Txh2#). Ik maakte me al op voor enkele benauwde momenten. Zou Luuk wel in de gaten hebben dat hij het beste maar meteen zelf 38 g4 kon spelen? Er kwam gelukkig snel een eind aan mijn lijden. Zwart speelde geen g5 maar 37 .. Pxe5. Na 38 Txg7+ Kh8 39 Tge7 konden de stukken in de doos: 1-0 en een gelijke stand 3½-3½.

En dan Roderick nog. Tegen een obscuur variantje van de Aljechin had hij geen goed antwoord. In het middenspel verloor hij een centrumpion en moest vechten voor remise. De ongelijke lopers boden op zicht wel enig perspectief, maar met de zware stukken erbij was dat bepaald geen uitgemaakte zaak. Het werd lastiger toen Roderick een 2e pion kwijtraakte, want nu moest hij er ook rekening mee houden dat het ongelijke lopereindspel verloren zou gaan.

Roderick van Kempen (2004) - Wadim Sharshov (1945)


Stelling na Df4

Roderick had al een tijdje niet veel meer dan 20 seconden over. Zwart was duidelijk op mat aan het spelen, terwijl het veel eenvoudiger is om op de damevleugel met de pionnen naar voren te marcheren. Op g5 is het matveld afgedekt en Roderick zag nu dat na Lf2+ de dame dat veld moest blijven dekken. Er kwam inderdaad Lf2+ en Roderick deed vrijwel meteen Kg4. En toen volgde h5 en stond hij mat. Helaas pindakaas. Vooral spijtig dat Roderick na Lf2+ niet nog even een paar van zijn 20 seconden had benut om het hele bord goed te kijken. Dan had hij misschien gezien dat Dxf2 zo slecht nog niet was. Want dat is namelijk schaak! Dus niks mat op g5.

Maar ja, de blufzet Lf2 had zijn werk gedaan. We hebben goed partij gegeven maar we staan met lege handen. Maar onze volgende tegenstanders kunnen zich wel zorgen gaan maken! Zeker als de kopmannen ook een positieve bijdrage kunnen leveren. Met 0 uit 3 voor de 2000plussers wordt het natuurlijk altijd lastig.

   Voorschoten 2                1723 - Philidor 2               1944  3½ - 4½
1. Marcus Driessen              2073 - Herman van Halderen      1989   0 - 1
2. Roderick van Kempen          2004 - Wadim Sharshov           1945   0 - 1 
3. Ivo Warmerdam                1537 - Frank Zeven              1981   1 - 0
4. Jip Damen                    2130 - Bert van der Marel       2051   0 - 1
5. Carsten van der Hoeven       1591 - Robin Wooter             1898   ½ - ½
6. Luuk Weidema                 1472 - Willem Jan van Briemen   1952   1 - 0
7. Cato de Zoeten               1433 - Ton Kohlbeck             1876   0 - 1
8. Alisha Warnaar               1549 - Jan van der Knaap        1866   1 - 0

Marcus Driessen


Interne: uitslagen ronde 7

Terwijl Voorschoten 2 in een enerverende en letterlijk tot de allerlaatste seconde spannende wedstrijd bezig was van Philidor 2 te verliezen, vonden er veertien interne wedstrijden plaats. Opvallend was dat in drie gevallen (Henk Schouten, Michael Kubbenga, Frank den Herder) honderden ratingpunten verschil niet voldoende bleken om de winst (tegen resp. Arno Egberts, Teun Meirink en Gert Both) te kunnen binnenhalen. Ratingverschillen zeggen dus niet alles. Maar toch ook wel weer iets, want op de overige borden waren de uitslagen wel ongeveer volgens de verwachtingen.

Komende week is de eerste ronde van de PH-beker. Degenen die zich daarvoor nog niet hebben ingeschreven, kunnen dat tot en met dinsdag 31 oktober alsnog doen. De volgende (achtste) ronde van de interne vindt dan weer plaats de week daarop, op 8 november dus.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Muz(i)ekaal begin van de competitie in Noordwijk

In de vierde klasse van de Leidse Schaakbond speelt net als in het seizoen 2016/2017 een jeugdteam. We zien wel een compleet ander team achter de schaakborden zitten. De spelers die vorig jaar de spits afbeten spelen inmiddels onder de vlag van Voorschoten 5 en Cato maakt deel uit van het “jongerenteam” dat in de Promotieklasse speelt. Wat wel hetzelfde is gebleven, dat is dat een leerzame partij boven het resultaat gaat.

In Noordwijk was Daniel Noteboom 2 de eerste tegenstander van de competitie in de 4e klasse afdeling B. Maandag 23 oktober maakten Otto, Andy, Jette, Finn, Jet en Tjado hun debuut in de externe competitie. Andy heeft twee zoons, Luca en Tommy, die schaken en krijgt op vrijdagavond les van Rosa en inmiddels ook van Jip. Hij viel in voor Tim, die nog niet mee kon doen.

Bij de meesten ging het er lang harmonieus aan toe, ze werden hierbij muziekaal begeleid door het ensemble dat beneden in een zaal van Theater de Muze aan het repeteren was. Tjado zorgde voor de eerste valse noot doordat bij een slagenwisseling een stuk verloren ging. Otto leek gedragen te worden door de muziek, maar werd met een doffe klap uit zijn heerlijke droom geholpen. Zijn tegenstander was na afloop vol lof over hem en beaamde dat hij goed was weggekomen. Otto zag een torenoffer over het hoofd en werd pardoes mat gezet. Andy overschatte de gevaren die schuil gingen in de stelling en werd steeds verder na achteren gedrongen. Bij een uitval ging zijn dame verloren hetgeen de neergang bespoedigde. Van Finn’s gezicht valt niet af te lezen hoe hij ervoor staat, want hij houdt zijn gezicht strak in de plooi. Maar soms ontsnapt hem een krachtterm. Zijn “O shit” verraadde dat het slaan van een gedekte pion geen offer was. Verder was het een puike partij, hier kan op voortgeborduurd worden.

De Muzen van ons gezelschap zorgden voor het slotakkoord. Jette stond aanvankelijk gedrongen, maar door het afruilen van wat stukken klaarde de lucht langzaam op. Ze won een pion terug en ineens was alles nog mogelijk. Het werd remise. De eindstand werd door Jet op 4½ - 1½ gebracht. Ze won een stuk, verloor deze tegen twee pionnen, en vloog op de koning af die noodgedwongen in het midden was gebleven. Geen al te veilige plek en dankzij een penning wist Jet hem mat te zetten! Een bemoedigende start, de volgende wedstrijd is tegen LSG 8. Deze is verplaatst naar vrijdag 1 december, komt dat zien in het Denksport Centrum.

   Daniel Noteboom 2                 - Voorschoten 7                  4½ - 1½
1. E. Romijn                    1552 - Otto Zoet                       1 - 0
2. J. v.d. Voort                1615 - Andy Lay                        1 - 0
3. L.A. van Gunsteren           1431 - Jette Sannen                    ½ - ½
4. J.G.R. van Schie             1395 - Finn Wiggers                    1 - 0
5. O. Brunner                   1221 - Jet de Zoeten                   0 - 1
6. A. de Haas                   1319 - Tjado van der Veen              1 - 0

Roderick van Kempen


Voorschoten 3 verliest van de Zwarte Pion

Helaas heeft Voorschoten 3 op 19 oktober een nederlaag geleden in Lisse tegen de Zwarte Pion 1. Zonder onze spitsspelers Frank en Symon maar met invallers Chris en Ruurd werd het 4½ - 3½.

Chris, met zwart op bord 6, had een snel en agressief spelende tegenstander. Chris behandelde de opening enigszins passief en gaf toen onder druk een paar cruciale pionnen weg terwijl de witte storm nog steeds niet ging liggen. Chris probeerde de boel nog wel te keepen, maar tevergeefs.

Daarmee werd het 0-1 voor DZP. Omdat ik zelf flink aan de bak moest (verderop meer) kon ik het scoreverloop niet goed bijhouden.

Maar de eerste die iets terugdeed was Bert. Toen ik tussentijds even een rondgang langs de borden maakte meldde hij dat hij een remiseaanbod had afgeslagen gezien de tussenstand en de stand op de borden. Dat is de ware spirit. En met succes! Omdat ik zoals gezegd de partijen niet goed heb kunnen volgen is hier de impressie van Bert over zijn eigen partij:

“Het derde ging naar Lisse zonder beide kopmannen, Frank en Symon. Die werden node gemist, omdat iedereen nu twee borden hoger moest spelen dan normaal. Bert had hier geen last van, want hij nam op het eerste bord Joost van Hal vanaf het begin onder vuur. Die ging voor remise en probeerde in het Frans alles dicht te schuiven, maar bleef daardoor met zijn slechte loper op d7 zitten en toen hij ook nog eens een verzwakking accepteerde in zijn pionnenstructuur om dames te ruilen, wist Bert met een handigheidje dubbel te profiteren en wikkelde af naar een gewonnen pionneneindspel.” (BH).

Het handigheidje van Bert:

In deze stelling speelde Bert 29. e6! Er volgde 29…Lxe6 30. Tae1 Tfe8 31. fxg5 Lf7? (31… Ld7 32. Txe7 Txe7 33.Pxf5 Lxf5 34. Txf5 d4 35.cxd4 Tc7 was zijn beste kans) 32. Txe7 Txe7 33. Pxf5 Td7 34. Ph6+ en zwart gaf enkele zetten later op.

Omdat ik geen zicht had op het tussentijdse verloop van de partijen ga ik over op de partij van onze tweede invaller Ruurd op bord 7 met wit. Want inmiddels was de partij op bord 6 afgelopen en had ik vrij zicht op zijn partij. En van afstand zag het er best veelbelovend uit. Vrijwel alle witte stukken belaagden de zwarte koning, maar er moest wel rekening gehouden worden met penningen en tegenaanvallen op de witten:

Hier was een mogelijkheid om in de partij te blijven: 34. cxd6 cxd6 35. f4 en er is nog van alles mogelijk. Echter Ruurd speelde 34. Te1 en creëerde daarmee nog een penning wat uiteindelijk teveel van het slechte bleek.

Iets meer uit mijn zicht speelde Hans met wit tegen hun kopman deze keer spelend op bord 3. Hans kreeg een Draak te bestrijden en deed dat goed totdat hij bewust maar onterecht het bekende kwaliteitsoffer op c3 toeliet. In de fase die toen volgde had zwart het initiatief, maar speelden beiden niet altijd de beste zet waarbij vooral zwart een aantal keren een direct winnende voortzetting over het hoofd zag. Uiteindelijk was de remise daarom een resultaat waar we niet ontevreden over mochten zijn.

Een bord daarnaast, op 4, speelde Sander met zwart tegen de teamleider van DZP. Het was een positioneel ingewikkelde partij waarbij Sander wel steeds het initiatief had. Maar in de tijdnoodfase ging het mis. In eerste instantie miste wit nog een eenvoudige stukwinst, maar toen Sander meende een aanval op de witte koning te kunnen inzetten bleek wit alsnog een truc in de stelling te hebben gevlochten waardoor hij Sander mat kon zetten.

Gelukkig hadden we Richard nog. Op bord 8 speelde hij met zwart heel sterk. Twee gefianchetteerde lopers in combinatie met pionnen bestookten het witte centrum wat leidde tot materiaalwinst.

Zwart staat al heel goed maar nu had wit even te weinig aandacht voor het kwetsbare paard op e5 want er volgde: 18.Pe2? cxd4 19.Lxd4 Txd4 20.Pxd4 Lxe5 en Richard speelde de partij met vaste hand naar winst.

Daarmee was de stand 3,5 – 2,5 voor DZP. En dat was ook de stand toen mijn tegenstander remise aanbood. Maar dit gebeurde in een stelling waarin ik met wit op twee resultaten kon spelen. Na de opening (een Zwarte Leeuw) volgde een zware positionele strijd waarin ik me solide had opgesteld. Ik probeerde me vervolgens een weg richting de zwarte koning te banen. Dit hield wel een kwaliteitsoffer in.

Zwart heeft zojuist 20…Pd4 gespeeld met dreiging op e2. Er volgde 21.Txd4 Txd4 22.Df3 Tdd8? (betere alternatieven waren 22…f5 of 22…Le6 beide met gelijk spel) 23. g4! Gemist door zwart. In zijn vooruitberekeningen had hij alleen rekening gehouden met 23.Dh5 Na 23.g4 heeft wit een zeer goede tot gewonnen stelling. Het remise aanbod een paar zetten later sloeg ik daarom en vanwege de tussenstand in de wedstrijd af. Wat ook hielp was dat ik nog 8 minuten had en zwart iets meer dan anderhalve minuut. Het ging daarom al snel mis voor zwart in de tijdnood. Torenverlies en daarna dame verlies beslisten de partij in mijn voordeel: 3½-3½.

Daarmee lag de druk bij Timo op bord twee die probeerde een lopereindspel (lopers van gelijke kleur) met een pion minder te keepen. Hoe hij in dat eindspel terecht was gekomen heb ik toen niet meegekregen. Eerder had ik wel gezien dat Timo na een uur of twee spelen zijn achterstand in tijd (door fileperikelen iets later gearriveerd) had omgebogen in een tijdvoorsprong met een stelling waarin het voor mij niet duidelijk was wie beter stond. Maar het eindspel dat Timo uiteindelijk moest verdedigen werd door zijn tegenstander heel goed uitgespeeld. De pion achterstand betrof een gedekte vrijpion waar de zwarte koning en loper de hele tijd een oogje op moesten houden en waarbij zwart telkens moest voorkomen dat de lopers zouden worden geruild. Timo verdedigde zich manmoedig maar werd eerst gedwongen al zijn pionnen op de eigen loperkleur te zetten. Vervolgens kon de loper van wit door tempodwang binnendringen en de zwarte h-pion veroveren waarna het pleit beslecht was.

Game en match verloren. In november zijn we “vrij” maar daarna wacht ons de ratingfavoriet in de Promotieklasse, misschien een goede gelegenheid om ons te revancheren?

Gedetailleerde uitslag:

   De Zwarte Pion 1             1818 - Voorschoten 3            1857  4½ - 3½
1. J. van Hal                   1886 - Bert Houweling           1979   0 - 1
2. W.F. van Randen              1729 - Timo Bottema             1950   1 - 0
3. G.P.M. van Dijk              1950 - Hans Lindeboom           1895   ½ - ½
4. W.C.E. Welch                 1836 - Sander Hilarius          1840   1 - 0
5. J.J. den Breejen             1916 - Michael Kubbenga         1887   0 - 1
6. M.L.N. van der Ploeg         1706 - Chris Gerritsen          1811   1 - 0
7. R. van den Aardweg           1775 - Ruurd de Boer            1740   1 - 0
8. W.M. Rosdorff                1749 - Richard van Offeren      1755   0 - 1

Michael Kubbenga


Voorschoten 5 laat kansen liggen

Vorig jaar gingen alle wedstrijden voor het jeugdteam - toen het 7e - verloren, maar toch werd er promotie gemaakt. Nu zijn we dus het 5e en spelen een klasse hoger. Uitgangspunt is dat al die nederlagen zeer leerzaam zijn geweest waardoor het jeugdteam de betere tegenstand wel zal aankunnen. En zo niet, dan is het vast wel weer leerzaam!
De eerste wedstrijd was uit in Voorhout tegen de Vrijpionnen. Hun clubnaam bleek erg inspirerend deze wedstijd. Ik kon zelf pas om half 9 aanwezig zijn en toen was invaller Otto al klaar: “Verloren”. Na een goed gespeelde opening ruilde hij een paard, maar dat had hij niet goed doorgerekend. De schade bleef beperkt tot 2 pionnen, maar nadat Otto vergat om een pionnetje terug te pakken kwamen zijn lopers in de knel door de overmacht aan zwarte pionnen. Hij werd uiteindelijk verrassend snel mat gezet. Gelukkig had broer Jelle beter nieuws. Hij stond een loper voor en ik was net op tijd om te zien hoe Jelle de vijandelijke koning op c4 met b7-b5 mat zette. 1-1 dus.

Tristan stond op dat moment een paard achter (op a5 in laten sluiten door b2-b4), maar bij Jie-Ren, Yannick en Matthijs stond het nog gelijk. Jie-Ren had wel een stuk geofferd tegen 3 pionnen: 3 vrijpionnen op de damevleugel. Tristan vocht zich nog bijna terug in de partij, maar zijn tegenstander brak de koningsstelling van Tristan open met een paardoffer en besliste de partij met een elegant torenoffer.
Matthijs bleek in de opening een pion te hebben gewonnen na de volgende zetten: 1 e4 g6 2 d4 d6 3 Pf3 Lg7 4 Lc4 Lg4 5 Lxf7+ Kxf7 6 Pg5+ Ke8 7 Dxg4. In plaats van tevreden te zijn met de pion en te hergroeperen liet hij z’n paard van g5 naar h3 jagen en kreeg zwart vervelende dreigingen. Door een van die dreigingen te pareren vergat Matthijs dat zwart eenvoudig een pion kon terugwinnen. Even later dacht Matthijs met een trucje weer een pion te winnen, maar een ruil tussendoor kostte hem een stuk. Weliswaar tegen 2 pionnen, waardoor er op de koningsvleugel 3 witte vrijpionnen stonden. Maar zwart won op de damevleugel al snel een pion terug en kon afwikkelen naar een toreneindspel met 2 pionnen meer, waarvan een ver opgerukte vrijpion. Dat was niet te houden. 3-1 achter dus.

Maar er waren nog kansen op een gelijk spel. Bij Jie-Ren veranderde de materiaalverhouding zeer opmerkelijk. Het was dus eerst 3 pionnen tegen een stuk, maar zijn tegenstander dreigde een stuk te verliezen en besloot een toren te offeren tegen 3 pionnen. Toen stond Jie-Ren een kwaliteit voor. Hij ging vervolgens met een vrijpion aan de wandel, maar raakte daardoor wel 2 pionnen kwijt. De vrije c-pion rijkte tot c7 en werd ten koste van een stuk geslagen. Even rekenen… Jie-Ren nu dus een toren voor tegen 3 pionnen. Er resteerde vervolgens toren+loper voor Jie-Ren tegen een loper en 3 pionnen. Maar die pionnen konden niet veel meer doen, dus het leek een punt te worden voor ons. Mijn aandacht ging toen volledig naar de partij van Yannick. Zijn tegenstandster had een stuk geofferd tegen 3 pionnen. Jawel, 3 verbonden vrijpionnen. Yannick kon de witte aanval pareren door dames te ruilen en pakte tussendoor een kwaliteit mee. Maar hij keek inmiddels wel tegen 5 verbonden vrijpionnen aan!


Stelling na 44 exd4

Opmerkelijk genoeg geeft mijn schaakprogramma (Fritz15) de waardering 0.00 in deze stelling. Maar er was inmiddels hevige tijdnood, dus een nauwkeurige voortzetting is niet te verwachten in deze ingewikkelde stelling. Yannick kreeg de h pion cadeau en bereikte even later de volgende stelling.


Stelling na 50. Tb1

Yannick speelde hier 50 ..Tb4 en zag direct dat hij ook eerst even met schaak op f4 had kunnen slaan. Na 50 .. Tdxf4+ kan het zelfs snel mat gaan, bijvoorbeeld door 51 Kg3 T4f5 52 Kh4 Tf3 met de dreiging T8f5+ en Th3 mat.

Wit ruilde torens op b4 en speelde e6:


Stelling na 52 e6

De enige zet die wint voor zwart is nu Ta8! Je moet het maar zien. Alle andere zetten blijken te verliezen. Op e7 volgt natuurlijk Kf7 en na d7 speelt zwart Kf8, waardoor de gevaarlijkste pionnen onder controle worden gehouden. Het opspelen van de andere pionnen duurt net te lang al blijft het enorm ingewikkeld: 52 .. Ta8 53 f5 b3 54 f6+ Kg6.


Analyse, na 54 .. Kg6

En nu:
   A. 55 f7 b3 56 f8D Txf8 57 e7 Te8 58 d7 Kf7! 59 d8D b1D en zwart blijft een toren voor. Of
   B. 55 d7 b2 56 e7 Ta4+!


Analyse, na 56 .. Ta4+

Weer de enige zet voor de winst. Daarom moest de toren dus naar a8.
57 Kg3 b1D 58 e8D+ Kf5! Na Kxg5 heeft wit eeuwig schaak.
Na 59 d8D is het mat in 7: 59 .. Dg1+ 60 Kf3 Df1+ 61 Ke3 De1+ 62 Kd3 Ta3+ 63 Kc2 (anders Dc3+ en Dc5 mat) Tc3+ 64 Kb2 Dc1+ 65 Ka2 Ta3 mat.
Met 59 De3 kan wit het langer rekken, maar als de zwarte dame en toren goed samenwerken is mat ook weer onvermijdelijk.

In de partij speelde Yannick 52 .. b3 en na 53 e7 Th8


Stelling na 53 e7

Hier dacht ik dat 53 .. b2 nog kon winnen vanwege 54 exf8D Kxf8 55 d7 Ke7. Maar wit speelt natuurlijk 54 d7! En wint op een vergelijkbare manier als in de partij:
53... Th8 54. d7 b2 55 d8D b1D 56 Dxh8+ Kxh8 57 e8D+ Kg7 58 De5+ Kf7 59 Df6+ Ke8 60 g6 b5 61 Df7+ Kd8 62 g7 Dd1+ 63 Kf5 Dd3+ 64 Kg5 Dg3+ 65 Kh6 Dh4+ 66 Dh5 Dxf4+ 67 Dg5+ 1-0

Het schaakspel kan zo ingewikkeld zijn, maar oh zo mooi!

Jie-Ren had ondertussen 2 pionnen onschadelijk gemaakt, maar hij liet de laatste zwarte pion een vork op koning en toren maken zodat dit ook nog ongelukkig afliep. Nog wel met een halfje, dat dan wel. Eindstand 4,5 - 1,5. Toch weer een ruime nederlaag. Maar wel weer veel geleerd!

   Vrijpionnen 1                       - Voorschoten 5                  4½ - 1½
1. Sikuan Lam                   1518   - Jie-Ren Tjin a Lien      1613   ½ - ½
2. Marissa Brinkhof             1550   - Yannick Wiggers           783 * 1 - 0
3. Frans Verheijden             1447   - Matthijs van Borren      1193   1 - 0
4. Misha Brinkhof               1300   - Tristan Maas             1098   1 - 0
5. Justin Vonk                  1055   - Otto Zoet                 839 * 1 - 0
6. Arjen Knoppert               1143 * - Jelle Zoet                678 * 0 - 1

* jeugdratings

Marcus Driessen


Zesde team start met overwinning op Stormpionnen 2

Het 6e competitieteam ontmoette haar eerste tegenstander in de competitie 2017-2018 thuis op 5 oktober en 12 oktober, waarbij op de eerste datum 2 wedstrijden door Gerard en Cees vooruit werden gespeeld op 5 oktober op verzoek van onze tegenstander, Stormpionnen 2 uit Leiden, een jeugdteam. Na de tussenstand van 1–1 werden de overige 4 partijen gespeeld op 12 oktober. Hoewel we ons in goed gezelschap bevonden in het kleine zaaltje van De Werf, het 1e team speelde daar ook een bekerwedstrijd, waren wij toch kennelijk niet voldoende geïnspireerd om alle partijen in winst om te zetten. Desalniettemin een 4–2 overwinning was het eindresultaat en dat geeft hoop voor de toekomst.

De uitslagen waren:

   Voorschoten 6                     - Stormpionnen 2                  4 - 2
1. Bert Hogendoorn              1399 - B.D. Rodrigues Pereira          1 - 0
2. Gerard van der Meer          1431 - S. van Dijk              1206   0 - 1
3. Willem Oudhof                1306 - W. Douma                        1 - 0
4. Frans de Klerk               1330 - S.J. Sebrechts                  1 - 0
5. Ruud Aalbersberg             1306 - A. Vleming                      0 - 1
6. Cees Besuyen                 1105 - J.J.M. Splinter                 1 - 0

De Teamleider,

Bert Hogendoorn


Voorschoten 4 wint nipt van Utile Dulci 1

Het succes van de afgelopen twee seizoenen heeft er toe geleid dat het 4de team kaalgeplukt is. De vier voormalige jeugdspelers Jip, Carsten, Ivo en Luuk, promoveerden naar het 2de en Michael en Richard vertrokken naar het 3de team. De harde kern, Jasper, Ronald en ondergetekende, verwelkomde Gert en vier promovendi uit het 5de t.w. Chris, Teun, Nico en Christine. Gerard van der Meer viel in voor vakantieganger Christine in de eerste wedstrijd van 2017-2018.

Op papier hebben wij het zwakste team van de 1ste klasse, maar qua mentaliteit gaan wij ook dit jaar weer voor de prijzen, merkt deze tevreden teamleider op. Het begin gaf al veel vertrouwen: een tijdwinst van ruim een half uur voor Nico en op de meeste borden stevige openingsstellingen. Na een uur zag ik licht voordeel bij Jasper en Nico verschijnen en tamelijk gesloten stellingen bij Chris, Ronald en Gerard. Zelf was ik ontevreden over mijn opening, kwam minder te staan, maar mijn tegenstander wilde er niet van profiteren.

Op bord 5 liet de zwartspeler een paard in staan om een open h-lijn te creëren, maar Jasper stelde de ontvangst van dat cadeau uit om zijn torens te kunnen mobiliseren. Chris beoordeelde zijn stelling als pot-remise en aarzelde over het vervolg. Gert’s kleine stukken wonnen een pion nabij de zwarte koning maar zijn loper werd de weg terug afgesneden. Nico kwam steeds beter te staan. De overige stellingen waren geheel in evenwicht. Gerard speelde iets te snel zijn paard waardoor licht voordeel verzandde in de eerste remise. Ook Teun boekte een knappe remise tegen een op papier veel sterkere speler. Jasper nam het offer aan maar offerde meteen zijn loper terug wat een pion opleverde. Omdat er voor beide spelers geen voordeel meer te bereiken was werd ook aan dit bord remise overeengekomen. Korte tijd daarna kon ik een mindere zet van mijn tegenstander pareren met een schijnoffer. Pionwinst leidde vervolgens vrij eenvoudig en snel tot partijwinst. (2½ -1½)

Op het eerste bord had Chris toch de stoute schoenen aangetrokken om het centrum open te breken. Maar zijn tegenstander zag daar ook mogelijkheden voor een naar voren geschoven toren ondersteund door een opgerukt paard. Een dubbele aanval werd Chris teveel: na torenverlies stortte de zwarte stelling in elkaar. Nico stond met ruim 10 minuten meer op de klok ondertussen glad gewonnen, maar na pionverlies begon hij een achteraf onbezonnen actie met zijn paard, dat tot dan toe de gehele partij als een veldheer het strijdperk overzag en beheerste. De actie leidde tot toren- en uiteindelijk puntverlies: een droevig einde van een mooi opgezette partij! Ondertussen verdedigde Gert zijn loper met verve: dame, toren en andere loper werden ingezet. Maar zijn tegenstrever zat ook niet stil: Gert moest paard geven in ruil voor torenpenning. Na het optrekken van de kruitdampen had zwart een toren, twee lopers en een paard tegen dame plus loper voor Gert. Één loper werd snel veroverd en na loperruil leek een remiseachtige stelling te resteren, maar een onreglementaire zet van zwart in tijdnood was genoeg voor winst. De stand was weer gelijk en dat zou het ook blijven gezien de stelling op Ronald’s bord: alle stukken waren geruild en ieder had nog 5 pionnen. Na wat heen en weer geschuif bood Ronald remise aan, vervolgens werd er wat geruild en toen kreeg Ronald een remisevoorstel. Omdat het inmiddels een tempoverhaal was geworden wist hij dat er meer in zat en toonde dat overtuigend aan!

Zo zie je maar: wie niet waagt zal nooit winnen. Verdiend? Natuurlijk, want zeker Nico, maar ook Chris hebben kansen laten liggen. Als teamleider ben ik zeer tevreden over de vechtlust van ieder, dit geeft vertrouwen voor de toekomst, om aan te sluiten bij het motto van het nieuwe kabinet.

   Voorschoten 4                1656 - Utile Dulci 1            1681  4½ - 3½
1. Chris Gerritsen              1811 - J.J.M. Borst             1807   0 - 1
2. Gert Both                    1797 - T.N.J. Bouwmeester       1790   1 - 0
3. Ruurd de Boer                1740 - J.J. Hoogenboom          1577   1 - 0
4. Ronald van Vleuten           1712 - A.M. Bakker              1679   1 - 0
5. Jasper Zijlstra              1760 - B.J. van Leur            1783   ½ - ½
6. Teun Meirink                 1520 - R.C. Rodewijk            1725   ½ - ½
7. Nico Loomans                 1476 - T.C.M. Spruit            1632   0 - 1
8. Gerard van der Meer          1431 - P.P.M. Spruit            1451   ½ - ½

Ruurd de Boer


Interne: uitslagen ronde 6

Een drukte van belang was het bij ronde 6. Het KNSB-bekerteam speelde thuis en dat deden ook nog eens Voorschoten 4 en 6. Succesvol was de avond zeker, want alle teams wonnen! Maar dat alles had natuurlijk wel zijn gevolgen voor de interne. Het middenkader van de vereniging ontbrak en dat zorgde ervoor dat er veel ‘Jong tegen Oud’-duels waren te zien – waarbij uiteraard het begrip ‘oud’ maar heel relatief is. Nu trokken die laatsten meestal nog aan het langste eind, maar wat er gaat gebeuren als de jongeren iets minder jong worden en de ouderen nóg ouder … Per slot van rekening komen van het huidige eerste team er ook zeven uit de eigen jeugdgelederen en die zijn ook ooit met sneltreinvaart het hele veld voorbij gedenderd!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Daverende zege van het eerste

In Alkmaar begint de victorie. Dat was tenminste zo op 7 oktober 1573 toen de dijken rond de stad op bevel van Willem van Oranje werden doorgestoken en de zoon van Alva, die Alkmaar belegerde, gedwongen werd het hazenpad te kiezen. En laat Voorschoten 1 nu precies op de dag af 444 jaar later daar een uitwedstrijd moeten spelen! Dat zorgde voor nogal wat consternatie want de hele binnenstad vierde nog steeds feest waardoor tegenstander De Waagtoren niet over zijn gebruikelijke locatie kon beschikken en uitweek naar … het AZ-stadion. In het verleden hebben wij naast hoempaorkesten, in bloemenkassen, in onverwarmde kerken in kerstsfeer en vele andere minder voor de hand liggende locaties gespeeld, maar een voetbalstadion zat daar nog niet bij. Nu dus wel. Overigens waren de omstandigheden daar meer dan voortreffelijk, behalve dan dat de hele Voorschoten-selectie op de bank zat. Dat voelt toch niet lekker in zo’n voetbalomgeving.

De Waagtoren is een sterk team, en samen met ons, DD en De Wijker Toren favoriet voor de bovenste plaatsen. Dit was dus een vierpuntenwedstrijd en het eerste moment van de waarheid: gaan we dit jaar echt een rol van betekenis spelen? Bovendien moesten we Elwin missen, maar voor hem konden we gelukkig Jip opstellen, die hiermee zijn debuut maakte in het eerste. En bij Jip en externe wedstrijden – dan staat de uitslag eigenlijk al vast. Maar daarover straks.

Zoals altijd viel er na zo’n twee uur spelen nog weinig over de uitslag te voorspellen. Rosa had op bord 5 de sterkste Waagtorenaar getroffen, die zich ongetwijfeld om tactische reden ergens midden in het team verdekt had opgesteld. Het effect daarvan was nul, want Rosa speelde de opening voortreffelijk en verkreeg direct al ruim voordeel. Zozeer zelfs dat haar tegenstander probeerde weg te komen met een remiseaanbod. Maar wij weten allen dat als iemand met een hogere rating dan de jouwe remise aanbiedt, je er zonder meer van uit kunt gaan dat je héél goed staat. Rosa wimpelde het aanbod dus af. Daar stond tegenover dat Igor een pion had ingeleverd en dat het op de andere borden nog alle kanten leek te kunnen opgaan. De wedstrijd was in evenwicht.

Dat veranderde niet toen David remiseerde tegen oudgediende Hebert Perez Garcia. Met zwart spelend hield hij de partij volstrekt in evenwicht en op geen enkel moment kon een van beide spelers op een overwicht bogen. De puntendeling was dan ook een logisch gevolg van deze partij en gaf beide spelers wat hun toekwam.

Maar het eerste volle punt ging wel naar Voorschoten. En niet onverwacht was het Rosa die scoorde. Dat klinkt wat simpeler dan het in werkelijkheid was, want in een onoverzichtelijke aanval op een verzwakte koningsstelling offerde zij een loper waar de computer zo het hare over denkt. Eén zet kreeg de Alkmaarder daardoor de gelegenheid om af te wikkelen naar een min of meer gelijke stelling, maar toen hij die zet niet vond, was Rosa’s aanval niet meer te stuiten en het punt binnen. Een fraaie partij.

Henk was degene die de Voorschotense voorsprong op één punt hield. Het moet gezegd dat ik mij lange tijd enige zorgen maakte of hij de witte aanval die op hem afkwam wel zou kunnen pareren, maar dat bleek meer te zeggen over mijn onbegrip van de stelling dan over de harde realiteit. De computer ziet op geen enkel moment enig serieus gevaar. Henk en zijn tegenstandster Maaike Keetman trouwens ook niet, want die herhaalden uiteindelijk driemaal de zetten, waarmee de remise een feit was.

Zo stonden we dus 2,5-1,5 voor, maar het was duidelijk dat dat niet lang zou duren want Igors stelling was zo verschrikkelijk verloren dat het vermoedelijk nog maar een kwestie van minuten zou zijn voordat de bijl zou vallen. Ik viel dan ook bijna om van verbazing toen ik plots te horen kreeg dat hij gewonnen had. Pardon? Gewonnen? Hebben we het hier wel over de Igor die eerder in de partij een kleinigheid had overzien waardoor hij een (centrum)pion was achtergekomen en die daarna continu met de rug tegen de muur stond, hopend op betere tijden? Omdat het zo bizar is voeg ik maar een diagrammetje in:

Wit aan zet. Hij staat een pion voor en na het voor de hand liggende 38. Txf7+ en daarna Dxf5 zelfs drie. Zwart heeft geen dreigingen meer en is compleet uitgepraat. Daarom nu de onwaarschijnlijke vraag: hoe verliest wit dit in één zet? Laat ik het antwoord maar direct geven: 38. g4??. Een zet die in de categorie Zelfvernietiging zeker de kwalificatie Uitmuntend verdient. Dat is op dit moment echt het allerslechtste wat je kunt doen: 38. … Lxf4+ en wit kan alleen nog mat verhinderen door loper én toren te geven, 0-1. Dit is zo’n moment van absolute zelfhaat, dat je nog vele jaren bij je draagt en dat telkens weer komt opborrelen als je zwaar getafeld hebt. Zo weet ik zelf nog van die keer jaren geleden dat … ach, laat ik er maar niet weer over beginnen. Er is al genoeg leed op de wereld.

Het is allemaal niet eerlijk natuurlijk, maar van pas kwam het wel voor Voorschoten want nu waren in één klap alle zorgen verdwenen. Peter was niet best uit de opening gekomen maar stond inmiddels beter, Vincent had een pion meer, Jip zelfs een kwaliteit, zij het ten koste van een pion, en alleen Kedem leek het niet te gaan redden. Al met al kon het na de zege van Igor dus eigenlijk nauwelijks meer mis gaan.

Dat was helemaal het geval toen Peter won en de stand op 4-1 bracht. Als gezegd was zijn opening nogal mislukt en was hij in zwaar weer terechtgekomen. Zijn tegenstander liet echter toe dat Peter het veld voor een potentieel gevaarlijke vrijpion kon bezetten met een paard – de ideale verdediging – waarmee de angel uit de stelling was. Toen de Alkmaarder verderop ook niet op zijn handigst voortzette, werden de rollen langzamerhand omgedraaid en was het juist Peter die een vrijpion had. Inmiddels was er ook wat materiaal geruild waardoor er voor de Alkmaarse kopman geen houden meer aan was. De verhoudingen waren definitief omgebogen en dat liet Peter zich niet meer ontglippen.

Eén matchpuntje was zo al binnen en de vraag was niet óf maar wíé het laatste zetje zou geven. Dat dat Kedem zou blijken te zijn kwam haast net zo onverwacht als de zege van Igor. Kedems opening was er niet een van degelijk hout en als zijn tegenstander niet van vlees en bloed maar digitaal was geweest, was hij er op de 23ste zet met een even fraaie als verborgen combinatie hard vanaf getimmerd. Maar ook al gebeurde dat niet, de stelling bleef somber makend en zo goed als verloren. Totdat bijgaande stelling op het bord verscheen.

Wit (Kedem) is aan zet en het einde lijkt nabij. Maar dat is gezichtsbedrog want na 47. Ld3! Is het plotseling remise! Zwart moet wel nemen, maar dan blijft wit schaak geven met de dame op de diagonaal h4-d8. Een leuke ontsnapping.

Dat betekende dat beide matchpunten binnen waren en we rustig konden afwachten hoeveel bordpunten er nog bij zouden komen. Want dat dat zou gaan gebeuren stond wel vast: Jip stond nog altijd een kwaliteit tegen een pion voor, maar simpel te winnen was dat bepaaldelijk niet, en Vincent had zijn voorsprong inmiddels uitgebreid naar twee pionnen. Dat zou zeker goed komen.

Maar natuurlijk won Jip ook! Want dat het niet simpel was is voor Jip geen probleem: hij wint gewoon altijd zijn externe wedstrijden. Vorig jaar immers werd hij daarmee nog clubtopscoorder met een ongelooflijke 10 uit 10. Oké, bijeenvergaard in wedstrijden voor Voorschoten 4, 3 en 2, maar dit jaar heeft hij daar alweer 2 uit 2 aan toegevoegd bij Voorschoten 2 en 1. Kasparov noch Carlsen zou het beter hebben gedaan, ik bedoel maar. Ook in deze partij wist hij zijn eerder verworven materiële voordeel zorgvuldig manoeuvrerend te gelde te brengen. En dat was helemaal niet makkelijk omdat er sprake was van lopers van ongelijke kleur waardoor het steeds schuren was langs de remisemarge. Maar over die grens heen stappen deed hij nooit zodat uiteindelijk het welverdiende punt voor hem was. 12 uit 12!

Restte alleen nog de partij van Vincent. Zijn tegenstander was in het vroege middenspel een wilde centrumaanval begonnen waarmee hij weliswaar zijn eigen koningsstelling opblies maar ook wat initiatief verkreeg. Daar had hij wellicht wat meer compensatie uit kunnen peuren dan hij deed want zoals het nu ging kwam hij een pion achter en was er van enige compensatie geen sprake meer. Vincent stond aan het roer, won later nog een tweede pion en verderop zelfs een derde. Dat hij uiteindelijk als laatste klaar was kwam dan ook niet doordat de stelling zo complex was maar omdat zijn tegenstander heel lang doorspeelde hopend op dingen als een dolle toren of patvalletjes. Gezien wat er op sommige andere borden was gebeurd was dat helemaal zo’n gekke gedachte nog niet, maar Vincent bleef alert en na 77 zetten was het punt voor hem.

Dat bracht de eindstand op een daverende 6,5-1,5 voor Voorschoten, waarmee ons eerste heel goede zaken doet. Niet alleen komen al die bordpunten uiteraard uitstekend van pas, daarnaast zijn ze ook behaald tegen een directe concurrent, waarvan te verwachten is dat ze andere teams nog veel punten gaan ontfutselen. Het mes snijdt dus aan twee kanten. Nu moeten we er natuurlijk wel bij zeggen dat de Voorschotense overwinning weliswaar meer dan verdiend was, maar tegelijkertijd ook behoorlijk geflatteerd. Wij kregen duidelijk te veel en het geluk was aan onze zijde. De manier waarop Igor en Kedem ontsnapten bijvoorbeeld moet voor Waagtorenfans pijn aan de ogen hebben gedaan. Maar soms rollen alle ballen nu eenmaal dezelfde kant op en dit was zo’n middag. Een fijn gevoel geeft dat trouwens wel. Moge het altijd zo blijven…

   De Waagtoren                 2167 - Voorschoten              2127  1½ - 6½
1. Frank van Tellingen          2257 - Peter Wilschut           2255   0 - 1
2. Maaike Keetman               2197 - Henk Schouten            2142   ½ - ½
3. Jos Vlaming                  2106 - Vincent Blom             2239   0 - 1
4. Frank Agter                  2233 - Jip Damen                2130   0 - 1
5. Danny de Ruiter              2324 - Rosa Ratsma              2220   0 - 1
6. Hebert Perez Garcia          2083 - David Jongste            1968   ½ - ½
7. Peter Hoekstra               2025 - Kedem Gutkind            2069   ½ - ½
8. Rob Konijn                   2116 - Igor Damen               1994   0 - 1

Sander Hilarius


Interne: uitslagen ronde 5

Er werd weer stevig gevochten in de vijfde ronde. Maar twee van zestien wedstrijden eindigden in een remise. En daar zat een regelrechte sensatie bij! Ronald van Vleuten slaagde er, met de zwarte kleuren, in onze kampioen Henk Schouten in toom te houden, iets wat beiden ongetwijfeld van tevoren niet hadden verwacht. Een fraaie prestatie. Ook de andere remise was trouwens opmerkenswaardig: Ryan Balsters, die pas ruim een jaar schaakt, scoorde zijn eerste wedstrijdpunt. Het schaken ging al goed en nu het eerste schaap over de dam is, kunnen we de bijbehorende punten ook gaan verwachten.

Jip Damen pakte de koppositie door overtuigend Yannick Wiggers te verslaan, maar de drama’s van de avond kwamen ongetwijfeld op het conto van Ruurd de Boer en Cato de Zoeten. Ruurd leek op een remise tegen Michael Kubbinga af te stevenen, maar vergooide dat op het allerlaatste moment alsnog, Cato miste een paardvorkje met wel heel ernstige gevolgen: dameverlies. Waaruit maar weer eens temeer blijkt dat we punten pas mogen tellen als de partij écht helemaal is afgelopen!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Voorschoten 3 – Voorschoten 2

De jeugd heeft de toekomst, maar deze keer won de ervaring.

Op 28 september vond de aftrap plaats voor de Voorschoten teams in de promotieklasse.

Ons jeugdteam (opgebouwd om een sterke as bestaande uit Jip, Marcus en Roderick) speelt als Voorschoten 2 in de promotieklasse. Dit wekt misschien verbazing bij buitenstaanders, maar hiertoe werd in afstemming met de competitieleider besloten omdat het speelschema voor Voorschoten 3 ongunstig uitpakte voor de studerende en schoolgaande jeugd: verre uitwedstrijden en ongunstige data i.r.t. proefwerkweken. Het alternatief was om het wedstrijdschema van V2 en V3 om te wisselen.

De senioren spelen dus als Voorschoten 3 in de promotieklasse. Op rating is het team tweede, ongeveer gelijk met Leithen maar ruim achter Philidor. Doelstelling is meedoen om de bovenste plaats en dat betekende dat we de wedstrijd tegen ons jeugdteam serieus namen. Afzeggingen waren minimaal. Alleen Timo kon echt niet komen. Anderen die eigenlijk verhinderd waren zetten hun agenda om.

En terecht. Want eigenlijk was de aftrap al een week voor de 28e: Bert en Jip speelden op bord 4 hun partij vooruit. En dat leverde het derde al meteen een serieus te nemen waarschuwing op. Bert, spelend met wit, ging voortvarend van start en nam het initiatief in het centrum en op de damevleugel, smoorde een tegenaanval op de koningsvleugel in de kiem en ging vervolgens met de dame op avontuur op de damevleugel. Hij kwam in het voordeel maar maakte geen gebruik van de gelegenheid om zijn voordeel structureel vast te leggen waarna de stelling weer in evenwicht was. En toen Bert te optimistisch op winst bleef spelen was het Jip wel toevertrouwd om de winst binnen te halen m.b.v. een ver opgerukte d-pion in combinatie met een verzwakte koningsstelling en onderste lijn motieven: 0-1 voor de jeugd.

Dus op de wedstrijdavond moesten de zaken “rechtgezet” worden. Dat gebeurde als eerste door invaller Gert die met zwart op bord 7 tegen Cato speelde. Gert was duidelijk beter vertrouwd met de Siciliaan dan Cato. Dat bleek al doordat Cato eerst een onbelangrijke pion op h2 verdedigde en daarna onvoldoende aandacht gaf aan de penning van het paard op c3. Gert kon daardoor …d5 spelen. En iedereen(?) weet dat als je met zwart in de Siciliaan ongestraft d5 kunt spelen wit de opening niet optimaal behandeld heeft. Ook hier. Nadat even later zwart ook nog eens e5 kon spelen werd de penning van het paard fataal. Stukverlies voor wit en partijwinst voor Gert. De stand was gelijkgetrokken.

Daarna ging het op de overige borden lange tijd gelijk op. We lopen ze na op bordvolgorde.

Op bord 1 speelde Frank met zwart tegen Marcus. Een voor de toeschouwers (ik dus) moeilijk te doorgronden partij waarin stukkenactiviteit duidelijk belangrijker werd gevonden dan gezonde pionnenstructuren. Lange tijd leek elk resultaat mogelijk. Wit miste een kans op duidelijk voordeel en daarna deed zwart het hem na waarna remise niet onwaarschijnlijk was. Maar toen Marcus tot tweemaal toe verzuimde af te wikkelen naar een remise(achtig) eindspel kreeg hij het lid op de neus en trok Frank de winst naar zich toe.

Op bord 2 nam Symon het met wit op tegen Roderick. Evenwicht vanuit de opening maar toen Symon te enthousiast het initiatief op de damevleugel probeerde te pakken (pionoffer in combinatie met pionopstoot) kwamen juist de zwarte stukken plotsklaps uit hun verdedigende stellingen. Verlies was helemaal onvermijdelijk toen wit vrijwillig in een penning ging staan die tot stukverlies leidde.

Bord 3 gaf bij Ivo tegen Hans (zwart) een klassieke Siciliaan te zien waarin wit een opstelling met f3 innam en Hans reageerde met de opstoot … d5 (ook hier!). Toen wit een paar zetten daarna lang rokeerde zonder eerst op d5 te ruilen kreeg Hans een mooie aanvalsstelling die misschien wel te verdedigen was door wit maar waarin het pad naar de redding smal was. En in dit geval te smal want Hans bekroonde de aanval met mat.

Op bord 5 speelde ondergetekende met zwart tegen Luuk. Lange tijd werd het evenwicht niet verbroken. Wit kreeg het echter moeilijk toen hij bijna alle stukken ruilde en uiteindelijk in een eindspel terecht kwam waarin zwart het loperpaar had en wit paar en loper. En tegen het loperpaar spelen blijkt toch moeilijk in een stelling met diverse zwakke pionnen. Uiteindelijk leidde het loperpaar tot pionwinst en winst van de partij.

Ook op bord 6 waar Sander met wit tegen Lie-Ren speelde was het hetzelfde liedje. Een gelijk opgaande strijd totdat zwart een ver opgerukte pion op c6 en daarna op c7 toeliet. Zo’n ding werkt toch altijd storend. Maar toen Sander naliet om via een omweg een paard op e5 te posten kreeg zwart toch nog een aantal kansen op gelijk spel. Er kwam een dame-eindspel op het bord met een pion meer voor wit maar waarin remise door eeuwig schaak steeds tot de mogelijkheden behoorde. De partij werd door Sander beslist toen zwart een aantal keren naliet om zich veilig terug te trekken op de onderste lijn. Als zwarte koning beschutting zoeken tegen de witte dame in de nabijheid van witte pionnen was niet handig en leidde tot mat en daarmee winst voor Sander.

Tot slot bord 8. Het wordt eentonig. In de partij van Richard (wit) tegen Alisha, wederom lange tijd evenwicht. Tot zet 36. Toen leek Richard met een loperaanval op dame en toren een kwaliteit te winnen. Er waren echter twee manieren om aan kwaliteitsverlies te ontsnappen en gelijk spel te houden. Alisha zag het echter niet waardoor Richard met de winst vandoor ging.

Wie meegeteld heeft komt hiermee tot een 6-2 winst voor Voorschoten 3. Misschien enigszins geflatteerd gezien het partijverloop in diverse partijen.

Voorschoten 3 heeft het eerste obstakel genomen. Voorschoten 2 zal dit seizoen ongetwijfeld een aantal van onze concurrenten pijn gaan doen als hier en daar wat meer ervaring en openingskennis is opgedaan.

Uitslag:

   Voorschoten 3                1912 - Voorschoten 2            1726   6 - 2
1. Frank den Herder             2079 - Marcus Driessen          2073   1 - 0
2. Symon Algera                 2060 - Roderick van Kempen      2004   0 - 1
3. Hans Lindeboom               1895 - Ivo Warmerdam            1537   1 - 0
4. Bert Houweling               1979 - Jip Damen                2130   0 - 1
5. Michael Kubbenga             1887 - Luuk Weidema             1472   1 - 0
6. Sander Hilarius              1840 - Lie-Ren Tjin a Lien      1613   1 - 0
7. Gert Both                    1797 - Cato de Zoeten           1433   1 - 0
8. Richard van Offeren          1755 - Alisha Warnaar           1549   1 - 0

Michael Kubbenga


Interne: uitslagen ronde 4

Doordat Voorschoten 2 en 3 tegen elkaar uitkwamen en er daardoor een aantal mensen achter het bord zaten die geen interne spelen, was het weer een drukke bedoening in de Werf. Temeer daar de opkomst in die interne ook behoorlijk hoog was. Zo zagen we de topper tussen Jip Damen en Peter Wilschut, beiden nog op 100 procent, die na harde strijd in remise eindigde.

Door het ontbreken van de spelers van het tweede en het derde ontbrak natuurlijk het hele middenkader van de club en dat zorgde er mede voor dat dit ook eigenlijk de eerste ronde was waarin de junioren niet grotendeels tegen elkaar speelden maar doorgewinterde senioren troffen. Toch waren er twee die zich aan de ratingvoorspellingen wisten te ontworstelen en dat waren Jet de Zoeten die Ron Steenlage door zijn val zag gaan, en Finn Wiggers die Willem Oudhof versloeg. Prima resultaten! Maar aan de overige borden deed de ratingsterkste telkens zijn of haar kille plicht.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne: uitslagen ronde 3

In ronde 3 hebben zich geen spectaculaire verrassingen voorgedaan. Er was er maar één die zich niet hield aan wat Professor Elo verwachtte: Jelle Zoet overbrugde een ratingverschil van ruim 300 punten en versloeg Willem Oudhof. Knap! Het topduel in deze ronde was die tussen Peter Wilschut en Roderick van Kempen, waarin de eerste na lange en taaie strijd toch aan het langste eind trok. Roderick raakte zo zijn 100 procentscore kwijt, zodat we niemand meer hebben met de maximale score van 3 uit 3. Wel zijn er nog drie spelers die kunnen bogen op 100 procent maar die één ronde hebben gemist: Jip Damen, Peter Wilschut en Frank den Herder. De eerste tekening in de strijd begint dus toch al te komen.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Voorschoten 1 begint goed

Het was nogal leeg in de speelzaal afgelopen zaterdag, de spelers van het eerste hadden alle ruimte. Zelfs meer dan ze nodig hadden: eindelijk dus de condities die recht doen aan onze helden! Maar dat lag helaas niet aan de spelers zelf, maar aan die van het tweede van vorig jaar. Uit de KNSB gedegradeerd lieten zij een behoorlijk lege plek in de Werf achter waarvan de omvang nu wel heel schrijnend zichtbaar was. Volgend jaar, als de nieuwe competitieopzet van de KNSB zal zijn doorgevoerd, wordt dit vanzelf weer rechtgezet. Maar ook het eerste kan er iets aan doen: als we promoveren zullen we het jaar daarop in de eerste klasse uitkomen en daar speel je met teams van tien in plaats van acht en dan wordt het dus in elk geval alweer twee spelers drukker!

Promoveren? Is dat niet een beetje hovaardig voor een team dat vorig jaar op grote afstand vierde werd en zelfs halverwege de competitie nog knipoogde naar de rode streep? Dat zou het zeker zijn, ware het niet dat dit Voorschoten 1 sterker is dan ooit te voren. Beter nog, het is het sterkste team dat we ooit op de been hebben gebracht. Onze FM’s Vincent en Elwin zijn weer terug, Rosa en Henk hebben afgelopen zomer sloten ratingpunten gewonnen, Midas is weer op de weg terug en Peter is nooit weggeweest. Daarmee kunnen we nu vijf spelers van boven de 2200 elo opstellen. En voeg daarbij Kedem die elk jaar zo’n 50 ratingpunten stijgt, de winnaar van het Open Nederlandse Jeugdkampioenschap David, en tel uit je winst. Nu is bescheidenheid een schone zaak, maar een beetje hoogmoed kan ook geen kwaad. We gaan gewoon voor de titel. Punt.

De eerste wedstrijd ging tegen VAS. In heel vroeger jaren veelvuldig landskampioen, maar dat was in de tijd dat de dieren nog spreken konden en dat weet alleen ik, als oudgediende, nog. Nu staat het team qua gemiddelde rating in de onderste helft van onze klasse en dat betekende dus dat er gewoon gewonnen moest worden.

Nu is dat altijd makkelijker gezegd dan gedaan en de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik halverwege de middag toch wel met enige zorg naar de borden keek. Waar waren nu die mooie stellingen? Waarom vielen de punten niet als rijpe appelen? Rosa (op bord 1) leek in de opening te zijn verongelukt, David had een kwaliteit verblunderd, Frank stond niet lekker, bij invaller Igor (Henk was ziek) vond ik het maar raar en nergens kon ik een positie aanwijzen die echt duidelijk beter was voor ons. Hmm.

Maar daar was ineens Elwin! De dag ervoor uit Berlijn teruggekomen waar hij een jaar heeft gestudeerd, had hij op bord 4 plaatsgenomen omdat ik vermoedde dat zolang niet schaken hem wel eens roestig zou kunnen hebben gemaakt. Op zet 6 had hij al een stelling op het bord getoverd die in de database van Chessbase niet voorkomt en trok onverdroten ten aanval. Het moet gezegd dat mijn computer niet loopt te juichen over zijn opzet, maar hij speelde tegen een mens en die kijkt daar toch weer anders tegenaan. Aan het begin van het middenspel ging het zo ineens vreselijk mis met zijn tegenstander en op zet 23 leek diens stelling op Sint Maarten na de storm en gaf hij op. Nee, ik weet het, daar mag je niet mee spotten – maar dat was wel weer de Elwin die ik kende. Welcome home!

Als tweede klaar was Kedem. Die speelde tegen de twaalfjarige Kai Pham, die pal daarvoor nog had meegedaan aan het EK voor onder de twaalf, ergens in Roemenië als ik het goed heb. Dan kun je goed schaken en zeggen ratings nog niks. Het werd een scherpe partij van beide kanten waarbij de opening voor de met zwart spelende Kedem was, maar waarin hij langzaam de controle leek te verliezen. Met de computer erbij is evenwel duidelijk dat het allemaal minder eng was dan het leek en bleek de pion die hij in de heksenketel gewoon meesnaaide de juiste manoeuvre. Want het was dat kleine ding dat uiteindelijk, toen de rookwolken waren opgetrokken, de witspeler in moeilijkheden bracht en in de verdediging drong. In een stelling die al hopeloos was raakte hij ook nog met een kleine combinatie een stuk kwijt en was de partij over. Sterk gespeeld van Kedem.

Kijk, dat is toch andere koek. Dan sta je ineens met 2-0 voor, terwijl ik een uur daarvoor nog twijfelde aan een goede afloop. Helaas duurde dat maar vijf minuten, want toen was de strijd bij Rosa voorbij. Het leek alsof ze in de opening was verongelukt schreef ik hierboven, en helaas was dat ook zo. Haar stelling werd steeds verder uit elkaar gespeeld en er was geen redden meer aan. One of those days, zullen we maar zeggen, en je kunt beter verliezen wanneer het team wint dan omgekeerd. Haar punten houden we nog tegoed.

Inmiddels was er op andere borden veel ten goede gekeerd. David had zijn kwaliteit weer teruggewonnen en leek misschien zelfs nog te kunnen gaan winnen, Igors stelling was niet raar meer, Vincent stond een pion voor – en bij hem reken ik bij een materieel gelijk eindspel met een minuscuul plusje al op een overwinning, laat staan met een pion voor -, Peter stond beter en Frank… ach ja, je kunt ze niet allemaal winnen.

Peter bracht de stand op 3-1. Hij speelde tegen de oude meester Kick Langeweg, die alleen de ouderen onder ons nog zullen kennen. Nu 80 jaar, maar zo’n 55 jaar geleden een van de sterkste spelers van Nederland. Volgens de normen van nu zou hij toen een sterke grootmeester zijn geweest, maar in die jaren waren er daarvan maar twee in Nederland: Euwe en Donner. GM werd je toen door echt wat te kunnen, bijvoorbeeld door een grootmeestertoernooi te winnen, en was, waarop het nu vaak lijkt, alleen vlijtig studeren niet voldoende. Ja ja, vroeger was alles beter. Peter zette de partij scherp op en lang was het, ook hem, onduidelijk hoe het nu stond. Voor het eerst sinds jaren zag ik hem in hoge tijdnood komen maar hij koerste zijn stukken scherp door die fase heen. Sterker nog, achteraf laat de computer zien dat hij juist die laatste zetten voor de tijdcontrole zijn voordeel verwierf en dat precies zijn 40ste de killer was. Vijf zetten later gaf Langeweg op. Dat was wellicht wat voorbarig - het toreneindspel met een pion minder dat op het bord was verschenen was weliswaar verloren, maar nog moeilijk genoeg om het je te laten bewijzen – maar hij was vermoedelijk wel klaar met deze partij. Prima pot van Peter.

Vincent bracht vervolgens de stand op 4-1. Met zwart begreep hij de opening beter dan zijn tegenstander en dat leverde al snel een gemakkelijke stelling op. Bij Vincent gaat dat altijd in stapjes. Als echte Vincent-watcher weet ik dat ik dan over een uur ofzo moet terugkomen om te zien hoever hij is gevorderd. Heeft hij al ruimtevoordeel? Dan volgt daarna de volgende stap. Tot mijn verbazing zag ik nu dat hij al een pion voor stond. Hij had zomaar een stap overgeslagen! Overigens geeft de analyse aan dat hij op het moment dat hij die pion won, er eigenlijk eentje had moeten verliezen, maar daar hoor je mij niet over. Of eigenlijk wel, want ik zeg het net. Met die pluspion was het verder een eitje van een cent en was op zet 43 het punt binnen.

Restten alleen nog David, Igor en Frank. Zoals al vermeld had David vroeg in de partij een heel simpel geintje gemist en dat kostte een kwaliteit. En niet alleen dat, de resterende stelling zag er ook nogal droevig uit. David restte dus niets anders dan de rug te rechten en te hopen op betere tijden. Die kwamen. Zijn tegenstander deed voor een loze dreiging een pion cadeau en zag zich even later genoodzaakt ook de kwaliteit weer terug te geven. Vermoedelijk stond David op dat moment gewonnen maar het was wel verduiveld lastig omdat de hele tijd dreigde dat de VAS-er een stuk zou geven voor Davids laatste pion waarmee het remise zou worden. Eindelijk kon hij dat niet tegenhouden en was het halve punt een feit. Gezien waar hij vandaan kwam was dat een half punt winst en om die reden krijgt David van mij de volhardingsprijs van deze ronde. En wat belangrijker is: hij zorgde voor de 4,5-1,5 tussenstand waarmee de beide matchpunten binnen waren. Ook wel fijn om te weten.

Igor breidde die stand vervolgens uit naar 5-3. Eerder meldde ik al dat de opening van deze partij behoorlijk raar was geweest. Zijn met zwart spelende tegenstander zette een loper op d7, de dame op c8 en stormde daarna met h5, h4, h3 op de witte koning af, met achterlating van zo’n beetje al zijn stukken in de beginstand. Dat had Euwe nooit goed gevonden. Ze doen ook maar alles tegenwoordig. Die jongelui. Maar het werkte wel, want het oogde behoorlijk gevaarlijk. De VAS-er kreeg er ook voordeel mee maar wist dat niet uit te buiten. Zoals het ging keerden te kansen ten gunste van Igor en was hij het ook die uiteindelijk op winst speelde. Of dat ook gelukt was zullen we nooit weten want op de 45ste zet bood hij remise aan. Dat was zeer te begrijpen. Een tijdje daarvoor had ik hem als teamleider nog meegegeven dat remise wel oké was en hij had de actuele stand, waardoor hij volledige vrijheid van handelen had, nog niet gezien. En bovendien is het nog maar zeer de vraag óf de stelling echt te winnen was.

5-3 dus, en alleen Frank nog aan de gang. Lang was het bij hem gelijk op gegaan, hij had zelfs als zwartspeler meer ruimte gekregen en het betere van het spel. Toen zijn tegenstander een koningsaanval opzette ontglipte hem echter een onnauwkeurige koningszet die de aanval niet afweerde maar juist versterkte. Dat leidde tot chaos in zijn stelling, een inactieve dame en dat was niet meer te behappen. Een nul dus, wat de eindstand op 5-3 bracht.

Al met al een terechte overwinning en een goede start van ons eerste. Qua ratings stond deze wedstrijd weliswaar op de rol om door ons gewonnen te worden, maar laten we wel wezen, Ajax speelt ook gelijk tegen ADO, dus je weet het nooit. Binnen is maar binnen. De eerste stap is in elk geval gezet en we maken ons op voor de volgende. Dat is uit naar De Waagtoren, een sterk team en een van de concurrenten. Ik ben benieuwd!

   Voorschoten 1                2139 - VAS                      2084   5 - 3
1. Rosa Ratsma                  2220 - Jos ten Hacken           2106   0 - 1
2. Peter Wilschut               2255 - IM Kick Langeweg         2241   1 - 0
3. Frank den Herder             2079 - Pim Ghijsen              2152   0 - 1
4. FM Elwin van der Auweraert   2289 - Niels van Dam            2056   1 - 0
5. FM Vincent Blom              2239 - Ed Baarslag              2095   1 - 0
6. David Jongste                1968 - Ticho Cornelisse         2037   ½ - ½
7. Kedem Gutkind                2069 - Khoi Pham                1959   1 - 0
8. Igor Damen                   1994 - Morrison Lesger          2027   ½ - ½

Sander Hilarius


Interne: uitslagen ronde 2

Ook in de tweede ronde is de jeugd weer massaal opgekomen. Yannick Wiggers en Tjado van der Veen wonnen opnieuw en kunnen dus nog bogen op een 100% score. Tristan Maas zal met zijn 1,5 uit 2 ook niet ontevreden zijn. De overigen sparen hun krachten liever nog even, want het seizoen duurt nog heel lang!

Bij de senioren zijn alleen Jip Damen en Roderick van Kempen nog zonder schade, en dat is na nog maar twee ronden verrassend weinig. Symon Algera volgt op een half punt en de overigen moeten het doen met één punt of minder.

Zie de uitslagen.

Sander Hilarius


De interne competitie is begonnen!

De eerste ronde van de interne competitie zit erop. Dertig spelers hadden de weg naar De Werf gevonden, waaronder niet alleen negen jeugdspelers, maar ook een nieuw lid: Klaas Passchier. Welkom! Direct vond er een topduel plaats tussen de nummers 1 en 3 van vorig jaar, Henk Schouten en Jip Damen, die door de laatste werd gewonnen. Ook zagen we de terugkeer van veelvoudig kampioen Peter Wilschut en eersteachttalspeler Kedem Gutkind, die allebei met overtuigende overwinningen hun bedoelingen voor dit seizoen duidelijk maakten. Hun aanwezigheid maakt de interne competitie op het oog sterker dan vorig jaar, en daar kunnen we alleen maar verheugd om zijn.

Dat wil niet zeggen dat er op de andere borden niet hard werd gevochten. Cato de Zoeten, die komend jaar promotieklasse zal spelen, stond eerst verloren en toen gewonnen tegen Gert Both, zodat remise een terecht resultaat was. De overige jeugdspelers speelden tegen elkaar en hun onderlinge strijd wie dit jaar het hoogste eindigt, zal hevig zijn. Leuk dat ze er ook dit jaar weer in zulke grote getale bij zijn!

Net zoals in deze eerste ronde zal voor ronde 2 afzeggen nog niet nodig zijn. Maar daarna (21 september) is als vanouds afzeggen weer verplicht. En wel vóór 18:45 uur op de speelavond.

Zie de uitslagen.

Sander Hilarius


Jip Damen ook rapidkampioen

Jip heeft na het snelschaken ook het rapidschaak op zijn naam geschreven.
De drie nederlagen tijdens de vierde avond bleken een incident en op de laatste avond won hij, met de sterkste tegenstand achter de rug, weer alles. Hoewel het tegen Sander lang spannend leek. Zijn achtervolgers verloren allemaal een keer, waardoor het verschil met de nummers twee en drie (Marcus en Henk) toch nog behoorlijk is opgelopen. Met 39 aanwezigen was het weer een succesvolle editie. Niet in het minst door het grote aantal jeugdspelers, van wie Cato het met een 10e plaats het best deed. Volgend seizoen staat het rapidkampioenschap ongetwijfeld weer op het programma.

Zie de eindstand na ronde 20.

Wouter Noordkamp


Rapidcompetitie nog niet beslist

Wie na speeldag 3 naar huis ging, zal verbaasd zijn over bovenstaande titel. Ten eerste omdat het idee was om vier rapidavonden te houden. Afgelopen donderdag gaf de overgrote meerderheid van de aanwezigen echter aan liever een extra avond rapidcompetitie te hebben dan exotische dingen als Fischer random, een avond met alternatieve spelvormen of een snelschaaktoernooi. Daarom worden er a.s. donderdag nog vier rapidpartijen gespeeld.

Bovendien leek Jip onbedreigd op de titel af te gaan na voor de tweede keer van Marcus te hebben gewonnen. De vierde avond stond echter bol van de verrassingen. Jip verloor van Roderick en Wouter en was toen ineens weer binnen handbereik voor Henk en Marcus. Zeker toen Jip ook zijn derde partij van de avond verloor van Ruurd. Henk kon daarmee de kop grijpen, maar verloor van Wouter. Marcus versloeg Roderick en leek daarmee een belangrijke slag te slaan. In de slotronde werden de verhoudingen zoals die tegenwoordig gelden, weer hersteld. Jip won van Frank en passeerde Marcus die van Wouter verloor. Ryan kon deze avond zijn eerste punt bijschrijven. Tegen Tjeerd was hij er al heel dichtbij, maar overzag na een goed gespeelde partij met een stuk meer een matje. Tegen Fien was het wel raak.

Volgende week de laatste partijen.

Wouter Noordkamp


Henk Schouten wint de interne competitie

Voor het eerst heeft Henk beslag gelegd op de clubtitel. Hij deed dit door Frits Fritschy maar nipt voor te blijven. Om een herhaling van vorig jaar te voorkomen had de wedstrijdleider een laptop bij zich om meteen de uitslagen in te voeren. De voorsprong van Henk op Frits was zelfs nog minder dan de voorsprong van Frank op Frits vorig jaar, maar helaas voor Frits greep hij weer naast de titel. Henk stond vanaf de 22e ronde aan kop en gaf dat niet meer weg. Op een mooie derde plaats is ons aanstormende talent Jip Damen geëindigd. Van de nieuwe jeugdspelers die in grote getale zijn toegetreden op de donderdagavond is Cato de Zoeten als hoogste geëindigd, maar liefst op de 16e plaats.

Zie de uitslagen en eindstand na ronde 26.

Christine van der Ven


Voorschoten 4 kampioen

Op donderdag 11 mei heeft het vierde gewonnen van Bodegraven en is daarmee kampioen geworden in 2A. Vooraf was het eigenlijk al niet spannend want we hadden aan anderhalf bordpunt genoeg om het kampioenschap binnen te halen. En het werd helemaal niet spannend meer omdat bij aanvang bleek dat Bodegraven met een speler minder was opgekomen. De beruchte NO nam voor Bodegraven plaats aan bord 2 waardoor ondergetekende kon genieten van de prestaties van zijn teamgenoten en het eerste bordpunt binnen was. Jasper bood nog wel aan om zelf niet te spelen maar dat wilde ik hem niet aandoen. Als plaatsvervangend teamleider (Ruurd was verhinderd) zette hij de toon door bij aanvang van de spelers van beide teams te voorzien van doping in de vorm van mooie en smakelijke petit-fours. Deze hadden vooral een positieve uitwerking op Voorschoten. Al spoedig verschenen op alle borden stellingen die als minstens gelijk maar meestal als beter voor ons beoordeeld konden worden.

Ik was in de gelegenheid om in de loop van de avond een uitleg van Marcus aan een getalenteerde jeugdspeler bij te wonen die ging over hoe om te gaan met een aanval op een achtergebleven pion van de tegenstander. Veel van de spelers van Voorschoten 4 hebben waarschijnlijk in het verleden deze kennis ook opgedaan want op verschillende borden zag ik dit in de praktijk uitgevoerd worden.

Laten we in chronologische volgorde de partijen afgaan.

Chris op bord 3 werd in de opening verrast door een vroeg paardoffer op f7, maar na nauwkeurig spel en afruilen van de dames hield Chris een stelling met actieve torens en druk op een achtergebleven e4-pion. Na winst van de kwaliteit en de pion gaf wit op. Daarmee ware de benodigde bordpunten en dus het kampioenschap binnen. (2-0)

Maar daar bleef het niet bij. Rond 10 uur stroomden de punten binnen, vrijwel gelijktijdig vielen de volgende beslissingen.

Richard op bord 4 kreeg met wit vanuit de opening een prettige stelling met aanvalskansen ondanks dat er veel stukken werden geruild. Zo was pion f7 een mooi aanvalsobject en had zwart een zwakke geïsoleerde pion op d4. Maar voordat er geoogst kon worden moest eerst de eigen stelling versterkt worden. Zwart zag de bui aankomen en probeerde een tegenaanval in te zetten, maar werd verrast door een loperoffer op f7 met schaak waardoor zijn dame verloren ging en hij meteen kon opgeven. (3-0).

Jasper op bord 5 (zwart) won al vroeg in de opening een pion. Toen bovendien de witte fianchetto loper afgeruild werd kon Jasper met zijn d-pion oprukken tot d3 waar het een mooi steunpunt was voor een toren die beslissend op c2 binnenkwam. (4-0)

Cato bord 8 speelde misschien wel de beste partij van allemaal. Haar tegenstander speelde snel en wilde alles afruilen, maar daarbij verzamelde Cato steeds een voordeeltje extra. Het begon met ruimtevoordeel, daar kwamen achtereenvolgens bij: goede loper tegen slechte loper, open lijnen met druk op achtergebleven pion op c7, een vrijpion op c6 met een loper van zwart die leek op een pion op d8 en tenslotte pionwinst op de koningsvleugel waarna zwart het terecht voor gezien hield. Een mooie partij uit één stuk. (5-0)

Luuk met zwart op bord 7 profiteerde op fraaie wijze van een misplaatste uitval van wit naar d6. Hij won een kwaliteit, maar moest vervolgens nog even werken om tegenspel van wit te voorkomen. Toen hij dat voor elkaar had en de witte koning afgesneden was van de zwarte vrijpionnen zag wit af van verder spelen. (6-0)

Jip op bord 1 moest tegen de sterkste speler van Bodegraven, Wilbert Maurits, een goede en solide speler. De opening werd dan ook rustig opgezet waarbij vooral eerst gewerkt werd aan het versterken van de eigen stelling achter de frontlinie waarbij Jip wel wat ruimtevoordeel had. Toen wit de schermutselingen opende met een opstoot in het centrum counterde Jip zeer fraai met een venijnig f5-f4. Dat leidde in enkele zetten tot stukwinst en partijwinst. (7-0)

Ronald op bord 8 was dus rond kwart over tien nog als enige bezig. En hij kon gezien de andere resultaten dus eigenlijk niet achterblijven. Maar zijn stelling bood in eerste instantie weinig perspectieven op winst maar ook niet op verlies. Opmerkelijk in deze partij was dat Ronald zijn loper na b3 naar b2 fianchetteerde maar dat enkele zetten later de loper opgesloten was achter de muur a3-b4-c3-d4. En nog opmerkelijker: zwart deed hetzelfde met zijn fianchetto loper op b7. Dat alles resulteerde uiteindelijk in een ongeveer gelijke stelling waarin zwart het loperpaar had en wit met een goed paard op c5 druk had op de achtergebleven e6-pion. Toen zwart desondanks een winstpoging ondernam kreeg Ronald in tijdnood goede counterkansen en kon zelfs winnen. Echter het correcte plan om zijn tweede en derde rij met zijn torens te beschermen deed hij met de verkeerde rolverdeling van de torens, torens op e2 en g3 zouden hebben gewonnen, maar op e3 en g2 verloor. In verloren stelling ging Ronald door de vlag ging en redden de bezoekers toch nog de eer. Eindstand 7-1

Hiermee is Voorschoten 4 kampioen van de klasse 2A van de Leidse bond met een fraaie score van 14 punten uit 7 wedstrijden en 43,5 bordpunten.

Gedetailleerde uitslag:

   Voorschoten 4                1659 - Bodegraven 1             1675   7 - 1
1. Jip Damen                    1791 - G.J.G. Mourits           1909   1 - 0
2. Michael Kubbenga             1834 - N.O.                            1 - 0 R
3. Chris Gerritsen              1815 - E. Bos                   1748   1 - 0
4. Richard van Offeren          1754 - M.C.F. Meijer            1767   1 - 0
5. Jasper Zijlstra              1727 - J.J. Kloprogge           1620   1 - 0
6. Ronald van Vleuten           1650 - J. Both                  1539   0 - 1
7. Luuk Weidema                 1401 - J.P.N.M. Duinisveld      1538   1 - 0
8. Cato de Zoeten               1300 - J. van Briemen           1610   1 - 0

Topscoorders:

Jip met 7 uit 7! (en topscoorder van de klasse), Carsten met 5 uit 5 en Richard met 5 uit 7.

Rest me nog Ruurd te danken voor het vele goede werk dat hij als teamleider heeft gedaan en natuurlijk Jasper als zijn prima plaatsvervanger in deze wedstrijd.

Michael Kubbenga


Derde mist ook laatste kans(je) op kampioenschap

Voorschoten 3 eindigt in de Promotieklasse op de 3e plaats achter kampioen LSG 4 en Leithen 1. Onze onderlinge strijd om de tweede plaats ging met 3-5 verloren.

Leithen speelde veel fanatieker dan wij, want ze hielden nog serieus rekening met een misstap twee dagen later van koploper LSG 4. Wij gingen er al zo’n beetje vanuit dat het er allemaal niet meer toe deed. Zo speelden we met liefst drie invallers. Intussen heeft LSG 4 inderdaad, zij het benauwd, gewonnen van Oegstgeest 2 en is het kampioen geworden. We hadden haren uit ons hoofd getrokken als het daar een gelijkspel was geworden…

Het gemis van Symon, Marcus en Sander was te merken. Iedereen speelde wat hoger dan gebruikelijk en dat ging op zich best goed.
Timo hield kopman Beuman vrij gemakkelijk op een ruime remise, Hans speelde een sterke en spectaculaire partij tegen Vreugdenhil die eindigde in een curieus eeuwig schaak door een dolle toren. Roel probeerde van alles maar kwam niet verder tegen een goede verdediging en ik overspeelde Anink, maar kon de winst niet vinden en liet de stelling vervlakken naar remise. Alleen Bert wist te winnen en dat ging overtuigend.

Helaas verloren onze drie invallers en daarmee wij de wedstrijd.
Arno hield lang stand tegen Jerry Bey, maar diens gedekte vrijpion werd steeds groter.
Michael drong Wil Turk terug en leek een winnende koningsaanval te hebben. Zijn stukoffer was correct maar een slimme tegenaanval leidde pardoes tot mat. Chris tenslotte zag zijn stelling al gauw open gaan, de koning bleef in het midden en naarmate er meer lijnen open kwamen kon dat niet goed blijven gaan.

   Leithen 1                    1905 - Voorschoten 3            1894   5 - 3
1. Thomas Beuman                2108 - Timo Bottema             1941   ½ - ½
2. Jerry Bey                    1998 - Arno Egberts             1871   1 - 0
3. Roland v Hartingsveldt       1857 - Roel Piket               1929   ½ - ½
4. Frans Vreugdenhil            1944 - Hans Lindeboom           1929   ½ - ½
5. Dennis van Heygen            1833 - Bert Houweling           1990   0 - 1
6. Marco Anink                  1864 - Gert Both                1842   ½ - ½
7. Wil Turk                     1814 - Michael Kubbenga         1839   1 - 0
8. Dirk van der Hoeven          1822 - Chris Gerritsen          1815   1 - 0

Gert Both


Bliksemzege baat het tweede niet

In de laatste wedstrijd van de KNSB-competitie stond een thuisduel op het programma. Doordat we in eerdere wedstrijden wat te gul voor onze tegenstanders waren geweest, was winst noodzakelijk om ook volgend seizoen weer in de KNSB actief te zijn. Gelukkig was Rijswijk de tegenstander. Vorig jaar was het binnen drie uur beslist en wonnen we met 6,5-1,5. Deze keer ging het net zo snel en met hetzelfde resultaat, dat wil zeggen twee matchpunten.

De Rijswijkers waren in een vredelievende bui, want op enkele borden werd al snel een remiseaanbod gedaan. We moesten echter winnen, dus van aannemen kon geen sprake zijn. Toen er tekening in de strijd kwam, veranderde dat. David en Stijn waren bezig hun tegenstander te overspelen. Martin leek dat ook te doen: prima stelling met zwart en veel meer tijd. De tegenstander van Gerben had een pion geofferd, of was het toch weggegeven, en zocht naar compensatie door dreigend op Gerbens koning af te gaan. Op de andere borden gebeurde niet veel.

Davids tegenstander trok zijn strijdmacht samen op de damevleugel, daar waar zijn koning niet stond. David besloot ten strijde te trekken tegen de zwarte koning en had al spoedig succes. Onderweg gaf hij tot zijn schrik nog wel een stuk weg, maar dat bleek juist een sterk offer waardoor de tegenstander een toren moest geven om niet mat te gaan. De eenzame koning was echter nog steeds geen partij voor de witte stukken, hoewel het uiteindelijk de zwarte dame was die als eerste het loodje legde.

Stijn had een positioneel voordeel, wat zich vertaalde in een toreneindspel waarin de zwarte koning en toren passief moesten toekijken en uiteindelijk de ene na de andere zwarte pion verloren ging.

Opluchting bij Gerben. Zijn tegenstander had een stuk geofferd en dat had tot succes kunnen leiden, ware het niet dat wit misschien iets te veel bezig was met niet verliezen na het kwijtraken van een pion. Hij offerde nog een stuk voor eeuwig schaak, waar er ook mogelijkheden waren om groot voordeel te bereiken.

Nu het duidelijk was dat Stijn ging winnen, was remise aan de andere borden voldoende en zo werd de wedstrijd binnen 10 minuten beslist. Thomas kreeg een klein plusje tegen zijn oude – en helaas nieuwe – team, maar veel was het niet. Juist toen hij in het nadeel leek te komen, bood zijn tegenstander remise aan, wat Thomas maar aannam. Ook Roderick kreeg een remiseaanbod. Hij stond weliswaar wat beter, maar gezien de stand in de wedstrijd was remise naar wens. Wouter had nog geprobeerd er wat van te maken, maar toen ook aan dit bord een remiseaanbod kwam, was de stelling volkomen gelijk.

Het meest interessante van de partij van Twan waren de twee remiseaanboden van zijn tegenstander. Twan sloeg ze af, maar kreeg toen gezien de tussenstand de opdracht om zelf maar remise aan te bieden. Hij vond dat jammer, omdat hij eindelijk wat leek te bereiken, maar ja, teambelang gaat voor.

Waar de voorgaande partijen de 25 zetten niet eens haalden, deden Stijn en zijn tegenstander er maar liefst 79 en waren toch al rond drie uur klaar. Het toreneindspel was geëindigd met drie tegen nul pionnen voor Stijn. Hij moest nog even een patgrap ontwijken, maar deed dat gelukkig.

Martin bleef als enige over. Wellicht dacht hij de partij al op de klok te kunnen beslissen, maar hij speelde in een ondoordacht moment een zet waardoor wit een kwaliteit kon winnen. Direct kon wit zijn kluwen van stukken ontwarren en was er niet veel bedenktijd meer nodig om te winnen.

Daarmee kwam de eindstand op 4,5-3,5 en was het wachten wat de concurrentie in het zuiden des lands zou doen. Niet geheel onverwachts wisten beide concurrenten ook te winnen en daarmee viel na 4 jaar KNSB-competitie het doek voor het tweede.

Nodig was het bepaald niet, in veel van de verliespartijen waren er prima vooruitzichten op één of twee matchpunten, maar het aantal ongelukjes dit seizoen was ongewoon groot. In de laatste ronde bleef dat zonder gevolgen, maar in eerdere ronden bepaald niet. Maar ja, de eindrangschikking liegt niet en dus mogen we niet klagen. Hopelijk duurt het deze keer minder dan 25 jaar voordat het tweede terugkeert naar de KNSB. Dat zal dan wel gaan gebeuren met een nieuwe teamleider en waarschijnlijk ook met veel nieuwe spelers. Rest mij nog om alle spelers te bedanken voor de mooie jaren. Jammer dat het op deze manier is afgelopen.

   Voorschoten 2                2006 - Rijswijk                     1987  4½ - 3½
1. Roderick van Kempen          2001 - Alexander Cupido             2092   ½ - ½
2. Stijn Gieben                 2114 - Frans Hoynck van Papendrecht 2028   1 - 0
3. Gerben van der Hoeven        1940 - Michael van Liempt           2087   ½ - ½
4. Wouter Noordkamp             2019 - Jelle Bulthuis               1995   ½ - ½
5. Twan van der Togt            2112 - Alfonso Gallardo Banez       1997   ½ - ½
6. Thomas de Ruiter             1920 - Roel Leezer                  1947   ½ - ½
7. Martin Voorn                 1985 - Peter Monte                  1859   0 - 1
8. David Jongste                1958 - Atze Metz                    1893   1 - 0

Wouter Noordkamp


Jip Damen snelschaakkampioen

Jip Damen is de nieuwe snelschaakkampioen van Voorschoten. In de finale bleef hij Marcus Driessen en Wouter Noordkamp net voor.

Het aantal deelnemers viel met name bij het rapidschaak wat tegen. 22 snelschakers en slechts 3 rapidschakers vonden de weg naar De Werf, maar zij bleken wel bijzonder strijdlustig. Vanwege de wat verkorte avond werd de voorronde afgewerkt in groepen van 7 of 8 waarvan de beste 2 of 3 zich zouden plaatsen voor de hoogste finalegroep. Dat bleek nog niet zo gemakkelijk, want er waren veel gedeelde 2e, 3e en 4e plaatsen. Gelukkig was er nog tijd voor een finalegroep van 10, waar uiteindelijk iedereen die meer dan 50% had, in terecht kwam. Jip haalde als enige in de voorronde 100%.

De finale was spannender dan verwacht. Jip was gezien de voorronde en zijn enorme ratingwinst de grote favoriet en maakte dat uiteindelijk ook waar. Marcus stond al snel op achterstand door te beginnen met twee nederlagen, onder andere door tegen Wouter een dame weg te geven. Jip begon wel met 3 uit 3 en Wouter zelfs met 5 uit 5, waaronder een winst op Jip. Dat was zijn enige regelmatige partij, want in de andere partijen werden dames (2x), lopers, een onreglementaire zet en een mat in 1 cadeau gedaan.
In de achtste ronde schoof het veld in elkaar. Marcus won snel van Jip en Wouter leek met een toren meer tegen Carsten de eerste plaats te grijpen. Het geluk was echter op. Een onhandige tussenzet betekende dat Carsten mat in 1 gaf en daarmee stond een drietal aan kop.

Alle gedachten aan barrages bleken voorbarig. In de slotronde won Jip van Charles en kwam daarmee op 7 uit 9, Wouter verloor kansloos van Symon en toen was het aan Marcus om ook 7 te komen. De laatste partij van de avond leverde echter de enige remise van de avond op. Daarmee bleken de spelers van het vierde niet alleen kwantitatief, maar ook kwalitatief het sterkst.

Zie de uitslagen en standen.

Wouter Noordkamp


Voorschoten grijpt naast de LSB-beker

Leithen is bekerwinnaar geworden. De spannende finale eindigde in een 4-4 gelijkspel, maar de regel dat het resultaat aan het laagste bord buiten beschouwing blijft gaf de doorslag in hun voordeel. Teleurstellend voor de Voorschotenaren, die als favorieten startten en in geen jaren zo dicht bij bekerwinst zijn geweest.

Aan het eerste bord speelde Jip tegen de sterke Thomas Beuman. Jip heeft dit seizoen een fantastische sprong gemaakt (1791 in september naar 2157 op 1 mei!). Hij maakte dat ook nu helemaal waar. In twee zware en spannende partijen ging hij voor de winst, maar beide keren werd het remise, de eerste keer gelijkwaardig, de tweede was onregelmatiger. Jip won met een fraaie combinatie een kwaliteit en ging meteen door voor de aanval. Hij liet zijn koning achter tegen een toren en twee paarden en dat was teveel gevraagd. Hij gaf materiaal terug en in vliegende tijdnood vlogen de stukken van het bord. Beiden hadden nog enkele seconden en Beuman haalde wel dame met de laatste pion maar zou nooit meer op tijd mat kunnen geven. Remise dus, ook omdat toen al duidelijk was dat dat voor Leithen genoeg was.

Aan de andere borden hadden de Voorschotenspelers een groot elo-overwicht. Alleen bij Timo werd dat ook duidelijk in de manier waarop hij Wil Turk twee keer vrij snel en gemakkelijk wegzette.
Bert begon ook agressief, liet een pion op b2 snoepen in de hoop op een koningsaanval aan de andere kant. Die kwam er niet en hij zag zijn pion niet meer terug. In de tweede partij was Anink helemaal oppermachtig en kwam Bert er niet aan te pas.
Symon probeerde ook op winst te spelen, offerde een pion in de eerste partij maar moest erkennen dat de verdediging klopte. Hij redde de remise in tijdnood met enig geluk.
In de tweede partij leek de winst voor het oprapen maar Vreugdenhil verdedigde opnieuw sterk zodat het tij keerde en Symon weer in tijdnood aan de noodrem moest trekken.
Zo eindigden beide rondes aan elk bord in dezelfde uitkomst, net niet genoeg voor ons.

   Leithen 1                1946 - Voorschoten 3            2035     4-4
1. Thomas Beuman            2102 - Jip Damen                2157   ½-½ ½-½
2. Frans Vreugdenhil        1933 - Symon Algera             2060   ½-½ ½-½
3. Marco Anink              1893 - Bert Houweling           1975   1-0 1-0
4. Wil Turk                 1858 - Timo Bottema             1950   0-1 0-1

Gert Both


Ondanks nederlaag Voorschoten 5 kampioen

Een half bordpunt. Dat was de doelstelling tegen Leithen 3. Het ging echter niet van een " Leithen " dakje. Robin Lemkes moest tegen Piet Pouw als eerste in een nederlaag berusten. In een gelijke stand ging er iets mis. Als tweede ging Nico Loomans tegen Rick Smit onderuit. In een wilde partij leek de overwinning voor het grijpen te liggen. Nico vergaloppeerde zich echter en ontkwam niet aan een onnodige nederlaag. Nog steeds geen half bordpunt. Invaller Gerard van der Meer leek daar ook niet voor te zorgen. Op enig moment zag ik drie pionnen in de min. Op wonderbaarlijke wijze verdwenen de pluspionnen van zijn tegenstander, Mick Roukema, als sneeuw voor de zon. Gerard claimde na herhaling van zetten remise. Het aanbieden van remise is sowieso een specialiteit van Gerard. Daarom had ik hem ook gevraagd. Dat halve bordpunt dus. Zijn tegenstander berustte uiteindelijk in die claim. Dus kampioen!

Ik ging vervolgens iets te frivool met mijn stelling om en moest ook in een nederlaag berusten. Een verdiend punt voor Steven Beij. Bij Rijk Verstaten en Hans Heshusius raakte het evenwicht nooit verstoord. Rijk speelde daar ook op. Als het bij Gerard mis zou lopen, had Rijk wel voor dat halve bordpunt gezorgd. Christine van der Ven had tegen Kondrak Ninikashvili de hele partij een duidelijk overwicht. Dat overwicht leek te verzanden maar een foutje van haar tegenstander bracht uiteindelijk toch de enige winstpartij voor ons. Een nederlaag - 4-2 - maar wel kampioen! Na afloop hebben we het nog even in een ontspannen sfeer over de niet geheel begrijpelijke uitspraak van de Commissie van Beroep inzake het opstellen van Chris Gerritsen gehad.

   Leithen 3                         - Voorschoten 5                   4 - 2
1. R. Smit                           - Nico Loomans             1476   1 - 0
2. H. Heshusius                 1447 - Rijk Verstraten          1667   ½ - ½
3. S.A.J. Beij                  1366 - Teun Meirink             1476   1 - 0
4. K. Ninikashvili                   - Christine van der Ven    1345   0 - 1
5. M. Roukema                        - Gerard van der Meer      1403   ½ - ½
6. P.J.M. Pouw                  1228 - Robin Lemkes             1038   1 - 0

Teun Meirink


Peter Wilschut wint na vier jaar weer de Piet Houwelingbeker

Het leek nog even spannend te worden in de wedstrijd van Symon Algera tegen Peter Wilschut, maar het werd zonder veel bloedvergieten uiteindelijk remise. Aangezien Peter al een punt losstond van het veld had hij hiermee voldoende voor een overwinning. Bijzonder aan het tweede bord was dat Jip Damen wederom liet zien dat hij elke week een betere speler wordt door dit keer Henk Schouten aan zijn wagen te spannen. Er waren helaas veel afzeggingen, waardoor de uitreiking in klein gezelschap plaatsvond.

Aan het begin van de avond had de wedstrijdleider even de rol van voorzitter op zich genomen door de Bas Maatbokaal alvast uit te reiken aan Ronald van Vleuten. Hij kon niet meer ingehaald worden, maar sloot het toernooi af met wederom een overwinning: 7 uit 7. Prachtig gedaan. Achter hem is een nieuw jeugdtalent opgestaan in Jie-Ren Tjin a Lien met ook een zeer mooi eindtotaal van 5,5 punt, waarmee hij zijn vader Ike met een punt verschil heeft verslagen.

Zie de toernooipagina, de eindstanden in groep A en de eindstanden in groep B.

Christine van der Ven


Jip Damen wint B-groep Prinsenstadtoernooi

Terwijl menig gezin tijdens het Paasweekend eieren verstopte om ze vervolgens weer tevoorschijn te toveren reisde een vijftal Voorschotenaren af naar het Grotius College te Delft waar het 10de Prinsenstadtoernooi werd gehouden. De ruim 160 spelers waren verdeeld over vier groepen. De organisatie was uitstekend.

In groep A leek de strijd te gaan tussen de GM’ers Dimitri Reinderman, Erik van den Doel en de winnaar van vorig jaar, Albert Blees. Omdat Reinderman al in de tweede ronde verloor en daarna remise speelde viel hij af. In ronde 4 versloeg Van den Doel Blees, maar in ronde 5 verloor hij zelf, zodat de slotronde bepalend was voor de uitslag. Daarin bleef Van den Doel net een half wp voor op Blees.

Jip Damen en Thomas de Ruiter hadden in groep B een vliegende start, maar Jip werd zaterdagavond hardhandig door Rogier Zoun, die als tweede zou eindigen, tot stilstand gebracht. Zondagochtend vond Jip tegen Thomas het paasei opnieuw uit, dat hij ’s middags met zwart zoveel kleur gaf dat hij met 5 uit 6 eerste werd. Thomas werd 6de met 4 punten.

In groep C was ik 7de geplaatst. Dat ik niet hoger eindigde lag voornamelijk aan mijzelf en een tweetal zeer jeugdige talentjes: Kasper Bleeker, die 3de werd, en de LSG’er Nyuk Lyn Cchung, die met 5,5 punt de groep won. Tegen Kasper speelde ik rampzalig slecht, maar tegen Nyuk Lyn had ik aan bord 1 tot de 22ste zet een gelijke stelling. Toen ik besloot tot een achteraf veel te agressieve zet maakte hij korte metten met mij, waarop ik met 4 punten 7de werd.

Broertje Chi Yun Cchung won net zo overtuigend de D-groep. Daarin speelden Cato de Zoeten en Tristan Maas een zeer bescheiden rol. Na een zeer stille zaterdag ( 3 nullen) spurtte Cato op zondag toch nog naar 2,5 punt, net zoveel als Tristan vergaarde.

Ruurd de Boer


4de team boekt 6de zege op rij en is bijna kampioen

In de wetenschap dat Bodegraven zich een week tevoren had verslikt in Leithen togen wij welgemoed naar Boskoop. Dat we de benodigde 8-0 niet zouden halen stak ons niet, de stemming zat er goed in.

Toch verliep ook in deze wedstrijd het begin moeizaam. Een snipverkouden Richard moest veel terrein prijsgeven hetgeen tot kwaliteitsverlies leidde. Michael zag loper en paard op de damevleugel vastgezet worden en moest secuur manoeuvreren om tot ontwikkeling te komen. Rokkeren werd Ronald onmogelijk gemaakt door o.m. een dubbelpion zodat het spel noodgedwongen verplaatst werd naar de damevleugel. Voorzichtig voordeel tekende zich in de openingsfase af bij de jongeren Jip, Ivo en Carsten. Op de borden van Jasper en mijzelf ontstonden remise-achtige stellingen.

Het eerste punt werd door Ivo binnengebracht: naar eigen zeggen op vrij eenvoudige wijze. Bij Jasper werd in evenwichtige stand remise overeengekomen. Richard’s tegenstander voerde de druk verder op en snoepte nog enkele pionnen waarna de geplaagde witspeler de witte zakdoek op het bord, dwz. de handdoek in de ring gooide. Mijn tegenstander bood remise aan, maar gezien zijn zeer beperkte tijd probeerde ik hem tot een mindere zet te verleiden. Carsten leek een zeker gewonnen stelling uit handen te geven, maar de zwartspeler koos het verkeerde plan. Daarna gingen de ontwikkelingen snel. Michael brak door op de damevleugel doordat de witte paarden buitenspel stonden en won. Jip’s pionnen stevenden af op promotie gesteund door de zware stukken en won. Carsten’s verbonden vrijpionnen waren niet meer te stuiten. In het besef dat de winst voor Voorschoten binnen was werd de vrede op de overige twee borden snel getekend.

Jip en Carsten (resp. 6 uit 6 en 5 uit 5) zijn nog steeds ongeslagen. Op 11 mei zal op De Werf - 1½ bordpunt moet toch door dit sterrenteam minimaal gescoord kunnen worden tegen Bodegraven 1 – de kampioenstaart aangesneden worden.

   Inter Nos 1                  1674 - Voorschoten 4            1693  2½ - 5½
1. A.J. de Bruijne              1891 - Jip Damen                1791   0 - 1
2. T. van Breda                 1850 - Michael Kubbenga         1834   0 - 1
3. J. Breedijk                  1870 - Richard van Offeren      1754   1 - 0
4. K.J. Kraan                   1587 - Ruurd de Boer            1747   ½ - ½
5. R. van der Linden            1567 - Jasper Zijlstra          1727   ½ - ½
6. P. Duits                     1464 - Ronald van Vleuten       1650   ½ - ½
7. J. Verlaan                        - Carsten van der Hoeven   1584   0 - 1
8. A.L. Stolwijk                1485 - Ivo Warmerdam            1453   0 - 1

Ruurd de Boer


Het vijfde heeft tegen Leithen nog een half bordpunt nodig voor het kampioenschap

In de voorlaatste wedstrijd van de competitie in de vierde klasse B van de LSB is het ons net niet gelukt het kampioenschap binnen te halen. ASC 4 speelde naar mijn idee veel beter dan de stand op de ranglijst deed vermoeden. Wij waren weliswaar enigszins verzwakt omdat Cees van der Voorst herstellende is maar nog niet in staat een potje te spelen en omdat Chris Gerritsen verhinderd was. Bert Hogendoorn verving hem dit seizoen overigens voor de tweede maal en weer met succes.

Het begon goed. Rijk kwam op bord 1 in een Caro - Kann terecht. Vertrouwd gebied voor hem. Een gemakkelijke overwinning. Bij Robin ging het redelijk gelijk op, maar na een misrekening kwam hij een stuk achter. Bert bracht ons weer op voorsprong. Ik kwam niet verder dan remise. Won in het middenspel weliswaar een pion, maar koos vervolgens voor dameruil, terwijl ik de dame beter op het bord had kunnen houden. Moest zelfs nog opletten niet te verliezen. Christine kwam helaas ook niet verder dan remise. Nico maakte het wel spannend, maar haalde wel de zege binnen. Winst met 4-2. Zes bordpunten voor op Leithen. Helaas mag Chris niet meer meedoen. Zoals al aangegeven was hij tegen ASC sowieso verhinderd. Ook zonder hem lijkt een half bordpunt wel tot de mogelijkheden te behoren.

   Voorschoten 5                     - ASC 4                           4 - 2
1. Rijk Verstraten              1667 - A.J.J. Lauwers           1382   1 - 0
2. Nico Loomans                 1476 - H. Kuilenberg            1401   1 - 0
3. Christine van der Ven        1345 - M. den Hartog                   ½ - ½
4. Teun Meirink                 1476 - H.J. Taconis             1485   ½ - ½
5. Robin Lemkes                 1038 - W. Broeren                      0 - 1
6. Bert Hogendoorn              1358 - S. Rensma                       1 - 0

Teun Meirink


Derde houdt koploper onder druk

Voorschoten 3 wint regelmatig met 5,5-2,5 van LSG 5, maar haalt koploper LSG 4 niet in. Ook andere achtervolger Leithen blijft op schema. In de slotronde maken Leithen en Voorschoten uit wie als tweede zal eindigen. De kans op een verrassing is in de Promotieklasse niet groot. LSG 4 resten nog enkele zwakkere teams en het zal wel geen fout meer maken.

De wedstrijd tegen LSG 5 was min of meer een formaliteit. Beide teams waren behoorlijk gewijzigd, maar onze invallers hadden duidelijk meer kwaliteit dan die van LSG.

Michael en Chris wonnen snel en overtuigend. Ik speelde een vrij geruisloze remise in een voorzichtig potje.
Timo leverde een soepele winstpartij af en was daar terecht tevreden over. Dat leken ook Arno, Hans, Bert en Symon te gaan doen, maar Hans verslikte zich, verloor een stuk en moest met drie pionnen tegen loper remise maken. Dat lukte. Arno zag zijn duidelijke voordeel verzanden door lopers van ongelijke kleur. Bert leek mat te gaan zetten maar overzag een kleinigheid en moest de zetten herhalen.
Symon won zelfs de dame, maar toen hij niet op tijd iets terug offerde, werd een spektakel van torens, lopers en vrijpionnen hem bijna teveel. Gelukkig vond zijn tegenstander in tijdnood de winst niet en bood remise aan.

   Voorschoten 3                1909 - LSG 5                    1796  5½ - 2½
1. Symon Algera                 2039 - Olivier Huizer           1853   ½ - ½
2. Bert Houweling               1990 - Wim Zwinkels             1867   ½ - ½
3. Arno Egberts                 1886 - Rick Derksen             1839   ½ - ½
4. Timo Bottema                 1941 - Rens Minnema             1861   1 - 0
5. Gert Both                    1842 - Michel Hubert            1770   ½ - ½
6. Hans Lindeboom               1929 - Jaap Beetstra            1731   ½ - ½
7. Michael Kubbenga             1834 - Chris de Weert           1770   1 - 0
8. Chris Gerritsen              1815 - Michiel Zeevaarder       1674   1 - 0

Gert Both


Het eerste stelt orde op zaken

Spannend zou het worden tegen Caissa 2 uit Amsterdam. Allebei de teams hadden vier matchpunten en met daarna nog één wedstrijd te gaan zou de winnaar definitief het degradatiegevaar hebben afgewenteld terwijl de verliezer zich in een alles-of-niets laatste ronde nog maar zou moeten zien te redden. En bij een 4-4 zouden de bordpunten wel eens de doorslag kunnen geven. Eng dus. Het belang van de wedstrijd werd ook duidelijk uit de opstellingen: Caissa bleek zich op twee plaatsen versterkt te hebben. Maar ook wij hadden uitgepakt want gelukkig bleek Vincent beschikbaar, voor wie de speelzaal waarin alle teams van Caissa voor deze ene keer speelden, ideaal gelegen was want hij woont er op 5 minuten lopen vandaan. De messen waren dus geslepen. Vooraf in de trein zei Peter nog dat dit de eerste keer was zover hij zich kon herinneren dat Voorschoten een degradatieduel moest spelen, waarbij hem even ontglipte dat we vorig jaar nog daadwerkelijk gedegradeerd zijn. Maar dat was al zo ver voor het einde van de competitie duidelijk dat dat toch heel anders voelde. Nu ging het echt om de gladiolen!

Het moet gezegd dat ik er na zo’n paar uur spelen niet erg gerust op was. Rosa leek verloren te staan, Midas had drie stukken voor een dame maar in een in mijn ogen nogal verdachte stelling en Peter had een stuk geofferd voor de aanval – in de overtuiging dat er gezien alle stellingen door hem hoe dan ook gewonnen moest worden, zoals hij achteraf bekende. Hier en daar stonden we natuurlijk ook wel wat beter maar een duidelijke afscheiding was er nog niet. De teamwinst was in elk geval ver weg. Het werd steeds enger.

De grote ommekeer kwam toen plots bij Rosa het tij volledig keerde. In bijgaande stelling heeft ze zwart en staat ze verloren.

Na een zet als 20. Kxd1 Tb8 21. Lxa6 staat zwart materiaal achter en volledig aangekrant. In plaats daarvan dacht haar tegenstander een fraai mat te zien en speelde 20. Ld4? Pxc3 21. Dxe5?? Een leuk bedacht dameoffer want na … fxe5 loopt 22. Lc6+ mat. Maar leuke bedenksels moet je altijd drie keer controleren want er zit een levensgroot lek: 21. … La3+. Zwart krijgt zo een vluchtveld voor zijn koning en wit verliest gewoon zijn dame. Een wonderbaarlijke ontsnapping die de wedstrijd gelijk een heel ander aanzien gaf.

Al was het nog wel even slikken dat Kedem vrijwel gelijk met de winst van Rosa het punt aan zijn tegenstander moest laten. Hij had op bord 6 de hoogst gerate Caissenaar getroffen en was mooi uit de opening gekomen. De computer bevestigt dat, maar om dat voordeel ook daadwerkelijk uit te buiten had hij op een heksenketelcombinatie moeten ingaan die alleen voor de digitalen onder ons is weggelegd. Een mens kijkt wel linker uit. Nu keerden de kansen en met een fraai torenoffer werd niet veel later zijn stelling opgeblazen. Jammer.

Hoe spannend het was blijkt wel uit het feit dat we tot een behoorlijk tijdje na de tijdscontrole moesten wachten voor er nieuwe uitslagen vielen te noteren. Het was Henk die remise overeenkwam. Beide spelers hadden de partij voorzichtig opgezet en het evenwicht werd eigenlijk nooit verbroken. De puntendeling was dan ook de logische consequentie daarvan. Maar nog altijd was de einduitslag hoogst onduidelijk. Peter had inderdaad een sterke aanval gekregen en inmiddels drie pionnen voor zijn geofferd stuk buit gemaakt, maar Midas stond nog altijd ‘raar’ en daar leek het alle kanten op te kunnen gaan, terwijl Frits door een onzorgvuldigheid plots een kwaliteit was achter geraakt. Stel je voor dat die laatste twee allebei verliezen, je moet er niet aan denken…

Maar Caissa was ons ditmaal gunstig gezind (op aandringen van Frits moest deze opmerking zeker in het verslag terugkomen). Allereerst was het Peter die zijn aanval zag doorslaan. In een complexe positie en met weinig tijd verliet zijn tegenstander het rechte pad waarna Peter zijn geofferde stuk terugwon en nu dus ‘gewoon’ drie pionnen voor stond. Dat liet hij zich natuurlijk niet meer ontnemen. Bekwaam ruilde hij zoveel mogelijk stukken en schoof daarna het gladgewonnen eindspel uit. Een mooie en gedurfde partij.

Maar de echte beslissing viel bij Midas. Die had als gezegd zijn dame ingeleverd voor drie stukken en een behoorlijk onduidelijke stelling. Onduidelijk voor mensenogen tenminste want de computer loopt dwars door het mijnenveld en weet er wel raad mee. En niet ten gunste van Midas. Zijn tegenstander stond, digitaal gesproken, weliswaar tot ver in de partij beter maar aarzelde op het moment suprême en deed toen een paar voorzichtige zetjes. Daarmee gaf hij Midas de tijd om de vijandelijke koning met twee torens en een loper te belagen en plots stonden al zijn stukken ideaal voor een directe mataanval. Zo snel kan het soms gaan – en zo ging het ook. Een héél spectaculaire partij.

Daarmee kwamen we niet alleen op een 3,5-1,5 voorsprong, ook was toen op de andere borden de situatie aanzienlijk verbeterd. Frits had inmiddels ruime compensatie voor de kwaliteit die hij achterstond, Frank stond riant en Vincent had een toreneindspel met een pluspion dat hij in elk geval nooit kon verliezen. Maar ervan uitgaande dat Vincent gelijkstaande eindspelen altijd wint viel er niets meer te vrezen. De teamwinst stond vast.

Frits bevestigde dat zijn compensatie voor de materiële achterstand meer dan voldoende was en dwong zijn tegenstander de kwaliteit weer terug te geven waarna een remise-eindspel resteerde, wat de stand op 4-2 bracht. Het eerste matchpunt was binnen. Frank viel vervolgens de eer ten deel de teamwinst definitief over de streep te brengen. Hij speelde een uitstekende partij en slaagde erin een octopus op f5 te posteren. Voor degene die niet weet wat dat is: een octopus is een paard dat onaantastbaar op zijn veldje staat, daar nooit mee kan worden weggejaagd en met zijn tentakels zonder mededogen het hele bord bestrijkt. Zo dus:

Alhoewel wit maar één pionnetje achter staat is hij in deze stelling hopeloos verloren. Tien zetten duurde de partij nog maar toen stond de pion van d4 inmiddels op e2 en kon niet meer gestopt worden. Een mooie strategische overwinning.

Toen restte alleen nog Vincent. Zijn witpartijen kun je meestal vooraf wel uittekenen: hij komt met een minimaal plusje uit de opening en dan begint het Grote Schuiven. Als je een uurtje laten weer komt kijken denk je ‘ja, hij staat inderdaad wat beter’, nog even later ‘leuk voordeeltje maar het zal toch wel remise worden’ en aan het eind blijkt hij dan toch gewonnen te staan. Ditmaal vertaalde zijn voordeeltje zich in een pluspion (waarna het nog remise was nam ik aan), maar ergens ging zijn tegenstander de fout in en was Vincent niet meer te stuiten. En daar was het punt weer. Fijn wel voor een teamleider, zo’n zekerheidje.

Zo kwam er een 6-2 overwinning op het bord waar we uiteraard zeer blij mee waren. Enigszins geflatteerd weliswaar, want zo soepel was de zege nou ook weer niet, maar de gevarenzone is wel definitief uit zicht en ook volgend jaar mogen we weer in de tweede klasse aan de bak. Verdiend ook wel trouwens, want ik kan zo een paar wedstrijden aanwijzen waar het zonder meer behoorlijk tegen zat en twee jaar achter elkaar degraderen zou wel erg droevig zijn geweest. Nu kunnen we de laatste ronde in alle rust afwerken en rustig de degradatieperikelen van een afstandje gaan bekijken. Wat wil een mens nog meer?

   Caissa 2                     2135 - Voorschoten 1            2153   2 - 6
1. Francis Lessmann             2084 - Peter Wilschut           2260   0 - 1
2. FM Tigran Spaan              2111 - Rosa Ratsma              2205   0 - 1
3. Jack Blanchard               2190 - FM Vincent Blom          2279   0 - 1
4. Abe Willemsma                2048 - Midas Ratsma             2233   0 - 1
5. Nirav Christophe             2123 - Henk Schouten            2135   ½ - ½
6. Gert-Jan van der Hoeven      2240 - Kedem Gutkind            2031   1 - 0
7. Paul Janse                   2132 - Frits Fritschy           2065   ½ - ½
8. Anno Steenberg               2155 - Frank den Herder         2014   0 - 1

Sander Hilarius


Ronald van Vleuten wint de Bas Maatbokaal in voorlaatste ronde

Ondanks het voornemen van tegenstander Teun Meirink om tot de laatste ronde de strijd om de bokaal open te houden, moest hij zich in de slotfase gewonnen geven. Tot die tijd had Ronald het initiatief, maar leek hij niet door de solide verdediging van Teun heen te kunnen breken. In de tijdnoodfase koos Teun de verkeerde verdediging van een pion en verloor z'n loper. Ronald heeft nu 1,5 punt voorsprong op de jeugdige Jie-Ren Tjin a Lien, die Bert Hogendoorn gedecideerd versloeg, en Luuk Hoogeveen, die een vergissing van vader Ike afstrafte.

Peter Wilschut won bij de strijd om de Piet Houwelingbeker zo snel dat het de meeste toeschouwers ontging van Frank den Herder. Hij liep hiermee een half punt uit op Henk Schouten en Symon Algera, die tegen elkaar remise speelden, en Bert Houweling, die niet speelde. Alleen verlies in de slotronde kan Peter nog van bekerwinst afhouden.

Zie de uitslagen en standen.

Ruurd de Boer


SV Voorschoten LSB-kampioen JCC E

Het E-team (t/m 10 jaar) van SV Voorschoten is zaterdag 25 maart in de Alettahof kampioen van de LSB geworden! Na een spannende strijd werd in de laatste en beslissende ronde ASC uit Alphen a/d Rijn gedecideerd met 4-0 verslagen. Het team van Op Eigen Wieken werd derde. Deze 3 teams mogen naar het NK op zaterdag 13 mei in Zuid Scharwoude (Noord-Holland).

Raffi Mkrtchyan scoorde als enige van alle deelnemers 6 uit 6, op bord 4. Jet de Zoeten had met 5,5 uit 6 de beste score op bord 2. Met zulke scores is de winst in de meeste wedstrijden natuurlijk al snel verzekerd. Maar tegen OEW, die in de eerste ronden verloren van ASC, ging het in de tweede ronde toch mis, omdat Otto Zoet en Ivanke Wiggers veel te snel speelden en de dame weg blunderden. En dit was nu juist de wedstrijd waarin Jet een halfje moest accepteren. Tegen de op papier grootste concurrent ASC werd wel gewonnen, al was Otto weer heel snel zijn dame kwijt (3-1 dus). Na 3 wedstrijden stonden we een half bordpunt voor op ASC.

In de tweede cyclus van de dubbelrondige vierkamp werd Leiderdorp op de tweede 4-0 getrakteerd, maar tegen OEW kwamen we niet verder dan 2-2. Otto raakte voor de derde keer z’n dame kwijt en Ivanke kwam door een onhandig pionzetje in een dodelijke penning terecht. Omdat ASC tegen OEW en Leiderdorp niet verder was gekomen dan 2-2 volstond in de laatste ronde tegen ASC een gelijkspel. Maar dit keer waren alle 4 de spelers bij de les en was het kampioenschap snel een feit!

Ook in de B-groep ging de eerste plaats naar Voorschoten. In de laatste wedstrijd tegen Leiderdorp 2 was een gelijkspel voldoende voor het winnen van de beker. Beide teams haalden 10 matchpunten, maar Voorschoten 2 scoorde 2 bordpunten meer. Stormpionnen 1 werd derde.

Drie spelers van Voorschoten 2 (Jona van de Poel, Robin van Paassen en Noah Pijnenburg) hadden samen met twee spelers van Leiderdorp met 5 uit 6 de beste score in de B-groep.

Eindstand JCC E 2017:

   A-groep            MP    BP
1. SV Voorschoten 1    9   18,5
2. A.S.C. 1            6   12,0
3. Op Eigen Wieken 1   5   11,0
4. SV Leiderdorp 1     4    6,5

   B-groep            MP    BP
1. SV Voorschoten 2   10   19,0
2. SV Leiderdorp 2    10   17,0
3. Stormpionnen 1      7   15,0
4. Op Eigen Wieken 2   6   12,5
5. SV Leiderdorp 3     5   10,0
6. L.S.G. 1            3    6,5
7. Op Eigen Wieken 3   1    4,0

Persoonlijke scores:

   Voorschoten 1      r1 r2 r3 r4 r5 r6 W  N Brd  JEUGD  TPR
1. Otto Zoet          1  0  0  1  0  1  3  6  1     723  619
2. Jet de Zoeten      1  ½  1  1  1  1  5½ 6  2     653  740
3. Ivanke Wiggers     1  0  1  1  0  1  4  6  3     564  593
4. Raffi Mkrtchyan    1  1  1  1  1  1  6  6  4     363 1196

   Topscorers A:
   JCC E 2017 - A     Team            W  N  JEUGD  TPR  RaTg   W-We
1. Raffi Mkrtchyan    Voorschoten 1   6  6   363  1196   396   2.184
2. Jet de Zoeten      Voorschoten 1   5½ 6   653   740   345   0.350
6. Ivanke Wiggers     Voorschoten 1   4  6   564   593   470   0.439
8. Otto Zoet          Voorschoten 1   3  6   723   619   619  -0.730

   Voorschoten 2        r1 r2 r3 r4 r5 r6 r7 W  N  Brd  JEUGD   TPR
1. Fien Sannen          -  1  0  1  1  1  0  4  6   1     432   505
2. Jona van de Poel     -  1  0  1  1  1  1  5  6   2     483   577
3. Robin van Paassen    -  1  1  1  0  1  1  5  6   3     204   533
4. Noah Pijnenburg      -  1  1  1  1  1  0  5  6   4       -   489

    Topscorers B:
    JCC E 2017 - B      Team              W  N  JEUGD  TPR RaTg   W-We
1.  Robin van Paassen   Voorschoten 2     5  6   204   533  256   1.860
3.  Jona van de Poel    Voorschoten 2     5  6   483   577  300   0.093
4.  Noah Pijnenburg     Voorschoten 2     5  6     -   489  212
12. Fien Sannen         Voorschoten 2     4  6   432   505  382  -0.698

Marcus Driessen


Voorschoten speelt de finale van de LSB-beker!

Voor het eerst in jaren is het Voorschoten gelukt. De laatste twee van de LSB-beker is bereikt door 3-5 winst tegen vaste finalist AAS. Leithen wordt de tegenstander. Dat schakelde favoriet LSG uit met 4,5-3,5.
De finale tegen Leithen staat nog niet gepland. Grappig is dat de laatste competitieronde begin mei deze teams ook tegenover elkaar brengt.

Het resultaat kwam natuurlijk niet helemaal regelmatig tot stand.
In de eerste partijen liep het heel goed: Marcus was snel klaar en Symon won ook vrij gemakkelijk. Jip speelde aan het eerste bord en was erop gebrand zijn grote talent te tonen. Hij viel agressief aan, offerde een stuk voor twee pionnen maar kwam er niet door. Toen had hij het geluk, dat Poncin na een volle minuut denken een simpele vork toeliet en het was gebeurd.
Ik speelde een volkomen gelijkwaardige partij, maar koos vrijwillig voor een direct verliezende afwikkeling, 3-1 dus.

De kleuren werden verwisseld en nu ging het anders. Jip bleef in een zware partij goed overeind, kreeg zelfs voordeel, maar met ongelijke lopers werd het remise. Symon snoepte twee pionnen, maar aasde toen op de derde terwijl rustig afwikkelen genoeg was geweest. Hij overzag een onderste rijgrap en kon opgeven.
Bij Marcus was het net andersom. Hij kwam in moeilijkheden en stond verloren. Cliteur bleef echter zoeken naar een mooie afmaker en ging door de vlag.
Ik kreeg dit keer wel duidelijk initiatief, maar kwam er niet door en nam teveel risico. Breedveld zag de winst niet en koos voor herhaling van zetten.

   AAS                      1924 - Voorschoten              1929     3-5
1. Peter Poncin             2003 - Jip Damen                1791   0-1 ½-½
2. Henk Noordhoek           1964 - Symon Algera             2039   0-1 1-0
3. Olaf Cliteur             1923 - Marcus Driessen          2043   0-1 0-1
4. Erik Breedveld           1806 - Gert Both                1842   1-0 ½-½

Gert Both


Voorschoten 6 sluit af met gelijkspel

De laatste competitiewedstrijd van dit seizoen werd 23 maart in Voorschoten gespeeld tegen OEW 1, een jeugdteam. Dat betekende alweer een snellere partij van slechts 1.20 uur wat voor enkele van ons zeker geen voordeel betekent. Maar goed, vanaf het begin waren Willem, Ruud en Cees al snel klaar, allen met een overwinning en dus een 3-0 voorsprong.
De volgende die zijn partij afsloot was Gerard. Ondanks dat G. het naar mijn vage waarneming niet slecht deed, toch helaas geen kans. Het volgende slachtoffer was ik zelf. Na een voordelige stelling te hebben opgebouwd met eenvoudige winstkansen, liet ik me door onzorgvuldigheid verleiden tot een mat door de dame van mijn tegenstander. Schaakblindheid of dom? Ik houd het zelf maar op beiden.
Tenslotte Frans, die in een gelijkwaardige stellig een toren offerde of weggaf(?). Eveneens dus verlies. Desalniettemin alle eer voor drie eerste borden van het het jeugdteam van OEW met daarnaast onze voldoening van een gelijk spel, 3-3 dus.

   Voorschoten 6                     - OEW 1                           3 - 3
1. Gerard van der Meer          1403 - A. Warnaar               1446   0 - 1
2. Bert Hogendoorn              1358 - J.R. Segers              1165   0 - 1
3. Frans de Klerk               1322 - S. van Marrewijk         1091   0 - 1
4. Ruud Aalbersberg             1307 - T. Warnaar                      1 - 0
5. Willem Oudhof                1291 - A. Pancharajah                  1 - 0
6. Cees Besuyen                 1144 - A. Pancharajah                  1 - 0

Het uiteindelijke competitieresultaat voor ons team is een gedeelde 3e en 4e plaats met slechts een gering verschil met de eerste twee teams en Leiderdorp als kampioen. Het is wel eens slechter geweest. We kijken daarom in ieder geval met plezier op deze competitie terug.

De teamleider,

Bert Hogendoorn


Voorschoten 4 zeker van promotie naar 1ste klasse LSB

Doordat eerder deze week Bodegraven en Leithen wonnen van respectievelijk Philidor en Inter Nos was winst op Sassenheim voldoende voor een promotieplaats. Het kampioenschap van vorig jaar zou dan een prachtig vervolg krijgen. Na de eerste vier ruime overwinningen zou Sassenheim mede op basis van rating een veel lastiger tegenstander blijken te zijn.

Jip, Richard, Carsten en Ivo gingen heel voortvarend van start. Zij probeerden hun tegenstanders met scherp spel meteen hun ambities voor deze avond duidelijk te maken. Niet bij ieder pakte dat overigens positief uit. In het vroege middenspel voerden Jip en Carsten de druk op en verwierven een duidelijk positioneel overwicht. Richard kreeg een tegenaanval te verwerken die er gevaarlijk uitzag. Plotseling zag ik dat Ivo zijn dame gegeven had voor twee lichte stukken; mij is ontgaan hoe dit in zijn werk ging. Ivo zag het positief: “ik sta slechts twee puntjes achter maar heb wel veel dreigingen”. Op de overige borden ging men behoedzamer te werk, soms wellicht iets te voorzichtig.

Dat laatste slaat zeker op mijn eigen spel: op de 25ste t/m 29ste zet had ik geforceerd een winststelling kunnen verkrijgen, maar net als in de eerste twee ronden ontbrak het mij aan lef. Michael kreeg geleidelijk aan steeds meer vat het spel, maar hij nam de tijd ervoor. Ronald dacht in het middenspel voordeel te krijgen, maar hij verrekende zich hetgeen een pion kostte. Bij Luuk zat er weinig schot in: er tekende zich een remisestelling af. Inmiddels had Carsten zijn zware stukken op de vijandelijk koningsstelling gericht dat leidde tot geforceerd mat: hij staat met 4 uit 4 op 100%. Het tegengestelde speelde zich af naast mij: Richard’s koningstelling werd onhoudbaar en hij moest voor het eerst dit jaar capituleren. Meteen daarna zette Jip ons team weer op voorsprong: ook hij houdt z’n 100% score met 5 uit 5.

Zelf gaf ik steeds meer de regie uit handen, ontwikkelde een paard te laat en verzuimde de doorgebroken zwarte b-pion te ruilen. Naast mij slaagde Ronald er in alle torens te ruilen en oppositie te behouden tegenover de witte pion met koning, zodat het remise werd. Als playing captain ontgaat je nogal wat, zo was ik er geen getuige van dat Michael zijn tegenstander op de knieën kreeg. Aan de andere kant van het speelveld werd de vrede getekend bij Luuk en zowaar ook bij Ivo. Ivo was er heel listig in geslaagd de druk zodanig op te voeren dat zijn tegenstander zijn dame ook verspeelde, weliswaar tegen een kwaliteit meer. Waarom zijn tegenstander in iets betere stand remise accepteerde is mij onduidelijk, maar onze winst was binnen! Als laatste mocht ik het licht uit doen en dat deed ik dan ook geheel in de stijl van de partij.

Samen met Bodegraven leiden wij met 10 uit 5. Er zijn vier (of vijf) teams met 4 punten op de derde plaats. Bij winst tegen Inter Nos zal de laatste wedstrijd van het seizoen tegen Bodegraven om het kampioenschap gaan.

   Voorschoten 4                1652 - Sassenheimse SC 1        1618  4½ - 3½
1. Jip Damen                    1791 - J. Rood                  1675   1 - 0
2. Michael Kubbenga             1834 - A. Olthof                1739   1 - 0
3. Richard van Offeren          1754 - R. Alferink              1648   0 - 1
4. Ruurd de Boer                1747 - R. Brands                1629   0 - 1
5. Ronald van Vleuten           1650 - P. de Haas               1499   ½ - ½
6. Carsten van der Hoeven       1584 - B. Touber                1584   1 - 0
7. Ivo Warmerdam                1453 - B. Rotteveel             1567   ½ - ½
8. Luuk Weidema                 1401 - M. van Dijk              1602   ½ - ½

Ruurd de Boer


Voorschoten 5 te sterk voor Utile Dulci 2

Voorschoten 5 behaalde maandag 13 maart 2017 ook op UD 2 uit Roelofsarendsveen een zeer ruime overwinning.

Met invallers Cees Besuyen en Gerard van der Meer - voor Rijk Verstraten , Cees v.d. Voorst en Robin Lemkes - vertrokken we naar Roelofsarendsveen. Gerard gaf direct het goede voorbeeld. In een Franse partij tikte hij zijn tegenstander Peter Zaad binnen 19 zetten van het bord. Zijn voorbeeld werd al snel gevolgd door Christine van der Ven. In een betere stelling in een Siciliaan tegen Matthijs Hoogenboom was een vorkje beslissend. Chris Gerritsen had het aan het eerste bord tegen teamleider Paul Spruit niet echt lastig en met een plusremise van Cees Besuyen in een Italiaan tegen Wim van Egmond waren de matchpunten binnen. Nico Loomans koos in een vierpaardenspel tegen Stefan Verhagen voor twee lichte stukken tegen een toren en een pion minder. Hij moest wel attent blijven spelen maar haalde het punt binnen. Ik zat in een Bird tegen Wojcieck Grabiniok. Kwam na een zet of 16 een pion voor. Het duurde wel even maar maar mijn paard was in het eindspel sterker dan zijn loper.

Met de einduitslag van 0.5-5.5 gaan we fier aan kop in de vierde klasse B van de LSB. Een kampioenschap ligt in het verschiet.

Teun Meirink


Code Oranje voor het eerste

Het begint enigszins te knijpen voor ons eerste team. We staan nog net boven de rode streep maar als er geen punten meer bij komen zou dat aan het einde van de rit wel eens anders kunnen zijn. De wedstrijd tegen Spijkenisse van afgelopen zaterdag was dan ook van redelijk belang. Want waarom wachten met het scoren van de broodnodige matchpunten als je ze ook gelijk kunt pakken? Vol goede moed trokken wij dus ten strijde, maar moesten helaas aan het eind van de middag constateren dat de bijdrage aan ons puntentotaal beperkt was gebleven tot nul punten – en dat is niet echt een fundamentele vooruitgang.

Redelijk lang had het er daar overigens niet naar uit gezien. Na zo’n uur of twee spelen stond Frank gewonnen, waren er op een paar borden redelijke vooruitzichten en stond nog niemand echt slecht. Hoopvol gestemd was ik toen nog. Dat veranderde niet toen Midas remise overeenkwam. Hij had met wit geen potten kunnen breken en was vanuit de opening eigenlijk al direct overgegaan naar het eindspel toen beide spelers veiligheid verkozen boven risico en ruil boven actie. Zonder ambitie vaart niemand wel en ligt een snelle puntendeling op de loer. Die kwam dan ook. Op zich geen slecht begin overigens.

Lang moesten we vervolgens wachten op de volgende resultaten, maar voordat die kwamen was het wel duidelijk dat het momentum duidelijk bij de Spijkenissenaren was komen te liggen. Er was wat rot in sommige Voorschotense stellingen geslopen en dat baarde zorgen. De eerste die eraan onderdoor ging was Igor. Hij had afgewikkeld naar een eindspel met een hoop pionnen en lopers van gelijke kleur. Maar zijn tegenstander had meer ruimte en meer velden voor zijn loper. Vermoedelijk had dat niet genoeg hoeven te zijn voor de overwinning maar dat werd het wel toen Igors stelling langzaam compleet werd dichtgeschoven en zijn eens zo beweeglijke bisschop verwerd tot een dikke pion. Een niet onbekend fenomeen in de Roomse kerk natuurlijk en niks tegen dikke pionnen, we kunnen nu eenmaal niet allemaal koning zijn, maar de oorlog win je er niet mee. Nul punten voor Igor.

Ook bij Rosa was het langzaam bergafwaarts gegaan. De opening was op het oog niet helemaal gelukt, hoewel achteraf de computer het nog wel allemaal oké blijkt te vinden. Maar Rosa’s stukken hadden moeite de goede velden te vinden en toen haar opponent gevaarlijk naar haar koningsvleugel kwam opzetten werd het link. Rosa vond het juiste pad niet en werd ge-h-lijnd. Dat kon haar stelling niet hebben en plots doken de vijandelijke stukken op in alle hoeken en gaten en was er geen redden meer aan.

Zo haalden we de tijdcontrole met 0,5-2,5 stand en zag het er niet best uit. Toen het ook bij Henk mis ging werd de situatie ronduit penibel. Hij had de opening wat ongebruikelijk opgezet en niet gerocheerd. Achteraf is dat natuurlijk altijd makkelijk praten, maar er waren vast momenten in de partij waarin hij die beslissing betreurde. Zijn koning bleef nu in het midden van het bord hangen en was daar steeds ten prooi aan allerlei dreigingen. Net zoals bij Rosa werd de druk uiteindelijk te groot en moest ook hij het hoofd buigen.

Tja, en dan is het 0,5-3,5 en dan weet je al bijna hoe laat het is. Maar nog niet alle hoop was verdwenen want er waren wel degelijk een paar lichtpunten. Het stralende middelpunt daarvan was Frank. Die was met de zwarte stukken geconfronteerd met een ongebruikelijke opening maar herinnerde zich uit een heel oud boekje wat daar de beste zet op zou zijn – en die kende zijn tegenstandster weer niet. Zo’n drie kwartier dacht zij daarover na maar het beste tegengif vond ze niet. En zo gebeurde het onwaarschijnlijke dat Frank na 13 zetten met zwart een stuk voor stond en als bonus ook nog een enorme tijdsvoorsprong had. Dat buitenkansje liet hij zich niet ontglippen. Het duurde nog 50 zetten, want ook met een stuk meer moet je blijven schaken, maar het punt kwam er. Oude boekjes, ze blijken soms goud waard.

Kedem bracht vervolgens de spanning weer écht terug. Zijn tegenstander was niet zo van dat materiële en had tot twee keer toe een pion geofferd: eenmaal voor mooi stukkenspel en de tweede keer om de witte rochade onmogelijk te maken. Ondernemend gespeeld, en dat had geleid tot een gevaarlijke en vooral onduidelijke stelling. Toen Kedem een schijnoffer met een loper miste vreesde ik het ergste, maar dat bleek meer op mijn pessimistische aard te zijn gebaseerd dan op de werkelijkheid, want de machine vindt het gelijk staan. Op zijn beurt verrichtte Kedem vervolgens een schijn-dameoffer waarop zijn tegenstander, nu ineens wel materialistisch, besloot in te gaan – en dat had hij niet moeten doen. Nu kreeg Kedem ineens alle kansen, een gedekte vrijpion op de zevende rij en dat voerde hij met vaste hand naar de overwinning. Een leuke partij.

Kijk, en dan is het ineens weer andere koek: 2,5-3,5 en dat opent toch de deur naar misschien één matchpuntje? Dan zou allereerst Frits het ongelijkelopereindspel met twee pionnen minder remise moeten houden, en er zijn gevallen waarin dat kan. Maar was dit er zo eentje? Dat is steeds rekenen hoe het zit met de tempo’s en waar de koning wel en niet naartoe moet en waar je loper precies moet staan, en dat vreet tijd. Uiteindelijk werd het Frits toch te veel en kon hij promotie niet tegenhouden. Tragische zaak natuurlijk want daarmee was de Voorschotense nederlaag definitief. Overigens dachten beide spelers na afloop van de partij dat er wellicht toch ergens remise in moet hebben gezeten, maar analyse heeft dat niet aangetoond. Het ziet ernaar uit dat de stelling toch gewoon verloren was.

De uitslag van de partij van Peter maakte toen voor de matchpunten niet meer uit, maar wel voor hemzelf natuurlijk en zeker ook voor de bordpunten, en wie weet waar die nog nodig voor gaan zijn. Peter had met zwart een iets beter eindspel op het bord gekregen waarin hij was blijven trekken en sleuren net zolang tot hij het evenwicht fundamenteel verbroken had en er licht gloorde aan de horizon. Maar helaas, op het moment dat hij de overwinning echt had kunnen binnenhalen speelde ook hier Vadertje Tempo een rol en moest hij een cruciale beslissing nemen zonder die terdege te kunnen uitrekenen. Dat zorgde ervoor dat hij net de verkeerde keus maakte, weliswaar een vrije pluspion verkreeg maar precies één tempo tekort kwam om die ook te verzilveren. Erg jammer, want het was een sterk gespeeld eindspel en dan wil je wel graag ook de beloning daarvoor. Nu kwam die maar voor de helft.

Zo eindigde deze match in een 5-3 nederlaag en is de Voorschotense situatie enigszins zorgelijk te noemen. We zijn behoorlijk op zoek naar de twee matchpuntjes die ons in veiligheid zullen brengen maar daar hebben we tegelijkertijd ook nog maar twee wedstrijden voor. Oei! Daarom is Code oranje uitgeroepen, versterkte dijkbewaking ingesteld en zijn alle verloven ingetrokken. Pionkracht acht is voorspeld. Kom niet met je caravan naar onze volgende wedstrijden want het gaat flink stormen op alle borden. Wij zijn voorbereid!

   Voorschoten 1                2118 - Spijkenisse              2139   3 - 5
1. Peter Wilschut               2260 - Tony Zhang               2180   ½ - ½
2. Midas Ratsma                 2233 - Ricardo Klepke           2215   ½ - ½
3. Henk Schouten                2135 - Erik Both                2154   0 - 1
4. Rosa Ratsma                  2205 - Maurits van der Linde    2148   0 - 1
5. Frank den Herder             2014 - WIM Desiree Hamelink     2171   1 - 0
6. Igor Damen                   2000 - Daniel Zevenhuizen       2103   0 - 1
7. Frits Fritschy               2065 - Jordy Lahaye             2070   0 - 1
8. Kedem Gutkind                2031 - Selman Ercan             2069   1 - 0

Sander Hilarius


Zevenklapper derde tegen Oegstgeest 3

Echt verrassend was het niet, de 7-1 zege op het derde van Oegstgeest. Dat team is wat ‘toevallig’ in de promotieklasse terecht gekomen en heeft alleen maar een puntje gescoord tegen hun clubgenoten van het tweede. De ratings zeggen het ook wel, het team is te zwak. Toch moet je dan nog wel even doen. Die mannen gaan ‘gewoon staan’, ruilen alles af of houden de stelling zo dicht mogelijk en zie er maar door te komen.

Bij de meeste Voorschotenspelers was dat vroeg of laat toch geen probleem. Gert was met stukwinst na 20 zetten klaar, invaller Michael won met een fraai mat en Symon snoepte hier en daar een pion en wikkelde kalm af naar de winst. Dat probeerde Sander ook, hij won zelfs een stuk maar blunderde dat ineens weg en moest toen scherp spelen om de winst alsnog te vinden. Ook Bert had lang nodig maar kreeg tenslotte toch een mataanval.
Hans werd agressief bestormd en moest het hoofd koel houden. Dat deed hij en toen de stelling eenmaal gewonnen was ging zijn tegenstander door de vlag. (6-0) Timo had het ook lastig, raakte een pion achter en leek te gaan verliezen totdat er plots zomaar een toren in bleef staan.
Dat geluk had Marcus niet. Tegenstander Harro Weiland speelde sterk en drong hem terug, al kostte hem dat veel tijd. Marcus offerde een kwaliteit voor een paar goede pionnen, maar liet de deur openstaan. Harro profiteerde direct, kwam met de dame binnen en kreeg een snellere vrijpion dan Marcus. Met nog een minuut bood de veteraan remise aan, maar Marcus weigerde vreemd genoeg. De winst was niet moeilijk te vinden. Harro promoveerde en zette meteen daarna mat, een verdiend tegenpunt voor de oude meester.

In dezelfde ronde wist Leithen te stunten tegen koploper LSG4: 4,5-3,5. Daardoor staan drie teams op 8 uit 5 en is de spanning weer een beetje terug. LSG staat nog steeds veel bordpunten op ons voor en dus is het kansje klein, maar wie weet.

   Oegstgeest 3                 1697 - Voorschoten 3            1941   1 - 7
1. Jan Brandt                   1756 - Symon Algera             2039   0 - 1
2. Harro Weiland                1779 - Marcus Driessen          2043   1 - 0
3. Wessel Volders               1737 - Bert Houweling           1990   0 - 1
4. Dick van den Berg            1740 - Timo Bottema             1941   0 - 1
5. Marcel Verschoor             1675 - Sander Hilarius          1949   0 - 1
6. Harry Telkamp                1647 - Michael Kubbenga         1834   0 - 1
7. Constant Rams                1634 - Gert Both                1842   0 - 1
8. Wim Evers                    1613 - Hans Lindeboom           1929   0 - 1

Gert Both


Voorschoten maar net door in LSB-beker

Zwarte Pion maakte het ons LSB-bekerteam knap lastig. Met 4,5-3,5 wonnen we, waar het net zo makkelijk andersom had kunnen zijn.
Marcus raakte in de eerste partij zijn dame kwijt tegen toren en loper, had wel compensatie maar moest het toch vooral hebben van onverwachte prikzetjes in de tijdnood van zijn tegenstander. Zo ontsnapte hij niet slechts met remise, maar kreeg ook nog pardoes een mat in één aangeboden.
Ook Sander ontliep ternauwernood een nederlaag. Hij stond wel prima maar had voor een gecompliceerd eindspel nog net een minuutje. In remisestand en nog enkele seconden voor Sander accepteerde zijn opponent sportief het halve punt.

Hans had zijn avond niet. Hij trof een handige en snel spelende tegenstander. In de eerste partij liet hij zich in goede stand mat zetten en in de tweede kwam hij er niet aan te pas.
Bij mij ging het gelukkig net andersom. Ik kreeg alle gelegenheid voor een rustige opbouw en kon in beide partijen geleidelijk winnend voordeel bereiken.
In de tweede ronde was Marcus heer en meester en hij won snel. Sander ging nu wel ten onder. Hij blunderde een goede stand weg, kwam nog een heel eind maar had opnieuw geen tijd meer over om heel te blijven..

   Voorschoten 3            1944 - Zwarte Pion              1823    4½-3½
1. Marcus Driessen          2043 - Johan den Breejen        1958   1-0 1-0
2. Sander Hilarius          1949 - Fred van Randen          1816   ½-½ 0-1
3. Hans Lindeboom           1929 - Mark van der Ploeg       1752   0-1 0-1
4. Gert Both                1842 - Willem Rosdorff          1765   1-0 1-0

Gert Both


Jette Sannen naar NK

Jette Sannen heeft zich dit weekend geplaatst voor het Nederlands kampioenschap t/m 12 jaar. Bij het persoonlijk jeugdkampioenschap van de Leidse Schaakbond eindigde ze als 7e en was daarmee beste meisje. Ze haalde dus ook het LSB meisjeskampioenschap binnen!
Otto Zoet had op de laatste dag ook nog kans op een ticket voor het NK, maar na een knappe start van 5 uit 6 kreeg hij nog 3 sterke tegenstanders waartegen hij het niet kon bolwerken. Maar met een mooie 5e plek kan hij zeer tevreden zijn. Hij mag nog twee jaar in deze leeftijdscategorie meedoen. In april gaat hij wel naar het NK t/m 10 jaar.
Ook bij broer Jelle was de pijp op de laatste dag leeg: 0 uit 3. Op de eerste dag verraste hij nog met een overwinning op Timo Yeh. Voor Jet de Zoeten en Fien Sannen was dit toernooi vooral een leerzame ervaring voor volgende jaren.
Opmerkelijk is dat de top 5 van 5 verschillende clubs afkomstig is. Dat is wel eens anders geweest in de LSB.

In de C-categorie (t/m 14 jaar) behoorde Cato de Zoeten tot de favorieten en dat leek ze ook waar te maken. Na de eerste dag had ze 2 uit 2 en in ronde 3 had ze de winst voor het grijpen tegen Chi Yun Cchung van LSG. Ze won een stuk met matdreiging, maar zag niet dat ze het dreigende mat in 1 van haar tegenstander eerst nog even moest dekken. In ronde 4 won Cato in de opening een pion van Alisha Warnaar (OEW), maar liet daarna een kwaliteitsoffer toe die tot een gevaarlijke aanval leidde. Cato hield dat niet droog. Chi Yun en Alisha werden gedeeld eindwinnaar en die heeft ze dus allebei laten glippen. Tot overmaat van ramp verloor ze vervolgens ook nog van Stijn Sannen, die een prima partij afleverde en in het eindspel toesloeg met een schijnoffer. Stijn had een ronde eerder voor een prachtig moment gezorgd:

Stijn (met zwart) is aan zet en speelde ... Pc1! en haalde na Pa1,d2 Pc2+,Ke4 even later een dame en een zwaarbevochten punt binnen. Pd4 in plaats van Pc1 had trouwens ook gewonnen, maar Pc1 is natuurlijk veel eleganter.

Voor de liefhebbers: Met wit aan zet is de diagramstelling remise, maar alleen na Kc5 (of Kd5), Pc1 en dan Pa5! Bijvoorbeeld: Kc5,Pc1 Pa5,Ke2 Pc4, Pa2 Kd4,Pb4 Kc3,Pc2 Kb2,Pe3 Pa3,d2 Pb1,d1D Pc3+ en de dame gaat er weer af.

Stijn eindigde net als Cato op 3 uit 6. Matthijs van Borren won 1 van de 4 partijen die hij speelde.

Eindstand na ronde 9 van het PjK D LeiSB 2017:

No. Name               Club         Score WP    rat.  TPR   W-We
----------------------------------------------------------------
 1. Nyuk Lyn Cchung    LSG           9.0  46.5  1656 2050  +1.05
 2. Timo Yeh           Stormpionnen  7.0  47.0  1388 1337  -0.22
 3. Thomas Kentstra    Leiderdorp    6.0  49.0  1062 1070  +0.32
 4. Lorin Arnold       ASC           6.0  47.0  1001  995  +0.15
 5. Otto Zoet          Voorschoten   5.0  49.5   723  896  +1.80
 7. Jette Sannen       Voorschoten   5.0  44.5   718  760  +0.44
13. Jet de Zoeten      Voorschoten   4.0  35.5   654  491  -1.87
14. Jelle Zoet         Voorschoten   3.5  42.5   577  602  +0.04
18. Fien Sannen        Voorschoten   3.0  32.0   432  312  -1.37

Marcus Driessen


Voorschoten 4 ook langs De Zwarte Pion 2

Zonder Carsten en Ivo maar met Nico Loomans togen we welgemoed naar Lisse. Hun laatste plaats in aanmerking genomen verwachtten we een gemakkelijke avond. Gelukkig was er veel vertier in het Poelhuis (gezellige bar, waar het Europese avontuur van AZ en Ajax live gevolgd konden worden, biljart, dansles, in elk kamertje gebeurde wel iets spannends), zodat we ons niet zouden vervelen.

Toch verliep het begin moeizaam. Er ontstonden veel remise-achtige stellingen, zoals bij Michael, Jasper en Luuk. Het was wachten op een foutje van de tegenstander. Jip compliceerde zijn stelling zodanig dat zijn tegenstander een stuk weggaf en kon opgeven. Michael kreeg een remise aanbod met elk twee lopers en vier pionnen, maar besloot nog even door te gaan. Ondertussen voerde Richard met twee torens de druk op, besloot Jasper een stuk te offeren voor een sterke centrale pionnenstelling, creëerde ondergetekende een vrijpion, won Luuk een pion, werd Nico belaagd door twee vervelende paarden en verdubbelde Ronald zijn torens én de druk op de zwarte koningsstelling.

Richard’s tegenstander kon de druk op de 6de rij van links en rechts niet meer pareren en staakte zijn verzet. Toen mijn opponent dacht m’n vrijpion te kunnen slaan was het drie zetten later mat. Luuk had zich al verzoend met een puntendeling toen hij plots een loper cadeau kreeg. Jasper besloot na de loper ook nog een toren te offeren en dreef zijn tegenstander keurig in een matnet. Nico kon een ver opgerukte pion niet meer stoppen, verloor materiaal en kon opgeven. Michael is nog lange tijd op meer uit geweest maar moest toch met remise genoegen nemen. Als laatste konden we meegenieten hoe Ronald de druk zo zwaar opvoerde dat uiteindelijk een onontkoombaar torenoffer vier zetten later tot mat leidde.

Jip, Richard (beiden 4 uit 4), Jasper, Ronald en Carsten (ieder 3 uit 3) zijn nog ongeslagen. Bodegraven 1 won dik van LSG 7 en lijkt nu nog de enige overgebleven concurrent voor het kampioenschap. Als het op bordpunten aankomt zitten we nu al goed.

   De Zwarte Pion 2             1573 - Voorschoten 4            1673  1½ - 6½
1. P. van der Griendt           1691 - Jip Damen                1791   0 - 1
2. M.P. van Velzen              1572 - Michael Kubbenga         1834   ½ - ½
3. R. Boudewijns                1692 - Richard van Offeren      1754   0 - 1
4. J. van Delden                1657 - Ruurd de Boer            1747   0 - 1
5. H.M. van de Pol              1488 - Jasper Zijlstra          1727   0 - 1
6. G. Rooijakkers               1592 - Ronald van Vleuten       1650   0 - 1
7. H.P. Pasterkamp              1456 - Nico Loomans             1476   1 - 0
8. W.H. Brederode               1434 - Luuk Weidema             1401   0 - 1

Ruurd de Boer


Lekker potje voor het derde tegen Oegstgeest 2

Na een lange winterstop is de promotieklasse weer op gang. De spelers van Voorschoten 3 lieten de zeperd tegen favoriet LSG 4 volgen door een afgetekende zege tegen een machteloos Oegstgeest 2: 6,5-1,5.

Het ging helemaal niet gemakkelijk. Daar zijn de ervaren spelers van Oegstgeest te taai voor. Allemaal serieuze partijen en geen een werd er voor de 30e zet beslist.
Geconcentreerd en vooral heel geduldig wrikten de Voorschotenaren aan de opgebouwde muurtjes op zoek naar openingen en scheurtjes.
Met name aan de topborden werd het ratingverschil op den duur duidelijk en vielen de vestingen in elkaar. Marcus, Bert, Symon en Roel waren in hun element en wonnen overtuigend.

Sander leek dat ook te gaan doen tot hij zich in een toreneindspel verslikte en in remise moest vluchten. Timo en Hans speelden volkomen gelijkwaardige partijen. Ik verloor wel de opening toen ik Ed Noordijk zijn vertrouwde Leeuw op het bord liet brengen, maar de zwak beschermde koning in het midden bood tegenkansen en uiteindelijk wist een dame op rooftocht binnen te dringen en dat bracht alsnog de beslissing in Voorschotens voordeel.
Voor de stand maakt het niet veel uit, we staan tweede en dat zal wel zo blijven. Volgende partij tegen Oegstgeest 3, maar dat schijnt ongeveer net zo sterk te zijn als hun clubgenoten van het tweede.

   Voorschoten 3                1957 - Oegstgeest 2             1833  6½ - 1½
1. Marcus Driessen              2043 - Gidi van de Bent         1866   1 - 0
2. Bert Houweling               1990 - Johan Boots              1855   1 - 0
3. Symon Algera                 2039 - Geert van der Wulp       1842   1 - 0
4. Roel Piket                   1924 - Wilfried Binnendijk      1842   1 - 0
5. Sander Hilarius              1949 - Marcel Hermans           1832   ½ - ½
6. Timo Bottema                 1941 - Joop Bakker              1834   ½ - ½
7. Hans Lindeboom               1929 - Harro Weiland            1779   ½ - ½
8. Gert Both                    1842 - Ed Noordijk              1813   1 - 0

Gert Both


Voorschoten 5 in ronde 4 ook ongeslagen gebleven

Ons team bestaat uit zeven leden. Om verschillende redenen misten wij helaas Christine v.d. Ven, Chris Gerritsen, Rijk Verstraten en Robin Lemkes. Er moesten dus drie vervangers gevonden worden.

En dat ging probleemloos. Wij spelen in 4 B en het zesde en zevende in 4 A. Cato de Zoeten uit het zevende en Bert Hogendoorn - voor de tweede maal - en Gerard van der Meer uit het zesde wilden graag invallen.

Gerard en Cato waren snel klaar. Natuurlijk met winst. Daarna volgden Cees v.d.Voorst en ik. Ook met winst. Bert was de volgende winnaar en Nico wist uiteindelijk ook te winnen. Kortom de maximale score.

   Voorschoten 5                     - Stormpionnen 2                  6 - 0
1. Nico Loomans                 1476 - J.J.E. Birginia                 1 - 0
2. Cato de Zoeten               1300 - L.J. Leenman                    1 - 0
3. Cees van der Voorst          1554 - W. Douma                        1 - 0
4. Bert Hogendoorn              1358 - C.B. Leenman                    1 - 0
5. Teun Meirink                 1476 - S.J. Sebrechts                  1 - 0
6. Gerard van der Meer          1403 - K.R. Pereira                    1 - 0

Teun Meirink


Eerste speelt weer gelijk

Net zoals in de vorige ronde heeft het eerste ook nu een (mede)degradatiekandidaat niet van zich af weten te schudden. De wedstrijd tegen Oegstgeest eindigde met een 4-4 gelijkspel, zodat we in alle opzichten kunnen spreken van een vierpuntenduel. En net zoals een maand geleden was het weer bloedstollend spannend en werd de wedstrijd uiteindelijk beslist door een ontsnapping die kan wedijveren met die van de Super Bowl afgelopen weekend. Je gelooft je ogen niet. Jammer dat Lady Gaga niet bij ons uit de lucht kwam vallen, het had zeker niet misstaan.

Toen ik na zo’n drie uur spelen langs de borden liep was de situatie nou niet direct rooskleurig. Nadat Midas aanvankelijk verreweg het beste van het spel had gehad, was dat voordeel als sneeuw voor de zon verdwenen en zag het er somber uit. Henk had een ziedende aanval, maar dat was allemaal zo complex dat het kleinste misstapje fataal kon zijn en bij de overigen was het evenwicht nauwelijks verbroken. Er moest duidelijk nog behoorlijk gesleuteld worden om allebei de matchpunten mee naar Voorschoten terug te nemen.

Kedem was degene die dat het voortvarendst oppakte. Lang leek er niet veel te gebeuren en bouwde hij omzichtig aan iets wat in een aanval zou moeten uitmonden, tot zijn tegenstander een fatale slordigheid beging die gelijk fataal was. In twee zetten van een klein voordeel naar totaal gewonnen. Mooi meegenomen natuurlijk want je kunt maar beter voor staan dan achter.

Helaas was het nog geen minuut laten alweer 1-1 toen Midas opgaf. Hij was met een plus uit de opening gekomen, en de toekomst zag er zonnig voor hem uit, tot hij in het middenspel heel ingewikkelde zetten begon te doen waarmee hij helaas niet zijn tegenstander maar zichzelf van het bord af combineerde. Daar wist de Oegstgeestenaar wel raad mee. Zonder veel bijzondere dingen te doen pakte die de aangeboden pion en stond genadelijk toe dat Midas zichzelf van het bord af duwde. Heel jammer.

Frits was de derde die de spullen weer in het doosje kon doen, maar helaas hoorde daar maar een half punt bij en niet het hele waar je bij een ratingvoordeel van een kleine 200 punten toch op hoopt. Met de zwarte stukken kon hij minder dan niets bereiken, sterker nog, hij moest blij zijn dat zijn tegenstander de vrijwel winnende variant die de computer uit de hoed tovert, niet zag. Maar daar ben je dan ook een computer voor. Zoals het ging doofde het vijandelijke vuur uit en eindigde de partij in een potremise pionneneindspel.

Igor was degene die Voorschoten weer op voorsprong bracht. Met zwart had hij de stelling snel geëgaliseerd, maar daarna bleef ook hier de strijd geheel open. Tot zijn tegenstander zich wellicht verrekende want plots won Igor een pion en daarmee was hij duidelijk degene die het stuur vast had. De Oegstgeestenaar kwam steeds meer in de problemen en toen hij nog een pion kwijt raakt was de strijd in hogere zin gestreden. Weliswaar stonden er tegenover de twee extra pionnen van Igor lopers van ongelijke kleur, wat in sommige gevallen nog wel eens problematisch kan wezen, maar zo’n middag was het gelukkig ook weer niet en Igor tikte bekwaam het punt binnen.

Oké, 2,5-1,5, we zitten aan de goede kant van de score, maar hoe nu verder? Peter stond gelijk, had al een keer remise afgeslagen, maar had daarna eigenlijk weinig substantieels kunnen bereiken, bij Rosa was er een toreneindspel op het bord gekomen dat Giri zeker met allebei de kanten remise zou maken, Henk bevond zich nog steeds in een wespennest en Frank, ach Frank, daar keek ik niet serieus meer naar. Elke keer dat ik een rondje langs de borden maakte, dacht ik ‘hé Frank speelt nog steeds, wordt het niet ’s tijd om nu echt op te geven?’ Want een kwaliteit + twee pionnen achter, met je koning in het open veld en een vijandelijke dame en toren eromheen draaiend – er zijn grenzen wat een teamleider kan aanzien. Maar hoe gingen we dan deze wedstrijd winnen? Het zou héél lastig worden.

Peter redde het inderdaad niet om enig echt voordeel te verkrijgen. Al slaagde hij er wel in om enige chaos op het bord te brengen maar genoeg voor de winst was dat niet. Het zal vast wel ergens wat beter hebben gekund, maar iets tastbaars is er nooit geweest en de partij bloedde dood. Wat erg jammer was want ook hier was er een heel ruime Voorschotense ratingplus.

De situatie werd zonder meer penibel toen Rosa in het toreneindspel, je weet wel dat Giri zeker remise zou houden, een foute weg insloeg en in de problemen kwam. Wat is dat toch lastig, zo’n toreneindspel. Achter het bord is het heel moeilijk de goede zetten te vinden en je moet er maar het beste van hopen. De computer laat zien hoe het wel had gemoeten maar helaas was dat niet de weg die Rosa bewandelde. Ze verloor een pion en werd daarna weggeschoven. Zonde.

Maar hoe gingen we nu in hemelsnaam het vege lijf redden? Hé, Frank speelt nog steeds zeg. Niet te geloven. Maar verliezen gaat hij natuurlijk uiteindelijk zeker en dat betekent dat Henk moet winnen om in ieder geval nog één matchpuntje te pakken. Maar bij Henk was de stelling inmiddels enigszins genormaliseerd en leek het of hij, ondanks een pluspion, niet meer zou kunnen winnen. Alles of niets dan maar, er is geen andere keus meer.

Maar wat gebeurt daar verderop bij Frank? Even een kleine situatieschets. Franks opening was weliswaar heel origineel maar dat is ook het positiefste wat je ervan kunt zeggen want na die opening stond hij dramatisch. Toen hij ook nog een simpel kwaliteitsverlies overzag was zijn stelling positioneel hopeloos en als compensatie daarvoor stond hij een kwaliteit achter. In de loop van de partij kwamen daar nog wat pionnen bij en dat is de fase waarin mijn computer overgaat naar een beoordeling van –18, en even later mat in 9 constateert. En dat houdt een tijdje zo aan. Op een gegeven moment is Franks tegenstander dat gespartel echter zat en besluit een toren te geven om af te wikkelen naar een eindspel van paard tegen drie verbonden vrijpionnen. Ongetwijfeld in de overtuiging dat dat simpel gewonnen is, maar dat is het niet. Dat is namelijk theoretisch remise. O, mirakel! Gelukkig zette Frank die theorie ook om in harde praktijk en bracht hij met een brede smile een half punt binnen. Veel bizarder dan zo heb ik het toch maar zelden gezien.

Maar blij dat de teamleider ermee was! Want nu hoefde Henk niet meer te winnen en kon hij rustig afwikkelen naar remise. Meer zat er op dat moment ook niet meer in. In een eerdere fase overigens wel. Het kon bijna niet anders dan dat er wel ergens tijdens Henks geweldige aanval iets winnends in gezeten moest hebben, en dat bleek inderdaad het geval, zoals in de analyse direct duidelijk werd. Maar dat lag allemaal achter ons en de winstkansen waren inmiddels over. Dus dan maar remise en 4-4. Pfff.

Leuk was overigens wel dat er zeven Voorschotenaren kwamen kijken. Meer dan er Oegstgeestenaren waren. Goeie clubgeest Gert, Ruurd, Charles, Ronald, Marcus, Cato en Matthijs. Leuk dat jullie kwamen aanmoedigen! En die hulp zullen we in de toekomst ook nog wel nodig hebben want Voorschoten 1 blijft dankzij dit gelijkspel weliswaar nog net boven de fatale rode streep, maar benauwd is het nog steeds en er hoeft maar dát te gebeuren… Maar zover laten we het natuurlijk niet komen. We zetten ons schrap, winnen gewoon de volgende ronde en dan moet het wel raar lopen wil het nog misgaan. Stroop de mouwen op, we komen eraan!

   Oegstgeest '80               2062 - Voorschoten 1            2118   4 - 4
1. Gert-Michiel de Niet         2120 - Henk Schouten            2135   ½ - ½
2. Joop Piket                   2054 - Peter Wilschut           2260   ½ - ½
3. IM Nebojsa Nikolic           2307 - Midas Ratsma             2233   1 - 0
4. IM Fred Slingerland          2307 - Rosa Ratsma              2205   1 - 0
5. Jan-Willem van Drunick       2009 - Frank den Herder         2014   ½ - ½
6. Evert Leeuwenburgh           2025 - Igor Damen               2000   0 - 1
7. Bert van Brussel             1793 - Kedem Gutkind            2031   0 - 1
8. Ed Wagemans                  1877 - Frits Fritschy           2065   ½ - ½

Sander Hilarius


Veel verrassende uitslagen in 15de ronde IC

Met bijna 30 deelnemers aan de interne competitie, waarin ook de jeugd flink partij geeft, mag de club zeer tevreden zijn. Er viel op het bord in deze ronde heel wat te beleven. Binnen no time werden de eerste punten gescoord: Jip Damen en Frank den Herder rekenden hiervoor af met respectievelijk Michael Kubbenga en Chris Gerritsen. In de partij tussen Marcus Driessen en Frits Fritschy leek laatstgenoemde regelrecht op winst af te gaan. Marcus werd compleet klem gezet, waarbij zijn dame aan de andere kant op de diagonaal toe mocht kijken. Toen Frits evenwel even vergat dat zijn dame werd aangevallen, was het over en uit.
Ook Sander Hilarius slaagde er in Richard van Offeren op het randje van de nederlaag te brengen: dame buitenspel, koning op de tocht en loperwinst door opsluiting. Maar daarna wist Sander geen sluitende voortzetting te vinden, deed verkeerde zetten, waardoor Richard met 4 pionnen naar de overkant kon lopen. Gerard van der Meer was al vroeg als eerste aanwezig, hij had er zin in. Arme Ronald van Vleuten moest dat ontgelden: met scherp aanvallend spel verschalkte Gerard zijn tegenstander. Jongste donderdagavond-lid Jelle Zoet verspeelde iets te vlot een stuk, spartelde nog lange tijd tegen, maar Ron Steenlage kende geen genade.

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer


Voorschotenaren op de Tatavierkampen

Het is weer begonnen: Tata, vroeger Corus, maar eigenlijk natuurlijk Hoogovens. Want laten we het beestje gewoon bij zijn naam noemen. Gewoontegetrouw doet er ook altijd een echelon Voorschotenaren aan mee, en zo ook dit jaar. Zeven stuks om precies te zijn. Het zijn er wel eens meer geweest maar dat kwam omdat Hans Wolthuis er altijd stevig aan trok op de maandagmiddagclub en die motivator woont al enige tijd aan de andere kant van het land en dat motiveert toch een stuk minder lekker.

De eerste wedstrijden zijn de weekendvierkampen waar we Midas, Rosa en Ruurd op de deelnemerslijst zagen. Van de eerste twee weet ik alleen de kille cijfers die ik op de site zie staan en die overtuigen niet. Midas scoorde in de hoogste groep 1 uit 3 met een tpr van 2105 en Rosa deed het een groep lager met 1,5 uit 3 en een tpr van 2079 nauwelijks beter; ze zullen allebei niet met opgewekt gemoed en een gevulde portemonnee naar huis zijn gegaan. Ruurd was in een vredelievende bui en speelde drie remises, maar ook hij leverde ratingpuntjes in. Die weekendvierkampen, die waren het dus niet voor Voorschoten. Ratingverlies en geen mooie prijzen. Maar misschien waren het wel drie fantastisch gezellige dagen, met herinneringen voor het leven, wie zal het zeggen?

Na de weekendvierkampen zijn er ook dagvierkampen en daar zagen we Wouter, Bert, Sander, Gert en opnieuw Ruurd op de deelnemerslijst. Bert begon in groep 3 met een sterke overwinning maar kreeg daarna door eigen dommigheden twee nullen aan zijn broek en eindigde zo troosteloos als laatste in zijn groep. Sander pakte, ook in groep 3, van alle smaken wat mee. Na een mislukte poging in de eerste ronde een ongelukkige openingsopzet van zijn tegenstander met grof geweld af te straffen waarmee hij zich onvervaard in zijn eigen mes bleek te storten, werd hij in de tweede ronde geconfronteerd met een mal zijvariantje dat heel erg remise was en kon hij in de derde ronde een overtuigende overwinning boeken. 50 procent, maar toch een paar ratingpuntjes ingeleverd. Gert begon een groep lager met 2 uit 2, waar hij vanzelfspekend heel tevreden mee was, maar in de strijd om de eerste plaats (en promotie naar een hogere groep) blunderde hij vreselijk en kon gelijk opgeven. Toch niet verkeerd, een boekenbon en ratingwinst. Op de weg terug dus!

Ruurd ging in groep 5 aanvankelijk gewoon door met remise spelen maar boekte toen dan eindelijk zijn eerste overwinning, die hij weer liet volgen door… een remise. Desalniettemin eindigde hij daarmee gedeeld op de eerste plaats en zal hij volgend jaar wellicht een groep hoger spelen. Nog afgezien van de ratingwinst die hij boekte natuurlijk, én de boekenbon. Want laten we vooral die niet vergeten. Die kon je overigens alleen te gelde maken bij een stalletje van New in Chess waar ze alleen maar boeken hadden neergezet die ze anders nooit en te nimmer meer waren kwijtgeraakt en die regelrecht de versnipperaar waren ingegaan, wat de keuze toch danig vermoeilijkte. Zo won ik zelf een bon voor het kapitale bedrag van € 8, waarvoor alleen maar boekjes beschikbaar waren die je echt niet wilt hebben. Gelukkig kon ik me na bijbetaling van € 12 de gelukkige eigenaar noemen van een boek dat ik eigenlijk ook niet wilde hebben, maar nu had ik in elk geval die € 8 niet ongebruikt gelaten. Want je wilt toch niet graag een dief van je eigen portemonnee zijn.

Maar dit terzijde allemaal, want we missen nog één Voorschotense deelnemer, en ook nog eens het beste paard van stal: Wouter. Die was het vorig jaar gepromoveerd en kwam daardoor nu uit in groep 2. Hij begon met een sterke zege tegen een Nieuwzeelandse, die de partner bleek te zijn van de Engelse GM Gawain Jones – zinloze informatie natuurlijk want ook zij zal toch echt zelf haar zetten moeten verzinnen. Zo heb ik thuis bijvoorbeeld een computer die nog sterker is dan mister Jones en dat helpt me ook niet echt achter het bord. Daarna maakte Wouter nog twee vette plusremises waarin hij allebei de keren dichtbij de overwinning was, maar waarbij die er telkens net niet in zat. Of misschien ook wel, maar er dan in elk geval niet uitkwam. Met 2 uit 3 en een tpr van 2210 valt er evenwel helemaal niks te klagen en is er alle reden voor tevredenheid. Wouter gaat trouwens vrijdag 20 januari gewoon verder en begint dan aan een tienkamp. Dat is pas inzet. De liefhebbers kunnen zijn vorderingen volgen op de toernooisite.

Al met al was het weer een gezellige gebeurtenis. Het blijft een merkwaardig gezicht nog geen tien meter van je vandaan de halve wereldtop te zien spelen en als je gaat staan kun je zelfs een blik op hun borden werpen. Dat geeft toch wel een heel apart gevoel van binnen. Nog afgezien van de vele hele en halve bekenden die je er tegen het lijf loopt. We zijn toch één grote familie, dat blijkt maar weer. Doe volgend jaar ook gewoon mee!

Sander Hilarius


Schoolschakers van de Vink proeven het zoet van de overwinning
Schoolschaakkampioenschap 2016-2017

Op zaterdag 14 januari zijn de schoolschakers van basisschool De Vink er in geslaagd om de hegemonie van Het Kompas te doorbreken. In de zesde en laatste ronde moesten de leerlingen van De Vink - Otto Zoet, Jelle Zoet, Finn Wiggers en Ivanke Wiggers – een achterstand van één wedstrijdpunt goedmaken. Hun concurrenten – Cato de Zoeten, Jet de Zoeten, Duarte Batenburg, David Kuijt - waren namelijk vijf ronden foutloos gebleven maar dat ging lang niet van zelf. In de eerste ronde moest Jet diep gaan om de reserves van Het Kompas over de knie te leggen en tegen de Fortgensschool – Matthijs van Borren, Tjado van der Veen, Jona van de Poel, Rogier van den Beld – kwam haar zus Cato goed weg met een gelijkspel. In het beslissende duel wonnen Ivanke en Finn vlot hun partij, waardoor de duels tussen de gebroeders Zoet en de zussen De Zoeten met extra belangstelling gevolgd werden door de vele toeschouwers waaronder de kersverse wethouder Daan Binnendijk.

Otto ging lang gelijk op tegen Cato, maar hij raakte zijn paard kwijt toen zijn koning in het nauw werd gebracht. Hij wist weliswaar aan schaakmat te ontsnappen, maar het pleit was hierna min of meer al wel beslecht. Het schoolkampioenschap zou dus tot aan de laatste partij spannend blijven. Uiteindelijk bleek Jelle over stalen zenuwen te beschikken. Tot verbazing van de omstanders weigerde hij een remise aanbod, wat genoeg was voor de overwinning én dus de titel! Nee hij wilde winnen, was het koele commentaar na afloop. Hij kreeg gelijk en bezorgde De Vink hiermee de felbegeerde titel. Zij mogen zich nu een jaarlang de beste schoolschakers van Voorschoten noemen.

In het Cultureel Centrum namen in totaal vijftien teams deel, wat neerkomt op zo’n 60 kinderen. We hopen dat alle kinderen een leuke en leerzame schaakmiddag gehad hebben en dat zij volgend jaar in januari in groten getale terugkomen. Wiebe Zoet (groep 2 leerling) van team Vink 5 liet zien dat leeftijd er niet toedoet. In de eerste ronde speelde hij gelijk tegen een leerling van groep 8! Hij kwam in totaal tot 3,5 punt. Jongens en meisjes die belangstelling hebben voor schaken zijn op vrijdagavond (19.15 uur) van harte welkom bij schaakvereniging Voorschoten.

    Team           Match  Bordpunten 
1.  Vink 1           11    19.5
2.  Kompas 1         10    16.5
3.  Fortgens 1        9    18.0
4.  Gevers Deynoot 1  7    14.0
5.  Kompas 2          7    13.5
6.  Regenboog         7    11.0
7.  Emmaus            6    12.0
8.  Vink 2            6    11.0
9.  Vos 1             5    12.5
10. Vink 4            4    10.0
11. Fortgens 2        4    10.0
12. Gevers Deynoot 2  4    10.0
13. Vink 3            4     9.0
14. Vos 2             4     8.0
15. Vink 5            0     3.0 
Individuele prijswinnaars
Bord 1  Connor van Veen        Gevers Deynoot 1  5 punten
Bord 2  Chris van den Berg     Gevers Deynoot 1  5 punten
Bord 3  Rik le Clercq          Vink 3            6 punten
Bord 4  Noah Peijnenburg       Kompas 2          4 punten
        Levente Eekhof         Vos 1             4 punten

Groep 3 Wiebe Zoet             Vink 5            3,5 punten
Groep 4 Abel Zoet              Vink 3            2 punten
        Mischa van der Veen    Fortgens 2        2 punten
        Koen Smallenburg       Vos 2             2 punten
        Daan van Rijn          Vink 3            2 punten
Groep 5 Stijn Kampmeinert      Regenboog 1       4 punten
Groep 6 Robin van Paasen       Vos 1             5 punten
Groep 7 Jip Brussee            Kompas 2          4 punten
        Tessa Hubert           Gevers Deynoot 2  4 punten
        Vincent van der Water  Vos 2             4 punten
        Mark van den Berg      Gevers Deynoot 2  4 punten
        Nick van den Burgh     Fortgens 2        4 punten
        Dylan Neuteboom        Vink 2            4 punten
Groep 8 Jesse Willemze         Kompas 2          3,5 punten

Roderick van Kempen


Verrassende winnaar bij het kerstsnelschaken

Met 19 snelschakers en 7 rapidschakers was de opkomst bij het kerstsnelschaken heel behoorlijk. Leuk was ook de aanwezigheid van Reinier en Joost die het schaken nog niet verleerd bleken te zijn. Het snelschaken kende een verrassende winnaar. Wouter haalde 5 uit 7, net zoveel als Rosa, maar hij had de onderlinge partij gewonnen. Op een punt achterstand werden Charles en Marcus 3e.

De B-groep werd gewonnen door Sander. Drie spelers moesten letterlijk de prijs voor de 2e plaats (een reep chocolade) delen: Symon, Henk en Richard.

De rapidgroep werd een prooi voor Jasper, voor Chris.

Wouter Noordkamp


Weer overtuigende zege van Voorschoten 5

In opgewekte stemming vertrokken we naar Bodegraven voor onze tweede competitiewedstrijd. In een, op verzoek van Bodegraven , vooruit gespeelde partij zette Rijk Verstraten - met wit op bord 3 - tegenstander van Briemen op subtiele wijze zo vast dat deze in een nederlaag moest berusten. Chris Gerritsen - op 1 met wit - bezorgde - what's in a name - tegenstander Post een hopeloze pionnenstructuur. Post wachtte de afbraak daarvan niet af en gaf op. Met een soepele overwinning van Christine v.d. Ven - met zwart op 6 - op van Dam, de nestor van de vereniging, was het eerste matchpunt binnen. Omdat Bert Hogendoorn, invaller voor Cees v.d. Voorst, en Nico Loomans dreigden te verliezen, bood ik - op 4 met zwart tegen Dijk - in een iets betere stelling remise aan. Dijk accepteerde dit aanbod onmiddellijk en de zege was daarmee binnen. Bert - op 5 met wit tegen Langeveld - wist daarna met wat hulp van zijn tegenstander toch nog te winnen. Nico - op 2 met zwart tegen Duinisveld - koos op enig moment voor dameruil waar het volgens mij mat in vier was. Daarna moest hij met een inactieve toren en een inactief paard uiteindelijk in een nederlaag berusten. Kortom met 4½-1½ weer een overtuigende zege. Met 4 uit 2 en 9 bordpunten liggen we mooi op koers.

   Bodegraven 2                      - Voorschoten 5                  1½ - 4½
1. S. Post                      1508 - Chris Gerritsen          1815   0 - 1
2. J.P.N.M. Duinisveld          1538 - Nico Loomans             1476   1 - 0
3. J. van Briemen               1610 - Rijk Verstraten          1667   0 - 1
4. H. Dijk                      1349 - Teun Meirink             1476   ½ - ½
5. K.P. van Langevelde          1288 - Bert Hogendoorn          1358   0 - 1
6. H.A. van Dam                 1379 - Christine van der Ven    1345   0 - 1

Teun Meirink


Benauwd gelijkspel van het eerste

Drie nederlagen op rij waren er geleden, maar dat was wel tegen de drie sterkste teams. Dus nu het onderaanstaande Max Euwe 2 uit het verre Enschede op bezoek kwam – fijn dat het voor ons een thuiswedstrijd was – was het in elk geval zaak de beide matchpunten te pakken om niet verzeild te raken in de buurt van de rode streep. De bedoeling was dus duidelijk: winnen, maar de uitvoering liet helaas wat te wensen over, het werd een 4-4 gelijkspel. Gezien het ratingoverwicht op de meeste borden een nogal teleurstellend resultaat waardoor ons eerste zich voorlopig nog niet bevrijd heeft van degradatieperikelen.

De start was gelijk al een beetje vals. Kedem bevond zich plots in een overmachtsituatie waardoor hij genoodzaakt was af te bellen en er op het allerlaatste moment nog naar een invaller gezocht moest worden. Er restte de teamleider niks anders dan zelf maar achter het bord plaats te nemen, niet dan na het dringende verzoek aan de zeven anderen te hebben overgebracht zelf alvast voor de benodigde 4,5 punten te zorgen. Uiteindelijk moet je als teamleider je ploeg met een duidelijke opdracht het veld insturen. Dat daar geen misverstand over bestaat.

De eerste die klaar was, was Frits. Vanuit een onregelmatig soort Benoni had hij direct vanuit de opening voordeel kunnen verwerven, maar zoals het ging was het ook niet verkeerd. Alle kansen lagen aan zijn zijde, het enige waar hij op moest letten was dat er een akelig grapje in de stelling kon komen als hij even niet oplette. Frits had het grapje gezien, dacht nog daar moet ik aan denken, maar was dat vervolgens ook weer vergeten… En de akeligheid van het grapje bleek ook nog eens zo fundamenteel dat er eigenlijk gelijk geen hoop meer was. Nul punten voor Frits.

Maar dan de teamleider, die ook nog eens schrijver dezes is. Met wit spelend zag hij zijn tegenstander zich nogal ongelukkig opstellen waardoor het spel zich ontwikkelde zoals je altijd hoopt dat het zal gaan: wit kan gratis een centrumopstoot doen en de zwarte stukken staan grotendeels aan de verkeerde kant van het bord. Een kwaliteitsoffer blies de koningsstelling op en een paar zetten later was het punt binnen. Mooi meegenomen, want nu gingen de zes anderen bij elkaar toch wel voor de nog benodigde 3,5 punt zorgen? Had ik ze dat niet op het hart gedrukt?

Igor leverde daar in elk geval alvast geen bijdrage aan. Hij bleek niet helemaal van de hoed en de rand te weten in een modevariant maar dat was geen onoverkomelijk bezwaar want aan het begin van het middenspel stond het wel zo’n beetje gelijk. Om mij onduidelijke reden liet Igor toen onnodig een pion slaan en dat maakte zijn stelling ineens verdacht. Zoals dat dan gaat verandert na een tweede onzorgvuldigheid ‘verdacht’ in ‘beroerd’ en dan is het nog maar een kleine stap naar ‘bagger’. Nu is baggeren een zeer eerzaam beroep, waarin Nederland groot is, maar als schaker kun je er toch niet viel mee. We stonden achter.

Gelukkig was het de tweede invaller, Marcus, die de stand weer gelijk trok. Grappig was dat hij dezelfde opening op het bord kreeg als ikzelf maar dan met zwart. Waar mijn eigen partij een toonbeeld was van wat er gebeurt als zwart zich foutief opstelt, liet Marcus zien hoe het wel moet, en bovendien wat te doen als wit de weg kwijtraakt. Direct vanuit de opening veroverde Marcus al een pion en die heeft zijn tegenstander nooit meer teruggezien. Er waren nog wat gevaren voor een eindspel met ongelijke lopers maar die omzeilde Marcus behendig en zo bracht hij de stand op 2-2.

Nou, dan moest het nu toch wel gaan lukken zou je zeggen. Rosa stond duidelijk beter en dat gold ook voor Peter, terwijl bij Henk een dooie stelling op het bord stond en het bij Midas nog alle kanten leek te kunnen opgaan. Hoewel gezegd moet worden dat ondanks het grote ratingverschil het toch Midas’ tegenstandster leek te zijn die de beste kansen had. Opzienbarend - en vooral moedig - vond ik in die partij dat de witspeelster met een bord vol stukken met haar koning van c1 naar d6 wandelde om een vrijpion op c7 te ondersteunen. Dat had winnend kunnen zijn maar werd het gelukkig niet omdat Midas er als de kippen bij was een onnauwkeurigheid af te straffen en daarna af te wikkelen naar een remise-eindspel. Een curieuze maar leuke partij.

Nou, dan zijn het dus Rosa, Peter en Henk die de matchpunten zullen gaan binnenbrengen. Mooi niet. Rosa stond prachtig, en in hogere zin waarschijnlijk ook wel gewonnen, toen haar iets ontglipte dat het tij geheel deed keren. De tijd drong, er stond de hele tijd een stuk in, irritante torens rond haar koning, paniek in het hoofd vermoedelijk, en kijk die klok toch eens snel naar de 0.00 lopen. Eén kans kreeg ze nog om alle gevaren te bezweren waarna het vermoedelijk wel remise was geworden maar die miste ze helaas en toen was alle hoop voorbij. Ze probeerde het nog wel even maar het kwaad was al geschied.

En toen stonden we dus ineens met 3,5-2,5 achter. Dat is heel andere koek omdat Henk nog steeds geen potten had kunnen breken en in een zeer remiseachtige stelling terecht was gekomen, terwijl Peter een toreneindspel met pluspion had dat – zeker in zijn handen – vermoedelijk wel gewonnen was, maar ja, je weet het maar nooit, it aint over till the fat lady sings the blues, en waar was die fat lady dan wel, dus hoe ging dat aflopen? Henk kreeg een remiseaanbod en de aarzeling was groot. Als teamleider zag ik uiteraard graag dat hij nog wat doorspeelde tot er meer duidelijkheid was, maar Henk zag een hoop beren op de weg vergezeld door spoken van eerder leed, heeft dit seizoen niet die vorm van vorig jaar en daardoor ook niet het bijbehorende zelfvertrouwen, en wilde graag de remise aannemen. Een mens kan veel, maar tegen spoken en beren zijn we niet opgewassen, dus kwam de partij tot een vredig einde.

Alle ballen op Peter nu want bij een 3-4 stand zou hij toch moeten scoren om in ieder geval één matchpunt in de zak te kunnen steken. Nu kun je Peter wel om zo’n boodschap sturen en geconcentreerd spelend bracht hij langzaam de pluspion naar de overkant van het bord, ook nog eens ondersteund door zijn koning. Waarschijnlijk was het eindspel ook gewoon gewonnen maar het is toch altijd prettig als dat dan ook daadwerkelijk gebeurt. Een opluchting was het wel.

Zo kwam er een eindstand van 4-4 op het bord en dat was, zoals in de aanhef al gezegd, toch teleurstellend. Het eerste heeft nu drie matchpunten en er zijn drie teams daaronder met twee - waarvan we er nu al twee gehad hebben. De volgende ronde is uit tegen Oegstgeest en dan zal en moet er echt gewonnen worden willen we onszelf niet in de problemen brengen. Dat gaat dus ook gewoon gebeuren, want zo zijn we ook wel weer.

   Voorschoten 1                2120 - SG Max Euwe 2            2000   4 - 4
1. Rosa Ratsma                  2200 - CM Achim Buendgen        2110   0 - 1
2. Frits Fritschy               2065 - Anne Veltman             2024   0 - 1
3. Midas Ratsma                 2257 - Marieke Dirksen          1989   ½ - ½
4. Peter Wilschut               2251 - Gerrit Jan te Bokkel     2023   1 - 0
5. Marcus Driessen              2049 - Laurens Snuverink        1965   1 - 0
6. Henk Schouten                2172 - Kristianne Tempelman     1914   ½ - ½
7. Igor Damen                   2019 - Ton Ellenbroek           1983   0 - 1
8. Sander Hilarius              1949 - Andre Langendijk         1991   1 - 0

Sander Hilarius


Ook Leithen 2 kan Voorschoten 4 niet van een grote overwinning afhouden

Zonder hun sterkste speler besloot de teamleider van Leithen aan de topborden de op papier twee zwaksten op te stellen. Daardoor had Jip een wel erg gemakkelijke avond. Slechts een halve tel nadat Jip scoorde was ook Richard klaar. Zijn tegenstander overzag allerlei dreigingen, verloor materiaal en moest capituleren.

Net als in de tweede ronde vond op bord 6 de meest spectaculaire pot plaats. Hoofdverantwoordelijke was Carsten, die aanvankelijk voordeel verkreeg, maar een loper in liet staan én verrast werd door een paardvork op twee torens. Carsten kromde nog eens extra zijn rug; het lijkt wel of bij hem de partij pas echt begint als hij minder staat. Met twee paarden en pionnen toverde hij rondom de vijandelijke koning en dame een stelling op het bord. Zijn tegenstander kon domweg uitkiezen wat hij zou slaan, maar – dat zal je altijd zien als de spanning te hoog oploopt – hij koos de verkeerde en moest vervolgens kiezen uit dameverlies of mat gezet te worden. (0-3)

Eindelijk ook een positief bericht van en over de teamleider. Zijn tegenstander dacht de zwarte koningsstelling met twee paarden in zijn greep te krijgen, maar overzag, ondersteund door een superieur paard op e5, een beslissende torendoorbraak op de damevleugel. Luuk moest in een partij waarin het evenwicht totaal niet verbroken werd berusten in remise. Ondertussen speelde Michael heel strategisch zijn spelletje. Zijn opponent kon op het laatst geen kant meer op en moest opgeven. Ivo trok zich niets aan van een ratingachterstand van 200 punten. Nadat de stofwolken waren neergedwarreld had hij zijn lopers nog én een opgerukte pion op g2 tegenover slechts één witte toren. Volgens mij had hij toen beter die pion kunnen opgeven om de jacht te openen op alle andere pionnen. Zijn koning slaagde er niet in om de pion te laten promoveren, daarom werd remise overeengekomen. Het laatste punt haalde Ronald binnen, toen na gedwongen dameruil bovendien een paard werd buitgemaakt en zijn lopers binnen marcheerden.

Bodegraven 1 en Inter Nos 1 lijken nu nog de enige twee concurrenten voor het kampioenschap. Als het op bordpunten aankomt zitten we nu al goed.

   Leithen 2                    1611 - Voorschoten 4            1652   1 - 7
1. Daan Vernooij                1504 - Michael Kubbenga         1834   0 - 1
2. Kondrat Ninikashvili              - Jip Damen                1791   0 - 1
3. Joris Kuipers                1652 - Richard van Offeren      1754   0 - 1
4. Hans Wansink                 1553 - Ruurd de Boer            1747   0 - 1
5. Jos Valk                     1636 - Ronald van Vleuten       1650   0 - 1
6. Marc de Meij                 1648 - Carsten van der Hoeven   1584   0 - 1
7. Alexander van den Bosch      1630 - Luuk Weidema             1401   ½ - ½
8. Rein Thierry                 1653 - Ivo Warmerdam            1453   ½ - ½

Ruurd de Boer


Gelijkspel voor Voorschoten 6

Op donderdag 8 december speelden wij onze derde competitiewedstrijd tegen Inter Nos 2 in Boskoop. Onze eerste twee competitiewedstrijden hadden we gewonnen en we waren er op gebrand weer een zelfde resultaat neer te zetten. Helaas, meer dan een gelijk spel zat er die avond voor ons niet in. Het werd 3-3.

Christine (bedankt voor je invalbeurt) speelde evenals Frans keurig remise. Ruud en Willem kwamen tot winst. Door de langdurige en intensieve strijd die ik zelf moest leveren tegen een tegenstander met een rating van meer dan 200 punten heb ik mijn medespelers niet kunnen volgen in hun strijd. Helaas moest ik in het slot van de partij na verlies van een paard opgeven, maar had na afloop toch geen slecht gevoel over de boeiende partij. Volgende keer beter! En dat zelfde geldt natuurlijk ook voor Cees.

Gezien het resultaat van vorig jaar (geen enkel punt behaald) stemt het gelijke spel van deze avond tot tevredenheid.

   Inter Nos 2                       - Voorschoten 6                   3 - 3
1. G.G. Luder                   1567 - Bert Hogendoorn          1358   1 - 0
2. H.J. Peters                  1383 - Christine van der Ven    1345   ½ - ½
3. J.A. de Bruijne              1298 - Ruud Aalbersberg         1307   0 - 1
4. B. van Tienhoven             1263 - Frans de Klerk           1322   ½ - ½
5. D. de Bruijn                 1345 - Willem Oudhof            1291   0 - 1
6. H.J.J. Swarte                1287 - Cees Besuyen             1144   1 - 0

De teamleider,

Bert Hogendoorn


Het derde bekert verder

Bekeren in de LeiSB betekent twee teams van vier die tegen elkaar twee rapidpotjes spelen van 45 minuten. Met verwisselde kleuren uiteraard. En dat deed een viertal uit Voorschoten 3 op overtuigende wijze: in de eerste ronde werd Oegstgeest 2 met 6-2 verslagen. Een sterke start en ook een meer dan verdiende uitslag.

In de eerste ronde mocht ikzelf het genoegen smaken als eerste klaar te zijn. Tegenstander Wilfried Binnendijk liet al vanuit de opening een vernietigend Lxf7 toe en gaf toen ook gelijk maar op. F7, altijd een leuk veld om op in te hakken, hoewel Pxf7 meestal nog kwaadaardiger is. Daar stond tegenover dat Hans al spoedig de weg kwijt raakte in De Leeuw – een opening die Ed Noordijk zowel met wit als met zwart speelt, en ook nog eens altijd –, een stuk achter kwam en daarna volkomen verloren stond. Gelukkig vond Hans nog een oplossing voor zijn stellingsprobleem: hij zette zijn tegenstander pardoes mat toen die even niet oplette. Symon daarentegen moest tegen Joop Bakker berusten in een nederlaag na een totaal mislukte opening waarna Marcus de tussenstand op 3-1 bracht na een sterk gespeeld middenspel waarin hij Gidi van der Bent langzaam van het bord afduwde.

Dat beloofde wat voor het tweede deel van de wedstrijd. Opnieuw was ikzelf als eerste klaar, maar ditmaal anders dan ik mij had voorgesteld. Omdat er zo’n leuke combinatie in zat maar even een diagrammetje erbij:

Om matcombinaties met Pf3+ mogelijk te maken had ik speciaal mijn koning op e7 neergezet maar op het moment suprème zag ik het winnende vervolg niet. Toch is die er wel: 18. … Pf3! 19. gxf3 (Kh1?, Th8#) Tg8+ 20. Kh2 Ld5! (dreigt Dh6#) 21. Db4 en omdat de zwarte dame gepend staat redt wit zich, zo dacht ik in mijn berekeningen. Maar mooi niet, er volgt uiteraard 21. … c5 waarna wit niks beters heeft dan 22. Dxb7 Lxb7 23. Txd6 Kxd6. Zwart staat een stuk voor en wint. In plaats van dit fraais deed ik evenwel iets zo beroerds dat ik dat hier niet durf te publiceren uit angst me onsterfelijk belachelijk te maken. Maar het kwam erop neer dat ik gewoon even vergat dat mijn dame in stond … Hoffelijk was dat natuurlijk wel richting mijn tegenstander, maar in het kader van het binnenhalen van punten helaas wat minder effectief.

Gelukkig waren de andere drie beter bij de les. Hans kreeg dus zijn tweede Leeuw op het bord, maar ditmaal had hij wit, en tapte uit een heel ander vaatje. Door zijn rochade uit te stellen werd De Leeuw met een kluitje het riet ingestuurd en daar stond ook nog eens de man met de hamer. Boem. Marcus speelde zijn tweede ijzersterke partij en liet ook ditmaal zijn tegenstander volstrekt kansloos. Van oude mensen en dingen die voorbijgaan geldt duidelijk nog niet voor ons topbord. Maar we hebben het hier dan ook over de clubkampioen van 1999 en 2000! Symon tenslotte vergrootte de vreugde nog eens extra door het hem in de eerste ronde aangedane leed op krachtdadige wijze te wreken. Zijn witte stukken stormden op de arme zwarte koning af die, zo leek het wel, zich met pijl en boog moest verdedigen tegen zwaar mitrailleurvuur. Dat liep niet goed voor hem af. Voor Symon wel.

6-2 dus, een fraaie start. Op naar de volgende ronde.

   Oegstgeest 2             1837 - Voorschoten 3            1991     2-6
1. Gidi van der Bent        1866 - Marcus Driessen          2049   0-1 0-1
2. Joop Bakker              1834 - Symon Algera             2039   1-0 0-1
3. Wilfried Binnendijk      1842 - Sander Hilarius          1949   0-1 1-0
4. Ed Noordijk              1808 - Hans Lindeboom           1929   0-1 0-1

Sander Hilarius


LSG 4 zet Voorschoten 3 stevig op zijn plaats

De wedstrijd waar we naar uitzagen als de botsing van beide favorieten voor het LSB-kampioenschap werd nooit een echte krachtmeting. Het verschil was eenvoudig te groot. LSG 4 had geen kind aan ons derde en won afgetekend met 6-2.
Marcus was het eerst klaar, gewoon weggeschoven door Adinda. Ook bij Hans (2 pionnen kwijt in de opening) en Gert (machteloos opgesloten) was de uitslag al gauw duidelijk, al spartelden ze nog lange tijd tegen.
Timo vocht zich naar remise en mocht daar blij mee zijn. Hetzelfde gold voor Bert die met wit werd verrast door een originele opzet.
Sander, Symon en Jip speelden meer gelijkwaardige partijen en hadden kansen. Sander won een kwaliteit maar bleek toch machteloos tegen een sterk loperpaar dat een vrijpion beslissend ondersteunde. Symon had ongelijke lopers en een pion achterstand en leek remise te kunnen maken. Twee verbonden vrijpionnen bleken echter toch te sterk.
Zo viel de knappe prestatie van invaller Jip des te meer op. Met zwart hield hij de ervaren Marcel de Jeu van zich af en toen die te aarzelend voortzette, sloeg Jip toe, won een pion en wikkelde af naar een gewonnen eindspel. Een fraai persoonlijk resultaat.
Wachten op een missstap van de LSG’ers rest ons nu, maar gezien hun kracht en ook de goed gevulde reservebank lijkt die kans niet groot.

   LSG 4                        1963 - Voorschoten 3            1936   6 - 2
1. Eric van ’t Hof              2067 - Symon Algera             2039   1 - 0
2. Adinda Serdijn               1981 - Marcus Driessen          2043   1 - 0
3. Marcel Wubben                2027 - Bert Houweling           1990   ½ - ½
4. Patriek Tromp                1966 - Timo Bottema             1941   ½ - ½
5. Reinier Feiner               1974 - Sander Hilarius          1949   1 - 0
6. Marcel de Jeu                1944 - Jip Damen                1791   0 - 1
7. Daan Binnendijk              1870 - Hans Lindeboom           1929   1 - 0
8. Henk van der Scheer          1885 - Gert Both                1842   1 - 0

Gert Both


Eindelijk winst voor Voorschoten 2

Nadat het tweede begonnen was met drie nederlagen, was er nog niet direct reden voor paniek, maar toch wel voor enige bezorgdheid. Er stond immers nog maar één team onder ons. En laat dat team, HWP Sas van Gent 4, nu net de tegenstander zijn in de vierde ronde. Hoogste tijd dus om een keer te winnen.

Een uitwedstrijd in Sas van Gent betekent dat je de hele dag voor de wedstrijd moet uittrekken. Omdat niet iedereen in die gelegenheid was, begon er weer een moeizame zoektocht naar invallers en spelers met een auto. Bovendien moest Roderick invallen in het eerste. Maar het lukte weer om een volledig en representatief team op te stellen. Marcus offerde speciaal een deel van een weekendje Efteling op. Zo kon hij ook ergens in Zeeland David van de trein halen. Hoewel de TomTom niet onze beste vriend bleek, waren we mooi op tijd in Sas van Gent.

Hoewel de reis altijd lang is, levert een bezoek aan HWP meestal goede herinneringen op. Zo wist Marcus te vertellen in het verleden alleen al over de heenreis meer dan 3,5 uur gedaan te hebben om vervolgens in 8 zetten te winnen. Uw verslaggever was onderdeel van het laatste Voorschotense team dat op bezoek ging bij HWP. Met een 7,5-0,5 overwinning togen we destijds huiswaarts.

Kortom, alle reden om de wedstrijd optimistisch tegemoet te zien. De locatie was anders dan de vorige keer, maar ook prima. Veel ruimte, mooie blokjes met bordnummers. De wedstrijdleider leidde maar liefst vier wedstrijden tegelijk. Nu zorgen wij nooit voor problemen, dus dat moet kunnen. Toch leken we dit keer een wat lastig team, maar dat kwam door de beperkte keuze bij de bar. Mijn tegenstander vroeg wat ik wilde drinken. Chocomel? Ik weet niet of dat er is. Dan maar cassis. Er werd weer moeilijk gekeken, maar water zou er toch wel zijn? Cassis was er gelukkig ook. Vijf minuten later herhaalde dit ritueel zich bij het bord van Stijn. Chocomel? Ice tea? Ik heb wel eens eerder een wedstrijd gespeeld bij een club waar ze van chocomel nog nooit gehoord hadden, maar je wel kon kiezen uit vijf soorten whisky. Ook hier stond in de speelzaal een indrukwekkende verzameling sterke-drankflessen, maar die leek niet om op te drinken.
Gelukkig vroeg mijn tegenstander om rooibosthee (“Die is speciaal vanochtend gekocht”) en die bleek er ook niet te zijn (“Ja, hij had dat wel gevraagd ja, of we die wilden kopen”). Het lag dus niet alleen aan ons.

Binnen anderhalf uur was het eerste punt binnen. De tegenstander van David was na 25 jaar terug bij HWP en werd speciaal welkom geheten. Hij zal zich zijn rentree anders voorgesteld hebben. Met een onorthodoxe opstelling leek hij mij David in moeilijkheden te hebben gebracht. Wit liet een paard staan op g1 en ging met de ingenieuze manoeuvre Th1-h2-g2 voor dreiging zorgen op de open g-lijn tegen de zwarte koning. David had echter zijn stukken gezond neergezet en bleek veel sneller. Hij kon al gratis een pion op a2 pakken, maar pakte er met zijn paard eentje op e4, waarna wit vrijwel direct opgaf. Dat leek mij als argeloze toeschouwer wat snel, maar het was ook compleet uit. Het paard op e4 viel een witte dame, loper en paard aan en als wit het paard zou ruilen, dreigde er aan de ene kant van het bord mat, terwijl er aan de andere kant een toren – inderdaad die van g2 – in stond. Dat was een lekker begin. Voor David begon nu wel een lange middag wachten en hij besloot op verkenning te gaan in Sas van Gent.

Hans was bereid in te vallen en trof met zwart op bord 8 een andere invaller. Hans kon al snel met zijn pionnen naar voren en drong wit terug op de achterste rijen. Toen hij een gedekte vrijpion op c3 kreeg, besloot wit uit te breken met zijn paard, dat vervolgens direct verloren ging. Wit koos in plaats daarvan voor een dameoffer in ruil voor wat activiteit. Al snel ging er nog meer materiaal af en was het punt voor Hans. Vrijwel tegelijk zorgde Thomas voor het derde punt. Zijn partij begon rustig, totdat zwart vrijwillig een penning over de c-lijn toeliet. Thomas voerde de druk op en mede onder druk van de klok kon zijn tegenstander de juiste verdediging niet vinden.

De partij van Marcus was een schoolvoorbeeld hoe je de tegenstander van het bord schuift zonder hem een kans te geven. Beide spelers spelen vrijwel altijd met zwart, maar de witspeler had deze keer toch echt wit. Dat was kennelijk onwennig. Hij verzwakte al snel zijn pionnenstructuur en schonk Marcus het loperpaar. Hoewel Marcus meestal meer van de paarden is, wilde hij dit toch wel spelen. Een van de zwakke pionnen werd buitgemaakt en na enige tijd volgde nummer twee en gaf wit op. Daarmee stond het na vier eenzijdige partijen 4-0.

De andere vier partijen waren meer in evenwicht. Het punt bij Twan kwam vrij plotseling nadat de partij lang gelijk op ging. Lang als in tijd, want op zet 19 won hij al materiaal. Wit ontweek dameruil, Twan versplinterde de pionnenstructuur bij de witte koning, sprong met een paard naar binnen en dat leverde een pion op. Even later liet wit ook nog een toren in staan.

Martin had het echt lastig. Zijn tegenstander greep met zwart het initiatief en stormde met zijn pionnen op de witte koning af. Martin kon dat wel goed verdedigen, hoewel zwart ergens een pion had kunnen winnen. In het resterende eindspel had Martin dan wel weer een plusje. Vlak voor de tijdcontrole werd dat een punt toen zwart meende torens te kunnen ruilen. Verrassend genoeg sloeg Martin met een pion terug, zichzelf een lelijke dubbelpion bezorgend. Maar die pion viel een paard aan en toen dat wegging, volgde een geforceerde zettenreeks die een kwaliteit opleverde. 6-0, ongekende luxe.

Helaas was het niet allemaal rozengeur en maneschijn. Wouter op bord 1 trof als enige een tegenstander met duidelijk hogere rating. Maar dat was nog geen excuus om de opening zo te mishandelen. Met wit nog wel. Een poging om er nog wat van te maken, kwam als een boemerang terug. Zwart offerde een pion en kreeg daar het loperpaar en een sterk paard op c4 voor terug. Vreemd genoeg ruilde hij het paard direct af en liet de zet daarna, waarschijnlijk onbedoeld, dameruil toe. Wouter stond daarna toch wel beter, hoewel het oppassen was met de zwarte lopers en toren en diverse open lijnen. Een wit paard op d4 hield de stelling echter goed onder controle. Na een wat aarzelend vervolg van wit kon zwart het paard van zijn steunpunt beroven. De witte stelling dreigde in te storten, totdat zwart niet accuraat voortzette, maar wel een dreiging in de stelling bracht. Helaas miste Wouter niet alleen deze dreiging, maar ook de juiste verdediging daartegen en dat was direct einde partij.

Daarna moesten we nog uren wachten op Stijn. Op zet 28 kwam hij in het voordeel door een vrijpion op a4. Deze ging tergend langzaam naar de overkant. Op zet 50 bereikte hij a5, waarop zwart met een onnauwkeurige zet remise aanbod. Stijn ging er nog maar even voor zitten en won een pion. Marcus kon de roep van het Sprookjesbos niet langer weerstaan en moest er vandoor met medeneming van twee treinpassagiers. Maar toch enorm bedankt voor het punt en het chauffeuren!

Stijn ging ondertussen onverstoorbaar door. Ondersteund door de koning zette hij vervolgens zijn a-pion verder in beweging. Het was nog even opletten voor helpmat of zetherhaling, maar dat ging goed en op zet 71 was promotie niet meer te verhinderen.

De rest van het team besloot de 7-1 zege te vieren met een oliebol van de plaatselijke oliebollenkraam, waarna de terugreis naar Den Haag aangevangen werd.

   HWP Sas van Gent 4           1790 - Voorschoten 2            2010   1 - 7
1. Marnix van der Zalm          2086 - Wouter Noordkamp         1998   1 - 0
2. Philip de Vroe               1839 - Twan van der Togt        2117   0 - 1
3. Adrie den Hamer              1808 - Stijn Gieben             2098   0 - 1
4. Rudi Pauwels                 1782 - Marcus Driessen          2049   0 - 1
5. John Gommers                 1863 - Martin Voorn             1999   0 - 1
6. Kees de Wolf                 1916 - David Jongste            1950   0 - 1
7. Manuel Colsen                1598 - Thomas de Ruiter         1944   0 - 1
8. Gilbert Ongena               1430 - Hans Lindeboom           1929   0 - 1

Wouter Noordkamp


Voorschoten 4 boekt klinkende zege op Philidor 5

Met Michael Kubbenga, Ronald van Vleuten en Ivo Warmerdam voor het eerst in de gelederen leek Philidor 5 mede op basis van ratingcijfers geen grote bedreiging te worden in de 2de wedstrijd van het seizoen.

De vraag was - het leek wel een wedstrijd binnen een wedstrijd – wie het eerste punt voor Voorschoten zou scoren. Hoewel Jip er dichtbij was mocht toch Ivo met de eer strijken: hij overspeelde MMS-lid Henk Postma volledig. Vlak daarna rolde Jip zijn tegenstander op. Jasper speelde wederom een gedegen pot aan bord 5 en incasseerde het 3de punt. Michael had een taaie tegenstander aan bord 1, die geen fouten maakte. Dat werd de enige remise. Ondergetekende kan dit seizoen in de externe zijn draai maar niet vinden; kennelijk drukt het teamleiderschap (te) zwaar op zijn schouders. Zonder ooit in de partij te zijn geweest moest hij capituleren. (3½-1½)

In het vroege middenspel liet Carsten zich verrassen door zijn tegenstander en verloor materiaal. Met zijn torens in slagorde bestookte hij vervolgens de witte stelling. Hij sloot heel stilletjes met pionnen en een toren een loper op, waarna Carsten de witspeler volledig zijn wil oplegde en won. Richard won in het middenspel een stuk en richtte vervolgens zijn torens en dame centraal op de zwarte koning, die zich veilig waande achter een rij pionnen. Uiteindelijke werd het aantal pendreigingen zo groot dat er spaanders vielen en zwart opgaf. Ronald vergrootte de druk op het centrum van zijn tegenstander dermate dat rokkade uitgesloten werd. Na een uitgerekend offer werd opgegeven omdat mat zou volgen.

Bodegraven won met minimaal verschil van Inter Nos en is ook zonder puntverlies. Onze volgende opponent, Leithen 2 op 13 december, lijkt een serieuze gegadigde voor een promotieplek: we zijn dus gewaarschuwd!

   Voorschoten 4                1686 - Philidor 5               1538  6½ - 1½
1. Michael Kubbenga             1834 - Rene van de Berg         1639   ½ - ½
2. Jip Damen                    1791 - Wim de Ruyter            1600   1 - 0
3. Richard van Offeren          1754 - Roel in ’t Veld          1597   1 - 0
4. Ruurd de Boer                1747 - Ed Pot                   1551   0 - 1
5. Jasper Zijlstra              1727 - Piet Warmenhoven         1512   1 - 0
6. Ronald van Vleuten           1650 - Jetze Heun               1511   1 - 0
7. Carsten van der Hoeven       1532 - Erick Moeri                     1 - 0
8. Ivo Warmerdam                1453 - Henk Postma              1314   1 - 0

Ruurd de Boer


Voorschoten 6 wint ook tweede competitiewedstrijd

Op donderdagavond 17 november speelde ons team haar tweede competitiewedstrijd thuis tegen Sassenheim 2. In navolging op onze eerste “uit”-wedstrijd tegen ons zevende team waren we weer succesvol en wonnen we met 3½-2½. Een hoopvol begin na het teleurstellende seizoen van 2015–2016 waarin we geen wedstrijd wonnen. Gerard was deze avond de snelste en overspeelde in korte tijd zijn tegenstander volledig, waarna ik kort daarna in een boeiende partij eveneens de winst kon bereiken.

Dus al vroeg op de avond een 2-0 voorsprong. De andere partijen gaven nogal wat spanning en vergden veel meer tijd en denkwerk. Zowel Frans (ternauwernood) als Ruud (ook niet zonder enig geluk) als Cees kwamen remise overeen, waarbij de laatste met 2 paarden tegen een toren en beiden een gelijk pionnenaantal een boeiend eindspel op het bord toverde. Wellicht had er meer in gezeten, maar dat halve punt bracht ons toen wel op voorsprong. Willem tenslotte moest ondanks lang verzet als laatste de meerdere in zijn tegenstander erkennen. Desalniettemin waren we met de winst tevreden en geeft dat moed voor de volgende wedstrijd in Boskoop op 8 december a.s.

Volledigheidshalve de resultaten:

   Voorschoten 6                     - Sassenheimse Schaakclub 2      3½ - 2½
1. Bert Hogendoorn              1358 - F.W. Spruijt             1439   1 - 0
2. Gerard van der Meer          1403 - H. Hietbrink             1407   1 - 0
3. Frans de Klerk               1322 - J. de Haas               1438   ½ - ½
4. Ruud Aalbersberg             1307 - K. Jansen                1318   ½ - ½
5. Willem Oudhof                1291 - P. Fortuin               1429   0 - 1
6. Cees Besuyen                 1144 - L. v.d. Meer             1019   ½ - ½

De teamleider,

Bert Hogendoorn


Overtuigende zege Voorschoten 5

In ronde 1 waren we vrij. Kortom, we trappelden dan ook van ongeduld ons visitekaartje in de vierde klasse B van de LSB af te geven. Ik had zelf best wel een spannend potje en heb dus niet veel van de andere partijen gezien. Christine zat naast mij en ik zag haar al snel in een Siciliaan een pionnetje pakken. Aan mijn rechterzijde zat Nico. Italiaans. Hij stond ook niet slecht. Robin in een Spanjaard iets beter en Chris volgens mij ook. Bij Rijk niet duidelijk. Bij Christine was het nog wel even spannend, maar uiteindelijk kwam het punt makkelijk binnen. Chris had een vrij pionnetje op de a-lijn. En dat gaf de doorslag. Daarna volgde Nico. Een stuk meer, maar twee pionnen minder. Hij schoof het bekwaam uit. Bij Robin zag ik op een gegeven moment een voor hem leuke stelling. Kennelijk is er daarna iets misgegaan. Ik had het lastig, maar kreeg uiteindelijk een overwegende stelling. Dat dacht ik althans. Gaf mijn tegenstander nog een kans op remise, maar hij maakte daar geen gebruik van.
De matchpunten waren binnen. Bij Rijk stond het bord aan het eind in brand. Rijk zes pionnen en zijn tegenstander drie met een paard. Beiden tijdnood. Rijk ontsnapte nog met een remise. 4½-1½. Ons visitekaartje.

   Voorschoten 5                     - Reynaerde 3                    4½ - 1½
1. Chris Gerritsen              1815 - A.W. Kapteijn            1415   1 - 0
2. Rijk Verstraten              1667 - J. van der Plas          1414   ½ - ½
3. Nico Loomans                 1476 - J.W.T. van Dijk          1368   1 - 0
4. Teun Meirink                 1476 - W.P.J. Maljers           1336   1 - 0
5. Christine van der Ven        1345 - R.A. Steinhart           1302   1 - 0
6. Robin Lemkes                 1038 - M. van Rijswijk          1343   0 - 1

Teun Meirink


Voorschoten 3 blijft op koers

Het derde heeft ook zijn tweede wedstrijd overtuigend gewonnen. Promovendus Zwarte Pion uit Lisse werd met 5-3 verslagen en daar viel helemaal niks op af te dingen. Het eerste punt kwam binnen via Roel die zijn tegenstander lang zag rocheren, waarna hij als de wiedeweerga zijn zware spullen op de vijandelijke koning afstuurde en die kon daar helemaal niet tegen. Hans volgde dit goede voorbeeld door ook met torens en dame zijn tegenstanders verdedigingslinie te splijten en dat liep mat. Arno viel in voor Gert die op vakantiereis in Peru is – buen viaje! – en leek een dichtgeschoven stelling te hebben. Maar de volgende keer dat ik keek was er niks dichts meer aan die stelling maar was die juist behoorlijk open, met name voor zijn eigen koning, en dan weet je wel hoe het laat is. Tijd om op te geven. Sander zag zich met een ambitieloze witte opening geconfronteerd en peurde daar een miniem voordeeltje uit: het loperpaar. Carlsen had zeker na 100 zetten van wie dan ook gewonnen maar Sander is van heel ander hout en nam gewoon na 20 zetten het remiseaanbod aan, mede gezien de gunstige posities op de andere borden.

Het zag er immers goed uit, want Timo stond een stuk voor, Symon had een octopus midden in de vijandelijke stelling geposteerd, Marcus stond wel bloot aan een aanval maar stond op het punt door het midden terug te breken en alleen bij Bert leek er iets te zijn misgegaan. Marcus won inderdaad. Een goed getimed kwaliteitsoffer zaaide chaos in het vijandelijke kamp en dat kun je wel verder aan Marcus overlaten. Maar bij Bert ging het inderdaad verkeerd. Wat er precies is gebeurd heb ik niet meegekregen, maar dát het foute boel was zag ik wel: zwarte stukken alom in zijn stelling en dat is geen feest, tenminste als je zelf wit hebt. Ongetwijfeld zal dat ergens niet meer te verdedigen zijn geweest. Waar weer tegenover stond dat de lange armen van Symons octopus een behoorlijk greep deden in het vijandelijke materiaalpotje en dat was ruim voldoende voor een sterke overwinning. Restte alleen nog Timo. Die had na zijn stukwinst het vermoedelijk wat slapjes verder gespeeld – dat punt komt vanzelf wel – waardoor zijn tegenstander nog wat tegenspel kreeg. Maar in wederzijdse tijdnood en in waarschijnlijk nog steeds gewonnen positie zag Timo het allemaal niet meer en nam uiteindelijk een remiseaanbod maar aan. Dat zijn tegenstander dat aanbod deed dik in Timo’s tijd en toen ook nog tegen hem begon te praten en stukken de lucht in begon te gooien viel ruim in de categorie hinderen van de tegenstander en had zeker een tijdstraf moeten opleveren. Maar vooruit, de matchpunten waren binnen, het seizoen is nog lang, dus waar praten we over.

Het derde heeft nu beide wedstrijden gewonnen en ligt dus nog volledig op koers. Maar in de volgende ronde komt de kraker tegen LSG 4 en daarna weten we meer. Voorlopig geldt in elk geval: all systems go!

   Voorschoten 3                1962 - De Zwarte Pion 1         1853   5 - 3
1. Marcus Driessen              2043 - G.P.M. van Dijk          1991   1 - 0
2. Bert Houweling               1990 - J.J. den Breejen         1958   0 - 1
3. Symon Algera                 2039 - J. van Hal               1941   1 - 0
4. Timo Bottema                 1941 - W.C.E. Welch             1857   ½ - ½
5. Sander Hilarius              1949 - W.F. van Randen          1816   ½ - ½
6. Roel Piket                   1924 - W.M. Rosdorff            1765   1 - 0
7. Hans Lindeboom               1929 - M.L.N. van der Ploeg     1752   1 - 0
8. Arno Egberts                 1886 - R. van den Aardweg       1751   0 - 1

Sander Hilarius


Alweer nederlaag voor Voorschoten 2

Het wil dit seizoen maar niet lukken. Na een lange middag ging deze keer kampioenskandidaat Krimpen aan den IJssel er met de winst van door tegen ons tweede. In tegenstelling tot de vorige ronden zag het er dit keer nooit naar uit dat we zouden winnen, hoewel de score deze keer een stuk dragelijker was en het niveau van de partijen ook hoger.

In maart eindigde dezelfde wedstrijd na veel avonturen in 4-4, wat Krimpen toen een flinke tegenslag bezorgde in de strijd om de titel. De verwachting was dus dat Krimpen wel revanche zou willen, maar ook dat het weer dicht bij elkaar zou zitten. Dat bleek te kloppen. Aan beide kanten was een opmerkelijke parallel in speelstijl te vinden. Na de opening waren er liefst 14 gefianchetteerde lopers te vinden, soms zelfs 4 op een bord. Of er een correlatie is met de resultaten, heb ik niet uitgezocht.

We kwamen op achterstand door een nederlaag van Gerben. Gerben kreeg van Peter Glissenaar geen gelegenheid om zijn gebruikelijke spel te spelen en moest in plaats daarvan toezien hoe zijn tegenstander met een vrij simpel plan af ging op zijn koning met gefianchetteerde loper (De1-h4, Lh6, Pg5). Gerben had heel veel tijd nodig om te bedenken hoe dit plan tegemoet te treden, maar erg effectief bleek dat niet. Na 15 zetten had hij nog 10 minuten over, maar was er qua stelling nog niet veel aan de hand. Thomas vreesde dat Gerben op tijd zou verliezen, maar de teamleider was optimistisch en voorspelde een 0-0 tussenstand bij de tijdcontrole. Dat bleek een foute voorspelling. Op zet 16 liet Gerben de klok teruglopen tot 52 seconden en deed toen een niet zo goede zet. De zet daarna volgde er een echte blunder die een dame kostte.

Gelukkig bleek Stijn de vormdip te boven. Aan het eerste bord zag hij tegenstander Harold van Dijk een pion offeren voor aanval. Stijn bleef rustig, pakte nog een pion en nog één en zag de aanval eigenlijk niet eens van de grond komen. Hij wikkelde af naar een dubbeltoreneindspel met drie pionnen meer en dat was niet zo moeilijk meer.

David scoorde ook een punt. Hij mocht tegen een jong talent, Lucas Nguyen. Hier kwam een relatief reguliere opening op het bord. De zwarte pionnenstructuur was niet optimaal en David won een pion. Zwart probeerde er nog wat van te maken, maar dat ging ten koste van zijn koningsstelling en daar wist David wel raad mee.

Hierna was het goede nieuws helaas een tijdje op. Thomas speelde net als in maart tegen Alexander Janse. Toen won hij en ook nu eindigde de partij in 1-0. Helaas had Thomas deze keer zwart. Aanvankelijk was er niet zoveel aan de hand, maar ineens moest Thomas een pion inleveren. Had hij dat moment laten volgen door een kwaliteitsoffer, dan was de stelling in evenwicht gebleven vanwege de kansen die hij zou krijgen tegen de witte koning, maar toen hij zich schikte in pionverlies, kwam hij er eigenlijk niet meer aan te pas. De goede vorm van vorig seizoen komt hopelijk snel terug.

Martin leed zijn derde nederlaag en ook voor hem (en voor het team) moeten we hopen dat de vorm snel terugkeert. In een stelling waarin weinig aan de hand leek, wist zijn tegenstander met een dame op b7 een paard op f3 te pennen. Verlies van dit paard door drie opeenvolgende pionzetten bleek niet meer te verhinderen en dus besloot Martin elders op het bord een stuk te offeren in de hoop nog wat tegenspel te creëren. Dat kwam er echter niet van.

Waar de teamleider aanvankelijk nog opperde dat de tijdcontrole met een 0-0 tussenstand bereikt zou worden, stond het dus 2-3. De drie resterende partijen boden nog wel hoop. Wouter stond gewonnen, Twan had een lastig toreneindspel te verdedigen en Roderick was ergens wat materiaal kwijtgeraakt, maar hopeloos was het niet.

Dat bleek ook, want Rodericks tegenstander bood remise aan. Rodericks partij had lang de standaardpaden van de gekozen openingsvariant gevolgd. Wit probeert zwart mat te zetten op de koningsvleugel, zwart zoekt tegenspel op de damevleugel. Uit angst voor de witte dreigingen had Roderick een kwaliteit geofferd. Hoewel dat niet echt nodig was, hield hij er aanvankelijk een prima speelbare stelling aan over, zeker omdat hij ook een centrumpion meepakte.
Roderick bleek na de tijdnood echter niet meer zo optimistisch over zijn kansen, want hij gaf na het remiseaanbod aan hooguit remise te kunnen maken. Wat te doen? Twan leek mij slecht tot verloren te staan, maar een toeschouwer met hoge rating vond dat er niets aan de hand was en dat Roderick juist zijn handen mocht dichtknijpen. De beste kans op een goed resultaat leek niet te liggen in het verplichten van Roderick om door te spelen en die nam het aanbod dan ook aan. Vrij snel daarna werd echter duidelijk dat de situatie op het bord bij Twan ernstiger was dan het aanvankelijk leek. Extra jammer was dat achteraf bleek dat Roderick zelfs beter stond.

Eerst wist ondergetekende nog de gelijkmaker aan te tekenen. Tegen Bart Dubbeldam ging het lang gelijk op, maar ik wist een paard op b5 te krijgen en dat leverde een extra pion op d6 op. Direct na de pionwinst kon zwart met een loperoffer de pion terugwinnen of remise maken, maar dat zagen beide spelers niet. Vervolgens probeerde ik het juiste moment te vinden om zijn paard op c7 neer te zetten. Ik vond dat dat moment nooit kwam, hoewel achterbleef bleek dat de zet enkele malen direct winnend was. Nu bleef het wisselvallig, wit miste diverse mogelijkheden om de partij te beslissen, zwart een kans om in het voordeel te komen. Na de tijdnoodfase ging er meer materiaal af en hoewel het nog lang duurde, kwam de winst daarna niet meer in gevaar.

Twan kwam tegen Dolf Meijer prima uit de opening en had lang een plusje. In het eindspel verloor Twan echter langzaam de grip op de stelling. Wellicht had Twan eerder moeten proberen met zijn a-pion te lopen, maar zoals het ging drong zwart met toren en koning de witte stelling binnen. Het resterende eindspel bleek helaas onhoudbaar.

Alweer verloren dus en hoewel er nog geen reden tot paniek is, is een overwinning in de volgende ronde toch wel behoorlijk gewenst.

   Voorschoten 2                2015 - Krimpen aan den IJssel   2048  3½ - 4½
1. Stijn Gieben                 2098 - FM Harold van Dijk       2300   1 - 0
2. Twan van der Togt            2117 - Dolf Meijer              2208   0 - 1
3. Gerben van der Hoeven        1978 - Peter Glissenaar         2097   0 - 1
4. Wouter Noordkamp             1998 - Bart Dubbeldam           2013   1 - 0
5. Thomas de Ruiter             1944 - Alexander Janse          1993   0 - 1
6. Martin Voorn                 1999 - Marcel Glissenaar        2008   0 - 1
7. Roderick van Kempen          2033 - Arne Pols                1932   ½ - ½
8. David Jongste                1950 - Lucas Nguyen             1836   1 - 0

Wouter Noordkamp


Nieuwe nederlaag van het eerste

Drie wedstrijden zijn we nu onderweg en na de nipte overwinning in de eerste ronde heeft ons eerste er helaas geen verdere matchpunten bij kunnen sprokkelen. Ook tegen De Waagtoren uit Alkmaar, een van de teams die om het kampioenschap zal gaan strijden, bleek de pindakaas nog altijd niet op. Wederom een verdiende nederlaag, waar bovendien weinig op af te dingen valt.

Na zo’n twee uur spelen leek het allemaal nog wel mee te vallen. Alleen Frits had voor een duistere variant gekozen waarin hij een kwaliteit offerde. Dat ging allemaal zo voortvarend dat ik aannam dat het wel theorie zou zijn. Dat was ook zo, maar dan alleen voor Frits zelf, die het een keer eerder in een rapidpotje op het bord had gebracht, er toen wel tevreden over was en het daarna met de computer had bekeken. Of dit nou wel zo’n uitgekiende tactiek is, daar kun je over strijden, maar dat wisten we toen nog niet. Verder leek er echter nog niet veel aan de hand te zijn en was de strijd open.

Hoe anders was dat een uur later. Bij Igor bleek er een ernstig gat in zijn openingsrepertoire te zijn aangeboord en om dat te dempen wandelde hij met zijn koning naar de andere kant van het bord – regelrecht de afgrond in. Zo gaat dat soms: om een klein nadeel te vermijden val je in een veel grotere. Zijn stelling was nauwelijks nog met droge ogen te bekijken en het wachten was slechts op het genadeschot om het lijden te verzachten. Dat kwam. Kansloos opgebracht en gauw vergeten maar.

Peter speelde op het eerste bord een prima partij. Met zwart kwam hij wat beter uit de opening en sloeg daarom terecht een remiseaanbod af. Als er iemand ging winnen was hij het, maar de kans dat dat ook daadwerkelijk zou gaan gebeuren was weer niet al te groot want zo’n enorm voordeel was het nou ook weer niet. Peter bleef trekken en sleuren en probeerde het lang maar zijn tegenstander gaf geen krimp en de remise die uiteindelijk op het bord verscheen was dan ook de terechte uitslag.

Zo ver bracht Kedem het niet. Nadat hij in het middenspel een ongelukkige pionopmars had gedaan, die gelukkigerwijs onbestraft bleef, kwam hij in de loop van de partij minder te staan en dat kostte uiteindelijk toch een pion. De strijd kreeg een heel onverwacht einde toen Kedem pardoes opgaf in een stelling die mijn computer als –1,35 beoordeelt. Dan sta je niet fijn, maar er was er één vanmiddag die nog véél beroerder stond en toch won. Maar daarover straks. Waarmee ik maar wil zeggen dat opgeven wel heel erg definitief is als je tegenstander nog wel de nodige goede zetten moet doen om het punt ook echt binnen te halen. Het vervelende is namelijk dat als je hebt opgegeven, de partij afgelopen is en je tegenstander dus geen fouten meer kan maken. En wie zonder fouten is werpe de eerste steen!

Het werd nog erger toen ook Henk het niet bleek te kunnen bolwerken. Waar hij vorig seizoen nog de degelijkheid zelve was, kan hij deze competitie zijn draai maar moeilijk vinden. Ook in deze partij ging het eigenlijk in de opening al niet lekker en kwam hij wat gedrongen te staan. Rond zet 25 leek het allemaal wat te zijn opgeknapt maar een verdere onzorgvuldigheid zorgde ervoor dat hij ineens een pionnenwals tegenover zich vond van internationale allure. Als er witte pionnen staan op d4, e4, e5 en f5 zonder dat daar één zwarte pion tegenover staat, dan weet je wat er gaat gebeuren. De weg naar de achtste rij word gewoon geplet. Zo ook nu.

Zo stonden we met 0,5-3,5 achter en was er geen hoop meer op matchpunten. Natuurlijk, de wonderen zijn de wereld nog niet uit, maar persoonlijk heb ik er nog nooit eentje gezien en deze zaterdag bracht daar geen verandering in. Hoewel … bij Rosa speelde zich wel degelijk een mirakeltje af. Zij had de opening voortvarend aangepakt maar haar poging om via torens op g1 en h1 de zwarte koning te gaan attaqueren was wat al te druistig en keerde zich volledig tegen haar. Een stukoffer sloeg de verdedigers voor haar koning weg en opende vele zwarte wegen naar de overwinning. Eigenlijk liepen zo’n beetje alle zwarte paden daar wel naartoe en de snelste ervan worden door de computer zelfs met getallen tussen de –4 en –7 gewaardeerd. Maar er was nog één klein weggetje dat … en dat was natuurlijk het pad dat haar ongelukkige tegenstander in tijdnood koos. De combinatie leek prima maar bevatte een levensgroot lek en plots kon Rosa alles keepen, behield ze haar stuk meer en toverde de zwarte stelling in een mum van tijd om tot een ruïne. Oei, oei, oei, zo bont zie je het maar zelden. Maar wel een punt.

Dat was uiteraard mooi meegenomen maar bracht een matchpunt alleen in schijn dichterbij. Want dat Frits, Midas en Vincent samen voor 2,5 bordpunten gingen zorgen was wel uitermate onwaarschijnlijk. Frits stond nog steeds zijn kwaliteit (tegen een pion) achter en daar was dus remise het hoogst haalbare, Midas vocht tegen de bierkaai en alleen Vincent had winstkansen. Vincent? Ja zeker, hij deed weer mee, als invaller voor Frank, en daar waren we uiteraard heel blij mee want zoveel FM’s hebben we nu ook weer niet.

Bij Frits werd het inderdaad remise. Zijn tegenstander probeerde lang en in alle hoeken van het bord een gaatje te vinden naar de winst, maar die zat er gewoon niet in. De verdediging bleef gesloten. Frits kreeg dus toch gelijk, het kwaliteitsoffer kan – maar niet als je wilt winnen. Alleen als remisewapen.

Midas had aanvankelijk vanuit de opening het betere van het spel gekregen maar zag zijn tegenstandster subtiel manoeuvrerend eerst de stelling gelijk trekken waarna haar stukken zo goed bleken te staan dat ze gelijk doorstoomde. Toen Midas in de gaten kreeg dat er van voordeel helemaal geen sprake meer was, waren de kansen al gekeerd en liep hij recht in het vijandelijke mes. Met enige Alkmaarse hulp bereikte hij nog een dubbel toreneindspel met een pion minder, maar dat bleek evengoed verloren. Waarmee de matchnederlaag definitief een feit was.

Restte alleen nog Vincent. Die was op zijn gebruikelijke omzichtige wijze in een eindspel terecht gekomen waarin hij een miniem voordeeltje had. En dat is nu precies waar zijn kracht ligt. Tikkie links, tikkie rechts, even terug naar het midden, en ineens had hij een pion te pakken. Zo gaat dat. Maar daarna was het nog steeds een heel lastig eindspel dat maar heel moeilijk te winnen zou zijn. Maar de geringste zwarte fout zou fataal zijn, zoveel was wel duidelijk, en gelukkig kwam die fout. Na heel lang nadenken nam zijn tegenstander de verkeerde beslissing en gaf toen gelijk ook maar op omdat hij het zinloze van het vervolg inzag. De computer liet achteraf zien hoe het wel had gemoeten. Die remiseweg was er wel degelijk, maar verborgen in de krochten van het schaakspel. En ach, met de computer erbij wordt alles een stuk makkelijker. Zo bekroonde Vincent zijn rentree met een overwinning en dat is toch mooi meegenomen.

Dit alles bracht de eindstand op 3-5 en dat was, zoals al gezegd, terecht. Wat ietsje minder is dat dat nu de tweede nederlaag op rij is en dat is natuurlijk niet helemaal de bedoeling. Al moet er wel direct aan worden toegevoegd dat beide nederlagen tegen kampioenskandidaten zijn geleden en dat we, net zoals vorig jaar, eerst de sterkste teams voor de kiezen krijgen en pas daarna de teams waar we zeker tegen gaan scoren. Goed komt het heus allemaal wel. Maar toch, winnen blijft wel een stuk leuker. Al stond dat er niet aan in de weg dat het toch een leuke avond werd. Met quattro stagioni en tiramisu en ijs en dat toetje waarvan ik de naam inmiddels alweer vergeten ben, maar dat ook schoon op ging. Ik bedoel maar.

   Voorschoten 1                2164 - De Waagtoren             2193   3 - 5
1. Peter Wilschut               2251 - FM Danny de Ruiter       2328   ½ - ½
2. FM Vincent Blom              2299 - Frank van Tellingen      2276   1 - 0
3. Midas Ratsma                 2257 - Maaike Keetman           2196   0 - 1
4. Igor Damen                   2019 - Frank Agter              2254   0 - 1
5. Henk Schouten                2172 - Jeroen Smorenberg        2154   0 - 1
6. Rosa Ratsma                  2200 - Rob Konijn               2117   1 - 0
7. Frits Fritschy               2065 - Daan Geerke              2087   ½ - ½
8. Kedem Gutkind                2046 - Jos Vlaming              2135   0 - 1

Sander Hilarius


De eerste ronde van de beker kent verrassende uitslagen

In de A-groep strijden 20 mensen om de Piet Houwelingbeker; maar liefst 6 moesten verstek laten gaan in de eerste ronde. De uitslagen gingen in principe op rating, behalve verrassend bij Henk Schouten tegen Willem van Briemen en Frank den Herder tegen Arno Egberts, die beiden remise moesten accepteren.

In de B-groep was de held van de avond de 12-jarige zoon van Ike Tjin a Lien, die Frans Palm wist te verslaan. De overige uitslagen gingen naar rating, behalve bij Willem Oudhof, die ook dit jaar goed begonnen is door remise te spelen tegen de altijd gevaarlijke Cees van der Voorst, en de verrrassende remise bij Jan Barendse en Barend Lavrijsen.

Zie de toernooipagina, de uitslagen in groep A en de uitslagen in groep B.

Christine van der Ven


4de team heeft voortvarende start in 2de klasse LSB

Aangevuld met Michiel Kubbenga en Ronald van Vleuten hoopt Voorschoten 4 ook in deze klasse mee te mogen spelen voor een promotieplek. Met invallers Chris Gerritsen en Nico Loomans voor Michiel en Ronald in de gelederen moest van LSG 7, op basis van rating één der zwaksten, niet veel weerstand verwacht worden.

Het gemeenschappelijk thema in deze wedstrijd bleek al gauw de doorgeschoven vrijpion gedekt door een andere pion. De dreiging die daarvan uitging leverde uiteindelijk veel punten op voor Voorschoten. Aan de top drie borden en aan bord 6 leverde dit overwicht al spoedig materiaal op. Nico, gekoppeld aan MMS-lid Stanley Bingen, gooide vanaf het begin de vlam in de pan, hetgeen tot een zeer onoverzichtelijke, m.i. zorgelijke, stelling leidde waarbij zijn koning op de tocht stond en z’n eigen toren isoleerde. Aan de overige borden ontstond naar verloop van tijd een voorzichtige plus-stelling.

Carsten van der Hoeven vergrootte tegen MMS-lid Chiel Kuiper de druk zo sterk dat z’n opponent compleet lam stond en moest opgeven. Kort daarna breidden Jip Damen, Richard van Offeren en Chris op regelmatige wijze de voorsprong uit naar 0-4. Even leek Luuk Weidema dit voorbeeld te kunnen volgen, maar hij voorzag dat pionwinst te veel risico met zich meebracht en na wat heen en weer geschuif werd remise overeengekomen. Jasper Zijlstra zette zijn partij voorzichtig strategisch op, bouwde geleidelijk aan een lekkere stelling op, die resulteerde in triomf. Ondergetekende liet zijn stelling door gebrek aan initiatief vreselijk verzanden en na enkele totaal verkeerde keuzes kon de nederlaag niet meer voorkomen worden. Ondertussen was er veel materiaal van het bord van Nico en Stanley verdwenen. De witspeler leek met zijn loper zijn verspreide pionnen goed te kunnen dekken, kortom een remise stelling, ware het niet dat Nico zoveel risico begon te nemen dat voor een nederlaag gevreesd moest worden. In tijdnood overzag Stanley evenwel een paardvork en het was prompt uit.

Concurrenten voor de twee promotieplaatsen in de 2de klasse zijn het eveneens gepromoveerde Bodegraven, Inter Nos 1 en Philidor 5, die allen hun eerste wedstrijd wonnen.

   LSG 7                        1497 - Voorschoten 4            1658  1½ - 6½
1. Luuk Hoogeveen               1591 - Jip Damen                1830   0 - 1
2. John Kettenis                1575 - Richard van Offeren      1745   0 - 1
3. Chris Molsbergen             1495 - Chris Gerritsen          1815   0 - 1
4. Rob Uittenbogaard            1524 - Ruurd de Boer            1747   1 - 0
5. Gregor Waskowsky             1511 - Jasper Zijlstra          1727   0 - 1
6. Machiel Kuiper               1479 - Carsten van der Hoeven   1532   0 - 1
7. Peter Sonneveldt             1520 - Luuk Weidema             1386   ½ - ½
8. Stanley Bingen               1277 - Nico Loomans             1476   0 - 1

Ruurd de Boer


Met Jokers winnen van Azen

De eerste wedstrijd van het derde is goed afgelopen. De 5-3 winst op AAS 2 was hier en daar wat gelukkig, maar er waren ook pechdingetjes. Met drie invallers tegen de Aalsmeerders in hun sterkste opstelling is dit een prima resultaat.

Onze invallers bleken echte jokers. Jip wordt snel steeds sterker en won overtuigend van een goede geroutineerde speler. Met een toren voor een bord vol pionnen maakte hij het koelbloedig af. Ruurd kreeg een combinatie te verwerken, maar had een truc meer gezien dan zijn tegenstander in een wat wisselvallige partij. Alleen Jasper, die pas ’s middags gevraagd werd om mee te doen, had pech. Een prima gespeelde partij bracht hem duidelijk voordeel tot hij ineens een loper weggaf.

Maar ook de vaste spelers deden het goed.
Bert aan het eerste bord deed weer zelfvertrouwen op. Met wit pakte hij de passieve verdediging actief aan, offerde een paard op f7 en later nog meer materiaal. Daarmee werd de zwarte koning in open veld totaal hulpeloos. Een fraaie aanvalszege van hem, hij kan het nog!
Ook Marcus won, zij het dat daar wat geluk bij kwam kijken. Willem Hensbergen dwong hem al snel tot een kwaliteitsoffer en won later nog meer materiaal, maar toen het tijd werd voor de genadeklap raakte hij in paniek en volgde de ene na de andere misser. Marcus hielp daar ijverig bij door onverwachte dreigingen en slimme valletjes te verzinnen.

Timo speelde een gelijkwaardige en vrij rustige remise. Ik maakte ook remise, maar mocht daar blij mee zijn. Ik had een geïsoleerde pion ten onrechte als zwak getaxeerd. Met steun van alle stukken werd het echter een beslissende nagel in mijn stelling. Door veel te ruilen en nog een trucje op het eind kon ik me redden.
Hans speelde actief en dwingend, kreeg overwicht, won een gezonde pion en leek te gaan winnen. Zijn tegenstander wist met al het beschikbare materiaal nog wel een koningsaanval te creëren, maar die pareerde Hans goed, totdat hij pardoes een volle toren in liet staan en meteen kon opgeven.

   AAS 2                        1911 - Voorschoten 3            1876   3 - 5
1. Peter Poncin                 2003 - Bert Houweling           1990   0 - 1
2. Willem Hensbergen            2046 - Marcus Driessen          2043   0 - 1
3. Simon Groot                  1986 - Jip Damen                1791   0 - 1
4. Olaf Cliteur                 1923 - Timo Bottema             1941   ½ - ½
5. Henk Noordhoek               1964 - Hans Lindeboom           1929   1 - 0
6. Erik Breedveld               1806 - Gert Both                1842   ½ - ½
7. Boudewijn Eysvogel           1791 - Jasper Zijlstra          1727   1 - 0
8. Sipco Schimmel               1771 - Ruurd de Boer            1747   0 - 1

Gert Both


Ook pindakaas voor het eerste

Niet alleen voor het tweede was er pindakaas in de tweede ronde van de KNSB-competitie, zoals we in het verslag hieronder kunnen lezen, ook voor het eerste was het geen vetpot. Wel waren er zure druiven, maar die smaakten evenmin. De tegenstander SOPSWEPS – Samen Op Pad Spelen Wij Een Potje Schaak, waar die afkorting echt voor staat – won overtuigend met 5,5-2,5 en al was die overwinning wellicht wat fors uitgevallen, volkomen terecht was hij wel. Kansen op beter hebben wellicht alleen in de hoofden van de teamleider en Vrouwe Fortuna bestaan maar zijn nooit in de buurt van werkelijkheid geweest. Op waarde geklopt heet dat dan in de wielrennerij. En de volgende keer beter, om er nog maar eens een open deur aan toe te voegen.

De wedstrijd begon overigens met maar vijf tegenstanders want drie SOPSWEPSers waren wel onderweg maar waar precies was onduidelijkheid. Waaruit we overigens kunnen opmaken dat je dat Samen Op Pad ook maar met een korreltje zout moet nemen. Vijftien minuten voor de deadline arriveerden ze uiteindelijk, zodat ze dus met 45 minuten tijdsachterstand moesten beginnen. Dat weerhield ze er alle drie overigens niet van gewoon te winnen, wat toch wel een sterk staaltje is.

Vrij snel was duidelijk wat de tactiek van SOPSWEPS was: de onderste twee borden, die een duidelijk lagere rating hebben dan hun medespelers, waren uit op een snelle remise waarna de zware jongens boven hen de klus moesten klaren. En zo kreeg Igor (op bord 8) al na een uurtje spelen een remiseaanbod, wat hij uiteraard afsloeg want als je voor dag en dauw in Groningen bent opgestaan om op tijd in Voorschoten te kunnen zijn, wil je echt wel een partijtje schaken ook. Toch had het remiseaanbod succes want direct de zet daarop deed Igor een pion cadeau en was het helaas nog maar zeer de vraag of dat halve puntje überhaupt nog haalbaar was. Balen.

Frank nam op bord 7 het remiseaanbod wel aan, dat de witspeler hem na precies 15 zeer ambitieloze zetten aanbod. Maar die had dan ook zwart en de stelling was toen zo dood als een pier.

Daarna begon de ellende. Henk, die dus met 45 minuten voorsprong begon, had een offday en gebruikte zijn tijdsvoorsprong vooral voor het vinden van zetten van zeer twijfelachtig allooi. Zijn tegenstander profiteerde dankbaar en stortte zich – met zwart nog wel – met overgave op het witte centrum waarna Henk direct kraakte. Als op zet 21 een zwart paard op f3 dood en verderf zaait is er iets vreselijk misgegaan. Dat hebben we wel eens anders gezien van Henk, en dat vond hij zelf ook.

Bij Frits duurde het langer, maar met helaas hetzelfde resultaat. Op zet 30 stond het min of meer gelijk maar toen ontglipte hem een misser die op zich nog niet zo rampzalig had hoeven te zijn ware het niet dat hij die misser a tempo dacht te rechtvaardigen met een zet die een nog veel grotere misser was. In twee zetten van een gelijke stelling naar een rokende puinhoop. Een duidelijk geval van kortsluiting met de aardlekschakelaar uit.

Gelukkig hebben we dan altijd nog de in goede vorm verkerende Midas. Die speelde weer een uitstekende partij, kreeg vanuit de opening licht overwicht dat hij bekroonde met pionwinst, wat zijn tegenstander ook nog eens een verkrampte stelling opleverde. Een tweede pion ging verloren en daarmee was de winst binnen. Sterke pot en nog steeds 100%. Hij lijkt Feijenoord wel, al is dat niet direct een gelukkig voorbeeld.

Dat alles bracht de stand op 1,5-2,5 en dan zou je denken dat er nog van alles mogelijk was, maar de eerlijk gebiedt te zeggen dat de vooruitzichten toen al op zijn zachtst gezegd niet erg rooskleurig waren. Peter had met zwart lang gerocheerd en zijn g- en f-pion cadeau gedaan zonder dat dat veel opgeleverd leek te hebben. Maar omdat ik de vorige ronde ook al twijfelde aan Peters kansen waarna achteraf bleek dat ik er helemaal niets van begrepen had en hij juist wel (en hij fraai won), hoopte ik maar dat het ook dit keer mijn eigen onkunde was die in de weg stond. Maar dat Rosa als een krant stond, daar kon niet aan getwijfeld worden, en dat Kedem en Igor allesbehalve winstkansen hadden was ook duidelijk. Kortom, de 4-4 was ver weg. Heel ver weg.

Kedem had actief gespeeld maar was door een verkeerde zetvolgorde een pion achter gekomen. Bovendien verkeerde hij in hoge tijdnood en veel gelegenheid tot diepteonderzoek was er niet. Desalniettemin opereerde hij zeer gewiekst toen zijn tegenstander niet de juiste weg vond waardoor Kedem tegenspel kreeg. Helaas zat er een herhaling van zetten in die niet met goed fatsoen geweigerd kon worden op straffe van een veel slechtere stelling. Remise dus, na een echte vechtpartij – en dat is ook wat waard.

Daarmee was de nederlaag wel zo’n beetje definitief want Rosa was inmiddels een paard achter gekomen en speelde alleen nog verder in de hoop op wonderen. Dat paard was ooit aan de rand van het bord terechtgekomen en daar door haar tegenstander bekwaam opgesloten. Een paard met nul velden is niet meer dan dood hout en dus moest Rosa haar stelling behoorlijk opengooien om toch weer te proberen het beest terug in de manege te krijgen. Dat lukte eventjes – maar ten koste van zoveel gatenkaas dat het beest alsnog verloren ging en toen was de strijd gestreden.

Inmiddels had Igor zich met verve verdedigd en was in een pionneneindspel terechtgekomen dat hij vermoedelijk niet hoefde te verliezen. Dat vond zijn tegenstander ook en bood remise aan. Als er nou bij Rosa nog enige kans op succes was geweest had Igor eventueel nog alles op haren en snaren kunnen zetten want je weet maar nooit wat er gebeurt in pionneneindspelen. Maar reëel was dat allemaal niet en bovendien behoorlijk zinloos omdat een matchpunt er toch niet meer in zat. Na enig beraad werd het remiseaanbod dus akkoord bevonden.

Daarmee kwam de stand op 2,5-4,5 en was de nederlaag een feit. Nu was alleen nog Peter (met zwart) aan de gang die een opwindende partij aan het spelen was. Vanuit een theoretische variant had wit een pion geofferd waarop Peter als gezegd zijn f- en g-pion had aangeboden. Heksenketel dus, die precies op de 40ste zet culmineerde in een essentiële keuze: zelf de vijandelijke koningsstelling open slaan met de kans dat je zelf mat zou lopen, of eerst een verdedigend zetje ertussendoor? Tijd om dat alles te berekenen was er niet en dus koos Peter op gevoel maar voor de veiligheid. Precies de foute keuze bleek achteraf. Daar waar de eigen aanval de winst had opgeleverd (die Peter met de extra tijd van na de 40ste zet zeker gevonden had) kwam hij nu in een behoorlijk verwarrende stelling terecht. Nog steeds gewonnen zoals blijkt, maar dan alleen voor digitale spelers, niet voor gewone mensenogen. Tragisch was wel dat hij ook nog de (niet zo voor de hand liggende) remisevariant miste en uiteindelijk, nota bene met een stuk meer, mat ging. Niet verdiend. Maar wel gebeurd.

Al met al dus een vrij kansloze 2,5-5,5 nederlaag en lijkt het erop dat ons eerste zich dit seizoen maar moet focussen op een leuke plek in de middenmoot. Of we moeten natuurlijk de volgende ronde winnen van De Waagtoren uit Alkmaar, de ratingsterkste in onze klasse. Weer een thuiswedstrijd en dan zullen we ’s een heel ander vaatje aansluiten!

   Voorschoten 1                2122 - SOPSWEPS'29              2124  2½ - 5½
1. Peter Wilschut               2256 - Johan Booij              2225   0 - 1
2. Henk Schouten                2186 - Tom Bottema              2229   0 - 1
3. Rosa Ratsma                  2124 - Machiel de Heer          2212   0 - 1
4. Midas Ratsma                 2211 - FM Jan Roebers           2099   1 - 0
5. Frits Fritschy               2073 - Dinand Webbink           2203   0 - 1
6. Kedem Gutkind                2071 - Paul van Onselen         2030   ½ - ½
7. Frank den Herder             2033 - Martijn Benschop         2011   ½ - ½
8. Igor Damen                   2022 - Michiel Geelen           1986   ½ - ½

Sander Hilarius


Helaas pindakaas

Afgelopen 8 oktober was een bijzonder moment. Voorschoten 2 bracht namelijk een gemiddelde rating van 2038 achter het bord, het hoogste ooit. Thomas had lang vooraf afgezegd, waardoor Bert weer mee kon doen. Gerben zegde iets korter van te voren af en toen bleken veel beoogde invallers al andere bezigheden gepland te hebben. Gelukkig bleken er donderdag aan het eind van de clubavond maar liefst drie spelers bereid om in te vallen. De keus viel op Marcus, die immers de hoogste rating had. Rating bleek echter geen goede voorspeller voor de afloop van de wedstrijd tegen Souburg. Het hoge gemiddelde werd helaas niet vertaald in een bijbehorende score.

Op de ochtend van de wedstrijd liet ik helaas een ontbijtbord op de grond stuiteren, waar het in twee stukken uiteen viel. Ik bedacht me in ieder geval een goede titel voor het verslag te hebben: scherven brengen immers geluk. Als deze titel echter op wedstrijd van toepassing was, dan moet er ergens in Souburg minstens een heel servies zijn gesneuveld. Mee zat het niet.

Het eerste punt was van Stijn. Hij kampte naar eigen zeggen met een vormdipje en wilde daarom graag aan een lager bord. Hij zag zijn tegenstander op zet 5 al een onnauwkeurigheid begaan. Hoewel er niet direct materiaal af ging, had zwart wel grote moeite om zijn stukken te ontwikkelen. Toen zwart meende dat dat moment dan toch gekomen was, kostte dat direct handenvol materiaal. Een soepele overwinning en hopelijk het begin van een lange reeks.

Een rondje langs de borden stemde de teamleider tevreden. De witborden stonden prima. Roderick had zijn tegenstander teruggedrongen, initiatief en alle troeven in handen. Martin had ook initiatief en positionele voordelen en Bert had een extra pion die al op d6 stond en daar de zwarte stelling lamlegde. Maar ook de zwartspelers droegen hun steentje bij. Twan trof de sterkste Zeeuw, maar stond al beter en won toen ook nog een kwaliteit. Marcus had laten weten als invaller ook graag op een laag bord te willen, waar ik aan toe had gegeven onder de voorwaarde dat hij dan wel zou winnen. Hij had ruimtevoordeel en meldde voor de winst te gaan. David stond wel wat minder.

Deze goede berichten waren zeer welkom, want van mijn stelling werd ik niet vrolijk. In een theoretisch bekende stelling dacht ik het loperoffer op h7 te moeten voorkomen, maar mijn plan bezorgde wit juist aanknopingspunten en een vervelende middag verdedigen lag in het verschiet. Maar 6-2 leek een redelijke inschatting van de einduitslag.

Helaas wordt de toon van het verslag vanaf nu een stuk somberder.

Bij mij liep het verkeerd af. Mijn tegenstander speelde prima en breidde zijn voordeeltjes steeds verder uit. Geen kans gehad. Tegelijkertijd waren ook Marcus en Twan klaar. Marcus had inderdaad gewonnen. Het leek recht toe, recht aan. Het ruimtevoordeel was uiteindelijk geëindigd in een eindspel van paard tegen slechte loper, waarbij Marcus een pion meer had en ook nog de witte stelling binnenliep met zijn koning.

Helaas moest Twan het punt aan zijn tegenstander laten. In een stelling met tegengestelde rokades moest zijn tegenstander voor de koningsaanval, maar de witte koning stond zeker zo onveilig. Helaas verwaterde Twans voordeel wat, hoewel hij nog steeds duidelijk beter stond. Wit besloot een loper te offeren voor eeuwig schaak. Twan zag dat hij de loper niet kon slaan, maar kon wel de loper pennen en daarna veroveren. Met een toren meer zou het niet moeilijk meer zijn. Helaas zag Twan dat met afnemende bedenktijd niet. Later speelde wit speelde een pion op waarvan Twan de belangrijkste dreiging miste. Wit had namelijk een drievoudige aanval met zijn dame. Twee ongedekte torens stonden in. Die konden elkaar dekken, maar de dame viel ook een veld aan vanwaar het mat in 2 was. Twan moest zijn twee torens offeren voor een loper en de hoop op eeuwig schaak, maar helaas. 2-2 dus.

Terwijl de tijdnoodfase vrijwel voorbij was, maakte ik een nieuw rondje langs de borden. Een overwinning was hoogst twijfelachtig geworden. Bert had op zet 40 een totaal gelijkstaand dame-eindspel en zat met nog een minuutje bedenktijd te peinzen of hij er nog wat van kon maken. Dat zou dus remise worden. Roderick was een pion kwijtgeraakt, maar had misschien nog genoeg voor remise. David had een vervelend lopereindspel, maar ik schatte het in als wel houdbaar. Martin was twee pionnen kwijt, maar had wel initiatief, dus misschien had hij die pionnen geofferd. Misschien kan hij nog winnen? Als de anderen dan remise houden, winnen we nog net.

Ik vertrok richting analyseruimte waar al snel de tegenstander van Bert kwam melden dat hij gewonnen had. Hè? Bert bleek de pion op d6 te hebben teruggegeven in ruil voor een combinatie die hem een pion zou opleveren in een simpelere stelling met veel minder stukken. Helaas had hij de loper die voor de bijbehorende aftrekaanval nodig was, naar het verkeerde veld gespeeld, waardoor de truc niet opging en er een stelling resteerde die enorm gelijk was. De waarheid gebiedt te zeggen dat zwart net voor Berts beoogde trucje een stuk had kunnen winnen, maar beide spelers zagen dat niet op tijd. Teleurgesteld door het weggegeven voordeel besloot Bert op zet 40 nog even goed te kijken of er toch nog iets in de stelling zat en werd vervolgens opgeschrikt door zijn tegenstander die hem op een gevallen vlag attendeerde.

Helaas was er nog veel meer ellende op komst. David wist zijn moeilijke eindspel niet te houden en moest ook een nul noteren.

Martin had in zeer goede stelling het winnende idee niet gezien, waarna zijn voordeel verwaterd was en het eerder zwart was die beter stond. Zwart had in ieder geval twee extra pionnen. Uiteindelijk besloot Martin tot een torenoffer, maar dit leidde helaas tot verlies omdat zwart ineens ook een matdreiging had. In de analyse kwamen allerlei fantastische varianten langs met torenoffers op verschillende momenten. Al die varianten eindigden in winst voor wit, maar na invoeren in de computer kan ik er niets van reproduceren en van een winnend offer blijkt geen sprake. Misschien is het voor de computer makkelijker en gaat een mens sneller in de fout. Achteraf bleek wel dat het torenoffer voorafgegaan had moeten worden door een tegen-intuïtieve stille zet, waarna het offer nog wel genoeg zou zijn geweest voor remise, maar voor de matchpunten maakte dat al lang niet meer uit.

Tot slot deelde ook Roderick in de malaise. Hij stond ook al erg goed, miste helaas materiaalwinst, maar bleef beter staan. Wellicht geschrokken van de onverwachte nederlaag van Twan naast hem, dacht Roderick dat hij moest forceren om een punt binnen te halen. Zoals dat dan zo vaak gaat, is de rustige aanpak goed voor een punt, maar leidt het gevoel te moeten winnen tot een aantal onhandige beslissingen. Daarna had zwart alle troeven in handen en die speelde dat rustig uit.

Zo eindigde de wedstrijd nog meer in mineur en stond er aan het eind van de middag een gezien het spelbeeld bijna ongelofelijke 6-2 nederlaag op het scorebord. Volgende ronde thuis tegen kampioenskandidaat Krimpen. Hopelijk bevat het verslag dan wat minder vaak het woord ‘helaas’.

   Voorschoten 2                2038 - Souburg                  1968   2 - 6
1. Twan van der Togt            2127 - FM René Tiggelman        2240   0 - 1
2. Roderick van Kempen          2043 - Robin Bosters            2040   0 - 1
3. David Jongste                1970 - Jeroen Hekhuis           2134   0 - 1
4. Martin Voorn                 2028 - Roeland Alders           1892   0 - 1
5. Wouter Noordkamp             1992 - Henrik Westerweele       1983   0 - 1
6. Stijn Gieben                 2111 - Rogier van Gemert        1808   1 - 0
7. Marcus Driessen              2043 - Corné Boogaard           1852   1 - 0
8. Bert Houweling               1990 - Max Toetenel             1795   0 - 1

Wouter Noordkamp


Jeugdteam ten onder tegen het zesde

Het debuut van het nieuwe jeugdteam in de externe competitie verliep niet bepaald vlekkeloos. Het begon al dat Thomas opeens op het handbalveld bleek te staan. De handbaltraining zou hij overslaan voor de schaakwedstrijd, maar er bleek een handbalwedstrijd op het programma te staan en toen hij daar niet op tijd was werd hij gesommeerd om direct te verschijnen. Tegen die druk kon hij niet op. Gelukkig was Marcel, de vader van Yannick, zo attent om de bedenken dat Finn misschien wel zou kunnen invallen. Het duurde een kwartiertje, maar toen had ook Ruud een tegenstander.

Op 3 borden was het toen al behoorlijk mis aan het gaan. Matthijs probeerde Lxf7, maar moest concluderen dat hij daarna gewoon een loper achterstond. Niet snel daarna raakte hij ook nog eens een kwaliteit kwijt, waardoor de achterstand een volle toren werd. Stijn deed een ongelukkige loperzet, waarna zijn koningstelling ernstige gaten vertoonde. En Cato moest met haar paard van f6 terug naar g8 en Gerard kreeg allerlei kansen die al direct materiaal hadden kunnen opleveren. Finn begon goed, maar toen zijn paard werd opgejaagd door de witte pionnen op de damevleugel probeerde hij een onhandige tegenaanval. Zijn dame werd ingesloten waarna het voor Ruud niet moeilijk meer was. Finn spartelde nog lang tegen, want bij zo´n eerste echte competitiewedstrijd ga je natuurlijk zo lang mogelijk door!

Matthijs had inmiddels verloren en ook bij Stijn was het snel gebeurd. Stijn dirigeerde zijn koning nog wel terug naar het veilige veld g8, maar dat kostte zoveel tijd dat hij ergens anders op het bord in de problemen kwam. Hij verloor eerst een paard en later ging ook zijn dame verloren. Yannick speelde aanvankelijk wel een goede partij. Hij gaf na de opening z’n pion op e4 weg, maar dat bleek een zeer sterk pionoffer, waardoor een gevaarlijke aftrekaanval in de stelling kwam. Yannick ging echter met zijn dame op jacht naar een pion op a6 en toen hij die te pakken had, merkte hij dat zijn dame niet meer snel terug kon voor de verdediging. Een toren kwam in de penning en toen hij zich uit die penning wilde bevrijden ging de toren en ook meteen de partij verloren. Dat was dus al 0-4. Wedstrijd verloren, maar er gloorde nog enige hoop op een dragelijke uitslag.

Tristan had voorzichtig geopend en kwam langzaam maar zeker beter te staan. Het hielp dat Cees een paard wegblunderde, maar de stelling van Tristan zag er al goed uit. Tristan maakte geen fouten meer en bezorgde Voorschoten 7 dus het eerste punt. Cato was toen nog steeds bezig. Gerard miste allerlei kansen, maar hij creëerde ook steeds weer nieuwe. Op het beslissende moment was het zelfs mat in 2 door Te1xe5. Op e5 stond een paard dat het matveld f7 dekte. Gerard zag het mat wel, maar speelde Pf3xe5. Hij vergat echter dat zijn toren op e1 daardoor niet meer gedekt stond. Cato deed Da5xe1+ en na Kh2 was De1xe5 ook weer schaak. De witte dame op e6, die zo graag mat wilde zetten op f7, kon daardoor worden geruild. Met een toren meer maakte Cato het, ondanks beperkte tijd, soepel af. Een 4-2 overwinning voor het zesde dus, volkomen verdiend. De volgende wedstrijd is op 25 november, uit tegen Op Eigen Wieken. Dan moet het beter gaan.

   Voorschoten 7                     - Voorschoten 6                   2 - 4
1. Cato de Zoeten               1300 - Gerard van der Meer      1403   1 - 0
2. Yannick Wiggers                   - Bert Hogendoorn          1358   0 - 1
3. Finn Wiggers                      - Ruud Aalbersberg         1307   0 - 1
4. Matthijs van Borren          1025 - Frans de Klerk           1322   0 - 1
5. Stijn Sannen                      - Willem Oudhof            1291   0 - 1
6. Tristan Maas                      - Cees Besuyen             1144   1 - 0

Marcus Driessen


Het eerste pakt de punten

De kop is eraf. Na de degradatie van vorig seizoen moeten we het nu een jaartje zonder onze FM’s Elwin en Vincent doen, maar togen we daardoor wellicht extra gemotiveerd naar ZSC Saende uit Zaandam waar we in vroeger jaren vaker tegen hebben gespeeld. Favoriet zijn we zeker niet in deze klasse, wel een leuke middenmoter, en dan is het wel zaak dat je van de teams die op papier onder je staan wint. Zo simpel als dat klinkt gaat het meestal niet en dat was ook nu weer zo, maar uiteindelijk lukte het wel. Toegegeven, het was allemaal reuze benauwd, maar wie maalt daarom? Punkte zijn punkte riep Ernst Happel vroeger altijd. Maar dat is een trainer van Feijenoord van heel lang geleden, dus die kent niemand meer. Buiten Rotterdam dan, want daarbinnen heeft hij als winnaar van de Europa Cup 1 en de wereldbeker natuurlijk een goddelijke status.

Als teamleider hoop je altijd dat van begin af aan duidelijk is dat alle teamgenoten hun zaakjes volledig onder controle hebben en dat het een kwestie van tijd is voordat de eerste koppen gaan rollen. Kom maar hier met die puntjes. Maar zo mooi is het leven doorgaans niet en ook nu keek ik toch met enige zorgen naar een aantal borden. Ging dat wel goed bij Henk? Was dat nou echt verstandig van Kedem om niet één maar twéé vergiftigde pionnen te pakken met achterlating van haast al zijn stukken op de onderste rij? En waar was die riante stelling gebleven die Rosa direct na de opening had en die ik in gedachten al als een punt had genoteerd? Daar stonden weliswaar wat plussen op andere borden tegenover maar dat het spannend zou gaan worden leek me duidelijk.

Het duurde zo’n 3,5 uur voordat de eerste uitslagen binnenkwamen en die waren erg gunstig voor Voorschoten. Dat gaf moed. Midas had op het kopbord een modevariant gespeeld waar zijn tegenstander niet helemaal goed mee omsprong. Midas drukte door op de damevleugel, veroverde een pion en toen een tweede pion dreigde te sneuvelen gaf zijn tegenstander op. Dat was rijkelijk vroeg, want 100 procent duidelijk was het allemaal nog niet en tussen prachtig staan en winnen gaapt een enorm gat zoals wij allen weten, maar de zege was natuurlijk wel meer dan terecht.

Een minuutje later voegde Peter daar een tweede punt aan toe. In een (voor mij) onoverzichtelijke stelling ging zijn tegenstander all-in door met zijn dame een pion op b2 mee te graaien. Dat zag er eng uit maar Peter had voortreffelijk ingeschat dat dat echt niet kon en met een paar krachtzetten haalde hij de partij naar zich toe. Ook dit was een overtuigende zege.

Direct daarna volgde Henk met een remise. Als gezegd kwam de stelling die hij na de opening had mij als lichtelijk verdacht over maar dat was niet terecht want de computer is er niet van onder de indruk. In de loop van de strijd kreeg Henk wat voordeel en kon zelfs een pion winnen, maar daar zag hij vermoedelijk van af omdat dat hem wel met een passieve verdediging zou opzadelen. De kapitalist die mijn computer is pakt het ding natuurlijk gewoon maar die schaakt ook niet voor zijn plezier. Een terechte remise daarom.

Dat was een resultaat dat ook Frits haalde. Eigenlijk viel dat wat tegen. Het leek of hij na de opening een prachtige stelling had gekregen, en zo dachten beide spelers eveneens. Maar ook hier bedroog het oog. De Zaandammer had twee geïsoleerde dubbelpionnen – en dan moet je wel haast slecht staan zou je denken – maar daar stond zoveel activiteit tegenover dat de stelling toch in evenwicht bleek. Frits kon geen verdere potten breken en nam het remiseaanbod dat hij kreeg daarom maar aan voordat er in tijdnood misschien rare dingen zouden gaan gebeuren.

Frank speelde een rustige partij waarin het evenwicht nooit serieus verbroken werd. Met een listige combinatie veroverde hij weliswaar in het middenspel een pion maar het eindspel wat daarna overbleef was er een van ongelijke lopers zodat de pluspion geen toegevoegde waarde had. Ook hier weer een terechte remise dus.

Dat bracht de stand op 3,5-1,5, maar hoe nu verder? Cruciaal voor de einduitslag zou wel eens de partij van Kedem kunnen gaan worden. Die had twee pionnen veroverd maar zijn torens en paarden stonden nog op de plek waar ze bij zet 1 ook stonden terwijl zijn tegenstander al zijn stukken al ontwikkeld had. Dat werd spitsroeden lopen. Bovendien had het allemaal heel veel tijd gekost. Desalniettemin verdedigde hij zich lang prima en toen zijn tegenstander een keer niet de meeste voortvarende mogelijkheid koos had Kedem zelfs hard kunnen terugslaan en was de overwinning dichtbij geweest. Maar om dat allemaal uit te rekenen heb je tijd nodig – en die had hij juist niet meer. Hij miste de kans en daarna was het gelijk afgelopen, punt voor Zaandam.

Toen restten alleen nog Igor en Rosa. Als die samen voor één punt zouden zorgen was de matchzege daar. Maar zo gemakkelijk was dat allemaal niet. Vooral Igor ging over hoge toppen en door diepe dalen. Tegen zijn gewoonte in – ‘dat doe ik nooit meer’ – trok hij met zwart onvervaard naar de zwarte koning op. Heel lang hebben wij bij de pizza’s van Guiseppe naar zijn aanvalsmogelijkheden gekeken en het moet gezegd: de artistieke inhoud van Igors plannen beloofde een hoge score. Maar de technische uitvoering van dat alles liet helaas nogal te wensen over waardoor er niet veel moois meer over bleef. En toen hij bovendien zijn oefening afsloot met een enorme nahup had hij zelfs een vol punt aftrek moeten krijgen. Gelukkig lette zijn tegenstander ook niet op en koos die in plaats van voor de overwinning voor eeuwig schaak. Oef!

Dat was kat in het bakkie want toen hoefde Rosa alleen nog maar remise te maken om de zege veilig te stellen. En dat was niet zo moeilijk want er waren al vier keer de zetten herhaald zonder dat een van beiden de remise claimde en het enige wat Rosa dus hoefde te doen was de zet voor de vijfde keer op het bord te brengen. En zo geschiedde. Maar Rosa stond toch riant na de opening? Dat was ook zo. Ze had zelfs simpel een pionnetje kunnen winnen maar koos in plaats daarvan voor groter wild. Dat leverde niets op en heel even had zelfs haar tegenstander met een verrassende tegenstoot voor een hoop onaangenaamheden kunnen zorgen, maar die deed dat gelukkig niet. Daarna was het opnieuw Rosa die winstmogelijkheden kreeg zonder ze te benutten en dat resulteerde uiteindelijk in de zetherhalingen.

Zo werd het 4,5-3,5 voor de onzen en ging Voorschoten met beide matchpunten aan de haal. Een benauwde overwinning was het zeker, maar als je de kansen op meer of minder tegen elkaar wegstreept, toch wel een terechte uitslag. Maar we weten maar al te goed dat pech en geluk niet de gewoonte hebben zich gelijkelijk over een match te verspreiden dus het had ook zo maar anders kunnen aflopen. Nu dat niet is gebeurd gaan wij opgewekt verder en kijken vol verwachting naar de volgende wedstrijd: 8 oktober thuis tegen SOPSWEPS. Komt allen uw cluppie aanmoedigen!

   ZSC-Saende                   2056 - Voorschoten 1            2122  3½ - 4½
1. Edwin Woudt                  2106 - Midas Ratsma             2211   0 - 1
2. Andre Breedveld              2025 - Henk Schouten            2186   ½ - ½
3. Eric Bark                    2058 - Peter Wilschut           2256   0 - 1
4. Hein Middelhoven             2095 - Kedem Gutkind            2071   1 - 0
5. Jan-Bart Abcouwer            2058 - Rosa Ratsma              2124   ½ - ½
6. Dennis Rosegg                1981 - Igor Damen               2022   ½ - ½
7. Frank Tijdeman               2070 - Frits Fritschy           2073   ½ - ½
8. Joris Moes                   2051 - Frank den Herder         2033   ½ - ½

Sander Hilarius


Oost west, thuis best

Voorschoten 2 heeft volgens traditie de eerste wedstrijd van het seizoen verloren. In Gouda won Messemaker 2 met 5-3.

Sinds de rentree in de KNSB 4 jaar geleden, gingen alle openingswedstrijden verloren en een duik in de archieven leert zelfs dat alleen in 1986, bij het debuut in de KNSB-competitie, Voorschoten 2 in de eerste ronde een punt pakte. Tegen Pat Mat werd het toen 4-4. Wie kijkt naar de tegenstanders van dat seizoen, mag onze club gelukkig prijzen dat we nog steeds bestaan. SO’81, Het Zwarte Paard, Pat Mat, Bloemendaal, Collectief Jan Timman, De Ooievaar 3, Volmac/Rotterdam 3, De Uil, DD 3. De laatste twee bestaan nog steeds, maar spelen op een lager niveau. Alle andere zijn gefuseerd of opgeheven.

Wij niet en dus togen we verdeeld over twee auto’s richting Gouda. Het aantal spelers met een wiskundeachtergrond is dit seizoen flink toegenomen, dus was het geen verrassing dat de route naar het vertrekpunt werd geoptimaliseerd. De vier spelers uit de omgeving van Den Haag verzamelden in Rijswijk. De vier uit Voorschoten en omgeving bij het plaatselijke station. De route naar de speelzaal werd dan weer niet als een kortste-pad-probleem benaderd. Werkzaamheden bij het Prins Clausplein brachten het Rijswijkse contingent via Leidschendam en Rotterdam naar Gouda, waar we dankzij de heldere routebeschrijving van de tegenstanders ruim op tijd arriveerden.

Het Voorschotense deel vertrouwde in plaats daarvan op het eigen navigatiesysteem en dat had goed kunnen gaan als het juiste adres was ingevoerd. Nieuwe Gouwe Westzijde 11 bleek een behoorlijk eind verwijderd van Nieuwe Gouwe Oostzijde 11b alwaar wij verwacht werden. Gelukkig bleken de Gouwenaren bereid 10 minuten te wachten zodat we toch gezamenlijk konden beginnen.

Toeschouwers die na 2,5 uur een rondje langs de borden hadden gemaakt, hadden kunnen constateren dat het er goed uit zag voor Voorschoten 2. De witspelers leken een positionele plus te hebben, enkele zwartspelers hadden bij gelijke stelling een flinke tijdsvoorsprong en alleen bij Gerben zag het er twijfelachtig uit. Maar ja, hij speelde nog en het is Gerben, dus geen reden tot zorg. Helaas is er de hele middag geen enkele toeschouwer geweest. Op de wedstrijdleider en de barman na waren er alleen spelers. Dat is bij ons toch ook wel anders.

Het optimisme bleek echter onterecht. Martin stond aanvankelijk wat minder en zag zijn tegenstander zelfs pionwinst missen, maar hij had veel meer tijd en begon, speculerend op de witte tijdnood, een pionnenstorm tegen de witte koning. Hij deed alles goed, viel met een paard een witte toren op c2 aan en zou materiaal winnen. Daarop zette wit zijn andere toren ook in door op c6 een pion te pakken. Als Martin die toren had geslagen, had hij met het extra materiaal goede winstkansen gehad. Hij pakte echter op c2 en daarop bleek wit mat in één te hebben.

Gerben trok de stand gelijk. Het zag er een tijdje niet fraai uit, passieve stukken, een koning die niet weg kwam van e8 en wel een open f-lijn naast zich had terwijl een witte loper op e6 de zwarte stelling kon lamleggen. Gerben kreeg echter de gelegenheid aan de andere kant van het bord een pionnetje mee te pakken en terwijl Gerben meer pionnen op de damevleugel ophaalde en daar met zijn eigen pionnen ging lopen, bleek de constructie rond zijn koning toch nog best stevig. Toen Gerben op zet 33 zijn koning voor het eerst bewoog en deze d8 zette, was dat voor zijn tegenstander reden om op te geven.

Wouter won redelijk overtuigend. Een plusje werd langzaam groter en zijn tegenstander had veel tijd nodig om de stelling overeind te houden. Terwijl zwart het op een gegeven moment van zijn 30 seconden per zet moest hebben, kon Wouter eindelijk pionnen gaan oogsten en onder druk de klok deed zijn tegenstander meer materiaal cadeau dan nodig was.

Daarmee was het goede nieuws wel op. Roderick pakte nog een halfje, maar hij leek lange tijd een behoorlijk voordelig eindspel te hebben. Roderick probeerde met positionele middelen de stelling te winnen, wat op zich prima was, maar er was één moment waar hij op twee verschillende manieren materiaal kon winnen en dat had het positionele stuk wel wat gemakkelijker gemaakt. Nu verwaterde zijn voordeel en werd het remise.

Daarna ging het echt mis. Stijn stond wat gedrongen, maar er was op zich weinig aan de hand totdat hij tot zijn schrik ontdekte dat een loper alleen nog gered kon worden door hem naar een veld te spelen waar zijn tegenstander een kleine kwaliteit kon winnen. Deze offerde later een stuk terug voor een handvol pionnen en die liepen vrij hard naar de overkant.

Pech was er voor onze jarige Thomas. Zijn tegenstander gaf hem een vervelend cadeau. Hij had lange tijd een gelijke stelling, maar wist toen een pion te winnen. Daarvoor moesten wel alle stukken achteruit. Hij hield echter alles onder controle en kon proberen op jacht te gaan naar een tweede pion. Daarvoor moest hij de witte dame verjagen. Hij speelde een pion op, zag de ogen van zijn tegenstander oplichten die ineens een winnende combinatie bleek te hebben. De schade had beperkt kunnen blijven tot een waarschijnlijk verloren eindspel, maar Thomas telde de nul al en koos een andere weg die wit een dame opleverde.

Daarmee was de wedstrijd wel gespeeld. David leek met wit wel aardig te staan, maar dat was grotendeels schijn. Echt iets aan de hand was er niet, hoewel zwart wel ergens een pion had kunnen pakken. In tijdnood dacht David waarschijnlijk dat er grof geweld nodig was om nog iets uit deze partij te halen. Hij offerde een kwaliteit, dat bleek op niets gebaseerd en toen zwart ook nog een handvol pionnen kon ophalen was het klaar.

Reden voor Twan om direct akkoord te gaan met remise. Hij leek aanvankelijk optisch wel goed te staan, maar echt concreet werd het nooit. Een eerste remiseaanbod sloeg hij af gezien de stand in de wedstrijd, maar er bleek toch echt niet meer in te zitten.

Daarmee verloren we toch wel teleurstellend met 5-3 en bleek de thuisclub het beste. Iets meer tactische scherpte had tot matchpunten kunnen leiden, dus het huiswerk voor de volgende keer is wel duidelijk.

Er was nog tijd om Thomas een verjaardagscadeau te overhandigen. Daarna bleek het regelen van een eetafspraak helaas een te grote logistieke uitdaging. Fietsen op de verkeerde plek, een zoekgeraakte telefoon, geen treinen maar NS-bussen met wanhopige chauffeurs die het station niet konden vinden, vermoeidheid. Volgende keer beter dan maar.

   Messemaker 1847 2            1991 - Voorschoten 2            2026   5 - 3
1. Erich Karstan                2082 - Twan van der Togt        2127   ½ - ½
2. Arjan van der Leij           1994 - Stijn Gieben             2111   1 - 0
3. Kees Brinkers                1941 - Roderick van Kempen      2043   ½ - ½
4. Jan Cheung                   2050 - Martin Voorn             2028   1 - 0
5. Remco Hylkema                2025 - Wouter Noordkamp         1992   0 - 1
6. Frans Bottenberg             1996 - Gerben van der Hoeven    1976   0 - 1
7. Leen de Jong                 1967 - David Jongste            1970   1 - 0
8. Wouter Schonwetter           1876 - Thomas de Ruiter         1959   1 - 0

Wouter Noordkamp


Nog geen bijzondere uitslagen in de eerste ronden van de interne competitie

Na de eerste drie ronden van de IC zijn er nog geen verrassende uitslagen te melden. Het is de afgelopen drie schaakdonderdagen uitzonderlijk warm geweest en dat had wel enige invloed op de hoeveelheid mensen die zich naar de bedompte speelzaal waagden, en wellicht ook de reden dat er gemoedelijk gestreden werd.

Leven in de brouwerij komt van een zestal jonge spelers - Matthijs en Cato kennen jullie al van vorig jaar, en zij krijgen gezelschap van Yannick, Stijn, Tristan en Thomas. We verwelkomen ook een aantal jongere ouderen dit jaar, Michael, Frank en Chris. Wat betekent dat als iedereen komt schaken we met 22 borden spelen.

Zie de uitslagen en stand.

Christine van der Ven


Peter en Wouter net naast het podium bij Leids Kroeglopertoernooi

De eerste serieuze krachtmeting van het nieuwe seizoen vindt sinds enige jaren plaats in de Leidse binnenstad, bij het Kroeg&Lopertoernooi. Vier Voorschotense teams probeerden alvast de juiste vorm voor het komende jaar te vinden.

Peter en Wouter lukte dat het best. Zij eindigden als zesde. De eerste ronde ging het vrij eenvoudig tegen het duo Taal/Van Vliet uit Arnhem en Bergen op Zoom. Daarna wachtten de heren Houweling en Hilarius. Bij het bestuderen van de uitslagen van ronde 1 leek er een foutje gemaakt aangezien er stond dat zij met 2-0 hadden verloren van het duo Timo Yeh/Stefan Vleming met gemiddeld 1400. Het bleken echter twee foutjes geweest te zijn, op beide borden één. Peter won snel, Wouter en Sander hadden een spannende partij die Wouter uiteindelijk won omdat één vrijpion sneller loopt dan twee.

In de derde ronde wachtte een duo van LSG. Terwijl in de fraaie binnentuin van Olivier allerlei apparatuur werd binnengereden die duidde op een luidruchtige activiteit later in de middag, won Peter knap van Michiel van Wissen, Wouter zag Robert Straver in vijf zetten drie pionnen weggeven, moest met nog een minuutje en ondertussen een toren meer proberen mat te zetten en raakte zo in paniek dat hij dat niet op tijd voor elkaar kreeg. Remise dus.

De toernooiorganisatie had in het speelschema geen pauze ingebouwd, maar met de nieuwe indelingsapp zou het allemaal snel moeten gaan. Er werd wel wat te laat begonnen, dus was het zoeken naar het juiste pauzemoment. Peter kreeg zin in een broodje, maar we besloten eerst de vierde ronde af te werken. Helaas verdwaalde het LSG-duo op weg naar de locatie en moesten we drie kwartier wachten. Peter won, waardoor het 1-1 werd, maar tijd voor een pauze was er niet meer, zeker omdat we ook nog eens de halve stad doormoesten op weg naar de LSG’ers Jan Sprenger en Arthur Pijpers. Wellicht getergd door het gebrek aan eten, won Peter opnieuw. Wouter stond misschien één zet gewonnen, maar nam met weinig tijd niet de juiste beslissing. Weer 1-1. Tijd voor een verlate lunchpauze en daarna op weg naar Einstein tegen (hoe kan het ook anders) een LSG-duo. Albert Termeulen en Marcel Wubben dit keer. Peter won, Wouter stond totaal verloren, maar zag zijn tegenstander een toren cadeau doen. Toen was het nog steeds lastig en onder druk van de club ging hij voor een zeker halfje.

De slotronde mochten we tegen het vijfde LSG-team, Martin Roobol en Raoul van Ketel. Zij aasden nog op de eerste plaats. Een passerende LSG’er mopperde over de indeling. Hij bedoelde waarschijnlijk dat Roobol en Van Ketel geluk hadden met de loting, maar dat was toch echt buiten Peter gerekend. Hij won weer en haalde zodoende 7 uit 7 tegen sterke tegenstand. Wouter zag zijn tegenstander een pion cadeau doen, speelde toen wat gekunsteld om het af te maken en toen dat niet zo lukte, nog meer gekunsteld. Dat bleek een rekenfout die materiaal kostte. Van Ketel liet wel zien hoe je met een minuut op de klok een gewonnen stelling tot mat voert en dus weer 1-1.

Winst van deze partij bleek achteraf goed voor de gedeelde eerste plaats, maar ja, er moet wat te wensen over blijven.

De andere Voorschotense duo’s haalden minder punten. Sander en Bert herstelden zich na hun 0 uit 4 start nog tot allebei 50%, hoewel Sander daar niet tevreden mee was. Stijn en Thomas stonden even bovenaan, maar dat was een maand voor aanvang van het toernooi omdat ze zo vroeg waren met aanmelden. Op de dag zelf ging het minder. 5,5 uit 14 tegen nog geen 1800 gemiddeld is geen goede weergave van hun kwaliteit. Misschien de naweeën van de net begonnen studie?

Roderick en Cato waren het vierde Voorschotense duo. Cato had het zwaar, won één partij en had nog wel een fraaie combinatie in de laatste ronde. Helaas won het net niet, want haar tegenstander had eeuwig schaak en toen Cato dat ontweek ging ze nog mat. Zonde! Roderick haalde 4 punten.

Eindresultaat (uit 14):

6   Peter Wilschut & Wouter Noordkamp      10
40  Bert Houweling & Sander Hilarius       7
59  Stijn Gieben & Thomas de Ruiter        5,5
68  Roderick van Kempen & Cato de Zoeten   5

Wouter Noordkamp


Voorschoten grootste schaakvereniging op ONJK

Het Open Nederlands Jeugdschaak Kampioenschap wordt dit jaar voor de 42e keer georganiseerd. (De eerst winnaar ooit, in 1975, was trouwens Frits Fritschy.) Dit jaar doen er 288 jeugdschakers mee aan het ONJK. De schakers komen uit Nederland, België, Duitsland –en wie goed luistert hoort ook Russisch spreken. Uit Voorschoten komt de grootste schaakdelegatie: maar liefst twintig Voorschotense schakers zijn in 2016 van de partij. Daarmee is Voorschoten een goede vertegenwoordiger van de Leidse schaakbond, waarvan verder Op Eigen Wieken uit Leiden met zeven schakers van de partij is.

De 20 Voorschotenaren staan (samen met 25 begeleiders, waaronder Marcus, Roderick, Peter en Igor) op de camping Mooi Delden. Drie van de deelnemers (Jip, Carsten en Luuk) kwamen vanuit Voorschoten de 200 kilometer naar Delden fietsen –een gezonde geest in een gezond lichaam, tenslotte. Van de andere zeventien staan er twee op de foto hieronder: Ivo en Jet. Eén van de kanshebbers voor een goede eindklassering is Rosa Ratsma. Rosa maakt zelfs kans om de eerste dame ooit te worden die op het ONJK winnaar wordt van de A-groep.

Jos Damen


Rosa Ratsma overtuigende winnares kroongroep LCT

Het Leiden Chess Tournament werd dit jaar alweer voor de tiende keer gehouden. Voor de jubileumeditie werd naast het reguliere toernooi een dubbelrondige vierkamp op touw gezet met sterke speelsters uit de regio.

Namens Voorschoten mocht Rosa het opnemen tegen Leonore Braggaar, Martine Middelveld en Smaranda Padurariu.
Van tevoren leek het een spannend toernooi te kunnen worden, maar Rosa domineerde in fraaie stijl en haalde maar liefst 5 uit 6.


Ruurd de Boer wint B-groep PK LeiSB

Ruurd de Boer heeft de B-groep gewonnen van het Persoonlijk Kampioenschap van de Leidse Schaakbond met de mooie score van 6 uit 7. Hij begon met een bye, daarna een remise en vervolgens won hij maar liefst vijf keer.

In dezelfde groep won Chiel Kuiper met 4,5 punten de ratingprijs en speelden verder Ronald van Vleuten (3 punten), Cato de Zoeten (3), Matthijs van Borren (1,5) en Stanley Bingen (2).

In groep A haalde Dirk Gruijters een nette 50 procent.


Thomas Vermet Jeugdkampioen

Na een zinderende barrage tegen Kylian van Veen heeft Thomas Vermet het jeugdkampioenschap in de wacht gesleept. Kylian was in de eerste seizoenshelft de beste met een score van 7 uit 9, een punt voor op Matthijs van Borren. In de tweede helft haalde Kylian weer 7 uit 9, maar nu bleef Thomas hem een half punt voor. Daarom was een barrage voor het kampioenschap noodzakelijk.

De barrage begon met 2 partijen met een half uur per persoon bedenktijd. Kylian raakte in de eerste partij een loper kwijt door een gemeen zetje van Thomas. Maar Thomas gebruikte veel tijd en Kylian kreeg een aanval op de zwarte koning. Thomas verdedigde echter uitstekend en greep zijn kans toen Kylian even niet goed op zijn eigen koning lette. In de tweede partij leek Thomas de strijd al snel te beslissen. Hij won een dame tegen 2 stukken en kon veel afruilen. Maar Kylian pakte een aantal pionnen terug en kwam in een eindspel van dame met 4 pionnen tegen 2 paarden en 6 pionnen. Dat zag er al niet meer zo makkelijk uit. De paarden hadden een paar schaakjes op sterke velden en toen Thomas zijn koning op het verkeerde veld zette werd de hele familie schaak gezet (paardvork op koning en dame). Thomas gaf het meteen op.

Een week later het vervolg met 2 snelschaakpartijen. In de eerste partij had Thomas het initiatief, maar weer gebruikte hij veel tijd. En als je dan met maar 5 minuten begint, dan is de tijd snel op. Thomas kreeg een mataanval, die Kylian nog net kon verdedigen. Maar Kylian gaf eerst nog een schaakje waarna het mat niet meer te dekken was. Met nog enkele tellen op de klok pakte Thomas het eerste punt. Maar weer trok Kylian de stand gelijk. Eerst kwam hij nog ernstig in de problemen op de koningsvleugel, maar Kylian worstelde zich eruit en sloeg aan de andere kant toe. Dus weer 1-1 en dan volgt armageddon. Eén partij die de beslissing moet brengen. Thomas moest met wit zien te winnen maar kreeg wel een minuut extra. Kylian had met zwart genoeg aan een remise. In alle partijen kwam Thomas in ernstige tijdnood, maar in de beslissende partij was daar opeens geen sprake van. De hele partij bleef hij een minuut in tijd voor, maar belangrijker, hij overspeelde Kylian volledig. Ruim binnen de tijd werd Kylian keurig mat gezet. Daarmee werd Thomas de terechte kampioen. In alle partijen kwam hij in het positioneel of materieel in het voordeel en uiteindelijk werd dat beloond.

Daarmee komt een bekende naam op de Eregalerij der kampioenen. Want Piet Vermet, de oom van de vader van Thomas, was in 1946 een van de oprichters en behaalde in 1948, 1950, 1952 en in 1956 het clubkampioenschap van de Schaakvereniging Voorschoten. Hij was jarenlang de grote concurrent van Geert Sluiter, de kampioen van ’49, ’51, ’53, ’55, ’60 en ’68.

Op de foto links Kylian en rechts Thomas tijdens de 1e snelschaakpartij.

Marcus Driessen


Marcus Driessen winnaar van de rapidcompetitie

De eerste editie van de rapidcompetitie als afsluiting van het seizoen is redelijk succesvol verlopen. Er waren 27 spelers die een of meerdere partijen speelden en zij waren dermate enthousiast over de opzet dat besloten werd een extra avond te spelen. Iedere avond was er wel een speler die bijzonder succesvol was. Zo begon Bert de competitie met 2,5 uit 4, met daaronder een overwinning op Sander. Andy sloeg de tweede avond toe met winst op Cees, Cees en Rijk. Rijk begon moeizaam maar sloot af met 5 zeges op rij. Dit alles kon niet verhullen dat Marcus de enige was die aanspraak mocht maken op de titel. De eerste ronde werd door loting bepaald en direct trof hij clubkampioen Frank, die hij prompt versloeg. Pas in ronde 8 wist Wouter als eerste Marcus een puntje te ontfutselen. Op de derde en vierde avond liet Marcus wat meer punten liggen, maar toen was zijn voorsprong al zo groot dat er van echte spanning geen sprake meer was.

Het streven is om volgend seizoen een vervolg te houden en dan hopelijk ook met wat meer spelers die niet aan de interne meedoen. Want dat was ook een doelstelling van het organiseren van deze competitie en die is helaas niet gehaald.

Zie ook de eindstand na avond 4.

Wouter Noordkamp


Geslaagde afsluiting van het Leidse Grand Prix seizoen

Tegelijk met de Nationale Pupillendag in Roosendaal werd in Alphen a/d Rijn de laatste Grand Prix van het seizoen 2015-2016 georganiseerd. Jona maakte een voortreffelijk debuut, hij won al zijn partijen in laagste groep. Raffi weet hoe het is om zo te debuteren, inmiddels heeft hij de smaak te pakken. Zijn vierde deelname bekroonde hij met een 1e prijs, hij won zijn groep met 6 uit 7.Een groep hoger ging de groepswinst tussen de clubgenoten Tjado en Jette. Allebei scoorden ze 6 uit 7, maar het onderlinge duel werd door Tjado gewonnen.

Weer een groep hoger liet Stijn zien dat hij veel geleerd heeft dit seizoen, hij is inmiddels opgeklommen naar groep 4 en bleef hierin ongeslagen. Zijn score van 5½ uit 7 betekende ook voor hem een 1e prijs! En toen bleek de koek op. In groep 3 scoorde Kylian 2½ uit 7 en miste Matthijs op onderling resultaat de 3e prijs. Diezelfde Matthijs was een week eerder nog succesvol op het jeugdweekend toernooi van de Leidse Schaakbond. In de groep t/m 700 rating werd hij knap 2e.

Het Grand Prix klassement.

Roderick van Kempen


Fien Sannen vierde op de Nationale Pupillendag

Op zaterdag 18 juni werd in Roosendaal de Nationale Pupillendag georganiseerd. Hier mochten drie Voorschotense jeugdschakers aan meedoen. Otto Zoet, Jet de Zoeten en Fien Sannen hadden zich namelijk via de regionale pupillendag van de Leidse Schaakbond overtuigend geplaatst voor het nationale kampioenschap. Otto won in Leiden de leeftijdscategorie tot en met 9 jaar, Jet was in dezelfde leeftijdscategorie het beste meisje en Fien won al haar wedstrijden in de leeftijdscategorie tot en met 8 jaar. Nu mochten zij het opnemen tegen hun beste leeftijdsgenoten. Otto begon uitstekend aan het toernooi met twee overwinningen uit drie partijen, maar daarna begon zijn motor te sputteren. Jet moest even op gang komen en won uiteindelijke drie partijen. Fien riep na haar tweede partij triomfantelijk dat ze bijna gewonnen had. Het bleek de opmaat naar vier overwinningen op een rij! Haar laatste partij op een live-bord, de wedstrijd was via internet te volgen, ging snel verloren maar dat kon de pret niet drukken.

Haar geweldige toernooi werd uiteindelijk bekroond met een 15e plaats en tevens de beker voor de 4e plaats bij de meisjes.

Foto 2 en 3 door Ad Bruijns.

Roderick van Kempen


De wegen van de Keizer zijn ondoorgrondelijk en zelden aangenaam

"De wegen van de Keizer zijn ondoorgrondelijk en zelden aangenaam - die heb ik min of meer van de Rotterdamse schrijver Bob den Uyl." Zo reageerde Frits Fritschy, de gedoodverfde kampioen van de interne competitie.
Maar wacht, heeft hij niet gewonnen? Iedereen dacht dat Frits daadwerkelijk de nieuwe clubkampioen was; hij had ook de laatste avond zijn partij gewonnen. Maar ook zijn directe concurrent Frank den Herder had gewonnen, en van een iets betere tegenstander. Maakte dat dan uit? Nou, na invoering in het Keizerprogramma bleek dat Frank Frits nipt voorbij was gestreefd met 2 punten. Zo is Frank den Herder de verrassende nieuwe kampioen van Voorschoten.

De ratingprijzen zijn voor Ruurd de Boer (<1850) en Nico Loomans (<1550).

Zie de uitslagen en eindstand.

Christine van der Ven


Dubbel succes voor Roderick en Wouter bij Delfts kroeglopertoernooi

Het Delfts kroeglopertoernooi, zoals ieder jaar op 1e Pinksterdag, kende dit jaar een recordaantal deelnemers met 99 teams. Dat kwam niet door het weer (11 graden), dus deze keer werd er uitsluitend binnen gespeeld. Roderick en Wouter probeerden op een priemgetal te eindigen (goed voor 20 euro) en ook Thomas en Timo waren aanwezig om mee te doen, maar niet met elkaar.

Op de heenweg, met een door de NS geheel verzorgde busreis konden we alvast in de stemming komen met muziek als ‘Slow down’ en ‘The winner takes it all’ en ook nog iets over beslissen. De busreis duurde ruim drie kwartier. We begonnen met een toeristische rondrit door Den Haag. Vanaf het moment dat de bus bij Den Haag Centraal wegreed tot het moment dat voor de derde keer Hollands Spoor gepasseerd werd, gingen er al 20 minuten voorbij. Precies de bedenktijd per partij in Delft.

De eerste ronde was moeizaam. Roderick won nog redelijk soepel van Sofia Blanter (1712), maar bij mij ging het tegen Marfa Blanter (1469) helemaal mis. Druk zetten, pion winnen, nog een pion winnen en wat er toen gebeurde? Ik dacht en dacht maar er kwam geen goede zet meer uit. Dat kostte eerst één pion, toen nog één, toen een stuk en vervolgens liep er een zwarte pion door. Met koning tegen koning en dame viel mijn vlag. Daarna volgden er nog drie zetten en was het pat.

Beter verliep ronde 2. Ik pakte een pion tegen Mart Nabuurs (2236), maar dat leek een stuk te verliezen. Door wat listige zetjes moest wit veel tijd investeren om alles uit te rekenen en de juiste voortzetting te vinden. Dat lukte uiteindelijk niet, zodat ik mijn stuk en extra pion hield, maar wit wel het grootste deel van zijn bedenktijd kwijt was. Toen er nog een pion af ging, was het niet moeilijk meer. Roderick stond ook prima tegen Mark Haast (2352), maar onder druk van de analoge klok speelde hij wat sneller dan achteraf misschien nodig was geweest en gaf een toren weg.

Tegen het duo Brandenburg (2156)/Van Diejen (1668) werd het zonder problemen 2-0 terwijl de halve zaal Max Verstappen volgde. Hetzelfde was het plan tegen Brokaar (1999)/De Wilde (1796), maar dat pakte anders uit. Roderick zorgde voor spektakel, maar misrekende zich en kreeg een toren voor 3 stukken. Dat had een dame voor 4 stukken kunnen worden, maar helaas werkte zijn tegenstander daar niet aan mee. Ik wankelde, maar wist af te wikkelen naar een toreneindspel met pion meer, dat niet te winnen bleek.

In ronde 5 mochten we tegen Rini Kuijf (2376) en Maurits de Jong (1987). Ik won soepel en Roderick overspeelde Kuijf. Roderick zag een prachtige combinatie, die helaas een weerlegging kende doordat Kuijf mat in 1 gaf. De reactie van Kuijf was merkwaardig. Hij mompelde iets van “Ik stond compleet gewonnen”, maar dat zou ook “Je stond compleet gewonnen” kunnen zijn, trok zijn jas aan en stormde het pand uit, zijn teamgenoot en Roderick in verwarring achterlatend.

Het volgende duo verkondigde heel blij te zijn met hun prestaties tot nu toe, dus we vermoedden (overigens volledig onterecht) dat ze niet zo goed waren. Roderick bereikte weinig tot in het eindspel, sloeg remise af en won. Mijn tegenstander dacht totaal niet na. Ik wel, maar deed geen goede zetten. Langzaam werd de stelling minder totdat er onnauwkeurige zet van de overkant kwam en het er weer prima uitzag. Dit herhaalde zich een paar keer en de laatste keer moest ik een kwaliteit geven terwijl ook de bedenktijd bijna op was. De enige hoop was nog met dame en paard de vijandelijke koning belagen. Vreemd genoeg begon mijn tegenstander nu wel na te denken, maar zijn zetten werden er niet beter op en ik won zowaar nog.

De slotronde in De Waag was tegen Daan Zult (2283) en Peter Doggers (2240). Ik won vrij recht toe recht aan, Roderick ging tegen Zult voor de spektakelprijs. Aan alle kanten stonden er stukken in en toen de rook was opgetrokken, resteerde een saai eindspel met allebei een toren, paard en vijf pionnen. Wat Roderick won. In de analyse kwamen nog spectaculairdere varianten op het bord dus misschien laat Roderick nog wat zien in de Man en Paard.

Zo werden we uiteindelijk 7e. Het hoogste priemgetal waar een priemgetalprijs op viel en ook nog eens gedeeld 5e, wat een algemene prijs opleverde. Voorschoten 2 deed sowieso van zich spreken, want Thomas haalde met Jelle Bulthuis 8,5 punten, met 5 van Thomas. Timo haalde met Mark Breton 6,5.

Eindstand (99 teams):

7   Roderick van Kempen (4, TPR 2150) & Wouter Noordkamp (6, TPR 2199)  10
27  Jelle Bulthuis & Thomas de Ruiter (5, TPR 1916)                      8,5
66  Timo Bottema & Mark Breton                                           6,5

Wouter Noordkamp


Peter Wilschut weer winnaar van het snelschaken

Peter heeft zijn snelschaaktitel geprolongeerd. Het was alweer de 13e keer dat zijn naam op de beker kan worden bijgeschreven. 19 spelers kwamen voor die beker, 8 anderen voor de wijn die te winnen was bij het rapid.

In de voorronde stond Peter slechts een halfje af aan Wouter, die een stuk weggaf, maar zoveel verwarring wist te zaaien dat hij nog een remise-eindspel bereikte. Op gepaste afstand werd Roderick tweede. Opvallend was dat Frits, de koploper in de interne, de hoogste finalegroep niet wist te halen. De jeugd in de personen van Cato, Mathijs en Stijn eindigde onderaan, maar het zal niet lang duren voordat dat anders is.

In finalegroep A won Peter in de eerste ronde van Martin Voorn die maar net de hoogste groep gehaald had. Dat bleek direct de beslissing van het toernooi. Martin won verder alles en Peter stond nog een halfje af aan Symon. Wouter werd op zeer gepaste afstand derde, hoewel hij in al zijn partijen verloren stond.

Frits en Gerben eindigden in de B-groep bovenaan, waarbij Frits als eerste een prijs mocht kiezen vanwege de overwinning in de onderlinge wedstrijd. Ruurd kreeg een lekkere gekookte worst.

Bij het rapid zag Frans Palm al in de eerste ronde zijn fles wijn in rook op gaan. Uiteindelijk ging Nico Loomans er met de eerste prijs vandoor. In de tweede groep ging ons nieuwe lid Andy Lay er met de eerste prijs vandoor.

Zie alle uitslagen en standen.

Wouter Noordkamp


Cato 9e bij het NK D

Cato de Zoeten heeft begin mei in Rijswijk de negende plaats behaald bij het NK voor meisjes t/m 12 jaar. Ze haalde 5,5 uit 9 en kwam iets hoger uit dan waar ze volgens haar rating zou moeten eindigen. Ze speelde goede partijen, dus alle reden voor tevredenheid. Maar er zat meer in, dus was ze toch niet helemaal tevreden. En zo hoort het ook!

Cato begon de eerste dag met een eenvoudige overwinning en twee remises. In de tweede partij raakte ze een pion kwijt, maar kreeg actief tegenspel en joeg de zwarte koning naar het midden. Met 25. Df3 dreigde ze mat op f8 en bood tegelijk remise aan. Het mat kon op verschillende manieren gedekt worden, maar dat zou niet in alle gevallen goed aflopen. Met de juiste voortzetting staat zwart beter, maar het remiseaanbod werd geaccepteerd. Haar tegenstandster eindigde uiteindelijk op de tweede plaats. De derde partij eindigde na herhaling van zetten. Cato stond een pion voor maar wilde die pion niet teruggeven, waardoor de herhaling van zetten een feit was. Een gemiste kans, want in het eindspel stond Cato duidelijk beter, ook als ze de pion zou moeten teruggeven.

De volgende dag begon Cato met een strakke overwinning. Vanuit de opening haar tegenstander onder druk gezet, pion gewonnen en afgewikkeld naar een eindspel dat ze overtuigend uittikte. In ronde 5 moest ze de eerste nederlaag slikken. Ze wist zich niet goed raad in de opening en raakte een pion kwijt. Het werd uiteindelijk nog een spannend gevecht, maar wit had de beslissende truc.

In ronde 6 moest Cato tegen het meisje met de hoogste rating. De opening speelde Cato uitstekend en op de 18e zet had ze al een gedekte vrijpion op e6. Door een moment van schaakblindheid gaf ze de pion op f5 weg, maar ze behield het initiatief. Op het moment dat haar tegenstandster met de verkeerde pion een stuk terugsloeg, kwam er een ondekbaar matnet in de stelling. Met een loper op g6 hoefde ze alleen nog maar haar dame naar h7 te dirigeren. Cato speelde echter Lf7+, om na Kh8 op de h-lijn mat te zetten. Maar nu kon zwart ontsnappen door met Txf7 de kwaliteit te geven. Het eindspel van Dame + toren + 5 pionnen tegen Dame + loper + 7 pionnen was nog steeds goed voor wit, maar Cato zag na een lange vermoeiende dag niet hoe ze verder moest komen en nam genoegen met remise.

Op de laatste dag had Cato in de ochtend een makkelijke partij en haakte weer aan bij de subtop. Nu wachtte Jessie Mang, de kampioen van vorig jaar en nr. 2 op rating. De opening verliep volgens voorbereiding en na dameruil kwam er een gelijkstaand middenspel met allebei 2 torens en een paard. Er volgde een afwikkeling naar een toreneindspel met kansen voor Cato. Er leek een verrassing in de maak!

Cato de Zoeten - Jessie Mang, stelling na 39. … Ke6

In deze stelling lijkt 40. Kb3 Kf5 41. Kc4 erg sterk. Na Kxf4 wint Txd4, dus moet zwart Ke4 spelen. Maar 42. b5 kan dan niet vanwege Txc5+, dus is het lastig om verder te komen.

Cato koos voor 40. Tf3 waarna de zwarte koning richting h4 kon. Maar dat blijkt niet bezwaarlijk.

40. … Kf5 41. Kd3 Kg4 42. Ke4 Td7

Hier lijkt 43. Tf1 heel goed, want op Kxh4 volgt Kf3 met ondekbaar mat en anders speelt wit 44. Tg1+ Kh3 45. Kf3 Kh2 46. Tg2+ met minimaal remise door zetherhaling. Zwart heeft echter 43. … Kg3 op Tf1 en dan is het niet zo duidelijk.

Cato speelde 43. Td3 Kxh4 44. Kf3 44. Txd4 gaf nog kansen, al zal het na 44. … Txd4+ 45. Kxd4 Kg3 46. f5! h4 47. e6! fxe6 48. fxg6 h3 49. g7 h2 waarschijnlijk remise worden.

44. … Kh3 Nu is 45. Td1 Kh2 46. Td2+ remise, want na Th3 of Kg1 volgt weer Td1.

Helaas ging ze hier gruwelijk in de fout, want ze speelde 45. Kf2+?? en gaf na het antwoord 45. … Kg4 direct op.

Na deze enorme teleurstelling had Cato weinig zin meer in de laatste ronde. Maar ik drukte haar op het hart om er toch nog een keer goed voor te gaan zitten. Het goede toernooi moest niet met een domper worden afgesloten. Een overwinning in de laatste partij zou de eerdere ellende enigszins doen vergeten. De laatste partij, tegen Rolinde den Heijer uit Bodegraven, was misschien wel haar beste partij van het toernooi. De schoonheid zit in de eenvoud.

Rolinde den Heijer - Cato de Zoeten, stand na 20. … Pf6-e4

Het enige ‘smetje’ op een verder prima gespeelde partij. Na 21. Pxe4 Lh2+ 22. Kh1 Txd1+ 23. Txd1 wint zwart de dame, maar wit heeft een toren en een stuk en dreigt zowel Pf6+ als g3 met stukwinst. Wit pareerde echter de aftrekaanval op h2 met

21. De1 Pf6! Ik geef deze zet een uitroepteken, omdat het voor kinderen niet zo evident is om een stuk meteen weer terug te zetten. Van zulke zetten word ik nou vrolijk, omdat ze hiermee laat zien weer een stap voorwaarts te hebben gezet: herkennen van gevaar en daar op de juiste manier op reageren, in dit geval door de vorige zet te ´corrigeren´.

22. Pe3 Dd7 23. c4

Vanuit deze ogenschijnlijk gelijke stelling trekt Cato met eenvoudige zetten de partij naar zich toe. Na c4 is de loper van b2 sterk geworden dus is haar volgende zet logisch. De zetten daarna zijn min of meer geforceerd.

23. … Le5 24. Lxe5 Pxe5 25. Td1 Pd3 26. Df1 Pf4 27. Tee1 Dd3 28. Dxd3 Pxd3

Het ruilen van de loper en dame lijkt vanzelfsprekend, maar voor Cato is dat zeker niet het geval. Het laatste jaar heb ik er bij haar consequent op gehamerd om niet zomaar stukken te ruilen, omdat je daar vaak alleen je tegenstander mee helpt. En met meer stukken op het bord is de kans groter dat een zwakkere tegenstander in de fout gaat. Maar het ruilen was hier bepaald niet ´zomaar´. Dat blijkt uit het vervolg.

29. Te2 Gedwongen. Op Tf1 volgt Pb2 en Txd2.

29. … Td7! Staan de torens niet al optimaal op d8 en e8? Nee dus. Verdubbelen op de d–lijn brengt wit in problemen.

30. Pf3 Ted8 31. Pg5? Pf4 32. Txd7?? En wit gaat hier beslissend in de fout. Tee1 was aangewezen. Zwart kan dan verder met h6 en Pe4 en behoud het initiatief.

32. … Pxe2+ 33. Kh2? 33. Kf1 Pg3+ 34. fxg3 Txd7 had de schade nog beperkt tot een kwaliteit, maar ook dan is het helemaal uit. De verdubbeling van de torens op de juiste lijn bleek dus afdoende. Wit had zich beter kunnen verdedigen, maar dat is voor kinderen op deze leeftijd niet zo makkelijk.

Op dit niveau worden de meeste partijen nog doorgespeeld tot dat het mat is. Niet zo interessant, maar in dit geval toch wel omdat zelfs dit aangeeft welke progressie Cato doormaakt.

Stelling na 48. Kc6-b6

Normaal gesproken haalt zwart hier met de a-pion een dame om daarna snel mat te zetten. Cato had dit ongetwijfeld gezien, maar ze zag nog een snellere manier, wetende dat wit wel op a5 zou slaan:

48. … Txh3 49. Kxa5 Tb3 Koning vastgezet op de a-lijn, zodat mat zetten met koning en toren eenvoudig is.

50. Ka4 Tb8 51. Ka5 Kc7 52. Ka6 Kc6 53. Ka7 Tb4 54. Ka8 Kc7 55. c6 Ta4# 0-1

Elegant en effectief. Een waardig slot van een zwaar toernooi met 9 lange partijen in 3 dagen. Ondanks de teleurstelling van enkele gemiste kansen kan Cato terugzien op een zeer goed gespeeld toernooi. Ze heeft in ieder geval aangetoond dat ze in haar categorie voor niemand hoeft onder te doen.

Marcus Driessen


Het eerste sluit af met een spektakelstuk

Het was de laatste ronde van de competitie. Te halen viel er niets meer want het doek was al gevallen en het degradatiespook had gewonnen. Heel jammer, maar dat was natuurlijk nog geen enkele reden om er in dit (voorlopig) laatste optreden in de eerste klasse een verplicht nummer van te maken. Er moest nog iets bewezen worden: Voorschoten kan best winnen op dit niveau. En DSC uit Delft is een team waartegen dat ook wel eens zou kunnen. Bovendien waren er een aantal spelers die dit seizoen de vreugde van de overwinning nog niet hadden mogen smaken en daar zo langzamerhand wel aan toe waren. Reden genoeg dus om de messen te slijpen, de rug te rechten en er vol voor te gaan. Voorschoten vooruit en hup met de vaart der volkeren.

Als eerste klaar was Midas. Direct vanuit de opening kwam er een rare wilde stelling op het bord, die mij nogal corrupt leek voor hem. Eigenlijk dacht ik dat hij in een openingsval gelopen was – ook gezien het supersnelle spel van zijn tegenstander IM Joost Michielsen, die duidelijk wist wat hij deed – en dat het wel snel gedaan zou zijn met Midas. Maar dat had ik faliekant verkeerd gezien, want het blijkt een variant te zijn die tot op het allerhoogste niveau (Kramnik, Grischuk, So) gepraktiseerd is. Een linke boel was het wel en toen Midas besloot midden in de vijandelijke aanval te gaan rocheren, was het direct verloren. In hogere zin dan want ook IM’s spelen niet altijd even rechtlijnig. Toen de doodsklap maar niet werd uitgedeeld kwam Midas zelfs nog vrijwel langszij. Al die complicaties hadden echter heel veel tijd gekost en toen de seconden begonnen te tellen ging hij alsnog ten onder. Een memorabele partij.

Niet lang daarna stond het alweer gelijk toen we de eerste zege van David in dit seizoen mochten begroeten. Zijn tegenstander offerde een pion voor een open lijn naar de vijandelijke koning maar slaagde er niet in daar iets zinvols mee te doen. Sterker nog, het was David die aan de touwtjes bleef trekken en initiatief ontwikkelde. Dat leverde nog een pion op en toen gaf de Delftenaar het maar direct op. Twee pionnen achter en geen hoop op beterschap. Ieder mens heeft zijn grens.

Rosa was vervolgens degene die Voorschoten op voorsprong zette. Waar zij de twee voorgaande jaren steevast bij de topscoorders hoorde, wilde het dit seizoen maar niet lukken. Mooie stellingen kreeg zij wel, maar als het moment van oogsten daar was ontbrak vaak de tijd voor een succesvolle afronding en ging ze alsnog de ballenbak in. Dat gaat aan je knagen, waardoor je de volgende partij nog aarzelender gaat optreden en het alleen maar erger wordt. Zo niet tegen DSC! Ze zette de partij scherp op en snaaide een pion mee wat niet zonder gevaar leek. Driekwartier dacht haar tegenstander na over het juiste antwoord en kwam vervolgens met de verkeerde zet. Zo gaat dat meestal. John Nunn schrijft in zijn zeer leerzame boek Secrets of Practical Chess dat 5 minuten nadenken voor een zet bijna altijd wel genoeg is en dat er dat alleen in zeer complexe en cruciale stellingen hooguit 20 kunnen worden. Alles wat langzamer gaat heeft niets meer met nadenken te maken maar alles met niet durven zetten. Als ervaringsdeskundige kan ik me daar niet anders dan volledig bij aansluiten. Jammer alleen dat ik het zelf door emotionele blokkade helaas niet in de praktijk kan brengen. Rosa kreeg nu verreweg het beste van het spel, de vijandelijke koning bleef midden op het bord staan en uiteindelijk leverde dat een kwaliteit + pion op. Een sterke zege en 2-1 voor ons.

Vincent bouwde daarna de voorsprong verder uit. Is hij meestal iemand van de subtiele positionele wendingen, ditmaal werd het ook op zijn bord als snel vlijmscherp. Dan is het dus rekenen geblazen. Omdat hij op een (geofferde) pion meer kon bogen, zij het met als consequentie dat zijn koning wel wat voor de troepen uit liep, moest zijn tegenstanderster krachtige middelen inzetten om te kunnen oogsten. Vaak is dan het kleinste slippertje fataal, en zo ook nu. Vincent kwam los, creëerde zelf dreigingen en die leidden uiteindelijk tot stukwinst.

Dat schoot lekker op maar de Delftenaren deden wel nog wat terug. Invaller Marcus – Igor kon niet meedoen – werd langzaam maar gedecideerd opgebracht en zal niet met plezier terugdenken aan deze partij. Zo ongeveer om de 10 zetten verloor hij een pion en toen het er vier waren en zijn stelling veel leek op Tjernobyl dertig jaar geleden, werd het ook hem te veel. ‘Ik heb er helemaal niets van begrepen’ verzuchtte hij na afloop. Je hebt soms van die dagen.

Nu David en Rosa allebei hun eerste overwinning van het seizoen hadden behaald bleef alleen nog Frank over zonder vol punt. Die kon natuurlijk niet achterblijven. Met de zwarte kleuren trok hij onvervaard ten strijde, al moet gezegd – maar dat is altijd makkelijk met de computer binnen handbereik – dat er meer sprake was van opportunisme dan daadwerkelijk gevaar. Toen zijn tegenstandster evenwel vrijwillig haar koningsstelling verzwakte werden de dreigingen ineens wel reëel en kwam Frank met een schijnoffer van een toren. Dat gaf al voordeel maar omdat de witspeelster in tijdnood de schijn van het offer niet inzag en het ding gewoon pakte was het gelijk uit. Dameverlies was het noodlottige gevolg.

Peter was degene die het eerste matchpunt binnenbracht. Tot nu toe had hij in totaal 50% gescoord met een hele hoop remises en één nederlaag en overwinning. Graag wilde hij het seizoen met een positieve score afsluiten, al was zijn tegenstander IM Chiel van Oosterom natuurlijk een lastige klant. Peter zette de partij energiek op en offerde in het middenspel een toren voor paard + pion waarmee hij elk vijandelijk tegenspel plat legde. De kroon op zijn werk zette hij precies op de 40ste zet in een stelling die zo’n mooi plaatje geeft dat ik hem er maar bij zet:

40. Lxe5! Eén loper tegen twee torens, maar de pionnenfalanx is zo sterk dat de stelling gewonnen is. Er volgde natuurlijk … Tdf6 41. c6 en wit haalt een dame. Uiteindelijk resteerde een eindspel van dame + 2 pionnen tegen toren + 2 pionnen dat nog behoorlijk lastig is. Heeft zwart misschien een fort? Nee, dat heeft hij niet, want Peter bracht het punt met vaste hand binnen.

Daarmee was het 5-2 en was het zo goed als zeker dat Voorschoten deze match ging winnen want alle drie de resterende partijen (van Elwin, Henk en Frits) stonden riant. Het ging lukken!

Elwin bleek degene die het beslissende punt binnenbracht. Hij was na onderling overleg vooraf met DSC gekoppeld aan Lisa Hortensius die nog een half punt nodig had tegen een titelhouder, en dat is Elwin tegenwoordig, voor een WIM-titelnorm. Dat halfje bood ze dan ook aan halverwege de partij, maar hoewel daar qua stelling geen enkele reden voor was – Lisa stond wat beter – ging Elwin daar niet op in. Er waren nog veel te veel opties open om de partij voortijdig te beëindigen. Dat bleek een juist besluit. Hij nam het initiatief over en precies op zet 40 had hij de partij met harde hand kunnen beëindigen. Maar ja, de 40ste hè, weinig tijd om alles goed uit te rekenen, dan kies je toch maar liever voor die ene wat safere zet die er ook heel sterk uitziet. Dat was hij alleen niet, maar gelukkig voor Elwin bleek de resterende stelling toch nog net gewonnen, al was dat nog hard werken. Daarmee demonstreerde hij de geweldige vorm waarin hij verkeert. Niet alleen behaalde Elwin dit jaar de FM-titel, ook was dit, na een matig begin van 1 uit 4, alweer zijn vijfde overwinning op rij, waarmee hij topscorer van het team is geworden. En zijn TPR van 2392 is ook niet bepaald verkeerd.

Maar de koek was nog niet op want Henk maakte de overwinning nog groter. Het was zo’n typische partij waarin wit op de koningsvleugel aanvalt en zwart probeert dat te overleven en tegelijkertijd op de damevleugel naar voren te trekken. Henk (met zwart) raakte een kwaliteit tegen een pion achter, maar was intussen op de damevleugel al zover opgerukt dat er zeker compensatie was. Maar was die ook genoeg? Zoals het ging in elk geval wel. De witspeler kon zijn aanval niet echt kracht meegeven waardoor Henks damevleugel uiteindelijk besliste. Met de nadruk op uiteindelijk, want tussentijds dwaalden beide spelers nog wel eens van het rechte pad af en wisselden de kansen. Maar het zijn de punten die tellen, en die waren voor Henk.

Resteerde alleen nog de partij van Frits. Heel lang bleef de stelling daar ongeveer in evenwicht tot vlak voor de tijdcontrole zijn tegenstandster niet accuraat reageerde en Frits voordeel kreeg. Aanvankelijk zette hij dat om in groot voordeel en was de positie voor hem gewonnen. Maar makkelijk was dat helemaal niet en, vervelender nog, als hij het verkeerd deed zou het ook nog wel eens helemaal mis kunnen gaan. Frits koos daarom voor de weg die verlies uitsluit maar ook de winstkansen vermindert. Hij probeerde het nog heel lang maar de pluspion die hem de winst zou moeten brengen was niet van waarde en de partij verzandde alsnog in remise.

Al met al bracht dat de score op een 7,5-2,5 overwinning en dan kun je gerust voortreffelijk noemen. Toch nog een keer gewonnen in de eerste klasse, en dat voelt goed. Uiteindelijk hopen we na het volgend seizoen weer op dit niveau te zijn teruggekeerd… maar misschien loop ik nu wat op de feiten vooruit.

    DSC Delft                   2200 - Voorschoten                 2127  2½ - 7½
1.  IM Joost Michielsen         2392 - Midas Ratsma                2167   1 - 0
2.  Lisa Hortensius             2192 - FM Elwin van der Auweraert  2294   0 - 1
3.  IM Chiel van Oosterom       2367 - Peter Wilschut              2252   0 - 1
4.  WIM Iona Smaranda Padurariu 2194 - Vincent Blom                2263   0 - 1
5.  Jan-Pieter Vos              2076 - David Jongste               1963   0 - 1
6.  Sebastiaan Smits            2198 - Henk Schouten               2168   0 - 1
7.  Martine Middelveld          2112 - Frits Fritschy              2059   ½ - ½
8.  Joram op den Kelder         2253 - Marcus Driessen             2057   1 - 0
9.  Sten Goes                   2247 - Rosa Ratsma                 2017   0 - 1
10. Talitha Munnik              1966 - Frank den Herder            2027   0 - 1

Sander Hilarius


Voorschoten 2 simpel langs Rijswijk

In de laatste ronde van de KNSB-competitie mocht het tweede aantreden tegen Rijswijk. Een wedstrijd waar met name Thomas het hele seizoen naar uit had gekeken. Voor beide teams stond weinig op het spel, behalve de onderlinge eer en de derde plaats. Uit het geruchtencircuit hadden we afgeleid dat Rijswijk opnieuw zou loten om de opstelling, dus alle tactische bespiegelingen over de ideale bordvolgorde konden we deze keer achterwege laten. We zouden een willekeurige volgorde bepalen. Maar die zorgde toch nog voor heel wat hoofdbrekens. Op rating? Op gescoorde punten? Leeftijd? Lengte? Keuze te over. Het werd uiteindelijk alfabetisch op voornaam, want dat kwam qua kleurverhouding goed uit. En voor de bijgelovigen onder ons had het nog een ander voordeel.

Bij het welkomstwoord meldde wedstrijdleider Peter Gaemers dat het nergens meer om ging, dus dat hij verwachtte dat het snel afgelopen zou zijn. Dat bleken profetische woorden, hoewel hij ongetwijfeld liever een andere uitslag had gezien.

De eerste anderhalf uur kon het nog alle kanten op. Diverse spelers stuurden hun paarden naar voren, die vervolgens begerig naar c2 of c7 keken. Alleen het paard van de tegenstander van Stijn bereikte uiteindelijk c7 en jammer genoeg stond daar op dat moment nog een zwarte pion.

Gelukkig ging het op de andere borden beter. Gerben lijkt zijn vorm terug gevonden te hebben. Hij ging opnieuw op avontuur in de Caro-Kann, maar was nu wel wat beter voorbereid. Zijn tegenstander kon het loperpaar veroveren, maar liet dat na en rokeerde vervolgens lang. Dat bleek vragen om problemen. Gerben besloot tot een pionnenstorm tegen de zwarte koning, terwijl zwart eigenlijk maar weinig terugdeed. De a-lijn ging open, de witte zware stukken kwamen binnen en het was klaar. Alweer een prima overwinning.

Twan zorgde voor het tweede punt. Op weg naar de speelzaal bleek hij nog stuurloos, maar tijdens de partij was dat bepaald niet het geval. Zijn twee paarden domineerden de witte stelling, waardoor de witte stukken terug werden gedreven naar de onderste rij. Toen wit op een paardschaakje verkeerd reageerde, won Twan een pion en blies vervolgens de witte koningsstelling op. Met 5 uit 7 haalde Twan de hoogste TPR van het team (2222). Zeker de laatste ronden leek het allemaal wel vanzelf te gaan tegen toch niet misselijke tegenstanders.

Ook Martin won binnen 25 zetten. Zijn tegenstander moest vroeg weg, maar daar bleek tijdens de partij, op een vroeg remiseaanbod na, niet veel van. Hij verbruikte zeeën van tijd, wat waarschijnlijk veroorzaakt werd door de problemen die Martin hem voorschotelde. Martins paard bereikte c2 niet, maar in ruil daarvoor kreeg hij wel een sterke loper op a6 die de witte rokade verhinderde. Terwijl wit probeerde zijn kluwen stukken, die ook al op de onderste rij vertoefden, te ontwarren, voltooide Martin zijn ontwikkeling en opende het centrum. Dat leverde zoveel dreigingen op dat wit pardoes een stuk cadeau deed. Overigens stond Martin toen al vrijwel gewonnen.

Onze spion in Rijswijk had in de dagen en uren voorafgaand aan de wedstrijd achterhaald dat degene tegen wie hij graag wilde spelen aan bord 3 zou plaatsnemen en de alfabetische opstelling bracht Thomas toevalligerwijs ook op bord 3. De prestigestrijd eindigde in remise. Tegenstander Jelle Bulthuis trok zijn stukken ook al terug op de onderste rij, maar in deze partij bleek dat wat meer verantwoord. Jelle bood remise aan wat door Thomas werd afgeslagen. Dat gebeurde waarschijnlijk niet met de best mogelijke zet, want Thomas verloor een pion. Even leek er een vervelende middag verdedigen in het verschiet te liggen, maar het viel mee en enkele zetten later werd de vrede alsnog getekend.

Roderick had het met wit moeilijk tegen Frans Hoynck. Pionnen en pionnenstructuren leken van ondergeschikt belang aan stukkenspel. Roderick verloor een pion maar wist die op een fraaie manier weer terug te winnen. Daarna leek zwart nog een tijdje aan het roer maar al snel verpieterde het naar remise. 4-1 voor en het zag er goed uit.

Bij Stijn ging het vandaag minder. Hij had zoals gezegd een pion ingeleverd. Dit leek zo voor de hand liggend dat het waarschijnlijk een bewust offer was, maar zijn teamgenoten waren hier niet zo zeker van. Mede omdat hij nogal aarzelde bij het opschrijven van de witte zet Pxc7. Bovendien leek compensatie ver weg. Zijn tegenstander koos voor een drie-rijensysteem met alle pionnen op de derde rij en de stukken daarachter en zodoende leek Stijn toch wel wat compensatie te krijgen. Toen dat minder werd, offerde hij nog een pion en uit arrenmoede later nog een. Wit hield de zaak echter goed bij elkaar en toen de witte stukken ook nog eens naar voren kwamen, was het snel gedaan.

Bert zag met zwart een pionnenwals op zijn koning afkomen, maar kon die gemakkelijk stoppen. De h-lijn ging open, maar wit had daar geen aanknopingspunten. Bert zocht tegenspel via de e-lijn en dat had snel succes. Via een truukje won hij een stuk en daarna konden de andere stukken ook snel de doos in. Gelukkig wist hij zo op de valreep nog een partij te winnen, want het zat dit jaar niet altijd mee.

Er was net drie uur gespeeld met alleen uw verslaggever nog bezig. Ik had ontdekt dat we alle matchpunten hadden behaald met een opstelling waarin ik bord 1 mocht verdedigen en alle wedstrijden waarin dat niet zo was, hadden verloren. Maar zelf een puntje in een gewonnen wedstrijd scoren, is toch ook wel leuk. Tegenstander Michael van Liempt zette ook al alles op de onderste rij neer en wit kreeg een prettig voordeeltje. Na een poging om los te komen, zou zwart een pion verliezen. Hij koos liever voor een kwaliteit met nog wat aanvalskansen. Het bleek echter goed te verdedigen. Uiteindelijk wist zwart in verloren stelling nog één dreiging in de stelling te vlechten die mij dwong in één zet mat te zetten. Leuk natuurlijk, maar eigenlijk had ik het team de opdracht gegeven dat er één speler de wedstrijd uren gaande moest houden in verband met een reservering bij de Indiër ’s avonds. Nu waren alle partijen al afgelopen voor de tijdcontrole en moesten we nog 3,5 uur wachten.

We bleven toen maar een tijd bughousen totdat we de speellocatie werden uitgezet. Daarna konden we samen met een aantal sympathieke Rijswijkers bij Tom in de tuin nog een tijdje doorschaken (inderdaad, bij 8 graden moet je het spelletje toch wel heel leuk vinden) in afwachting van de komst van de spelers van het eerste. Dat duurde weliswaar heel lang, maar de berichten waren hartverwarmend (3-2, 4-2, 5-2, 6-2, 7-2!).

Uiteindelijk hebben we het seizoen met 23 man (inclusief enkele Rijswijkers met aanhang) afgesloten bij een prima Indiaas restaurant, wat een uitstekende keuze bleek van onze local.

Terugkijkend kunnen we concluderen dat het tweede het met een vierde plaats goed gedaan heeft. En er had nog wel meer in gezeten. Tegen D4 en DD 2 hebben we wat matchpunten laten liggen, maar tegen LSG 4 zat het behoorlijk mee.

Bij de individuele scores valt op dat iedereen dicht bij elkaar zit. Liefst zes spelers haalden meer dan 50%. Niemand sprong qua score er echt uit, hoewel Thomas een speciale vermelding verdient. Vorig jaar begonnen met 1 uit 7 en wellicht vroegen sommigen zich al af waarom we hem gerekruteerd hadden. Dit jaar werd dat duidelijk, met 5,5 uit 9 werd hij topscorer van het team.

Voor het kampioenschap kwamen we in enkele wedstrijden duidelijk tekort, maar wie weet wat er volgend seizoen mogelijk is. Nog vijf maanden wachten en we mogen weer. Ik heb er nu al zin in.

   Rijswijk                     2003 - Voorschoten 2            2015   2 - 6
1. Michael van Liempt           2057 - Wouter Noordkamp         1987   0 - 1
2. Alexander Cupido             2094 - Twan van der Togt        2091   0 - 1
3. Jelle Bulthuis               1979 - Thomas de Ruiter         1911   ½ - ½
4. Alfonso Gallardo Banez       1988 - Stijn Gieben             2126   1 - 0
5. Frans Hoynck van Papendrecht 2068 - Roderick van Kempen      2022   ½ - ½
6. Roel Leezer                  1969 - Martin Voorn             2027   0 - 1
7. Bas van der Berg             2002 - Gerben van der Hoeven    1965   0 - 1
8. Peter Monte                  1868 - Bert Houweling           1990   0 - 1

Wouter Noordkamp


Dirk Gruijters en Harry van der Stap winnen beker

Spanning en sensatie in de slotronde van de Piet Houwelingbeker. Het uitgangspunt vooraf was simpel. Bij winst zou Dirk Gruijters zeker zijn van de eerste plaats. Als hij niet won, mochten met name Thomas de Ruiter en Wouter Noordkamp, die een half punt achter stonden, nog hopen op de titel. Hun tegenstanders konden nog wel de gedeelde eerste plaats halen, maar lagen waarschijnlijk al te ver achter met de weerstandspunten.

Na een half uur leek het toernooi al beslist toen Dirks tegenstander Henk Schouten zich in de opening gedwongen zag tot de zet Ke8-e7. Dirks stukken die zo mooi de zwarte stelling belegerden, bleken echter ook kwetsbaar. Ze hadden moeite velden te vinden en Dirk moest twee stukken geven voor een toren. Erger was dat zijn dame op a8 niets stond te doen, terwijl Henk een vrije c-pion creëerde die de resterend witte stukken bond. De partij duurde nog even, maar Dirk kon het onvermijdelijke niet voorkomen en verloor.

Toen had Thomas de Ruiter de beste kansen. Hij belegerde de koningsstelling van tegenstander Marvin Dekker, die zijn stukken aan de andere kant van het bord had staan. Een gepland kwaliteitsoffer vond Thomas bij nader inzien toch niet zo sterk en hij speelde iets anders. De druk hield wel aan, maar beslissend werd het nooit. Uiteindelijk had Thomas niets beters dan zetherhaling om verlies te voorkomen.

De derde kandidaat Wouter Noordkamp moest toen met zwart winnen van Peter Wilschut. Dat bleek te veel gevraagd. Peter zag nog een goede kans voor zwart, Wouter niet en werd langzaam maar zeker van het bord geschoven. Daarmee waren er vier spelers op 5 punten gekomen. Frits Fritschy kon daar nog bij komen als hij van Bert Houweling won, maar dat lukte niet. Bert bleek te sterk.

Toen begon het grote gereken. De vier spelers hadden te weinig onderlinge partijen gespeeld om het onderling resultaat beslissend te laten zijn en Dirk bleek de meeste weerstandspunten te hebben, zodat hij alsnog de beker mee mocht nemen. Een mooie prestatie van Dirk in zijn (voorlopig?) laatste seizoen bij Voorschoten.

In de B-groep was het minder spannend. Harry van der Stap had voldoende aan remise tegen Bert Hogendoorn, maar won zelfs. Het duurde wel lang, maar de winst kwam nooit in gevaar. Hij won een pion en later nog één en speelde dat rustig uit. Met 6,5 uit 7 werd hij overtuigend winnaar.

Erik Bongers behield de tweede plaats door Ruurd de Boer te verslaan. Frans Palm bekroonde een prima toernooi met de derde plaats.

Zie de toernooipagina, de eindstanden in groep A en de eindstanden in groep B.

Wouter Noordkamp


Voorschoten 4 bekroont succesvol seizoen met topscore voor Carsten

De wedstrijd uit tegen het 2de van Sassenheim nam amper 2 uur in beslag, zodat we al om half elf thuis waren. Er was geen moment spanning behalve misschien aan bord 4. De persoonlijke scores werden opgeschroefd, waarbij Carsten het beste externe resultaat behaalde (7 uit 7!), Richard met 6,5 uit 7 en Jip, vlak voor zijn wereldreis, 6 uit 7 neer zette.

We begonnen de avond gepast met een appelcitroenvlaai vanwege het behaalde kampioenschap, die de basis vormde voor een volgende overwinning. Aan bijna alle borden liep het nadien op rolletjes. Al na een half uur en 15 zetten was de eerste scalp voor Jasper en 10 minuten en 7 zetten later volgde Richard. De enige die stuitte op lastige weerstand was Ivo, die een ver opgerukt hinderlijk stuk ondersteund door een pion moest toestaan.

De volgende winst was voor Carsten, die eerst een stuk won en vervolgens een vervelende penning in zijn eigen voordeel omboog. Ivo wist na pionverlies en een stukkenruil zijn dame aanvallende impulsen te geven. Zijn tegenstander moest op een soort eeuwig schaak ingaan anders zou hij tenminste twee pionnen verliezen, zodat de winst binnen was (½-3½). Luuk had volgens eigen zeggen een gemakkelijke avond: hij overspeelde zijn tegenstander compleet en eindigde met een mooie mataanval. Tenslotte boekte Jip zijn 6de overwinning door eerst een kwaliteit te winnen en daarna in het eindspel een stuk.

De 2de klasse LSB is komend seizoen gewaarschuwd: here we come!

   Sassenheimse SC 2        1374 - Voorschoten 4            1601   ½ - 5½
1. Engbert v.d. Zaag        1464 - Jip Damen                1767   0 - 1
2. Anne v.d. Meer           1627 - Richard van Offeren      1721   0 - 1
3. Kas Jansen               1322 - Jasper Zijlstra          1722   0 - 1
4. Robin Venhorst           1426 - Ivo Warmerdam            1410   ½ - ½
5. Pieter Vink (?)             ? - Carsten van der Hoeven   1611   0 - 1
6. Leon v.d. Meer           1028 - Luuk Weidema             1373   0 - 1

Ruurd de Boer


Bijna, net niet, nipter dan nipt voor het derde!

Voorschoten heeft voorlopig geen drie teams in de KNSB. Het zat er dicht tegenaan, maar met het kleinst mogelijke verschil mag het tweede team van Philidor promoveren.
Ze mogen hun clubgenoten van Philidor 3 dankbaar zijn die met hun taaie verzet ons precies een halfje meer afsnoepten dan wij nodig hadden.

Eerder heeft Voorschoten 3 het kampioenschap van de Promotieklasse laten liggen door onnodig van AAS 2 te verliezen, maar dat team bracht de spanning terug door deze week in de laatste ronde ook Philidor 2 te stoppen en in een zinderende wedstrijd op 4-4 te houden. Zo kon Voorschoten toch nog gelijk komen en zouden de bordpunten beslissen. Bij 6-2 zou een beslissingswedstrijd volgen omdat we onderling 4-4 hebben gespeeld. Voor het kampioenschap was dus liefst 6,5-1,5 nodig, uitgerekend tegen Philidor 3, zelf al kansloos gedegradeerd, maar nu in de allerlaatste wedstrijd mogelijk nog de beslissende hulp voor hun clubgenoten van het tweede.

Tevoren werd uiteraard druk gespeculeerd op de te verwachten opstellingen. Inderdaad zaten de sterkste Philidorspelers aan de laatste borden en daar hadden wij goed op geanticipeerd. Ieder kreeg ongeveer de gehoopte tegenstander.

Maar toch werd het een hard en taai gevecht. Urenlang kwam er nergens een beslissing. Wellicht zochten de Voorschotenaren te krampachtig naar voordeel en forceerden ze teveel. Het kan ook zijn dat Philidor 3 helemaal niet zo’n zwak team is als de stand doet vermoeden. Ze haalden in elke wedstrijd minstens drie punten en hadden nu ook nog twee nieuwe spelers gevonden die sterk invielen.

Een van die twee zorgde voor de eerste uitslag en dat was meteen vrijwel de beslissende domper voor Voorschoten. Timo koos een drie rijen verdediging maar werd verrast door een sterk kwaliteitsoffer dat de boel opengooide terwijl hij nog niet ontwikkeld was. Hij spartelde nog lang, maar het dicht houden van alle gaten in zijn stelling kostte teveel materiaal. Tegenstander Van Steijn kan nu bogen op een reeks van 6 uit 7! Nu mochten er nog maar twee remises afgegeven worden. Als je naar de borden keek werd duidelijk dat er dan wel een paar wondertjes nodig zouden zijn.

Sander had meer dan een uur gebruikt om de opening goed door te komen, Symon bereikte weinig tot niets, net als Arjé en ik. Roel kreeg zijn favoriete spel, maar de stelling werd steeds meer dicht geschoven en hij zou alleen met alles of niets kunnen doorbreken.

De eerste beslissing viel bij mij, toen ik een combinatie aanging om materiaal te winnen en een tussenschaak overzag. Het was meteen lastig, mijn tegenstander rook bloed, voerde de aanvalszetten in hoog tempo uit, te hoog, want er zat een forse blunder tussen en zo mazzelde ik toch naar een punt.
Even later berustte Roel in remise. Ook met een pionoffer kreeg hij geen leven in de stelling.
Gelukkig gaven de elo-overwichten bij Dirk, Sander en Symon langzaam toch de doorslag. Ze haalden met hard werken het volle punt binnen. Zo was er ineens toch even hoop: 4,5-1,5.

Bij Hans zag het er veelbelovend uit. Hij had duidelijk voordeel al schommelde dat door wat onnauwkeurigheden en tegengrapjes nogal op en neer. Hij wikkelde af naar een eindspel met een pion meer, maar die werd gemakkelijk opgehaald en er restte een potgelijke stand.
Arjé was de ongelukkige laatste die nog speelde. Zijn stelling was al de hele avond volkomen in evenwicht en dat veranderde niet toen er nog maar een loper met elk 5 pionnen overbleef. Zijn tegenstander dwong herhaling van zetten af: eindstand 5,5-2,5.

Daarmee waren de talrijk opgekomen Philidorspelers en fans de gelukkigen: kampioen met een half bordpunt meer en volgend jaar naar de 3e klasse KNSB.

Voorschoten 3 was er dichtbij en heeft een goed seizoen gespeeld.

   Voorschoten 3            1909 - Philidor 3               1774  5½ - 2½
1. Dirk Gruijters           1931 - Jan van Amsterdam        1720   1 - 0
2. Sander Hilarius          1905 - Remco van der Ziel       1743   1 - 0
3. Gert Both                1877 - Bernard Schelhaas        1776   1 - 0
4. Arjé Willemze            1897 - Jan van der Knaap        1820   ½ - ½
5. Symon Algera             2030 - Jos de Best              1820   1 - 0
6. Roel Piket               1798 - Pim Braggaar             1819   ½ - ½
7. Timo Bottema             1937 - Hans van Steijn          1723   0 - 1
8. Hans Lindeboom           1896 - Michiel Vergeer          1775   ½ - ½

Gert Both


Eerste deelt de matchpunten met DD

In de historische ambiance van het Nationaal Schaakgebouw stond voor het eerste team de ontmoeting met DD op het programma. De wedstrijd begon in mineur doordat het ons niet lukte om tien spelers achter het bord te krijgen. Vooral vervelend naar de tegenstanders toe, en ook niet zo lekker voor het eigen goede gevoel. Bord negen bleef onbezet en de klokken gingen aan met een 1-0 achterstand.

Zoals te verwachten viel na het mooie succes van vorig jaar is het een leerzaam seizoen geworden waarin we het bepaald niet makkelijk hadden. We doen dan ook terecht even een stapje terug. Mooie persoonlijke successen zijn er wel te melden. Nadat Elwin kort geleden al de FM-titel mocht aanvragen was het nu aan Vincent om de 2300-grens aan te tikken. Nog twee ratingpuntjes had hij nodig, op bord zeven betekende dit dat er in ieder geval gewonnen moest worden. Dat lukte uiteindelijk na een pittige strijd en als de afrondingsregels in zijn voordeel uitpakken is ook die titel binnen. Zeer verdiend en een felicitatie waard, op naar de eerste normen.

FM Elwin had geen last van een titeldipje en voegde weer netjes een puntje toe aan zijn totaal. Het stukoffer van zijn tegenstander had wel een halfje kunnen opleveren, maar een mindere voortzetting deed hem in een verloren eindspel belanden. Zelf deelde ik het punt met Voorschotenaar John van der Wiel, nadat een minder alledaagse ruil me een miniem plusje leek te geven. Veel meer dan dat zou het waarschijnlijk niet echt kunnen worden, wat ook wel bleek in de analyse.

Op een bepaald moment in de wedstrijd kwam de puntenmachine een beetje op gang. Midas speelde weer een lekker actieve opening. Dat resulteerde al snel in kwaliteitswinst waar wit wat weinig compensatie voor kreeg. Verderop in de strijd won Midas nog een kwaliteit en even later het eindspel, een prima overwinning.
Een goede scalp was er ook voor Frits. Zijn tegenstander legde zich niet zomaar neer bij het gelijke karakter van de stelling. Een omzwerving van de dame die volgde kostte evenwel pardoes een stuk.

Henk speelde een solide remise tegen een IM. Wellicht had er nog wat meer ingezeten als hij met zijn loperpaar de vrijpion had kunnen ondersteunen, nu verwaterde het voordeeltje naar een toreneindspel waar de muziek wel uit was.
Muziek zat er best in de partij van Rosa, maar doordat ze een variantje was vergeten te checken had ze telkens last van een vervelend nadeeltje. Dat laatste was overigens ook een verdienste van de witspeler, die het verder overtuigend uitspeelde.

Hoewel we nu vier punten hadden (uit zeven) leken we toch op een nederlaag af te stevenen. Igor en David stonden op verlies en de eerder genoemde overwinning van Vincent was nog allesbehalve zeker. Igor kwam moeilijk uit de opening, verloor een pion maar wist tot na de tijdcontrole op de been te blijven. Een vrije f-pion besliste uiteindelijk toch de partij. David redde het ook niet. Hij miste de eerste tactische kans, waarna zijn tegenstander de druk opvoerde en genoeg materiaal kon oprapen.

Vincent maakte er nog vijf van en zo pakte Voorschoten 1 een tweede matchpunt, op zich een net resultaat tegen een altijd sterke tegenstander als DD.

De laatste wedstrijd is op 23 april, uit in Delft tegen DSC.

    DD 1                     2183 - Voorschoten                 2135   5 - 5
1.  GM John van der Wiel     2393 - Peter Wilschut              2252   ½ - ½
2.  Arie Werksma             2225 - FM Elwin van der Auweraert  2294   0 - 1
3.  IM Peter Gelpke          2332 - Henk Schouten               2168   ½ - ½
4.  Rogier van Egmond        2152 - Midas Ratsma                2167   0 - 1
5.  FM Gerrit Prakken        2192 - Igor Damen                  2032   1 - 0
6.  FM Edgar Blokhuis        2301 - Frits Fritschy              2059   0 - 1
7.  Jan Willem Koelmans      1873 - Vincent Blom                2263   0 - 1
8.  Martijn Otten            2152 - Rosa Ratsma                 2017   1 - 0
9.  Lars Vistisen            2090 - NO                                 1 - 0
10. Ronald Dickhoff          2117 - David Jongste               1963   1 - 0

Peter Wilschut


Drama met een beetje happy end

Het bezoek aan DD is Voorschoten niet goed bevallen. De dubbele ontmoeting zal niet de geschiedenisboeken in gaan als een hoogtepunt in het Voorschotense bestaan. Er was wel positief nieuws te melden. Zo wist Vincent als tweede speler van Voorschoten de FM-titel te bemachtigen (ervan uitgaand dat het afronden van tussentijdse ratings werkt zoals gedacht) en behaalde het eerste voor de tweede keer een matchpunt.

Het tweede stond weliswaar op de vierde plaats, maar verlies tegen nummer 9 DD 2 kon nog een zenuwslopende slotronde betekenen. Kortom, er was nog genoeg om voor te spelen. Voorschoten 2 had gelukkig met Marcus en Timo wel prima vervangers voor Twan en Bert. Helaas viel het resultaat dus nogal tegen.

De teamleider gaf nog wel het goede voorbeeld met een vlotte zwart-overwinning. Tegenstander Munninghoff stond wel prettig, waarop Wouter besloot met zijn paarden richting de zwakke witte velden rond de witte koning te gaan. Wit zag een grapje, maar miste de voor de hand liggende weerlegging. Van arrenmoede offerde wit een kwaliteit, maar het resterende zwarte paard zorgde met de zwarte dame voor meer ellende voor de witte koning en al snel was mat onvermijdelijk.

Marcus zag om zich heen dat het goed was en besloot in goede stelling remise aan te bieden. Marcus voelde zich weer onzeker in de stelling (je moet toch weer wat meer gaan spelen Marcus!) en de tegenstander kon opgelucht een halfje bijschrijven. Om Marcus heen liep het echter minder goed af. Stijn had een moeilijke partij met veel tactische en strategische wendingen en moeilijke keuzes. Het evenwicht werd nergens verbroken, maar het vergde wel veel van beide spelers die uiteindelijk tot remise besloten in een toreneindspel waarin de DD’er wellicht nog iets beter stond.

Thomas hield lang prima stand tegen FM Henk Happel. Hij had een wat mindere loper tegen een sterk paard. Zijn remiseaanbod werd na veel wikken en wegen afgeslagen, maar twee zetten later was het volkomen gelijk. Als beide spelers tenminste alert zouden blijven. Thomas viel met zijn toren op e6 een pion op c6 aan, die Happel dekte met Tf6, Thomas ruilde de torens en verloor het resterende eindspel kansloos omdat zijn loper tot figurant was gedegradeerd. Dit tot afgrijzen van Marcus die vertelde dat Thomas met Txc6 twee pionnen kon winnen. Als zwart zou terugslaan, volgde Lxd5 (slaat nog een pion met schaak) en de toren valt.

Het strijdplan om met Martin en Roderick twee sterke spelers te zetten tegen de topscorers van DD 2 viel helaas in duigen. Bij Martin zag het er nog wel zo mooi uit. Hij stond heel snel goed. Zijn tegenstander bleek niet bang uitgevallen, want deze offerde twee pionnen en een kwaliteit of het niets was. Martin trok veel tijd uit voor de keuze een kwaliteit terug te offeren of aan zijn materiaal te blijven hangen. Het kon allebei, maar hij ontdekte al snel dat het teruggeven van het materiaal snel won. Nu werd het heel onoverzichtelijk en dan kan er zomaar wat mis gaan. Hij besteedde veel tijd aan het vinden van de juiste voortzetting, maar dat lukte niet. Zwart nam het initiatief over en een teleurstellende nul resteerde.

Roderick werd vanuit de opening teruggedrongen en moest met een paard op e8 een lelijke achtergebleven pion op c7 dekken. Net toen hij zich enigszins aan de druk wist te ontworstelen, deed hij aan de andere bord van het bord een pionnetje cadeau. Het leek totaal verloren, maar wit leek weinig interesse in de winst te hebben en liet een massale afruil toe. Daardoor werd Rodericks stelling weer houdbaar en in een stelling met torens en ongelijke lopers kreeg hij een remiseaanbod.

Roderick wilde dat graag aannemen, maar de strenge teamleider gebood hem te wachten tot er wat meer duidelijkheid was bij Timo en Gerben en bij voorkeur door te spelen.

Timo leek voortdurend tegen een minnetje aan te kijken, maar echt iets aan de hand was er niet. In een paardeindspel, waarin wit een vrijpion had, miste hij in tijdnood de gelijkmaker en daarna stapelden de problemen zich op.

Roderick voelde de priemende ogen van zijn teamleider in de rug en besloot er nog maar even voor te gaan. Er kwam nog wel een goede kans om verwarring te zaaien, maar Roderick koos een andere voortzetting en naarmate er meer pionnen af gingen, werden de kansen op succes steeds kleiner. Sterker nog, wit leek op de winst af te stevenen. Toen wit meende dat voor de derde keer dezelfde stelling op het bord was verschenen, was hij er als de kippen bij om remise te claimen. De teleurstelling was groot bij Roderick, die na afloop nog even opgepept moest worden.

Gerben had een week eerder een trainingstoernooi in Delft gespeeld en het effect was duidelijk. Hij ging al snel op ontdekkingstocht in de hoofdvariant van de Caro-Kann, ontweek een poging tot zetherhaling van zijn tegenstander en langzaam maar zeker werd zijn voordeel groter. Een prima overwinning voor Gerben!

Bij het verzamelen van de notatieformulieren besloot Thomas nog even wat tekst op zijn blaadje toe te voegen: “Drama”. En zo is het maar net.

Bij de Italiaan brak bij een ieder de lach weer door en werd het toch nog gezellig. Zeker toen bleek dat D4 toch wel onverwacht onderuit was gegaan tegen Schaakhuis, waardoor we ons mogen opmaken voor nog een jaar derde klasse. En de derde plaats zit er nog steeds in. Dan moet er wel van Rijswijk gewonnen worden.

   DD 2                     1954 - Voorschoten 2            2003  4½ - 3½
1. Onno van Dijk            2075 - Stijn Gieben             2126   ½ - ½
2. Jos de Waard             1985 - Marcus Driessen          2057   ½ - ½
3. FM Henk Happel           2069 - Thomas de Ruiter         1911   1 - 0
4. Alexander Münninghoff    1934 - Wouter Noordkamp         1987   0 - 1
5. Pieter Smeele            1905 - Gerben van der Hoeven    1965   0 - 1
6. Aleksander Henke         1980 - Timo Bottema             1926   1 - 0
7. Theo van Orsouw          1829 - Martin Voorn             2027   1 - 0
8. Eric Koreman             1854 - Roderick van Kempen      2022   ½ - ½

Wouter Noordkamp


Spannende ontknoping Piet Houwelingbeker

Met nog één ronde te gaan lijkt het zeker dat er een verrassende naam bij komt op de Piet Houwelingbeker. De nummers 11, 12 en 18 van de plaatsinglijst gaan uitmaken wie de titel grijpt en de spelers van Voorschoten 1 hebben gezien de punten en weerstandspunten het nakijken.

Koploper Dirk Gruijters nam een bye, zodat zijn achtervolgers onderling mochten uitvechten wie er mee aan kop zou komen. Dat bleek uiteindelijk niemand te zijn. Thomas de Ruiter maakte gemakkelijk remise tegen Henk Schouten, maar meer zat er ook niet in. Frits Fritschy ontweek zetherhaling, maar liet toen wel de witte stukken van Wouter Noordkamp binnenvallen in zijn stelling alwaar zij dood en verderf zaaiden.

Marvin Dekker en Peter Wilschut sloten aan op de vierde plaats. Marvin won na een onorthodoxe opening een pion tegen Martin Mellens en toonde een onberispelijke techniek. Ook met de techniek van Peter bleek niets mis, hoewel het wel wat magisch had hoe hij een toreneindspel met vier tegen vier pionnen op een vleugel naar winst voerde tegen Frank den Herder.

In de B-groep is er minder spanning. Harry van der Stap versloeg Rijk Verstraten, waardoor enig achtervolger Erik Bongers niet dichterbij kon komen. Een remise volstaat voor Harry in de laatste ronde.

Zie de toernooipagina, de uitslagen in groep A en de uitslagen in groep B.

Wouter Noordkamp


Schaakteam behaalt knappe vierde plaats

Het eerste schaakteam van Het Kompas (dit jaar de winnaar van het Voorschotens schoolschaakkampioenschap) heeft zeer verdienstelijk de vierde plaats gehaald in de eindronde van het regionaal schoolschaakkampioenschap 2015/2016 van de Leidse Schaakbond, waar acht teams zich voor geplaatst hadden.

In de eerste ronde van deze finale wist het team van Cato de Zoeten, Michel Boldewijn, Dylan de Heer, Jelle Nijhuis en Jet de Zoeten één match te winnen en twee gelijk te spelen (tegen de Anne Frankschool, waar onze clubgenoten Tristan en Jelle Veltrop voor uitkwamen, én tegen De Schakel, de uiteindelijke kampioen.

Hierdoor werd zelfs de kwalificatie voor de A-poule bereikt. De tegenstand bleek daar erg sterk, maar onze schakers wisten desalniettemin toch een prachtige vierde plaats te veroveren met bijbehorende beker.

Ze kunnen met trots terugkijken op een geslaagde middag, die ook nu weer in het teken stond van spelplezier en sportieve strijd!

Heel knap gedaan, van harte gefeliciteerd!

Tjeerd de Zoeten


Eerste worstelt, maar komt niet boven

Tsja, die kop had ik eigenlijk moeten laten liggen voor na een wedstrijd tegen HWP Sas van Gent, maar wat toevallig aan komt drijven moet je gelijk gebruiken, anders spoelt het weer weg, zoals een Zeeuws spreekwoord zegt. Ik heb er nog wel één in reserve voor die gelegenheid. (‘Lukt ’t vandaag niet, dan lukt ’t murrege’, zoals de bekende wapenspreuk luidt.) Vorig jaar promoveerde het eerste team door van Paul Keres 2 te winnen, ditmaal moesten we hun grote broers zien te verslaan om nog een kans te hebben degradatie te ontlopen. We kwamen een eind, maar het heeft er niet echt in gezeten. Sander en Bert zijn in Argentinië op zoek naar versterkingen voor het komende seizoen, dus was ik weer eens teamleider.

Om te beginnen hadden we een invallersprobleem. David was verhinderd, het tweede had ook een invaller nodig en Marcus al geclaimd; wie kun je dan met enige kans op succes nog in de eerste klasse inzetten? Ik dacht aan Dirk Gruijters, maar die bleek niet te kunnen, en aan Roel Piket - toen ik in 1983 lid werd hét grote jeugdtalent van Voorschoten, meer nog dan Marcus. Hij heeft een rating van boven de 2200 gehad, maar ook een maatschappelijke carrière die een ernstige hinderpaal vormde voor ontwikkeling van belangrijker vermogens. Vlak voor tijd zag ik hem buiten aan komen lopen, snel een grote bak patat naar binnen werkend. Teamleiders zien alles. Ongetwijfeld had Sander hem streng toegesproken, ‘Jongeman, tot welke generatie behoren wij ook al weer?’, maar ik ben daar te weekhartig voor. Ik weet niet of het daar aan lag, maar hij had de eerste nul te pakken. Eén momentje van onoplettendheid kostte een pion en een poging tot koningsaanval maakte het niet beter.

Elwin en Vincent wilden graag aan een laag bord om meer kans te maken op de paar elopuntjes die hen nog scheidden van de 2300-grens, en omdat een dergelijke opstelling onze kansen op een overwinning zou vergroten. Op de Paul Keres-website rekent Bert Both (niet Gert Both dus) voor dat dat statistich gezien inderdaad zo is. Hij lijkt ook wat ethische bezwaren tegen ons te hebben, maar ja, het is een teamcompetitie hè, en met Meldonium zijn we netjes juni vorig jaar gestopt. Hij suggereert zelfs dat Voorschoten een meervoudig clubkampioen opofferde aan het eerste bord! Nou suggereerde Elwin dat ook wel een beetje, maar die is misschien te jong om nog van die kampioenschappen te weten. In ieder geval was ik zodanig gemotiveerd dat ik tegenstander Hugo ten Hartog op een stukoffer tracteerde. Dat was, zoals ik na aanname constateerde, een ietsiepietsie incorrect, maar toen hij weigerde me snel mat te zetten gooide ik er nog een kwaliteit tegenaan, wat me na het nemen een ondoordringbare stelling met een toren minder had opgeleverd. Een tussenzetje had het concept kunnen verstoren, maar het schokeffect was groot genoeg. Ten Hartog sloeg niet, en wat later had er écht een vesting gebouwd kunnen worden, maar toen ik dat overzag speelde hij het bekwaam uit.

Rosa leek aan bord twee de hele partij licht onprettig te staan (maar van sommige stellingen begrijp ik helemaal niets), verloor rond de veertigste zet een pion en vervolgens de partij. Igor had daarentegen wel degelijk kansen: om te beginnen kreeg hij in een mindere stelling de gelegenheid zonder bezwaar een pion te pakken. Toen tegenstander IM Wemmers zich nog wat onnauwkeurigheden veroorloofde, weigerde hij opnieuw een voor de hand liggende te doen, waarna het onmiddellijk uit was.

Peter heeft écht een grote kans laten liggen. Hij had zijn tegenstander met zwart overspeeld, maar op het moment van oogsten durfde hij de gecompliceerde, maar winnende voortzetting niet aan (tijdnood?). Daar staat tegenover dat Henk in een potremisestelling het punt cadeau kreeg: zijn tegenstander dacht met een actieve koning een pionneneindspel met een pion minder te kunnen winnen, maar dat was wat te optimistisch, en na een schaakblindheid won Henk zelfs. (Overigens staat op de site van Paul Keres een stelling die ik vanuit de partijnotatie niet tegenkom...)

Elwin deed waarvoor hij gekomen was: winnen. Vanuit de opening kreeg hij ruimteoverwicht en ontwikkelingsvoorsprong, wat resulteerde in pionwinst. Hij werkte het misschien niet helemaal perfect af, maar toen zijn tegenstander vlak na de tijdcontrole een tweede pion weggaf, was het snel gebeurd. Het leverde helaas nog net wat te weinig elo op om onze club zijn eerste titelhouder te bezorgen. Daarentegen had Vincent met zijn gebruikelijke geschuif eens een keertje géén succes. Nog even geen Fidemeesters dus.

Midas speelde een prima pot en bracht zijn score op 50%. Zijn tegenstander koos een achterafweggetje van de openingstheorie, dat vol kuilen en stenen bleek te liggen. (Hoe later op de avond, hoe krommer de beeldspraak.) Midas probeerde het eerst in het midden, toen links en kwam er uiteindelijk rechts hard doorheen. Frank ten slotte heeft met wit nooit echte kansen op voordeel gehad en toen het in het centrum mis ging, kwam hij in een dodelijke penning waar geen ontkomen aan was.

Verloren! En was dat nog maar het enige. Geheel op Sander vertrouwend (‘U kunt gratis parkeren op de Raadhuislaan’) had ik, zoals altijd, mijn auto op het parkeerterreintje tegenover de Albert Heijn gezet. Dat was toch altijd buiten de blauwe zone? Niet dus (of niet meer?) Een dure nederlaag!

Dit resultaat betekent dat het eerste definitief gedegradeerd is. Nu Voorschoten 3 niet gaat promoveren, wordt het dringen voor een plaats in een KNSB-team. Ik zal dus echt weer clubkampioen moeten worden om nog voor het eerste in aanmerking te komen... Maar laten we als team ten minste nog één wedstrijd winnen, zodat we in ieder geval het resultaat van LSG 2 van vorig seizoen verbeteren. Moet kunnen!

    Voorschoten 1            2122 - Paul Keres 1             2239   4 - 6
1.  Frits Fritschy           2059 - FM Hugo ten Hertog       2434   0 - 1
2.  Rosa Ratsma              2017 - Casper Schoppen          2296   0 - 1
3.  Igor Damen               2032 - IM Xander Wemmers        2363   0 - 1
4.  Roel Piket               1938 - FM Jan Breukelman        2316   0 - 1
5.  Peter Wilschut           2252 - FM Marijn Otte           2200   ½ - ½
6.  Elwin van der Auweraert  2294 - Anton Rosmuller          2153   1 - 0
7.  Henk Schouten            2168 - Raymond de Rooij         2186   1 - 0
8.  Vincent Blom             2263 - Bert Both                2156   ½ - ½
9.  Midas Ratsma             2167 - Willem van de Fliert     2170   1 - 0
10. Frank den Herder         2027 - Gerben Veltkamp          2118   0 - 1

Frits Fritschy


Tweede speelt gelijk tegen koploper Krimpen

In de 7e ronde mocht het tweede aantreden tegen koploper Krimpen aan den IJssel. Dit team bestaat uit vier talentvolle jongens van rond de 15 jaar en vier wat minder jongere spelers met rating van 2100 en meer. Kortom, een niet te onderschatten team en ze stonden dan ook niet voor niets bovenaan, samen met Oegstgeest.

Het tweede kon nog wel een puntje gebruiken om zeker te zijn van handhaving. Het puntje kwam er, handhaving is nog niet helemaal zeker, maar als dat niet lukt, moeten er wel rare dingen gebeuren.

Omdat Bert aan de andere kant van de wereld pinguïns aan het spotten is, viel Marcus in. Hij was als eerste weer klaar. Zijn tegenstander bood al snel remise aan en Marcus, die zich niet zo vertrouwd voelde met de stelling, nam dat aan.

Bij Gerben was het snel mis gegaan. Hij pende met Da4 een zwarte pion op a6 die een loper aanviel. Hij vertelde op de gang hier lang over nagedacht te hebben en van alles berekend te hebben, inclusief dameoffer, maar zoals het ging, pakte de dame op a8 een toren en moest toen als een haas terug om niet ingesloten te worden. Dit kostte wel een tweede stuk en met een kleine kwaliteit en een pion meer had zwart weinig moeite om het punt binnen te halen. Sommige mensen zouden er na zo’n partij voor kiezen hun verdriet te verdrinken, maar Gerben besloot een nieuwe telefoon te gaan kopen.

Stijn had pech met het OV. Tram gemist, daarna bus gemist. De volgende bus reed niet en zo begon hij uiteindelijk met flinke tijdsachterstand. De heren gooiden er al snel de nodige theorie uit, waardoor de gevolgen beperkt bleven. Zijn tegenstander offerde een pion om de stelling te openen en wellicht bleef Stijn wat te lang aan zijn extra pion hangen. Toen Stijn met f7-f5 probeerde de witte aanval te stuiten, sloeg wit niet en passant, wat vrijwel op slag had gewonnen, maar koos ervoor zetherhaling af te dwingen door een eeuwige aanval op de zwarte dame. Hoewel dit gezien het ratingverschil niet het gewenste resultaat was, hadden we hier wel geluk.

Roderick en Thomas brachten ons op een 3-2 voorsprong. Thomas is bezig aan een geweldig seizoen. Hij wilde liever niet tegen een van de jeugdspelers, dus het was even slikken toen dat toch gebeurde. Gelukkig had het geen invloed op zijn spel. Langzaam maar zeker werd de tegenstander van het bord gedrukt. Hij kreeg eerst het loperpaar in de schoot geworpen, veroverde vervolgens een pion en beukte toen op de koningsvleugel die snel meegaf. Prima gedaan tegen een sterke speler. Het wordt zaak om scouts van andere clubs buiten de deur te houden.

Roderick trof aan bord 8 dan juist geen jeugdspeler, maar kon ook bijzonder tevreden terugkijken. Hij trof net als Thomas een speler die hij met wit even lekker de duimschroeven kon aandraaien om vervolgens de koningsstelling op te blazen.

Met 3-2 voor hing het af van de laatste drie partijen. Wouter en Twan leken op winst af te stevenen en Martin op verlies, maar een festival van gemiste kansen betekende uiteindelijk een benauwde 4-4.

De teamleider gaf weer het slechte voorbeeld. Ik had met zwart een klein minnetje, totdat wit besloot een pion te offeren voor spel tegen de zwarte koning. Dat leverde aanvankelijk niet veel op, maar een tweede pionoffer deed dat wel. Er waren twee rustige zetten (altijd verstandig met een pion meer) en eentje die chaos schepte. Die koos ik natuurlijk, vooral omdat ik van het vervolg een en ander gemist had. Nu kreeg wit een kleine kwaliteit en zwart twee vrije a-pionnen. Er kwam nog een prima kans om de dames te ruilen, waarna het zwarte torenpaar en de vrijpionnen waarschijnlijk zouden zegevieren over de witte toren, loper en paard. Maar niet gezien en toen ging de ene na de andere zwarte pion eraf.

Twan speelde prima tegen FM Harold van Dijk. Ook hij nam met wit zijn tegenstander in de houdgreep en na een zet of 14 was het al moeilijk om een zwarte zet te verzinnen die geen materiaal zou kosten. Zwarte offerde dan ook een pion. Toen dat geen resultaat opleverde, ook nog maar een tweede en vervolgens een kwaliteit. Toen Twan vervolgens de dames kon ruilen, leek het punt wel binnen, maar zijn tegenstander bleek niet voor niets ruim 2300 te hebben. Hij wist nog allerlei dreigingen te creëren en toen de tijdcontrole voorbij was, mocht Twan tevreden zijn dat hij nog een pion voor stond. Het eindspel was echter lastig te winnen. Twan kreeg nog een grote kans, maar koos voor een andere zet die weliswaar hetzelfde idee had, maar niet zo effectief bleek.

Daarmee was het 3,5-3,5 en moest Martin met zwart proberen een slechte stelling remise te houden. Ook in deze partij was wit bezig om zwart langzaam van het bord te drukken. Dit resulteerde in een stelling met allebei een toren en verder voor wit het loperpaar en een pion meer tegen een zwart paardenpaar. Toen de stellingswaardering was opgelopen tot ruim +3 miste wit ineens een paardvork die torenruil en voor Martin stukwinst betekende. Het was nog wel opletten toen hij met een paard en een pion moest proberen drie witte vrijpionnen aan alle kanten van het bord te stoppen, maar dat lukte net. Hij veroverde een a- en een d-pion, maar met gevolg dat zijn koning afgesneden werd en het paard op a6 was beland. Daardoor leek het lastig de laatste witte h-pion te stoppen. Zijn paard kwam nog tot g4, waar het de witte pion op h5 tegenhield. De witte koning viel het paard aan, maar in plaats van zijn paard te verplaatsen, speelde Martin Ke7 om met zijn koning de hoek in te lopen. Wit kromp even ineen en zag spoedig het nutteloze van verdere pogingen in.

Zo wisten we nog net een matchpunt te redden. Gezien de gemiste kansen aan de verschillende borden waarschijnlijk terecht, maar voor de Krimpenaren waren de druiven zuur. Of zoals een van de aanwezigen het noemde: “Dit is een ramp, echt een ramp”. Krimpen moet nu hopen op een misstap van Oegstgeest en wij mogen nog dromen van de derde plaats.

   Voorschoten 2            2007 - Krimpen aan den IJssel   2049   4 - 4
1. Wouter Noordkamp         1925 - Dolf Meijer              2186   0 - 1
2. Twan van der Togt        2081 - FM Harold van Dijk       2294   ½ - ½
3. Marcus Driessen          2059 - Peter Glissenaar         2108   ½ - ½
4. Thomas de Ruiter         1867 - Alexander Janse          1952   1 - 0
5. Stijn Gieben             2128 - Bart Dubbeldam           1895   ½ - ½
6. Gerben van der Hoeven    1956 - Wiggert Pols             1923   0 - 1
7. Martin Voorn             2013 - Arne Pols                1958   ½ - ½
8. Roderick van Kempen      2024 - Marcel Glissenaar        2074   1 - 0

Wouter Noordkamp


4de team is, met enig geluk, kampioen 3de klasse LSB!

De kampioenswedstrijd tegen de op papier sterkste uit de 3de klasse, het eerste van Bodegraven, werd ons zwakste optreden van het seizoen. Op bijna alle borden ging wel iets mis, zodat we in onze handen mochten knijpen met de 3-3 eindstand. Één speler is nog zonder puntverlies: Carsten met 6 uit 6!

Het begin zag er veelbelovend uit. Jip had een prettige stelling, Richard won al snel een pion. Ook Carsten smaakte dat genoegen, Luuk stond strategisch goed en op de overige borden was evenwicht. Maar dat was allemaal stilte voor de storm. Op het eerste bord liet Jip op de een of andere manier zijn dame insluiten, waarna een ongelijke strijd resteerde. Richard kon een kwaliteit winnen, maar raakte daarbij wel twee pionnen kwijt. Toen hij daarna geen winstvervolg zag werd remise overeengekomen. Dat twee spelers hun 100% score kwijt waren was een grote tegenslag. (½-1½)

De teamleider hield zijn hart toen Carsten een loper offerde voor twee pionnen, maar zijn aanval zag doodbloeden. Het centrum van Jasper werd zwaar onder druk gezet door enkele paardmanoeuvres. Waar ruil meer op zijn plaats leek werd juist zijn koning op de tocht gezet. In een complexe stand deed Luuk enkele gewaagde zetten die hem uiteindelijk een paard kostte, terwijl het zijn bedoeling was tenminste twee pionnen te winnen. Dan worden we maar in de laatste ronde kampioen, dacht ondergetekende inmiddels. Ondertussen verloor Carsten door een penning een pion, maar Luuk rechtte zijn rug met zeer actief torensamenspel en wist onverwacht een remise te bewerkstelligen. Bij Jasper ging het ondertussen van kwaad tot erger: zijn vluchtende koning werd pardoes mat gezet. (1-3)

Pas na de 30ste zet kreeg ik meer greep op het spel van mijn tegenstander. Een combinatie van 5 zetten, waarbij de dames geruild werden leverde mij een pion winst én een vrijpion op. Toen ook de laatste toren verdween was de winst in zicht. Dat zijn vlag viel was slechts een kwestie van uitstel of eerder versnelling. Naast mij had Carsten zijn zware stukken op laten rukken. In tijdnood zag zijn tegenstander een dodelijke penning over het hoofd, die hem zijn dame kostte. Zo wist Carsten zijn 100% score te behouden en bezorgde hij Voorschoten 4 het kampioenschap.

Tijdens de laatste wedstrijd, op dinsdag 19 april tegen Sassenheim 2, vieren we het behalen van de titel met taart!

   Voorschoten 4            1639 - Bodegraven 1             1638   3 - 3
1. Jip Damen                1767 - Marijn Meijer            1772   0 - 1
2. Richard van Offeren      1721 - Piet van der Zee         1765   ½ - ½
3. Jasper Zijlstra          1722 - Evert Bos                1700   0 - 1
4. Ruurd de Boer            1639 - Jan Both                 1616   1 - 0
5. Carsten van der Hoeven   1528 - Jan van Briemen          1571   1 - 0
6. Luuk Weidema             1172 - Jan Duinisveld           1405   ½ - ½

Ruurd de Boer


E-team in blessuretijd naar 3e plaats bij JCC in Voorschoten

De organisatie van de Jeugd Club Competitie voor E-teams van de Leidse Schaakbond was net als vorig seizoen in handen van schaakvereniging Voorschoten. Op een zonovergoten zaterdagmiddag, 12 maart, namen negen teams in de Alettahof deel aan een gesloten competitie. Dit betekende dat alle teams tegen elkaar mochten schaken.

Doordat pas op het laatste moment bekend was dat Raffi niet mee kon doen, speelde het 3e team met drie spelers. Dit heeft de speelvreugde van Sebastiaan Borsboom, Marijn van Paassen en Robin van Paassen gelukkig niet beïnvloed. Het tweede team bestond uit Dylan Neuteboom, Duarte Batenburg, Tycho Wesselman en Steijn van der Horst. Tristan Veltrop, Jeroen Peeters, Ivanke Wiggers en Fien Sannen vormden het eerste team.

Behalve een heel gezellige middag schaken, was het ook een kampioenschap waar startbewijzen voor de landelijke Jeugd Club Competitie te verdienen waren. Vier maar liefst. Het moest dus ook gek lopen wilde ons eerste team er eentje mislopen. Maar zat er misschien meer in? Aanvankelijk leek het hier niet op, want volledig onnodig werd er van de Stormpionnen verloren. Bij het ingaan van de laatste ronde was de achterstand op hen, plaats 3 één matchpunt. En toen, kregen ze hulp uit onverwachte hoek. De laatste wedstrijd van de middag leverede een reddingsboei op. Stormpionnen speelde gelijk en moest op bordpunten ons team voor laten gaan.

Roderick van Kempen


Drama in Aalsmeer

Voorschoten 3 vergooit het kampioenschap van de Promotieklasse door een volkomen onverwachte en onnodige nederlaag tegen AAS 2: 3,5-4,5. Met nog een ronde te gaan staat Philidor 2 een punt voor. Nog een coup van AAS, nu tegen dat team, is niet waarschijnlijk.

De tegenspoed begon al bij het vooruit spelen aan drie borden. Dirk en Arjé waren wel sterker maar kwamen niet door de verdediging van hun tegenstanders heen. Sander speelde een prima partij tegen Simon Groot, had steeds het initiatief en ook aanzienlijk tijdvoordeel. Hij zag niet wat een stel paardzetten voor doel hadden en ging op pionnenjacht. Toen het paard tenslotte op een mooi veld kwam met een paar dreigingen tegelijk, was het te laat en zat er niets anders op dan er een toren voor te geven. Daarna was het voor Groot niet moeilijk meer om de winst te verzilveren: 1-2 achter dus.

In Aalsmeer was het na een half uur en 15 zetten al weer gelijk: invaller Jip combineerde vanuit de beginstand zijn tegenstander weg. Even later stonden we een punt voor. Hans kreeg de stelling die hij wilde. Met de zware stukken duwde hij langzaam maar zeker door.
Symon speelde sterk tegen Peter Poncin, die in benauwde stand remise aanbood. Gezien de tussenstand en goede posities bij Timo en Gert nam hij het zekere voor het risico, 3,5-2,5 dus.

En toen ging het toch nog mis. Eerst bij mij. Lang ging het gelijk op en om alle ruilen te vermijden was ik in een slechter toreneindspel terecht gekomen. Toen ik na wat gewurm dat wist om te keren en zelfs een mooie vrije h-pion kreeg stond ik op winst. De vrije a- en c-pion van Eysvogel had ik in bedwang. Met nog weinig tijd blunderde hij, maar ik zag het niet. In een flits zette ik mijn koning op de onderste rij maar dat was juist de enige manier waarmee Tb1+ en a1Dame mogelijk werd. Een dikke nul in plaats van een punt.

Vlak erna ging het bij Timo ook mis. Een langzame ingewikkelde partij eindigde in tijdnood, vooral voor Willem Hensbergen. Timo moest zijn dame voor een toren geven, maar had zelf twee torens en een niet te stoppen vrijpion. Kennelijk ging hij toch meevluggeren, want anders was niet te begrijpen dat hij een toren op c1 zette die een loper op h6 ‘gewoon’ kon slaan. Hoewel Hensbergen die al een tijdje in de incrementseconden speelde, nog had moeten bewijzen dat hij het zou halen, gaf Timo meteen zwaar teleurgesteld op.

   AAS 2                    1864 - Voorschoten 3            1905  4½ - 3½
1. Peter Poncin             2114 - Symon Algera             2030   ½ - ½
2. Willem Hensbergen        1978 - Timo Bottema             1937   1 - 0
3. Simon Groot              1959 - Sander Hilarius          1905   1 - 0
4. Olaf Cliteur             1821 - Dirk Gruijters           1931   ½ - ½
5. Sipco Schimmel           1793 - Arjé Willemze            1897   ½ - ½
6. Martin van Zaanen        1798 - Hans Lindeboom           1896   0 - 1
7. Boudewijn Eysvogel       1792 - Gert Both                1877   1 - 0
8. Koen Beentjes            1660 - Jip Damen                1767   0 - 1

Gert Both


Remise voor het 6e team

Op 11 maart j.l. vertrokken we met goede moed naar Leiden om tegen OEW 1 (Op Eigen Wieken) onze 4e externe competitiewedstrijd te spelen. Onze tegenstander bestaat uit een jeudteam, hetgeen betekende dat we slechts 1 uur en 20 minuten tijd voor de partij kregen verhoogd met de bekende 10 seconderegel.

We waren met 2 invallers, t.w. Cato de Zoeten en Matthijs van Borren, die zoals uit de uitslag blijkt kennelijk aan dat tempo gewend zijn. Deze beide jeugdleden hebben een belangrijke positieve bijdrage geleverd aan het behaalde resultaat. Proficiat met en dank voor de behaalde punten.

Onderstaand de uitslagen:

   OEW 1                         - Voorschoten 6                   3 - 3
1. Alisha Warnaar           1036 - Willem Oudhof            1310   1 - 0
2. Mark Warnaar              583 - Ruud Aalbersberg         1329   ½ - ½
3. David Bouman              823 - Bert Hogendoorn          1293   0 - 1
4. Job Segers                926 - Cees Besuyen             1138   1 - 0
5. Sido van Marrewijk        790 - Cato de Zoeten            485   ½ - ½
6. Tijn de Jong              787 - Matthijs van Borren       497   0 - 1

Al met al een eindstand om tevreden mee naar huis te nemen. Hoewel ........?

De teamleider,

Bert Hogendoorn


Voorschoten 5 wint in Boskoop

Wie weet of de kroketten – halverwege de avond aangeboden – geholpen hebben, maar de Voorschotenaren gingen met de winst weg uit Boskoop. Jullie verslaggeefster had in een beetje tamme partij met ongelijke lopers geen andere keuze dan remise te accepteren. Ik werd gevolgd door Ronald, die een stuk gewonnen had en het vlot afmaakte. Onze invaller Bert had in de opening een stuk weggegeven, maar vocht hard terug en won dat stuk terug, en de partij. Samen met de gebruikelijke wilde partij van Cees die dit keer gelukkig keurig eindigde in mat hadden we de wedstrijd gewonnen. Nico kon toen remise geven in een stelling van paard tegen loper met nog wat pionnen op het bord. Robin had het ondertussen moeilijk, na een voortvarend begin had hij helaas vergeten dat zijn toren instond. Hij vocht dapper, maar moest toch het onderspit delven.

We hebben het kampioenschap niet in eigen hand: SSN staat bovenaan met 1 punt meer dan wij. De laatste ronde spelen zij tegen de nr. 4, terwijl wij zelf tegen de laatste spelen. We zullen in ieder geval proberen de volle winst te behalen.

   Inter Nos 2                   - Voorschoten 5                   2 - 4
1. D. de Bruijn             1355 - Ronald van Vleuten       1804   0 - 1
2.                               - Nico Loomans             1514   ½ - ½
3. H. Does                  1623 - Cees van der Voorst      1560   0 - 1
4. B. van Tienhoven         1259 - Christine van der Ven    1346   ½ - ½
5. H.J. Peters              1415 - Robin Lemkes              853   1 - 0
6. H.J.J. Swarte            1302 - Bert Hogendoorn          1293   0 - 1

Christine van der Ven


Team 1 van Het Kompas door naar de regionale finale schoolschaak!

Afgelopen woensdag 9 maart deden vijf teams van Voorschotense basisscholen mee aan de halve finale van het regionale schoolschaakkampioenschap. De Vink (Yannick en Finn Wiggers en Otto en Jelle Zoet), de Fortgensschool (Matthijs van Borren, Martijn van ’t Zelfde, Stijn Manders, Tjado van der Veen), de Nutsschool (Ben de Greeve, Olav Weidema , Jeroen Peeters en Rik van der Bijl) en twee teams van Het Kompas: team 1 (Cato de Zoeten, Michel Boldewijn, Dylan de Heer, Jelle Nijhuis en Jet de Zoeten), de winnaar van het Voorschotense kampioenschap in januari en team 2 (Jesse Willemze, Lucas Willemze, Jip Brussee en David Kuijt ), dat toen een gedeelde vierde laats haalde, met een vrijplaats.

In totaal deden er 24 schoolteams uit de Leidse Regio mee, verdeeld over 4 poules.

Alle kinderen beleefden een leuke, sportieve middag met veel schaakplezier en gezelligheid.

Voor de meeste teams eindigde het verhaal hier. Er werd goed gespeeld, maar helaas zat een finaleplek er niet in, hoewel met name de Fortgensschool het tot ná de laatste minuut spannend wist te houden en helaas de arbiter van Matthijs’ partij het lichte materiële voordeel niet voldoende vond om het voor kwalificatie benodigde winstpunt toe te kennen. Achteraf bleek niet deze partij beslissend, maar het aantal behaalde bordpunten. Ook een gelijkspel (2-2 bij winst van Matthijs) was daarom niet voldoende.

Team 1 van Het Kompas eindigde in hun poule echter op overtuigende wijze op de eerste plaats. Dit betekent dat Cato, Michel, Dylan, Jelle en Jet zich geplaatst hebben bij de beste acht teams en over twee weken, op 23 maart, in de finale van het regionale schoolschaaktoernooi gaan strijden om het kampioenschap! Gefeliciteerd, en alvast heel veel succes gewenst!

Poule A              MP   BP
4e. De Vink          5    9

Poule B
4e. Nutsschool       4    8½

Poule C 
1e. Het Kompas 1     8   15½

Poule D
3e. Fortgenssschool  6   11 
4e. Het Kompas 2     4   10

Tjeerd de Zoeten


Voorschoten op het HSB-snelschaakkampioenschap

Het HSB-snelschaakkampioenschap werd dit jaar georganiseerd in Delft door DSC en WSC. Twee jaar geleden had Voorschoten het toernooi gewonnen, maar de verhuizing naar Delft bracht een behoorlijke upgrade van het deelnemersveld, zowel kwalitatief als kwantitatief. Met 31 teams was de maximum zaalcapaciteit bereikt. Het was duidelijk dat het heroveren van de titel een moeilijk karwei zou worden voor Peter, Roderick, Wouter en Thomas.

Na een voorronde van 7 enkele ronden Zwitsers zouden er 3 finalegroepen van 10 of 11 gevormd worden, waarin dubbelrondig verder gespeeld werd. Het speeltempo was 3 minuten plus 2 seconden per zet en het ging – in tegenstelling tot het Oliebollentoernooi – om de matchpunten.

Thomas hoopte vooral op een ontmoeting met Rijswijk, maar zag zijn clubgenoten in hoog tempo weglopen van ons Voorschotense team. We verdeelden de bordpunten heel onhandig over de wedstrijden. Met name de Leidse bekenden waren een hinderlijk obstakel, want AAS en LSG 2 bleken nipt te sterk. Peter was de constante factor in de eerste 6 ronden met 6 punten, ondergetekende stond slechts twee halfjes af, maar dat was een klein wonder. Drie keer wist ik uit een totaal verloren stelling (toren achter, 3 pionnen achter in het eindspel, bijna mat) met ook nog slechts 1 seconde bedenktijd over een nederlaag af te wenden. Roderick en Thomas hadden het moeilijk tegen de wat sterkere teams. In ronde 7 moest er gewonnen worden van Philidor 2 om de hoogste finalegroep te halen. Roderick en Thomas wonnen dus dat zag er goed uit. Wouter verloor echter van Robin Wooter (net als bij het Oliebollentoernooi), maar het echte drama vond plaats aan bord 1. Peter stond totaal gewonnen tegen Wessel Braggaar en had de winstwegen voor het uitkiezen. Hij moest nog even opletten dat er geen eeuwig schaak in zat en ineens bleek de bedenktijd op. Dat was dus 2-2 en uitschakeling voor de hoogste groep, waar een remise achteraf bleek te volstaan.

In groep B ging het direct in de eerste ronde mis tegen Philidor 1. Er waren goede kansen op tenminste één matchpunt, maar we verloren uiteindelijk wel. In de tweede ronde wachtte Philidor 2 opnieuw. Tijd voor revanche hoewel de eerdere uitschakeling natuurlijk niet echt goed gemaakt kon worden. Ook de revanche lukte maar zeer gedeeltelijk, want Peter scoorde maar een halfje tegen Wessel en ook bij mij tegen Robin ging het weer mis. Gelukkig brachten Roderick en Thomas wel de twee matchpunten binnen. Lierse bleek vervolgens met 7-1 een gewillig slachtoffer, ondanks dat Roderick het nog spannend wilde maken. Daarna werd AAS met 4,5-3,5 verslagen, waarbij Roderick zijn tweede en derde nul scoorde tegen Ben de Leur. Daar stond dan weer tegenover dat Peter drie keer won van Jeffrey van Vliet, van wie hij naar eigen zeggen meestal verliest.

Toen ook RSC Belgisch Park werd verslagen, kwam de tweede plaats in zicht. Als we nou veel bordpunten zouden scoren en AAS Philidor 1 een pootje zou lichten, was de eerste plaats misschien nog mogelijk. Helaas liet Philidor zich niet verrassen en wij lieten ook te veel bordpunten liggen om serieus aanspraak te maken op de koppositie. Waar Peter, Roderick en ik onze Angstgegner al ontdekt hadden, duurde dat bij Thomas wat langer. Tegen SHTV was het dan toch raak. Hij werd verblind door de zon, met als resultaat drie nullen tegen Justus van Klaveren.

Gevolgen voor de matchpunten had dit gelukkig niet meer, zodat we dit gezellige toernooi afsloten met een tweede plaats. Goed voor een geldprijs en een stapel consumptiebonnen, waarmee het Chinese buffet prima kon worden doorgekomen. De volgende editie verdient een grotere deelname van Voorschoten.

Bij de individuele scores valt op dat Peter een half uit 3 scoorde tegen Wessel Braggaar en de andere 22 partijen won. Bij de vorige deelname had hij overigens al 18 uit 18. De andere spelers haalden alle drie ongeveer dezelfde score.

1 Philidor 1     9-18 60,5
2 Voorschoten 1  9-16 48
3 AAS 1          9-12 47,5

Persoonlijke scores
1. Peter Wilschut      22,5 uit 25
2. Roderick van Kempen 13   uit 25
3. Wouter Noordkamp    15,5 uit 25
4. Thomas de Ruiter    14   uit 25

Wouter Noordkamp


Veel prijzen bij de GrandPrix van Voorschoten

Bij het GrandPrix toernooi van Voorschoten speelden maar liefst 30 van de in totaal 128 deelnemers een thuiswedstrijd. En er werden veel prijzen in de wacht gesleept:

Groep 2    Cato de Zoeten    2e plaats
Groep 4    Thomas Vermet     2e plaats
Groep 5    Tristan Maas      2e plaats
Groep 6    Connor van Veen   1e plaats
Groep 7    Stijn Sannen      1e plaats
Groep 7    Dylan de Heer     2e plaats
Groep 7    Otto Zoet         3e plaats
Groep 8    Jelle Zoet        3e plaats
Groep 10   Ivanke Wiggers    2e plaats
Groep 12   Lucas Willemze    2e plaats
Groep 13   Jip Brussee       2e plaats
Groep 14   Finn Wiggers      1e plaats
Groep 16   Milan de Heer     3e plaats

Op de foto groep 16, de laatste en jongste groep, met Milan de Heer (2e van rechts). De prakkiseergroep zoals de tafelleider deze groep noemde.

Marcus Driessen


Cato de Zoeten naar NK

Cato de Zoeten heeft tijdens het persoonlijk kampioenschap van de Leidse Schaakbond een plaats veroverd voor het Nederlands Kampioenschap t/m 12 jaar. Bij het LSB-kampioenschap t/m 12 jaar eindigde ze met 7 uit 9 op de gedeelde eerste plaats. Ze moet nog een barrage spelen om het kampioenschap, maar de beker voor beste meisje en de plek voor het NK-meisjes heeft ze al wel te pakken.

Op de eerste dag (31 januari) speelde Cato remise tegen Matthijs van Borren en verloor ze vanuit een goede stand door een trucje van Marc Kentstra. Op dag 2 (20 februari) won ze drie keer, waardoor ze na 6 partijen op de tweede plaats stond. In ronde 7 moest Cato tegen koploper Timo Yeh en speelde een sterke partij. Ze had continu de overhand, maar kon de genadeklap niet uitdelen, terwijl daar wel kleine kansen voor waren. In een lopereindspel werd tot remise besloten, maar ook op dat moment stond Cato nog iets beter. De laatste 2 partijen won Cato door goed spel relatief eenvoudig en kwam doordoor op 7 punten. Omdat Mark Kentstra (van Leiderdorp) in de laatste ronde van Timo Yeh (OEW) won, eindigden zij ook allebei op 7 punten, waardoor de barrage om het kampioenschap nodig is.

Marcus Driessen


Voorschoten 4 blijft ook in Alphen ongeslagen

Dat het derde van Alphen, tot nu toe op papier de sterkste tegenstander, het ons moeilijk ging maken hadden we tevoren niet vermoed. Uiteindelijk mochten we tevreden zijn met een 2-4 overwinning. Nog steeds zijn drie spelers zonder puntverlies: Jip, Richard en Carsten staan op 5 uit 5!

Vanaf het begin stond het bord van Carsten in vuur en vlam. Onder druk gezet viel zijn tegenstander een voor de aanval bepalend paard met een pion aan, waarop Carsten voor een originele stukkenruil koos, die ook zijn dame kostte. Maar enkele zetten later won hij die weer terug d.m.v. promotie van een pion. Toen het kruit opgetrokken was bleek Carsten een toren en een loper meer te hebben. Na nog wat gespartel werd het eerste punt binnengehaald. Ondertussen had Richard al twee pionnen gewonnen, maar zijn koning stond wel wat kwetsbaar. Op het eerste bord wist ook Jip twee pionnen te scoren, maar ook zijn koning stond op de tocht. In het gevecht rond Jip’s centrale vrijpion maakte zijn tegenstander een strategische fout, die hem een toren kostte en de partij. (0-2)

Op de overige drie borden hadden de Voorschotenaren het moeilijk. Jasper, die al een zware partij de avond tevoren voor Wassenaar in de benen had, stond positioneel zwak. Door een pion te geven kwam hij tot beter tegenspel. Omdat zijn tegenstander tot drie keer toe weigerde dames te ruilen won Jasper de pion terug en mocht gaan afwikkelen naar een beter eindspel. Ondertussen was Richard tengevolge van een grote stukkenruil, waarna ieder nog één paard overhield, zijn voordeel geheel kwijtgeraakt. Ivo verdedigde zich knap en haalde de voor het team belangrijke remise binnen. Ook Luuk had het zwaar: hij investeerde veel tijd in een complexe stelling, bood verschillende keren remise aan. Toen een grote afruil in het centrum een gelijke stand opleverde werd de vrede getekend. (1-3)

Weer wakker geschut speelde Richard in het eindspel zijn tegenstander volledig zoek: twee pionnen werden teruggewonnen en een paardvork voltooide de partij. De overwinning was binnen. Bij de afwikkeling naar een op het oog gewonnen eindspel vergiste Jasper zich, hetgeen een kwaliteit kostte, maar wel twee verbonden vrijpionnen op de a- en b-lijn opleverde. In de tijdnoodfase ging helaas e.e.a. mis: één vrijpion ging verloren en daarna moest Jasper tot overmaat van ramp zijn loper inleveren en vervolgens opgeven.

Na deze overwinning hebben we 3 matchpunten en 4 bordpunten meer dan onze grootste concurrent, Bodegraven 1, de volgende tegenstander.

   ASC 3                    1579 - Voorschoten 4            1601   2 - 4
1. Fried Logemann           1518 - Jip Damen                1767   0 - 1
2. Orla Petersen            1603 - Richard van Offeren      1721   0 - 1
3. Frieda Arnold            1738 - Jasper Zijlstra          1722   1 - 0
4. Milko Zuijdendorp        1601 - Ivo Warmerdam            1410   ½ - ½
5. Herman Stakenburg        1616 - Carsten van der Hoeven   1528   0 - 1
6. Hermo Kuilenberg         1399 - Luuk Weidema             1172   ½ - ½

Ruurd de Boer


Voorschoten 1 verliest weer

Het valt allemaal niet mee met ons eerste in de eerste klasse. Voor de vijfde keer (in zes wedstrijden) gingen de matchpunten naar de tegenpartij en dit keer was Caissa uit Amsterdam de gelukkige. Dat team kon overigens de punten ook goed gebruiken en dat zal wel de reden zijn dat ze zich voor de gelegenheid hadden versterkt met GM Paul van der Sterren. Die is, na lang niet actief te zijn geweest, een paar jaar geleden weer voorzichtig begonnen met schaken, maar ik ben nog van de generatie die zich kan herinneren dat hij een kandidatenmatch om de wereldtitel tegen Kamsky speelde. En, als mijn geheugen me niet bedriegt – maar dat doet-ie vaak wel – kwam hij daarin ook nog op voorsprong. Lang, lang geleden was dat, partijen werden nog afgebroken, computers konden niet schaken en zouden dat ook nooit behoorlijk kunnen en Magnus Carlsen zat nog in de box.

Omdat Voorschoten 1 verreweg de minste gemiddelde rating in klasse 1B heeft, zou ook deze wedstrijd dus waarschijnlijk weer een zware bevalling worden. Toch zag het begin er hoopvol uit. Want het was Midas die op bord 3 tegen de andere Caissa-veteraan, GM Hans Ree, vanuit een redelijk onorthodoxe opening, althans voor mij, goede zaken deed en aardig spel kreeg. Maar veel aan de hand was er nu ook weer niet en remise was dan ook het logische resultaat. Een goede start.

Niet veel later voegde ook Peter daar een half punt aan toe toen zorgvuldig gemanoeuvreer van beide spelers ervoor had gezorgd dat alle muziek uit de stelling was verdwenen en zijn tegenstander Arno Bezemer daarom maar remise aanbood.

Bij Elwin ging het er heel anders aan toe want die besloot achter het bord zijn openingskennis achter zich te laten en voor het innovatieve pad te kiezen. Mijn computer is er niet van onder de indruk en zijn tegenstander was dat misschien ook niet want die reageerde met een pionoffer in een poging van Elwins provocatieve opzet te profiteren. Die pion zag hij vervolgens nooit meer terug, integendeel, Elwin pakte er in de loop van de partij nog twee bij zonder echt in gevaar te komen. Toen de meeste stukken waren geruild resteerde dan ook een glad gewonnen eindspel. Een overtuigende overwining.

Kijk, en toen stonden we wel gewoon met 2-1 voor en zag de toekomst er hoopvol uit. Want op zo goed als alle andere borden was de strijd nog in volle gang en waren er op het oog geen duidelijk waarneembare evenwichtsverstoringen waar te nemen. Dat kon nog wel wat worden, dacht ik, als het een beetje meezit. Maar het zat niet mee, en schaken is helaas toch iets anders dan met een dobbelsteen gooien, want wat er gebeurde was precies het tegenovergestelde.

Allereerst verongelukte Marcus. Hogelijk onnodig, want die had na een prima gespeelde partij een minuscuul voordeeltje gekregen, dat hij hoopte te kunnen gaan uitbuiten. De zet die hij daarvoor uitkoos was echter niet de meest gelukkige want liet namelijk mat in drie toe. Gewoon, op de onderste rij. Dat was nu nog eens jammer, remise was een normale uitslag geweest van deze partij en nu bleef Marcus met lege handen zitten.

Helaas bleek ook op de meeste andere borden de situatie in het laatste kwart van de speeltijd aanzienlijk verslechterd. Het stond dan nog wel 2-2 maar je moest toch wel een rechtgeaarde optimist zijn om Voorschotense matchpunten aan de horizon te zien gloren. De eerstvolgende die ten onder ging was Rosa. Zij had een ingewikkelde partij gespeeld waarbij het moeilijk was te beoordelen hoe het nu precies stond. Wel was het steeds oppassen geblazen want elke onnauwkeurigheid kon fataal zijn. Helaas kwam die ook en toen was er geen redden meer aan.

Pal daarop volgde Henk. Die had op het eerste bord de al genoemde GM Van der Sterren getroffen en deed het daar lang heel goed. Na 25 zetten was er eigenlijk niks aan de hand, maar zette Henk wel een serie te voorzichtige zetten op het bord waardoor hij zijn tegenstander langzamerhand alle spel gaf. Die had daar wel oren naar en drukte Henk langzaam het bord af.

Bij David was enigszins het zelfde patroon te bespeuren. Ook hij had de opening uitstekend gespeeld, tot zijn tegenstander hem verraste met een schijnoffer van een paard. David ging daarop in en raakte uiteindelijk na een elegante slagwisseling een pion kwijt. Maar door een handig tussenzetje had het schijnoffer een écht offer kunnen worden en dan was de chaos compleet geweest – maar wel met David aan het roer. Nu raakte hij als gezegd een pion kwijt maar verdedigde zich wel manmoedig. Net toen ik me begon af te vragen of de stelling ondanks die pion achterstand misschien toch remise zou kunnen worden blunderde David een toren van het bord af, een paardvorkje, en konden de stukken terug in het doosje.

Toen restten alleen nog Vincent, Frits en Frank. Vincent had vanuit de opening lichte positionele problemen opgelopen zonder dat dat echt gevaarlijk werd. Maar een overwinning voor wie dan ook heeft er nooit in gezeten, alhoewel beide spelers het lang bleven proberen. Tevergeefs, want het was en bleef remise.

Ook bij Frits ging het lang gelijk op maar was het toch zijn tegenstander die kon bogen op een plusje. Dat werd een dikke plus toen Frits onnodig een pion achter kwam. Daarmee was in hogere zin de partij gespeeld want het resterende eindspel bleek verloren.

Frank tot slot had zich met wit bescheiden opgesteld waarvan zijn tegenstander had geprofiteerd door ruimte te pakken. Die werd even later zelfs zonder meer opdringerig toen hij zijn pionnen in Franks stelling posteerde, waarna Frank steeds achter de feiten aanliep. Zijn stelling werd aangekrant en ingepakt, hij raakte een kwaliteit achter waarna het wachten was op de klap. Die kwam.

Zo won Caissa met 7,5-2,5 en kun je niet anders zeggen dan dat dat terecht was. Met een beetje goede wil had de nederlaag wat draaglijker kunnen zijn, maar ook niet meer dan dat. Desalniettemin blijven wij opgewekt en trekken wij de volgende ronde weer monter ten strijde. Dan spelen we thuis tegen Paul Keres. Altijd lastig.

    Caissa                   2271 - Voorschoten 1            2128  7½ - 2½
1.  GM Paul van der Sterren  2435 - Henk Schouten            2164   1 - 0
2.  FM Arno Bezemer          2286 - Peter Wilschut           2268   ½ - ½
3.  GM Hans Ree              2312 - Midas Ratsma             2156   ½ - ½
4.  Michael Wunnink          2262 - Rosa Ratsma              2047   1 - 0
5.  FM Marc Overeem          2220 - Elwin van der Auweraert  2258   0 - 1
6.  Barry Brink              2359 - David Jongste            1967   1 - 0
7.  FM Rob Witt              2205 - Vincent Blom             2238   ½ - ½
8.  Robert Kikkert           2240 - Marcus Driessen          2059   1 - 0
9.  Alje Hovenga             2217 - Frank den Herder         2046   1 - 0
10. Jack Blanchard           2177 - Frits Fritschy           2072   1 - 0

Sander Hilarius


Voorschoten 2 viert begin Jaar van de Aap met winst

Voor de zesde ronde mocht het tweede afreizen naar het ‘verre’ Den Haag. In schaakcafé En Passant was Schaakhuis de tegenstander. Voor de helft van het team dichterbij dan de thuislocatie. De spelers hadden er duidelijk zin in. 20 minuten voor aanvang was de helft van het team al aanwezig en iedereen had minstens 3 pennen bij zich voor als er twee het niet zouden doen. De teamleider was blij verrast en dat bleef de rest van de middag zo.

De wedstrijd had het karakter van een minireünie, want zes van de spelers speelden in het recente verleden nog voor of bij SHTV. Reden genoeg om de opstelling nog eens extra door elkaar te gooien. De teamleider van Schaakhuis dacht kennelijk net zo, waardoor de sterkste spelers op de middelste borden terecht waren gekomen. Bovendien had Schaakhuis twee vaste spelers met rating in de 1800 vervangen door invallers met 2000 respectievelijk 2150. We konden onze borst natmaken. Bij binnenkomst bleken we er net in te passen. De meeste tafels stonden wat dicht op elkaar, maar in een hoek stond een tafel met een fraai nieuw digitaal bord (weliswaar nog niet aangesloten) en op het oog gemakkelijke stoelen. De teamleider prees zichzelf al gelukkig met zijn idee zichzelf aan bord 1 te positioneren, maar helaas bleek dit bord 8 te zijn.

Letterlijk twee straten verderop werd het Chinese Nieuwjaar ingeluid. We leven nu in het Jaar van de Aap. Het vuurwerk was duidelijk hoorbaar en er reed ook een opvallend hoog aantal auto’s achteruit door de straat. Maar of er een verband is, is mij niet duidelijk. Volgens Wikipedia kan de Aap goed problemen oplossen. Weliswaar hebben wij geen spelers in het team die in het Jaar van de Aap geboren zijn, maar onze spelers bleken die vaardigheid ook te bezitten.

Martin had dat niet nodig. Hij zag dat zijn tegenstander, de ook bij ons bekende Ik Oei, vrijwillig zijn koningsvleugel opengooide. Martin nam op een gegeven moment 53 minuten de tijd om de stelling te doorgronden, maar ging toen ook als een mes door de boter. Opnieuw een overtuigende overwinning.

Bij Gerben ging het minder. Hij kreeg een onorthodoxe opening op het bord en leek wat gedrukt te staan. Een bevrijdingspoging kwam terug als een boemerang toen hij in een vervelende penning terechtkwam. Dit kostte uiteindelijk een kwaliteit. Tegenspel kwam er niet meer, ondanks dat zijn tegenstander niet zoveel tijd meer had.

Twan had vooraf aangegeven altijd met wit van Mike Hoogland te verliezen, dus toen bij het uitwisselen van de opstelling deze wedstrijd eruit rolde, maakte de teamleider zich licht zorgen. Volkomen onnodig. Twan leek al snel prima te staan: loperpaar, actieve stukken, achtergebleven pion bij zwart. Het bleek echter allemaal nog bekend. Beide spelers gebruikten echter wel veel tijd. Op een gegeven moment wisten de rondcirkelende witte stukken een kwaliteit te winnen. Daarna hield Twan de stelling gemakkelijk onder controle. De partij eindigde omdat de vlag van zwart viel, maar de zwarte stelling was ook al een ruïne.

Daarna volgde een meevaller bij Thomas. Onze topscorer trof invaller Raymond Liem (2148), maar hield zijn ongeslagen status van de laatste tijd knap in stand. Daar zag het lange tijd niet naar uit. Hij was niet fijn uit de opening gekomen en gaf toen beide damevleugelpionnen weg. De partij leek gespeeld, maar Thomas kwam toch in de buurt van de remisemarge. Die raakte weer uit zicht toen wit een matnet aan het vlechten was. Hij verbonden echter de verkeerde draden en Thomas kon nu echt afwikkelen naar remise.

Roderick voelde zich prima thuis aan het mooie bord. Lang ging de partij gelijk op, maar in de tijdnoodfase liet zijn tegenstander een ongelukkige afruil toe, wat voor een zwakke pion zorgde, die Roderick wist te veroveren. Op zet 41, waarschijnlijk opgelucht door het halen van de tijdcontrole, tastte zijn tegenstander vreselijk mis, waardoor het einde behoorlijk versneld werd, want Roderick had ondekbaar mat.

Stijn bracht de overwinning over de streep. Hij leek al snel fraai te staan met een loperpaar en actieve stukken. Naarmate de partij vorderde, werd hij toch teruggedrongen en werd het onduidelijk. Nadat zet 40 gehaald was, polste ik maar eens hoe hij over de stelling dacht. Hij dacht wel te gaan winnen, mede omdat zijn tegenstander nog erg weinig tijd had. Dit bleek inderdaad beslissend toen zwart een röntgenaanval overzag en een stuk moest inleveren. Er bleef loper met goede randpion over.

De andere twee partijen duurden toen nog uren. Uw verslaggever zag vlak na de opening een zwarte truc pas toen hij al een pion in zijn hand had en moest uren in de verdediging. Dat ging aanvankelijk goed, maar in een paardeindspel bleken mijn witte pionnen stukken zwakker dan de zwarte. De enige kans was nog een vrijpion te maken op de damevleugel, maar echt gevaarlijk was dat niet en zwart kon ondertussen de halve koningsvleugel leegroven. Toen hij dat naliet, gebeurde natuurlijk net wat hij wilde voorkomen: een vrije a-pion bond het zwarte paard en de zwarte 3-tegen-1 meerderheid op de koningsvleugel kon nog net in toom gehouden worden.

Bert had minder geluk. Hij had druk tegen de witte koning, maar besloot in een vlaag van verstandsverbijstering met zijn loper een pion te pakken die gedekt stond. Wit zette niet heel accuraat voort en toen leverde de koningsaanval een stuk op en daarmee een gelijke stelling. Op zet 40 werd het wat rommelig. Wit deed zijn zet, vroeg aan Bert, die nog ruim een minuut had, om zijn notatieformulier om de notatie bij te werken, en legde het formulier terug toen Bert nog 30 seconden had. Ik was even bang dat Bert hierdoor dacht de tijdcontrole ook al gehaald te hebben, maar dat was gelukkig niet zo. In hoeverre de afleiding effect had op de keuze van Bert zullen we nooit weten, in ieder geval koos Bert niet het gemakkelijkste plan en kreeg toen een eindspel met ongelijke lopers. Niet al deze eindspelen zijn remise zo bleek. De witte vrijpionnen waren lastig te stoppen en Bert moest een stuk geven. Uiteindelijk resteerde een eindspel met loper en verkeerde randpion, maar ook zo’n eindspel is niet altijd remise. Berts koning kon de hoek niet bereiken en een teleurstellende nul was het resultaat.

Zo eindigde de wedstrijd in een 5-3 overwinning op een team dat op papier duidelijk sterker was. De kleur van de Aap is goud, maar het kampioenschap zit er niet meer in, dat zal nog een jaar moeten wachten. Wel zijn we opgeklommen naar de vierde plaats.

De dag werd afgesloten met een speurtocht in het centrum van Den Haag naar een geschikt restaurant voor spelers en fan, die eindigde bij de Italiaan. Voor herhaling vatbaar en gelukkig volgt er nog een uitwedstrijd in Den Haag.

   Schaakhuis               2055 - Voorschoten 2            2003   3 - 5
1. Marco van Straaten       1949 - Wouter Noordkamp         1925   ½ - ½
2. Rachid Schrik            2089 - Gerben van der Hoeven    1956   1 - 0
3. Mike Hoogland            2202 - Twan van der Togt        2081   0 - 1
4. Raymond Liem             2185 - Thomas de Ruiter         1867   ½ - ½
5. Hans Hollander           1982 - Stijn Gieben             2128   0 - 1
6. Tjomme Klop              2005 - Bert Houweling           2027   1 - 0
7. Ik Oei                   2028 - Martin Voorn             2013   0 - 1
8. Gerard Milort            1997 - Roderick van Kempen      2024   0 - 1

Wouter Noordkamp


Derde pakt de kop in promotieklasse

Voorschoten 3 staat bovenaan. Deels door eigen verdienste, het arme Alphen 2 werd met 7-1 verpletterd. Maar ook de strijd tussen de concurrenten viel goed uit: runner up Philidor 2 versloeg koploper Oegstgeest 2 gedecideerd met grote cijfers. Voorschoten staat nu met 8 uit 5 een punt voor op de beide anderen. De volgende tegenstanders zijn de nummers laatst en twee na laatst en dus heeft het team alles in eigen hand.

De wedstrijd tegen Alphen was moeilijker dan de cijfers doen vermoeden.
Weliswaar was de opening vrijwel overal duidelijk voor de onzen, maar geleidelijk sloeg het om, verdween het voordeel en bleek de tegenstander niet van plan zich zomaar over te geven. In het eindspel gaf het grote ratingverschil echter toch de doorslag.

Uitzondering was Sander, die al na 4 zetten een paardoffer kreeg toegeworpen. Van heel vroeger kende hij dit ‘Halloweengambiet’, maar hoe het moest was hij vergeten. Na diep gepeins besloot hij wijselijk het stuk terug te geven, al leidde dat tot een langdurige belegering van zijn onderontwikkelde stelling. Langzaam kwam hij los, behield zijn pluspion en incasseerde het punt.

Bij Arjé en Hans leek het heel anders te gaan. In de opening behaalden ze groot voordeel en het leek een kwestie van nog een paar zetten. Een vergissing of onderschatting van de zwarte kansen leidde tot de ommekeer. Arjé moest een toren geven om een vrijpion te stoppen en kon met zijn eigen vrijpionnen nog net de remise redden. Hans ging het eindspel in met een pion minder, maar wist zo goed te ‘rommelen’ dat hij het heft weer in handen kreeg met beslissend resultaat.

Ook Arno won al snel een pion, maar zag de compensatie daarvoor steeds groter worden. Passief moest hij de aanvalswals laten komen en een fraai torenoffer leidde tot een positie waarin zijn tegenstander ondekbaar mat kon geven. Arno had echter nog wat schaakjes en die waren zo venijnig dat hij uiteindelijk de eerste was die mat kon zetten.

Dirk, Timo en ik speelden goede partijen die wel regelmatig door overmacht tot winst leidden. Symon probeerde dat ook, maar moest erkennen dat de tegenkansen minstens zo groot waren. Nauwkeurig spel leidde tot afruil van de zware stukken en het resterende lopereindspel bleek potgelijk.

   Voorschoten 3            1917 - ASC 2                    1773   7 - 1
1. Symon Algera             2030 - Twan Kastelijn           1892   ½ - ½
2. Timo Bottema             1937 - Alexander vd Kuijl       1856   1 - 0
3. Arno Egberts             1871 - Jeroen Frijling          1685   1 - 0
4. Dirk Gruijters           1931 - Nico van Zuylen          1765   1 - 0
5. Sander Hilarius          1905 - Paul Karis               1719   1 - 0
6. Arjé Willemze            1897 - Peter Jong               1800   ½ - ½
7. Gert Both                1877 - Frieda Arnold            1738   1 - 0
8. Hans Lindeboom           1896 - Roderik de Jong          1723   1 - 0

Gert Both


Robin opnieuw uitblinker van Voorschoten 5

Voorschoten 5 heeft eindelijk een wedstrijd gewonnen. Iedereen leek een beetje zoekende naar vorm, en op zich was dat deze keer weer zo, maar dankzij een makkelijke overwinning van Robin kon de rest van het team genoegen nemen met remise. Robin was na een halfuurtje al klaar; zijn tegenstander leek de weg wat kwijt te zijn en probeerde zelfs op een gegeven moment zijn eigen pion te slaan. Daarna bleef het lang rustig, alhoewel er veel rode geconcentreerde gezichten te zien waren. Nico was de eerste die remise aanbood; Cees volgde snel daarop, waarna de vervangend teamleider het ook wel aandurfde remise aan te bieden.

Aan de eerste twee borden zaten tenslotte Ronald en Rijk, dat zou toch wel goed komen? Bij Rijk stond een remise-achtige stelling op het bord met een klein plusje voor Rijk, maar bij Ronald leek het weer even vuurwerk en moest hij goed verdedigen met weinig tijd op de klok. Dat verdedigen ging hem goed af en ook daar werd remise geschreven, zodat Rijk ook remise kon aanbieden voor de eerste winst van het team.

   Voorschoten 5                 - Bodegraven 2                   3½ - 2½
1. Ronald van Vleuten       1778 - J. Duinisveld            1446   ½ - ½
2. Rijk Verstraten          1671 - J. van Briemen           1578   ½ - ½
3. Nico Loomans             1484 - F. Bakker                1518   ½ - ½
4. Cees van der Voorst      1559 - S. Post                  1554   ½ - ½
5. Christine van der Ven    1377 - H. Dijk                  1329   ½ - ½
6. Robin Lemkes              894 - A. Veenhuysen            1075   1 - 0

Christine van der Ven


Grote nederlaag 6e team

Op 8 december j.l. speelde het 6e team haar derde competitiewedstrijd in Koudekerk aan de Rijn tegen Reynaerde 2. Hoewel we tijdens een teametentje en een drankje vooraf elkaar moed hadden ingesproken, verliepen de wedstrijden zeer teleurstellend. Vijf verliespunten van resp. Christine, Ruud, Bert, Willem en Frans en slechts één winstpunt van Cees leverde dus een uitslag op van 5-1. Slechts Cees won zijn partij tegen een tegenstander met een 250 punten hogere rating. Hulde! Onze eer was gered. Verdere details zal ik deze keer met het schaamrood op mijn kaken maar achterwege laten.

Vol goede moed zullen we het volgende keer op 5 maart weer opnieuw proberen.

   Reynaerde 2                   - Voorschoten 6                   5 - 1
1. A.H. van Egmond          1476 - Christine van der Ven    1346   1 - 0
2. C. van Velsen            1385 - Ruud Aalbersberg         1329   1 - 0
3. P.J.L. v.d. Pijl         1554 - Bert Hogendoorn          1293   1 - 0
4. P.C.M. van Leijden       1477 - Frans de Klerk           1328   1 - 0
5. A.W. Kapteijn            1429 - Willem Oudhof            1296   1 - 0
6. J.W.T. van Dijk          1389 - Cees Besuyen             1138   0 - 1

De teamlei(ij)der,

Bert Hogendoorn


Dirk Gruijters blijft op kop in de PH-beker

Voorlopig maken de spelers van het 2e en 3e nog steeds de dienst uit in de PH-beker. Dirk, de enige speler met 100%, kwam op 4 uit 4 door Wouter Noordkamp te verslaan. Achtervolger op een half punt is Thomas de Ruiter, die teamgenoot Bert Houweling versloeg. De spelers van Voorschoten 1 zaten op bord 3 en 4 en mochten proberen elkaar uit te schakelen voor de titel. Dat is redelijk gelukt. Henk Schouten en Frank den Herder speelden tegen elkaar remise en Frits Fritschy versloeg Peter Wilschut. Hans Lindeboom haakte aan bij de achtervolgers door Jelle Bulthuis te verslaan. Vorig jaar had de winnaar echter 5 uit 7, dus alles is nog mogelijk.

De enige speler in de B-groep die nog 100% had, kon deze score niet behouden. Erik Bongers verloor van Harry van der Stap die aan kop gezelschap heeft van Frans Palm.

Minpuntje deze ronde was het hoge aantal last-minute afzeggers. In sommige gevallen was er duidelijk sprake van overmacht, maar enigszins vooruit denken wordt door de wedstrijdleider wel op prijs gesteld. :)

Zie de toernooipagina, de uitslagen in groep A en de uitslagen in groep B.

Wouter Noordkamp


Tata Chess Tournament verloopt succesvol voor Voorschotense spelers

De deelname van 6 Voorschotense spelers aan het jaarlijkse toernooi in Wijk aan Zee is bijzonder succesvol geweest. Zij gingen met 6 prijzen naar huis. Toch won niet iedereen een prijs omdat een schaker twee keer in de prijzen viel.

Aan de weekendvierkampen deden Twan en Ruurd mee. Twan begon met twee remises met wit, maar won vervolgens wel met zwart van de sterkste deelnemer in zijn groep. Daarmee werd hij gedeeld tweede. Ruurd begon met een nederlaag op vrijdagavond, maar won de volgende twee partijen. Goed voor een tweede plaats. Hij was zo slim om zijn gewonnen prijs (een of meerdere boeken van New In Chess) te bewaren tot na de dagvierkampen. Ook daaraan deed hij namelijk mee, met identiek resultaat: twee overwinningen, een nederlaag en een tweede plaats. De twee prijzen samen leverden toch een mooi boek op.

Gert werd met 1,5 ook ongedeeld tweede. In de tweede ronde won hij met een mooi stukoffer, maar in de strijd om de eerste plaats op dag 3 probeerde hij een ‘openingsfout’ af te straffen, maar dat liep behoorlijk verkeerd af. Wouter kreeg hier en daar wat hulp van zijn tegenstanders en bereikte zo de ongedeelde eerste plaats. Volgend jaar een groep hoger dus! Ruurd had twee prijzen, dus was er ook iemand zonder prijs en dat bleek helaas Sander te zijn. Hij maakte waarschijnlijk wel de meeste uren achter het bord, maar werd schaars beloond met twee halfjes.

Wouter had er nog niet genoeg van en beproefde zijn geluk ook in de tienkampen. Dit ging beduidend minder omdat de tegenstanders een stuk sterker leken en sowieso minder meewerkten. Met pijn en moeite werden 4 punten binnengehaald. Vincent deed het een stuk beter in groep 1. Hij begon met winst op IM Afek en pakte toen een aantal halfjes. Toen er nog twee overwinningen bijkwamen, kwam de 2300 in zicht. Een zege in ronde 8 of 9 zou voldoende zijn. Helaas kwam hij uiteindelijk net een halfje te kort om de FM-titel te mogen aanvragen, maar voorlopig is één overwinning nog steeds voldoende.

Weekend  2I  1-2  Twan van der Togt   2.0/3  2081  2262
Weekend  6C  2    Ruurd de Boer       2.0    1639  1746
Dag      3A  1    Wouter Noordkamp    2.5/3  1925  2220
Dag      3F  3-4  Sander Hilarius     1.0    1905  1837
Dag      4D  2    Gert Both           1.5    1877  1814
Dag      6A  2    Ruurd de Boer       2.0    1639  1654
Tien     1B  2    Vincent Blom        6.0/9  2238  2379
Tien     3A  7-8  Wouter Noordkamp    4.0    1925  1927

Wouter Noordkamp


Daverende entree voor Raffi en Tycho
Grand Prix van Philidor

Schaakclub Philidor organiseerde op zaterdag 23 januari hun Grand Prix toernooi. Van onze vereniging namen vijftien bekende gezichten deel, en maakten de Stap 1 leerlingen Raffi en Tycho hun debuut. Om maar gelijk met hen te beginnen, ze deden het fantastisch. Raffi bond al zijn tegenstanders aan de zegekar, ook Tycho moest er helaas aan geloven. Het zou zijn enige nederlaag worden, verder liet hij één tegenstander met remise ontsnappen. Allebei scoorden ze 5½ punt, loting bepaalde uiteindelijk wie 2e en 3e werd. Raffi gaat naar de British School, maar redt zich uitstekend in de les bij Marcus. Schaken is een universele taal.

De meiden deden ook van zich spreken. Fien, net als Raffi en Tycho zeven jaar, verloor maar één partij en won haar groep. Haar zus Jette liep op een haar een prijs mis, vier punten bleken niet voldoende. Jet was haar drie clubgenoten te snel af, maar moest toch nog één speler voor laten gaan. Een knappe tweede plaats voor haar. Jeroen snelde ook naar een tweede plaats, het zou een gedeelde 1e plaats geweest zijn als hij met een toren minder genoegen nam met eeuwigschaak. Vierde plaatsen, net naast het ereschavot, waren er verder voor Connor, Matthijs en Kylian. Thomas (2e) en Cato (3e) bevonden zich aan de goede kant van de medaille. Het volgende Grand Prix toernooi is op zaterdag 27 februari in Voorschoten!

Groep 3        Punten     Nieuwe GP rating
Cato      3e     4              718
Kylian    4e     3,5            686

Groep 4
Thomas    2e     5              598
Matthijs  4e     3,5            623

Groep 6
Connor    4e     4              461
Otto      6e     2              402

Groep 7
Tristan   5e     3,5            415

Groep 8
Jet       2e     5              383
Tjado     4e     4              350
Stijn     5e     4              361
Jelle     6e     3              330

Groep 9
Jeroen    2e     5              338

Groep 10
Jette     4e     4              256  gedeelde 2-5e plaats

Groep 11
Dylan     5e     3              179

Groep 12
Fien      1e     6              239

Groep 15
Raffi     1e     7              211
Tycho     2e     5,5            166  na loting 3e

De volledige eindstanden zijn te vinden op de Jeugdsite Leidse Schaakbond.

Voor meer foto's zie het online fotoalbum.

Roderick van Kempen


Kompas opnieuw schoolschaakkampioen

De schoolschakers van Het Kompas zijn er zaterdag 16 januari in geslaagd om hun favorieten rol waar te maken en de andere Voorschotense basisschoolleerlingen het nakijken te geven. Cato de Zoeten, Jelle Nijhuis, Dylan de Heer en Jet de Zoeten hoefden geen enkel matchpunt af te staan in de A-poule en wonnen alle duels. Cato scoorde aan het topbord een perfecte score: 6 uit 6. Basisschool De Vink eindigde op de tweede plaats, Otto Zoet won aan bord 2 al zijn partijen. Het podium werd compleet gemaakt door de schakers van De Fortgensschool. Deze drie scholen mogen samen met De Nuts, die het tweede team van Het Kompas net voorbleef, naar de regionale wedstrijden waar gestreden zal worden om startbewijzen voor het Nederlands kampioenschap.

In de B-poule ging het tweede team van de Regenboog lang aan kop, maar uiteindelijk was hier ook een team van Het Kompas de beste.

Eindstanden schoolschaakkampioenschap van Voorschoten 2016:

Groep A

    School           punten bordpunten
1.  Kompas 1           12      20,5
2.  Vink 1              8      15,0
3   Fortgens 1          8      14,5
4.  Nuts 1              7      13,5
5.  Kompas 2            7      12,5
6.  Emmaus 1            6      13,0
7.  Gevers Deynoot 1    6      12,0
8.  Vink 2              6      11,0
9.  Emmaus 2            5       9,0
10. Fortgens 2          4       9,5
11. Regenboog 1         2       8,0
12. Gevers Deynoot 2    1       5,5

Groep B (12 teams)

    School          punten bordpunten
1.  Kompas 3            10      16,0
2.  Regenboog 2          9      16,0
3.  Vos 1                8      15,5
4.  Emmaus 3             8      14,0
5.  Fortgens 3           7      13,5

Individuele prijzen voor het beste resultaat per bord en per klas waren voor:

Bord 1   Samuel van Benschop     Fortgens 3        6   punten
Bord 2   Maaike Roest            Gevers Deynoot 3  4,5 punten
Bord 3   Fien Sannen             Emmaus 3          6   punten
Bord 4   Sebastiaan Borsboom     Regenboog 2       5,5 punten

Groep 3  Mischa van der Veen     Fortgens 4        3,5 punten
Groep 4  Engbert Duintjer        Vos 2             2,5 punten
Groep 5  Jona van de Poel        Fortgens 4        5,5 punten
Groep 6  Steijn van der Horst    Vos 1             5   punten
Groep 6  Jade van Beers          Nuts 2            5   punten
Groep 7  Florian Schade          Vos 1             5,5 punten
Groep 8  Stijn Sannen            Emmaus 1          5   punten

Roderick van Kempen


Voorschoten 4: … en dat is vier!

De zevensprong is geen paardsprong maar een kinderliedje. Ons team is vast van plan hem te voltooien. Drie spelers staan na vier ronden op vier uit vier: Jip, Richard en Carsten. Vrijpionnen 1, net als wij nog ongeslagen voor deze ronde, kon ons ritme in het geheel niet verstoren.

Richard won al vrij snel een kwaliteit en bouwde die voorsprong uit naar het eerste punt. Als tweede mocht ondergetekende, tijdens de wedstrijd ingevallen voor Ivo, over de streep gaan. Mijn tegenstander verdedigde zich aanvankelijk heel stug, er leek geen doorkomen aan, totdat hij een paardvork overzag en hij 5 zetten later mat ging. Direct daarna kwam Carsten over de meet. Hij vlocht zoveel dreigingen in zijn stelling dat zijn tegenspeelster volledig verdwaald raakte. (3-0)

Op de overige drie borden stonden op dat moment min of meer gelijke stellingen. In het eindspel manoeuvreerde Luuk koning en toren naar gunstige velden, zodat het een kwestie van goed afruilen was om het vierde punt binnen te halen. Maar daar greep Luuk mis: na torenruil pakte hij de verkeerde pion, waarna zwart de andere kon verzilveren. Terecht had Luuk, die glad gewonnen stond, daar vreselijk de pé over in. Jasper had al eerder remise aangeboden in een op dat moment gelijke stand maar daar mocht zijn tegenstander gezien de stand niet op in gaan. Nadat de stelling dichtgeschoven werd mag Jasper zich de remise-koning van het 4de noemen. Resteerde het eindspel van Jip, die tevoren een pion won. Na nog wat gespartel van zijn tegenstander tekende Jip voor de vierde winst.

Na deze overwinning hebben we 2 matchpunten en 6,5 bordpunten meer dan de nummer twee, Alphen 3, onze volgende opponent.

   Voorschoten 4            1592 - Vrijpionnen 1            1452  4½ - 1½
1. Jip Damen                1767 - Ed Bruinen               1723   1 - 0
2. Richard van Offeren      1721 - Harry Sistermans         1502   1 - 0
3. Jasper Zijlstra          1722 - Wim Haasnoot             1543   ½ - ½
4. Ruurd de Boer            1639 - Sikuan Lam               1509   1 - 0
5. Carsten van der Hoeven   1528 - Marissa Brinkhof         1515   1 - 0
6. Luuk Weidema             1172 - Justin Vonk               919   0 - 1

Ruurd de Boer


Wilde taferelen bij toptreffen in de Promotieklasse

De match tussen de nummers 1 en 2 Oegstgeest 2 en Voorschoten 3 is in 4-4 geëindigd, niet zo verrassend op het oog. Toch was dat precies de enige uitslag die niemand op welk moment dan ook zag aankomen. Voorschoten liet een regelmatige winst verdampen, waarna de Oegstgeestenaren op hun beurt de overwinning weigerden te incasseren.

Het begin was rustig. Roel en Jan hadden vooraf al een vriendenremise gespeeld. En good old Harro speelde een klassieke opening superieur en bood in uitstekende stand remise aan.
Aan alle andere borden ging het hard tegen hard en dat duurde tot de laatste minuten. Geleidelijk trokken de Voorschotenaren de stellingen naar zich toe.
Het eerst was Sander klaar die Bert met een pionnenwals overrompelde en regelmatig opzij schoof. Bij Gert en Geert was het klassiek Koningsindisch, ieder valt op een vleugel aan.
Ik moest het eerst terug toen ik geen actief plan kon vinden. Dat gaf zwart de kans zijn aanval in alle rust te versterken. Na een onnauwkeurigheid van mij viel het doek: 2-2.

De resterende vier borden lieten duidelijk voordeel voor Voorschoten zien. Symon had al vroeg een pion gewonnen en wikkelde af naar een eindspel met dame en toren dat gewonnen moest zijn. Ook Timo en Arjé kwamen goed tot gewonnen te staan. Dirk moest nauwkeurig spelen maar deed dat dan ook. Hij had voortdurend de iets betere kansen en weigerde daarom tot drie keer toe de remise aan te nemen. Hij bracht ons weer op voorsprong toen hij door overmacht Wilfrieds stelling weg kon drukken.

Hoewel het niet meer mis leek te kunnen gaan ging het dat toch.
Timo verslikte zich in een tegenkans en moest ineens vechten voor remise. Gelukkig lukte dat al snel. Maar erger was het ongeluk van Symon, die wellicht het verkeerde plan koos, op koningsaanval bleef spelen in plaats van door te drukken met zijn pluspion. Het werd nogal open en wild en Ed bleek slagvaardiger, snoepte hier en daar een pion en van de witte aanval bleef niets over. Toen de dames geruild werden was het toreneindspel gemakkelijk voor hem te winnen: 3,5 gelijk.

Arjé had ten koste van een pion een mooie vrije a-pion gemaakt, maar Niek wist met slim spel ook een vrijpion te maken, die Arjé een stuk kostte. Hij kreeg dat wel terug voor zijn a-pion, maar het toreneindspel wat overbleef was treurig om te zien. Wit kon oprukken met de g- en h-pion en Arjé kon in het hoekje alleen afwachten. De 10 seconden increment die hij kreeg waren steeds niet genoeg om zijn zet te doen en dus werd het steeds benauwder, ook omdat Niek met nog 3 minuten begon mee te stampen. De torens werden geruild en Arjé’s vlag viel. Heel sportief hielden alle omstanders hun mond, Niek speelde door en deed de fatale verkeerde pionzet die alles weggaf. Hij stak direct zijn hand uit en aanvaardde de remise! 4-4.

Achteraf begreep ik de Oegstgeester opzet wel. Enkele spelers hadden me al toevertrouwd dat ze desnoods wel kampioen willen worden dit seizoen, maar promoveren naar de KNSB is niks voor ze. Ze vinden zich te zwak en een paar spelers willen niet op zaterdag spelen.

Met drie punten voorsprong op de nummer twee zou het kampioenschap al bijna een feit zijn. Nu is dat anders omdat hun programma wat zwaarder is dan het onze. Zo is er nog niets beslist.

   Oegstgeest 2             1838 - Voorschoten 3            1908   4 - 4
1. Bert van Brussel         1922 - Sander Hilarius          1905   0 - 1
2. Harro Weiland            1807 - Hans Lindeboom           1896   ½ - ½
3. Ed Wagemans              1839 - Symon Algera             2030   1 - 0
4. Jan Beij                 1787 - Roel Piket               1798   ½ - ½
5. Geert van der Wulp       1810 - Gert Both                1877   1 - 0
6. Wilfried Binnendijk      1827 - Dirk Gruijters           1931   0 - 1
7. Gidi van de Bent         1852 - Timo Bottema             1937   ½ - ½
8. Niek van der Maat        1862 - Arjé Willemze            1897   ½ - ½

Gert Both


Voorschoten 2 overklast De Pion 2

We hebben er even op moeten wachten, maar het is dan toch gelukt: een overtuigende wedstrijd van het tweede. En hoe! Met maar liefst 7-1 werd De Pion 2 uit Roosendaal opgerold. Vaste volgers van deze website is het misschien wel opgevallen dat dit verslag wat langer op zich liet wachten dan normaal. En nee, hoewel het na afloop erg gezellig was, zoals Sander ook al schreef, heeft het feest niet zo lang geduurd dat uw verslaggever nu pas weer onder de mensen is. Het was gewoon druk met andere belangrijke dingen (kerstpuzzels en zo).

Voorafgaand aan de wedstrijd stond het tweede er niet erg florissant voor. Slechts een half bordpuntje voor op de nummer laatste. Tegenstander De Pion 2 had al veel meer punten maar werd toch als ideaal slachtoffer aangemerkt om punten tegen te pakken. Nu is het zo dat als je er maar slecht genoeg voorstaat, iedere wedstrijd het ideale moment is om te winnen, maar op papier waren we ook wat sterker dan De Pion. Op de dag zelf bleken de Roosendalers met twee invallers te komen, waardoor dat verschil wat groter werd. Met name op de lagere borden was er daardoor toch wel een groot ratingoverwicht.

De eerste uitslag liet lang op zich wachten en dat is dit seizoen een goed teken. Maar toen ging het wel ineens hard. In no-time ging het scorebord van 0-0 naar 4-0 en was de wedstrijd beslist gezien de stand op de resterende borden.

Roderick manoeuvreerde wat met zijn stukken, bezorgde zijn tegenstander een dubbelpion, via een leuk trucje een verzwakte koningsstelling, hij won een pion, toen een kwaliteit en ten slotte nog een stuk. Niets op aan te merken.

Bij Thomas was het wat minder recht-toe-recht-aan. Onze topscorer was weer eens toe aan een overwinning en deed dat op fraaie wijze. Hij gooide met zwart het centrum open omdat hij een ontwikkelingsvoorsprong had en offerde toen een paard. De teamleider had lichte twijfel of dit wel correct was. Wit dacht erg lang na, nam het aan, er volgden wat slagenwisselingen waarbij Thomas meer materiaal terugkreeg dan hij geofferd had en hij won het eindspel. Maar dat is nog maar een deel van het verhaal. Thomas vertelde alles uitgerekend te hebben en ook na afloop in de analyse met zijn tegenstander leek alles in orde. Twee van zijn teamgenoten wilden dat nog wel eens zien en schoten enkele gaten in het zwarte plan. Achteraf gaf de computer aan dat het allemaal toch correct was. Beide spelers hadden het hier en daar wel wat beter kunnen doen, maar een beslissende fout zat er niet in. En Thomas had gewoon veel gezien inclusief enkele fraaie matvarianten met dameoffer en stille zetten toe. Jammer genoeg liet zijn tegenstander het dameoffer niet toe en koos voor een afwikkeling naar een verloren eindspel. De manier waarop het eindspel werd uitgespeeld was toch wat minder, want wit kreeg nog enige mogelijkheden een nederlaag te vermijden. In de slotstelling gaf wit op terwijl de stelling remiseachtig oogt. Wit dacht waarschijnlijk een stuk te verliezen, maar dat was slechts schijn.

De 3-0 kwam op het bord bij Gerben. Hij trof een speler die alles nog gewonnen had. Na een van beide kanten bijzonder originele opening leek Gerben wat teruggedrongen te worden door oprukkende witte pionnen en hij had bovendien weinig tijd. Hij besloot toen maar twee stukken te offeren. De witte koning kwam open te staan en wit moest zijn dame geven voor een derde stuk om de schade te beperken. Omdat de witte koning nog steeds onveilig stond en de witte stukken niet samenwerkten, beslisten Gerbens dame en torens de partij.

Twan bracht zijn eerste punt voor Voorschoten binnen (als we het cadeautje uit ronde 1 niet meetellen). Hij had een soort van gefianchetteerde koningsstelling die zijn opponent met h5 wilde aantasten. Die pion kwam echter niet verder, terwijl Twan aan de andere kant van het bord de dames wist te ruilen, waarna de pion op h5 al spoedig verloren ging. Omdat zwart de actievere stukken had en de extra witte pion wat zielig op c2 achtergebleven was, was het nog niet zo duidelijk. Twan creëerde een vrije h-pion die uiteindelijk de beslissing bracht.

Ondergetekende had in een poging het tij van het seizoen te keren zichzelf met zwart op bord 1 ingedeeld, want dat had immers tot een overwinning tegen LSG 4 geleid. Misschien was het dus wel passend dat ik het winnende halfje scoorde. Wit had een pion geofferd voor aanval en dat leek gevaarlijk, omdat de zwarte koningsstelling wat open lag. De witspeler miste echter iets en maakte zich toen ook zorgen om zijn eigen koning. Hij ruilde dames en liet een verminkte pionnenstelling toe. In combinatie met een pion meer zag het er dus goed uit. Ik werd echter wat bang voor onderste-rijgrappen en deed toen wat torenmanoeuvres om te voorkomen dat deze ingesloten raakte. Wat natuurlijk nu juist gebeurde. Een poging uit te breken leek wat riskant dus werd besloten het punt te delen.

Het andere halfje kwam bij Marcus die inviel voor Martin. Hij leek wat ritme te missen toen hij een kwaliteit moest inleveren. Hij bleek echter met loper en pionnen een vesting te kunnen bouwen zodat er toch nog een halfje in zat.

Stijn speelde met wit een op en neergaande partij tegen Robert Schuermans, waar hij zelf niet zo tevreden over was. Hij leek eerst prima te staan en pakte wat pionnen op de koningsvleugel. Gevolg was wel dat er een witte loper ingesloten raakte, die verloren had kunnen gaan. Zwart deed het anders, waardoor de schade meeviel. Er ontstond een stelling met voor Stijn een toren en wat (vrij-) pionnen en voor zijn tegenstander twee stukken. Na het opspelen van een pion raakten de pionnen geblokkeerd en was het ineens zwart die de beste kansen had. Hij profiteerde echter niet, liet toen ook nog Stijns toren binnenkomen om op de damevleugel pionnen te pakken. Daarna ging het nog niet bepaald vanzelf. Zwart kreeg nog een kans om met zijn eigen vrijpion in combinatie met loper en paard voor zoveel onrust te zorgen dat remise het hoogst haalbare zou zijn, maar liet dit na en toen was het punt definitief voor Stijn.

Bert had besloten om niet weer een gewonnen stelling weg te geven. Daardoor werd het een middag lang omzichtig manoeuvreren. Bert kwam steeds beter te staan naarmate er meer gaten in de zwarte stelling vielen en had ook nog meer tijd. Toen hij de eerste mogelijkheid om een eindspel met paard tegen slechte loper te krijgen, aan zich voorbij liet gaan, moest er nog een uurtje door gemanoeuvreerd worden, maar toen de stelling eenmaal open ging, was het ook verrassend snel klaar. Zo stond er aan het eind van de middag 7-1 op het scorebord.

Kortom, de teamleider kan tevreden terugkijken, behalve naar het resultaat van zijn eigen partij. Maar als de matchpunten blijven binnenstromen, zal ik met genoegen nog vier eindspelen met materiaal meer remise laten lopen!

   Voorschoten 2            2008 - De Pion 2                1888   7 - 1
1. Wouter Noordkamp         1925 - David Du Pont            2061   ½ - ½
2. Stijn Gieben             2128 - Robert Schuermans        2046   1 - 0
3. Marcus Driessen          2059 - Benny Onrust             1996   ½ - ½
4. Twan van der Togt        2081 - Ted van Eck              1882   1 - 0
5. Gerben van der Hoeven    1956 - René van den Broek       1878   1 - 0
6. Roderick van Kempen      2024 - Frank Lambregts          1820   1 - 0
7. Thomas de Ruiter         1867 - Joris Kok                1712   1 - 0
8. Bert Houweling           2027 - Ad Bruijns               1712   1 - 0

Wouter Noordkamp


Nieuw verlies Voorschoten 1

Afgelopen zaterdag moest Voorschoten 1 het opnemen tegen EGGERT Purmerend. Strikt volgens de harde wetten van de elo-getallen zou ook deze wedstrijd weer verloren moeten gaan, maar hoop op een goed resultaat is er natuurlijk altijd, temeer daar Purmerend tot nu toe ook niet echt potten kon breken. Maar helaas, het werd de derde nederlaag op rij waardoor ons eerste nog vaster op de laatste plaats is gedrukt.

Toch zag het daar aanvankelijk helemaal niet naar uit. Zo stond Elwin na een negental zetten al riant toen zijn tegenstander geheel vrijwillig de deur van zijn stelling open zette en Elwin deze uitnodiging niet afsloeg. Hij kreeg de kans loper en paard te ruilen voor toren plus pion, normaal gesproken niet echt een fantastische deal, maar in het pakket zat ook nog dat de vijandelijke koning midden op het bord bleef staan, belaagd door torens en dame. Een paar zetten later was in hogere zin de klus geklaard en was het alleen de vraag wanneer de Purmerender de strijd zou staken. Dat gebeurde na zo’n tweeëneenhalf uur spelen. Een bliksemzege en een fraai begin.

Op dat moment oogde de Voorschotense toekomst best zonnig, want geen van de andere borden zag er echt slecht uit en hier en daar waren er zelfs plusjes zichtbaar. Bij Midas bijvoorbeeld, en bij Frits en David en Peter. Zo had Frits zijn tegenstander een pion ontfutseld en een vijandelijke toren ingesloten en als er één ging winnen was hij het. Weliswaar stonden er wat zware stukken rond zijn koning maar die leken niet zoveel kwaad te kunnen – behalve natuurlijk als je spontaan je essentiële verdediger weghaalt om nog een extra pionnetje te incasseren. Wederom bleek maar weer dat niet alleen de vis duur wordt betaald, maar ook hebzucht, want door Frits’ actie kwam er plots een Stap 2-combinatie in de stelling met mat in 2 als gevolg. Een droevig en volkomen onnodig einde van deze partij die alle mooie Voorschotense plannen direct in de war schopte.

Pal daarop deed Frank nog een extra duit in het zakje door Frits’ slechte voorbeeld te volgen en eveneens een mat in 2 te missen. Nu lag de situatie daar wel wat anders, want Franks stelling had al enigszins de geur van bederf omdat de houdbaarheidsdatum was overschreden, maar twee maal mat in 2, in één wedstrijd… Hm, sprak de teamleider.

Henk was goed uit de opening gekomen maar iets fundamenteels werd dat niet. Langzaam aan raakte de stelling weer in evenwicht en was het misschien zelfs zijn tegenstander die wat overwicht kreeg, maar echt iets om het lijf had dat ook niet. Remise was dan ook het logische resultaat.

Dat bracht de stand op 1,5-2,5 en je zou denken dat het reuzespannend was, maar dat was niet meer het geval. Al het moois wat de Voorschotense borden een half uur daarvoor nog hadden laten zien was als sneeuw voor de zon verdwenen en de een na de ander zat met rooie konen achter het bord. Vooral de nederlaag die Midas leed was teleurstellend. Hij was met wit in een complexe stelling terechtgekomen maar het leek dat hij daar goede zaken had gedaan – wat ook zo was. Al is dat met de computer in de hand natuurlijk makkelijker te constateren dan achter het bord. Zijn tegenstander manoeuvreerde echter uitermate handig en gaf een dame voor toren+loper+pion en dat bleek een behoorlijk winstgevend project want in een ommezien stond die pion op de tweede rij en was het gedaan met Midas.

Ook Igor kon het tijd niet keren. Die had zich met zwart in de opening bescheiden opgesteld en het resultaat daarvan was dat hij steeds moest reageren op wat zijn tegenstander ondernam zonder zelf tot enige actie te kunnen komen. Dat ging lang redelijk, en er was niet echt veel aan de hand. Maar doorzeuren bleef het wel, net zolang tot Igor wat miste en alsnog ten onder ging.

Rosa speelde een lange theoretische Siciliaanse variant maar helaas bleek haar tegenstander goed op de hoogte. Beter dan Rosa zelfs want toen ze zich genoodzaakt voelde zichzelf met een geïsoleerde dubbelpion op te zadelen keerden de kansen spoedig en kwam ze snel in de knel te zitten. Dat dat ook nog eens veel tijd kostte hielp evenmin, waarna gans het raderwerk het begaf.

Daarmee stond het 1,5-5,5 en was de nederlaag dus een feit. Maar de drie partijen die nog aan de gang waren leken wel wat te beloven. David was goed uit de opening gekomen en stond een beetje beter. Zijn tegenstander dacht dat op te lossen via een kwaliteitsoffer maar dat had David kunnen pareren door op zijn beurt de kwaliteit weer terug te geven en een veel beter eindspel over te houden. Toen hij dat niet deed, stond zijn tegenstander weliswaar heel actief, maar ook een kwaliteit achter en dat kon je tegen elkaar wegstrepen. Nadat beide spelers een tijdje heen en weer hadden geschoven was duidelijk dat er maar één uitslag mogelijk was: remise.

Vincent had de opening nogal passief aangepakt en zijn tegenstander het spel gegund. Dat resulteerde uiteindelijk in een voor hem wat nadeliger stelling die echter zo was dichtgeschoven dat het maar zeer de vraag is of hij die ooit had kunnen verliezen. Toen zich echter op een gegeven ogenblik de kans voordeed een paard te offeren voor drie pionnen deed hij dat, mede met oog op het teambelang: op dat moment was namelijk de teamnederlaag nog niet een feit. Wat resulteerde was een ongelooflijk moeilijk te beoordelen stelling. Wat doe je met die drie pionnen? Na lang nadenken vindt de computer dat Vincent beter staat, maar na nog langer nadenken dat het gelijk staat. Dat zou ik ook zeggen als ik een computer was. Zoals het in de praktijk ging was het in elk geval niet zo gunstig want Vincent raakte een van de pionnen kwijt, de andere twee werden geblokkeerd en toen was de muziek uit de stelling. Een dappere poging, maar helaas, nul punten.

Toen restte alleen nog Peter. Die had met zwart al snel een gelijke stelling gekregen, maar ook niet echt meer dan dat. Wellicht dat zich één kans heeft voorgedaan om een initiatief te ontwikkelen, dat meldt althans mijn computer, maar echt iets duidelijks heeft er nooit in gezeten. Omdat Peter wel steeds de loop der dingen kon bepalen bleef hij het heel lang proberen maar zijn tegenstander gaf geen krimp. Niets aan te doen: toch remise.

Al met al dus weer een forse nederlaag (2,5-7,5). Er heeft meer ingezeten, maar een serieuze kans op matchpunten is er eigenlijk niet geweest. De situatie wordt een beetje nijpend daar onderaan in onze klasse maar gelukkig zien wij altijd de zonnige kant van de dingen en kijken we alweer vooruit naar de volgende wedstrijd (uit tegen Caissa) die wij uiteraard gaan winnen. Bovendien zijn we dan misschien niet het beste team in onze klasse maar qua gezelligheid horen we zeker wel bij de top! Na afloop werd er in een gezamenlijk teameffort met het tweede (gefeliciteerd met de 7-1) bij Midas en Rosa thuis een heerlijke maaltijd in elkaar gedraaid en bleken spelletjes die altijd met de kinderen op het ONJK worden gespeeld het ook in de volwassenencompetitie goed te doen. Vooral als je een weerwolf bent. Zodat eens te meer duidelijk werd dat je niet altijd hoeft te winnen om toch een leuke dag te hebben gehad.

    Voorschoten              2130 - EGGERT Purmerend               2241  2½ - 7½
1.  Peter Wilschut           2268 - Lucas van Mil                  2072   ½ - ½
2.  Elwin van der Auweraert  2258 - Wim Luberti                    2219   1 - 0
3.  Henk Schouten            2164 - Giel Spaans                    2176   ½ - ½
4.  Vincent Blom             2238 - IM Demre Kerigan               2392   0 - 1
5.  Frank den Herder         2046 - IM Piet Peelen                 2303   0 - 1
6.  Midas Ratsma             2156 - FM Pieter Hopman               2354   0 - 1
7.  Igor Damen               2079 - Enrico Blees                   2230   0 - 1
8.  Rosa Ratsma              2047 - Yong Hoon de Rover             2274   0 - 1
9.  Frits Fritschy           2072 - Nicky Law                      2217   0 - 1
10. David Jongste            1967 - Warner de Weerd                2176   ½ - ½

Sander Hilarius


Jan Oosterom overleden

Heden bereikte ons het droevige bericht dat Jan Oosterom plotseling is overleden.
Hij verzorgde op de donderdagavond en op zaterdag op uitstekende wijze de inwendige mens.
We verliezen in hem een toegewijd en aimabel mens.

Teun Meirink


Voorschotense meiden in Girls for Grandmaster toernooi

Tegelijk met het Oliebollentoernooi in Leiden, was er op zaterdag 2 januari een toernooi in Den Haag. Een evenement waar alleen meiden aan konden meedoen. De zussen Jet en Cato de Zoeten waren samen met Jolien Menning van de partij. Cato speelde in groep 2, haar partijen zijn terug te zien via deze link. Met 2,5 uit 7, werd zij 6e. Jet eindigde in groep 4 net buiten het podium. Ze scoorde 3,5 punt, Jolien won van haar en haalde 3 punten.

Roderick van Kempen


Voorschoten 1 op het podium bij het Oliebollentoernooi

Het nieuwe jaar is goed begonnen. Bij het Oliebollentoernooi waren maar liefst 4 teams van Voorschoten aanwezig en het eerste wist voor het eerst in vele, vele jaren in de top 3 te eindigen. Misschien is dat zelfs nooit eerder gebeurd.

Om dit mogelijk te maken moest de teamleider van Voorschoten 2 wel node zijn geheime wapen afstaan aan het eerste. Dat pakte bijzonder goed uit, want Stijn scoorde 20 uit 24 en een TPR van bijna 2400. Net niet genoeg voor de topscorersprijs. Peter, Midas en Twan deden het ook prima en zodoende won het team 9 wedstrijden, speelde het twee keer gelijk en werd er alleen verloren van LSG 1. Promotie eindigde tussen beide teams als tweede.

Het tweede had het moeilijk. Het behoorde op papier tot de zwakkeren en begon tegen de sterkste teams. Zelfs met dit in het achterhoofd was de start bijzonder stroef. Roderick klaagde vooraf al dat hij niet met dit speeltempo kon spelen en dat werd na de eerste ronde niet beter. Frits begon met 1 uit 14. Daarna werden gelukkig de nodige wedstrijden gewonnen. Het team werd 10e (van de 13), Frits ging tevreden naar huis omdat hij met 1,5-0,5 van Peter won en Wouter eindigde als enige boven de 50%. Kijkend naar de TPR’s waren de prestaties vrijwel vergelijkbaar.

In de B-groep speelden de twee andere teams. Enig gegoochel met de opstelling leek nodig om de heren niet in de A-groep te laten komen, maar dat bleek achteraf overbodig. Nu was er een team met spelers die al actief zijn bij het maandagmiddagschaak en een team ‘jonge honden’. Uw verslaggever zag dit team wel in de top eindigen, maar het onderlinge duel in de eerste ronde eindigde direct in 7-1 voor het MMS-team. Beide speelden daarna in de onderste helft mee. Ruurd droomde nog over de topscorerprijs, maar verloor de laatste zes partijen.

Het was weer een gezellige dag en een prima georganiseerd toernooi. Dit smaakt naar meer. Volgend jaar vijf teams en de titel?

Eindstand

Groep A
1  LSG 1          75 uit 96
2  Promotie 1     67
3  Voorschoten 1  62
10 Voorschoten 2  36

Groep B
1  Rijswijk 1     68,5 uit 104
2  Leithen 1      64,5
3  AAS 2          64,5
9  Voorschoten 3  47,5
13 Voorschoten 4  38

Individueel

Voorschoten 1          Score         TPR
Peter Wilschut         15,5 uit 24   2309
Midas Ratsma           15,5          2272
Stijn Gieben           20            2379
Twan van der Togt      11            1993

Voorschoten 2
Frits Fritschy          6,5 uit 24   2047
Frank den Herder        8            2050
Roderick van Kempen     9            2020
Wouter Noordkamp       12,5          2050

Voorschoten 3
Symon Algera           10,5 uit 26   1837
Gert Both              11,5          1866
Ronald van Vleuten     11            1754
Ruurd de Boer          14,5          1735

Voorschoten 4
Timo Bottema           13,5 uit 26   1964
Sander Hilarius         8            1761
Jimme de Zeeuw          7,5          1669
Carsten van der Hoeven  9            1581

Wouter Noordkamp


Elwin in Nancy opnieuw dicht bij IM-norm

Vlak voor de Kerst werd in het Franse Nancy een groot open toernooi gehouden, de Open international d’échecs de Vandoeuvre. De formule van 9 ronden in 5 dagen garandeerde normkansen en dat trok aardig wat sterke schakers. Bijzonder in dit toernooi was dat er een verbod gold op het aanbieden van remise. Op zich een uitstekende regel, maar doordat het claimen van remise slechts in een beperkt aantal situaties was toegestaan moest er soms wat kunstmatig doorgespeeld worden tot er een zetherhaling was bereikt.

Het clubje Nederlanders bestond niet geheel toevallig bijna alleen uit Voorschotenaren: Elwin, Vincent, Gerben, Igor, Peter en last but not least IM Miguoel Admiraal. Vooral Miguoel liet even zien hoe het moet, hij boekte een kleine ratingwinst en had daarmee een aardig opwarmertje voor de pittige Tata B-groep van begin volgend jaar. Ook Elwin speelde een sterk toernooi en kwam net als in Split dicht bij zijn eerste IM-norm. In de laatste ronde moest er met wit gewonnen worden van een Franse IM. Elwin miste waarschijnlijk een goede kans, waarna deze partij helaas verloren ging. De 2300-grens komt nu wel nadrukkelijk in zicht.

De anderen speelden in de schaduw ook geen onverdienstelijk toernooi. Vincent pakte zijn scalpjes mee en boekte wat winst. Igor zal het minst tevreden zijn geweest. Hij liet zich echter niet kennen en vocht in de laatste ronde nog een verbeten strijd uit met Gerben, die zich overigens knap had opgewerkt in het toernooi en in de plus eindigde. De onderlinge partij werd remise. Mijn start was voortvarend doordat een Belgische IM het aandurfde iets op het bord te brengen wat toch wel sterk leek op de Elwin- en Petervariant uit GM Repertoire. Daarna werd het wat lastiger, mede door toedoen van de jeugdige Chinese afvaardiging.

                          TPR
Miguoel     6  uit 9      2467
Elwin       5             2359
Vincent     4½            2308
Peter       4½            2267
Gerben      3½            2021
Igor        3½            1970

Al met al een leuk, interessant en prima georganiseerd toernooi. Zie ook de volledige eindstand.

Peter Wilschut


Geslaagde lustrumdag

Zaterdag 19 december kwamen zo'n 50 volwassenen en kinderen bij elkaar om de 70e verjaardag van onze club te vieren. De vrolijke jubileumtaartjes vonden gretig aftrek, en na een welkomstwoordje van de voorzitter Teun Meirink, waarin hij met name zijn vreugde uitsprak over de komst van Piet Sluiter die nog bij de oprichting aanwezig was geweest, kon de pret beginnen. Een afvaardiging van 11 mensen ging het tegen John van der Wiel proberen, terwijl de rest probeerde de alligator uit het moeras niet zijn stukken te laten verslinden. De ronde daarna zorgde het Amazoneschaak al voor de nodige pret, en werden nietsvermoedende toch zeer goede senioren vrolijk mat gezet door de jeugd.

Tijdens de tweede sessie tegen John werd er in de grote zaal Pionnen ook achteruit en En avant gespeeld. Met name het En avant (stukken mogen alleen vooruit) was voor sommige mensen lastig; door te snel stukken vooruit te spelen kwam je rap in de problemen. En het was ook treurig mat gezet te worden op de achterste rij door een stuk dat je in een gewone partij meteen met je koning slaat. De lastigste ronde was tot het laatst bewaard, het Dobbelschaak. Terwijl dit keer 13 mensen probeerden nog iets te scoren tegen John die het uitstekend deed, werden de stukken op andere borden puur door het geluk van de dobbelstenen gezet. "Heeft niets met schaken te maken," mopperde een jeugdlid. Toch veel lachende gezichten.

Uiteindelijk was de uitslag John van der Wiel - Voorschoten 34-1 (33 x winst en 2 remises: mooi gedaan Henk en Sander). Door uitloop van de laatste zitting tegen John leek even de jeugdloterij verschoven te worden naar het nieuwe jaar, maar uiteindelijk heeft Roderick 3 winnende loten getrokken en gingen Fien Sannen, Mischa van der Veen en Jet de Zoeten met cadeautjes naar huis.

Een foto-impressie is hier te vinden.

De lustrumcommissie: Ron, Teun, Cees vd V en Christine


Kerstsnelschaken 2015: verslag en uitslagen

Het kerstsnelschaken kende een verheugend grote opkomst met liefst 30 deelnemers. Jeugdspelers, ouders, spelers van het 1e, oud-leden, kortom een leuk divers gezelschap.

Bij het snelschaken was het lang spannend wie zich voor de hoogste groep zouden plaatsen. Peter won de voorronde met 8 uit 9 en ook Martin (7,5), Bert en Arjé (7) staken boven de rest uit. Daarachter 6 spelers met 6 punten, van wie er één in de B-groep moesten aantreden. Joost meldde zich hiervoor vrijwillig. De voornaamste slachtoffers van de voorronde waren Marcus en Gerben die de A-groep ook niet haalden. Daarom mocht Carsten de familie-eer van de Van der Hoevens hooghuden in de A-groep. In de finale liet Peter voor zijn doen veel punten liggen, maar uiteindelijk eindigde hij toch een punt voor de achtervolgers. In de B-groep bleek Marcus warm gedraaid en ook Sander leek zijn energie gespaard te hebben voor de finale, terwijl Joost zijn kruit juist verschoten had. Of was het een doelbewuste poging om de worst te winnen?

Bij het rapid kondigde Frans Palm aan voor de wijn te komen en dat lukte met 3,5 uit 4 overtuigend.

Snelschaken, eindstand voorronde
1  Peter Wilschut         8
2  Martin Voorn           7,5
3  Arjé Willemze          7
   Bert Houweling         7
5  Roderick van Kempen    6
   Frank den Herder       6
   Henk Schouten          6
   Wouter Noordkamp       6
   Carsten van der Hoeven 6
   Joost van Kempen       6
11 Gerben van der Hoeven  5
   Ronald van Vleuten     5
   Marcus Driessen        5
   Charles van der Ven    5
15 Reinier Jansen         4,5
16 Paul Haase             4
17 Ruurd de Boer          3
   Sander Hilarius        3
   Matthijs van Borren    3
   Cato de Zoeten         3
21 Jesse Willemze         2




Wouter Noordkamp


Eerste verliest opnieuw

Evenals in de vorige ronde heeft het eerste team een forse nederlaag te verwerken gekregen. Met 7,5-2,5 werd verloren van UVS uit Nijmegen. Dat het moeilijk zou gaan worden viel op voorhand wel te verwachten, de Nijmegenaren konden immers bogen op een bordgemiddelde van 130 ratingpunten meer. Maar omdat een elo-overschot nog altijd geen recht geeft op een overwinning, hoop je natuurlijk toch dat deze zaterdag de statistieken eens geweld wordt aangedaan en alle balletjes de goede kant uitrollen. Niet dus. Het werd de zeperd die volgens de kille cijfers te verwachten viel.

De eerste die tegen een nul aanliep was Frits. Dat was nogal verrassend omdat juist hij een van degenen was die na de opening wel lekker stonden. Zijn tegenstander, IM David Miedema, dacht de problemen op te lossen door een nieuwtje, dat hij ongetwijfeld niet zal herhalen. Het had namelijk gewoon een pion moeten kosten – maar dan moet je wel een andere zet spelen dan Frits deed, want nu kwam hij ermee weg. Toen hij ook een tweede kans, een aantal zetten later, op een ruime plus niet pakte vervlakte eerst het spel, keerden vervolgens de kansen en kwam er ineens een vijandelijke dame achter de pionnen. Zo gaan dat soort dingen soms. Maar wel een nul.

Henk bracht vervolgens het eerste Voorschotense resultaat binnen. En daar had hij precies 17 zetten voor nodig. Na een fantasieopening – op zet 6 is de stelling al niet meer terug te vinden in de database – kwam er al snel een gelijke stand op het bord waar de witspeler blijkbaar zo weinig heil in zag dat hij maar remise aanbod. Het spel was bepaaldelijk niet dood en er had gemakkelijk doorgespeeld kunnen worden, maar Henk had zijn laatste twee partijen verloren en was wel aan een keertje remise toe om wat zelfvertrouwen te tanken. Die zit nu in de knip en de volgende partij kan hij er dus weer ouderwets voor gaan.

In de volgende partijen maakte UVS rap duidelijk hoe de verhoudingen lagen. Allereerst was het Frank die ten onder ging tegen de grootmeester in de UVS-gelederen Maarten Solleveld. Dat is geen schande natuurlijk en zoals Frank naderhand opmerkte: leerzaam. Hij werd weggemanoeuvreerd in een Hollandse variant die weliswaar veel vaker is gespeeld maar doorgaans zonder veel succes. Alhoewel Frank zich niet liep imponeren en er een leuke combinatoire stelling op het bord kwam moest hij toch zijn meerder erkennen in de GM die duidelijk scherper had gerekend.

Ook Midas ging ten onder. In een gelijke stelling offerde hij tijdelijk een pion voor beter stukkenspel – dat was prima – maar toen hij daarna de pion weer terug kon winnen koos hij voor een variant die nóg een pionoffer inhield – en dat was niet prima. Want nu stond hij twee pionnen achter en was in feite de partij gedaan. Doormodderen hielp niet, opgeven wel.

Peter kreeg op het topbord toevalligerwijs zo’n beetje de zelfde opening als de dinsdag daarvoor in de bekerwedstrijd tegen Promotie. Toen was het een doorslaand succes, nu bereikte hij minder dan niets. Sterker nog, het was mooi dat alleen de computer zag dat Peter ergens een pion had kunnen verliezen, en niet zijn tegenstander, anders had hij wel eens in de hoek van de zware klappen terecht kunnen komen. Nu werd het snel na het pionincident een evenwichtige remise.

Dat is dus 4-1 achter. Snel naar het bord van Rosa want daar gebeurden bijzondere dingen. Beide spelers waren diep in de denktank geweest en beschikten daarom op zet 23 allebei nog over één minuut toen de Nijmegenaar de knuppel in het hoenderhok gooide en een paard schijnofferde. Rosa ging daar terecht niet op in maar viel op haar beurt een toren aan die naar een fout veld terugweek. Dat had Rosa een loper kunnen opleveren maar in plaats daarvan offerde zij die zelf! In paniek pakte haar tegenstander die niet (wat wel had gekund) waarop Rosa het geschijnofferde paard alsnog opraapte – maar vergat eerst even een andere loper te ruilen die ze nu gewoon cadeau deed. Hallo, bent u er nog? Daarop offerde ze nog een paard, gewoon omdat hij in de weg stond, en deed haar tegenstander even later hetzelfde. Toen stond het weer gelijk … behalve dat Rosa pal daarop door een flauw geintje alsnog een stuk kwijtraakte en de stelling instortte. Spektakel, spektakel, en de toeschouwers op de banken.

Ook David had heel lang nagedacht. Op zet 20 had hij nog twee minuten over en dan is het nog een behoorlijk end tot aan de 40ste. Vooral als je tegenstander alle tijd van de wereld heeft. Maar David liet zich niet kennen en op zet 36 was er helemaal niets meer aan de hand. Klus vrijwel geklaard zou je zeggen, behalve dat hij toen ineens, en zonder enige noodzaak, een kwaliteit offerde en tegelijkertijd, geheel in de geest van dit tijdsgewricht, zijn eigen stelling opblies. Een jammerlijke vergissing ongetwijfeld, maar daarmee stond de nederlaag wel vast. In alle opzichten trouwens: 6-1 achter.

Igor kwam goed uit de opening. Toen zijn tegenstander, die in den lande enige bekendheid geniet als Terror Jaap, zijn koningsstelling verzwakte, kwam er een fraaie combinatie in de stelling die Igor de winst had kunnen opleveren – sprak de commentator met de computer bij de hand. Die kans ging helaas ongebruikt voorbij, om merkwaardigerwijs een aantal zetten later in iets andere vorm weer terug te keren. Om weer voorbij te gaan… Alles is vergankelijk, dat blijkt maar weer. Uiteindelijk resteerde een iets minder eindspel voor Igor dat hij bekwaam keepte. Remise dus.

Elwin had zich geconfronteerd gezien met een Spaanse zijvariant, daar heb je er heel van, en had daar niet optimaal op gereageerd. Van enig witvoordeel was toen geen sprake meer. Na een onzorgvuldigheid ging het daarna van kwaad tot erger en kreeg hij ook nog eens een zware koningsaanval over zich heen, die er behoorlijk fataal uitzag. Dat was hij ook, maar geheel en al rechtlijnig gebeurde dat niet. Precies op zet 40 deed zich voor Elwin een mogelijkheid voor om in één klap gelijkspel te krijgen, maar dat hield een loperoffer in en dat doet een mens niet graag met nog een paar seconden op de klok. Een beetje pech dus. Op zet 41 kon het niet meer en was de stelling verloren, al liet Elwin zich dat nog in een tiental zetten bewijzen.

En toen was er nog maar één: Vincent. Hij liefst slaat hij volgens mij de opening en het middenspel over om gelijk aan het eindspel te kunnen beginnen. Dat is het echte schaken. Zijn partij tegen UVS was daarvan het droomplaatje. Op zet 46 hebben beide spelers een loper, een toren en zes pionnen en krijgt Vincent een remiseaanbod. Niet dus, want zijn loper is ietsie beter dan die van zijn tegenstander die ook nog eens een geïsoleerde pion heeft. Dat vindt de computer ook want die beoordeelt de stelling als 0.25. Het grote melken kan beginnen. 20 zetten later zijn er aan beide kanten een toren en twee pionnen af en is de waardering al opgelopen tot 0.75. Op zet 80 staat Vincents koning veel actiever dan de Nijmeegse (1.00) en op zet 93 wint hij een vijandelijke pion. Op zet 105 geeft zijn tegenstander op. Een tien voor karakter en doorzettingsvermogen (10.00)!

Daarmee kwam de eindstand op 7,5-2,5 voor UVS en daar valt weinig tegen in te brengen: op waarde geklopt. Natuurlijk, met een beetje mazzel hier en daar had de score wat dragelijker kunnen zijn maar matchpunten hebben er nooit ingezeten. Eigenlijk wel goed ook. Laten we die mazzel maar bewaren voor de volgende ronde, als we gaan winnen van EGGERT Purmerend.

    UVS                      2259 - Voorschoten                    2130  7½ - 2½
1.  FM Paul Span             2265 - Peter Wilschut                 2268   ½ - ½
2.  GM Maarten Solleveld     2517 - Frank den Herder               2046   1 - 0
3.  IM David Miedema         2352 - Frits Fritschy                 2072   1 - 0
4.  FM Jaap Houben           2316 - Midas Ratsma                   2156   1 - 0
5.  CM Anton van Rijn        2182 - Vincent Blom                   2238   0 - 1
6.  FM Joost Retera          2276 - Henk Schouten                  2164   ½ - ½
7.  IM Hans Klip             2351 - Elwin van der Auweraert        2258   1 - 0
8.  Dennis Arts              2101 - David Jongste                  1967   1 - 0
9.  Jaap Amesz               2159 - Igor Damen                     2079   ½ - ½
10. Guido van Mierlo         2067 - Rosa Ratsma                    2047   1 - 0

Sander Hilarius


Voorschoten 2 opnieuw de weg kwijt

Het seizoen van het tweede begint angstige parallellen met het vorige te vertonen. Na de nederlaag tegen Sliedrecht staat het team volgens de KNSB-website nog net boven de degradatiestreep, maar de nummer laatst (waar we al van verloren hebben) heeft slechts een half bordpunt minder. Maar toen liep het goed af, dus we hebben er nog alle vertrouwen in.

De voorbereiding tegen Sliedrecht verliep moeizaam omdat Gerben dermate hard aan het studeren was, dat hij twee weken lang onbereikbaar was voor de teamleider. Net toen deze een invaller benaderd had, liet Gerben weten toch gewoon mee te doen.

De reis naar Sliedrecht zelf verliep ook niet op rolletjes. We speelden op de Thorbeckelaan 110, tegenover een snackbar, en hoewel de Thorbeckelaan zelf gemakkelijk werd gevonden, ging het daarna mis. Volgens Martins navigatiesysteem bestond nummer 110 niet. We zagen geen huisnummers en Martin dacht te ver gereden te zijn. Hij stopte bij een tankstation en vroeg een passerende dame naar de Havik. Die wees een woonwijk in, wat vreemd was omdat de straten daar anders heetten. Misschien een zijstukje met ingang aan de achterkant? Martin parkeerde op de aangeduide parkeerplaats keurig voor een flat met de naam Havik. De twijfel sloeg toe. Een andere passerende dame wees aan dat de ingang achter het gebouw was waar we voor stonden, maar daar was alleen een school. Twee passerende meisjes wezen naar de sporthal even verderop, maar die heette ‘Valk’ maar leek wel langgerekt genoeg om in de buurt van de Thorbeckelaan uit te komen. Misschien was de ingang aan de andere kant? Gerben besloot Google Maps te raadplegen en het was slechts een paar minuten lopen, dus we gingen maar verder. We stuitten op een sportveld en volkstuintjes met hek. Links was richting de Thorbeckelaan en aan de overkant van de sportvelden stonden wat gebouwtjes die de teamleider bijzonder geschikt leken voor een schaakclub. Google Maps wees echter naar rechts. Gerben besloot dat de techniek betrouwbaarder was dan het richtinggevoel van de teamleider en volgde het fietspad richting snelweg. We kwamen op een ander fietspad en nu moesten we weer naar links. Maar hier was alleen water?

Tijd voor de teamleider om eindelijk wat leiderschap te tonen. We keerden om naar de sportvelden, gingen de andere kant op, zagen de beloofde snackbar en de speellocatie (inderdaad een van de genoemde gebouwtjes). Het andere deel van het team had gewoon op de snackbar genavigeerd en was er al lang. Leermomentje voor de volgende keer is wel om de routebeschrijving uit de competitiegids niet alleen rond te sturen, maar ook te lezen, want die was toch echt heel duidelijk.

Achteraf had ik wat later in moeten grijpen, want nu waren we er 5 minuten voor aanvang van de wedstrijd, wat precies genoeg bleek voor Bert om Gerben wat ideeën over de Leeuw (de huisopening van Sliedrecht) te vertellen en een variantje te laten zien.

De opstellingen werden uitgewisseld en vaag registreerde ik dat Gerben tegen Jerry van Rekom speelde. Helaas legde ik niet de link met wat Gerben en Bert aan het doen waren. Gerben vond het variantje er wel grappig uit zien en besloot dat te spelen in plaats van zijn normale repertoire. Niet de beste keus tegen de auteur van het standaardwerk over deze opening. Op zet 9 moest hij al een pion inleveren. Vaak schrikt Gerben dan wakker en schept zoveel chaos dat er nog van alles kan gebeuren, maar nu bleef het eenrichtingsverkeer en na 16 zetten was de partij afgelopen.

Deze stand bleef lang op het scorebord staan. Roderick maakte zonder problemen remise tegen de hoogste ratinghouder van Sliedrecht en ook Thomas voegde een halfje aan zijn totaal toe. Ook hier gebeurde weinig, hoewel zijn tegenstander misschien ergens een pion kon winnen. Bij Stijn was lange tijd weinig aan de hand, maar ineens werd hij teruggedrongen, verloor een pion en later nog een en moest opgeven, 3-1 achter.

Terwijl de tijdnoodfase naderde vroeg Twan of een halfje bij hem akkoord was. Net als de vorige ronde was het antwoord van de teamleider nogal vaag. Bert had een pion gewonnen en zou het eindspel met toren en paard wel gaan winnen. Bij Martin was een oppervlakkige blik niet voldoende om een oordeel te geven. Hij had met wit een kwal minder, maar wel sterke centrumpionnen en actieve stukken, hoewel zwart ook dreigingen tegen zijn koning leek te hebben. Dan moet je dus goed rekenen voor een oordeel en dan is het nog de vraag of de spelers dezelfde gedachtegang volgen. Bij mezelf leek het hopeloos. Ik dacht wel mooi te staan, maar werd verrast door een tijdelijk pionoffer en volgde toen het verkeerde plan. Zwart kwam duidelijk beter te staan in een eindspel en ik moest kiezen tussen passief afwachten en te proberen actief tegenspel te zoeken. Iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik dan voor het laatste ga (ahum…) met als gevolg dat het tegenspel niets bleek en mijn koning ergens hulpeloos aan de rand stond, terwijl het centrum was waar het gebeurde. Kortom, een nul leek waarschijnlijk.

Twan leek lang wel mooi te staan, hoewel de engine het daar achteraf niet echt mee eens was, maar was toch in de problemen gekomen in een eindspel met allebei twee torens en een paard met voor de Sliedrechter een pion meer. Kortom, Twan zou eigenlijk moeten winnen, maar de kans was groot dat dat sowieso niet hielp.

Martin wist inderdaad te winnen. De computer vindt dat zwart wel enkele duidelijke winsten gemist heeft, maar zie dat allemaal maar eens met weinig tijd. Daarna volgde een domper toen Bert verkeerd reageerde op een pionnendoorbraak. Er was niets aan de hand, maar Bert offerde zijn paard, waarschijnlijk in de verwachting er drie pionnen voor terug te krijgen. Door een gemene tussenzet werden het er maar twee. Daarna duurde het nog totdat iedereen klaar was, maar de jonge Sliedrechter speelde het goed uit.

Bij mij werd het op miraculeuze wijze remise. Ik meende allerlei winstwegen voor zwart te zien, maar die deed telkens iets anders. Achteraf bleek op al die winstwegen een verdediging was, maar aangezien ik in de vooruitberekening geen van de verdedigingen had gezien, was de kans groot dat dat ook in de partij niet gelukt was. Het dieptepunt was wel dat ik dacht dat zwart mat in 3 had en verbaasd was dat hij zo lang bleef rekenen. Het slaan van een pion bleek echter een simpele weerlegging. Grappig genoeg werd het halfje uiteindelijk toch behaald door het eerder beoogde tegenspel. Er resulteerde een eindspel van dame tegen dame en paard wat na dameruil snel remise was.

Twan zijn tegenstander miste de winst en via een gemene truc wist Twan zelfs in het voordeel te komen. Hij kon het echter niet winnen. Daarmee kwam de eindstand op een toch wel teleurstellende 5-3.

   Sliedrecht               1994 - Voorschoten 2            2003   5 - 3
1. Wim Pool                 2044 - Martin Voorn             2013   0 - 1
2. Peter van den Bergh      2126 - Roderick van Kempen      2024   ½ - ½
3. Niels Mijnster           2043 - Stijn Gieben             2128   1 - 0
4. Tobias Dekker            2044 - Twan van der Togt        2081   ½ - ½
5. Kees Wessels             1931 - Wouter Noordkamp         1925   ½ - ½
6. Wim Hokken               1935 - Thomas de Ruiter         1867   ½ - ½
7. Jerry van Rekom          1864 - Gerben van der Hoeven    1956   1 - 0
8. Andrew Mensing           1961 - Bert Houweling           2027   1 - 0

Wouter Noordkamp


Teleurstellende thuisnederlaag van het 6e team

Op 10 december spelde het 6e team haar 2e competitiewedstrijd thuis tegen Leiderdorp 4. Met Christine als vervanger van Gerard kwamen we niet verder dan 2,5 punt, derhalve een 3,5 – 2.5 nederlaag. Teleurstellend aangezien het tegen zo op het oog gelijkwaardige tegenstanders ging. Lof echter deze keer voor de borden 5 en 6 welke het verlies dragelijk hielden.

   Voorschoten 6                 - Leiderdorp 4             2003  2½ - 3½
1. Christine van der Ven    1346 - A. Smits                 1414   0 - 1
2. Ruud Aalbersberg         1329 - H. van Reenen            1289   0 - 1
3. Willem Oudhof            1310 - H.A.P. de Koning         1299   0 - 1
4. Bert Hogendoorn          1293 - D. Hilarius              1299   ½ - ½
5. Frans de Klerk           1328 - B. van Waas              1260   1 - 0
6. Cees Besuyen             1138 - J.C.M. van de Nes               1 - 0

Teamleider,

Bert Hogendoorn


Het vierde is, na de derde winst, Winterkampioen

Het 4de team leek tegen Stormpionnen op basis van hun gelijkspel tegen Bodegraven met een sterker team te maken te krijgen dan in de vorige twee ronden.

Ivo Warmerdam, nog net op tijd door zijn teamleider uit zijn winterslaap gewekt, ruilde snel alle stukken op één toren na. Zijn erg jeugdige tegenstander bood vervolgens na bijna elke zet remise aan, want hij had de volgende ochtend een proefwerk Wiskunde. Terecht speelde Ivo door en zette zijn gunstiger pionnenstelling behendig om in winst. Kort daarop sloot Jip Damen zich op overtuigende wijze bij hem aan. Onze derde jongere, Carsten van der Hoeven, kon niet achterblijven: met dreigingen op beide vleugels werd zijn opponent overspeeld.

Ook Richard van Offeren kon zijn ongeslagen status handhaven: in zijn partij was er één die de lakens uitdeelde. Veel moeilijker hadden Jasper Zijlstra en ondergetekende het. Jasper stond toe dat wit met een paard op b5 zijn pion doorschoof naar d6. Met het zwarte paard naar a6 had hij dat kunnen voorkomen. Nu stonden de zwarte loper, toren en koning klemvast. Uiteindelijk, na o.m. een kwaliteitsoffer, kregen zijn lopers voldoende ruimte en werd de vrede getekend. Ikzelf speelde, naar mijn bescheidenheid, een aardige partij tegen de hoogste ratinghouder tot aan de 38ste zet. Al eerder miste ik betere voortzettingen, maar toen ik op zet 37 de pion op b6 won en zodoende een vrijpion op de b-lijn kreeg dacht ik voorzichtig aan winst. Al enkele zetten stond mijn paard op f3 in, maar door zowel zijn paard als toren met mijn dame aan te vallen meende ik paardverlies te kunnen voorkomen. Te snel deed ik mijn volgende zet, waarna mijn paard van het bord verdween en daarna zul je altijd zien dat je te weinig tijd hebt om nog voor een verrassing te zorgen.

Na deze derde overwinning mogen we ons Winterkampioen van de 3de klasse noemen.

   Voorschoten 4            1631 - Stormpionnen 1           1391  4½ - 1½
1. Jip Damen                1767 - Stefan Vleming           1063   1 - 0
2. Richard van Offeren      1721 - Sean van Dijk            1221   1 - 0
3. Jasper Zijlstra          1722 - Erik Teichert            1508   ½ - ½
4. Ruurd de Boer            1639 - Kees van Steenwijk       1830   0 - 1
5. Ivo Warmerdam            1410 - Jord Ypma                1304   1 - 0
6. Carsten van der Hoeven   1528 - Kenan van Dijk           1421   1 - 0

Ruurd de Boer


Voorschoten 1 bekert verder

Na in de eerste ronde een bye te hebben gehad heeft het KNSB-team van Voorschoten in de tweede ronde overtuigend met 3-1 gewonnen van Promotie. De Zoetermeerders komen weliswaar uit in de derde klasse, en doen het daar tot nu toe niet geweldig, maar merkwaardigerwijs bleek het ratingverschil tussen beide teams niet al te groot te zijn. Alleen op het eerste bord verschilden de elo’s duidelijk, op de overige drie borden liep de speelsterkte op papier nauwelijks uiteen.

De eerste die klaar was, was Frits. Hij zag zijn tegenstander aan het begin van het middenspel ingaan op een foutieve afwikkeling wat een stuk kostte. Ook al kreeg die daar twee pionnen voor terug, in hogere zin was de partij daarmee natuurlijk voorbij. Toen Frits erin slaagde de vijandelijke acties te neutraliseren en succesvol op pionnenjacht ging, was de buit snel binnen.

Henk legde de tegenovergestelde weg af. Hij beging een onzorgvuldigheid in de opening waardoor hij moeilijk tot rocheren kwam en dat zorgde er weer voor dat zijn stukken passief kwamen te staan en hij druk op zijn stelling kreeg. Vervolgens werden de duimschroeven zozeer aangedraaid dat een paard dusdanig in de knel kwam dat hij uiteindelijk verloren ging. Wedstrijd voorbij en stond het weer 1-1.

Zorgen over het eindresultaat waren er toen overigens al niet meer. Peter had zijn tegenstander opgezadeld met een ‘eeuwig’ zwakke pion op c6 en had bovendien heel veel tijd meer, Elwin stond riant. De stelling van de laatste was overigens voor mij, als toeschouwer, lange tijd moeilijk te beoordelen geweest. Was zijn tegenstander nu gevaarlijk met zijn pionnen naar Elwins koningsstelling opgestormd of was het toch de bekende reus op lemen voeten? Elwin liet zien dat je voor een succesvolle koningsaanval niet alleen pionnen maar ook stukken nodig hebt, ruilde dames, plantte zijn torens op de vrije e-lijn en had het vanaf toen voor het zeggen. De opgerukte pionnen bleken kwetsbaar en gingen uiteindelijk verloren. Een sterke zege.

Peter was ten slotte degene die de zege definitief binnenbracht. Hij had als gezegd zijn tegenstander voorzien van een zorgenkindje op c6 en die (niet het kindje maar de tegenstander) had veel tijd gebruikt om zich daaraan te ontworstelen. Dat was niet gelukt en er restte hem niks anders dan maar passief te verdedigen en te hopen dat het goed zou aflopen. Dat was niet het geval. Peter wist het zorgenkindje te veroveren, wikkelde overtuigend af naar een gewonnen eindspel om zijn tegenstander uiteindelijk in verloren stelling door zijn vlag te zien gaan.

Dat bracht de eindstand op een duidelijke en verdiende 3-1 waarmee Voorschoten door was naar ronde drie. De volgende ochtend al kwam de verrassende mededeling van de KNSB dat er geloot was voor die ronde, blijkbaar was onze wedstrijd tegen Zoetermeer de laatste die nog open stond. Voor de derde keer in vier jaar tijd (geloof ik) zal daarin LSG de tegenstander zijn. De huidige koploper van de Meesterklasse dus, zwaarder hadden we het niet kunnen treffen. Dat kun je pech noemen, maar tegelijk is het ook leuk natuurlijk, temeer daar het een thuiswedstrijd zal zijn! En we zijn natuurlijk ook niet vergeten dat één van die wedstrijden tegen LSG door Voorschoten is gewonnen en een tweede héél spannend was...

   Promotie                 2155 - Voorschoten              2190   1 - 3
1. Maarten van Zetten       2112 - Peter Wilschut           2268   0 - 1
2. FM Bernard Bannink       2228 - Elwin van der Auweraert  2258   0 - 1
3. Ton de Waal              2166 - Henk Schouten            2164   1 - 0
4. Paul van der Werve       2113 - Frits Fritschy           2072   0 - 1

Sander Hilarius


Derde speelt gelijk tegen Philidor 2

Het derde heeft het eerste puntverlies geleden. Tegen Philidor 2 was het spannend en heel gelijkwaardig. Ook op papier waren beide teams aan elkaar gewaagd. Aan onze kant is de rating van Roel Piket nog te laag, maar bij Philidor spelen drie jonge talenten (Braggaar, Sharsov en Wooter) die ook sterker zijn dan hun cijfertjes suggereren.

De start van Voorschoten was vals. Binnen het uur en na een zet of 12 liet Hans zijn dame in staan en kon na dit moment van schaakblindheid opgeven. Zo speelden we een groot deel van de avond met een punt achter.
Aan alle borden was het een zwaar gevecht, dat ook bijna overal de hele avond in evenwicht bleef. Uitzondering waren bord 1 en 8. Symon won de opening, verhinderde een normale ontwikkeling en kreeg duidelijk overwicht. Het duurde nog lang maar met een mooie combinatie maakte hij het fraai af.
Ik speelde in een Benoni voorzichtig, maar kreeg de kans om de zwarte koningsstelling te openen en een aanval te beginnen. Dat was nog niet zo duidelijk geweest als zwart een dubieus pionoffer had aangenomen. Nu ging hij er vlot vanaf. Zo was de achterstand dan toch omgebogen naar een voorsprong. Het zag er veelbelovend uit, want iedereen leek binnen de remisemarge te spelen. Dat zou voldoende zijn. Zo ging het ook, althans bij 4 van de 5.

Roel bereikte ditmaal met zijn favoriete spel weinig tot niets en kwam zelfs wat passief te staan. Toch werd het nog gemakkelijk remise.
Ook Timo hield het droog, zelfs toen Wessel Braggaar met een stukoffer zijn koningsstelling opblies. Dat leverde hem echter niet meer op dan eeuwig schaak.
Arjé moest nauwkeurig spelen. De stelling zag er wonderlijk uit, zijn koning stond veilig in het geheel dichtgeschoven centrum. Met zijn beide randpionnen rukte hij ver op en de zware stukken pendelden over de achterste rij heen en weer. Hoe wit ook zocht, hij vond geen aanknopingspunten en uiteindelijk berustte hij in een correcte remise.
Toen waren er nog twee. Sander had actief gespeeld, maar geen voordeel bereikt. Alles werd geruild en er resteerde een gelijke stelling met beiden loper en paard en vijf pionnen. Gezien de stand weigerde Frank Zeven het remise-aanbod en ze speelden nog even heen en weer.
Dirk zat naast hen, hij had lang het initiatief en wellicht goede kansen. Die verdwenen toch weer en toen moest hij alle zeilen bij zetten om twee verbonden vrijpionnen te stoppen. Zelf had hij er ook twee, maar die stonden nog op b2 en c3. Het lukte precies en hij leek zelfs even winstkansjes te krijgen, omdat de zwarte koning ver weg stond. Zwart verdedigde op zijn beurt heel alert en toen was remise onvermijdelijk.
Voorschotense winst binnen? Helaas, Sander was in slaap gesukkeld en lette nauwelijks meer op de zetten van zijn tegenstander. Ze speelden immers maar heen en weer. Het kostte ineens een pion en na ruil van zijn paard tegen de loper hield hij een slechte loper over die bovendien nog gevangen bleek te kunnen worden. Zo werd het toch nog 4-4.

   Voorschoten 3            1909 - Philidor 2               1886   4 - 4
1. Symon Algera             2030 - Willem van Briemen       1993   1 - 0
2. Roel Piket               1798 - Robin Wooter             1850   ½ - ½
3. Timo Bottema             1937 - Wessel Braggaar          1947   ½ - ½
4. Dirk Gruijters           1931 - Wadim Sharsov            1884   ½ - ½
5. Sander Hilarius          1905 - Frank Zeven              1898   0 - 1
6. Hans Lindeboom           1896 - Ton Kohlbeck             1890   0 - 1
5. Arjé Willemze            1897 - Maarten van Veen         1863   ½ - ½
6. Gert Both                1877 - Richard Koes             1761   1 - 0

Gert Both


PH-beker ronde 2: Thomas de Ruiter verslaat Frits Fritschy

De verrassingen in de tweede ronde van de PH-beker waren wat zeldzamer dan in de eerste ronde. De sensatie van de ronde vond plaats op bord 1 alwaar Thomas van Frits won. Thomas pakte een pion en gaf die niet meer terug. In een poging er nog wat van te maken, investeerde Frits veel tijd. Hij leek wel wat druk te krijgen, maar Thomas kon die gemakkelijk pareren. Daar stond tegenover dat Frits zijn bedenktijd regelmatig tot onder de 5 seconden liet teruglopen. Dat ging goed totdat Frits zich een keer niet realiseerde dat hij een zet moest doen. Thomas had toen overigens al de kans gehad om nog een pion te winnen, dus een terechte overwinning.

De klok speelde deze avond sowieso een hoofdrol. Ronald van Vleuten kwam in de problemen tegen Bert Houweling. En wel dusdanig dat hij opschrok uit zijn gedachten toen hij nog 3 seconden had. Dat was te weinig om een zet te kunnen doen die zijn problemen kon oplossen.

Bij Sander Hilarius en Huib Nieuwland viel erg geen vlag, maar gebeurden er wel wat bedenkelijke dingen toen beiden nog minder dan 2 minuten hadden. Sander gaf een stuk weg en zag toen niet dat wit ook nog een toren aanviel. Hij zette zijn loper op b4 om de witte torens op c3 en e1 aan te vallen en schrok zichtbaar toen wit zijn toren sloeg. Sander pakte vervolgens op c3, waarna Huib lang nadacht en een koningszet deed. Sander pakte ook de andere toren en had toen zowaar materiaal meer wat voldoende bleek om het punt binnen te halen.

Verder wist Martin Mellens een spectaculaire partij te winnen van Gert Both, leed titelverdediger Jan Hellenberg zijn tweede nederlaag en kwam Frank den Herder goed weg tegen Jelle Bulthuis, die remise aanbood in fraaie stelling.

In de B-groep versloeg Erik Bongers Marcel Denie. Erik had een pion meer. Marcel dreigde die een tijd terug te winnen, maar ondertussen wist Erik een gevaarlijke vrijpion te creëren. Frans Palm en Harry van der Stap deelden het punt. Bij SV Voorburg houden ze kennelijk van spectaculaire partijen, want ook Ike Tjin a Lien won een interessante partij van Rijk Verstraten.

Barend Lavrijsen bracht een grote schaal pepernoten mee, maar werd daar door Ruud Aalbersberg niet voor beloond met een half of heel punt.

Zie de toernooipagina, de uitslagen in groep A en de uitslagen in groep B.

Wouter Noordkamp


“Is het niet veel te laat voor die gassies?”

Toen de drie jongsten, Jip, Ivo en Carsten de buit al ruim een uur binnen hadden en Richard en Ronald nog volop streden, hoorden wij deze zin uitspreken op de achtergrond. De Noordwijkse club Daniël Noteboom kent een hoog grijs-gehalte, dat die avond ook gedemonstreerd werd in soms luidruchtige commentaren. Wij moesten het zonder Jasper Zijlstra en Luuk Weidema stellen, vanwege het lustrum van SV Wassenaar en de hockey-training. Ronald en ondergetekende namen hun plaatsen in.

Jip had wel een erg gemakkelijke avond: rond de 20ste zet gaf zijn tegenstander een stuk plus de partij weg. Enige tijd later, bijna net zo overtuigend, voegden de andere twee jongeren, Carsten en Ivo, zich bij hem: 0-3. Ondertussen had ik in de opening al beslissend voordeel weten te bereiken, waarna mijn tegenstander veel tijd en kennelijk moeite had te begrijpen dat de stelling voor hem hopeloos was: de wedstrijd was binnen.

Op de overige twee borden was sprake van een echte partij. Richard had op de hem bekende manier zo sluw gemanoeuvreerd dat hij een vrijpion op de damevleugel verkreeg. Maar hij leek daar weinig voordeel van te hebben omdat zijn tegenstander de weg naar de overkant met al zijn stukken volledig blokkeerde, totdat hij plots een paard weggaf. Ronald investeerde zoveel energie in zijn aanval op de damevleugel dat hij totaal verrast werd door de oprukkende zwarte pion naar veld f3, waarop hij wel g3 moest spelen omdat hij kort gerokeerd had. Met zowel een zwarte loper, als een paard én de dame gericht op h3 en een toren lonkend naar g3 leek Ronald’s leven aan een zijden draadje te hangen. Maar toen zijn opponent te lang aarzelde, kon wit hulptroepen laten aanrukken die uiteindelijk het tij konden keren. In de vliegende tijdnood dwong Ronald respect af en won toch nog overtuigend.

Concurrenten voor de twee promotieplaatsen in de 3de klasse zijn het gedegradeerde Bodegraven en Alphen, waarvan de laatste in de eerste ronde verrassend van de eerste won met het kleinste verschil.

   Daniël Noteboom 2        1406 - Voorschoten 4            1656   0 - 6
1. L.A. van Gunsteren       1529 - Jip Damen                1825   0 - 1
2. H.T. Bosboom             1525 - Richard van Offeren      1721   0 - 1
3. T.G.R. van Schie         1395 - Ronald van Vleuten       1804   0 - 1
4. A. de Haas               1363 - Ruurd de Boer            1639   0 - 1
5. A. Ram                   1336 - Ivo Warmerdam            1416   0 - 1
6. O. Brunner               1285 - Carsten van der Hoeven   1528   0 - 1

Ruurd de Boer


Weer grote overwinning derde team

Voorschoten 3 is goed bezig. De tweede overwinning was nog overtuigender dan de eerste. Leithen, toch zeker een goede middenmoter in de Promotieklasse, werd met 2-6 weggeschoven.

Weer wonnen alle vier onze witspelers, de een nog duidelijker dan de ander.
Dirk was in 16 zetten klaar na een beslissend stukoffer in het centrum van de verdediging. Invaller Jip ‘h-lijnde’ de ervaren Wil Turk. Roel voelde zich in zijn huisvariant weer als een vis in het water. Aan het eerste bord speelde Timo een prachtpartij, waarin hij vanaf het begin het initiatief nam en dat steeds verder dwingend uitbouwde.

Bij de zwartspelers ging het moeizamer en was het spannender.
Hans vlocht met nog een vol bord herhaling van zetten in de stand die lastig te negeren was. Arjé stond gedrongen en bevrijdde zich door de dame te geven voor toren en stuk. Hij wist met actief spel het evenwicht te bewaren en zag zijn tegenstander een fout maken die meteen alle dreiging ophief. Ook hier was remise het resultaat. Bij mij ging het helaas mis, omdat ik een sterke opening geen vervolg kon geven en in een lastig toreneindspel verzandde, dat met mijn techniek niet te houden was.
Symon moest eerst juist nauwkeurig verdedigen, wist zich los te maken, versterkte zijn stelling steeds verder, won een pionnetje en maakte het tenslotte na een hard gevecht gedecideerd af.

   Leithen 1                1852 - Voorschoten 3            1888   2 - 6
1. Jos Ouwerkerk            1877 - Timo Bottema             1941   0 - 1
2. Frans Vreugdenhil        1844 - Symon Algera             2046   0 - 1
3. Arno Luinenburg          1863 - Roel Piket               1693   0 - 1
4. Marco Anink              1826 - Hans Lindeboom           1896   ½ - ½
5. David van Heijgen        1872 - Dirk Gruijters           1931   0 - 1
6. Daniel vd Hoeven         1825 - Arjé Willemze            1911   ½ - ½
7. Wil Turk                 1869 - Jip Damen                1825   0 - 1
8. Ronald v Hartingsveldt   1837 - Gert Both                1882   1 - 0

Gert Both


Narrow escape van het vijfde tegen U.D. 2

Waar ik voor de wedstrijd dacht dat een overwinning wel tot de mogelijkheden zou moeten behoren, moest ik dat idee in de loop van de avond wel bijstellen. Het thema was wisselende kansen. Zoals zo vaak gaf de jeugd het goede voorbeeld. Robin Lemkes speelde een uitstekende partij. Vanaf het begin, om in voetbaltermen te spreken, pressing, met de f- pion penetreren in de stelling van zwart en het daarna vakkundig afmaken. Een prima opsteker! Bij Nico Loomans liep het ook van een leien dakje. Door een blunder helaas van totaal gewonnen naar totaal verloren.

Na een nederlaag van Ronald van Vleuten wegens tijdsoverschrijding - in een overigens niet echt prettige stelling -, wist Nico op miraculeuze wijze toch nog remise te maken. Alhoewel ik de hele partij het betere van het spel had, wist ik dat voordeel niet te verzilveren. Sterker nog, mijn voordeel verdween als sneeuw voor de zon. Een remisevoorstel accepteerde ik dan ook stante pede. Cees van der Voorst leek een lastig eindspel te kunnen keepen, maar gaf pardoes een toren weg. Christine van der Ven wist gelukkig een nederlaag te voorkomen. De hele partij minder staan, maar toch stug volhouden. En dat betaalde zich uit. Meer dan remise was niet haalbaar, maar haar tegenstander trapte in een aftrekschaakje. Een gelijkspel was daarmee binnen. Dus een narrow escape.

   Voorschoten 5                 - Utile Dulci 2                   3 - 3
1. Ronald van Vleuten            - M. van der Voorn         1523   0 - 1
2. Cees van der Voorst      1560 - P.P.M. Spruit            1483   0 - 1
3. Nico Loomans             1534 - J.J. Bouwmeester         1462   ½ - ½
4. Teun Meirink             1448 - W.A.M. Luyten            1582   ½ - ½
5. Christine van der Ven    1356 - P.L.G. Zaad              1347   1 - 0
6. Robin Lemkes              815 - W.L. Grabiniok           1369   1 - 0

Teun Meirink


Slecht begin competitie 6e team

Het 6e team startte de externe competitie uit tegen Leithen 3 met een teleurstellende nederlaag van 3½–2½. Slechts onze invalster Christine en ondergetekende kwamen tot winst en Gerard aan bord 1 tot een (traditionele) remise remise. In het bijzonder de winst van Christine tegen een tegenstander met een aanzienlijk hogere rating valt daarbij op. Proficiat Christine.

   Leithen 3                     - Voorschoten 6                  3½ - 2½
1. A. van den Bosch         1627 - Gerard van der Meer      1414   ½ - ½
2. C.J. Verbiest            1560 - Christine van der Ven    1356   0 - 1
3. H. Heshusius             1465 - Frans de Klerk           1328   1 - 0
4. S.A.J. Beij              1368 - Willem Oudhof            1310   1 - 0
5. P. Wetselaar             1285 - Bert Hogendoorn          1293   0 - 1
6. P.J.M. Pouw              1244 - Cees Besuyen             1138   1 - 0

De teamleider:

Bert Hogendoorn


Zware nederlaag van het eerste

In de derde KNSB-ronde was eFXO Apeldoorn de tegenstander van ons eerste. Dat dat geen gemakkelijke opgave ging worden was op voorhand wel duidelijk. De Apeldoorners hebben met afstand de hoogste gemiddelde rating in onze klasse (2339) en dat zijn er per bord 200 meer dan de onzen. Zie dat maar eens te overbruggen. Dat lukt dan ook van geen kanten en een 8-2 nederlaag was dan ook ons (terechte) deel.

Het duurde overigens lang voordat de eerste nul op de uitslagenlijst kon worden bijgeschreven, wat ook weer aangeeft dat we niet helemaal voor spek en bonen meededen. Ver in het vierde speeluur was het Elwin die deze twijfelachtige eer moest ondergaan. Hij had zich tegen een wilde opening, waarin zijn tegenstander Sjef Rijnaarts twee pionnen offerde voor de aanval, bekwaam verdedigd maar dat had wel flink wat tijd gekost. Opgejaagd door de klok tastte hij in een stelling die mijn computer als volkomen gelijk beoordeelt akelig mis en gaf op uiterst simpele wijze een loper cadeau. En toen was het natuurlijk gelijk klaar.

Niet veel later kon ook Igor zijn koning omleggen. Voor de derde achtereenvolgende keer trof hij de ratingsterkste tegenstander (Merijn van Delft) – en dat op de borden 9, 2 en 6 – wat je gerust miraculeus kunt noemen, en ook dit maal liet hij zich niet imponeren. Sterker nog, hij sloeg wild om zich heen en offerde een paard om de vijandelijke koningsstelling open te gooien. Het positiefste wat we daarvan kunnen zeggen is dat het dapper was, maar meer dan een aanval met waterverf bleek het niet. Zijn tegenstander nam het stuk met dank aan, liet Igor niet tot serieuze dreigingen komen en toen konden ook daar de stukken weer in het doosje.

David liet zich tegen Tim Lammens verrassen in een Spaanse variant die hij vermoedelijk niet kende en reageerde daar niet goed op. Hij leverde direct een pion in en stond daarna zo aangekrant dat eigenlijk in hogere zin na de opening de aardigheid er al van af was. In lagere zin streed hij nog dapper door maar succes had dat niet.

Dat Peter vervolgens verloor van Alexander Kabatianski was een teleurstelling. Op zet 20 miste hij de kans op ruim voordeel – het plan was goed, maar de uitvoering verkeerd – wat uiteindelijk resulteerde in een gelijke stelling. Helaas greep ook hij toen mis en moest met lede ogen aanzien hoe zijn positie in drie zetten tijd volledig werd opgeblazen.

En dan Vincent. Het wordt een eentonig verhaal, maar ook bij hem ging het heel lang gelijk op. Toen hij evenwel in plaats van een nare loper te ruilen en een vijandelijk vrijpion te plomberen koos voor een onvoorzichtige pionnenmanoeuvre waarmee hij zijn eigen koningsstelling opengooide, liep hij snel achter de feiten aan. Zijn tegenstander Nico Zwirs sprong met zijn zware stukken in de ontstane gaten en daar ging de zwarte koning.

Nog vijf partijen te gaan en het staat 0-5. Elke hoop op een matchpunt was toen overigens allang verdwenen want het was duidelijk dat er nog wel wat meer nederlagen zaten aan te komen. Bij Frank bijvoorbeeld, die zich tegen Arthur van de Oudeweetering verdedigde met de Aljechin. Maar vermoedelijk niet zoals Aljechin het zelf gedaan zou hebben want de opening was geen succes. Wit pakte het initiatief en stond dat in de hele partij niet meer af. Steeds een stukje slechter kwam Frank te staan totdat, ondanks lang gespartel, elke hoop verdwenen was.

Frits dan? Die speelde met zwart op het derde bord tegen Stefan Kuipers een opwindende partij. Hij werd geconfronteerd met een koningsaanval maar counterde die bekwaam. Wat er ook had kunnen gebeuren onttrekt zich min of meer aan de menselijke geest want het ene schaakprogramma komt met zetten die de andere als inferieur beschouwt. Het gaat om pointes die zover weg liggen dat ze met het blote niet zichtbaar meer zijn. Wat er uiteindelijk overbleef beschouwde Frits als verloren voor hem en dat bepaalde ook zijn verdere zetten. Maar daar is de computer het dan weer helemaal niet mee eens want die laat zien dat het toch nog gewoon gelijk staat. Frits heeft aangekondigd er een stukje aan te wijden in Man en Paard, we moeten dus nog even wachten op de ultieme waarheid – maar een nul was het wel.

Alle hoop was nu gevestigd op Rosa, Henk en Midas om in ieder geval nog iets terug te doen. En daar lagen zeker mogelijkheden. Rosa was met wit vanuit de opening in de tang genomen door Armen Hachijan, had weinig speelruimte en moest daardoor heel zorgvuldig opereren om de boel bij elkaar te houden. Dat lukte, waarna een fase volgde van eindeloos manoeuvreren. Over links, over rechts, door het midden, alles werd geprobeerd, zonder dat dat tot iets tastbaars leidde. Met nog twee zetten te gaan tot de tijdcontrole was de stelling volledig in evenwicht maar toen reageerde Rosa in tijdnood te passief en kwam ze alsnog in het nadeel. Plots bleek het daarna allemaal moeilijk houdbaar en ging ook zij uiteindelijk ten onder.

0-8… het zal toch niet echt gaan gebeuren? Dat lot bleef ons gelukkig gespaard, want zowel Henk al Midas stonden mooi en hadden uitzicht op de winst. De eerste die dat ook daadwerkelijk deed was Midas. Tegen de net van het WK jeugd teruggekeerde Max Warmerdam was hij nogal matig uit de opening gekomen maar toen die laatste zijn hand overspeelde was Midas er als de kippen bij om terug te slaan. Plotseling ontspon zich een interessant tijdnoodduel waarin Midas erin slaagde een pion buit te maken en dat gaf de doorslag. Twee oprukkende verbonden vrijpionnen bleken niet te stoppen en daarmee was het eerste Voorschotense punt daar. Hoera!

Toen kon natuurlijk ook Henk niet achterblijven. Tegen de andere Apeldoornse jeugdspeler, Thomas Beerdsen, speelde hij de opening uitstekend en hij zadelde hem op met een mismaakte pionnenformatie. Daar werden dus de pijlen op gericht en met succes, want bij de tijdcontrole kon hij bogen op een toreneindspel met pluspion. Gewonnen waarschijnlijk, maar je moet het wel even doen! Gelukkig bracht Henk met vaste hand het punt binnen en bracht zo de eindstand op 2-8.

Voor degenen overigens die de partijen willen naspelen, dan kan op de site van Apeldoorn, daar staan ze bijna allemaal.

Een zware nederlaag natuurlijk, maar eerlijk is eerlijk, we hadden daar vooraf al rekening mee gehouden. Deze tegenstander was gewoon te goed voor ons en daar moet je je dan bij neer leggen. Wel kunnen we zeggen dat we de sterkste tegenstanders in onze klasse nu gehad hebben en dat voor ons de echte strijd dus gaat beginnen. Op naar ronde 4, uit tegen het Nijmeegse UVS!

    Voorschoten 1            2130 - eFXO Apeldoorn                 2350   2 - 8
1.  Peter Wilschut           2268 - IM Alexander Kabatianski       2404   0 - 1
2.  Midas Ratsma             2156 - FM Max Warmerdam               2316   1 - 0
3.  Frits Fritschy           2072 - IM Stefan Kuipers              2395   0 - 1
4.  Henk Schouten            2164 - FM Thomas Beerdsen             2363   1 - 0
5.  Elwin van der Auweraert  2258 - FM Sjef Rijnaarts              2355   0 - 1
6.  Igor Damen               2079 - IM Merijn van Delft            2417   0 - 1
7.  Vincent Blom             2238 - Nico Zwirs                     2355   0 - 1
8.  Rosa Ratsma              2047 - FM Armen Hachijan              2313   0 - 1
9.  Frank den Herder         2046 - IM Arthur van de Oudeweetering 2271   0 - 1
10. David Jongste            1967 - FM Tim Lammens                 2314   0 - 1

Sander Hilarius


Teleurstellende nederlaag van het tweede

Na twee ronden was nog de vraag of het tweede om de bovenste plaatsen mee zou gaan doen of zou moeten strijden tegen degradatie. De 5,5-2,5 nederlaag tegen Oegstgeest heeft duidelijk gemaakt dat het eerste zeker niet het geval is. Op zich waren de voortekenen in de eerdere wedstrijden ook al wel duidelijk (verlies tegen 6 man van D4 en met heel veel geluk gewonnen van het op papier zwakste team, dat nu wel gewoon boven ons staat), maar daar waren nog wel allerlei goede redenen voor te verzinnen. Nu kwamen we gewoon veel te kort.

Bij het uitwisselen van de opstelling bleek dat ons Haagse smaldeel, dat tot nu toe 100% had gescoord, speelde tegen de drie Oegstgeesters met 2 uit 2. Die hebben nu 3 uit 3.

Thomas wilde wel met wit tegen Nikolic. Hij gaf een pion in ruil voor wat dreigingen tegen de zwarte koningsvleugel, maar daar kwam niet zo veel uit. Waar het precies mis ging, was mij niet duidelijk, in ieder geval konden na twee uur de stukken weer in het doosje.

Ook bij Bert was het snel klaar. Hij stond met wit al snel prima en won ook een pion. Daarna ging het een paar keer niet zo handig en ineens cirkelden de zwarte stukken rond de witte monarch en moest hij een stuk geven om mat te voorkomen. Wat overbleef was hopeloos.

Moet Roel Piket (snelschaakkampioen van Voorschoten in 1983) mochten we alweer een nieuw gezicht verwelkomen in het team. Roel had al snel een prettige stelling waarbij de stukken gericht werden op de koningsstelling van zijn tegenstander. Hij kreeg twee pionnen voor een geïnvesteerde kwaliteit en de zwarte koning kreeg het toen dermate benauwd dat zwart de kwaliteit moest teruggeven en werd weggetikt. Een fraaie rentree!

Stijn bleek in Hoogeveen in prima vorm en mocht aan bord 1 proberen dat een vervolg te geven tegen Fred Slingerland. Hij kreeg een zijvariant op het bord die bij de teamleider wel bekend was, maar dat was door een communicatiestoring niet bij Stijn doorgekomen. Hij moest er veel tijd insteken, maar kwam er desondanks voldoende uit. Wel stond hij wat passief en toen hij ergens wat miste, ging er een pion af en was ook deze partij al klaar.

Roderick mocht het met zwart opnemen tegen Joop Piket. Roderick werd meegezogen in een obscure opening, die ook al bekend bleek op onze club, maar ook deze informatie had Roderick niet tijdig bereikt. Na 10 zetten stond Rodericks stelling al op instorten en kon wit gaan prijsschieten op de gaten in de zwarte stelling. Na 24 zetten stond Roderick mat en was zijn lijdensweg voorbij. Tekenend voor de middag is wel dat ondanks het geringe aantal zetten, deze partij pas als vijfde beëindigd werd.

Nog voor er drie uur gespeeld was, was de wedstrijd al beslist en stond er 1-5 op het scorebord. Twan mocht eindelijk zijn eerste zet voor Voorschoten doen en het leek de teamleider dat hij prima stond. Het kostte wel veel tijd en volgens de computer was het ook niet zo bijzonder. Hij vroeg nog wat hij moest doen bij een remiseaanbod. Ik meldde maar dat als hij niet won, we zeker geen matchpunt zouden pakken, maar dat hij geen gekke dingen moest doen. Of het daar nou door kwam of door het gebrek aan bedenktijd weet ik niet, maar in ieder geval ging het vanaf dat moment snel bergafwaarts en de volgende nederlaag mocht aangetekend worden.

De wedstrijdleider had het in deze wedstrijd gemakkelijk, want nog voordat de tijdcontrole was bereikt, was de wedstrijd afgelopen. Het laatste uurtje voor de tijdcontrole werd nog gebruikt om de score een wat dragelijker aanzien te geven. Voor zover dat nog mogelijk was dan. Ondergetekende had een klein plusje in het eindspel met dame en paard omdat wit een zwakke pion had en zijn koning wat onveilig stond. Zwart fröbelde wat heen en weer met zijn dame en paard, miste een winst, maar vijf zetten later was hetzelfde plan in een simpeler versie mogelijk en toen lukte het wel.

Gerben voegde nog een halfje aan het totaal toe, maar het is een raadsel hoe hem dat lukte. Zijn tegenstander won een pion en had verder ook alle troeven in handen, maar Gerben verdedigde zich goed en wellicht met enige hulp van zijn tegenstander wist hij - na een voor deze wedstrijd langdurig toreneindspel - de remisehaven nog te bereiken.

We hebben nu 5 weken pauze om de goede vorm weer terug te vinden en aan Sinterklaas een nieuw studieboek te vragen, zodat we op 12 december weer vol goede moed kunnen aantreden tegen Sliedrecht.

   Voorschoten 2            1976 - Oegstgeest '80           2061  2½ - 5½
1. Stijn Gieben             2128 - IM Fred Slingerland      2299   0 - 1
2. Thomas de Ruiter         1867 - IM Nebojsa Nikolic       2325   0 - 1
3. Roderick van Kempen      2024 - Joop Piket               2067   0 - 1
4. Twan van der Togt        2081 - Gert-Michiel de Niet     2066   0 - 1
5. Wouter Noordkamp         1925 - Evert Leeuwenburgh       2032   1 - 0
6. Bert Houweling           2027 - Jan-Willem van Drunick   1991   0 - 1
7. Gerben van der Hoeven    1956 - Joop Bakker              1828   ½ - ½
8. Roel Piket               1798 - Johan Boots              1878   1 - 0

Wouter Noordkamp


Ratings zeggen weinig

In de eerste ronde van de Piet Houwelingbeker bleek de rating een slechte voorspeller van de uitslag. Uw verslaggever won in een vooruitgespeelde partij nog min of meer regelmatig, maar om de speeldag zelf regende het in de A-groep verrassingen. Gert Both zorgde met zwart voor de eerste door Bert Houweling te verslaan. Bert leek ondekbaar mat te hebben, maar moest daarvoor nog wel drie damezetten doen. Bij de eerste sloeg Gert een stuk en dreigde toen zelf ook mat. Toen Bert dat verhinderde, bleek Gert de witte loper die nodig was voor het matbeeld te kunnen verjagen en was het einde partij. Daarna volgden de verrassingen elkaar snel op. Arno Egberts opende tegen Marvin Dekker met een pionoffer het centrum waar de koning van zijn tegenstander nog stond. Dat leverde uiteindelijk een pion op en die werd in het eindspel verzilverd. Martin Mellens drukte de stukken van Willem van Briemen terug naar de onderste rij en won ook.

Titelhouder Jan Hellenberg verloor van Voorschoten 2-talent Thomas de Ruiter. Lang leek er weinig aan de hand in een dubbeltoreneindspel waarin Jan wat actiever stond, maar Thomas alles makkelijk dichthield. Of Jan ging forceren of Thomas een duidelijk plan had om zijn stelling te verbeteren, was mij niet duidelijk, maar Thomas won in ieder geval een pion en bracht die naar de overkant.

De grootste verrassing was wellicht de nederlaag van ratingfavoriet en veelvoudig clubkampioen Peter Wilschut tegen Dirk Gruijters. Peter had veel tijd nodig in de opening, bereikte een min of meer gelijkstaand toreneindspel, wat Dirk erg goed uitspeelde.

Het slotakkoord van de avond was voor Frits Fritschy die als enige wel volgens rating winst te winnen. Hij moest echter diep gaan tegen Arje Willemze.

In de B-groep zijn in de eerste ronde vaak enkele bliksemoverwinningen te bewonderen. Dat viel nu tegen, maar de uitslagen verliepen wel meer volgens verwachting. Marcel Denie was de eerste van de avond die een punt scoorde, maar toen was er al uren gespeeld. Van de andere kanshebbers had Wim de Ruyter een interessante partij tegen Ruud Aalbersberg, waarin hij naar eigen zeggen een keer Ruud de kans bood materiaal te winnen. Harry van der Stap moest lang werken om een wat betere stelling van Piet Wilschut te winnen. Ook Erik Bongers behaalde een overwinning, hoewel tegenstander Nico Loomans lang dacht wel prima te staan. Chris de Weert liet wel een halfje liggen, waarmee hij zelfs nog goed weg kwam tegen Cees van der Voorst.

Over drie weken de tweede ronde!

Zie de toernooipagina, de uitslagen in groep A en de uitslagen in groep B.

Wouter Noordkamp


Het vierde ligt op koers na winst op LSG 8

Het 4de team, dat een viertal jeugdigen telt, is versterkt met vier spelers die vorig seizoen promotieklasse speelden en zal naar verwachting hoge ogen gooien in de 3de klasse van de LSB. In de eerste ronde werd LSG 8 een gemakkelijke prooi.

Richard had twee dagen tevoren al na 24 zetten de captain van LSG op de knieën gekregen zodat we met een 1-0 op zak startten. Ondergetekende gaf als eerste het goede voorbeeld door na een stukoffer zijn tegenstander, die verdacht weinig bedenktijd gebruikte, volledig op te rollen. Ondertussen regeerde Carsten’s koningin soeverein en slokte de complete witte damevleugel op, waarna zijn aandacht even leek te verslappen maar dat was slechts schijn: 3-0.

Op de overige drie borden stonden remise-achtige stellingen. Omdat zijn tegenstander nogal passief opereerde kon Jip een gevaarlijke aanval beginnen op de witte koningsstelling die totaal onderschat werd. Bij Luuk had ik mij al verzoend met remise, die hij ook aanbood, maar toen zijn tegenstander als een vroege sinterklaas kadootjes begon uit te delen was er hoop op een beter resultaat. Na een kwaliteit volgde een dame en de buit was binnen (5-0). Jasper probeerde de gelijke stand te doorbreken door al zijn pijlen te richten op een eenzaam pionnetje op de damevleugel. Toen hij die pion scoorde was de energie op en werd de vrede getekend.

Na de overwinningen van het 2de en het 3de is de stand nu 3-0 voor Voorschoten tegen LSG.

   Voorschoten 4            1602 - LSG 8                    1451  5½ - ½
1. Jip Damen                1825 - Rob Uittenbogaard        1609   1 - 0
2. Richard van Offeren      1721 - Chris Molsbergen         1471   1 - 0
3. Jasper Zijlstra          1722 - John Kettenis            1537   ½ - ½
4. Ruurd de Boer            1639 - Julius Visser            1518   1 - 0
5. Carsten van der Hoeven   1528 - Stanley Bingen           1245   1 - 0
6. Luuk Weidema             1172 - Gert Helfferich          1124   1 - 0

Ruurd de Boer


Sterke start derde tegen LSG 5

De eerste klap is uitgedeeld en dat voelt goed!
Ons derde heeft LSG 5 regelmatig en overtuigend met 5-3 verslagen.
Onze witspelers wonnen alle vier en twee zwartspelers voegden daar hun remise bij.

Symon was de eerste met een beslissende niet zo diepe combinatie die een dame tegen een toren opleverde. Sander volgde snel met kwaliteitswinst toen hij vanuit de sterke opening beslissend binnenviel. Nieuweling Arjé deed het iets langzamer, maar dwingend. Hij won een stuk voor 2 pionnen. Het spartelen van hun tegenstanders duurde nog wel een tijd, maar de 3-0 stond al vroeg vast. Ook andere nieuweling Roel won, maar lag ook aan zijn tegenstander die in vliegende tijdnood in een gelijkstaand toreneindspel bezweek onder de voortdurende pressie die Roel in hoog tempo bleef spelen.

In de tussentijd had invaller Jip na lange verdediging een stuk laten vangen. Bij Timo bleef het de hele partij min of meer gelijk, ook toen zijn dame voor twee torens werd geruild. Ik wist in lastige stelling overeind te blijven en na een schijnoffer waar wit niet op in durfde te gaan, bleef er een dode stand over. Dirk tenslotte had het de hele partij moeilijk met een zwakke centrumpion. Toen hij dameruil vermeed was het ineens snel gebeurd.

   LSG 5                    1860 - Voorschoten 3            1885   3 - 5
1. Folkert Geertsma         1959 - Symon Algera             2046   0 - 1
2. Coenraad Spaans          1924 - Timo Bottema             1941   ½ - ½
3. Wim Zwinkels             1868 - Roel Piket               1700   0 - 1
4. Arthur Belle             1895 - Dirk Gruijters           1931   1 - 0
5. Wybe Evenhuis            1828 - Sander Hilarius          1840   0 - 1
6. Rick Derksen             1887 - Gert Both                1882   ½ - ½
7. Bart vd Bosse            1782 - Arjé Willemze            1911   0 - 1
8. Vincent Schenkelaars     1734 - Jip Damen                1825   1 - 0

Gert Both


Voorschoten 1 haalt eerste matchpunt

Na de nipte nederlaag in de openingsronde moest ons eerste team uit naar Voerendaal. Dat ligt zo’n beetje tussen Maastricht en Aken in en is van ons uit vermoedelijk de verst te bereizen tegenstander die we in Nederland kunnen treffen. Even voor de duidelijkheid: naar Groningen is 5 km dichterbij. Dat is dus ruim twee en een half uur in de auto voordat je eindelijk mag gaan schaken. Maar dan boffen wij nog want Igor bijvoorbeeld moest uit Groningen komen en die stapte afgelopen zaterdag dan ook al om 07.45 uur in de trein om de verre reis te gaan ondernemen. Af en toe kregen wij een appje van zijn vorderingen, ik ben nu in Utrecht, ik zit nu in de trein naar Heerlen, ik heb net ingecheckt in de sprinter naar Klimmen, ten slotte afgesloten met de boodschap dat hij alleen nog even 20 minuutjes moest wandelen. Toen de melding kwam ‘wat is het hier rustig en pittoresk zeg’, voorzien van een fotootje van een groen heuvellandschap, wisten wij dat hij er bijna was. Maar beloond voor al zijn inspanningen werd hij gelukkig wel, zoals we straks zullen zien.

Voor het eerste tiental van Voorschoten 1 geldt over het algemeen dat hoe verder weg er gespeeld moet worden, hoe beter op tijd wij aanwezig zijn. Thuiswedstrijden plegen nogal eens met open plekken achter de borden te beginnen, maar hier in Voerendaal waren we er om 13.00 uur allemaal. Hoera voor ons. Inclusief was dat invaller Marcus, die tevens als chauffeur was opgetreden en die zijn invalbeurt spectaculair kort hield: een uurtje ongeveer. Meer had hij niet nodig om de winst op te strijken. Dat was niet alleen zijn eigen verdienste, maar ook die van zijn tegenstander – of beter gezegd, van degene die zijn tegenstander belde. Want ja hoor, daar was hij weer, de mobiele telefoon. Tring tring, hoe dom kun je zijn. De regels veranderen wel voortdurend maar dat je tijdens de partij niet gebeld mag worden lijkt me zo langzamerhand toch wel genoegzaam bekend. Meelij met de betreffende Voerendaler kan ik dan ook niet hebben – te meer daar zijn opstelling toch al verdacht was en vroeg om moeilijkheden –, wel met Marcus. Die zat bij elkaar vijf uur in de auto om een uurtje te kunnen schaken. Fijn is dat. Als teamleider sta ik hier overigens wat minder genuanceerd in. Yes, een punt! En ik probeerde een brede glimlach te onderdrukken door heel begripvol te kijken.

Deze merkwaardige start kreeg een succesvol vervolg aan het bord van Peter. Die had met wit als tegenstander de in de Leidse regio welbekende Ivo Wantola getroffen, vorig jaar nog LSG’er, en was tegen hem zeer voortvarend uit de startblokken vertrokken. Op zet 15 stonden er al flink wat witte stukken klaar om Ivo’s koning te gaan belegeren en vijf zetten later hing die dan ook al aan de noodrem om niet gelijk te verongelukken. Helpen deed het evenwel niet. De zwarte stukken stonden elkaar hopeloos in de weg en Peter ging er dwars doorheen. Een zeer krachtdadige en fraaie zege. Zo stond het ineens 2-0 en lachte de middag ons tegemoet. Op de andere borden was het weliswaar niet allemaal even duidelijk maar vooralsnog wees niets erop dat de rest van de punten oneerlijk verdeeld zou worden. Zouden we gaan winnen?

Een half uurtje later dacht ik daar alweer heel anders over. Vincent had met zwart een lange theoretische variant op het bord gekregen, maar het probleem met die dingen is dat je soms tegenstanders hebt die het nog langer weten dan jijzelf. En daarbij ook nog eens beter begrijpen wat ze aan het doen zijn. In die ongewenste situatie was Vincent terechtgekomen en wat er op het bord kwam was een tamelijk leeg middenspel waarin wit alle manoeuvreerruimte had en zwart wanhopig naar veldjes moest zoeken. Als dat maar goed ging. Niet dus. De druk werd te veel, er vielen gaten en ten slotte kwam de vijandelijke koning zelf naar binnen wandelen. Een duidelijke nederlaag.

Ook David was uiteindelijk in de problemen gekomen. Lang had hij een heel klein minnetje gehad, maar daar heb je dan ook zwart voor, zonder dat dat rampzalige gevolgen leek te gaan hebben. Maar het was wel zaak heel alert te blijven en dat kostte hem veel tijd. Te veel, want op het moment dat hij echt de mogelijkheid kreeg zich goeddeels te bevrijden ontbrak hem de tijd de kleine combinatie die daarvoor nodig was te spotten en verzandde hij in plaats daarvan direct in een hopeloze positie. Twee pionnen gingen verloren en daarmee de partij. Niks 2-0 meer, gewoon weer 2-2.

Henk kreeg met wit een hedgehog tegen zich, dat is het Engelse woord voor egel, zo’n stekebeest dat zich gelijk oprolt als hij bang is. Ik weet dat het een serieuze opening is en bovendien heel flexibel, en dat het tot op het hoogste niveau soms wordt gespeeld, maar ik word er toch altijd een beetje lacherig van. Het ziet er gewoon niet uit. Alsof je net schaken hebt geleerd en daarom je houtjes telkens maar één vakje vooruitzet omdat het spel al ingewikkeld genoeg is. Zoiets als mijn manier van dammen: gewoon één schijf naar voren spelen en dan de rest er achteraan dichtschuiven. Zie mij maar eens te foppen met je meerslag. Erg onder de indruk was Henk er overigens niet van. Vanuit de opening kreeg hij een prettig voordeeltje en als hij de zetten niet had omgedraaid had hij zomaar een pion kunnen winnen met superieur spel. Maar dat gebeurde niet en toen nam de egelliefhebber het over. Gelukkig deed ook hij het niet nauwkeurig, miste eveneens een mooie kans echt te gaan prikken en toen restte een potremise toreneindspel.

Op dat ogenblik was ik nog steeds positief gestemd over de einduitslag. Toegegeven, Elwin stond wat minder en Frits zelfs zo goed als verloren, maar daar stond tegenover dat Igor een meer dan riante stelling had, ook Midas aan de goede kant van het bord zat en Rosa een toreneindspel inging met gewoon een pion meer. Met een beetje mazzel gingen we de 5,5 bordpunt wel halen. Maar zoals altijd liep het natuurlijk heel anders. Het begon ermee dat Elwin wel degelijk verloor. Hij had naar eigen zeggen alleen maar natuurlijke zetten gedaan maar was toch niet helemaal lekker uit de opening gekomen. Toch leek het allemaal wel te houden tot er ineens een zwarte toren op de open h-lijn verscheen en er een gemene matgrap in de stelling kwam. Die had Elwin duidelijk gemist en het was helaas gelijk te laat ook om er nog iets zinvols tegen te doen. Behalve opgeven dan. Dat was een lelijke tegenvaller want nu stonden we ineens met 3,5-2,5 achter en moesten er niet meer van dit soort verrassingen komen want anders liep het zelfs nog verkeerd af ook.

Gelukkig hadden we nog Igor in de strijd. De ellenlange reis die hij had moeten afleggen had zijn motortje blijkbaar alleen maar opgeladen want zeer geconcentreerd zat hij voortreffelijk te spelen tegen de ratingsterkste Voerendaler. Grappig is dat hij in de vorige ronde ook al de sterkste tegenstander had getroffen, toen op bord 9, en nu dus op bod 2 hetzelfde lot trof. Hij liet zich niet imponeren door de Duitse IM, sloeg diens wilde aanval af, nam het centrum over en kwam beter en beter te staan. Meerdere keren ontweek hij herhaling van zetten, wat een dappere manier van handelen is tegen iemand die 350 elopunten meer heeft en drukte zijn tegenstander naar volledige passiviteit. Kijk, dat is nu de mentaliteit die dijken heeft gebouwd en land ingepolderd! Igor liet niet meer los en bracht een fraaie overwinning binnen. Een diepe, diepe buiging.

Toen ik direct daarop maar weer eens een rondje langs de borden maakte bleek er bij Frits een mirakel te hebben plaatsgevonden. Zijn vrijwel hopeloze stelling bleek plots veranderd in een winnende, waarin Frits’ dame dood en verderf zaaide en alles rond de vijandelijke koning wegmaaide. Hoe kon dat nou ineens? De analyse laat zien dat de Voerendaler aanvankelijk heel voortvarend bezig was geweest maar toen het moment van oogsten daar was, steeds een suboptimale voortzetting koos. En als je dat maar vaak genoeg doet raak je uiteindelijke elk voordeel kwijt. Paniek doet dan ten slotte de rest en zorgt ervoor dat je de vijandelijke zware stukken zomaar laat binnenmarcheren. Zo raapte Frits hier en daar wat pionnen op, ruilde toen alles af en hield een simpel gewonnen pionneneindspel over. Dat was nog eens een welkome verrassing want met de plusstellingen van Midas en Rosa bracht dit de matchwinst wel erg dichtbij.

Maar niets blijkt vergankelijker dan mijn voorspellingen want wat is er nu toch weer bij Midas gebeurd? De laatste keer dat ik keek zag ik een mooie plusstelling, nu staat hij plots drie pionnen achter en totaal verloren. Curieus, en nog steeds is mij niet duidelijk welk lot hem heeft getroffen. Kijk dan even op het notatiebiljet zul je zeggen, maar dat maakt de verwarring alleen maar groter. Midas blijkt zijn zetten helemaal niet genoteerd te hebben maar er een pentekening op te hebben gemaakt! Het is maar goed dat de arbiter dat niet heeft gezien, want strikt volgens de reglementen is het niet toegestaan, maar als kunstliefhebber heb ik daar natuurlijk zeer waardering voor. Midas’ werk blijkt zich te bewegen in het schemergebied tussen Beeld en Taal. De argeloze kijker lijkt op het eerste gezicht iets van cijfers en letters te ontwaren maar nadere bestudering leert dat het in werkelijkheid om een volstrekt willekeurig samenstel van lijnen en strepen gaat die bij elkaar de suggestie wekken betekenis te hebben en een geheel te vormen. Zo wordt de kijker volledig op het verkeerde been gezet en maakt Midas ons duidelijk dat niets is wat het lijkt, en niets lijkt wat het is. Een totaalconcept dat hij vermoedelijk ook achter het schaakbord kracht meegaf: de schijn van de zege die overgaat naar de realiteit van de nederlaag. Alles verandert. Ik lijst ’m in, een echte Ratsma, dat gaat nog geld opleveren.

Jammer was het natuurlijk wel want nu lag het eindresultaat compleet op de schouders van Rosa. Die had vanuit een ingewikkelde opening tegen een – gezien zijn snelheid van zetten – vermoedelijk goed voorbereide tegenstander steeds het beste van het spel gehad en daar uiteindelijk een pion aan overgehouden. Die probeerde ze met man en macht te verzilveren, maar simpel was dat helemaal niet. Daar komt bij dat ze ook nog eens erg weinig tijd had en het dan heel moeilijk is lange tempovarianten uit te rekenen. Eén tussenzetje missen en je hebt geen 1 maar een 0. Groot was haar schrik toen ze dacht dat ze zichzelf om zeep had gebracht door een mataanval toe te laten maar gelukkig bleek haar tegenstander dat niet op te merken en dat was maar goed ook, want er was weliswaar een weerlegging, maar die was helemaal niet simpel te vinden. Zeker met weinig tijd. Uiteindelijk staakte ze maar haar winstpogingen en dat was terecht want ook de computer laat zien dat die er niet in zat. Sterker nog: die heeft er helemaal nooit ingezeten, steeds bleek ze ondanks die pluspion nog binnen de remisemarges te hebben geopereerd. Desalniettemin ook hier weer een voortreffelijke instelling. Als je wil winnen moet je er wat voor doen en durven.

Al met al kwam zo een 5-5 eindstand op het bord en heeft Voorschoten het eerste matchpunt in de eerste klasse binnen. Zonder meer een goed resultaat en vermoedelijk ook wel een terechte uitslag. Het laat in elk geval zien dat we heel volwaardig meedraaien in deze klasse en dat niets tot de onmogelijkheden behoort. Er staan ons nog vele leuke wedstrijden te wachten, waarvan de volgende is op zaterdag 7 november, thuis tegen Schaakstad Apeldoorn, de huizenhoge kampioensfavoriet met maar liefst negen titelhouders in zijn opstelling. Maar Igor heeft al laten zien hoe wij daarmee omgaan!

    Voerendaal               2248 - Voorschoten 1            2124   5 - 5
1.  IM Thomas Trella         2391 - Elwin van der Auweraert  2247   1 - 0
2.  IM Christian Braun       2417 - Igor Damen               2060   0 - 1
3.  FM Ivo Wantola           2389 - Peter Wilschut           2269   0 - 1
4.  FM Patrick Driessens     2283 - Vincent Blom             2232   1 - 0
5.  André Krueger            2139 - Rosa Ratsma              2076   ½ - ½
6.  Johannes Mundorf         2210 - David Jongste            1949   1 - 0
7.  Ruud van Meegen          2155 - Midas Ratsma             2136   1 - 0
8.  Dragos Ciornei           2162 - Marcus Driessen          2042   0 - 1
9.  Henk Temmink             2181 - Henk Schouten            2171   ½ - ½
10. Benjamin Nachbar         2148 - Frits Fritschy           2060   0 - 1

Sander Hilarius


Voorschoten 2 boekt zwaarbevochten overwinning op LSG 4

Volgens sommigen houden geluk en pech in het schaken elkaar in evenwicht. Dat lijkt mij onzin. Goed, de pech van de een is het geluk van de ander, maar bedoeld wordt vooral dat het op lange termijn net zo vaak mee zit als tegen. Spelers met stalen zenuwen zal het echter veel vaker mee zitten, hoewel zij dat zelf misschien gewoon een logische consequentie van hun spel vinden en helemaal niet van geluk spreken. Hoe dan ook, na de wedstrijd tegen LSG 4 kunnen we toch wel stellen dat de pech die er tegen D4 was, grotendeels is goedgemaakt.

De teamleider kreeg te maken met maar liefst drie afzeggingen. Gelukkig beschikken we dit seizoen over een ruime reservebank, maar toen Twan meldde dat zijn voetbalteam maar 10 spelers had en of het misschien mogelijk was dat hij ging voetballen in plaats van schaken, namen de zorgen toch wel wat toe. Het bood de ambitieuze jongens van het derde echter wel een mooie gelegenheid te laten zien wat ze in de KNSB-competitie kunnen.

Ruim op tijd was iedereen van ons aanwezig en dat was een hele geruststelling voor de teamleider. De vriendelijke waarschuwing van LSG dat er wegwerkzaamheden waren en het Denksportcentrum daardoor moeilijk te bereiken was, gaf de gelegenheid een alternatieve route te kiezen en extra marge te nemen. De teamleider van Rotterdam, dat tegen LSG 1 speelde, had dit bericht kennelijk nogal onderschat, want bij aanvang waren er van hen maar een paar spelers. Hierop ontstond discussie of er wel begonnen kon worden als er niet minimaal zes spelers aanwezig waren. Drie spelers lukte het zelfs helemaal niet om binnen het uur aanwezig te zijn en zij konden onverrichter zake weer huiswaarts. Terwijl het rumoer hierover nog in volle gang was, stonden bij ons al een paar borden in brand.

Arje maakte zijn debuut voor Voorschoten (welkom!). Met wit offerde hij in de opening een pion, waarna hij enige tijd later volledig ontwikkeld was en het loperpaar had, terwijl de stukken van zijn tegenstander nog op de onderste rij stonden, met uitzondering van de dame die vanaf a2 het strijdgewoel gade sloeg. Symon besloot al snel het bekende loperoffer op h7 uit te voeren, want hem de dame voor drie stukken opleverde en een behoorlijke ontwikkelingsvoorsprong.

Het eerste punt kwam echter van Martin. Zijn tegenstander besloot al vroeg tot een pionnenopstoot, maar verwaarloosde daarmee wel zijn ontwikkeling. Martin ging er eens goed voor zitten. Zelfs zo goed dat zijn tegenstander hem op een gegeven moment vroeg of hij nou al een zet gedaan had. Martin zette zijn tegenstander flink onder druk en toen wit besloot zijn opgerukte pion te beschermen door zijn witveldige loper tegen een zwart paard te ruilen, ging hij spoedig ten onder aan de zwakte van de witte velden. Een mooie partij van Martin!

Bij Symon ging het minder voortvarend. Hij zette de koningsaanval krachtig voort met zijn dame ondersteund door twee torens en een handjevol pionnen. Een witte pion kwam tot h6 en Symon kon met hxg7 de zwarte koningsstelling verder openbreken en de h-lijn openen. Toen hij dat echter naliet en zwart g6 kon spelen, stond de witte pion op h6 vooral in de weg. De zwarte stukken kwamen eruit en Symon raakte het initiatief kwijt. Hij had nog even de kans met h8D in twee zetten twee dames te offeren voor twee torens en verder te spelen met twee torens voor drie lichte stukken, maar toen hij dat naliet, werd hij genadeloos weggetikt.

Was het bij Symon al spectaculair, bij Thomas was het nog een graadje erger. Na 13 zetten ruilen won Thomas met zwart een pion, maar die moest hij teruggeven. Dat deed hij niet waardoor hij een kwal kwijt raakte. Vervolgens liet hij ook nog een loper insluiten en kreeg wit een fraaie vrijpion, waarmee hij kon gaan lopen. Wit raakte echter volledig de draad kwijt door al die mooie mogelijkheden. Hij koos ervoor eerst de ingesloten loper op te halen, wat Thomas de gelegenheid bood met zijn koning naar binnen te lopen en een vrije h-pion te krijgen. Maar wel met een toren minder. Wat er toen gebeurde, is bijna niet in een paar zinnen te vatten. Met toren en loper zou het toch mogelijk moeten zijn die ene pion te stoppen. Maar wit liet eerst zijn loper afsluiten van de h-pion, waardoor Thomas een eindspel met ongelijke lopers had kunnen bereiken. Dat deed hij echter niet en toen deed de loper weer mee. Daarvoor kreeg Thomas wel een extra vrijpion op de g-lijn. Wit zag het allemaal niet meer en speelde het zo onhandig dat hij uiteindelijke toren en loper moest geven voor de twee vrijpionnen. Toen had Thomas zowaar een loper meer. Nog steeds zag wit de waarde van zijn vrijpion niet, want die had hem nog een halfje op kunnen leveren. Hij ging in plaats daarvan achter een zwarte pion aan, waarna de andere juist doorliep. Oef! Een zwaarbevochten overwinning.

Zo stond het na de tijdcontrole 2-1 en stonden er vijf toreneindspelen op het bord. Sommige schakers (misschien dezelfden van de opmerking over het geluk) zeggen dat alle toreneindspelen remise zijn en dus zou het 4,5-3,5 worden. En dat werd het ook. Maar niet met vijf remises.

Wouter had na lang manoeuvreren een dubbeltoreneindspel met pion meer bereikt. Hij onderschatte echter het binnenkomen van de vijandelijke torens op de zevende rij en moest constateren dat er niets beters was dan afwikkelen naar een totaal gelijke stelling. Remise dus.

Bij Arje had de ontwikkelingsvoorsprong niet tot succes geleid en de extra pion van zijn tegenstander bleek belangrijker. Hij wist nog wel een toreneindspel te bereiken met een gelijk aantal pionnen, maar zwart had drie verbonden vrijpionnen die hard naar voren gingen en wit had nog geen enkele vrijpion. Remise zat er dan ook niet in.

Gelukkig bracht Stijn met zwart een punt binnen. In het middenspel werd er ondoorgrondelijk gemanoeuvreerd (Pe2-g3-e2-g3) maar resultaat hiervan was wel dat wit een behoorlijke plus leek te hebben. Gelukkig zegt een computerbeoordeling van +2 niet dat wit ook wint en Stijn wist de zaak onder controle te houden. Sterker nog, in de tijdnoodfase bleken zijn manoeuvres wel doeltreffend en hij won een pion. Altijd een goede ontwikkeling in een toreneindspel met nog veel pionnen. Wit was kennelijk toch wat aangeslagen van het weggeven van die pion, want even later ontglipte hem weer een onnauwkeurigheid waardoor Stijn met zijn koning kon binnendringen. Wit wachtte dat niet af en gaf direct op.

Het volgende gelukje vond plaats bij Timo. Na wat geschuif in de opening, stak hij de lont in het kruitvat door in het Siciliaans d5 te spelen. Even later stonden aan beide kanten alle stukken in. Op mijn vraag hoe het stond, antwoordde Timo dat hij het niet wist. Het bleek goed te zijn voor zijn tegenstander, maar wel complex om uit te rekenen en na wat onnauwkeurigheden van beide zijden ontstond een ongeveer gelijke stelling, die dan weer uitmondde in een toreneindspel. Dit speelde Timo niet zo handig en volgens zijn tegenstander zelfs uitgesproken slecht, maar gelukkig maakte de LSG’er de laatste fout. Hier stond het +14 (kortom, het is uit).

Wit speelde hier echter 55 Kh5? in plaats van 55 g6. Nu kon Timo 55 … a2 spelen, waarna 56 g6 faalt op 56 … Th3+ 57 Kg5 Tg3+ 58 Kf5 Txg6! 59 Kxg6 a1D 60 Txa1 pat! Wit sloeg dus maar de a-pion eraf, maar ook dat is remise zoals Timo wist aan te tonen.

Toen was alleen Roderick nog bezig. Opnieuw lag de last van een matchpunt op zijn schouders, maar deze keer liep het gelukkig goed af. Hij had een tijd een prettig plusje, maar dat verwaterde en er bleef ook hier een toreneindspel over, waarbij Roderick een vrijpion had en zijn tegenstander juist een dubbelpion. Het was niet zo makkelijk om progressie te boeken. In de slotstelling was dat net gelukt, maar Roderick koos wijselijk voor de remise om de teamoverwinning veilig te stellen. 4,5-3,5 met vijf overwinningen van zwart en drie remises.

De overwinning werd dus voor de poorten van de hel weggesleept. Misschien dat daardoor het eten bij de Italiaan extra goed smaakte. Volgende ronde tegen een andere bewoner van het Denksportcentrum: Oegstgeest 1.

   LSG 4                    1923 - Voorschoten 2            1964  3½ - 4½
1. Jan Hellenberg           1989 - Wouter Noordkamp         1972   ½ - ½
2. Marcel de Jeu            1966 - Stijn Gieben             2039   0 - 1
3. Marco de Mooij           1944 - Roderick van Kempen      2009   ½ - ½
4. Henk van der Scheer      1955 - Martin Voorn             2012   0 - 1
5. Peter Passenier          1929 - Symon Algera             2046   1 - 0
6. Rick Derksen             1887 - Thomas de Ruiter         1786   0 - 1
7. Daan Binnendijk          1877 - Arjé Willemze            1911   1 - 0
8. Johan Stins              1837 - Timo Bottema             1941   ½ - ½

Wouter Noordkamp


Eerste speelt goed maar verliest toch

De kop is eraf. Het debuut van het eerste team in de eerste klasse is weliswaar op een 6-4 nederlaag uitgelopen maar toch waren wij na afloop hoopvol gestemd. Tegenstander De Stukkenjagers verscheen met gemiddeld 160 ELO-punten meer achter elk bord en dat je dan een zware middag tegemoet gaat ligt voor de hand. Desalniettemin was het een open strijd en als je achteraf de schade opneemt blijkt zelfs een ware stunt helemaal niet onmogelijk te zijn geweest.

Het begon kalm. Frank speelde op bord 10 tegen Mark Clijsen een zeer emotieloze partij waarvan het enige wat je ervan kunt zeggen is dat beide spelers nauwelijks over de middellijn zijn geweest – behalve om stukken te ruilen dan. Remise was dan ook het logische resultaat.

Bij David op bord 8 was dat wel even anders. Hij had met Mark Haast een sterke Stukkenjager getroffen maar van de 400 elopunten verschil was achter het bord weinig te merken. Het stond lang vrijwel gelijk en toen zijn tegenstander een onnauwkeurigheid uit zijn vingers liet glippen had David zelfs een pion kunnen winnen en tegelijk zijn tegenstander met een geïsoleerde dubbelpion in een beroerd eindspel kunnen opzadelen, waarna die heel hard had moeten vechten om dat niet te verliezen. Maar beide spelers misten die combinatie en toen zag het bord er ineens heel anders uit. Er ging een kwaliteit verloren en verderop ook de hele partij. Jammer.

Igor trof een bord lager tegen de Tilburgse kopman Stefan Beukema hetzelfde lot, alleen in nog extremere mate. Ook hij had een minuscuul plusje toen zijn tegenstander zwaar blunderde en een stuk cadeau deed. In razende vaart gooide hij er direct een andere zet achteraan maar ik heb heel oude pappenheimers en mij maak je niks meer wijs: gewoon een ordinaire blunder. Tot mijn verbijstering zag ik daarna Igor op de volgende zet net zo snel het stuk weer terug cadeau doen als hij hem had gepakt waarna het opnieuw gelijk stond. Daar sta je dan met je emoties. Zie om en verwonder. Niemand lijdt zo als een teamleider. Nu had ook hier de Tilburger een overkill van 300 elopunten maar met een loper minder moet je toch wel van heel goede huize komen om niet te verliezen. Maar ja, dat gebeurde dus allemaal niet, Igor zag een ander grapje dat niet werkte, raakte van de juiste weg af en verloor. Héél jammer.

Op bord 6 speelde Frits met wit tegen de Nederlandse vrouwenkampioen Anne Haast. Hij week in de opening vrij snel af van de gebaande paden en dat bracht niet wat hij er ongetwijfeld van gehoopt had. Langzamerhand kwam hij in het nadeel en werd de stelling zorgelijk – tot Anne een bevrijdende zet toeliet die de hele tijd niet kon, maar nu dus één zet wel. Dat zou plots een volledig gelijke stelling opleveren, maar de oplettende lezer begrijpt al wat er gebeurde. Niets. Deze mogelijkheid ging ongebruikt voorbij, Frits’ positie werd meer dan zorgelijk, kritiek en toen was het allemaal voorbij.

Daarmee was de stand 3,5-0,5 in ons nadeel en was de wedstrijd zo goed als voorbij. Maar zou het ook een regelrechte afstraffing worden? Nee, want om te beginnen hadden we daar Elwin. Ook vorig jaar al onze topscorer was hij in deze eerste ronde weer voortreffelijk bezig. Op het vijfde bord trof hij met zwart Mart Nabuurs in een partij die lang gelijk op ging. Het was zorgvuldig manoeuvreren geblazen en zoeken naar positionele voordeeltjes. Aan het einde van het middenspel bleek dat Elwin beter te zijn afgegaan dan zijn tegenstander. Dat leverde een pion op en toen Nabuurs het verlies van een tweede wilde voorkomen kostte hem dat zijn loper. Een sterke zege.

Ook Peter deed een bijdrage aan de Voorschotense puntenpot. Op het vierde bord kon hij met wit tegen Joris Gerlagh in de opening geen potten breken waarna hij besloot het dan maar met geweld te proberen. Een pionoffer moest de zwarte stelling uit elkaar spelen, en later zelfs nog één, maar zijn tegenstander werkte daar niet aan mee. Het evenwicht werd nooit fundamenteel verbroken en toen Peter op het punt stond zijn pion weer terug te veroveren werd terecht tot remise besloten. Het leven was uit de stelling verdwenen.

Rosa moest op bord 7 tegen Herman Grooten. Ook hier bleef de stelling heel lang in evenwicht. Op zet 33 stond het nog gelijk, maar bij de tijdcontrole had ze een licht minnetje. Toen Rosa pal daarna minder nauwkeurig voortzette kwam ze in de problemen en moest een pion inleveren. In hogere zin was daarmee het pleit beslecht. Hoewel ze nog lang doorvocht kon Rosa het tij niet meer keren. Zwaar bevochten, maar wel een nul.

Niet veel later kon ook Henk zijn koning omleggen. Op bord 3 met zwart spelend tegen Bianca de Jong-Mühren was er na de opening niet zoveel aan de hand tot hij onnodig de c-lijn cadeau deed die onmiddellijk voorzien werd van zwaar wit materieel. Vanaf dat moment kon Henk zelf eigenlijk nauwelijks meer iets ondernemen en was het wachten op wat er op hem af zou komen. Daar nam Bianca de tijd voor. Er kwamen pionnen naar voren, een paard zocht naar het beste veld, de koning werd gecentraliseerd – en al die tijd stonden twee witte torens op de enige open lijn op het bord elk zwart tegenspel tegen te houden. Toen pal na de tijdcontrole dan eindelijk de tijd rijp was voor actie, kwamen er andere lijnen open en stortte Henks bouwwerk snel ineen. Motto van deze partij: let op je open lijnen.

Dat was het zesde bordpunt dat De Stukkenjagers scoorde waarmee ze dus definitief de beide matchpunten pakten. Restten alleen nog de partijen van Midas en Vincent om de stand wat dragelijker te maken. En dat lukte volledig. Midas speelde op het topbord met zwart tegen Nick Bijlsma en kwam de opening zonder grote problemen door. Er werden een paar keer de zetten herhaald maar daar was de witspeler toch niet tevreden mee. Dat had hij beter wel kunnen zijn want pal daarna pakte Midas met een leuke combinatie een pion en toen was er nog maar één die kon winnen. Een poging de zaak te vertroebelen pakte voor de Stukkenjager verkeerd uit en zorgde ervoor dat er een toreneindspel van drie tegen twee pionnen op het bord verscheen waarbij de witte koning was afgesneden. Vooral dat laatste was cruciaal. Midas liet niet meer los en tikte de partij bekwaam uit.

Ook Vincent had op bord 2 tegen Bram van den Berg goede zaken gedaan. Lang had hij het beste van het spel maar was een overwinning heel ver weg. Op zet 55 was de stelling eigenlijk weer bijna in evenwicht maar was het toch Vincent die de loop der dingen dicteerde. Uiteindelijk leverde dat een eindspel op van beiden een zwartveldige loper en twee pionnen. Maar de pionnen van Bram waren geblokkeerd en die van Vincent bewogen nog. Het enige probleem was dat er steeds pat dreigde. Dat zorgde voor een zeer langdurige fase waarin de tempo’s op een goudschaaltje werden gewogen. Uiteindelijk slaagde Vincent erin de Tilburgse verdediging te kraken en haalde het punt binnen. Een heel leuk en leerzaam eindspel.

Zo werd de eindstand 6-4 voor De Stukkenjagers. Er waren zeker kansen op beter, maar laten we wel wezen, het pakken van die kansen heeft weer iets te maken met je handigheid in het spel en dat plegen we uit te drukken in elogetalletjes. En daarvan had De Stukkenjagers er gewoon een stuk meer. Een terechte nederlaag dus, maar tegelijk ook een hoopvolle. Deze tegenstander is een van de sterkste in onze klasse en als je die in de problemen had kunnen brengen, dan komen de matchpunten tegen de anderen vanzelf. Volgende ronde uit naar Voerendaal. We gaan moedig voorwaarts!

    Voorschoten 1            2124 - De Stukkenjagers         2284   4 - 6
1.  Midas Ratsma             2136 - Nick Bijlsma             2312   1 - 0
2.  Vincent Blom             2232 - Bram van den Berg        2203   1 - 0
3.  Henk Schouten            2171 - Bianca de Jong-Muhren    2307   0 - 1
4.  Peter Wilschut           2269 - Joris Gerlagh            2215   ½ - ½
5.  Elwin van der Auweraert  2247 - Mart Nabuurs             2310   1 - 0
6.  Frits Fritschy           2060 - Anne Haast               2366   0 - 1
7.  Rosa Ratsma              2076 - Herman Grooten           2318   0 - 1
8.  David Jongste            1949 - Mark Haast               2352   0 - 1
9.  Igor Damen               2060 - Stefan Beukema           2374   0 - 1
10. Frank den Herder         2045 - Mark Clijsen             2085   ½ - ½

Sander Hilarius


Teleurstellende start van het tweede

De renovatie van het tweede heeft nog niet tot een sprankelend resultaat geleid. Het optimisme kreeg een flinke knauw door een teleurstellende 3,5-4,5 nederlaag in de seizoensopening tegen D4. Zoals zo vaak bezweek menigeen onder de spanning en ging de eerste ronde volgens traditie verloren.

Het verzoek van de teamleider om om 12:15 aanwezig te zijn zodat iedereen elkaar even een handje kon schudden, viel in het water nadat de ene na de andere speler via de groepsapp liet weten iets later te zijn vanwege files of omdat ze verdwaald waren.

Om half één was bijna iedereen wel aanwezig, hoewel de tegenstanders nog maar met drie waren. De wedstrijdleider wilde echter per se beginnen en gelukkig was het grootste deel van D4 na een minuutje rekken toch aanwezig. Helaas gold dat niet voor twee spelers van D4. Zij stonden in een file achter een ongeluk en duidelijk was dat het lang ging duren. De teamleider van D4 had met dit nieuws in het achterhoofd nog even de opstelling omgegooid, waardoor de spelers van bord 1 en 2 aan 6 en 7 kwamen en de borden 1 en 2 voor de laatkomers waren. Zij wisten uiteindelijk pas tegen twee uur het clublokaal te bereiken. Toen waren de twee punten al lang toegekend. Jammer voor Twan en Stijn die zich hun debuut ongetwijfeld anders hadden voorgesteld. De supporter van SHTV zal ook niet voor de ene zet van Stijn gekomen zijn. Wordt nog vervolgd omdat D4 een beroep heeft gedaan op overmacht.

De rest van het team werd niet geïnspireerd door de vlugge voorsprong. Martin kon zijn debuut niet opluisteren met een punt. Tegen de hoogstgerate tegenstander werd de stelling langzaam ietsje minder en toen hij iets overzag, ging er een kwaliteit af. Daarna probeerde hij manmoedig het eindspel te verdedigen, maar dat lukte niet. Bij Bert ging de partij lang gelijk op, totdat hij zomaar een stuk wegblunderde. Ook hier duurde de partij nog even, maar stond de uitslag wel vast.

Gerben speelde zoals zo vaak een onderhoudende partij. Aanvankelijk stond hij prima, maar mede onder druk van de klok in een ingewikkelde stelling, koos hij hier en daar niet de sterkste voortzetting en daar wist zijn sterke tegenstander wel raad mee.

Met de 2-3 tussenstand waren er nog goede kansen op matchpunten. Thomas stond prima en Roderick had met wit wat pionnetjes meegepakt, maar Wouter had zomaar een pion cadeau gedaan, won die weliswaar terug, maar was wel in een moeizaam toreneindspel beland, waarvan het de vraag was of er een halfje in zat.

Thomas won inderdaad. Hij liet zien niet alleen aan bord 1 te kunnen winnen en speelde een prima partij. Druk opvoeren, verzwakkingen uitlokken, kwaliteit winnen. Daardoor raakte hij wel even het initiatief kwijt en moest in de verdediging, maar ook dat ging naar wens en hij kon een verdiend punt bijschrijven.

Toen Wouter zomaar ineens twee pionnen in de schoot kreeg geworpen, leek de overwinning binnen. Hij moest er weliswaar één teruggeven, maar kon toen wel een vrijpion naar de overkant brengen. Dat ging echter maximaal onhandig. Na een subtiel bedacht zetje waren de remisetendensen ineens groot. De witspeler bevestigde dit door in vier zetten liefst drie keer remise aan te bieden. Wouter probeerde het nog even, maar moest toch in remise berusten.

Daarmee lag de druk zoals wel vaker bij Roderick. Roderick liet de ene na de andere winstweg links liggen en koos in plaats daarvan voor een smal kronkelpaadje waar zijn tegenstander nog de nodige valkuilen kon graven. Bang voor mogelijk tegenspel, koos hij net de zetten die zijn tegenstander juist kansen gaven, zoals dat in dit soort situaties zo vaak gaat. Er ontstond een pionnenrace, waardoor beide spelers mochten proberen met twee dames, een paard en wat pionnen de ander mat te zetten. Roderick promoveerde als laatste, maar omdat zijn tegenstander niet direct schaak kon geven, mocht Roderick dat doen. In een stelling met 4 dames is dat vaak beslissend. Dat had nu ook zo kunnen zijn, maar toen Roderick het verkeerde schaakje koos, vond de zwarte koning een rustplek op a2. Daarna was zwart degene die mat zette.

Een teleurstellend einde van de openingswedstrijd. Over twee weken komt gelukkig alweer de kans op revanche als LSG 4 de tegenstander is.

   Voorschoten 2            1990 - D4                       2000  3½ - 4½
1. Twan van der Togt        2081 - NO                              1 - 0 R
2. Stijn Gieben             2039 - NO                              1 - 0 R
3. Gerben van der Hoeven    1981 - Robbert van Vossen       2073   0 - 1
4. Roderick van Kempen      2009 - Thorvald Guurink         2033   0 - 1
5. Bert Houweling           2042 - Marc Caluwe              1977   0 - 1
6. Martin Voorn             2012 - Maykel Smits             2085   0 - 1
7. Wouter Noordkamp         1972 - Joost Sips               1967   ½ - ½
8. Thomas de Ruiter         1786 - Frans van Gils           1863   1 - 0

Wouter Noordkamp


Nog meer verrassende uitslagen in de tweede ronde van de interne

Ik was niet van plan elke week een stukje te schrijven over wat er gaande is in de interne competitie, maar ik denk dat ik onze vorige wedstrijdleider zeer teleurstel als ik niet vertel over zijn fantastische overwinning.
Dus bij deze: Deze week gebeurden er eveneens verrassende dingen aan de schaakborden. Zo wist Ruurd de Boer van Wouter Noordkamp te winnen. Symon Algera maakte een mooie remise tegen Henk Schouten. Martin Voorn zat tegenover een wat nonchalant spelende Cees vd Voorst en maakte het genadeloos af. Misschien al minder bijzonder is dat ons jeugdlid Matthijs ook zijn tweede wedstrijd gewonnen heeft.

Zie de uitslagen.

Christine van der Ven


Verrassende eerste ronde-uitslagen bij de interne

Een paar spelers zijn voortvarend van start gegaan in de interne competitie: zo wist Roderick te winnen van Henk Schouten en ons nieuwe erelid Gert van Symon. Onderschat ook zeker Frans Palm niet, die Teun op jeugdige wijze wist te verschalken. Ons kersverse jeugdlid Matthijs maakte korte metten met zijn eerste senior, hij had daar zelf zo'n 15 minuten van zijn bedenktijd voor nodig. Cees vd Voorst houdt zijn goede vorm van vorig seizoen vast door met een mooie remise tegen Sander te beginnen.

Christine van der Ven


Gert Both erelid

Op de afgelopen ALV is Gert Both benoemd tot erelid. In zijn ondertussen ruim 40-jarige lidmaatschap is hij vele jaren bestuurslid geweest, zowel secretaris, voorzitter als wedstrijdleider. Daarnaast organiseert hij al jaren vrijwel in zijn eentje het Koningsdagtoernooi en is hij ook al lange tijd voorzitter van de LSB.

Wouter Noordkamp


Christine van der Ven nieuwe wedstrijdleider

Christine van der Ven heeft Ruurd de Boer opgevolgd als wedstrijdleider. Voorlopig verandert er niets. Het e-mailadres voor afmelden is onveranderd afmelden@svvoorschoten.nl, het telefoonnummer wijzigt naar 06-20564446. De informatie is ook te vinden op deze website.

Wouter Noordkamp


Succesvolle simultaan van de clubkampioen

Het nieuwe schaakseizoen is weer begonnen. De gebruikelijke opwarmavond bestond dit jaar uit een simultaan gegeven door clubkampioen Peter Wilschut. 16 deelnemers probeerden het hem lastig te maken. Dat lukte Ronald van Vleuten, Gert Both en Henk Schouten het beste, want zij wisten te winnen. Roderick van Kempen boekte een remise. De overigen, waaronder ook de nieuwe generatie aanstormende jeugd in de personen van Jet, Cato en Matthijs, moesten de eer aan Peter laten.

De aanwezigen vermaakten zich prima, misschien mede met dank aan de zoutjes van Jan. Gezien de reacties kon dit wel eens het begin van een langere traditie worden.

Wouter Noordkamp


De jeugd doet het goed in Dieren

Vijf Voorschotenaren waren actief in Dieren waar het Open NK werd gehouden. De mooiste prestatie werd geleverd in het 6-rondig toernooi (rating tot 1750). Carsten wist met 5,5 uit 6 de groep overtuigend te winnen. Ook Luuk deed het prima en viel met 4 uit 6 (bijna 3,5 punt boven de volgens rating verwachte score) in de prijzen. Een week later wist Midas de hoogste vierkamp op zijn naam te schrijven. Ondanks dat hij de laagste rating had, scoorde hij 3 uit 3. Christine en Wouter waren minder succesvol en zinnen op revanche.

Wouter Noordkamp


Sander Hilarius wint B-groep van LCT toernooi

Sander Hilarius – die er na zijn onderbreking eerder dit seizoen duidelijk zin in had – begon gebalanceerd met 3 zwarte remises en 3 witte overwinningen. Daarna zette hij een stevige eindsprint in en versloeg achtereenvolgens de hoogste ratinghouder, de aanvankelijke koploper en zijn directe concurrent, waardoor hij met 7,5 uit 9 ongedeeld winnaar werd van de B-groep van het LCT, met een TPR van 2100.

In de A-groep haalde Peter Wilschut een nette 5 uit 9 (inclusief een remise tegen de Bulgaarse IGM Marian Petrov) en moest Rosa Ratsma na 5 ronden (met 2,5 punt) afhaken.

In de B-groep werd verder Thomas de Ruiter met 6 uit 9 (ongeslagen) gedeeld 6e en verdiende daarmee een heleboel ELO-punten. Gert Both begon goed met 3 uit 4, maar moest zich na 3 nullen in de tweede toernooihelft tevreden stellen met 5 uit 9. Ronald van Vleuten – na vele jaren van afwezigheid nu actief op onze maandagmiddag – scoorde een keurige 50%.

En Nico Loomans scoorde zoals volgens de ELO verwacht mocht worden: 4 uit 9 – waarmee hij zelf niet helemaal tevreden zal zijn.

Uw verslaggever op afstand (met dank aan Internet),

Bert Houweling


Arje Willemze gedeeld 2e bij PK van de Leidse Schaakbond

Het Persoonlijk Kampioenschap van de Leidse Schaakbond kende aanvankelijk slechts twee Voorschotense deelnemers, maar op de eerste speeldag kwam er nog een derde bij, die zich nog snel als lid van Voorschoten aanmeldde. Arje Willemze, al bekend als vader van jeugdlid Jesse, zal hier geen spijt van gehad hebben, want hij eindigde op de gedeelde tweede plaats in de B-groep. Met 5 uit 7 (waaronder 2 byes) bleef hij ongeslagen.

In de A-groep waren er minder successen. Wouter verloor de eerste partij, speelde toen alles remise en won pas een keer toen op één na alle wedstrijden beëindigd waren. Frits had geen gelukkig toernooi. Hij strooide tegen veelal zwakkere tegenstand met ratingpunten en won dus ook niet de gehoopte ratingprijs.

Hopelijk is Voorschoten volgend jaar wat beter vertegenwoordigd!

Wouter Noordkamp


Kinderen én ouders doen schaakexamen

Op vrijdag 26 juni zijn bij de jeugdafdeling de schaakexamens afgenomen. Voor het eerst schoven er ook ouders aan. Variërend van kandidaten voor Stap 1 tot aan één ouder (Bernard Vermet) die opging en slaagde voor zijn stap 4 examen.

Gelukkig hebben we de foto's nog.

Roderick van Kempen


Schaakseizoen afgesloten met Fischer random en bitterballen

De slotavond van het schaakseizoen 2014-2015 trok 22 belangstellenden. Dat is wel eens veel minder geweest. Er stond zoals de laatste jaren gebruikelijk Fischer random schaak op het programma. Fischer random is niet voor iedereen aantrekkelijk. Het verhaal gaat dat ‘mindere’ schakers meer kans hebben omdat er geen openingstheorie, maar mijn standpunt is dat juist met deze schaakvorm de spelers met het echte inzicht en begrip komen bovendrijven.

Acht aanwezigen gingen liever gewoon rapidschaken. Frans Palm toonde zich oppermachtig met 7 uit 7 voor Piet Wilschut met 5,5 en Jasper Zijlstra met 4,5.

Bij het Fischer random schaak had ondergetekende het zichzelf lastig gemaakt door te kiezen voor handmatig indelen volgens het Zwitsers systeem. Dat kon gelijk dienen als test voor een eventuele rapidcompetitie in het komende seizoen, maar op deze manier indelen lijkt toch niet voor herhaling vatbaar, het is iets te bewerkelijk.

Uiteindelijk stonden na 6 ronden Peter Wilschut en Marcus Driessen met 5 uit 6 bovenaan. Elwin van der Auweraert gaf in de laatste partij een stuk weg en volgde mede daardoor op een half punt. Leuk was het om Marco Combe weer eens op de club te zien. Met 3,5 toonde hij aan het schaken nog niet verleerd te zijn.

Om de stemming nog wat te verhogen had Jan gezorgd voor bitterballen, vlammetjes en meer van dat spul. Een prima afsluiting van een succesvol seizoen!

Eindstand Fischer random:

1.   7 Driessen, Marcus          5.0 23.0 18.50 2042 2341 +2.26
2      Wilschut, Peter           5.0 21.0 16.00 2269 2345 +0.58
3.   1 Van der Auweraert, Elwin  4.5 20.5 13.75 2262 2234 -0.12
4.   3 Schouten, Henk            4.0 20.0 10.00 2171 2157 -0.07
5.   5 Algera, Symon             3.5 20.5  8.25 2046 2015 -0.02
    13 Combe, Marco              3.5 16.5  6.75 1689 1972 +1.52
7.   9 Noordkamp, Wouter         3.0 20.5  7.00 1970 2038 +0.49
    14 Both, Gert                3.0 19.5  8.50 1882 2096 +1.03
     6 Den Herder, Frank         3.0 12.5  2.50 2045 1811 -1.38
    10 Hilarius, Sander          3.0 11.5  2.50 1840 1884 +0.25
11.  4 Fritschy, Frits           2.5 18.5  5.50 2098 1923 -1.30
12. 12 Van Vleuten, Ronald       2.0 16.5  2.00 1600 1751  1751
13.  8 Van Kempen, Roderick      1.0 16.5  0.00 2029 1704 -2.32
14. 11 De Boer, Ruurd            0.0 15.0  0.00 1639 1127 -0.92

Eindstand rapidschaak:

1  Frans Palm           7
2  Piet Wilschut        5,5
3  Jasper Zijlstra      4,5
4  Cees van der Voorst  4
5  Bert Hogendoorn      3
6  Ruud Aalbersberg     2
   Cees Besuijen        2
8  Willem Oudhof        0

Wouter Noordkamp


Net boven de 50% in Echternach

Het rapidtoernooi in Echternach wordt al zo’n 20 jaar door een delegatie uit Voorschoten bezocht. Een weekend lang 9 partijen schaken van 45 minuten per persoon in een mooie omgeving en ’s avonds gezellig uit eten. Maar liefst 316 schakers kozen hier dit jaar voor, onder wie Charles, Gert, Bert en Wouter.

Het was voor mij de eerste keer en mij werd vooraf verteld dat je door het grote niveauverschil en het indelingsysteem heen en weer zou jojo’en tussen sterke en zwakke spelers en dan uiteindelijk op 5 punten (plus of min een half) zou eindigen. Dat maakte de toto voor mij wel gemakkelijk: iedereen op 5, behalve mijn teamgenoot in wie ik een onbegrensd vertrouwen had. Bert zou op 6 eindigen.

Het overnachtingsadres was net als vorig jaar Burg Bollendorf. In Duitsland, dus KPN heeft in 3 dagen zo’n 10 keer een SMS gestuurd met de beltarieven in het buitenland als er weer eens een grens gepasseerd werd. Het hotel had nog plek genoeg en dat bleek geen toeval, want op de zaterdagavond vierden de domPiraten, lokaal zeer bekend, hun 11-jarig jubileum met een groot openluchtoptreden op de binnenplaats van de burcht. Een combinatie van Kölschrock en kennelijk bekende Duitstalige meezingers. Wij hadden ons daar niet door laten afschrikken, sterker nog als hotelgasten mochten we gratis meegenieten.

Gert had op de heenreis nog verteld dat hij wel eens ’s nachts wakker schrok van de situatie dat hij een gewonnen stelling had tegen een sterke speler, die vervolgens met een stalen gezicht een illegale zet zou doen om zodoende alsnog te winnen. Mij leek het – wellicht nogal naïef – dat veruit de meeste spelers eerlijk zouden spelen. Bert dacht dat titelhouders zoiets vooral niet zouden doen omdat dit hen lang nagedragen zou worden en dus slecht voor hun reputatie zou zijn.

Bij het schaken viel op dat Gert als enige aan het jojo’en was. Een remise tegen een 2100-spelers werd teniet gedaan door een halfje in de slotronde tegen een speler met 1500 die alle stukken ruilde. Daarmee eindigde Gert op 5 en was daarmee gematigd tevreden.

Charles haalde een halfje minder, maar tegen veel sterkere tegenstand. Hij won in ronde 2 al van een speler met 2100 en herhaalde dat later nog een keer. Ook boekte hij nog een remise tegen een 2100-speler. Hij was dan ook een stuk blijer met het resultaat.

Bert stond na de eerste dag op 4 uit 5, maar haalde daar op dag 2 nog maar één punt bij. Hij verloor van drie titelhouders, maar de manier waarop dat ging (vrij snel een stuk cadeau gedaan), zorgde ervoor dat hij niet echt tevreden met het eindresultaat was.

Bij mij viel op de eerste dag vooral de remise tegen de Franse GM Feller op. Zijn naam kwam me vaag bekend voor en associeerde ik met fraude. Enig zoekwerk na afloop bevestigde dit beeld, waarmee Berts aanname over een bezoedelde reputatie waarschijnlijk wel bewezen was. In deze partij was het maar goed dat er geen belchinezen aanwezig waren, want de partij deed menig wenkbrauw fronsen. Het ging prima, ik won een pion, maar liet dat verzanden in een eindspel van toren+paard tegen toren dat remise werd. Maar niet nadat er twee zetten lang zomaar een zwarte toren geslagen kon worden, wat wij beiden niet zagen.

Dit werd mij ’s avonds bij Italiaan duidelijk gemaakt, hetgeen de glans er toch een beetje afhaalde. Op de tweede dag kwam er nog 1,5 bij, waaronder een mooi halfje tegen een Britse Luxemburger met ruim 2350, dus hoewel mijn score ook 5 uit 9 was, was ik daar heel tevreden mee. Helaas bleek bij het invoeren van de partij dat ik in één zet had kunnen winnen, die ik nota bene nog had gezien ook. Hetzelfde gebeurde ook nog in de 8e ronde tegen een Andorrese FM.

Ook de toto eindigde onbeslist, met drie deelnemers die evenveel fout zaten.

Tot slot nog de eindstand en de TPR’s. Omdat deze nogal vertekent door de lage tegenstand in de eerste ronde, staat tussen haakjes nog de TPR zonder voor iedereen de twee overwinningen tegen de spelers met de laagste rating.

    Naam               Punten  WP    TPR
87  Bert Houweling        5    30    2074 (2121)
88  Wouter Noordkamp      5    29,5  2153 (2205)
120 Gert Both             5    25,5  1848 (1882)
145 Charles van der Ven   4,5  27    1982 (2031)

Wouter Noordkamp


Michel Boldewijn clubkampioen na spannende barrage

Omdat de eerste en tweede seizoenshelft een andere winnaar had opgeleverd speelden Robin Lemkes en Michel Boldewijn op vrijdag 19 september een barrage. Na vier partijen was er nog altijd geen winnaar, zowel de rapidpartijen als de snelschaak partijen waren in 1-1 geëindigd. Tijd dus voor een "suddendeath match". Michel koos voor de witte stukken en moest daarom winnen, voor Robin was een gelijkspel voldoende. Wit kreeg als snel de overhand in de partij, maar maakte het nog even spannend door zijn toren weg te geven. Uiteindelijk werd de tijdsdruk Robin te veel. De nieuwe jeugdkampioen heet daarom Michel Boldewijn. Proficiat!

Roderick van Kempen


Sterke eindspurt Peter Wilschut net voldoende voor nieuwe titel

In feite speelde dit schaakseizoen slechts een drietal voor de hoofdprijs. In de eerste helft van de interne competitie stond Peter continu aan kop, waarna hij enkele ronden verstek liet gaan. Henk Schouten profiteerde onmiddellijk door t/m de 17de ronde lijstaanvoerder te zijn. Daarna nam Frits Fritschy het roer over. In deze periode trakteerde hij met wit Peter op zijn enige nederlaag. Henk haakte af na o.m. verlies tegen Peter. De laatste ronden werd het gat tussen Frits en Peter steeds kleiner: tegenover remises van Frits plaatste Peter louter overwinningen. Logisch dat de 3de confrontatie in de slotronde tussen de matadors tot de ontknoping zou leiden. Aan remise zou Frits genoeg hebben.

De partij verliep voortvarend: tegen de 20ste zet leek het eindspel al aan te vangen. De opstelling van Frits’ paarden was wat ongelukkig, terwijl de pionnen op b7 en a4 en de toren op a8 een kwetsbare indruk maakten, vanwege de druk van Peter’s loper op g2. Toen Frits besloot tot paardenruil werd zijn stelling op de damevleugel onhoudbaar omdat Peter’s pionnen daar vrij spel kregen. Aldus nam Peter de titel over van Midas Ratsma.

De partij tussen de nummers drie en vier, Henk Schouten en Frank den Herder, eindigde nogal hilarisch. In iets betere stelling plaatste Frank met z’n paard een vork op twee torens. Henk meende zijn dame te kunnen offeren door het paard onschadelijk te maken, omdat daardoor een loperlijn geopend werd. Met de loper pende hij verrassend Frank’s dame. Van de schrik bekomen pende Frank vervolgens Henk’s dame met zijn loper, waarop Henk (wellicht iets te snel?) capituleerde.

Ondergetekende verspeelde de ratingprijs (<1850) door een eerder voornemen niet uit te voeren, waarmee een 2de pion gewonnen zou worden. Het verzuim strafte Wouter Noordkamp onmiddellijk af. Cees van der Voorst, een goed seizoen spelend, maakte knap remise tegen Gert Both en kaapte aldus de ratingprijs weg.

Zie de uitslagen en eindstand.

Volgende week donderdag sluiten we het schaakseizoen af met Fischer Random en Rapidschaak.

Ruurd de Boer


De Vink actief op het NK Schoolschaak 3-5

Zaterdag 13 juni was het NK schoolschaak 3-5 in Amsterdam. Dit scholenkampioenschap is voor kinderen in groep 3, 4 en 5. In het voorjaar was het kampioenschap van de regio en toen werd de Vink 2e.

Het team bestond uit Chris, Dylan en Thijs uit groep 5 en Ivanke uit groep 4. Ze werden ingedeeld in groepen met leeftijdsgenoten en vervolgens speelden ze 7 ronden. Chris en Dylan werden 13e, Thijs werd 17e en Ivanke speelde zeer goed in haar groep en werd 1e.

De Vink werd uiteindelijk 4e in de categorie t/m 5 kinderen.

Tot slot een foto van het team en de medaille die Ivanke kreeg.

Meer informatie kan je vinden op de toernooisite.

Chris de Weert


IC: Wouter’s koningsdans was tevergeefs

Nog twee mensen azen op het kampioenschap: Frits Fritschy en Peter Wilschut. Plek drie is definitief vergeven aan Henk Schouten, die een regelmatige overwinning op Gert Both boekte. Frank den Herder en Symon Algera maken de meeste aanspraak op de 4de en 5de plaats. Symon zette op de hem bekende wijze in het Hollands met Lg5 Dirk Gruijters klem, die zijn ontwikkeling ernstig belemmerd zag. Met een loperoffer verzilverde Symon zijn stelling.

In een op het oog gelijk opgaande strijd tussen Peter en Roderick van Kempen werden de dames en de meeste stukken geruild. Toen ik terugkwam na een korte leespauze was de partij plots afgelopen: 1-0 voor Peter. Hoe is mij ontgaan. Alle aandacht ging nu uit naar Frits die tegen Wouter Noordkamp aantrad. Na het middenspel had Frits licht voordeel omdat zijn zware stukken actiever opgesteld stonden. Maar hij wilde kennelijk forceren getuige enkele gewaagde zetten, die Wouter onmiddellijk afstrafte. Resultaat: 2 pionnen winst en een zo goed als gewonnen eindspel. Wat Wouter onderschatte was de impact van de door Frits doorgeschoven en dus geofferde pion naar h5, die een gat veroorzaakte op Wouter’s tot dan toe veilige koningsvleugel. De reeks schaakjes liet Wouter’s koning dansen rondom zijn dame. Menige dame zou zijn verleid, maar deze moest berusten in remise. De laatste ronde, volgende week donderdag, zal nu extra spannend zijn!

Voor de eerste ratingprijs komen nog velen in aanmerking: ondergetekende leidt voor Cees van der Voorst, die Jasper Zijlstra verschalkte, maar ook Richard van Offeren, die verloor van Sander Hilarius, heeft nog kans. De tweede ratingprijs gaat vrijwel zeker naar Jaap Korving.

Hoogstwaarschijnlijk verschijnt volgende week het laatste nummer van Man & Paard, waarin ongetwijfeld het kampioenschap van het 1ste wordt bezongen, de narrow escape van het 2de en de handhaving in de hoogste klasse van de LSB van het 3de zullen worden geanalyseerd. Vele redenen om de laatste IC-ronde niet te missen.

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer


Matthijs en Otto sluiten het Grand Prix seizoen mooi af
Alphense Jeugschaakdag 2015

Slechts vijf Voorschotense jeugdspelers (Thomas, Matthijs, Otto, Dylan en Milan) namen zaterdag 6 juni de moeite om naar Alphen a/d Rijn te gaan om deel te nemen aan de laatste Grand Prix van dit seizoen. Ter vergelijking; aan het door ons georganiseerde toernooi op 2 mei namen vijf-en-twintig Voorschotenaren deel! Zou het komen omdat de zomervakantie voor de deur staat? Of komt het door andere sporttoernooien die ter afsluiting van het seizoen gehouden worden. Voor wie baalt dat hij of zij het laatste Grand Prix toernooi gemist heeft, op 19 september is in Leiderdorp de aftrap van het nieuwe seizoen.

In groep 3 behaalde Thomas 2½ punt. Matthijs hoefde in groep 4 slechts een half punt af te staan, met 6½ uit 7 werd hij soeverein eerste. Otto en Dylan schaakten in groep 6. Dylan scoorde 2½ punt, Otto eindigde met 5½ uit 7 slechts een half punt achter de groepswinnaar. Milan zal het toernooi het liefste snel willen vergeten. Succes de volgende keer!

Roderick van Kempen


Wie wordt de volgende kampioen na Midas Ratsma?

Met nog drie ronden te gaan staat Frits Fritschy er het best voor, zeker na zijn 14de overwinning ditmaal op Roderick van Kempen. Op ruime afstand volgt Peter Wilschut, die Frank den Herder vrij snel alle illusies ontnam. Henk Schouten kon geen deuk aanbrengen in de solide stelling van Dirk Gruijters. Hun lopers van ongelijke kleur overheersten de torens; wie iets zou ondernemen kon van een koude kermis thuiskomen.

Ver achter genoemd drietal strijden velen voor plek vier, die deze keer bezet wordt door Symon Algera na zijn winst op Richard van Offeren.

In het gevecht om de ratingprijzen leiden ondergetekende net voor Jasper Zijlstra (<1850) en Jaap Korving ruim voor Piet Wilschut (<1550).

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer


Sander Hilarius keert na drie maanden weer terug op De Werf

Geheel hersteld speelde Sander weer zijn potje tijdens de 23ste ronde van de IC tegen Symon Algera. Tegen de eerste tijdcontrôle verloor hij een pion maar hield, zoals wij van hem gewend zijn met nog 5 seconden op de klok, een stelling over met redelijk perspectief op remise. Toen hij zijn laatste loper verloor was de partij uit. Frits Fritschy bleef aan kop door winst op Frank den Herder. Charles van der Ven kon met wit lange tijd Peter Wilschut bijhouden. Zijn extra pion op de damevleugel was evenwel machteloos, terwijl de pion minder op de koningsvleugel te verdedigen leek. Helaas voor hem tikte de klok in zijn nadeel terwijl een secure verdediging juist erg veel tijd vroeg. De stand bovenin veranderde derhalve nauwelijks, mede omdat Henk Schouten met vakantie was.

Opnieuw lid Ronald van Vleuten hield lang stand tegen Wouter Noordkamp maar moest uiteindelijk het onderspit delven. Cees van der Voorst, ook weer hersteld teruggekeerd, speelde een partij vol listigheden tegen Frans Palm. De laatste was er net één te veel voor Frans. Richard van Offeren is bezig met een stevige opmars: ditmaal was Arno Egberts het slachtoffer.

Op de ratingprijzen maken thans Richard en Cees de grootste aanspraak.

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer


Peter Wilschut ongenaakbaar tijdens snelschaakkampioenschap

Ook dit jaar heeft Peter het snelschaakkampioenschap op zijn naam geschreven, voor de 12e keer alweer. De enige drie spelers die hem sinds 2003 een keer van de eerste plaats wisten af te houden, waren er alle drie niet, dus een grote verrassing was het niet. Peters score was echter indrukwekkend: 16 uit 16.

Mede dankzij de komst van diverse jeugdspelers en hun vaders was het gezellig druk, ondanks dat verschillende kanshebbers op de titel in Rotterdam bij het NK Jeugd te vinden waren. Peter won de voorronde met 9 uit 9, maar daarachter waren de spelers van het tweede oppermachtig. Gerben van der Hoeven was met 8 uit 9 van hen het succesvolst. Voor de achtste plek in finalegroep A was het moeilijk kiezen, want er eindigden maar liefst zes spelers op 5 uit 9. Uiteindelijk was Frits Fritschy, die ook het duidelijkst uitsprak graag in groep A te willen acteren, de gelukkige.

In de finale bleek Gerben het beste voor de voorronde bewaard te hebben en gingen Peter en Marcus Driessen lang gelijk op, totdat Peter de onderlinge partij won. Daarna verloor Marcus nog een keer, maar hij werd met 5 punten nog steeds tweede. Verder kwam er niemand boven de 50%.

In de B-groep won Henk Schouten met 7 uit 7 voor Charles van der Ven. Opvallend was nog dat Frank en Carsten voor hun onderlinge partij 0-0 invulden. Voorzitter Teun Meirink had bij de inkopen al de worst voor de nummer laatst voor zichzelf in gedachten en dat lukte met moeite.

Erik Bongers won het rapidschaak met 5 uit 5 voor Frans Palm met 4.

Zie alle uitslagen en standen.

Wouter Noordkamp


Voorschoten 1 kampioen!

Het eerste team mocht zaterdag 25 april in Utrecht aantreden tegen Paul Keres 2. Er moest ten minste gelijkgespeeld worden om zeker te zijn van het kampioenschap en zowaar, iedereen was ditmaal op tijd aanwezig, op één persoon na: de wedstrijdleider. Nou was daar ook een reden voor: Paul Keres was net van clublokaal gewisseld, en dan sta je al snel voor het verkeerde gebouw - als je je mail niet goed leest. Dat komt overigens ook in Voorschoten voor...

Het nieuwe clubgebouw van Paul Keres, dat is iets bijzonders. Zie de foto.

Ik dacht gelijk, dat ken ik ergens van. Zou het een werk zijn van die beroemde Egyptische architect uit Asterix en Cleopatra?

Aangezien ik nogal snel afgeleid ben door externe factoren (zoals uit het bovenstaande mag blijken), had ik Gert Both gevraagd als teamleider mee te gaan. Echter, de donderdag voor de wedstrijd bleek het tweede een invaller nodig te hebben, en Gert was als enige beschikbaar. Het was duidelijk wat me nu te doen stond: snel winnen, zodat ik me geheel aan het nagelbijten kon wijden. En zo gebeurde het ook: mijn tegenstander kon na twintig zetten kiezen tussen loper- of torenverlies en dat was snel afgelopen.

Elwin kwam daarvóór al melden dat hij totáál gewonnen stond. Ik had die stelling gezien en dacht: ja, maar hij gaat het zeker nog niet opgeven. Daarentegen had Rosa twee lichte stukken voor toren en pion gekregen. Dat zag er vreemd uit, maar het blijkt allemaal al eens gespeeld te zijn, onder andere door Kortsnoj in zijn beste tijd. Ook de computer vindt het wel oké voor zwart. Ik vermoed toch een bug in de software; al die grootmeesters hebben blijkbaar blindelings op de computervarianten vertrouwd. Terwijl haar tegenstander steeds ongeveer de eerste keus van de engine speelde, kwam Rosa toch steeds beter te staan - wat duidelijk haar eigen verdienste is. Op één moment gaf ze nog een kansje, maar zoals ze ’s avonds vertelde, dat loste ze op door haar tegenstander strak aan te kijken. Ik vraag me af of dat onder de definitie van artikel 11.5 (afleiden van de tegenstander) valt...

Peters tegenstander had een pion op de damevleugel geslagen met zijn toren, maar tegen een hoge prijs: die toren kon geen kant meer op. Weliswaar was hij ook niet te veroveren, maar als gevolg speelde Peter op de koningsvleugel met een toren méér. Dat zag er dus goed uit. Igor speelde een stokoude variant uit de tijd van Capablanca. Negentig jaar geleden eindigde al het merendeel van aldus geopende partijen in remise, dus dat zag er veilig uit. Hij had eigenlijk wat anders voorbereid, maar besloot daar op het laatste moment vanaf te zien, misschien omdat hij vlak naast de teamleider zat...

Henk leek behoorlijk te staan: betere structuur, loperpaar. Daar zat weer een Schoutensiaanse omsingeling aan te komen. Vincent had een pionnetje op a4 geïsoleerd; die zou er nog wel een keertje af gaan, dus dat zat ook wel goed. En Midas hield het hoofd koel bij de aanvalspogingen van zijn tegenstander, al vraag ik me af of ze beiden het dubbele stukoffer hadden gezien dat de computer aangaf, wat overigens met wat kunst- en vliegwerk tot een gelijke stand had geleid. Dat gereken had in ieder geval een hoop tijd gekost, de aanval sloeg niet door en na nog een gemiste remisekans ging Boutens in verloren stelling door zijn vlag.

U begrijpt, als alles zo was gegaan als het eruitzag, was er geen reden voor zorgen over mijn nagels. Het liep zoals zo vaak geheel anders in het laatste uur voor de tijdcontrole. Henk overzag een schijnoffer op f2. Weliswaar kreeg hij die pion onmiddellijk weer terug, maar daarna was zijn structuur verslechterd en die van zijn tegenstander verbeterd. Weg voordeel, gelijk remise. Vincent had lekker zitten knoeien en kwam zó verloren te staan dat het bijna onfatsoenlijk was dat hij remise aanbood. Tot zijn verbijstering werd het nog aangenomen ook! Soms is het erg handig om een hoge rating te hebben. Peter verrekende zich in tijdnood, waardoor hij niet alleen een tweede pion achter kwam, maar ook de ingesloten toren vrij moest laten. Elwin ging combineren op het moment dat hij gewoon koel moest verdedigen en meevluggeren in de tijdnood van zijn tegenstander. Die overzag in grote tijdnood op de 38e zet gelukkig een mat in vier. Igor leek zich knap te verdedigen, maar achteraf bleek dat hij een kans op groot voordeel had gemist. Nu werd het remise door eeuwig schaak.

Drieënhalve punt, en Peter en Elwin stonden verloren. Op dat moment kwam Rosa vragen wat ze doen moest. “Ach joh, gewoon een lekker potje spelen”, antwoordde ik, met een knoop in mijn maag en groen van ellende. Nou stond ze ook volkomen gewonnen, maar toch. Even later vond de tegenstander van Elwin dat hij genoeg had meegemaakt en bood remise aan in een volgens de computer nog steeds zeer voordelige stelling, waarmee het kampioenschap voor 99,9% zeker was. (Alleen een 8-0 overwinning van Messemaker op WSC kon nog roet in het eten gooien.) Even later won Rosa als verwacht en was Voorschoten kampioen! Als kers op de taart wist Peter, ondanks de twee verbonden minuspionnen, aalglad te ontsnappen. En toen bleek dat ook het tweede zich had gehandhaafd, was het feest compleet.

   Paul Keres 2             2078 - Voorschoten              2170  2½ - 5½
1. Anton Rosmuller          2146 - Elwin van der Auweraert  2235   ½ - ½
2. Lukas Boutens            2153 - Midas Ratsma             2113   0 - 1
3. John Cornelisse          2122 - Rosa Ratsma              2185   0 - 1
4. Jan Prins                1986 - Vincent Blom             2258   ½ - ½
5. Hein Piet van der Spek   2069 - Henk Schouten            2163   ½ - ½
6. Erik Oosterom            2039 - Peter Wilschut           2259   ½ - ½
7. Simon Kronemeijer        2047 - Frits Fritschy           2112   0 - 1
8. Elmer van Veenendaal     2058 - Igor Damen               2035   ½ - ½

Frits Fritschy


Eind goed, al goed

Vergeten zijn de knullige nederlagen, de verprutste gewonnen stellingen en al die matchpunten die cadeau werden gedaan, met name aan Zevenaar en RSR Ivoren Toren 2. Voorschoten 2 heeft zich gehandhaafd in de KNSB-competitie en hoe! Bennekom werd met 6,5-1,5 opgerold en omdat Zevenaar ENPS wist te verslaan, kwam het tweede in de laatste ronde voor het eerst boven de degradatiestreep. Bovendien wonnen Thomas en Roderick hun eerste partij van het seizoen.

Van kampioen Boven IJ werd simpel gewonnen, maar verder wist het wisselvallige team maar niet op gang te komen. Steun van Sint en Piet, troostende woorden van de spelers van het eerste die zelf wedstrijd na wedstrijd wonnen, niets hielp. Uiteindelijk besloot positiviteitsgoeroe Midas in te grijpen en hij wist het team eindelijk aan de praat te krijgen. Tegen Ivoren Toren werd de spanning de spelers nog te veel, maar daardoor was de situatie zo uitzichtloos dat iedereen zonder druk zijn potje kon spelen en dat had een verbazingwekkend effect.

De situatie was duidelijk: wij moesten winnen van Bennekom en dan hopen dat ENPS, de nummer 8, niet van staartploeg Zevenaar zou winnen. In principe was dat de enige redding. Er waren nog wat andere scenario’s met grote zeges en nederlagen in verschillende wedstrijden, maar dat was dermate onwaarschijnlijk dat we daar geen rekening mee hielden. De ontwikkelingen buiten de speelzaal in Bennekom waren dus eigenlijk niet van belang, maar het hielp dat ENPS op Twitter live verslag deed van hun wedstrijd.

Thomas mocht het na het succes tegen ASV 2 opnieuw op bord 1 proberen tegen Hotze Tette Hofstra, met zo’n 450 ratingpunten meer. Thomas toonde zich niet onder de indruk, koos met wit een solide openingsopzet en sloeg direct terug toen zwart probeerde hier gaten in slaan. Hij won een pion en opperde toen om maar eens remise aan te bieden om te zien hoe zijn tegenstander zou reageren. Gelukkig deed hij dat niet en won nog een pion en daarna een kwaliteit. Kat in het bakkie zou je denken, maar met alle voorgaande drama’s in gedachten was uw verslaggever er nog niet gerust op. Thomas maakte aan alle onzekerheid een einde door gewoon mat te zetten.

Dat betekende na 2 uur spelen een 1-0 voorsprong en de sterkste speler van Bennekom geneutraliseerd. Op de meeste andere borden was het nog onduidelijk, maar de Voorschotenaren hadden wel 20 minuten meer bedenktijd. Altijd prettig. Bovendien kwam Gerben, die vanwege andere bezigheden niet aan de wedstrijd mee kon doen, ons ook nog aanmoedigen. De twitterberichten uit Amsterdam duidden op een spannende wedstrijd aldaar.

De enige die geen tijdvoorsprong had, was David, maar die had met wit dan weer een zeer prettige stelling. Zijn tegenstander Wim Thieme (clubkampioen van Voorschoten in 1975) koos een bijzondere openingsopzet en dreigde op de koningsvleugel met zijn pionnen de witte dame in moeilijkheden te brengen. Dat lukte niet en David toonde aan dat de zwarte opzet niet zo stabiel was. Hij kreeg een vrijpion die alleen ten koste van een stuk te stoppen was. De zwarte pionnen op de koningsvleugel leken nog voor gevaar te zorgen, maar David zette aan de andere kant van het bord de zwarte koning mat.

Bert won ook al met wit. Hij trok ten aanval, maar moest wel een kwaliteit inleveren. Daarvoor had hij wel compensatie via zijn lopers die dreigend richting de zwarte koning keken. Hetzelfde gold echter voor de zwarte lopers. Met nog maar weinig tijd en ondertussen een volle toren meer, besloot zwart maar eens remise aan te bieden. Bert zag echter genoeg compensatie (de computer beoordeelt de stelling als in evenwicht) en speelde door. Aan alle kanten stonden er stukken in en toen de rookwolken waren opgetrokken had Bert drie pionnen meer en stond het laatste zwarte paard ingesloten. Dat betekende 3-0. Terwijl de toonzetting van de tweets van ENPS steeds somberder werd, steeg bij ons de stemming, want er zouden nog wel wat punten bijkomen.

Marcus had een kwal meer, maar het sterke witte paard bood compensatie. Hij besloot de kwaliteit terug te offeren om het toreneindspel te winnen, maar dat viel niet. Eerst ontweek hij nog heldhaftig zetherhaling, maar toen de stelling wat verdacht begon te ogen, koos hij toch maar voor het halfje. Daarmee werd Marcus ondanks de zware verantwoordelijkheid van het teamleiderschap en 9 zwartpartijen topscorer van het team.

Roderick won en dat was een klein wonder. Hij speelde dit seizoen meestal remise, maar dat was niet de reden. Als je rond zet 10 gedwongen wordt tot Ke8-d7, is er iets niet helemaal goed gegaan. De koning stond daar wel goed beschermd, want alle zwarte stukken stonden op een kluitje om de monarch heen, maar desondanks leek zijn stelling rijp voor de sloop. Hij wist de situatie echter ten goede te keren en kwam in een eindspel met kwaliteit meer en sloot toen ook nog een paard in. De winst was binnen!

Frank breidde de voorsprong uit naar 5,5-0,5 door de ons bekende Ed de Beule te verslaan. Die had zich verrekend en een stuk ingeleverd, maar speelde daarna nog lang door. Eerst was het nog niet duidelijk, maar al vrij snel zou de winst slechts een kwestie van tijd zijn. Ondertussen werd duidelijk dat ENPS verloren had en handhaving een feit was.

Voorschoten 2 voegde nog twee halfjes aan het totaal toe door remises van Wouter en Gert. Wouter had een chaotische partij met bijbehorende tijdnoodfase. Misschien had hij het daar beter kunnen doen, maar er ontstond een vrij gelijk toreneindspel. Hij probeerde nog even water uit steen te persen, maar zijn tegenstander gaf geen krimp, dus werd tot remise besloten. Gert moest vervolgens een stelling met kwaliteit minder nog een tijd verdedigen, maar het was al snel duidelijk dat remise het enige logische resultaat zou zijn. Toen dat eindelijk zover was, besloot Marcus direct te vertrekken naar Utrecht om aldaar het kampioenschap van het eerste nog mee te maken. De haast om nog op tijd te zijn, zorgde voor het enige smetje op de middag: Roderick kwam er onderweg achter dat hij zijn telefoon in het daarvoor bestemde bakje had laten liggen.

   BSV Bennekom             1952 - Voorschoten 2              1972  1½ - 6½
1. Hotze Tette Hofstra      2211 - Thomas de Ruiter           1771   0 - 1
2. John Riksen              1771 - Marcus Driessen            2062   ½ - ½
3. Eddy de Beule            2006 - Frank den Herder           2081   0 - 1
4. Martin Markering         1933 - Roderick van Kempen        2028   0 - 1
5. Benno van der Veen       1931 - Bert Houweling             2023   0 - 1
6. Martijn Pauw             2040 - Wouter Noordkamp           2013   ½ - ½
7. Wim Thieme               1870 - David Jongste              1883   0 - 1
8. Noël Bovens              1854 - Gert Both                  1911   ½ - ½

Wouter Noordkamp


Frits Fritschy blijft koploper in de IC na ronde 21

Peter Wilschut kreeg weinig kans van Frits om zijn spel te ontwikkelen. Met wit nam Frits alle hindernissen en won. Henk Schouten nam de tweede plaats over door in het eindspel Symon Algera weg te tikken. Roderick van Kempen en Marcus Driessen kropen dichterbij ten koste van resp. Frank den Herder en Charles van der Ven.

Meer onderin boekte Hans Wolthuis een zege op teamleider Bert Hogendoorn, wellicht één van zijn laatste als gerespecteerd lid van onze club.

In de strijd om de ratingprijzen passeerde ondergetekende Jasper Zijlstra middels winst op Gert Both. Zonder te spelen blijft Jaap Korving de tweede groep aanvoeren.

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer


Jan Hellenberg en Richard van Offeren winnen beker

De slotronde van de PH-beker heeft twee verrassende winnaars opgeleverd. Terwijl op diverse borden na een half uur de stukken alweer in de doos konden, omdat een van de spelers een afschuwelijke blunder ontschoten was, werd met name om de eerste plaats in de A-groep een hevige strijd geleverd.

In de luwte van de B-groep sloeg Richard van Offeren toe door koploper Wim de Ruyter te verslaan. Met een half punt voorsprong won Richard de groep. Dat zal niet meer verwacht zijn geweest na een nederlaag in de eerste ronde en een bye in de derde.

In de A-groep had Henk Schouten tegen Jan Hellenberg genoeg aan remise om zijn eerste titel bij Voorschoten te pakken, maar dat lukte niet. Terwijl de heren tot de laatste seconden bezig waren, sloten de achtervolgers al aan. Frits Fritschy leek aanvankelijk gewoon een pion verloren te hebben tegen Herman van Halderen, maar ineens had hij geweldige compensatie. Zijn stukken drongen de zwarte stelling binnen en hij won materiaal, waarna Herman niets anders restte dan opgave. Daarmee kwam Frits op 5 punten. Wouter Noordkamp had nog een kans op de eerste plaats, maar hij kwam er niet aan te pas tegen Willem van Briemen, die ook op 5 eindigde.

Passend genoeg was het eerste bord als laatste klaar. In een eindspel met ieder twee torens en een dame hadden beide spelers een aanknopingspunt in de vorm van een zwakke pion. Henk had bovendien een dubbelpion bij zijn koning. Desondanks leek remise de meest waarschijnlijke uitslag. Maar Jan hield vol en uiteindelijk bleek de dubbelpion bij de zwarte koning beslissend want toen de witte stukken van Jan zich richtten op de zwarte monarch kon hij het punt bijschrijven.

Daarmee eindigden Jan en Henk ook op 5. Het onderling resultaat bood geen uitkomst, omdat niet alle onderlinge partijen gespeeld zijn, maar op weerstand was Jan ruim de beste. Overigens had hij ook de beste score in het onderling resultaat en veruit de hoogste TPR. Een verdiende winnaar dus die historie heeft geschreven omdat hij het eerste niet-lid is dat de beker wint. De score van 5 punten voor de winnaar is ook lang niet voorgekomen.

Voor Henk en Wouter waren de druiven zuur. Na een heel seizoen bovenaan gestaan te hebben, ging ook de ‘troostprijs’ van beste speler van Voorschoten aan hun neus voorbij. Die eer ging naar Frits.

Zie de toernooipagina, de uitslagen en eindstand van groep A en de uitslagen en eindstand van groep B.

Wouter Noordkamp


Vierde onderuit tegen LSG 8

Het ging weliswaar nergens meer om, maar we wilden toch wel winnen. Dat heeft zeker tot de mogelijkheden behoord. Nico Loomans ging er relatief snel af, maar dat werd gecompenseerd door een mooie overwinning van Carsten van der Hoeven. Vervolgens ging ik onderuit. In een goede stelling verwisselde ik twee zetten. Daarna was het pleit vrij snel beslecht. Nog geen man overboord. Op de resterende borden stonden we goed tot beter. Luuk Weidema zou gaan winnen. Pion op a3. Loper op b2 en een toren op a8. En nog een pion op f7. Tegenstander twee torens op de zesde en zevende rij. Na een schaakje ging Luuk in plaats van e 8 met zijn koning naar d 8. Dat was helaas fataal. Daarna liet Richard van Offeren zich in een betere stelling flessen. Invaller Hans Wolthuis wist uiteindelijk niet verder te komen dan remise. Een duidelijke nederlaag maar we handhaven ons in de derde klasse.

   LSG 8                         - Voorschoten 4                  4½ - 1½
1. D. Vernooy               1559 - Richard van Offeren      1703   1 - 0
2. R. Uittenbogaard         1607 - Nico Loomans             1561   1 - 0
3. C.J. Molsbergen          1570 - Carsten van der Hoeven   1431   0 - 1
4. J. Kettenis              1545 - Luuk Weidema             1104   1 - 0
5. S. Koning                     - Teun Meirink             1483   1 - 0
6. S.S.R. Bingen            1217 - Hans Wolthuis            1412   ½ - ½

Teun Meirink


Eerste team: de champagne blijft in de koelkast

Zaterdag speelde het eerste team de kampioenswedstrijd tegen de nummer twee, Messemaker 1847 uit Gouda. We stonden drie matchpunten en een sloot bordpunten voor; een gelijkspel was voldoende voor het kampioenschap en promotie naar de eerste klasse KNSB. Zoiets verzwaart het teamleiderschap behoorlijk. Zijn er bijvoorbeeld wel voldoende champagneglazen in De Werf? Jan was zo vriendelijk die aan te schaffen, maar u begrijpt dat al dit soort planningswerkzaamheden je niet in de kouwe kleren gaat zitten. En dan nog een probleem: wanneer koop je die flessen? Vóór de wedstrijd, dat is het lot tarten. Voordat je het weet moet je met de huid van de beer de put dempen omdat een van je kalveren verdronken is. Maar je moet ze wel op tijd koud kunnen zetten, want warme champagne is niet te harden. Het teamleiderschap is vol van zorgen.

Echter, was dat maar het enige. De ene keer blijft zo’n kalfje te lang in het stro liggen, bij een volgende gelegenheid raakt een kalfje verdwaald, een derde keer wordt een beestje geweigerd in de veewagen en deze zaterdag belde er één dat hij een halfuurtje later zou komen. Niet gehoord waaróm, maar dit soort dingen zorgt ervoor dat je als spelend teamleider misschien niet optimaal geconcentreerd achter het bord zit. Voor een niet-spelende teamleider is het overigens net zo irritant, lijkt me: sta je daar een halfuur van tevoren de stukken op te zetten, kunnen die gasten geeneens op tijd komen.

Overigens werd ik eerst door de wedstrijdleider Joop Huizer en vervolgens (op de website van Messemaker) tot voorzitter gebombardeerd. Ik kan u verzekeren dat ik geen ambities heb; het teamleiderschap vind ik voorlopig al meer dan genoeg.

Dan de wedstrijd zelf. Die hebben we dus niet gewonnen en ook niet gelijkgespeeld. Na een uurtje of twee zag het er nog veelbelovend uit. Weliswaar had Rosa even de mogelijkheid van een standaardstukoffer vergeten en stond ikzelf behoorlijk verdacht, maar Elwin had tegen IM Peter Scheeren zo veel initiatief dat de laatste zich gedwongen zag een pion te geven. Peter had ook een pionnetje meer en Vincent stond met een sterk loperpaar in een open stelling meer dan voortreffelijk. Henk had alle vingers van zijn tegenstander in de bankschroef zitten en was bezig, zoals hij dat kan, die langzaam aan te draaien. Midas had iets bijzonders: vlak na de opening viel hij met zijn loper en dame een zwart paard op d7 aan, dat alleen nog maar naar b8 terug kon. Dat leverde een pion op. Daarentegen had de tegenstander van Symon een hyperactief paard, dat in de eerste zeven zetten al vijf keer gespeeld had. Dat is meestal niet bevordelijk voor een gezonde ontwikkeling.

Rosa verloor inderdaad; ze zag zich genoodzaakt het stuk gelijk terug te geven en bleef toen drie pionnen achter. Midas gaf zijn pion terug. Waarom doet-ie dat nou, dacht ik, maar achteraf bleek hij het uitstekend te hebben ingeschat; de zwarte koning bleek aanmerkelijk minder veilig te staan dan het leek. Zijn tegenstander moest opnieuw materiaal geven en dat leverde een makkelijk te winnen eindspel op.

Helaas bleek de pluspion van Elwin niet veel om het lijf te hebben; hij probeerde het nog even, maar er was geen doorkomen aan. Overigens kende ik Scheeren van lang geleden; we hebben in 1973 in hetzelfde Nederlands jeugdkampioenschap gespeeld, evenals Bert Houweling, die zaterdag in het tweede speelde, een klein reünietje dus. Ook de pion van Peter was niet van grote betekenis; wel leek hij, met torens en ongelijke lopers op het bord, wat makkelijker de zwarte koning te kunnen lastigvallen. Uiteindelijk bleek zijn tegenstander te actief te staan.

Ondertussen had Vincent tot tweemaal toe een winnend stukoffer gemist, vervolgens een kwaliteitswinst, daarna een pionwinst en in tijdnood ging het van kwaad tot erger. Uiteindelijk moest hij het met een paard opnemen tegen een loper en een vrije randpion. Paarden houden daar niet van, zeker niet als het een pluspion is, dus dat werd een nul.

Zelf had ik gewoontegetrouw alle schepen achter me verbrand: beter verloren staan in een chaos dan slecht staan zonder tegenkansen. Het had nog bijna succes ook toen mijn 12-jarige tegenstander (een serieus talent, en dat zeg ik niet alleen maar omdat ik van hem verloren heb) gezellig mee ging doen. Vlak voor de tijdcontrole miste ik een remisekans, en even later kon ik opgeven.

Symon had het ondertussen niet helemaal goed gedaan: in plaats van een kwaliteit te winnen (wat tot een gelijke stelling had geleid) besloot hij er een te offeren. Nou is Symon het soort krijger als die ridder in ‘Monty Python and the Holy Grail’ welke, nadat zijn arm eraf is gehakt, zegt: “It’s just a scratch!”. Onverwoestbaar optimisme levert meer punten op dan het kost, en wie het daar niet mee eens is, is een pessimist. Maar in dit geval gaf de computer voor zijn tegenstander ongeveer evenveel gemiste winsten aan als bij Vincent. In hoge tijdnood ging zwarts dame verloren en kon Symon zonder verdere problemen het punt binnenhalen. Overigens was ook Symons tegenstander een half uur te laat – ben ik de enige die hier een patroon ziet?

Dan komen we aan bij het grootste drama: Henk had zoals gezegd weer een positioneel meesterstukje afgeleverd en stond op het punt dat in een materiële voorsprong om te zetten. Een sluw pionoffer van zijn tegenstander (wat Henk had kunnen voorkomen) zette de zaak weer op losse schroeven. Omschakelen van een drukstelling naar een stelling waarin je tegenstander plotseling tegenkansen heeft, is altijd lastig. Even later overzag Henk een fraaie truc en wat de 4–4 had moeten worden, werd de 3–5. Ik vind niet dat het aan Henk lag.

Willen we kampioen worden, dan zal er 25 april, tegen Paul Keres 2 in Utrecht, (wederom) minimaal gelijkgespeeld moeten worden. Het zou mooi zijn als er iemand meeging om ter plekke als teamleider te fungeren.

   Voorschoten              2167 - Messemaker 1847          2133   3 - 5
1. Elwin van der Auweraert  2235 - IM Peter Scheeren        2419   ½ - ½
2. Peter Wilschut           2259 - Henk-Jan Evengroen       2166   ½ - ½
3. Vincent Blom             2258 - Jan Evengroen            2104   0 - 1
4. Henk Schouten            2163 - Ed Roering               2194   0 - 1
5. Rosa Ratsma              2185 - Erik Hennink             2101   0 - 1
6. Midas Ratsma             2113 - Erich Karstan            2071   1 - 0
7. Frits Fritschy           2112 - Liam Vrolijk             1980   0 - 1
8. Symon Algera             2013 - Ben van Geffen           2030   1 - 0

Frits Fritschy


Voorschoten 2 verslaat ASV 2!!

Zaterdag 11 april moest Voorschoten 2 aantreden tegen ASV 2. ASV staat 3e dit seizoen en heeft op rating een best aardig team met 2035 gemiddeld, maar vol energie werd de strijd aangegaan, 2 matchpunten zouden ongeveer noodzakelijk zijn om niet direct te degraderen naar de promotieklasse. Als teamleider probeerde ik ze extra aan te moedigen door ze een motivatiefilmpje met een krachtige speech te laten zien en een paar voorbereidingsvarianten door te sturen en de opstelling eens flink om te gooien.

Gerben speelde een spannende partij en haalde overtuigend met zwart het eerst punt binnen. David’s tegenstander speelde erg actief met zwart en David kreeg al gauw een lastige stelling met wit, die zijn tegenstander wist om te zetten in een vol punt, jammer.
Tom mocht dit keer aantreden op bord 1, als teamleider had ik dit besloten omdat Tom veel beter schaakt tegen op papier sterke tegenstanders. Dat bleek een goede keuze, met zwart maakte hij remise na een goede en spannende partij tegen FM Peter Boel (2172). Hij wist 400 ratingpunten te overbruggen en gaf zijn tegenstander weinig winstkansen. Heel goed gedaan!

Roderick speelde op bord 2 tegen een sterke tegenstander en kreeg een mooie aanvalsstelling met wit tegen de pirc nadat zijn tegenstander redelijk snel afweek van de theorie. Het lukte helaas net niet om het af te maken, waarna een iets betere stelling voor zijn tegenstander overbleef die toen verrassend remise aanbood.
2-2 was de tussenstand en het was heel spannend of dat wel genoeg was om nog 2,5 punt op de andere 4 borden binnen te halen.

Topscoorder van het team Marcus wist na een degelijke opening van zijn tegenstander het centrum toch open te breken en tikte daarna het eindspel netjes uit! Een goede partij waarmee we op een 3-2 voorsprong kwamen.
Wouter kwam goed uit de opening, weigerde remise maar wist zijn voordeel toch niet te benutten. Hij kwam in een gelijk uitziend eindspel terecht maar maakte helaas een fout waarna zijn tegenstander het eindspel nog won. Jammer. 3-3 stond het toen, Bert had een goede stelling met een stuk tegen een pion meer, maar bij Frank was het heel onduidelijk. Frank had een stuk geofferd tegen een aantal pionnen en er stond een spannend eindspel op het bord, maar de vraag was dat genoeg was voor remise want misschien kon zijn tegenstander met het stuk meer wel langzaam al zijn pionnen slaan en het dan winnen. Gelukkig had zijn tegenstander weinig tijd over en besloot uiteindelijk maar remise aan te bieden. Met 3,5-3,5 moest Bert nog even het eindspel uittikken wat er toch nog wel een beetje lastig uitzag, maar dat was geen enkel probleem waardoor we de wedstrijd met 4,5-3,5 wonnen.

Gek genoeg heeft Voorschoten 2 nu gewonnen van de nummer 1 en 3, gelijk tegen de nummer 2 en van de andere teams verloren. Tegen de sterkere teams spelen ze dus juist veel beter, de 5 matchpunten tegen de sterkste 3 teams uit de klasse bewijst wel dat ze zeker in de KNSB thuishoren. Na deze overwinning staat het team 9e en kan zich met een beetje geluk met de andere uitslagen en een overwinning of gelijkspel de laatste wedstrijd nog handhaven in de KNSB.

   Voorschoten 2            1978 - ASV 2                      2035  4½ - 3½
1. Thomas de Ruiter         1771 - FM Peter Boel              2172   ½ - ½
2. Roderick van Kempen      2028 - Sander Berkhout            2129   ½ - ½
3. Marcus Driessen          2062 - John Sloots                2040   1 - 0
4. David Jongste            1883 - Remco Gerlich              1989   0 - 1
5. Frank den Herder         2081 - Koert van Bemmel           2083   ½ - ½
6. Bert Houweling           2023 - Koen Maassen van den Brink 1951   1 - 0
7. Gerben van der Hoeven    1961 - Jan Knuiman                1949   1 - 0
8. Wouter Noordkamp         2013 - Pieter Verhoef             1966   0 - 1

Midas Ratsma


Nieuwe stunt redt seizoen voor het derde

Voorschoten 3 is derde geworden in de Promotieklasse en grijpt dus net naast bevordering naar de KNSB! Wie dat een paar weken terug had voorspeld was opgenomen. De 4-4 in de voorlaatste ronde tegen kampioen Leiderdorp bracht de ommekeer. De directe concurrenten redden zich in de laatste ronde met een al of niet tactisch 4-4. Tegenstander AAS stond derde en waande zich veilig. Onze overtuigende overwinning van 3-5 betekende stuivertje wisselen: wij springen naar 3 en zij naar 7! Dat betekent hun degradatie, tenzij Voorschoten 2 toch in de derde klas KNSB weet te overleven.

Grote held van de wedstrijd is Ruurd de Boer, die groothartig toestemde hem ‘op te offeren’ aan het eerste bord. Sterspeler Moene gaf echter de voorkeur aan spelen voor een van zijn andere clubs, maar ook Simon Groot zou met 300 punten meer hem ruim de baas moeten zijn. Ruurd speelde frank en vrij, degelijk en actief. Groot dacht vaak lang na, maar kon geen gelijkmaker vinden. In slechte stelling ging hij peinzend door zijn vlag en was het verrassende punt voor Ruurd binnen!

Schaduwzijde van de tactische opstelling was dat Jip en Gert op 5 en 6 te geforceerd probeerden te winnen van zwakker geachte tegenstanders en dus verloren.

Gelukkig was de rest scherp: Symon boekte een fraaie zege toen hij de net bekeken huisvariant helemaal mocht uitvoeren. Ivo was met een mooi stikmat als eerste klaar. Zijn broer Bart moest er harder voor werken maar deed dat handig en effectief. Toen konden invaller Timo en Dirk remise aanbieden.

   AAS 2                         - Voorschoten 3                   3 - 5
1. Simon Groot              2032 - Ruurd de Boer            1730   0 - 1
2. Willem Hensbergen        2011 - Symon Algera             2002   0 - 1
3. Olaf Cliteur             1871 - Timo Bottema             1927   ½ - ½
4. Erik Breedveld           1915 - Dirk Gruijters           1950   ½ - ½
5. Boudewijn Eijsvogel      1834 - Jip Damen                1829   1 - 0
6. Sipco Schimmel           1824 - Gert Both                1893   1 - 0
7. Tom van der Zee          1400 - Ivo Warmerdam            1375   0 - 1
8. Henk van Leeuwen         1765 - Bart Warmerdam           1339   0 - 1

Gert Both


Voorschoten 5 besluit met verlies tegen Stormpionnen

Op 9 april speelde het 5e team haar laatste competitiewedstrijd tegen Stormpionnen 1 uit Leiden. Voor hen een kans om na winst kampioen te worden, voor ons een kansje wellicht om onze eerste competitieoverwinning te behalen. Hoewel wij allen ons uiterste best hebben gedaan, was dat voor ons te veel van het goede. Slechts Gerard met een mooie winst en Hans met een remise behaalden de punten. Vermeld mag nog worden dat op de borden 1 en 3 sterke jeugdspelers onze tegenstanders waren.

   Voorschoten 5                 - Stormpionnen 1                 1½ - 4½
1. Ruud Aalbersberg         1323 - J.J. Ypma                1214   0 - 1
2. Hans Wolthuis            1412 - K.T. van Dijk            1379   ½ - ½
3. Bert Hogendoorn          1293 - S. Vleming                906   0 - 1
4. Gerard van der Meer      1396 - S. van Dijk              1201   1 - 0
5. Frans de Klerk           1358 - E. Teichert              1475   0 - 1
6. Willem Oudhof            1377 - C.K. van Steenwijk       1810   0 - 1

Bert Hogendoorn


Na ronde 20 blijft Frits Fritschy lijstaanvoerder in de interne

Met wit kon Frits de omsingelende bewegingen van Henk Schouten na lang gemanoeuvreer bedwingen, hetgeen tot remise leidde. Frank den Herder lukte het niet om Jasper Zijlstra in toom te houden. Steeds liep hij achter de feiten aan, maar de pionwinst van Jasper resulteerde toch slechts tot een puntendeling. Dat Symon Algera een moeilijk te bestrijden schaker is weet menige KNSB-speler. Ook in deze ronde zette hij met zwart middels scherp spel Roderick van Kempen zwaar onder druk. Uiteindelijk moest de witspeler capituleren.

In de strijd om de ratingprijzen gooien Jasper (<=1850) en Jaap Korving (<=1550) hoge ogen.

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer


Medisch bulletin (8 april 2015)

Beste leden,

Zoals een ieder weet is Sander Hilarius recentelijk geopereerd. Een zware hartoperatie. Langzaam maar zeker gaat het beter met hem. Wel nog een lange weg te gaan. Joop Thierry staat dezelfde weg te wachten. Na een catheterisatie bleek dat ook hem dezelfde weg te wachten staat. Een aantal bypasses. Waarschijnlijk eind april/ begin mei. Voorlopig dus voor beiden rust. Datzelfde geldt ook voor Wim Abbink. Bij hem worden morgen een aantal stents geplaatst. Een mailtje of kaartje zal zeker op prijs gesteld worden.

Teun Meirink


Jeugd weet wat winnen (en verliezen) is

De lente is inmiddels aangebroken, tijd dus weer voor een overzicht van de jeugdprestaties. In januari is Het Kompas overtuigend schoolschaakkampioen geworden. Hiermee hadden ze een goede uitgangspositie verworven voor het regionale toernooi. Het viertal (Thomas, Michel, Cato en Jelmer) stelde met een vierde plaats in hun poule teleur. Voor de andere Voorschotense teams was de halve finale ook tevens het eindstation. Opvallend genoeg wist het tweede team van Het Kompas (met Dylan, Jelle Nijhuis, Jesse en Jet) de Vos voor te blijven in hun poule. Zo bezien kan Het Kompas volgend jaar een gooi doen naar titelprolongatie. Dat doen ze dan wel zonder Thomas en Jelmer.

In maart is er ook in teamverband geschaakt. De Alettahof was het decor voor de jeugdclubcompetitie. Met drie E-teams hadden we een mooie afvaardiging. Ons eerste team legde beslag op de derde plaats, zodoende gaan Jelle Veltrop, Jelle Zoet, Tristan en Otto op zaterdag 30 mei deelnemen aan het Nederlands kampioenschap. Plaats van handeling: Zuid-Scharwoude, Noord-Holland. De andere twee teams deden ook hun uiterste best en kunnen met een tevreden gevoel terugkijken. Zij die in 2006 of daarna geboren zijn kunnen volgend jaar opnieuw meedoen.

Dat het seizoen 2014-2015 al een eind gevorderd is, blijkt onder meer uit de Grand Prix cyclus waarvan inmiddels al zes toernooien hebben plaatsgevonden. Aan de Grand Prix van AAS hebben zestien “Voorschotenaren” meegedaan. Cato toonde ook hier haar groeiende vorm. Inmiddels opgeklommen naar groep 4, scoorde ze daar direct 4½ punt. Haar Grand Prix rating is inmiddels de 600 gepasseerd. Naar veelal vierde plaatsen heeft Connor eindelijk het zoet van de eindoverwinning kunnen smaken. Dat dit naar meer smaakt, heeft hij gelijk bij de Grand Prix in Voorhout laten zien. Hij won ook daar zijn groep! Goed voorbeeld doet volgen moet zijn broer Kylian gedacht hebben, hij won voor onder andere Thomas zijn groep. Dat vier punten scoren niet altijd voldoende is voor een prijs heeft Jet ondervonden. Ze werd er slechts vijfde mee! Vier spelers, waaronder Tristan hadden namelijk vijf punten. Op basis van SB punten (voor uitleg hierover zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Weerstandspunten) werd Tristan tot winnaar uitgeroepen. De resultaten van de andere Voorschotense deelnemers zijn te bekijken op de Jeugdsite LeiSB. Het volgende Grand Prix toernooi is dicht bij huis. Op zaterdag 2 mei organiseert Schaakvereniging Voorschoten de 7e GP.

Roderick van Kempen


Eerste team kan spanning (net) de baas

Zaterdag 21 maart speelden het eerste en het tweede team tegen het eerste en tweede team van het Rotterdamse RSR Ivoren Toren. Voor wie dat nog nooit van me gehoord heeft: RSR staat voor Regina Sacratissimi Rosarii (koningin van de allerheiligste rozenkrans). Het tweede deel van de naam heeft ook een bijbelse achtergrond (Hooglied 7:4: ‘Uw hals is als de ivoren toren’), waarbij de ivoren toren een symbool is voor zuiverheid en kracht. Dit was voor mij als net 13-jarige jongen de eerste schaakclub, in een kennelijke poging van mijn vader om ten minste één van zijn kinderen op het rechte katholieke pad te houden (dat is niet gelukt).

Voorschoten heeft nog meer connecties met de club: Henk Schouten heeft er ook gespeeld en onze oud-kampioen Victor Berg is ernaartoe verhuisd. Tot mijn genoegen zag ik dat Paul Dekker, bouwjaar 1935, waarmee ik midden jaren zeventig een aantal keren gestreden heb om het clubkampioenschap, nog steeds een goede pot kan spelen, al zal Frank den Herder dat genoegen niet delen.
Er werd gespeeld in het Nivon-huis. Nivon staat voor Nederlands instituut voor volksontwikkeling en natuurvriendenwerk: een echt socialistisch bolwerk uit de tijd dat geluk nog heel gewoon was. Het gebouw ademt nog steeds die sfeer, al zal er in de tijd van Koos Vorrink geen bier geschonken zijn.

Genoeg geschiedenis. Het eerste stond twee matchpunten voor op RSR/IT in de strijd om het kampioenschap. Bij verlies zou het spannend worden; bij winst zouden we met één been in de eerste klasse staan. Nummer drie, Messemaker uit Gouda, had al drie matchpunten minder.

De wedstrijd begon niet best. Vanuit mijn ooghoeken zag ik Midas een stuk verliezen: gewoon hout-hout, zoals dat heet. Zelf kwam ik ook met een zeperd, maar gelukkig zag mijn tegenstander het niet. Het geluk was niet aan me besteed. Even later wou ik een pion terugpakken, maar zag plotseling dat dat niet goed zou zijn - dan maar op de schwindeltoer. Dat kostte steeds meer materiaal, met een snelle nederlaag tot gevolg. Na de partij vroeg mijn tegenstander waarom ik die pion niet teruggepakt had: het was op een simpele manier toch goed. Het erge was: ik had de variant gezien, en was hem vervolgens weer geheel vergeten...

Ook de tegenstander van Henk gaf zonder duidelijke reden in gelijke stelling moedwillig een pion. Henk maakte het fraai af met een tot mat leidend stukoffer, waarmee hij op de fantastische score van 6 uit 7 kwam.
Ook Elwin kwam op dat resultaat. Hij mocht tegen zijn oud-trainer en dat zijn altijd ongemakkelijke partijen - voor de trainer. Elwin had zich goed voorbereid; ik weet niet of hij dat ook op het bord kreeg, maar het zag er zeer overtuigend uit.
Peter speelde het soort opening dat je huisschakers probeert af te leren: die randpionnen voor de zekerheid een vakje naar voren zodat je paarden niet gepend kunnen worden. En dan vergaten beide spelers ook nog te rokeren; tss, tss. Maar ja, sinds Baadur Jobava het topschaak onveilig maakt, mag ineens alles in de opening. Tot mijn verbazing bleek het allemaal al vele malen gespeeld, dus ik vermoed enige voorbereiding. De Rotterdamse FIDE-meester vergat even dat zijn dame wat weinig velden had, zodat zijn koning als weduwnaar verder moest, en voor de veertigste zet had Peter de klus geklaard. 3-1, dat ging de goede kant op.

Rosa was ondertussen met voordeel uit de opening gekomen en Midas had zich zowaar nog terug weten te vechten. Igor had een aangenaam plusje en Vincent stond zeker gelijk, al leek het niet makkelijk erdoor te komen. Helaas: net toen Midas op zijn minst gelijk spel had weten te krijgen deed hij het verkeerd en ging even later in een opnieuw verloren stelling door zijn vlag, op de veertigste zet. Rosa begon onzeker te schuiven en vroeg of ze (na wat zetherhalingen) remise mocht aanbieden. Dat heeft niet zo veel zin als het team van de tegenstander achter staat en hij het toch niet aanneemt. Dan is een remiseaanbod alleen een teken van onzekerheid. In het toreneindspel mistte ze nog een paar remisekansen, met haar eerste nul tot gevolg.

Gelukkig werd het plusje van Igor zeer concreet toen hij via subtiel maar doelgericht schuifwerk een pion had gewonnen, bovendien met een goed paard tegen een heel slechte loper. Vincent had daar alle vertrouwen in en zag geen reden om met woeste doorbraken op winst (of verlies) te spelen. En zijn tegenstander kon echt niets doen; een zondagsdichter sprak niet lang geleden over ‘onwrikbaar geblokkeerde pionnen die als polderdijken in het centrum staan’. Remise dus.
Daarna was het nagelbijten of Igor echt zou winnen: ik ging even twijfelen toen hij niet de winstvariant uitkoos die ik dacht te zien, maar uitendelijk bleek zijn methode misschien niet sneller, maar wel zo doeltreffend.

De eerste klasse is nu wel heel dichtbij! Komt allen 11 april naar de beslissende wedstrijd tegen Messemaker, in ons eigen lokaal.

   RSR Ivoren Toren         2154 - Voorschoten              2170  3½ - 4½
1. FM Oscar van Veen        2305 - Peter Wilschut           2259   0 - 1
2. Dolf Meijer              2230 - Elwin van der Auweraert  2235   0 - 1
3. Nathanael Spaan          2134 - Vincent Blom             2258   ½ - ½
4. Rob van der Plas         2126 - Rosa Ratsma              2185   1 - 0
5. Harmen van de Werken     2064 - Henk Schouten            2163   0 - 1
6. Joost van Rosmalen       2144 - Midas Ratsma             2113   1 - 0
7. Wim Koster               2154 - Igor Damen               2035   0 - 1
8. Kees van der Knijff      2074 - Frits Fritschy           2112   1 - 0

Frits Fritschy


Het 5de opnieuw onderuit

Donderdagavond 19/3 begonnen wij, na een bezoek aan restaurant De Chinese Muur in Boskoop om onze fighting spirit te vergroten, welgemoed aan onze uitwedstrijd tegen het tweede team van Inter Nos. Het moest toch mogelijk zijn om die selectie van deze lilliputvereniging (22 leden) te verslaan of tenminste gelijk te spelen.

Onze witspelers kozen voor het Spaans of Italiaans, geen wilde Koningsgambieten of iets dergelijks. Aan de andere kant het zelfde beeld, dus het eerste halfuur ging het gelijk op. Wim - reeds kort gerocheerd - liet zich toen echter verrassen door een loperoffer op h3, gevolgd door Dg3, met gepende f2 pion. Einde verhaal.

Inmiddels maakte Cees met zwart knap remise aan het zesde bord door voorzichtig strategisch spel, met een pion meer maar in weinig flexibele stelling. Hans, deze keer aan het vierde bord, veroverde een pion, die echter “vergiftigd” was en verloor zijn dame tegen een toren . Zoals wij hem kennen vocht hij door en met succes, zijn beide lopers en beide torens werkten goed samen. Een remise , wellicht zelfs winst leek onder handbereik, een verkeerde afruil in gewonnen stand - vermoeidheid ? - betekende echter de volgende verliespartij. Inmiddels knokten Bert op bord 1 - niemand anders stond te popelen om daar te spelen en dan moet je zelf wel als teamleider - en Gerard op bord 3 in standen waarin lang tijd weinig materiaal verdween. Bert's koning bleef echter in het midden staan, een open lijn luidde zijn verlies in. Gerard leek lange tijd wat beter te staan, zijn kleine stukken in het middenspel stonden dicht bij de vijandelijke koning. Helaas was er geen direct winnend offer mogelijk , hij raakte een pion achter en verloor.

De volle aandacht ging nu uit naar Frans op bord 2 met zwart, een partij waarin Frans zowel op de konigsvleugel als damevleugel tot actief tegenspel kwam en wit zijn pionnenmeerderheid in het midden eigenlijk niet kon benutten. Frans dwong zijn tegenstander tot herhaling van zetten, een knappe remise dus. Samenvattend: een grote nederlaag (1 - 5) waarin wij meer hadden verdiend.

   Inter Nos 2                   - Voorschoten 5                   5 - 1
1. J.A. de Bruijne          1301 - Bert Hogendoorn          1314   1 - 0
2. P. Duits                 1462 - Frans de Klerk           1388   ½ - ½
3. A.L. Stolwijk            1465 - Gerard van der Meer      1396   1 - 0
4. D. de Bruijn             1321 - Hans Wolthuis            1448   1 - 0
5. H.J. Peters              1376 - Willem Oudhof            1439   1 - 0
6. B. van Tienhoven         1296 - Cees Besuyen             1155   ½ - ½

Ruud Aalbersberg


Mooie stunt tegen kampioen Leiderdorp

Strohalmen pakken, u weet wel, als de nood hoog is, dan gebeurt dat wel eens. Tegen de geheide kampioen van de Promotieklasse scoren, terwijl die alle wedstrijden tot dan toe gewonnen heeft, dat klinkt ongeloofwaardig voor een team dat helemaal onderaan staat. Toch deed Voorschoten 3 het en een 4-4 gelijkspel was het loon voor hard werken.

Leiderdorp verscheen in de sterkste opstelling, met spelers als Van Rijn en Corstjens, die beide op 5 uit 5 stonden. Nu staan ze weer op de grond, 5 uit 6 is ook niet slecht.
Tuurlijk, het zat ons hier en daar mee. Maar opvallend was toch de wil om niet te verliezen.
Het begon niet goed: Ivo verongelukte in de opening, kwam pionverlies niet meer te boven en zag een vrijpion naar dame doorlopen.
Aan het eerste bord probeerde Dirk vergeefs de sterk en actief spelende Nick Hortensius af te stoppen. In no time stond hij met al zijn stukken terug op de onderste rij en toen er een witte pion op f7 kwam was het snel gebeurd (0-2).
Jip speelde een heerlijke opening, leek beslissend voordeel te krijgen, maar ineens liep de aanval dood. Hij moest een pion geven en kon daarna alleen nog maar spartelen, zij het dat hij dat heel lang volhield.

De andere partijen duurden ook allemaal lang, maar bleven ook lang min of meer in evenwicht. In tijdnood kon mijn tegenstander zijn voordeel niet vasthouden en moest remise door herhaling van zetten nemen. Vrijwel tegelijk won Charles na een zware partij waarin zijn tegenstander steeds initiatief zocht. Met dame en paard tegen dame en loper wist Charles ineens matkansen te creëren en ving daarmee het stuk. Toen was de winst niet moeilijk meer. Symon scoorde de gelijkmaker (2,5-2,5). Net toen hij zijn voordeel kwijt leek te raken en de partij dreigde om te slaan, blunderde zijn tegenstander. Een eenvoudig valletje kostte hem groot materiaal en het was meteen uit.

De drie resterende partijen waren lastig te voorspellen. Dat Jip het niet ging redden was nog het duidelijkst, Ruurd stond stralend, maar ruilde de dames om van alle verrassingen af te zijn. Toen werd het al moeilijker om nog te winnen. Het had gekund maar de koelbloedigheid daarvoor ontbrak en het liep remise. Bart tenslotte, had de hele partij goed gestaan, maar was bij de afwikkeling een pionnetje kwijt geraakt. Hier was het zijn tegenstander die het aan koelbloedigheid ontbrak. Hij rommelde maar wat en Bart snoepte een pion terug en even later nog een. Van een dreigend verlies werd het zodoende een keurig binnen gehaalde winst! En dat bracht de stand in de wedstrijd helemaal in evenwicht, 4-4.

Het derde is er nog niet. Gezien de kans dat er toch twee teams moeten degraderen (met dank aan Voorschoten 2 !?) moet de laatste wedstrijd tegen AAS gewonnen worden. Een en ander is afhankelijk van wat de concurrenten doen. Het wordt een spannende ontknoping.

   Voorschoten 3            1752 - Leiderdorp               1964   4 - 4
1. Dirk Gruijters           1949 - Nick Hortensius          2107   0 - 1
2. Symon Algera             2010 - Guido van Rijn           2025   1 - 0
3. Charles van der Ven      1905 - Rolf Corstjens           1889   1 - 0
4. Jip Damen                1828 - Niels van Splunter       2030   0 - 1
5. Gert Both                1900 - Wim Kentstra             2013   ½ - ½
6. Bart Warmerdam           1339 - Arno Wiersma             1928   1 - 0
7. Ivo Warmerdam            1375 - Maarten Bekker           1934   0 - 1
8. Ruurd de Boer            1711 - Ivo Lucas                1789   ½ - ½

Gert Both


Het eerste ‘on the rampage’

Go on the rampage: daar heeft het Nederlands geen bondige vertaling voor. ‘Woest, gewelddadig en in grote opwinding tekeer gaan, vaak grote verwoestingen veroorzakend’, dat is wat het ongeveer betekent.

Bij de wedstrijd op 7 maart tegen Oegstgeest was ik voor de tweede maal captain van het eerste. Teamleideren en tegelijk spelen is geen ideale combinatie, zou je zeggen. Maar beide keren won ikzelf en won het team met 7-1! We moeten het voor de rest van het seizoen misschien toch maar zo houden.

Peter wilde graag tegen Fred Slingerland en kwam met een prima pionoffer. Zo’n pion die je liever kwijt dan rijk bent; hij stond Freds stukken alleen maar in de weg. Eigenlijk verwachtte ik de overeengekomen remise al, maar na wat frivole pionzetten van wit was de slotstelling misschien toch wel erg goed voor Peter.

Bij Oegstgeest verbaasde men zich erover dat Nebojsa Nikolic op tijd was - maar die zat nu zelf drie kwartier tegen een lege stoel aan te kijken. Ik had me vooraf al voorgenomen me er niet druk over te maken als iemand te laat zou komen, maar op een gegeven moment zei Rosa dat het misschien toch wel handig was een vervanger te gaan zoeken. Ik wou net Gert en Charles aanspreken, toen Elwin kwam binnenhollen. Maar wat zou ik zeuren! Elwin speelde een wereldpartij. De Bosnische Oegstgeestenaar bezorgde zichzelf vlak na de opening een dubbelpion, waarna zijn stelling de flexibiliteit van een rotsblok had. Erg stevig hoor, zo’n stuk steen, maar hij kan ook behoorlijk in de weg liggen. Elwin leek er linksom doorheen te komen, maar verplaatste de aanval plots naar de koningsvleugel met een in alle varianten winnend stukoffer.

Rosa speelde een bekend pionoffer, maar toen ze het ding terug had gewonnen, was alle activiteit ook weg. Haar tegenstander miste een paar kansen, waaronder een winnende, maar uiteindelijk werd het toch remise.

Vincent won van Joop Piket. Die gaf in al bedenkelijke stelling twee pionnen weg en daar had Vincent geen moeite meer mee. Joop probeerde daarna in de analyseruimte dan maar de partijen van zijn teamgenoten te winnen, maar ook daarin was hij niet erg succesvol.

Van Henks partij weet ik niet meer dan dat zijn tegenstander remise afsloeg, iets wat hij wellicht beter niet had kunnen doen.

Het spel van de tegenstander van Midas deed denken aan het konijn op de snelweg dat gefascineerd naar de op hem af komende lichten blijft kijken. De slotstelling deed denken aan hoe het konijn er daarna uitziet.

Harro Weiland had zich uitgebreid op mij voorbereid en me dat vooraf bij de Albert Heijn ruimschoots duidelijk gemaakt. Nou gun ik Harro heel veel, maar niet de kennis over onze opstelling, dus hij mocht tegen Igor. Na 15 zetten vond oude vos het mooi geweest en bood remise aan. Ik zei Igor dat hij zelf maar moest bekijken wat te doen. Igor sloeg, in een iets mindere stelling, het aanbod af, deed dat twintig zetten later in een ondertussen gelijke stelling nogmaals, en won het dame-eindspel. Dat is de instelling waarmee je kampioen wordt!

Mijn eigen partij kabbelde rustig voort. Ik leek een koningsaanval te krijgen, maar had eigenlijk nog geen idee hoe erdoor te komen. Totdat mijn tegenstander blunderde, dacht ik. Ik moest nog wel een smerige valstrik vermijden, maar uiteindelijk kon Van Drunick kiezen tussen een kansloos toreneindspel en een stuk geven voor twee pionnen. Daarna was het niet moeilijk meer. Thuis bleek echter dat zijn blunder helemaal geen blunder was en dat we beiden een eeuwigschaakcombinatie gemist hadden.

   Voorschoten 1            2170 - Oegstgeest '80           2053   7 - 1
1. Peter Wilschut           2259 - IM Fred Slingerland      2300   ½ - ½
2. Elwin van der Auweraert  2235 - IM Nebojsa Nikolic       2338   1 - 0
3. Rosa Ratsma              2185 - Gert-Michiel de Niet     2066   ½ - ½
4. Vincent Blom             2258 - Joop Piket               2055   1 - 0
5. Henk Schouten            2163 - Evert Leeuwenburgh       2036   1 - 0
6. Midas Ratsma             2113 - Joop Bakker              1889   1 - 0
7. Igor Damen               2035 - Harro Weiland            1814   1 - 0
8. Frits Fritschy           2112 - Jan-Willem van Drunick   1923   1 - 0

Frits Fritschy


Wisselvallig tweede maakt slechte beurt

Na de goede resultaten tegen de beide koplopers wachtte nu ENPS, de nummer 10. In matchpunten gelijk met ons en op papier zelfs sterker, dus een cruciale wedstrijd in de strijd tegen degradatie. Het was zaak ook in deze wedstrijd goed voor de dag te komen.

Helaas liep vooraf al alles verkeerd. Marcus had geen tijd om een opstelling te maken, zodat er niet voorbereid kon worden (of iemand dat zou hebben gedaan, is overigens twijfelachtig) en toen de wedstrijd begonnen was, bleek Gerben elders in het land te vertoeven en niet in staat de wedstrijd bij te wonen. Na een belronde was uiteindelijk Ruurd bereid en in staat om met een half uur achterstand in te vallen.

Ook op het bord ging er van alles mis. Roderick raakte al snel een pion kwijt. Zijn plan om die pion weer terug te winnen faalde op een onvoorziene zet en toen raakte hij zo van slag, dat hij zijn stelling nogal somber in zag. Een dame-uitval moest verlichting bieden. Dat gebeurde ook, maar niet op de manier die hij zich gewenst had. De dame ging verloren en de stukken konden weer in het doosje.

Bij David ontstond al snel een interessante stelling. Hij won een stuk voor 3 pionnen, maar deze 3 pionnen stonden wel alle drie op de c-lijn. De computer beoordeelt de stelling als beter – en soms duidelijk beter – voor wit, maar wit moet wel zorgvuldig spelen. Zwart ook, maar diens plan was vrij duidelijk: de extra pionnen op de damevleugel naar voren. Uiteindelijk kreeg zwart 4(!) vrijpionnen op de damevleugel en die wist David niet te stoppen. Jammer, maar wel weer een zeer spannende partij gespeeld.

Gelukkig gaf teamleider Marcus het goede voorbeeld door een minder staand eindspel gewoon naar winst te voeren. Vervolgens wist Frank ook nog te winnen. Zijn tegenstander leek geïmponeerd door zijn rating en bood een paar keer remise aan. Frank bleef het proberen. Net toen hij eindelijk wat bereikt leek te hebben, had zijn tegenstander via zetherhaling remise voor het grijpen. Hij liet Frank echter eerst de zet c6-c7 doen en toen was de zetherhaling van de baan omdat Frank nu zijn dame kon offeren en op c8 een nieuwe laten verrijzen. Een gelukje.

Daarna was het weer aan ENPS. Ruurd had lang een prima stelling, maar besloot toen zijn twee torens te ruilen voor de vijandelijke dame. Het is vaak lastig beoordelen of dit goed is. In dit geval werden de torens snel actief over de onderste rij en moest Ruurd alle zeilen bijzetten om geen materiaal te verliezen. Dat lukte helaas niet, maar toch bedankt voor het invallen!

Thomas blijft het lastig houden in de KNSB-competitie. Ook nu lukte het niet. Hij kwam tegen een sterke tegenstander langzaam maar zeker steeds minder te staan en kwam terecht in een eindspel met twee pionnen minder. Dat probeerde hij nog lang manmoedig te verdedigen, maar dat lukte uiteindelijk niet.

Wouter en Timo moesten dus winnen om nog een matchpunt aan dit duel over te houden. Wouter dacht op zet 13 een stuk te winnen, maar raakte zo van de kook van het antwoord van zijn tegenstander dat hij alle objectiviteit bij zijn berekeningen verloor en in een kansloze stelling met twee pionnen minder terecht kwam. In tijdnood raakte zijn tegenstander de draad ook volledig kwijt en na de tijdcontrole had Wouter een kwal meer, maar wel tegen een sterke vrijpion en een open koningsstelling. Wit besteedde daarna bijna al zijn tijd om te beslissen over een zeer tijdelijk dameoffer, waarna de vrijpion dame zou worden en wellicht eeuwig schaak kon geven. Het was wits enige kans, maar die besloot iets anders te doen toen hij meende uit te rekenen dat er geen sprake was van eeuwig schaak. Het alternatief leidde rechtstreeks tot een voor Wouter gewonnen pionneneindspel terwijl de voor de hand liggende zet bij juist spel wel degelijk eeuwig schaak zou hebben opgeleverd. Weer een gelukje.

Timo kreeg op zet 23 een onverwachte kans op groot voordeel, maar miste dat. Daarna probeerde hij het nog lang in een gelijkstaand eindspel. In zijn pogingen er nog wat van te maken, ging hij te ver en zijn tegenstander had de winst voor het grijpen. Deze verzoende zich echter met zetherhaling om de teamzege binnen te halen.

De situatie wordt nu behoorlijk penibel met 2 punten achterstand op de nummer 9. Het goede nieuws is dat de nummer 5 ook maar 2 punten op ons voor staat en dat de al eerder gezochte mental coach zich gemeld heeft. Over twee weken tegen die nummer 5, RSR Ivoren Toren 2, zullen we zien wat dat oplevert.

   Voorschoten 2            1922 - ENPS                     2016  3½ - 4½
1. Roderick van Kempen      2028 - FM Aran Kohler           2184   0 - 1
2. David Jongste            1883 - Tom Bottema              2192   0 - 1
3. Marcus Driessen          2062 - Steve Michel             1976   1 - 0
4. Timo Bottema             1927 - Peter Hoekstra           2052   ½ - ½
5. Wouter Noordkamp         2013 - Peter Nitscke            1939   1 - 0
6. Frank den Herder         2081 - Kees Bakker              1914   1 - 0
7. Thomas de Ruiter         1771 - Arnth van Tuinen         1994   0 - 1
8. Ruurd de Boer            1608 - Sanne Visser             1875   0 - 1

Wouter Noordkamp


De spanning neemt toe in de PH-beker

Na de vijfde ronde is zowel in de A-groep als in de B-groep het veld in elkaar geschoven en zijn er nog veel kandidaten voor de eindzege.

Het duel tussen de koplopers in de A-groep, Wouter Noordkamp en Henk Schouten, eindigde in remise. Wouter leek een plusje te hebben, maar moest later oppassen dat dit geen minnetje werd. Een terechte remise dus. Daardoor kwam Herman van Halderen langszij. Hij had in een vooruitgespeelde partij van Dirk Gruijters gewonnen. Op bord 7 vond een duel plaats dat je normaal gesproken aan de topborden verwacht. Marcus Driessen en Frank den Herder hielden elkaar in evenwicht. Erik Bongers boekte een bliksemzege op Frans Palm.

Ook in de B-groep liepen de koplopers schade op. Ike Tjin a Lien verloor van Wim de Ruyter na een spectaculaire partij, waarin het voor de toeschouwers moeilijk was in te schatten hoe het nou daadwerkelijk stond. Jan Barendse speelde remise tegen Marcel Denie. Jan en Wim staan nu samen bovenaan. Achter hen zijn de vaste bezoekers van de donderdagavond weer in opmars. Er zijn vijf achtervolgers, een zesde kan zich nog aansluiten als hij een uitgestelde partij weet te winnen.

De volgende ronde is alweer op 26 maart.

Zie ook de toernooipagina, de uitslagen en stand in groep A en de uitslagen en stand in groep B.

Wouter Noordkamp


Het vierde een gelijkspel tegen koploper Leiderdorp

Richard van Offeren gaf het goede voorbeeld. Hij speelde vooruit en won. We kozen voor een tactische opstelling. Joop Thierry op 4 en ik op 1. Ik heb weinig gezien van de andere partijen, maar het was op alle borden wel spannend. Carsten van der Hoeven in een bloedstollende Grunfeld remise. Luuk Weidema leek - in een Bird - redelijk te staan, maar ging uiteindelijk onderuit. Nico Loomans een mooie remise. Uiteindelijk verloor ik na een spannende partij, maar Joop wist wel te winnen. Kortom een mooi resultaat.

   Leiderdorp 3                  - Voorschoten 4                   3 - 3
1. L. van Osch              1800 - Teun Meirink             1477   1 - 0
2. C. Hortensius            1681 - Richard van Offeren      1708   0 - 1
3. J.N.J. Kooijman          1610 - Nico Loomans             1520   ½ - ½
4. A. van Dijk              1738 - Joop Thierry             1620   0 - 1
5. D.J.L. Jonker            1549 - Luuk Weidema             1066   1 - 0
6. M. Hooshangi             1621 - Carsten van der Hoeven   1393   ½ - ½

Teun Meirink


Derde team aan dun draadje na nipt verlies

De wedstrijd tegen Oegstgeest 2, met één punt onderaan, was spannend; het grote belang was voor alle spelers duidelijk. Helaas trok Voorschoten aan het kortste eind.

We misten kopman Symon Algera en vaste kracht Sander Hilarius, maar de vervangers Arno Egberts en Rijk Verstraten staan bekend als degelijke spelers die niemand zomaar verslaat. Dat kwam uit. Oegstgeest had de vertrouwde opstelling waarin alle spelers bijna even sterk zijn. Onze staart zou het dus moeilijk krijgen.

Iedereen had de opdracht om geen onnodige risico’s te nemen, 7 remises en een punt waren genoeg. Dat is niet zo makkelijk als je verdwaalt in een onbekende opening en een grap overziet die materiaal kost (Ivo) of als je graag aanvalt, de tegenstander bewust laat binnenkomen, maar moet toegeven dat die scherper gerekend heeft (Ruurd). Ook aan de andere kant gebeuren ongelukjes: Jip krijgt zomaar een stuk na een simpele penning op de dame en maakt het bekwaam af. Bart ziet in lastige stand de tegenstander de beslissende combinatie uitvoeren. Hij moet alleen even het gapende gat erin ontdekken, een stuk pakken en de winst opstrijken. Samen met de vrij regelmatige remises van Dirk en Gert is het 3-3.

Het lijkt erop dat de remise bij Rijk wel zal lukken en Arno een prachtig gespeeld toreneindspel dat hem twee pluspionnen oplevert, met vaste hand naar het punt zal voeren. Helaas, zo ging het niet: Rijks loper werd steeds zwakker en het paard aan de andere kant steeds sterker. Na ruim 70 zetten kwam hij in tijdnood maar vooral in tempodwang en weg was de remise. Arno zag niet hoe hij moest winnen, deed niets meer, zag zijn voordeel tot 1 pion slinken en de winst bleek verdwenen, remise. Zo werd het een 3,5-4,5 nederlaag terwijl we tot vlak voor het einde nog minstens op een gelijkspel rekenden. Gezien ons resterende programma en dat van de concurrenten staan we er moeilijk voor, al degradeert er dit jaar maar één team. Misschien ontspringen we die dans dan toch nog.

   Oegstgeest 2             1859 - Voorschoten 3            1714  4½ - 3½
1. Johan Boots              1912 - Dirk Gruijters           1949   ½ - ½
2. Gidi van de Bent         1915 - Jip Damen                1828   0 - 1
3. Cees Scherpenisse        1880 - Arno Egberts             1825   ½ - ½
4. Ed Wagemans              1879 - Gert Both                1900   ½ - ½
5. Bert van Brussel         1850 - Rijk Verstraten          1687   1 - 0
6. Niek van der Maat        1838 - Bart Warmerdam           1339   0 - 1
7. Wilfried Binnendijk      1850 - Ivo Warmerdam            1375   1 - 0
8. Jan Beij                 1751 - Ruurd de Boer            1711   1 - 0

Gert Both


Leiderdorp 4 – SVV 5

De zevende competitiewedstrijd van het 5e team leverde helaas weer een nederlaag op. Uit bij Leiderdorp 4 werd het met wat pech 3½-2½. In het bijzonder zag Frans na een goede partij met een pioen voorsprong een mat over het hoofd wellicht mede veroorzaakt door tijdnood. Zonder deze “pech” was de eindstand wellicht omgekeerd geweest. Hoe dan ook, we hebben nog 2 ronden te gaan en houden moed.

De uitslagen waren:

   Leiderdorp 4                  - Voorschoten 5                  3½ - 2½
1. A. Smits                 1421 - Willem Oudhof            1439   1 - 0
2. H.A.P. de Koning         1373 - Frans de Klerk           1388   1 - 0
3. H. van Reenen            1383 - Bert Hogendoorn          1314   0 - 1
4. R.A. Roozendaal          1564 - Gerard van der Meer      1396   0 - 1
5. B. van Waas              1225 - Hans Wolthuis            1448   ½ - ½
6. J. Abbes                 1538 - Cees Besuyen             1155   1 - 0

De teamleider: Bert Hogendoorn


Voorschoten uit de LSB-beker

De 2e ronde van de LSB-beker is het eindstation gebleken voor de Voorschotense promotieklassers. Philidor gaat naar de halve finale. Het werd winnaar doordat het resultaat aan bord 4 wegviel om na het 4-4-gelijkspel toch een beslissing te krijgen.

Spannend tot de laatste seconde was het. In de eerste ronde overspeelde Hans routinier Ton Kohlbeck en maakten de andere drie remise. In de tweede partij gebeurde het omgekeerde. Vanuit de opening werd Hans opgerold. Dirk maakte opnieuw remise, maar helaas overzag Symon een kleinigheid en verloor. Dat ik mijn partij regelmatig wist te winnen was toen niet meer van belang.

   Philidor                 1908 - Voorschoten              1931    4 - 4
1. Wadim Sharsov            1912 - Symon Algera             2010   ½-½ 1-0
2. Frank Zeven              1926 - Dirk Gruijters           1949   ½-½ ½-½
3. Ton Kohlbeck             1921 - Hans Lindeboom           1864   0-1 1-0
4. Maarten van Veen         1875 - Gert Both                1900   ½-½ 0-1

Gert Both


75e Noteboomtoernooi

Afgelopen weekend werd het 75e Noteboomtoernooi gespeeld; de organisatie wilde dat weten ook en zorgde voor een fantastische speellocatie in de congreszaal van het museum Corpus. Naast het hoofdtoernooi werd er ook een vierkamp gespeeld door 4 Nederlandse toppers, live van commentaar voorzien door John van der Wiel, en was er zondagochtend een simultaan voor jeugdspelers, die op het geluid afgaand druk bezet werd.

Een grote delegatie Voorschotenaren kwam naar Corpus om (meestal 5 van de) 6 ronden te spelen. Dit ging met wisselend succes, en alleen David Jongste en ondergetekende mochten op de late zondagmiddag naar het podium komen om een prijs op te halen. De clubprijs, die we toch echt een keertje moeten kunnen winnen, ging naar een club uit Den Bosch. Hopelijk krijgt de organisatie het voor elkaar dat we volgend jaar weer op deze plek kunnen spelen.

Christine van der Ven


Ruime zege van het vierde

Op papier zou het een makkelijke overwinning op Daniël Noteboom 2 moeten worden. In de praktijk ging het niet zo eenvoudig. De enige die vanaf het begin een goede stelling had was Richard. Hij wist die ook bekwaam te verzilveren. Ik kreeg langzamerhand ook zicht op een zege maar gaf mijn tegenstander gratis een stuk cadeau. Op de overige borden was het niet zo duidelijk.
Nico weigerde in een gelijke stelling een remiseaanbod. Gaandeweg kwam hij toch beter te staan en haalde het punt binnen. Carsten had uiteindelijk in een toreneindspel een pionnetje meer en dat was voldoende voor de overwinning. Joop leek in het eindspel te gaan winnen maar moest berusten in remise.
Luuk had in het eindspel een toren minder en geen pionnen meer. Slaan van die toren zou pat betekenen. Toch wist zijn tegenstander nog te ontsnappen. Helaas een nederlaag. Ondanks een stuk minder had ik toch wat leuke dreigingen. Mijn tegenstander ging vol op het orgel, dacht mij mat te zetten, vergaloppeerde zich en moest in een nederlaag berusten. Uiteindelijk een ruime overwinning. Degradatiezorgen hebben we niet meer.

   Voorschoten 4                 - Daniël Noteboom 2              4½ - 1½
1. Richard van Offeren      1708 - E. Romijn                1528   1 - 0
2. Joop Thierry             1620 - L.A. van Gunsteren       1525   ½ - ½
3. Nico Loomans             1520 - J.G.R. van Schie         1404   1 - 0
4. Carsten van der Hoeven   1393 - O. Brunner               1292   1 - 0
5. Luuk Weidema             1066 - A. Ram                          0 - 1
6. Teun Meirink             1477 - A. de Haas               1383   1 - 0

Teun Meirink


Polonaise in Groesbeek

Voor de vijfde ronde van de KNSB-competitie moest ons eerste op reis naar een uiterste uithoek van Noord-Nederland, schaakvereniging PION (Punten Is Ons Nevendoel) uit Groesbeek. Groesbeek ligt nog net in Gelderland, maar als een dorp al een week voor Het Feest in carnavalssfeer is, waan je je toch een beetje in Noord-Limburg. De gemoedelijkheid die uit de naam spreekt, bleek verder ook uit de ontvangst; koffie en andere drankjes kon je zelf pakken en Midas die de speelzaal niet kon vinden, werd keurig netjes door zijn tegenstander telefonisch op het goede spoor gezet en buiten opgewacht.

De wedstrijdleider kwam ook uit de buurt en handelde in dezelfde geest. Volgens zijn interpretatie van de KNSB-competitieregels mocht hij zelf bepalen of het afgaan van een mobieltje tot verlies van de partij zou leiden, en vooraf meldde hij dat dat bij hem niet het geval was. Nou zijn wij bij Voorschoten ook niet van die scherpslijpers; je reist tenslotte normaal gesproken niet bijna twee uur om een reglementair punt te krijgen. Mocht het mij ooit overkomen dat een apparaat van mijn tegenstander begint te piepen, dan hoop ik dat de wedstrijdleider niets merkt; ik zal in in normale gevallen niet claimen. Aan de andere kant vind ik niet dat het iemand te verwijten valt als hij in zo’n geval wél claimt; die regels zijn er immers ook niet helemaal voor niets. Daarom heb ik ook maar gelijk gemeld dat ik zijn interpretatie wat aan de al te ruime kant vond, en dat ik in voorkomende gevallen een claim van onze speler zou steunen. Wie zwijgt, stemt toe, dus je kunt maar beter duidelijk zijn.

Voorschoten was compleet, op één bepaald niet onbelangrijke persoon na: Sander moet binnenkort een stevige operatie ondergaan, dus ik mocht hem als teamleider vervangen. Ik kreeg al gelijk (behalve het bovenstaande) met een probleem te maken: Midas had een bus gemist en zou een paar minuten later komen. Als spelende teamleider kon ik niet even de auto pakken om hem van het station te halen (zoals Sander in eerdere gevallen gedaan heeft). Na een half uur nog steeds geen Midas. Ik kreeg van de wedstrijdleider toestemming hem te bellen; hij zat op een industrieterrein in de buurt en had geen idee waarheen. Met de boven beschreven hulp was hij een kwartiertje voor het verstrijken van de markt in zicht.

We zaten in de kelder van cultureel centrum De Mallemolen (nomen est omen), de stilste plek van het gebouw, want boven deed de blaaskapel zijn uiterste best. Ik heb nog een wedstrijd tegen Vlissingen meegemaakt waar we 5 meter en een dun wandje gescheiden waren van een padvinders-sinterklaasfeest, dus ik vond het wel meevallen, maar Rosa zat blijkbaar precies onder de grote trom, want na een uurtje zag ik haar tafel een paar meter verplaatst worden.

Peter was als eerste klaar. Hij had iets op het bord gekregen wat hij net had zitten bestuderen, naar ik begreep, en zijn tegenstander had ook zijn dag niet: na 22 zetten kon die het niet meer aanzien. Even later zette de fanfare ‘Peter is mijn ideaal’ van Sweet Sixteen in.

Ondertussen waren bij Henk al op de negende zet de dames geruild, hij moest met de zwarte stukken een iets minder staand eindspel verdedigen. Vincent had een Vincent-stelling, bij Igor gebeurde niet veel en Elwin deed met wit wat ondoorgrondelijke dingen op de onderste drie rijen. Midas was zo slim, gezien zijn tijdsachterstand, om flink wat materiaal af te ruilen. Hij had met zwart een comfortabel gelijke stand gekregen, waarin hij genoeg mogelijkheden zag om een remiseaanbod af te slaan. Tsja, als je kampioen wilt worden, zijn punten toch wel een erg belangrijk nevendoel. Zelf probeerde ik met wat schuifspelletjes mijn tegenstander naar voren te lokken en wist op het goede moment een wit paard op d7 te planten. Die stond daar in zijn eentje tussen alle zwarte stukken, zeg maar als het welbekende paard in de gang van André van Duin. Bij wijze van uitzondering had ik een keer alles goed berekend en een charge van mijn tweede paard leverde een pion op.

Rosa speelde dit keer op het eerste bord en ook daar wint ze. Die gaat dit jaar iedereen op de club voorbij. Ze heeft een mooie no-nonsense-stijl: zet je stukken goed neer, pak alles wat zonder gevaar kan, op de efficiëntste manier, en maak het vervolgens zonder overhaasting af. Helder als water, maar met een druppel gif, zei men vroeger over Smyslov.

Als Vincent beet heeft en al bezig is de vis langzaam binnen te halen, hebben vaak de vis noch de kijkers aan de kant in de gaten gehad dat het dobbertje bewogen heeft. Pas na enige tijd zijn er wat rimpelingen in het water te zien, en plotseling ligt het beest in het netje. Zo ook nu.

Maar dan Elwin. Elwin kan geweldig schaken, zeker tegen sterke tegenstanders. “Ik snap niet hoe die aan zo’n hoge rating komt”, heb ik hem wel eens horen zeggen. Uhhh, zullen we deze partij dan maar met de mantel der liefde bedekken? Ik neem aan dat zijn tegenstander (200 elopunten minder) op het einde de zetten herhaalde vanwege zeer extreme tijdnood.

Bij Igor (volgens hemzelf) gebeurde de hele partij niets en daarna werd het remise. Toen hij voor de tweede maal in de partij over de middellijn kwam werden de spanningen zijn tegenstander te machtig en Igor vond zelf blijkbaar ook dat zo’n vertoon van agressie te ver kan gaan, dus zetherhaling was een logisch einde. Vier punten in de zak, wat zullen we klagen?

Zoals bij mij gebruikelijk: als ik een keertje goed speel weet ik het in tijdnood toch met één zet te verknallen - voor de veertigste zet liet mijn tegenstander één niet zo duidelijke en één wel duidelijke kans op remise lopen. Het toreneindspel bleek echter simpel gewonnen. Midas verbeterde zelfverzekerd zijn stelling en drukte zijn tegenstander langzaam maar zeker van het bord.

Blijft over Henk. Zoals gezegd moest hij een iets minder staand eindspel verdedigen, maar daar weet hij wel weg mee. Wat zeker meehielp was dat zijn tegenstander alle pionnen op de kleur van Henks loper zette. Toen dat er uiteindelijk toe leidde dat de cruciale pionnen werden afgeruild, bood hij maar remise aan. Tot zijn kennelijke schok weigerde Henk! Kijk, dat is nou die VOC-mentaliteit waar Rutte op doelde. Het had onmiddellijk succes; loperruil was simpel remise geweest, maar na 5 uur spelen ga je spoken zien. Ik had ondertussen gemerkt dat de spelers niet meer noteerden en om problemen te voorkomen, maakte ik daar de wedstrijdleider attent op, die verplicht is in zo’n geval in te grijpen. Misschien dat de consternatie ertoe leidde dat Henk nog een tweede pion won, waarmee het zevende bordpunt binnen was.

Door dit resultaat staat het eerste nu twee punten los, met een ruime hoeveelheid bordpunten. Misschien dat we volgend seizoen eindelijk weer eens tegen degradatie mogen vechten? Of mag ondergetekende het zelfs meemaken dat hij na 38 jaar nog een jaartje in de Meesterklasse mag uitkomen...? Nou ja, er was iets met die beer en z’n huid en zo.

   PION                     2106 - Voorschoten 1            2170   1 - 7
1. Jasper Bons              2126 - Rosa Ratsma              2185   0 - 1
2. Olav Schoonenberg        2200 - Vincent Blom             2258   0 - 1
3. Wim Molenkamp            2071 - Elwin van der Auweraert  2235   ½ - ½
4. Luuk de Ruijter          2177 - Peter Wilschut           2259   0 - 1
5. John Pouwels             2090 - Igor Damen               2035   ½ - ½
6. Jan Fleuren              2166 - Henk Schouten            2163   0 - 1
7. Theo Wijnhoven           2036 - Frits Fritschy           2112   0 - 1
8. Wopke Veenstra           1986 - Midas Ratsma             2113   0 - 1

Frits Fritschy


Beter een half ei dan een lege dop

Het tweede heeft in Haarlem tegen koploper HWP 2 met 4-4 gelijk gespeeld. Na afloop heerste het idee dat we hadden moeten winnen. Niet alleen omdat de stand op de ranglijst daarom vraagt, maar ook omdat het erop leek dat wij meer hele en halve punten cadeau deden dan de Haarlemmers. Anderzijds stonden we met 3,5-0,5 achter en de andere 4 partijen waren nog lang niet gewonnen en dan mag je je handen dichtknijpen met een punt.

We waren ruim op tijd om eventuele vertraging door gladheid op te kunnen vangen en ook om zeker te zijn van een parkeerplek pal voor de deur. De 15 minuten wandelen in Zevenaar had immers een slechte invloed op het resultaat gehad.

Hoewel HWP bovenaan de ranglijst stond en wij onderaan, doen de teams op papier weinig voor elkaar onder. Door de tientallen ratingpunten die Thomas in Groningen heeft achtergelaten, was HWP op papier iets sterker.

Het werd al snel duidelijk dat het geen saaie middag zou worden. Op zet 3 deed Gerben een zet die in het openingsboek van zijn tegenstander een vraagteken krijgt en op zet 5 was hij een pion kwijt. Gerben dacht lang na en ging er nog maar eens goed voor zitten. Daar stond tegenover dat David met wit snel een pion won en Frank huppelde met zijn zwarte paard via d3 naar binnen en wist een kwaliteit te winnen.

De eerste score kwam echter van bord 1 waar Roderick remise speelde. Het was een weinig enerverende partij waarvan de zwarte openingsopzet bij de pizza’s nog werd betwijfeld, maar toch vrij standaard bleek. Daarna werd er veel geruild. Even was er de angst dat Roderick in de problemen zou komen, maar dat bleek onterecht.

Marcus met zwart op bord 2 speelde na een vergissing in de opening een wilde partij die alle kanten op kon. Wit had een paar keer groot voordeel kunnen krijgen, Marcus had een paar keer de schade kunnen beperken, maar liet dat ook na. Nu verloor hij.
Thomas met wit op bord 7 verloor ook. Hij leek wel wat aanval te hebben, maar dat viel toch tegen. Na dameruil volgden enkele onnauwkeurigheden van de witte zijde en stortte zijn stelling snel in. De derde nul kwam bij Frank. Inderdaad, de partij die we al snel als een punt geteld hadden. Frank besloot echter om zijn andere paard ook via d3 naar binnen te sturen en dat was minder goed dan de eerste keer, want het paard ging nu gewoon verloren. Frank hield twee torens tegen drie stukken over. Dat werd één toren tegen twee stukken en toen nul torens tegen één stuk en vervolgens ging hij ook nog mat.

Ondertussen waren er bij Gerben wonderlijke dingen gebeurd. Vooral de zetten van Gerben kwamen voor de toeschouwers telkens als verrassing en misschien voor zijn tegenstander ook wel. Beiden hebben ze kansen op groot voordeel gemist, hoewel de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat zijn tegenstander meer kansen kreeg dan Gerben. Zoals het ging kwam er een toreneindspel op het bord met voor Gerben een extra pion. Maar wit had wel een sterke vrijpion en de partij eindigde dan ook in remise door zetherhaling. In ieder geval goed teruggevochten van Gerben.

Met 4-1 achter moest er dus drie keer gewonnen worden. Wouter leek met wit op een geruisloze overwinning af te stevenen, maar in de drang zonder diepzinnigheden in een gewonnen eindspel te willen belanden boven een ingewikkelde rekenpartij bleek hij een zwarte dreiging gemist te hebben, waardoor het gewonnen eindspel vermoedelijk een remise-eindspel zou zijn. Zwart zag het echter ook niet en dus werd er alsnog gewonnen. Bert stopte een soort van Grand Prix-aanval af en won toen een pion. Dat leverde ook een beter eindspel en later een punt op.

Toen waren alle ogen gericht op David. De pion voorsprong had hij al snel in een te optimistische bui teruggegeven in ruil voor activiteit die toch beperkt bleek. Daarna bleef een klein plusje over, maar zwart kwam steeds beter in de partij en nam het initiatief over. Op een gegeven moment slaat de stellingsbeoordeling zelfs door -3, maar de zet die daarvoor nodig was, werd door zwart gemist. Daarna gaf David een loper weg in de hoop een zwarte toren in te sluiten, maar dat bleek onzin. Zwart geloofde hem echter op zijn blauwe (bruine?) ogen en pakte het stuk niet. Daarna had David weer een plusje en offerde zwart op een onhandige manier een kwaliteit waarna David zelfs weer gewonnen stond. Hij offerde de kwal weer terug om een gewonnen eindspel te krijgen. De Voorschotenaren vreesden echter dat het eindspel gewoon remise was. David boekte wel voortgang. Vervolgens probeerde zwart nog een eeuwig schaak-/matnet te vlechten dat echter te grote mazen had om bij de woorden van de verslaggever van HWP te blijven. Dus haalde David een dame en vervolgens een punt.

Toch nog 4-4 dus en misschien mogen we daar achteraf toch wel blijer mee zijn dan HWP. De koplopers hebben we nu gehad, dus zaak om ook tegen de andere teams punten te gaan pakken.

   HWP Haarlem 2            1982 - Voorschoten 2            1978   4 - 4
1. Harry Lips               2025 - Roderick van Kempen      2028   ½ - ½
2. Enno Noordhoff           2170 - Marcus Driessen          2062   1 - 0
3. Jan Seeleman             1973 - David Jongste            1883   0 - 1
4. Hubrecht van den Brekel  1951 - Frank den Herder         2081   1 - 0
5. Pepijn Steenbergen       1961 - Wouter Noordkamp         2013   0 - 1
6. Ben de Jong              1960 - Bert Houweling           2023   0 - 1
7. Allard Ligteringen       1879 - Thomas de Ruiter         1771   1 - 0
8. Peter Beerens            1940 - Gerben van der Hoeven    1961   ½ - ½

Wouter Noordkamp


Weer kansloze nederlaag 5e team

Op donderdag 29 januari speelde het 5e team thuis tegen Leithen 3. Hoewel we vol optimisme de strijd aangingen, was een kansloze 4½–1½ nederlaag het resultaat. Of het zit niet mee, of we kunnen niet beter. Jammer! Volgende keer dan maar weer.

De uitslagen waren:

   Voorschoten 5                 - Leithen 3                      1½ - 4½
1. Jan Barendse             1593 - A. van den Bosch         1603   0 - 1
2. Willem Oudhof            1439 - C.J. Verbiest            1590   0 - 1
3. Frans de Klerk           1388 - H. Heshusius             1429   0 - 1
4. Bert Hogendoorn          1314 - S.A.J. Beij              1419   1 - 0
5. Hans Wolthuis            1448 - P. Wetselaar                    ½ - ½
6. Cees Besuyen             1155 - P.J.M. Pouw              1259   0 - 1

Bert Hogendoorn


Zwakke prestatie van het derde

De wedstrijd van Voorschoten 3 tegen het puntloze Zwarte Pion ging kansloos met 3-5 verloren. Op één na wonnen alle witspelers. Aan onze kant waren het alleen de jonkies in het team die wisten te scoren. Hiermee is de slag om degradatie te ontlopen alleen maar heftiger geworden en het derde zit daar midden in.

De wedstrijd was een merkwaardig foutenfestival: zelf begon ik verschrikkelijk door een opening te spelen die ik niet begreep, deed werkelijk alles verkeerd en zag dat pas in toen het mat op g7 al niet meer te voorkomen was.
Even later blunderde Ruurd een stuk weg, kort daarna gevolgd door Sander. Dat waren drie kansloze nullen. Van de kant van de Lissenaren stonden er ook twee tegenover: Jip had scherp gespeeld, een stuk geofferd, maar zag dat knap weerlegd en stond slecht tot verloren. Op dat moment ging zijn tegenstander rustig nadenkend over de 44e zet door de vlag. Hij dacht dat er een tijdcontrole was en hij daarna nog een kwartier toegevoegd zou krijgen. Dat was het speeltempo van vorig seizoen, dit seizoen spelen we Fischertempo zonder tijdcontrole tussendoor, een onnodige nul was dus zijn deel.

Enigszins vergelijkbaar was het punt dat Ivo kreeg toegeworpen. Hij deed in een gelijke stand met alleen zware stukken een fraaie probleemzet die op drie manieren winst dreigde. Zijn tegenstander vond de vierde manier met een rustige koningszet niet en gaf het op. Het zou waarschijnlijk remise geworden zijn.
Ook zoiets gebeurde weer omgekeerd bij Symon die na een zware partij voordeel leek te halen, maar steeds meer zag worden afgeruild. Optimistisch bleef hij op winst spelen, ruilde vrijwillig zelf ook het laatste stuk af waarna het resterende pionneneindspel rechttoe zijn verlies betekende.

Nog twee partijen resteren en daarin was er gewoon iemand de sterkste: Dirk was dat niet. Zijn Hollands werd van het begin af stevig aangepakt en hij ging er regelmatig af in een spannende partij. Onze Bart mocht daarentegen trots zijn op zijn prima gespeelde partij tegen een ervaren tegenstander. Met kleine dreigingen bouwde hij voordeel op, wist de stelling steeds weer te compliceren en bekroonde dat met een aanval die een stuk opleverde.

   Voorschoten 3            1770 - Zwarte Pion 1            1811   3 - 5
1. Symon Algera             2010 - Guus van Dijk            1942   0 - 1
2. Sander Hilarius          1831 - Fred van Randen          1929   0 - 1
3. Dirk Gruijters           1949 - Jan van Hal              1890   0 - 1
4. Jip Damen                1828 - Wayne Welch              1783   1 - 0
5. Gert Both                1900 - Johan den Breejen        1831   0 - 1
6. Bart Warmerdam           1339 - Rob van den Aardweg      1775   1 - 0
7. Ruurd de Boer            1711 - Tjerk Albregtse          1674   0 - 1
8. Ivo Warmerdam            1375 - Rene Boudewijns          1675   1 - 0

Gert Both


Kompas schoolschaakkampioen 2015

Eindstand schoolschaakkampioenschap van Voorschoten 2015:

Groep A

     School          punten bordpunten
1.   Kompas 1          12      22,0
2.   Vos 1             10      15,5
3.   Vink 1             6      13,0 *
4.   Gevers Deynoot 1   6      13,0 *
5.   Kompas 2           6      13,0 *
6.   Emmaus 1           6      13,0 *
7/8. Fortgens 1         6      12,0
7/8. Nuts 1             6      12,0
9.   Emmaus 2           2       6,5

* na barrages

Het Kompas won alle wedstrijden overtuigend. Michel Boldewijn en Cato de Zoeten wonnen al hun partijen en Jelmer Kuijt won vier keer en speelde twee keer remise. Alleen kopman Thomas Vermet verloor 1 partij, van Matthijs van Borren van de Fortgens.
De Vos verloor met 4-0 van het Kompas maar won alle andere wedstrijden. In de laatste ronde werd de tweede plaats veiliggesteld door een 2,5-1,5 overwinning op de Vink.
De strijd om de derde plaats was enorm spannend. Maar liefst 6 teams eindigden gelijk met 6 matchpunten. Vier van deze zes hadden ook nog eens een gelijk aantal bordpunten. Zij moesten daarom een barrage spelen om de 3e t/m 6e plaats. Dit gebeurde met snelschaakpartijen.
De eerste 4 plaatsen zicht voor het regionale scholenkampioenschap en de nr. 5 is eerste reserve. Er stond dus heel wat op het spel.
De Vink behaalde uiteindelijk derde plaats. Eerst wonnen ze van de Emmaus en vervolgens versloegen ze overtuigend de Gevers Deynoot met 3,5-0,5. Het tweede van het Kompas, dat in de 1e barrage nipt was uitgeschakeld door de Gevers Deynoot, won de strijd van de Emmaus om de 5e plaats.

In de B-groep ging de winst naar het tweede team van de Fortgens.

Groep B

     School          punten bordpunten
1.   Fortgens 2        11      17,5
2.   Emmaus 3           9      14,5
3.   Emmaus 5           8      14,5
4.   Regenboog 1        8      14,0
5.   Fortgens 3         8      13,5

Stijn Manders won namens de Fortgens 2 alle 6 partijen.

Individuele prijzen voor het beste resultaat per bord en per klas waren voor:
Bord 1   Maurice Plandsoen       Vos 2             6   punten
Bord 2   Martijn Stavenga        Regenboog 1       6   punten
Bord 3   Mark van Kooten         Regenboog 1       5   punten
Bord 4   Luca Jarvis (Vos)       Kompas 4          5,5 punten
Groep 3  Fien Sannen             Emmaus 4          3   punten
Groep 3  Thomas Jarvis (Vos)     Fortgens 3        3   punten
Groep 4  Duarte Batenburg        Kompas 3          4,5 punten
Groep 5  Floris Wammes (Emmaus)  Gevers Deynoot 3  4,5 punten
Groep 6  Bernd van Houdt         Emmaus 4          5   punten
Groep 7  Jelle Nijhuis           Kompas 2          5   punten
Groep 8  Daan Boitelle           Emmaus 5          5   punten
Groep 8  Kylian van Veen         Gevers Deynoot 1  5   punten

NB. Luca en Thomas Jarvis van de Vos en Floris Wammes van de Emmaus speelden als reserve bij teams van andere scholen mee.

Marcus Driessen


Onthutsende nederlaag 5e team

Het vijfde team speelde op donderdagavond 15 januari haar inhaalwedstrijd tegen Sassenheim 2. Slechts Willem Oudhof bereikte een remise, terwijl alle andere partijen door ons werden verloren. Eindstand dus 5½-½ voor Sassenheim. Een wedstrijd om snel te vergeten en op jacht te gaan naar betere resultaten in de toekomst. Of is slechts deze klasse voor ons te hoog gegrepen? Ik zelf waag het te betwijfelen. Op 29 januari a.s. kunnen we tegen Leithen 3, ook thuis, het tegendeel bewijzen.

   Voorschoten 5                 - Sassenheimse SC 2               ½ - 5½
1. Frans de Klerk           1388 - P. de Haas               1532   0 - 1
2. Willem Oudhof            1439 - W.J. van Biezen          1435   ½ - ½
3. Hans Wolthuis            1448 - K. Jansen                       0 - 1
4. Ruud Aalbersberg         1329 - R. Venhorst              1427   0 - 1
5. Bert Hogendoorn          1314 - H. Hietbrink             1433   0 - 1
6. Cees Besuyen             1155 - J. de Haas               1464   0 - 1

Bert Hogendoorn


Drie eerste plaatsen bij Tata dagvierkampen

Ook dit jaar trok een grote delegatie Voorschotenaren naar Wijk aan Zee voor de dagvierkampen, dit jaar voor het eerst met de kersverse gepensioneerde Teun. Ook Rosa lijkt ervan te genieten om te studeren en de tijd te hebben meerdere toernooien te spelen. Voor Teun werd het een groot succes; Rosa was iets minder tevreden, maar ze was dan ook meteen in de eerste groep geplaatst. Ondergetekende neemt zich elk jaar voor niet meer te gaan, maar omdat er zoveel mensen afreizen is het ook wel weer gezellig, en zo schuif ik toch elk jaar weer langs rijen schakers naar een afgelegen plekje tegen de muur. In de lagere groepen staan de tafels erg op elkaar, en als je er eenmaal inzit is er geen weg meer naar buiten. Aangezien ik graag wandel tijdens het schaken vind ik dat echt een minpunt. Of het voor de concentratie goed is, daar zijn de meningen over verdeeld.

Het enige verdere opmerkelijke is dat, ondanks dat Hans niet officieel tot de prijswinnaars gerekend kon worden, hij toch met de eerste prijs naar huis ging. Zijn tegenstander had geen zin in een boek (sinds vorig jaar worden de prijzen uitgereikt in de vorm van schaakboeken) en gaf zijn prijs aan Hans.

                         groep   score   plaats
Rosa Ratsma                1       1       3
Wouter Noordkamp           3       1,5     2
Gert Both                  4       2       1
Ruurd de Boer              5       0       4
Hans Wolthuis              7       0,5     3
Jaap Korving               7       3       1
Teun Meirink               8       2,5     1
Ruud Aalbersberg           9       0,5     3
Christine van der Ven      9       2       2

Christine van der Ven


Wouter Noordkamp en Nico Loomans leiden in de PH-beker

Na 3 ronden is er in beide groepen nog één speler met 3 uit 3. In de B-groep wist Nico te winnen van Wim de Ruyter. De andere twee koplopers, Jan Barendse en Ike Tjin a Lien besloten tot remise. Dit gaf Ruud Aalbersberg gelegenheid aan te sluiten op de tweede plaats. Met 2,5 uit 3 is hij bijzonder goed begonnen.

In de A-groep versloeg Wouter medekoploper Hans Lindeboom. Op een half punt volgen Henk Schouten, die Bert Houweling versloeg, en Dirk Gruijters die van Frits Fritschy in hevige tijdnood een dame cadeau kreeg. Opvallend was verder de tweede nederlaag van Frank den Herder.

Zie ook de toernooipagina, de uitslagen en stand in groep A en de uitslagen en stand in groep B.

Wouter Noordkamp


Slechte start 5e team in het nieuwe jaar

Dinsdagavond 6 januari j.l. speelde het vijfde team haar uitwedstrijd in Alphen tegen ASC 3. Een desastreuse start in 2015. Met een 5-1 nederlaag keerden we huiswaarts. Vermeld mag wel worden dat Hans en Frans eervol remise speelden. Frans had wel “zijn” avond maar liet echter in tijdnood een eenvoudige winst liggen. Helaas, volgende keer maar met wat meer energie er weer tegen aan.

De uitslagen waren:

   ASC 3                         - Voorschoten 5                   5 - 1
1. M. Zuijdendorp           1593 - Willem Oudhof            1439   1 - 0
2. F.P. Logemann            1580 - Frans de Klerk           1388   ½ - ½
3. H. Stakenburg            1614 - Gerard van der Meer      1396   1 - 0
4. H. Kuilenberg            1479 - Hans Wolthuis            1448   ½ - ½
5. N. Bode                  1462 - Bert Hogendoorn          1314   1 - 0
6. F. Beusen                1349 - Cees Besuyen             1155   1 - 0

De volgende wedstrijd is 15 januari thuis tegen Sassenheim 2.

Bert Hogendoorn


Goede afsluiting van 2014 & vliegende start van 2015

In de maand december is er veel geschaakt door de Voorschotense jeugd.

Aan het Persoonlijk Kampioenschap tot en met tien jaar (d.w.z. geboren in 2005 of daarna) hebben Jelle Veltrop (2½ - 9 in de A-groep), Jelle Zoet (4½ - 9), Jet de Zoeten (5 - 9), Tristan Veltrop (7 – 9, 2e in de B-groep) en Finn Wiggers (7½ - 9, 1e!) meegedaan. In de A-groep was noteren verplicht en waren er naast prijzen ook tickets voor het Nederlands Kampioenschap te verdienen. Het fijne van een B-groep is dat hier de drempel lager is en daardoor het voor meer jonge kinderen leuk is om deel te nemen. En wie weet zijn ze een jaar later wel zo ervaren dat ze aan de A-groep kunnen deelnemen.

In de categorie tot en met veertien jaar was er eveneens succes. Robin Lemkes versloeg in de laatste ronde de koploper (Quinten Salomons 1377) en eindigde als 3e met 4½ uit 7.

Tijdens het eerste weekend van de kerstvakantie was er in Den Haag een Jeugd Weekendtoernooi.
In de groep t/m 1000 rating schaakten Matthijs van Borren (rating 368, 6 punten TPR 581), Michel Boldewijn (6 punten) en Jolien (4 punten) elf partijen. Hier deden Jip, Bart, Ivo, Carsten en Luuk nog een schepje bovenop. Zij speelden een week later bijna twintig snelschaakpartijen tijdens het Oliebollentoernooi in Leiden. Na elf speelronden stonden zij soeverein bovenaan.

Op zaterdag 3 januari was al weer het eerste toernooi van 2015. In Kijkduin was er die dag een speciaal meisjestoernooi.
Al onze meiden, drie in getal, waren in dezelfde poule ingedeeld. Cato verloor slechts één wedstrijd, uitgerekend tegen Jolien. Helaas telt een overwinning op de winnares ook slechts als één punt, want op onderling resultaat werd ze uiteindelijk 4e (4 uit 7). Jet zal volgend jaar met gezonde wraakgevoelens terugkomen. Zij verloor helaas al haar partijen.

Roderick van Kempen


Frank den Herder winnaar kerstsnelschaken

Na een jarenlange achteruitgang in het aantal snelschakers was het afgelopen donderdag weer eens gezellig druk. Maar liefst 24 snelschakers en 9 spelers die liever rapid speelden vonden de weg naar De Werf. De jeugd was in groten getale vertegenwoordigd en ook enkele vaders wilden hun geluk wel eens beproeven. Bovendien maakten ook oud-leden Joost en Reinier weer eens hun opwachting.

De voorronde werd gewonnen door Wouter met 8 uit 9, maar de opvallendste prestaties waren toch voor de jeugd. Luuk, Ivo en Bart eindigden samen met Marcus op 5 uit 9, zodat Marcus zich alleen maar wist te plaatsen voor de hoogste finalegroep omdat Luuk en Ivo naar huis gingen en Bart liever in groep B speelde. Michel baarde opzien door te beginnen met winst op Bart en Jasper en een vierkamp later Dirk op remise te houden.

In de finalegroep bleek Wouter zijn kruit al verschoten te hebben, terwijl Marcus juist op stoom kwam. Hij ging de laatste ronde in met een punt voorsprong op Charles en Frank, zijn laatste tegenstander. Charles speelde remise en Frank won, waardoor er een beslissingspartij nodig was die Frank overtuigend won. Daarmee werd Frank winnaar van het kerstsnelschaak.

De B-groep ging overtuigend naar Bart, die pas een partij verloor toen hij al lang zeker was van de eerste plaats.

Naast al dit snelschaakgeweld vielen de rapidschakers een beetje in het niet. Zij waren eerder klaar en wilden niet te lang wachten op de prijsuitreiking, zodat uiteindelijk bijna alle prijzen naar de snelschakers gingen. Een verbeterpuntje voor de volgende keer. Cees en Hans waren de duidelijke winnaars van hun groep.

Zie ook een aantal foto's in het online fotoalbum.

Uitslagen:

Voorronde snelschaken	
Wouter Noordkamp       8
Dirk Gruijters         7,5
Roderick van Kempen    7,5
Symon Algera           6,5
Frank den Herder       6
Henk Schouten          6
Charles van der Ven    5,5
Bart Warmerdam         5
Marcus Driessen        5
Ivo Warmerdam          5
Luuk Weidema           5
Ruurd de Boer          5
Richard van Offeren    4,5
Robin Lemkes           4
Jasper Zijlstra        4
Cato de Zoeten         4
Jan Barendse           4
Carsten van der Hoeven 4
Joost van Kempen       3
Michel Boldewijn       2,5
Christine van der Ven  2
Matthijs van Borren    2
Jan-Willem van Borren  1
Tjeerd de Zoeten       1




Wouter Noordkamp


Eindelijk winst voor het tweede

We hebben er maandenlang naar uitgekeken, de koude wou maar eerst niet om. Traag en langzaam kropen langs de weken maar eindelijk, daar was ie toch: de zon.

Eindelijk is bij Voorschoten 2 de zon doorgebroken. De eerste overwinning is binnen. En dat er nog maar vele mogen volgen. Titelfavoriet en koploper Boven IJ uit Amsterdam werd met 5-3 verslagen. Vorig seizoen bleek de onverwachte 4,5-3,5 overwinning op Boven IJ een opmaat naar een prima vervolg van het seizoen, hopelijk gebeurt dat nu weer.

Bert zorgde voor een snel punt. Bert stond al snel mooi doordat zijn tegenstander een geïsoleerde dubbelpion op de d-lijn had. Vervolgens sloeg zijn tegenstander met zijn a-pion naar de b-lijn en gaf die vervolgens weg. Voordat er nog meer onheil zou volgen, gaf hij balend op.

Thomas heeft zijn draai in de KNSB-competitie nog niet echt gevonden. Ook nu ging het mis. In een afwikkeling raakte hij pardoes een stuk kwijt. Later werd dat een kwaliteit en hoewel Thomas dacht nog wel remisekansen te hebben, wist zijn tegenstander toch het punt binnen te halen.

Op dit moment zag het er al zonnig uit en leek vooral de vraag hoever de score zou oplopen. Hans, invaller voor de afwezige Gerben, speelde een prima partij en won de a-pion van de tegenstander. En dan is het duidelijk: hij gaat winnen. Roderick had een sterke aanval en het leek een kwestie van tijd totdat hij mat had. Marcus leek prima te staan tegen de sterke Croese en Wouter had na een flinke rekenpartij een pionnetje gewonnen. Bij Frank kon het nog alle kanten op.

Toen trokken er toch een paar wolkjes over. David hield het aan het topbord niet droog tegen Barry Brink en Marcus ging een pion verliezen. En jawel, ook nog zijn a-pion. Erger was dat Hans zomaar een stuk cadeau deed. Gelukkig had hij nog wel wat compensatie in de vorm van twee vrijpionnen, maar dat leek toch te weinig.

Daarna klaarde lucht flink op. Franks tegenstander miste ergens in het middenspel de kans om voordeel te krijgen. Daarna ging het lang gelijk op, totdat zwart meende een dame te winnen. Hij kreeg het deksel op zijn neus, want Frank won de dame terug met nog wat materiaal extra. Hans was ook klaar en keek tevreden. Had hij het nog remise gekeept? Nee, hij had zelfs gewonnen. Zijn tegenstander raakte in de strijd tegen de vrijpionnen het spoor behoorlijk bijster en met een onderste-rijgrap wist Hans een dame te winnen. Na dit vroege kerstcadeautje was het 3-2 en was de winst vrijwel zeker. Marcus dacht het wel remise te houden en meldde aan Roderick en Wouter dat remise genoeg was.

Voor Roderick reden om direct remise aan te bieden. Het mat was er niet gekomen, maar hij had wel een pion gewonnen. Daarna verwaterde het voordeel echter behoorlijk, zodat hij voor de vierde keer dit seizoen een gewonnen stelling in een halfje zag eindigen. Marcus hield inderdaad stand en Wouter ging er nog even voor zitten. Na de pionwinst had wit wat compensatie in de vorm van het loperpaar en een potentiële vrijpion. Wouter viel echter wits a-pion aan en ongetwijfeld op de hoogte van de nieuwste theorie betreffende a-pionnen wilde wit die natuurlijk niet kwijt. Nu kon Wouter echter een stel lopers ruilen. Uiteindelijk resteerde een toreneindspel met pion meer. Dat hadden er twee kunnen zijn, maar dan had er beter gerekend moeten worden. Ook de ene pion bleek na een koningswandel van g8 naar a5 en terug naar g7 voldoende voor de winst.

Opvallend genoeg waren dezelfde spelers van Boven IJ verantwoordelijk voor de nederlaag als vorig jaar. De 4 spelers die de vorige keer verloren, verloren nu ook en degene die toen remise speelde, deed dat nu weer.

De opluchting was groot. Volgende ronde wacht opnieuw de koploper: HWP Haarlem 2. Daar valt nog wat goed tegen te maken na een weinig succesvol avontuur vorig seizoen.

   Voorschoten 2            1979 - Boven IJ                 2046   5 - 3
1. David Jongste            1864 - Barry Brink              2258   0 - 1
2. Roderick van Kempen      2026 - Martin Beugel            2076   ½ - ½
3. Marcus Driessen          2066 - Cor Croese               2247   ½ - ½
4. Frank den Herder         2090 - Frank van de Velpen      2115   1 - 0
5. Wouter Noordkamp         2014 - Martin de Koning         1998   1 - 0
6. Bert Houweling           2029 - Han Gieske               1914   1 - 0
7. Thomas de Ruiter         1876 - Huub Groenenberg         1813   0 - 1
8. Hans Lindeboom           1864 - George Gijsen            1951   1 - 0

Wouter Noordkamp


Nieuwe zege van het eerste

En weer won het eerste, maar spannend dat het was… Pas in de laatste seconden van de wedstrijd werd duidelijk dat ook deze keer weer beide matchpunten in Voorschoten zouden blijven. En dat was een hele opluchting want een groot deel van de wedstrijd was mistig gebleven of dat wel zou gaan lukken.

De eerste uitslagen waren nou namelijk niet direct bemoedigend. De eerst verantwoordelijke daarvoor was ondergetekende, yours truly, die hele zoektochten had ondernomen naar een waardige invaller maar daar niet in was geslaagd. Vooral natuurlijk omdat het tweede niet mocht worden verzwakt – dat had het al moeilijk genoeg met zichzelf – en daardoor het lijstje met kandidaten aanzienlijk was uitgedund. Als je dan als teamleider jezelf maar opstelt ga je er natuurlijk niet van uit dat jouw persoontje dan de eerste is die met zijn neus op de feiten wordt gedrukt, maar dat was nu precies wat er wel gebeurde. Een domme slordigheid in een stelling waarin niet zoveel aan de hand was kostte direct de kwaliteit en even later de partij.

Erger was dat dat ook nog eens besmettelijk bleek, want toen ik mijzelf verwensend links van mij keek zag ik daar plots het hoofd van Igor dat veel roder was dan normaal. Watkebeurt? Eén blik op het bord was voldoende: dameverlies. Igor had vanuit de opening al niet veel bereikt en was daarna in de loop van het middenspel wat onder druk komen te staan, wat hem misschien wat te veel in het negatieve had gedrukt. In twee zetten blies hij namelijk volledig zijn eigen stelling op met de al genoemde dramatische consequentie als resultaat.
Tja, dan staat het wel ineens 0-2 en dat legt toch wel behoorlijk wat extra druk op de anderen. Want hoe stond het bij hen ervoor? Peter en Henk stonden riant, Elwin duidelijk beter, Vincent was potjegelijk, maar wat gebeurde er toch bij Rosa en Midas? Oei, oei, ze gaan toch niet ook verliezen?

De eerste die zijn rug rechtte was Midas. Hij was met een licht voordeeltje uit de opening gekomen maar had een klein grapje gemist waardoor al het goede werk daarvoor voor niets was geweest. Toen hij ook nog voor een foute afwikkeling koos zag hij zich zelfs met een verloren eindspel geconfronteerd. Maar simpel was het allemaal niet en dat bleek maar eens te meer toen zijn tegenstander de juiste weg naar winst niet kon vinden en Midas met een paar subtiele zetjes gelukkig weer de remisehaven wist te vinden. Ontsnapt. Een hele opluchting.

Peter was vervolgens degene die Voorschoten weer wat dichterbij bracht. Met zwart had hij de opening duidelijk naar zijn hand gezet en was daar in het middenspel mee doorgegaan. Om het tij te keren offerde zijn tegenstander daarop maar een kwaliteit maar dat hielp niet echt. De verlichting van de druk bleek maar voor even want Peter zette daarna gewoon de duimschroeven weer aan en bracht overtuigend de winst binnen. Prima pot. De partij nog eens naspelend deed ik overigens een interessante ontdekking: op zet 2 speelt wit Pg1-f3, op zet 23 gaat het paard gedwongen weer terug naar g1 en op zet 49 speelt Peter Tg2 waarmee hij datzelfde partij verovert. Zo zie je maar, niet alle paarden heten Bonfire.

Daarna was het afwachten geblazen en nagelbijten, hoewel het er al een stuk rooskleuriger uitzag dan eerder op de middag. Elwin en Henk gingen vast wel winnen, Rosa had inmiddels haar stelling behoorlijk opgewaardeerd naar remiseachtig en het zou toch we erg raar moeten lopen als Vincent zou verliezen. Als er iemand ging winnen was hij het, en niet andersom. Een krappe overwinning zat er dus aan te komen.

Bij Rosa werd het inderdaad remise. Ze moest tegen iemand met heel wat ratingpunten minder, maar dat wisten we toen nog niet. En het bleek bovendien ook niet uit zijn spel want de eerste 15 zetten waren gewoon hoogpolige theorie die door schakers van naam en faam zijn uitgevonden. Dan hou je het wel even vol. Dat is dan ook de reden dat als ik in toernooien onverhoopt tegen titelhouders moet aantreden ze bijna altijd direct ongebaande wegen voor mij openen. Ga het maar lekker zelf uitzoeken knul! Maar die weten dan ook al van tevoren dat ik er eigenlijk niks van kan… Rosa probeerde na de theoretische fase ijzer met handen te breken en dat keerde zich als zo vaak tegen haar. Ze kwam twee pionnen achter, stond eigenlijk verloren, maar wist de strijd wel zo aan de gang te houden dat haar tegenstander de kans kreeg om zelf ook fouten te maken. Gelukkig gebeurde dat ook en zo kwam er uiteindelijk toch nog een remisestelling op het bord.

Elwin bracht daarna de stand op gelijke hoogte. Dat zat er al lang aan te komen want hij had in een prima partij met zwart al vroeg druk gezet en dat knap in tijdnood gehandhaafd. Dat klinkt alsof het allemaal appeltje-eitje was maar dat was natuurlijk zeker niet zo. De stelling bleef voortdurend uiterst gecompliceerd en elke slordigheid zou wel eens fataal kunnen blijken. Maar die kwam er gelukkig niet en met vaste hand bracht Elwin het punt binnen. Heel sterk gespeeld. Met 3,5 uit 4 is hij nu topscoorder van het team geworden en de bijbehorende TPR is ook ‘niet onverdienstelijk’: 2495.

Toen restten alleen nog Henk en Vincent – en namen de zorgen toch weer toe. Henk stond weliswaar nog steeds gewonnen – nog altijd twee pionnen meer – maar zijn koning en toren stonden opgesloten en het lukte Henk ondanks veel tijdgebruik niet onder die druk uit te komen. En de tijd liep door en door ... Wat nu? Toch maar remise? Toen zijn tegenstander dat uiteindelijk ook aanbood stond Henk dan ook voor de moeilijke taak te aanvaarden dat hij er niet in geslaagd was een ongetwijfeld gewonnen stelling te winnen en maar te kiezen voor de zekerheid van het halfje. Blij zal hij er niet mee geweest zijn maar verstandig was de keuze wel.

Hoe verstandig bleek toen we nog eens goed naar het bord van Vincent keken. Heel lang was het daar een evenwichtige stelling gebleven, al had Vincent wat meer opties om dingen te gaan ondernemen. Maar dat is nu net waar de kracht van Vincent ligt. Subtiel manoeuvrerend maakt hij van vrijwel niets iets en op het ogenblik dat het bij Henk remise werd bleek de koning van Vincents tegenstander helemaal naar de rand van het bord gedreven en ernstig met tempodwang te worstelen. Het was zo’n partij waarvan je je achteraf afvraagt waar het eigenlijk nou fout is gegaan voor zwart, maar dát het fout ging is wel zeker: zwart leverde een stuk in en gaf natuurlijk gelijk op. Een zeer belangrijke overwinning die ons toch nog de zege bracht: 4,5-3,5.

Uiteindelijk was dat ook wel een verdiende overwinning, al was die nipt. Maar een mens krijgt in het leven niet altijd wat hij verdient, dus de blijdschap was er niet minder om. Oók bij de toeschouwers van wie er weer velen waren. Leuk is dat! De toef op de taart kwam overigens in de loop van de avond toen duidelijk werd dat Voorschoten 1 nu alleen aan kop gaat met ook nog eens de meeste bordpunten van allemaal. De pizza’s smaakten er nog lekkerder door.

We kunnen haast niet wachten op de volgende wedstrijd, want het wordt steeds leuker, maar dat gaat nog wel even duren. Door het Tata-toernooi wordt er in januari niet gespeeld en de volgende ronde zal daarom pas in februari plaatsvinden. Uit naar PION in Groesbeek. Altijd lastig.

   Voorschoten 1            2122 - Westlandse SC            2067  4½ - 3½
1. Elwin van der Auweraert  2211 - Michiel van Woerden      2119   1 - 0
2. Rosa Ratsma              2103 - Ard Dekker               1895   ½ - ½
3. Henk Schouten            2137 - Marnix Hofman            2147   ½ - ½
4. Vincent Blom             2261 - Michael Aagaard          2103   1 - 0
5. Peter Wilschut           2242 - Manfred Kindt            1969   1 - 0
6. Midas Ratsma             2148 - Menno Pietersma          2195   ½ - ½
7. Sander Hilarius          1831 - Johan Valstar            2020   0 - 1
8. Igor Damen               2045 - Timon van Dijk           2090   0 - 1

Sander Hilarius


Effectief resultaatschaak van het derde tegen Philidor

Meestal is Voorschoten er niet zo goed in, al vroeg een puntje scoren en dan de wedstrijd ‘dood’ maken, louter remises toestaan en zo de overwinning binnenhalen. Dit keer lukte het het derde in de ontmoeting met Philidor 2.

Vorig jaar werd nog een dikke nederlaag tegen dit team geleden. Door drie invallers waren ze wel behoorlijk verzwakt, maar ook Voorschoten speelde met drie invallers, gelukkig niet de minsten getuige hun 2 uit 3. Per saldo ontliepen de ratings elkaar niet veel.

De vroege punten kwamen van Sander en Hans, aan hoge borden en met zwart. Sander trof Van Briemen wiens spel hem goed ligt. Hij kreeg zijn favoriete Benonivariant en dat leverde al snel een pion op. In de poging die terug te winnen overzag wit een venijnige grap, die twee stukken tegen een toren kostte. Na nog wat spartelen gaf hij het al snel op. Hans profiteerde goed van het wat nonchalant ogende spel van routinier Kohlbeck, creëerde een gevaarlijke vrijpion en bracht die dwingend naar de overkant.

Zelf had ik toen al een gelijkwaardige remise gespeeld en kon toezien hoe de anderen voorzichtig spelend geen risico’s meer namen. Ruurd kreeg met een bord vol remise aangeboden en Jip had wel duidelijk voordeel maar ging toch akkoord met remise, omdat de winst er waarschijnlijk al niet meer in zat. Arno wikkelde af naar een dubbeltoreneindspel met 2 tegen 3 pionnen op dezelfde vleugel en hield dat simpel remise.
Toen moesten Dirk, 2 pionnen achter maar ongelijke lopers, en Rijk, een bord vol met gesloten stelling, de poort nog dicht houden. Dirk deed dat overtuigend en stelde daarmee de teamoverwinning veilig. Rijk is geen vluggeraar en zijn teamgenoten zagen zijn tijdvoordeel snel wegtikken. Zijn tegenstander, ook geen killer, zag geen aanknopingspunt in de stelling en bood, mede omdat de beslissing in de wedstrijd was gevallen, sportief remise aan.

   Voorschoten 3            1824 - Philidor 2               1831   5 - 3
1. Sander Hilarius          1842 - Willem van Briemen       2002   1 - 0
2. Dirk Gruijters           1949 - Wadim Sharsov            1912   ½ - ½
3. Hans Lindeboom           1864 - Ton Kohlbeck             1921   1 - 0
4. Gert Both                1893 - Wessel Braggaar          1878   ½ - ½
5. Jip Damen                1829 - Pim Braggaar             1862   ½ - ½
6. Ruurd de Boer            1730 - Jan van Amsterdam        1704   ½ - ½
7. Rijk Verstraten          1687 - Erwin Fakkert            1681   ½ - ½
8. Arno Egberts             1795 - Richard Koes             1689   ½ - ½

Gert Both


Verloren a-pionnen beëindigen bekeraspiraties Voorschoten

Het zit Voorschoten de laatste jaren niet mee bij de loting van de KNSB-beker. Was de afgelopen twee seizoenen LSG in een vroeg stadium de tegenstander, deze keer wachtte in ronde 2 eersteklasser Paul Keres. De argeloze lezer zou kunnen denken dat dit een gunstiger loting is, maar Paul Keres is de titelverdediger, dus daar is geen sprake van. Dat bleek ook wel, want er werd tamelijk kansloos met 1,5-2,5 verloren.

Op het eerste bord ging het bij Elwin mis. Tegenstander Xander Wemmers had zwart, maar opereerde wat trefzekerder en wist Elwins a-pion te winnen. Dezelfde argeloze lezer zou nu kunnen denken dat als je dan toch een pion kwijt raakt, het maar het beste de a-pion kan zijn, maar dat klopte nu in ieder geval niet. Zwart had al een meerderheid op de damevleugel en kreeg hierdoor twee vrijpionnen die langzaam maar zeker verder oprukten.

In de andere witpartij trok Peter de stand gelijk. Hij hield zijn a-pion en won (dus) met een mooi dameoffer. Hiervoor kreeg hij een loper, een toren op de 7e rij en een sterke vrijpion. Met een subtiele torenmanoeuvre bracht hij zijn pion naar de overkant, hoewel achteraf bleek dat de torenmanoeuvre iets te subtiel was en zwart de gelegenheid had geboden te ontsnappen aan groot onheil, waar directe opmars van de vrijpion wel zou winnen. Zwart miste de kans echter en Peter won.

Vincent kreeg een stelling op het bord waarvan hij zei dat hij of goed stond of mat zou gaan. Het bleek echter nog een vrij bekende stelling te zijn, waarin wit erg goed scoort en deze partij was geen uitzondering. Wit leek inderdaad op de koning af te gaan, maar boekte weinig voortgang en de stelling kwam steeds meer in evenwicht. Een paardzet van Vincent veroorzaakte echter grote rampspoed. Wit dacht lang na over een loperoffer, dat achteraf inderdaad tot groot voordeel bleek te leiden omdat het mat alleen ten koste van een dame zou zijn af te wenden. Hij koos echter voor het prozaïsche Ta3. De toren stond hier ongedekt, maar na slaan zou wit zijn toren uiteindelijk terug winnen. Gevolg van Ta3 was dat wit Vincents a-pion ophaalde en twee vrijpionnen kreeg die beslissend waren.

Ook Rosa zag haar damevleugel uit elkaar geslagen worden en verloor de a-pion. Dit leverde maar liefst drie witte vrijpionnen op de damevleugel op tegenover een zwarte in het centrum. De gevaarlijkste pion wist Rosa middels een kwaloffer snel onschadelijk te maken. Daarna dirigeerde ze haar stukken naar de witte koning. Een optimist zag nog wel winstmogelijkheden, maar de werkelijkheid bleek weerbarstiger. Rosa had nooit meer dan remise, moest voor de winst gaan en zag toen de vrije witte a-pion naar de overkant lopen. Daarna was het echt verloren, maar wit vond gezien de stand remise wel prima en speelde het eindspel niet optimaal uit.

Jammer, volgend seizoen dan maar weer opnieuw proberen.

   Voorschoten              2204 - Paul Keres               2278  1½ - 2½
1. Elwin van der Auweraert  2211 - IM Xander Wemmers        2389   0 - 1
2. Vincent Blom             2261 - FM Jan Breukelman        2302   0 - 1
3. Peter Wilschut           2242 - Willem van de Fliert     2152   1 - 0
4. Rosa Ratsma              2103 - Paul Hommerson           2267   ½ - ½

Wouter Noordkamp


Spannende 1e ronde LSB-beker overleefd

Het bekerteam met spelers uit het derde won met 4½-3½ van Oegstgeest, maar het had net zo makkelijk andersom kunnen zijn.We waren volkomen aan elkaar gewaagd.

Symon won de 1e partij regelmatig maar overzag in de 2e mat in 2 , moest terug en verloor. Dirk won zijn 1e ronde ook regelmatig en hield het met wit goed dicht zodat remise onvermijdelijk werd. Sander durfde in tijdnood niet te forceren en ging akkoord met remise. In de 2e partij werd hij weggetikt en stond op opgeven tot hij pardoes een volle toren mocht incasseren. Gert verloor de 1e partij simpel met zwak spel en verbeterde dat in de 2e nauwelijks, zij het dat hij een kans greep af te wikkelen naar een goed eindspel, dat remise liep.

   Oegstgeest                    - Voorschoten                      3½ - 4½
1. Gidi van der Bent        1915 - Symon Algera             2002   0-1   1-0
2. Johan Boots              1912 - Dirk Gruijters           1949   0-1   ½-½
3. Cees Scherpenisse        1878 - Sander Hilarius          1842   ½-½   0-1
4. Niek van der Maat        1838 - Gert Both                1893   1-0   ½-½

Gert Both


Nuttige overwinning van het vierde

Na een nederlaag , een gelijkspel nu eindelijk een overwinning van het vierde.

Daar zag het halverwege niet naar uit. Joop Thierry had het moeilijk en op de overige borden was het niet allemaal even duidelijk. Joop moest in een nederlaag berusten. Vrij snel daarna trapte mijn tegenstander in een gelijke stelling in een valletje. Ik moest nog wel oppassen maar haalde het punt wel binnen. Luuk Weidema bood in een lastige stelling remise aan. Na stellingen op de andere borden bekeken te hebben, accepteerde zijn tegenstander dat aanbod. Ten onrechte overigens. Vervolgens ging de tegenstander van Richard van Offeren in een gelijkwaardige stelling in de fout. Nico Loomans haalde daarna de twee matchpunten binnen. Dat was ook nodig omdat Carsten van der Hoeven uiteindelijk het onderspit moest delven. Een voorzichtige conclusie na deze overwinning: we degraderen niet.

   Reynaerde 2                   - Voorschoten 4                  2½ - 3½
1. D. van Ingen Schenau     1679 - Richard van Offeren      1717   0 - 1
2. A.H. van Egmond          1528 - Joop Thierry             1620   1 - 0
3. P.J.L. v.d. Pijl         1594 - Nico Loomans             1520   0 - 1
4. A.W. Kapteijn            1475 - Carsten van der Hoeven   1382   1 - 0
5. P.C.M. van Leijden       1487 - Luuk Weidema             1023   ½ - ½
6. M. van Rijswijk          1428 - Teun Meirink             1477   0 - 1

Teun Meirink


Zwart succesvol tijdens 2e ronde PH-beker

In de 2e ronde van de PH-beker waren de zwartspelers beduidend succesvoller dan de witspelers. In de A-groep was zelfs maar één witzege te noteren. Maar dat was wel de opvallendste partij van de avond. Marcus Driessen koos een wat merkwaardige openingsopzet en zag dat hardhandig afgestraft worden door Henk Schouten die in 12 zetten ondekbaar mat had.

Het aantal koplopers is gereduceerd tot 2. Alle favorieten hebben al puntverlies opgelopen. Daardoor zijn Hans Lindeboom en Wouter Noordkamp de verrassende koplopers. In een vooruitgespeelde partij wist Hans Frank den Herder te verrassen. Wouter had lang werk met Frans Palm maar wist langzaam maar zeker beslissend voordeel te behalen. Willem van Briemen verloor van Frits Fritschy. In een lopereindspel kwam hij in beslissende tempodwang.

In de B-groep zijn nog 4 spelers met 2 uit 2. Het zijn Wim de Ruyter, Jan Barendse, Nico Loomans en Ike Tjin a Lien. Onderin was Henk van der Hilst verheugd eindelijk weer eens een partij te winnen.

Zie ook de toernooipagina, de uitslagen en stand in groep A en de uitslagen en stand in groep B.

Wouter Noordkamp


Het eerste haalt uit!

Met een daverende 6,5-1,5 overwinning heeft het eerste team heel goede zaken gedaan in en tegen Santpoort. Toegegeven, de hoogte van de uitslag was misschien wat geflatteerd – het zat zeker niet tegen – maar op de overwinning zelf valt helemaal niets af te dingen. Sterk gespeeld, door een zeer gemotiveerd team. De twee matchpunten gingen dan ook volkomen verdiend mee terug naar Voorschoten. In deze vorm kunnen we de rest van het seizoen nog veel moois verwachten!

De start was overigens nogal ongelukkig. Midas kreeg op het derde bord Santpoorts ratingsterkste te bestrijden die een voor Midas volstrekt onbekende opening op het bord zette. Zo eentje waarbij het wel fijn is als je weet wat je aan het doen bent. Dat wist hij dus niet en toen hij een paar zetten later het juiste pad verliet werd hij in hoog tempo opgerold. Was dat nou theorie wat je speelde, vroeg Midas na afloop aan zijn tegenstander. Ja dus. Althans wat de Santpoorter deed. Wat Midas er tegenover stelde was nieuw…

Een ongelukkig begin dus, maar we hoefden nog niet te wanhopen want op de overige borden viel er nog veel te beleven. Elwin bijvoorbeeld speelde wederom een uitstekende partij en slaagde erin vanuit de opening, en nog wel met zwart, al flink voordeel te verwerven. Hij liet niet meer los, drukte de witspeler langzaam het bord af en sloeg vervolgens met een prima stukoffer hard toe. Een modelpartij.

Dat maakte de stand alvast gelijk en het was vervolgens Peter die Voorschoten voor het eerst op voorsprong zette. Vaak speelt hij diepstrategische partijen maar nu zagen we ineens het betere koffiehuiswerk. Niet rocheren, h-pion naar voren rammen en op dat naar dat grote ding met zijn kruis op zijn kop. Dat liep wonderwel goed en toen alle zware stukken op de h-lijn stonden stortte de zwarte verdediging ineen. Fraai. Dat smaakt naar meer!

Frits speelde een partij die er wel complex uitzag maar waar het evenwicht nergens fundamenteel verbroken was – zo meldde hij na afloop. Remise was dus ook het logische resultaat. Achteraf bleek die logica toch wat weerbarstiger: de computer liet zien dat het enige evenwicht dat was gehandhaafd het aantal kansen is dat beide spelers hebben gemist om definitief toe te slaan. Dan werd het 3-3 of zoiets. Maar voor nu bleef toch de 0,5-0,5 genoteerd.

Op dat moment zag het er al heel goed uit voor Voorschoten, normaal gesproken kon het eigenlijk niet meer stuk. Vincent stond gewonnen, Rosa beter, Henk ongeveer gelijk en alleen Igor had het moeilijk. Maar kom op, je moest wel een erge sombermans zijn om te geloven dat dat nog fout kon aflopen. En dat gebeurde dan ook niet. Vincent had de opening prima gespeeld, op klassieke wijze een geïsoleerde pion belegerd en uiteindelijk in het verre middenspel zijn tegenstander met een zwakke c-pion opgescheept. Die veroverde hij uiteindelijk, en hij was nu bezig dat kleinood te verzilveren. Het enige was dat hij wat krap in zijn tijd zat. Gelukkig kon hij een hoop schaakjes geven om wat zetten te winnen en toen die klokkwestie was afgehandeld keerde hij weer terug naar het Grote Plan: de pluspion naar de achtste rij brengen. Toen die op a7 stond vond zijn tegenstander het wel welletjes. Ook dit was weer een sterke partij.

Inmiddels had Henk goede zaken gedaan. De opening was niet echt een groot succes voor hem en zijn (witte) stukken stonden wel erg bescheiden opgesteld. Veel ruimte had hij niet en het was dus manoeuvreren geblazen op de vierkante millimeter. Maar dat deed hij dan ook heel nauwkeurig en – zoals zo vaak bij Henk – als zijn tegenstander dan net even te lang doorgaat met de aanval loopt die in het mes. Ook nu weer. Ineens waren de rollen omgedraaid, stonden zwarts stukken verkeerd, raakte een paard in de penning en won Henk een stuk. Het was vervolgens nog wel even hard werken maar de beloning was er dan ook naar: 4,5-1,5 en de matchpunten waren binnen.

Bij Igor liep het ongeveer net zoals bij Henk, behalve dan dat die naar eigen zeggen op een gegeven moment echt zo goed als verloren stond. Maar omdat grootmeester Rybka zich daar nog niet over heeft uitgesproken houden we het voorlopig maar op ‘tamelijk beroerd’. Verloren is gelijk weer zo definitief. Ook hier vergaloppeerde de Santpoorter zich echter en dat bracht Igor weer helemaal terug in de wedstrijd. Sterker nog, hij had een dikke plus. Waar Igor in de vorige ronde met nog een paar minuten op zijn klok voor één zet, weigerde die ook daadwerkelijk uit te voeren, was hij nu gelukkig wel genegen deze formaliteit op tijd af te handelen. Toen dat was gebeurd stond hij gewonnen en kwam ook dit volle punt binnen. Een aangename verrassing, en 5,5-1,5.

Nu was alleen Rosa nog bezig. Met zwart spelend was het lang gelijkop gegaan maar in het verre middenspel leek zij toch de overhand te krijgen. Of dat nou werkelijk iets concreets was of optisch bedrog zal de computer moeten uitwijzen. Of misschien stond ze eigenlijk wat minder? Vroeger zeiden de commentaren dan dat het een tweesnijdende stelling was, met kansen voor beide partijen, wat natuurlijk gewoon betekende dat ze zelf ook geen idee hadden. Nu zegt de computer iets van 0.23 en dat is ongeveer hetzelfde. Zoek het maar uit. In de partij dreigde Rosa een pion passief te moeten gaan verdedigen maar in plaats daarvoor koos ze ervoor die maar cadeau te doen om actief te kunnen blijven spelen. Eén voordeel had ze daarbij: haar tegenstander leefde al van de 30 seconden die je er bij elke zet bij krijgt, terwijl Rosa nog vele minuten extra had. En dat bleek cruciaal voor de einduitslag. In zijn laatste seconden gooide haar Santpoortse opponent per ongeluk zijn koning om, moest even grabbelen om die weer netjes terug te zetten – en toen was zijn tijd voorbij. Dat is nog eens droevig. Rot om zo te verliezen, rot om zo te winnen. Dat vond ook Rosa die eigenlijk het liefst alsnog remise had aangeboden. Maar daar zal geen wedstrijdleider mee akkoord gaan. Als de vlag is gevallen is de partij namelijk voorbij en kun je de uitslag niet meer veranderen. Het is de harde werkelijkheid.

Al met al bracht dat dus de 6,5-1,5 eindstand op het bord, waar we uiteraard heel tevreden mee zijn. Vooral toen daarna de andere uitslagen doorkwamen en de bonus van deze overwinning duidelijk werd: Voorschoten staat bovenaan. We hebben pas drie ronden achter de rug, maar toch, na de pijnlijke nederlaag in de eerste ronde, is dat een verrassende ontwikkeling en kijken we al met verlangen uit naar de volgende wedstrijd: 13 december thuis tegen WSC. Komt allen kijken!

   Santpoort                2120 - Voorschoten              2156  1½ - 6½
1. Patrick van Lommel       2055 - Peter Wilschut           2242   0 - 1
2. Peter de Roode           2186 - Elwin van der Auweraert  2211   0 - 1
3. Ilias van der Lende      2264 - Midas Ratsma             2148   1 - 0
4. Bas Haver                2132 - Rosa Ratsma              2103   0 - 1
5. Wim Laurens Gravemaker   2052 - Vincent Blom             2261   0 - 1
6. Daan Haver               2050 - Frits Fritschy           2105   ½ - ½
7. Martijn de Roode         2106 - Henk Schouten            2137   0 - 1
8. Wim Eveleens             2111 - Igor Damen               2045   0 - 1

Sander Hilarius


Mental coach gezocht voor het tweede

De situatie van het tweede begint nu toch echt zorgelijk te worden. Voor het eerst compleet en daarom op papier sterker dan de tegenstander leken er in Zevenaar goede kansen te liggen om de eerste punten te halen. Helaas stonden we aan het eind van de dag na een lange reeks gemiste kansen opnieuw met lege handen.

De start was voortreffelijk. Bij Gerben was het opnieuw binnen een uur beslist, maar nu won hij. In de opening won hij een pion, maar dat kon nog als offer gezien worden. De tweede pion leek dat niet en toen zwart kort rokeerde en Gerben gratis Dxh7 mocht doen, was het wel klaar. Gerben miste nog een mat in 3 en liet zijn tegenstander ontsnappen met stukverlies, maar alle dreigingen bleven in de stelling en voor het eindresultaat had dat geen gevolgen.

Marcus kwam geen moment in de partij en gaf toen een stuk weg. Een kansloze nederlaag. David boekte opnieuw een fraaie overwinning. Na een goede opzet gevolgd door mooie aanval inclusief dameoffer kreeg hij een toreneindspel met meer pionnen, dat simpel gewonnen was.

Wouter speelde de opening te voorzichtig en dat gevoegd bij een tegenstander die exact de opstelling kreeg waar hij alle ins en outs van wist, leidde tot een kansloze nederlaag. Even dacht Wouter nog aan het onheil te ontsnappen toen hij wat los kwam, maar dat bleek schijn en bovendien vervolgde hij te optimistisch waarna de boel alsnog instortte.

Bert won een kwaliteit en sommigen telden het punt al, maar toen hij niet direct de beste voortzetting vond, had wit al prima compensatie en Bert wist uiteindelijk niets beters te vinden dan de kwaliteit terug te geven om eeuwig schaak te houden.

Frank speelde een frivole opening. Lange tijd was er een interessante strijd gaande hoewel de Zevenaarder wel de overhand scheen te hebben. Toen Frank pardoes een stuk weggaf, was dat zeker geen schijn meer.

3,5-2,5 achter, maar Thomas en Roderick stonden allebei gewonnen. Thomas had met zwart twee pionnen meer, maar werd verrast door een kwaliteitsoffer. Hij kon het tij nog keren, maar verwisselde twee zetten en in plaats van een gewonnen stelling resteerde een miniem plusje. Een zet later verwisselde hij weer de zetten en toen kon wit ineens winnen met een bijzonder fraaie manoeuvre. Dit werd overzien en toen won Thomas een kwaliteit, maar door zijn open koningsstelling kon wit alsnog remise houden.

Dus was aan Roderick de eer een matchpunt binnen te halen. Hij trof opnieuw een tegenstander die erg lang nadacht in een overbekende stelling, zodat hij voortdurend een prettig tijdvoordeel had. Dat combineerde hij ook nog met prima spel en dus een prima stelling. In een dame-paardeindspel had Roderick enkele keren de winst voor het grijpen. Terwijl zijn teamgenoten de ene na de andere winstzet zagen (niet allemaal terecht overigens), boekte Roderick minimale progressie. Maar ook minimale progressie kan tot een punt leiden. Er kwam een paardeindspel op het bord met d- en h-pion tegen h-pion. Marcus kon de spanning niet meer aan en ging de auto vast halen die op een kwartier wandelen stond om niet te hoeven betalen. Bij terugkomst bleek dat Roderick zijn d-pion had laten blokkeren, waardoor deze verloren ging en vervolgens was het pionneneindspel met h-pionnen remise.

Teleurstelling alom en met nog steeds nul matchpunten gaat het er al somber uit zien. De spelers van het eerste boden na afloop een luisterend oor voor alle ellende. Hopelijk wordt iedereen op tijd opgepept om op 13 december van de koploper te winnen.

   Zevenaar                 1931 - Voorschoten 2            1992  4½ - 3½
1. Guust Homs               2196 - Frank den Herder         2090   1 - 0
2. Thomas Verfuerth         2075 - Marcus Driessen          2066   1 - 0
3. Vincent Pelgrom          1922 - David Jongste            1864   0 - 1
4. Arie Huysman             2022 - Roderick van Kempen      2026   ½ - ½
5. Toon Janssen             1959 - Wouter Noordkamp         2014   1 - 0
6. Reinier Janssen          1859 - Bert Houweling           2029   ½ - ½
7. Tonie Claessen           1641 - Gerben van der Hoeven    1967   0 - 1
8. Kevin Verfuerth          1777 - Thomas de Ruiter         1876   ½ - ½

Wouter Noordkamp


Derde bevecht gelijkspel tegen Leithen

De ontmoeting tussen Voorschoten 3 en Leithen stond vooraf al in het teken van strijd om de laatste plaats. En strijd werd het. Met het 4-4 gelijkspel was eigenlijk niemand gebaat, maar Voorschoten was gezien het verschil in elo’s en het wedstrijdverloop toch het meest tevreden van de twee.

Ivo kon zijn debuut in de promotieklasse niet bekronen. Hij trof het niet met een sterke en agressief spelende tegenstander die hem vanuit de opening besprong, geen gelegenheid gaf om te rokeren en al snel met een spervuur van dreigingen beslissend binnenviel. Jip maakte met geluk gelijk. Hij speelde wat opportunistisch, suggereerde een paar dreigingen, maar stond eigenlijk slecht. Toen stapte zijn tegenstander pardoes in een val en was het meteen uit.

Invaller Rijk, die letterlijk thuis speelde, hield de slimme en ervaren Turk een partij lang van zich af en haalde een verdiende remise binnen.
We kwamen weer op achterstand toen Ruurd een kwaliteit moest geven om een verre vrijpion te stoppen en direct daarna nog een stuk weggaf.
Het zag er somber uit, Sander en ik moesten al de hele avond nauwkeurig verdedigen en Symon en Dirk hadden wilde stellingen die alle kanten op konden vallen.

In tijdnood vielen de beslissingen. Symon weigerde een remise-aanbod maar zag 10 zetten later toch ook in dat er geen serieuze winstkansen waren. Dirk ging in de slagwisseling ten onder en ik vond een kans om af te wikkelen naar een pionneneindspel dat gewonnen bleek. Toen moest Sander nog een wonder verrichten. Hij stond slecht tot verloren, zijn tegenstander gaf twee pionnen om naar dame door te breken, maar misrekende zich. Sander brak zelf ook door en kreeg een dame-eindspel met twee pionnen extra. Ondanks 30 schaakjes in steeds 10 toegevoegde seconden haalde hij het punt keurig binnen en was de 4-4 een feit.

   Leithen 1                1904 - Voorschoten 3            1788   4 - 4
1. Jerry Beij               2022 - Symon Algera             2002   ½ - ½
2. Henrik Tamerus           1878 - Dirk Gruijters           1949   1 - 0
3. Frans Vreugdenhil        2015 - Sander Hilarius          1842   0 - 1
4. Arno Luinenburg          1857 - Gert Both                1893   0 - 1
5. Dirk Vlasveld            1872 - Ruurd de Boer            1730   1 - 0
6. Ronald v Hartingsveldt        - Jip Damen                1829   0 - 1
5. Wil Turk                 1877 - Rijk Verstraten          1687   ½ - ½
6. Hans van Duijn           1816 - Ivo Warmerdam            1375   1 - 0

Gert Both


Weer een remise voor het 5e team

Ondanks onze inspanningen is het het 5e team weer niet gelukt een overwinning te boeken. In Roelofarensveen kwamen we niet verder dan een gelijkspel, 3-3. Vermeldenswaardig is te vermelden de overwinning van Frans de Klerk, die in het eindspel zijn tegenspeler met een mat zet uit het niets iedereen verraste. Daarnaast meende Ruud Aalbersberg zijn tegenstander in het middenspel remise aan te bieden, hetgeen niet werd geaccepteerd. Resultaat: winst voor Ruud! Ook Hans Wolthuis bood zijn tegenstander een remise aan. Niet geaccepteerd en een nederlaag voor Hans, helaas.

De volledige uitslag van Utile Dulci 2 – SV Voorschoten was:

   Utile Dulci 2                 - Voorschoten 5                   3 - 3
1. P.F. Koelewijn           1601 - Hans Wolthuis            1448   1 - 0
2. J.J. Bouwmeester         1475 - Willem Oudhof            1439   1 - 0
3. P.P.M. Spruit            1513 - Gerard van der Meer      1396   1 - 0
4. S.C. Verhagen            1462 - Frans de Klerk           1388   0 - 1
5. P.L.G. Zaad              1405 - Ruud Aalbersberg         1329   0 - 1
6. W.H.J. van Egmond        1294 - Bert Hogendoorn          1314   0 - 1

Bert Hogendoorn


Rosa verrast GM Haslinger bij Haags weekendtoernooi!

Afgelopen weekend speelden Rosa en ik het Haagse weekendtoernooi. Rosa bleek haar topvorm van het EK te hebben vastgehouden en versloeg in de tweede ronde grootmeester Stewart Haslinger (2546). Rosa zette de Engelse grootmeester mat nadat hij een remise-achtig eindspel probeerde te forceren. Ondertussen verspeelde ik mijn kansen tegen van Papendrecht (2067). De derde ronde verloor Rosa helaas van de latere toernooiwinnaar Lopez (2244). Maar in de vierde ronde op zaterdagavond wonnen we allebei, Rosa in een spannende partij tegen Vesters (2148) en ik tegen Visser (2251).

Dus we stonden allebei op 3 uit 4 en Rosa won ook de 5e partij van Van de Peut (1893), terwijl ik in het eindspel uitgespeeld werd tegen jeugdtalent Stijn Gieben (2120). Rosa kon gedeeld eerste worden door in de laatste ronde te winnen van FM Becx (2096), wat haar minstens € 200,- zou opleveren, maar na een spannende tactische partij werd het remise en moest ze genoegen nemen met de ratingprijs tot 2200 en de 4e plaats. Ik speelde nog remise tegen van der Zon (2130).

Midas Ratsma


Gelijkspel van het vierde tegen LSG 7

Vooraf had ik voor een gelijkspel direct getekend. Na afloop bleek dat we de winst hadden laten liggen. Het begon goed met een snelle winst van Carsten v.d. Hoeven. In een iets betere stand, kreeg hij een dame cadeau. Joop Thierry trapte in het middenspel in een vorkje. Een nederlaag was daarna niet te voorkomen. Richard van Offeren behaalde vervolgens een mooie overwinning. Luuk Weidema werd steeds meer in de verdediging gedrukt en moest het onderspit delven. Ik stond zeer goed. Offerde een stuk en gaf daarna een stuk weg. Stond desondanks nog redelijk maar miste een opgelegde remise. Gelukkig wist Nico Loomans een nederlaag voor ons team te voorkomen.

   Voorschoten 4                 - LSG 7                           3 - 3
1. Richard van Offeren      1717 - P. van der Hoeven        1681   1 - 0
2. Joop Thierry             1620 - J. Kuipers               1645   0 - 1
3. Nico Loomans             1520 - J. Verheijen             1594   1 - 0
4. Carsten van der Hoeven   1382 - M.G.A.M. Walraven        1567   1 - 0
5. Luuk Weidema             1023 - P. Sonneveldt            1534   0 - 1
6. Teun Meirink             1477 - L. Hoogeveen             1440   0 - 1

Teun Meirink


Iedereen maakt kans op de PH-beker

Als de eerste ronde van de PH-beker tekenend is voor wat er nog gaat komen, staat ons een spannende strijd te wachten. De spelers in de A-groep lijken zeer aan elkaar gewaagd. De titelverdediger is er helaas niet bij, hij geeft dit jaar op de donderdagavond de voorkeur aan wat fysiek uitdagender activiteiten. Ook diverse andere sterke spelers ontbreken, met als gevolg dat de winnaars van de laatste 9 edities deze avond niet aanwezig waren. Tijd dus dat de winnaar van het jaar daarvoor weer eens de titel pakt.

De als eerste geplaatste Henk Schouten ontsnapte aan een nederlaag tegen Dirk Gruijters die een pion won en die tot het eindspel vasthield. Henk wist het eindspel nog net remise te houden. Ook aan bord 2 werd het punt gedeeld tussen Frits Fritschy en Jan Hellenberg. Herman van Halderen ontsnapte tegen Sander Hilarius. Hij had een veelbelovende stelling, maar in de slotstelling stond Sander gewonnen. Een slim remiseaanbod van Herman gecombineerd met nog maar 20 seconden bedenktijd voor Sander zorgde voor een puntendeling.
Frank den Herder won wel van Gert Both, maar het zat hem niet tegen. Volgens eigen zeggen stond hij al vanaf zet 4 slecht. Gert kreeg drie pionnen voor een stuk en leek goede kansen te hebben, maar liet Frank met zijn torens binnenvallen, waardoor Frank alsnog wist te winnen.

Het eerste punt van de avond werd in de B-groep gescoord door Ike Tjin a Lien die in een hem bekende opstelling snel van Harry Knoors won. Even later wist ook Wim de Ruyter een punt bij te schrijven door in 12 zetten van Henk van der Hilst te winnen.
De Voorschotenaren in de B-groep waren sowieso erg vriendelijk voor de spelers van buiten de vereniging. Zo verloor Willem Oudhof, die vorig jaar zo’n sterk toernooi speelde, van Barend Lavrijsen en wist Marcel Denie op het eerste bord te winnen van Richard van Offeren.

Zie ook de toernooipagina, de uitslagen in groep A en de uitslagen in groep B.

Wouter Noordkamp


De eerste Voorschotense zege is er!

Na de onnodige nederlaag in de eerste ronde was er Voorschoten 1 veel aan gelegen tegen het team van Spijkenisse in elk geval niet te verliezen om de aansluiting met de bovenste plaatsen niet na twee wedstrijden al kwijt te zijn. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan want Spijkenisse is een goed team, met een ongeveer gelijk ratinggemiddelde als wij, en loert ongetwijfeld ook naar de bovenste plaatsen. Het zou zeker spannend gaan worden.

De start was voor ons. Midas had in de opening duidelijk beter in de gaten waar hij mee bezig was dan zijn tegenstander en kreeg snel overwicht. Dat betaalde zich uit in een superieure stelling en een zeer verdiende zege. Helaas was de vreugde maar van korte duur want pal daarop was het Vincent die de bal opzichtig in eigen goal tikte. Met een blunder van het formaat van Janmaat tegen Tsjechië verruïneerde hij in één zet zijn eigen stelling, leverde een kwaliteit in en kort daarna de hele partij. Eén verschil met Janmaat is er wel: Vincent staat de volgende wedstrijd weer gewoon in de basis.

Curieus was dat daarna Spijkenisse’s kopman direct voor een wederdienst zorgde. Elwin had de opening beheerst gespeeld, lichte druk op de koningsstelling opgebouwd, die door zijn tegenstander volledig onderschat werd, waardoor een klein grapje zorgde voor groot resultaat: damewinst. Dat zie je niet elke dag. Maar wel mooi 2-1 voor ons.

Lang bleef het vervolgens onduidelijk welke kant de scores op zouden gaan vallen tot Rosa ineens met een schijnoffer haar tegenstander volledig verraste. Dat leverde een pion op, kort daarna nog een, en even later zelfs een toren. Dat laatste was weliswaar het gevolg van een grove fout, maar ook zonder die was het punt zeker naar Rosa gegaan.

Daarmee leek het wel beslist wie de beide matchpunten zou meenemen, behalve dan dat nu ook Igor besloot een daad te stellen. Met nog twee minuten voor zijn laatste zet, met allemaal zware stukken voor zijn koning en de bijbehorende enge dreigingen, ging hij er eens goed voor zitten om in deze cruciale stelling in elk geval geen fout te maken. Die hij maakte hij inderdaad niet, dat is de mooie kant van dit verhaal. De lelijke kant is dat hij helaas helemaal niets meer deed en zo diep in gedachten de nullijn passeerde. Dat kwam dicht bij de pijngrens. Vooral bij hem zelf.

Nu waren alleen Peter, Frits en Henk nog bezig. Peter was bescheiden uit de opening gekomen, had een beetje nadeel opgelopen, zonder dat de remisemarge ergens werd overschreden. Het duurde wel heel lang, vooral toen beide spelers ook nog eens de remise uit de weg gingen, maar onvermijdelijk bleef het (3,5-2,5). Henk kreeg daarna de eer de zege ook daad werkelijk veilig te stellen. Na de tijdcontrole stond een potremisestelling op het bord waar alleen maar onderuit te komen was als een van beiden te veel risico zou nemen. Omdat zijn team op een nederlaag leek af te stevenen koos de Spijkenissespeler inderdaad voor een dapper avontuur maar als zo vaak keerde zich dat faliekant tegen hem. Henk kreeg de kans met zijn torens binnen te vallen en daarna was hij de enige die nog speelde. Met enige krachtzetten blies hij een zwarte pion naar a2 en toen was het ook echt voorbij. Voorschoten wint, hoera.

De zege was nu daar, de vraag alleen was of Frits daar nog een half puntje aan toe zou voegen of niet. Ook bij hem stond het aan het eind van het middenspel volstrekt gelijk, ware het niet dat hij dacht nog één kansje te hebben op meer. Dat bleek evenwel alleen een kansje op heel veel minder, want in plaats van de dooie remisestelling die hij om vier uur ’s middags had kunnen bereiken, moest hij nu tot half zeven zwoegen om een toreneindspel met een pion minder niet te verliezen. Dat lukte gelukkig wel, en dat geeft toch ook bevrediging.

Al met al een 5-3 overwinning dus, en omdat de bokken gelijkelijk over beide teams verspreid waren, niet meer dan verdiend. Niks dan lof dus en op naar de volgende ronde!

   Spijkenisse              2147 - Voorschoten 1            2156   3 - 5
1. Rick Lahaye              2411 - Elwin van der Auweraert  2211   0 - 1
2. Maurits van der Linde    2212 - Vincent Blom             2261   1 - 0
3. Ricardo Klepke           2118 - Peter Wilschut           2242   ½ - ½
4. Erik Both                2120 - Henk Schouten            2137   0 - 1
5. Desiree Hamelink         2188 - Rosa Ratsma              2103   0 - 1
6. Jordy Lahaye             2067 - Midas Ratsma             2148   0 - 1
7. Wilmar Meijer            2044 - Frits Fritschy           2105   ½ - ½
8. Maurice Manoch           2019 - Igor Damen               2045   1 - 0

Sander Hilarius


Voorschoten 5 speelt gelijk tegen SSN

Na de eveneens valse start van het 5e team op maandag 6 oktober in Kouderkerk met een smadelijke 4½–1½ nederlaag tot gevolg, kregen we de gelegenheid ons te verbeteren thuis op donderdag 30 oktober. Helaas, ondanks een zo op het oog versterkt team konden we niet echt een vuist maken tegen SSN 1 uit Nieuwkoop en sloten de avond af met een gelijk spel, 3-3, waarbij nog moet worden aangetekend dat de tegenstander van Willem op bord 2 helaas afwezig moest zijn vanwege een ziekenhuisopname. Een reglementair winstpunt dus.

   Voorschoten 5                 - SSN 1                           3 - 3
1. Jan Barendse             1593 - H. François              1602   0 - 1
2. Willem Oudhof            1439 - N.O.                            1 - 0
3. Gerard van der Meer      1396 - E.C. Lautenbach          1441   ½ - ½
4. Frans de Klerk           1388 - J. van den Helder        1215   0 - 1
5. Ruud Aalbersberg         1329 - C.T.H. Offerman          1265   ½ - ½
6. Bert Hogendoorn          1314 - P. Rijfers               1038   1 - 0

Bert Hogendoorn


Nog een valse start!

Dat Voorschoten 3 verloor van LSG 5 is geen verrassing en geen schande. Dat team is sterk en zeker kandidaat voor de top van de Promotieklasse. Maar de manier waarop we ons lieten aftroeven was wel verontrustend. Goede stellingen (Symon, Dirk) verzandden in remise en slechte stellingen gingen zonder al teveel strijd allemaal verloren. Sander haalde nog een goede remise en dat was het: 1½-6½!

   Voorschoten 3            1798 - LSG 5                    1897  1½ - 6½
1. Symon Algera             2002 - Henk van der Scheer      2064   ½ - ½
2. Dirk Gruijters	    1950 - Wim Zwinkels             1901   ½ - ½
3. Sander Hilarius          1842 - Coenraad Spaans          1899   ½ - ½
4. Gert Both                1893 - Johan Stins              1869   0 - 1
5. Arno Egberts             1795 - Peter Passenier          1980   0 - 1
6. Jip Damen                1829 - Daan Binnendijk          1831   0 - 1
7. Ruurd de Boer            1730 - Arthur Belle             1813   0 - 1
8. Bart Warmerdam           1339 - Rick Derksen             1851   0 - 1

Gert Both


Rosa grijpt net naast medaille op EK Jeugd

Na het voor Rosa teleurstellend verlopen EK van 2013 mocht ze ons land dit jaar vertegenwoordigen met de Nederlandse titel al op zak. Het toernooi werd gehouden in het Georgische Batumi, een stad aan de Zwarte Zee.

Ondanks dat er maar 6 liveborden waren bij de meisjes tot en met 18 wist Rosa zich continu op een livebord te handhaven. Met een goede voorbereiding en fris spel creëerde ze een kans om een bronzen medaille te pakken. Ze moest dan nog wel in de laatste ronde met zwart winnen van de Russische regerend Europees kampioene tot en met 16 jaar, en dat lukte bijna. Helaas kon de witspeelster de boel in tijdnood nog net bij elkaar houden, waarna Rosa de laatste fout maakte.

Zo werd het een 9e plaats, ook nog een zeer knap resultaat tegen de beste meisjes van Europa.

Zie ook de toernooisite en de uitslagen en standen meisjes EK-18.


Ook een valse start van het vierde

Na de nederlagen van het eerste, het tweede en het vijfde moest ook het vierde het onderspit delven. In het begin zag het daar niet naar uit. Onze nieuwe aanwinsten uit de jeugd, Carsten van der Hoeven en Luuk Weidema, gaven hun visitekaartje af. Binnen het uur twee mooie overwinningen. Daarna ging het bergafwaarts. Begin dit jaar won ik nog vrij makkelijk in het Noteboom - toernooi van mijn tegenstandster. Nu kwam ik een pion achter en werd vakkundig van het bord gespeeld. Ze wordt inmiddels getraind door Frank Erwich. Richard van Offeren moest ook het onderspit delven. Vervolgens moest Joop Thierry er aan geloven. Zijn tegenstander speelde zeer snel. Joop had nog wel een winstkans , maar zag die in tijdnood niet. Nico Loomans leek nog een kansje te hebben, maar moest - zijn tegenstander had een vergevorderde vrijpion - eeuwig schaak forceren. Helaas dus een 3½-2½ nederlaag.

   Op Eigen Wieken 1             - Voorschoten 4                  3½ - 2½
1. M. van der Ploeg         1706 - Richard van Offeren      1717   1 - 0
2. R. Dang                  1638 - Joop Thierry             1620   1 - 0
3. J. Nouwens               1372 - Nico Loomans             1520   ½ - ½
4. S. Heijungs              1419 - Carsten van der Hoeven   1382   0 - 1
5. T. Brouwer               1203 - Luuk Weidema             1023   0 - 1
6. A. Warnaar               1016 - Teun Meirink             1477   1 - 0

Teun Meirink


Valse start voor het tweede

Nou ja, valse start? Dat is volgens mij de uitdrukking die gebruikt wordt als je te snel uit de startblokken schiet. Daar was in dit geval geen sprake van. Sterker nog, de wedstrijd tegen Charlois Europoort 3 begon met meer dan een kwartier vertraging. En dat terwijl het deze keer toch zo van belang was om op tijd te beginnen. Frank was verhinderd en ook 5 andere spelers die als invaller gevraagd waren, konden niet. Dus deed Jip mee, maar die moest wel om vier uur weg om te voetballen. Het was dus zaak om stipt op tijd te beginnen volgens de nieuwe teamleider Marcus.

Helaas kon Marcus als beginnend teamleider nog niet op tegen de jarenlange ervaring van Sander als teamleider van het eerste. Daar waren enkele spelers flink vertraagd, dus Sander wilde de start van de wedstrijd zo lang mogelijk rekken. Daarbij werd hij behoorlijk geholpen door de wedstrijdleider die twee minuten voor het geplande startschot kwam binnenwandelen en vervolgens uitgebreid de opstellingsformulieren ging invullen. Op een gegeven moment werd het Marcus te veel. Hij verordende de spelers achter de borden. Daarop hield Sander een uitgebreid welkomstwoord en terwijl de spelers al popelden om te beginnen werd Sander nog wat meer geholpen door de wedstrijdleider die eerst nog alle opstellingen ging voorlezen, enigszins gehinderd door wat moeilijk leesbare handschriften.

Uiteindelijk konden we dan toch echt van start met het nieuwe seizoen. Gerben dacht op zet 6 een tijd na en produceerde toen een zet die buurman Roderick omschreef als blunder. Ik dacht nog dat Gerben gewoon chaos wilde scheppen, maar Roderick bleek gelijk te hebben. Er ontstond chaos maar wel met zoveel materiaal minder voor Gerben dat hij een kansloze nederlaag leed.

Ook bij Bert verliep het niet naar wens. Net na de opening trapte hij in een trucje dat een pion kostte en in een poging er nog wat van te maken, ging het van kwaad tot erger. Dat was dus al snel 0-2. Het werd zelfs 0-3 toen Jip zijn stelling niet bij elkaar kon houden. Aanvankelijk leek er weinig aan de hand, maar zijn tegenstander zette steeds meer druk, won een pion en wikkelde af naar een gewonnen eindspel.

Gelukkig deed David iets terug. Hij begon een bekende aanval tegen de zwarte koning die zich schuil hield achter een gefianchetteerde loper. Zwart zag zich genoodzaakt een kwal te offeren en moest steeds meer materiaal geven om zich staande te houden. David moest wel wat materiaal teruggeven, maar had toen de winst voor het oprapen. Daar haperde hij een paar keer door enkele direct winsten te missen, maar hij bleef de stelling wel onder controle houden. Eén keer had zijn tegenstander nog kunnen profiteren met een zeer tijdelijk dameoffer, waardoor een interessant eindspel met voor David toren, paard en loper en voor zijn tegenstander toren en 5 pionnen kon ontstaan. Vast wel gewonnen, maar er moet nog wel even opgelet worden. Zoals het in de partij ging, kwam er wel een soortgelijk eindspel op het bord, maar met meer pionnen voor David en minder voor zijn tegenstander. Dat was dus niet moeilijk meer. Een mooie overwinning op een sterke tegenstander en een zeldzaam lichtpuntje deze dag.

Met 1-3 achter waren er nog wel kansen, maar dan moest het wel meezitten. En dat was niet zo. Roderick had lang een stelling waarin er weinig aan de hand was, maar waarin zijn tegenstandster wel zeeën van tijd verbruikte. Dat leverde een blunder op die een stuk zou kosten. In plaats daarvan offerde ze een toren voor eeuwig schaak, maar daar kon Roderick simpel uitlopen. Hij moest wel even uitrekenen dat hij dan niet mat liep. Hoewel de stand van de wedstrijd schreeuwde om door te spelen, durfde hij dat helaas niet aan en ging voor het halfje.

Onze nieuwe aanwinst Thomas de Ruiter leek lange tijd een zeer behoorlijke stelling te hebben. Toen zijn tegenstander ten koste van een kwaliteit wat vrijpionnen creëerde, kon hij het toch niet houden en moest opgeven. Maar de punten komen vast nog wel!

Daarmee was de nederlaag een feit en ging het slechts om de bordpunten en de eer. Marcus en zijn tegenstander ruilden het ene stuk na het andere en al snel stond er een dubbellopereindspel op het bord dat erg remiseachtig leek. Marcus bleef het echter proberen en hij wist met zijn koning naar binnen te lopen. Ergens kreeg hij één goede kans op de winst, maar toen hij die miste, kwamen er geen nieuwe kansen meer en eindigde de partij in remise.

De laatste remise viel bij uw verslaggever. Na een wat slordige openingsopzet van wit kon mijn tegenstander toren en twee pionnen winnen tegen loper en paard. Simpel tellen levert op dat dat 7 tegen 6 is, maar vaak is zo’n materiaalverhouding niet zo simpel en zwart vertrouwde het dan ook niet, wellicht terecht. Daarna kreeg ik een optisch beter eindspel en besloot een stuk te offeren voor enkele pionnen in de verwachting dat de pionnen sterker waren. Helaas kostte het allemaal veel te veel tijd en speelde ik ook nog de verkeerde pion op, waarna het mij niet meer te winnen leek. Zwart hief echter vrijwillig de blokkade van de pionnen op door loperruil aan te bieden. In de slotstelling koos ik met nog slechts seconden over voor zetherhaling uit angst wat pionnen te verliezen, waardoor een zwarte vrijpion beslissend zou zijn. Achteraf bleek dat er een directe winst in zat.

Een terechte nederlaag, maar met wat meer durf en oplettendheid hadden de drie halfjes ook zomaar drie overwinningen kunnen zijn.

   Voorschoten 2            1952 - Charlois Europoort 3     1997  2½ - 5½
1. Marcus Driessen	    2088 - Tjerk Tinga              1961   ½ - ½
2. Bert Houweling	    2043 - Jesus Canedo jr.         2010   0 - 1
3. Jip Damen                1829 - Andrzej Pietrow          2060   0 - 1
4. Wouter Noordkamp         1982 - Cor de Wit               1932   ½ - ½
5. Gerben van der Hoeven    1975 - Jaap Staal               2096   0 - 1
6. Roderick van Kempen      1973 - Angelique Osinga         1936   ½ - ½
7. Thomas de Ruiter         1876 - Kresna Soerjadi          1973   0 - 1
8. David Jongste            1846 - Filip Borst              2011   1 - 0

Wouter Noordkamp


Valse start van het eerste

Het was zo’n dag waarop het niet zo mocht zijn. De wil was er wel maar wilde niet. Dat begon al uren voor de wedstrijd toen Igor belde dat hij zich verslapen had en de geplande trein uit Groningen zonder hem was vertrokken. Met bewonderingswaardige inzet probeerde hij er toch het beste van te maken en 21 minuten na wakker worden stond hij op het Groningse station. Maar of hij binnen een uur na aanvang achter het bord zou zitten, zoals de regels vereisen? Dat ging heel problematisch worden. Een taxi vanuit Duivendrecht bracht uitkomst en vier minuten voor het verstrijken van de tijd kwam hij de speelzaal binnen stormen. Applaus! Vooral de teamleider was daar erg blij mee want die hield er al rekening mee een paar seconden voordat dat uur voorbij zou zijn dan maar zelf achter het bord te gaan zitten. Maar of dat nou leuk is? En voeg daar dan bij dat Elwin op het station van Delft ermee werd geconfronteerd dat de treinen naar Leiden wegens technische wissewassen niet bleken te rijden en hij nu met een door de NS ingezette bus en via Holland Spoor alsnog op tijd in Voorschoten probeerde te komen, en het zal duidelijk zijn dat de stress voor aanvang al hoog was.

Toch lukte ook dat en eind goed al goed zou je denken. Behalve dan dat de eerste tekenen op de borden al wezen op een moeilijke middag. Tegenstander was Landau Axel uit, jawel, Axel, en dat ligt vlakbij België zoals we weten. Hun team bestond dan ook volledig uit Belgen waarvan de meesten ook nog eens behoorlijk jeugdig bleken te zijn. Midas bijvoorbeeld trof op bord 1 een 16-jarige jongeman met een rating van 2375 en dat kun je zonder meer veelbelovend noemen. Het ging dan ook al gauw niet goed met ons topbord en hij werd nogal hard opgebracht. Daar past alleen maar stilte bij.

De meeste andere borden bleven lang onduidelijk. Vincent stond wel prettig, Frits had in een theoretische variant een pion gesnoept maar zijn stukken stonden in mijn ogen behoorlijk raar al leek het er wel op dat hij wist wat hij deed, bij Igor, Rosa en Henk viel er op korte termijn geen helderheid te verwachten, en Peter en Elwin stonden duidelijk minder. Hoe gingen we eigenlijk die achterstand inlopen?

Bij Vincent gebeurde dat in elk geval niet, en dat was een teleurstelling. De hele partij was hij het die de lakens had uitgedeeld maar in de loop van de strijd verdween al dat voordeel – dat overigens nooit een wezenlijke omvang had aangenomen – als sneeuw voor de zon en toen was remise het logische resultaat.

Gelukkig bracht Frits de stand weer op gelijke hoogte door al zijn stukken toch weer aan de gang te krijgen, met behoud van de pluspion, en vervolgens zijn tegenstander totaal te overvallen met een matcombinatie. Dat was mooi meegenomen, maar eerlijk is eerlijk, die combinatie was er niet een van het geforceerde soort en had voorkomen kunnen komen – waarna Frits nog maar een klein voordeeltje had overgehouden. Maar geen gezeur. Punkte sind Punkte en het stond mooi weer gelijk.

Inmiddels waren we in de tijdnoodfase aangekomen en kregen Igor, Rosa en Henk alle drie een remiseaanbod. Igor had inmiddels een flink deel van zijn tijdachterstand ingelopen, zat in een complexe stelling die nog alle kanten uit kon, maar had het gevoel iets recht te moeten zetten en wilde daarom graag doorspelen. Rosa had nog maar een paar tientallen seconden in een stelling die voor haar niet veel leek te beloven en Henk had wel tijd maar dacht niet over serieuze winstopties te beschikken. Dus speelde Igor door en werd bij Rosa en Henk tot remise besloten. Bij Rosa was dat terecht. In haar partij ging het om de kleine marges en hadden beide kanten af en toe een voordeeltje gehad zonder dat dat ooit serieuze vormen aannam. In de slotstelling stond ze eerder minder dan beter en dan is een half punt terecht. Ook Henk had lang in een heel evenwichtige partij gemanoeuvreerd zonder dat dat voor wie dan ook tot tastbare resultaten had geleid. De zet evenwel die zijn tegenstanders remiseaanbod begeleidde bleek een hele slechte, vrijwel verliezend. Het is complex, gaat om een enkel tempo in een pionneneindspel, en met hulp van de computer is het schaakleven een stuk simpeler, maar even goed toch jammer, een riante kans gemist.

In de tussentijd had Peter met zwart zijn positie behoorlijk opgeknapt en stond hij weer gelijk, al bleef het heel erg oppassen, want wiebelig was het wel. De witspeler had ver opgerukte pionnen die de hele partij al voor veel ongerief hadden gezorgd maar daar had Peter inmiddels zwarte vrijpionnen op c4 en b5 tegenover gesteld. Maar helaas. Op zet 39 en in tijdnood dacht hij in plaats van zijn eigen pionnen te laten opstomen, die van zijn tegenstander te kunnen elimineren. Die gedachte was uiteraard verleidelijk maar tevens voorzien van een enorm lek. Er bleef een toren hangen, er dreigde mat, van die dingen. Daar was geen redden meer aan.

Dat was nog eens spijtig want nu waren alleen Elwin en Igor nog bezig die tezamen in ieder geval anderhalf punt moesten scoren om Voorschoten niet te laten verliezen. Onmogelijk leek dat overigens zeker niet want Elwin, die lang tegen een slechte stelling had moeten aankijken, had na de tijdcontrole stapje voor stapje verbeteracties ingezet en Igor was, na ook een tweede remiseaanbod te hebben afgeslagen, aan het goochelen geslagen en daar leek wel wat in te zitten. Dus waarom niet? Maar zo mooi zou het niet worden, al kwamen we dichtbij. Igors gedurfde spel had namelijk wel degelijk wat opgeleverd en toen zijn tegenstander ergens in dat geheel foutief voortzette was daar die riante ene mogelijkheid om definitief toe te slaan. Niet moeilijk, heel logisch en direct winnend. Het probleem was dat er nog een tweede zet was die ook niet moeilijk leek, logisch en direct winnend. Maar daar zat helaas een lekje in – en dat was de zet die hij speelde. Toen restte er niets anders meer dan eeuwig schaak. Met de uiterste winstpoging die Igor daarna nog deed overspeelde hij ook nog eens zijn hand en dat had hem zelfs de partij kunnen kosten. Dat gebeurde gelukkig niet en zou ook wel erg wreed zijn geweest want na alle treinstress en de inspanningen die hij had gedaan om dat goed te maken was dat halve punt hem meer dan gegund. Het hele punt ook trouwens.

Alle ballen op Elwin dus: als die zou winnen was het in ieder geval nog 4-4. Ook aan diens inzet heeft het zeker niet gelegen. Levend van zijn increment (elke zet krijg je er 30 seconden bij) had hij zijn beroerde stelling langzaam maar zeker omgetoverd tot een kansrijke. De computer laat zien dat er hier en daar onderweg veelbelovende mogelijkheden zijn geweest maar in dit soort zaken hangt het om tempo’s, subtiele grappen en keihard rekenwerk. Doe dat maar eens in 30 seconden. In de slotstelling stond Elwin qua positie gewonnen – maar dat telt niet als het eeuwig schaak is. Een zwaarbevochten remise, van beide zijden.

Zo liepen we dus tegen een 3,5-4,5 nederlaag aan, en daar valt niet zo heel veel op af te dingen. Natuurlijk, met een beetje mazzel had het zo maar andersom kunnen zijn (Peter, Igor, Henk) maar als je mazzel nodig hebt om de punten te pakken dan is er toch al iets misgegaan. Een onverwachte domper dus, want er zijn best wel ambities dit jaar. Maar die zijn er nog steeds. Want na afloop werd Marcus’ verjaardag gevierd bij hem thuis waarin stevig aan de teamspirit is gewerkt zodat die in elk geval nog ongebroken is. Paulien kookt trouwens prima Italiaans en het was dat ik vol zat anders had ik nóg een stuk van die slagroomtaart genomen. Oké, we hebben een slag verloren, maar niet de oorlog. Laat dat duidelijk zijn!

   Voorschoten 1            2157 - S. Landau Axel           2010  3½ - 4½
1. Midas Ratsma             2139 - Ulvi Sadikhov            2328   0 - 1
2. Elwin van der Auweraert  2219 - Randy van Houtte         1965   ½ - ½
3. Peter Wilschut           2265 - Dennis van Vliet         2009   0 - 1
4. Vincent Blom             2263 - Johnny Schalkx           2184   ½ - ½
5. Rosa Ratsma              2083 - Gertjan Verhaeren        2028   ½ - ½
6. Igor Damen               2041 - Wim Versporten           1973   ½ - ½
7. Frits Fritschy           2121 - Tibo Maes                1645   1 - 0
8. Henk Schouten            2127 - Bas de Feijter           1951   ½ - ½

Sander Hilarius


Vuurwerk op en naast het schaakbord

In de badplaats Scheveningen was het zaterdag 16 augustus in het snooker- en poolcafé Zeekantje overdag drukker dan aan de waterlijn. Net op tijd hadden wij (Carsten, Gerben en ik) ons aangemeld voor de 2e editie van SADK (Schaken aan de Kust). Het grote animo voor dit toernooi verraste de organisatie zozeer dat elk vierkante meter benut moest worden om een tafel neer te kunnen zetten. Uiteindelijk waren er 58 deelnemers en was er ook nog een reservelijst met meer dan tien schakers. De voorzitter van de Haagse Schaakvereniging kreeg al visioenen van een Tata toernooi in het Kurhaus.

   

Hoewel het nog ging om een relatief onbekend schaaktoernooi waren er ook sterke schakers (boven de 2100 elo) van de partij. Misschien dat zij ook kwamen voor een ontspannen middagje rapid schaken, om vervolgens met een sateetje in de hand naar de vuurwerkshows te gaan kijken. Alle deelnemers speelden in één groep, na afloop waren er prijzen in vier ratinggroepen.

Gerben en ik begonnen net als in Split naast elkaar, hij ditmaal aan bord negen en ik aan bord tien. Dat ging twee ronden goed. Maar in ronde drie kwam Gerben met zwart niet goed uit de opening en daarna ging het van kwaad tot erger. Ook een dosis Voorschotense bluf redde hem niet dit keer. Mijn tegenstander bezorgde zichzelf kopzorgen en ging daar ook aan ten onder. In de ‘hot seat’ ging het voor mij helaas mis. Tegen Jos Teeuwen (2107) verliep het lang naar wens, maar in de uitvlugger fase tastte ik mis. Zijn bluf pakte goed uit.

Gerben kende nog een korte opleving om uiteindelijk slechts nipt boven Carsten te eindigen. Hij kende zijn finest moment tijdens de barbecue. Over zijn gegrilde uien werd nog lang na gepraat. Carsten (1382) speelde een puik toernooi en won de derde ratingprijs <1450: TPR 1604. Met inmiddels vijf uit zes viel er voor mij ook nog wat te halen, maar dan moest ik waarschijnlijk wel winnen. Zover kwam ik dit keer tegen Ivo Wantola (2356) niet, maar na een Houdini-achtige ontsnapping heb ik nog wel een enorme remise mogelijkheid om zeep geholpen. Volgende keer beter! En hopelijk geldt dat ook voor het weer. Dan kunnen we na afloop de zee in duiken.

De eindstand.

Roderick van Kempen


Jet kampioen bij ONJK

Tijdens het 40e Open Nederlands Jeugdkampioenschap (ONJK) in augustus 2014 heeft Jet de Zoeten de meisjestitel in de categorie H in de wacht gesleept. Categorie H betekent: geboren in 2007 of later: Jet is 7 jaar en 37 dagen oud. Ze begon maandag direct met 2 nederlagen maar kreeg toen de smaak te pakken. Dinsdag won ze drie keer en woensdagochtend kwam ze ook na haar zesde partij met een vrolijk gezicht uit de speelzaal. De laatste ronde had ze de meisjestitel voor het grijpen, maar ze moest wel op het eerste bord - een livebord - tegen de koploper, die met 5 uit 5 was begonnen. Die tegenstander had in de ochtend voor het eerst verloren en na de partij tegen Jet stond hij nog steeds op 5 en zag hij de eerste plaats aan zijn neus voorbijgaan. Jet was na 15 zetten klaar en vooral haar dame speelde een hoofdrol: Dh5-f5-f3-g3-d3-e3xf4-g3xg7 mat. Haar andere zetten waren e4, Pc3, Pf3, gxf3, f4 en Tg1.

Met deze dameszetten werd ze niet alleen (toepasselijk!) beste meisje in haar categorie, maar ook gedeeld eerste in het kampioenschap t/m 7 jaar. Ze verdiende daarmee 30 euro. Je kan niet vroeg genoeg beginnen als broodschaker…

Als je de partij van Jet niet kan reconstrueren, kijk dan op de website van het toernooi (Live/Download PGN/Woensdag). Daar is ook de einduitslag te zien en alle andere resultaten van de Voorschotense deelnemers (3 x Weidema: Olav in de F-groep, Ivo in de D en Luuk in de C; Cato de Zoeten en Matthijs van Borren in de E-categorie, Robin Lemkes in de C-groep, Carsten van der Hoeven in de B-categorie en Jip Damen in de A-groep.)

Marcus Driessen


Top tien notering bij het Kroeglopertoernooi van Santpoort

Voor de derde maal organiseerde Schaakclub Santpoort deze zomer hun lokale Kroeglopertoernooi. Met meer dan 50 duo's was er wederom veel animo. Was dit vanwege het feestgedruis waarin de deelnemers zich na afloop konden storten? Het toernooi maakte namelijk deel uit van de Feestweek , die op zondag 3 augustus net begonnen was. Of was iedereen benieuwd naar de schaakkunsten van Nick Schilder? Wij, Peter en ondergetekende wilden gewoon een dagje lekker ongedwongen schaken.

Op de heenweg bleek ons navigatiesysteem niet up-to-date, de gevaarlijke capriolen die de stem ons adviseerden hebben we maar in de wind geslagen. Keren op een snelweg is doorgaans niet zo'n slim idee. We kwamen na een kleine omweg nog keurig op tijd en hadden ook nog tijd om een praatje te maken met Vincent die samenspeelde met Miguoel.

De eerste drie wedstrijden leverden ons het volle pond op. Heel lastig was dit voor mij niet, Peter won onder andere verdienstelijk van Danny de Ruiter (2248). In ronde vier begon het toernooi voor ons echt. We kruisten de degens met Manuel Bosboom (2420) en Aren Köhler (2222), outsiders voor de titel. Helaas bleven we met lege handen en een licht katerig gevoel achter. Het was niet nodig om te verliezen. De volgende ronde herstelden we ons met een gelijkspel tegen Arthur Pijpers (2350) en Ivo Wantola (2330). Na het middenspel bleef er een goed eindspel voor mij over. Wantola mopperde nog wat over de klok, maar verloor uiteindelijk gewoon op stelling.

De wedstrijd tegen het duo Daan Zult (2284) - Gilbert Vrancken (2235) was er één met wisselende kansen. Peter had kunst en vliegwerk nodig om overeind te blijven, maar was er als de kippen bij toen hij een kans zag. Bij mij was het omgekeerd. Ik gaf in een uitstekende stelling pardoes een toren weg. Uitslag 1-1 terecht. Het toernooi hebben we met een overwinning afgesloten. Peter speelde gelijk tegen Miguoel en ik won een merkwaardig potje van Vincent. Het was allemaal goed voor de negende plaats.

Roderick van Kempen


Iedereen in de prijzen op het Open NK

Het Open NK in Dieren kende dit jaar een bescheiden deelname van Voorschoten.
Wouters rating was te ver gezakt om in de hoofdgroep mee te mogen doen en dus speelde hij in de A-groep. Tegen een reeks van 1800 spelers bleek dat nog niet mee te vallen en hij deelde vooral in de eerste toernooihelft de nodige halfjes uit. In de tweede helft werden die geretourneerd door de wat sterkere spelers en zodoende wist hij met 6 uit 9 nog net in de prijzen te vallen.
Midas en Rosa waren na een week zonder schaken weer aan een toernooi toe en speelden in de hoogste twee vierkampen. Ze verloren allebei de eerste, maar daarna ging het beter. Midas boekte nog een overwinning en trof toen een tegenstander die al snel voor zetherhaling ging en werd zodoende gedeeld tweede. Rosa won nog twee keer en won daarmee de groep.

Wouter Noordkamp


Gewoon genieten!
Open International Championship of Vojvodina 2014

Na ons schaakavontuur in Split was het weer een hele uitdaging om een bestemming te vinden voor onze nieuwe schaakreis. We wilden aan een interessant toernooi deelnemen en daarnaast kunnen genieten van wat het land van bestemming ons te bieden heeft. De keuze voor het toernooi in Novi Sad, de 2e stad van Servië, bleek een schot in de roos. Na een kort verblijf van drie dagen in Belgrado, waar Midas in het Kalemegdan-park nog tegen een local snelschaakte, zijn we op vrijdag 11 juli met een lijnbus naar Novi Sad afgereisd.

 

Als opwarmer namen we ’s avonds deel aan het Vojvodina blitz; negen ronden van 5 minuten per persoon. Peter was de eerste van ons vieren die een scalp pakte, hij versloeg al in de 2e ronde GM Lajthajm (2526). Deze grootmeester zal ongetwijfeld een trauma overgehouden hebben aan ons verblijf in Servië, want in de 2e ronde van het hoofdtoernooi verloor hij van mij. Vervolgens won hij zes keer op rij en speelde hij nog om de toernooiwinst aan bord één in de slotronde. Na mijn winst volgden nog 5 remises en één reglementaire overwinning, alleen de partij in de 3e ronde ging verloren. Uiteindelijk heb ik tegen vier titelhouders gespeeld, kortom ik ben met een heel tevreden gevoel huiswaarts gekeerd.

Igor zal misschien wel met het beste gevoel in vliegtuig gestapt zijn, want tijdens het slotevenement scoorde hij over zeven ronden een TPR van 2492! Ze noemden het een rapid-toernooi, maar dat is toch wel krap voor 10 minuten bedenktijd per persoon. Al in de 1e ronde won hij van Kadric, een jonge IM met 2494, en in ronde drie won hij ook van de winnaar van het hoofdtoernooi, GM Savic. Hij sloot af met een gelijkspel tegen IM Erdogdu. Tegen die meester speelde hij ook al overtuigend remise in de 1e ronde van het hoofdtoernooi. Midas overtuigde in dit toernooi, met een TPR van 2346. Met zijn ongekende energieke spel is hij in bijna elke wedstrijd wel een keer in de buurt gekomen van de overwinning of een goed resultaat tegen een titelhouder. Met 2½ punt uit de laatste drie ronden schroefde hij een goed toernooiresultaat op naar een uitstekend resultaat.

Alle resultaten zijn te vinden op chess-results.com.

In de volgende Man & Paard zullen we uitgebreider verslag doen. Wordt vervolgd!

Roderick van Kempen


Midas Ratsma is een waardig opvolger van Peter Wilschut

Na 14 jaar dient zich een gloednieuwe kampioen aan afkomstig uit een grote generatie eigen kweek in de persoon van Midas. Hij volgt Peter en Marcus Driessen op, waarvan de eerstgenoemde ruim een decennium patent op de titel leek te hebben. Midas is tevens de jongste kampioen uit de geschiedenis van SV Voorschoten.

Ook Henk Schouten kan terugzien op een geweldig seizoen, zowel extern als in de interne competitie. In plaats van de loper terug te slaan bleek zijn pionzet naar f6 op de 23ste zet dodelijk. Rosa Ratsma spartelde nog wat tegen, maar dat was slechts schijn. Marcus en Frits Fritschy handhaafden zich op de 3de en 4de plaats door degelijke overwinningen op Wouter Noordkamp en Frank den Herder.

Een unieke prestatie leverde Frans Palm door alle 28 ronden in de IC mee te spelen!

Terwijl Arno Egberts al zeker was van de ratingprijs (tot 1850) leverden Bart Warmerdam en Nico Loomans nog een waar gevecht weliswaar op verschillende borden. Omdat Nico zich verslikte in een penning tegen Cees van der Voorst, die een kwaliteit en een pion kostte, kon Bart achteroverleunend Richard van Offeren wegtikken en aanspraak maken op de 2de ratingprijs (tot 1550).

Volgende week donderdag zal het schaakseizoen 2013-2014 afgesloten worden met o.m. een Fischer Random toernooi.

Het volgend seizoen start op donderdag 28 augustus met een warming up, op 4 september volgt de Algemene Leden-Vergadering en op 11 september is de eerste ronde van de nieuwe competitie.

Zie de uitslagen en eindstand.

Ruurd de Boer


Schaakexamens bij de jeugd

Vier kiekjes van de avond (13 juni) waarop de schaakexamens zijn gemaakt. Twee klaslokalen vol.

Op vrijdag 4 juli is onze slotavond, en daar zullen de diploma's uitgereikt worden aan de kinderen die geslaagd zijn.


Roderick van Kempen


Midas Ratsma is vrijwel zeker de nieuwe kampioen!

In zijn wedstrijd tegen een in Brazilië-shirt gestoken Marcus Driessen liet Midas geen twijfel bestaan omtrent zijn aspiraties. Na het middenspel bouwde de kersvers geslaagde met zwart zijn voordeel uit naar winst. Wouter Noordkamp hield de enige andere titelkandidaat, Henk Schouten, op remise, zodat Midas’ voorsprong met nog één ronde te spelen ruim 100 punten bedraagt.

In huize Ratsma wordt deze maand alleen maar feest gevierd: Rosa, die tussen alle bedrijven door weer een prachtige en dikke Man & Paard in elkaar flanste, haalde ook haar diploma. In haar partij tegen Arno Egberts ontsnapte zij met enig geluk naar remise. Arno’s ratingprijs is hiermee zeker gesteld, terwijl bij de 2de ratingprijs Bart Warmerdam en Nico Loomans nog om de eer strijden.

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer


Bijna het Delftse Kroeglopertoernooi gewonnen…

Maar bijna is niet helemaal en dus werden Midas en Wouter 11e in plaats van gedeeld eerste. Daarmee wonnen zij wel een priemgetalprijs en waren het beste Voorschotense team. De andere Voorschotenaren David en Bart, Roderick en Edwin, Paul en Jimme en Timo (met Mark) vielen niet in de prijzen.

Wie deze website regelmatig leest, zal het wel opgevallen zijn dat een Kroeglopertoernooi voor Midas en Wouter meestal op een sportieve ramp uitloopt, omdat de prestaties ver achter blijven bij de verwachtingen. Na een kansloze 0-2 nederlaag tegen Cupido (2074) en Van der Stap (1699) leek het dit toernooi niet anders te gaan. Midas meldde wel dat we nog 12 punten konden halen en zowaar, het lukte bijna. Vanaf de tweede ronde werd overwinning na overwinning geboekt. Ook de onderlinge verhoudingen op de club werden nog even duidelijk gemaakt met een 2-0 tegen het duo Jongste/Warmerdam.

De laatste ronde ging het in de laatste 20 seconden tegen Ivo Wantola en Igor Coene helaas alsnog mis. Wouter en Midas kwamen allebei in de verdrukking, maar Midas toverde weer iets onnavolgbaars op het bord en leek gewonnen te staan. Uiteindelijk wist Wantola met toren en paard tegen een toren en ver opgerukte vrijpion een remisemechanisme in te bouwen, maar hij wilde meer en kreeg dat ook toen Midas een aftrekschaakje overzag en een toren moest inleveren. Gelukkig was Wouter vanuit bedenkelijke stelling met flinke tijdsachterstand ook terug gekomen en hij kreeg een eindspel van paard + 4 pionnen tegen loper + 2 pionnen en ook nog iets van 15 tegen 10 seconden. Helaas wilde Wouter toen op stelling winnen met als gevolg dat zijn vlag nog als eerste viel. Teleurstelling alom, 2-0 betekende een met Hopman en De Ruiter gedeelde toernooiwinst en 1-1 was nog goed geweest voor de derde plaats. Nu restte met 10 uit 14 slechts een troostprijs.

Van de andere Voorschotenaren hebben we weinig mee gekregen. Wel eindigden zij vlak bij elkaar. Roderick en Edwin begonnen slecht en Roderick werd het volgende Voorschotense slachtoffer van Liam Vrolijk. Met een eindsprintje eindigden ze toch nog op 6. Jimme en Paul haalden ook 6 punten. Timo en Mark eindigden op 6,5, net als David en Bart.

Wouter Noordkamp


Met nog twee ronden te gaan loopt Midas uit

In een zeer strategisch gevecht resteerden in het eindspel twee dames en lopers van ongelijke kleur. Symon Algera’s loper stond vastgeklonken aan de onderste lijn, terwijl Midas Ratsma met zwart in alle vrijheid zijn velden kon uitzoeken hetgeen leidde tot een pionwinst. Symon’s dame was aangewezen op verdedigen op de 2de lijn. Via behendig manoeuvreren lokte Midas zowel loper als dame weg van de witte koning, waarna Symon het nakijken had. Henk Schouten leek met zwart een solide stelling op te bouwen tegen Frits Fritschy, maar e.e.a. kostte zoveel tijd dat Henk de complicaties niet helemaal overzag en in verloren stelling door zijn vlag ging. Marcus Driessen kon vanwege drukke werkzaamheden niet spelen en kroop derhalve geruisloos wat dichterbij.

Ivo Warmerdam heeft de smaak te pakken: hij bond ditmaal met zwart Cees van der Voorst aan zijn zegekar en blijft aldus op 100% staan!

De ratingprijzen van dit seizoen lijken nog steeds weggelegd voor Arno Egberts en Bart Warmerdam.

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer


Ups en downs van Voorschotenaren in de Alpen

Eind mei togen Erik Bongers, Gert Both, Sander Hilarius en Bert Houweling naar een vakantiewoning in Zwitserland om daarvandaan te wandelen, maar vooral te gaan schaken … in Liechtenstein. Het uitzicht was schitterend, het wandelen beperkt (omdat het weer niet erg meezat), het verblijf gezellig, maar het schaken wat minder succesvol.

Hoogtepunten waren het eerste deel van Eriks optreden in het seniorentoernooi, waar hij met een score van 4,5 uit 6 begon en in de zevende ronde mocht spelen aan bord 2 – tot zijn teleurstelling niet tegen, maar naast schaaklegende Nona Gaprindashvili, van 1962 tot 1978 wereldkampioen bij de vrouwen – en Berts vechtremise in de vijfde ronde tegen grootmeester Karel van der Weide. Aan het einde van het toernooi bleek evenwel Gert als enige boven de 50% te hebben gescoord, nota bene dankzij een overwinning in de laatste ronde op Bert, en daar was toch op meer gehoopt. Erik eindigde nog net op 50% met een tevredenstellende TPR van 2072. Sander was niet goed gestart, maar vocht zich naar 4 uit 7 om in de laatste ronden toch voor twee sterke jongens, waaronder een IM, te moeten buigen.

Vermeldenswaard in de einduitslag is nog de ongedeelde tweede plaats van Peter Doggers (2215) tussen de meesters en grootmeesters.

Erik, Gert, Bert en Sander


Henk en Midas houden elkaar in evenwicht in de IC

Na twee eerdere nederlagen boekte Midas Ratsma, bevrijd van examenzorgen, in hun derde treffen met zwart remise tegen koploper Henk Schouten. Nadat bijna alle stukken afgeruild waren bleven lopers van ongelijke kleur over zonder enige kans op doorbraak van een pion. In een vrijwel gelijk eindspel met ook lopers van ongelijke kleur zag Marcus Driessen in zijn stelling wel kansen op een pionnenoffensief. Waarschijnlijk heeft Roderick van Kempen toch een remisevariant over zijn hoofd gezien; Marcus trakteerde hem, nota bene op zijn verjaardag, op een nederlaag. Mede hierdoor nadert Marcus Henk tot op 50 punten.

In een uiterst spannend en moeilijk eindspel leek Frits Fritschy met zwart Symon Algera te overspelen: hij promoveerde een pion naar een dame en stond glad gewonnen. Maar Frits investeerde in zijn winstplan dermate veel tijd dat hij zijn winstroute niet kon voltooien.

Dat Frans Palm op de clubavond aanwezig is – hij speelde tot nu toe elke ronde mee! – liet hij ook gisteren weer merken. Charles van der Ven ondervond dat zijn schaakgeest nog altijd op scherp staat. Frans boekte zijn 12de winst; alleen Midas overtreft hem met 14 zeges. Ivo Warmerdam heeft de smaak te pakken: hij blijft ongeslagen met 5 uit 5!

In de strijd om de ratingprijzen lijkt Arno Egberts niet meer te achterhalen. Bart Warmerdam passeerde Nico Loomans bij de 2de groep.

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer


Peter wint de Wim Vriend Memorial

Philidor organiseerde voor de 5e keer de Wim Vriend Memorial. Dit toernooi is in een paar jaar uitgegroeid tot een evenement met een respectabel aantal deelnemers. Ondanks het mooie weer, waren dat er dit jaar maar liefst 50, waaronder twee titelhouders in de personen van Ivo Wantola en Fred Slingerland. Voorschoten was vertegenwoordigd met Peter, Sander en Wouter.

Voor de Voorschotenaren werd het een groot succes. Sander haalde 5 uit 7, goed voor een gedeelde 5e plaats. Dit was goed voor een mooie prijs in natura. Sander koos uiteindelijk niet voor de eierwekker die het weer kon voorspellen, maar voor een pen. Wouter haalde ook 5 punten nadat de eerste twee ronden samen zo’n 5 minuten hadden geduurd. Wouter lijkt de weg omhoog weer gevonden te hebben, met onder andere winst op Philidor-kopstuk Nico Kuijf. De laatste partij tegen Leonore Braggaar eindigde na wat gemep op de klok in remise nadat beide vlaggen gevallen waren. Dit kostte beide spelers de tweede plaats.

Peter hield de Voorschotense eer helemaal hoog door het toernooi op zijn naam te schrijven en daarmee de opvolger van Fred Slingerland te worden. In de tweede ronde stond hij al een halfje af aan Wessel Braggaar, maar van Wantola en Slingerland won hij wel, zodat remise in de slotronde voldoende was om met 6 uit 7 ongedeeld het toernooi te winnen.

Het mooie weer nodigde uit tot een fietstocht naar Leiden, waartoe ook enkele toeschouwers besloten. Dat bleek op de terugweg een goede keus toen uw verslaggever het treinverkeer tussen Mariahoeve en Voorschoten tot stilstand zag komen zodat NS-personeel uit drie treinen op jacht kon naar een schaap dat langs het spoor liep.

Wouter Noordkamp


Elwin wint de Piet-Houwelingbeker

Elwin van der Auweraert heeft voor het eerst de PH-beker gewonnen. In ronde 2 greep hij de leiding om die vervolgens niet meer af te staan. Bovendien was hij als eerste geplaatst, dus een echte verrassing was het niet. Toch werd het de laatste ronde nog spannend. Na de 6e ronde waren er op papier nog 6 kanshebbers op de titel. Twee hiervan hadden er kennelijk niet veel vertrouwen meer in en vroegen een bye aan, waarmee ze zichzelf uitschakelden.

Zoals wel vaker dit toernooi zag Elwins stelling er wankel uit nadat hij een gemene zet van tegenstander Timo Bottema had overzien met twee pionnen minder als gevolg. De achtervolgers kregen hierdoor kortstondig hoop op de titel. Elwin wist echter genoeg tegenspel te houden om het Timo lastig te maken en toen in een eindspel met 4 torens en ongelijke lopers zijn torens eerst de open lijnen en toen ook de zevende rij beheersten, was wel duidelijk dat hij minstens de benodigde remise zou halen. Toen Timo vervolgens ook nog in tijdnood kwam, sloeg Elwin toe en liet een pion naar de overkant lopen.

Aan bord 2 had Frits optisch een fraaie stelling, maar wel weinig tijd. Peter sloeg vervolgens hardhandig terug en stelde hiermee de tweede plaats veilig. Henk Schouten (winst in de laatste minuten op Herman van Halderen) en Midas Ratsma (bye vanwege zijn eindexamen) deelden de derde plaats.

Zie de uitslagen en eindstand van groep A.

Chris de Weert eerste winnaar van de Bas-Maatbokaal

In de B-groep van het bekertoernooi was het Chris de Weert die de beker greep. Ook hij was als eerste geplaatst en ging met een half punt voorsprong de laatste ronde in. Nadat in het duel der achtervolgers Rijk Verstraten Peter van der Hoeven versloeg, moest Chris alles op alles zetten om Frans Palm te verslaan. Dat lukte uiteindelijk in het verre eindspel. Toen hij een pion won, gaf Frans wat onverwacht direct op. Willem Oudhof en Michiel Bierkens bekroonden een sterk optreden in dit toernooi met overwinningen op Christine van der Ven en Frans de Klerk. Onderin boekte Barend Lavrijsen zijn eerste zege.

De prijsuitreiking werd gedaan door Leo Maat, zoon van naamgever Bas Maat, die vereerd was met de naar zijn vader genoemde bokaal.

Zie de uitslagen en eindstand van groep B.

Wouter Noordkamp


Grote zege van het eerste

Voorschoten 1 heeft in een heus regiotreffen de competitie afgesloten met een daverende 6,5 – 1,5 overwinning op Oegstgeest. Dat was al weer de vijfde overwinning op rij en we kunnen dus niet anders zeggen dat het een mooi competitiejaar is geweest, dat uiteindelijk zelfs een tweede plaats in de eindstand opleverde achter het ongenaakbare LSG 2. Maar nu die uit onze klasse verdwenen zijn…

Spanning zat er overigens niet meer op deze wedstrijd, want het kampioenschap was al vergeven en Oegstgeest had zich de ronde ervoor door een verrassende zege op HMC Calder 2 – van wie onze helden in de allereerste ronde nog verloren hadden – weer voor een jaar in veiligheid gesteld. Vrijblijvendheid was dus het motto, maar daar gaf helaas niet iedereen de juiste invulling aan. Bij aanvang bleef namelijk het bord van Vincent leeg en die bleek nog een telefonische aansporing nodig te hebben om zich vanuit dromenland naar De Werf te spoeden. Bij een uitwedstrijd zouden we zeker zonder hem vertrokken zijn en dat geeft te denken – ook bij Vincent hoop ik dan maar.

In de wedstrijd zelf was de Voorschotense start prima. Frits zag zich tegenover de Oegstgeester invaller Harro Weiland gezet die zich gewoontegetrouw goed had voorbereid, maar helaas voor hem niet goed genoeg. De eerste 12 zetten gingen weliswaar vrijwel a tempo, maar toen Frits daarna met zijn dame de pion op b2 sloeg – wat zoals bekend altijd fout is ook als het goed is, of juist andersom, dat weet ik nooit – zat Frits nog in zijn comfortzone en was Harro min of meer out of book. Hij reageerde dan ook niet optimaal, zag de pion nooit meer terug en werd niet veel later geconfronteerd met drie verbonden vrijpionnen die op de damevleugel naar voren kwamen stormen. Toen een daarvan op c2 stond was het gedaan en het punt binnen. Een goede en snelle zege.

Peter was de tweede die een punt binnenbracht. Hij speelde tegen Joop Piket weer zijn nieuwe onconventionele spelletje – geen lange uitgekauwde varianten maar schaken vanaf zet één – en dat leverde niet alleen een voordelige stelling op maar ook enorme tijdswinst. Al op zet 20 (!) ging zijn tegenstander door zijn vlag maar toen was al duidelijk dat Peter sowieso een flink voordeel had.

Vincent begon met een kleine drie kwartier tijdsachterstand, en met zwart, tegen IM Fred Slingerland. Maar uitgeslapen was hij wel want de opening verliep voor hem zonder noemenswaardige problemen. In het toreneindspel dat uiteindelijk het gevolg was van wits omzichtige acties leek het er even op dat de tijdsdruk toch zijn consequenties zou hebben toen Vincent een pion moest inleveren, maar gelukkig bleef alles binnen de perken van het betamelijke, zo vindt ook mijn huisgrootmeester Rybka. Remise dus en 2,5-0,5.

En dan Rosa. In een theoretische variant trok zij op zet 9 plots agressief ten strijde daar waar toch best wel aardige spelers als Carlsen, Giri en Radjabov zich in het verleden terughoudend opstelden. Waarom zij dat deden werd duidelijk toen Rosa’s pionnenfalanx de bekende reus op lemen voeten bleek en haar stelling langzaam aftakelde. In hogere zin stond ze zelfs verloren – alhoewel tegenstander Jan-Willem van Drunick dat natuurlijk altijd nog maar had moet bewijzen – maar kreeg toen een zetje van Vrouwe Fortuna: een forse blunder kostte Van Drunick een vol stuk en toen was het gelijk klaar. Gezwijnd dus. Maar wél 7 uit 9 en daarmee samen met Peter de topscorer van het team! Er zijn er die in hun debuutjaar minder punten gemaakt hebben.

Na deze overwinning was het wel duidelijk dat de matchpunten in Voorschoten zouden blijven. Het stond 3,5–0,5 en al waren de stellingen van Elwin en Frank bedenkelijk, het zou toch wel heel raar moeten lopen als Midas en Wouter niet zouden winnen. Dat gebeurde dan ook niet. Aan Wouter was de eer de overwinning definitief binnen te brengen. Tegenstander Ed Noordijk speelde de Leeuw, en dat doet hij volgens mij al zijn hele leven. Voor degenen die dat niet weten: je zet met zwart je pionnen op a6, c6, d6, e5 en h6, paarden op g6 en f6, de rest van het spul er zo’n beetje achter, en dat doe je overal op. Onafhankelijk van hoe wit opent, daar komt de Leeuw. Kaboem kaboem. Wouter pakte het verstandigerwijs voorzichtig aan en toen Noordijk zich liet verleiden uit zijn hok te komen, sloeg Wouter gelijk toe. Ook een leeuw blijkt lemen voeten te kunnen hebben en toen de grootste strapatsen voorbij waren stond Wouter niet alleen een pion voor maar was de zwarte stelling ook een ruïne.

En ook Midas verzaakte niet. Vanuit de opening kreeg hij met zwart tegen Joop Bakker al snel gelijk spel en toen ook hij, net zoals Frits, de kans kreeg om met zijn dame op b2 een pion mee te snaaien aarzelde hij niet – te meer daar daarna ook die op c3 meeging. Het was merkwaardig dat Bakker dit toeliet want daarna was er nog maar één die op winst speelde, en die kwam uit Voorschoten. Dat was Midas wel toevertrouwd. Bekwaam weerlegde hij de witte compensatie voor de pion – voor zover daarvan sprake was – en bouwde aan een riante stelling. Dat kon niet meer mis, en al helemaal niet toen zijn tegenstander mat in twee over het hoofd zag. Maar dat versnelde alleen maar de uitslag, het maakte ‘m niet anders.

Frank had het de hele tijd lastig tegen Jan Hellenberg. De zwarte stelling wilde maar niet loskomen en steeds was er het gevaar van overrompeling. In het verre middenspel offreerde Frank daarom een stukkenruil om wat vrijer te kunnen ademhalen en dat betaalde zich uit. Hellenberg ruilde inderdaad de torens maar waar hij met een tussenzet de druk had kunnen handhaven koos hij voor een vervlakking en waren de zwarte zorgen voorbij. Een paar zetten later was het remise.

Restte alleen nog Elwin. Hij had met wit de opening goed gespeeld maar toen hij de kans kreeg dat te verzilveren met een mooie plus ruilde hij iets te nonchalant het verkeerde stuk en liep direct achter de feiten aan. Om er toch nog iets uit te peuren offerde hij een kwaliteit maar dat was veel te veel van het goede. Een aantal malen heeft zijn tegenstander Evert Leeuwenburgh daarop de kans gehad om met geweld het punt binnen te halen, maar even zo vele malen deed hij dat niet. Uiteindelijk slaagde Elwin erin een soort van vesting op te bouwen die voor zijn tegenstander niet te slechten bleek. Remise.

Dat bracht de eindstand op 6,5-1,5. Een beetje geflatteerd, dat wel, maar je kunt niet zeggen dat de overwinning ooit in gevaar is geweest – en dat was alweer de vijfde op rij. Door de nederlaag van HMC Calder eindigt Voorschoten nu zelfs op de tweede plaats in de eindrangschikking en dat schijnt de hoogste plek te zijn die ooit in de lange geschiedenis van de club (vanaf 1946 of zo) is gehaald. Dat smaakt natuurlijk naar meer. Ik kan niet wachten op volgend jaar…

   Voorschoten 1            2139 - Oegstgeest '80           1975  6½ - 1½
1. Vincent Blom             2225 - IM Fred Slingerland      2314   ½ - ½
2. Peter Wilschut           2268 - Joop Piket               2087   1 - 0
3. Midas Ratsma             2163 - Joop Bakker              1882   1 - 0
4. Elwin van der Auweraert  2256 - Evert Leeuwenburgh       2037   ½ - ½
5. Frank den Herder         2089 - Jan Hellenberg           1867   ½ - ½
6. Rosa Ratsma              2023 - Jan-Willem van Drunick   1908   1 - 0
7. Frits Fritschy           2117 - Harro Weiland            1851   1 - 0
8. Wouter Noordkamp         1973 - Ed Noordijk              1856   1 - 0

Sander Hilarius


De kogel is door de ruit

Deze titel slaat terug op het spreekwoord ‘de kogel is door de kerk’ en op het feit dat mijn tegenstander moest erkennen dat hij, na lang zwoegen, niet meer kon winnen. En daarmee was onze overwinning een feit. Deze variant van dit spreekwoord werd trouwens ook realiteit, maar daarover later meer.

Vol frisse moed, gingen we de wedstrijd in. We speelden tegen RsR Ivoren Toren 2, dat een punt nodig hadden om veilig te zijn, omdat ze nog konden degraderen. Voor ons stond er niet zoveel op het spel, maar we konden ons 3e team wel een goede dienst bewijzen door te winnen, zodat er voor volgend jaar een extra promotieplek in de Leisb zou komen.

Maar nu over tot de orde van de dag. Het begin van de wedstrijd ging lang redelijk gelijk op, met op diverse borden plusjes en minnetjes. De eerste tekening in de strijd kwam bij Igor met wit op bord 6. Igor had aan het begin van de partij een pion geofferd voor wat open lijnen en een onveilig zwarte koning. Dit had in eerste instantie niet het gewenste effect, maar na een klein foutje van zijn tegenstander, zorgde hij er met actief spel voor, dat zijn tegenstander eeuwig schaak moest forceren.

Daarna volgden snel drie remises door Roderick, Marcus en Timo. Roderick had al vroeg in de partij een dame verloren tegen een toren en een stuk, maar wist met actief stukkenspel de witte koning in het nauw te brengen. Met Lb2 dacht Roderick het af te maken, maar nadat de tegenstander zijn paard offerde om daarmee de hele c-lijn te blokkeren, moest hij berusten in remise. Marcus speelde een positionele partij, stond de hele partij iets minder, maar wist met actief spel (en een foutje van wit) een gelijke stelling te krijgen. De partij eindigde dan uiteindelijk ook in eeuwig schaak.

Tussenstand 2-2 en nog 4 partijen te spelen. 3 van deze 4 partijen werden snel achter elkaar beslist. Bert wist, na langs vele afgronden te hebben gelopen, met kunst- en vliegwerk remise te houden. Gerben bracht ons op voorsprong door met zijn originele speelstijl zijn tegenstander volledig te overspelen, waarna Henk in een lastig eindspel remise overeenkwam met zijn tegenstander.

Tussenstand 4-3 en nog een partij te gaan. Onze tegenstanders konden nog degraderen en mijn tegenstander moest dus voor de winst gaan. De kogel was dus door de kerk hij MOEST doorspelen. Ik had intussen mijn betere stelling vergooid (na een remise afgeslagen te hebben) en had weer zoals gewoonlijk soepel naar een minder eindspel afgewikkeld. Er ontstond een paardeneindspel, waarin ik nauwkeurig moest verdedigen. Een grote schare supporters bevond zich rond mijn bord, toen plotseling, BAM, een raam achter in de speelzaal kapot barstte…
Na veel hectiek, bleek het om een jongetje te gaan, die een bal door het raam had geschoten en snel was weggerend. De kogel ging door de ruit! Gelukkig konden we ons snel weer op de partij concentreren en na een tijdje dacht ik remise te claimen door drie keer dezelfde stelling, in veronderstelling dat dit zo was. Wit bleek tussen door nog een koningszet gedaan te hebben, waardoor mijn claim werd afgewezen en mijn tegenstander 2 minuten op de klok erbij kreeg. Een paar zetten later, was ik een beetje uit mijn concentratie, en maakte ik een blunder die mijn tegenstander gelukkig niet zag. Nadat mijn tegenstander een moeilijke winst had gemist, wikkelde ik soepel af naar een remise dame-eindspel, om op zet 100 remise te accepteren. De directe concurrenten van RsR bleken namelijk al verloren te hebben en ze konden nu niet meer degraderen. Hiermee was onze nipte, maar toch wel verdiende overwinning een feit, en konden we tevreden terugkijken op ons seizoen en een plek bij de beste 4.

   Voorschoten 2            2006 - Ivoren Toren 2           2054  4½ - 3½
1. Marcus Driessen          2087 - Kees van der Knijff      2110   ½ - ½
2. Bert Houweling           2068 - Philip Westerduin        2014   ½ - ½
3. Gerben van der Hoeven    1958 - Arno Beljaars            2077   1 - 0
4. Henk Schouten            2126 - Rob van der Plas         2154   ½ - ½
5. David Jongste            1846 - Tim Benning              1985   ½ - ½
6. Igor Damen               2042 - Paul Tromp               2010   ½ - ½
7. Roderick van Kempen      1970 - Peter Torczynski         2065   ½ - ½
8. Timo Bottema             1955 - Paul Batenburg           2020   ½ - ½

David Jongste


Rosa Nederlands kampioen na zinderende barrage

In het Topsportcentrum in Rotterdam is Rosa nationaal kampioen geworden bij de meisjes (A-categorie tot en met 20 jaar).

Topsport was het ook zeker, Rosa haalde de titel op het laatste moment binnen door Anna-Maja Kazarian in een gelijkopgaande beslissingsmatch te verslaan. In het reguliere toernooi waren ze beiden op 7½ uit 9 geëindigd.

Ondanks dat Anna-Maja de onderlinge partij had gewonnen en op papier licht favoriet was lag de druk tijdens de barrage toch vooral bij Rosa. Omdat de A- en B-meisjes bij elkaar in een groep speelden was Anna-Maja namelijk al verzekerd van het kampioenschap in de B-categorie (tot en met 16 jaar) en de regels lieten toe dat de B-meisjes ook voor de A-titel in aanmerking kwamen.

Het EK-ticket naar Georgië was voor Rosa, als beste A-meisje, wel al binnen.

De barrage, 2 partijen met een tempo van 5 minuten per persoon plus 3 seconden per zet, was een bijzonder spannende aangelegenheid. De speelsters werden bij aanvang even ondergeschikt gemaakt aan het in orde krijgen van de techniek (ook de beslissingspartijen waren live te volgen), waardoor ze een tijdje achter het bord zaten voordat er een zet gedaan kon worden.

Rosa had zich goed voorbereid op de barrage en ze herhaalde in de eerste (zwart)partij de opening uit de onderlinge partij tegen Anna-Maja. Dat leverde voordeel op en een pion meer in het toreneindspel. Door een vrijpion en een actieve toren en koning van Anna-Maja bleek het toch lastig voor Rosa om op winst te spelen, de partij eindigde in een zetherhaling.

Ook in de tweede partij kwam de voorbereiding op het bord, maar dit keer resulteerde dat niet direct in voordeel en de stelling van Anna-Maja leek wat makkelijker te spelen. Alle zware stukken werden afgeruild en toen Anna-Maja een pion leek te gaan pakken kon Rosa fraai counteren met een vrije c- en a-pion. Waarschijnlijk miste Anna-Maja nog een laatste kans op remise, en toen maakte Rosa het met weinig tijd op de klok schitterend af.

   

51.Kb7 Pe5 52.a6 Pc6 53.f4! Pd8+ 54.Kb8 Kb6 55.c5+!! Kxc5 56.Lg2 Kb6 57.a7 Pc6 58.Lxc6 en de rest was Rosa wel toevertrouwd. 1-0

Het bracht Rosa haar dikverdiende eerste gesloten Nederlandse titel, een flinke beker, een geldprijs, maar vooral de eeuwige roem.

David werd in de B-categorie gedeeld 7e met 5 uit 9, toch een plusscore na een lastig begin. Midas werd met 4,5 uit 9 gedeeld 12e in de A-categorie, een plek waar hij niet tevreden mee was. In de laatste ronde miste hij nog een mooie kans tegen Miguoel Admiraal. In dezelfde groep scoorde Jip met zijn onbezorgde aanvalsstijl 4 punten. Een hoogtepunt was zijn fraaie 15.Pf5 uit de eerste ronde, waarmee hij de spektakelprijs van de dag won (een schaakboek).

Zie ook de toernooisite.

N.B. De eerste foto is gemaakt door Cissy Caljé, de tweede door Ab Scheel.

Peter Wilschut


Peter Wilschut voor de 11e keer snelschaakkampioen

Voor het eerst sinds 2011 is Peter Wilschut weer snelschaakkampioen van Voorschoten geworden. En het gebeurde op een manier alsof de tijd heeft stil gestaan. Met 7 uit 7 in de finalegroep, voorafgegaan door 7,5 uit 8 in de voorronde, was hij veruit de sterkste.

Met 15 snelschakers en 12 rapidspelers was de opkomst gelukkig weer wat hoger dan bij het kersttoernooi, maar het blijft jammer dat het aantal snelschakers langzaam maar zeker minder wordt en steeds meer spelers voor de langzame variant kiezen. Gelukkig durfden Robin en Carsten de uitdaging wel aan en zien we binnenkort hopelijk weer een stijging in het aantal deelnemers.

Peter was een klasse apart. Zijn voorgangers van de afgelopen 2 jaar, Vincent en Elwin, lieten in de voorronde al het nodige liggen. Vincent eindigde met 0 punten in de laatste voorronde, Elwin liet in de eerste voorronde al 1,5 punt liggen. Verder zorgde hij wel voor spektakel door een witte pion te laten promoveren tot omgekeerde zwarte toren. Na enige aarzeling wisselde hij die toch maar om voor een omgekeerde witte toren. Daarmee deed hij overigens alleen torenzetten, dat dan weer wel. In de finaleronde baarde Elwin nog opzien door tegen Roderick in een stelling met ieder twee torens een paard en wat pionnen een tijdsachterstand van 20 seconden tegen 1 minuut 30 goed te maken. Na vele, vele zetten was de enige reden dat Roderick niet door zijn vlag ging, het feit dat hij mat stond met nog 1 seconde bedenktijd over. Met Roderick is wel direct de verrassing van de voorronde genoemd, want hij haalde maar liefst 6,5 uit 8.

Tegenvaller in de voorronde was Frits, die slechts tot 2 punten kwam, waaronder een bye. Charles en Gert zagen af van hun plaats in de A-groep. Sander overwoog dat ook, maar besloot toch de strijd maar aan te gaan. Met een vierde plaats bleek dat een juiste beslissing.

Omdat de volgorde in de finalegroep bepaald wordt door de uitslag van de voorronde, vonden de op voorhand beslissende duels al in een vroeg stadium plaats. Vincent verloor direct van Marcus, die zich in tegenstelling tot enkele jaren geleden niet meer als kanshebber zag, en versloeg toen Elwin. De onderlinge duels van beiden tegen Peter leken op het oog soepel naar Peter te gaan, zodat hij een ronde voor het einde al kampioen was.

Groep B werd gewonnen door Henk Schouten, die de weer opgeleefde Frits in een onderling duel voor bleef.

Het rapid werd in twee groepen van 6 gespeeld. Richard van Offeren en Piet Wilschut waren de sterksten.

Zie alle uitslagen.

Wouter Noordkamp


Rosa, Midas, Jip en David bij het NJK

Het Nederlands Jeugdkampioenschap wordt dit jaar naast de Rotterdamse Kuip gespeeld. SV Voorschoten is met 4 spelers weer goed vertegenwoordigd. David speelt in de categorie t/m 16 jaar (B) en Midas, Jip en Rosa t/m 20 jaar (A).

David maakt zijn debuut bij het gesloten NJK en dat ging aanvankelijk niet zo goed. Tijdens het begin van zijn eerste partij voelde hij zich niet goed en moest hij ziek naar huis. De volgende dag kon hij gelukkig wel weer spelen en maakte remise tegen Rolf Corstjens van Leiderdorp. Daarna volgden twee goede overwinningen, zodat hij met 2,5 uit 4 prima meedoet. Op rating is David 10e geplaatst (van de 28) dus een plusscore moet sowieso kunnen.

Jip begon spectaculair aan het toernooi en bracht met de schitterende zet 15.Pf5 tegenstander Mischa Senders (2154) ernstig in de problemen. Helaas kon Jip het juiste vervolg niet vinden en nam hij even later ook geen genoegen met een gelijkstaand eindspel. Het tweede stukoffer was niet zo sterk en hij verloor daarna kansloos. In ronde 2 boekte Jip een keurige remise tegen Thomas Mollema (2033), maar in de derde ronde werd zijn aanvalslust eenvoudig weerlegd en moest hij weer een nul incasseren. Een zwakkere tegenstander in ronde 4 werd eenvoudig opgerold, zodat hij nu 1,5 uit 4 heeft.

Midas is nummer 12 op rating (van de 26) en dat betekent eerst een zwakke en dan een sterke tegenstander. De zwakke kreeg hij met wit en leverde snel een punt op, maar daarna ging hij met zwart het schip in. Daarna volgde hetzelfde schema, dus nu hij staat hij op 2 uit 4.

Rosa ten slotte is naar Rotterdam gekomen op plaatsing af te dwingen voor het Europees Kampioeschap. Als ik goed geïnformeerd ben is dat dit jaar in Georgië. Omdat ze in het najaar 18 wordt is dit haar laatste kans om naar het EK te kunnen. Daarvoor moet ze wel aan het meisjeskampioenschap meedoen, terwijl ze vorig jaar zo’n geweldig toernooi speelde bij de jeugd (de jongens). Bij de meisjes t/m 20 is Rosa huizenhoog favoriet, maar in de eerste rond bleef ze met wit op remise steken tegen Villa Siu, die slechts een rating heeft van 1562. Rosa liet de stelling dichtschuiven, won nog wel een kleine kwaliteit, maar de zwarte torens werden te sterk, waardoor een afwikkeling naar een potremise stelling het hoogst haalbare was. In de volgende 3 partijen ging het wel volgens plan, zodat ze nu met 3,5 uit 4 ongedeeld eerste staat. Vandaag (30-4) staat de mogelijk beslissende partij op het programma tegen de 4 jaar jongere Anna-Maja Kazarian. Die speelt in de B-categorie (t/m 16 jaar), maar de A- en de B- meisjes spelen in één groep. Anna-Maja heeft de hoogste rating van de groep (2058), maar zij ging in de derde ronde onderuit en staat dus een half punt achter. Rosa heeft aan een remise genoeg om de eerste plaats te behouden. Als dat lukt, dan moeten de laatste vier partijen gewonnen worden om het meisjeskampioenschap t/m 20 jaar in de wacht te slepen. Dat zou pas haar eerste titel zijn bij een gesloten NK.

Alle partijen zijn live te volgen en alle gespeelde partijen kunnen worden gedownload. Een bezoekje aan Rotterdam-Zuid is ook aan te bevelen! De partijen beginnen om 11:00 uur (laatste ronde op zondag om 10:00 uur).

Het toernooi vindt plaats in het TopSportCentrum Rotterdam gelegen naast het Fijenoorstadion ”De Kuip” in Rotterdam.

Marcus Driessen


Lintje voor Bill Schuckink Kool

Bill Schuckink Kool was voorzitter van SV Voorschoten in de seizoenen voordat hij naar Zeist vertrok.

Lees het artikel op Schaaksite.


Voorschoten 6 eindigt met gelijkspel

Op papier leken wij de laatste wedstrijd van het seizoen weinig kans te hebben tegen de Alphense SC: gemiddeld zo'n 150 ratingpunten per speler meer. Maar het ging beter dan verwacht. Al leek het er in eerste instantie niet op: Carsten tekende al snel verlies aan, en - de jarige! wat een teamspirit - Michiel volgde hem spoedig. Het tij keerde toen Ivo winst noteerde. Aan de eerste twee borden werd na taaie partijen tegelijk remise afgesproken, niet wetende dat inmiddels aan bord 3 Gerard een volle toren voorstond. Dat wist hij uiteraard wel binnen te halen, en zo werd het verrassend gelijkspel. Onze topscorer dit seizoen is Ivo met 4 uit 5, gevolgd door zijn vader met 3,5 uit 5.

   Voorschoten 6                 - ASC 3                           3 - 3
1. Christine van der Ven    1370 - F. Logemann              1578   ½ - ½
2. Bart Warmerdam           1310 - H. Stakenburg            1618   ½ - ½
3. Gerard van der Meer      1369 - H. Kuilenberg            1524   1 - 0
4. Ivo Warmerdam            1317 - N. Bode                  1528   1 - 0
5. Carsten van der Hoeven   1325 - F. Beusen                1469   0 - 1
6. Michiel Bierkens         1228 - B. van Ingen             1317   0 - 1

Christine van der Ven


Winnaar Bas Maat Bokaal nog onbekend

De laatste partij uit de 6e ronde van de B-groep van het bekertoernooi heeft nog geen beslissing opgeleverd. Chris de Weert en Rijk Verstraten besloten tot remise. Chris leek in een eindspel met twee pionnen meer op weg naar de overwinning in de partij en het toernooi, maar toen raakte hij een pion kwijt en bleek het resterende eindspel remise. Daardoor valt ook in de B-groep de beslissing in de laatste ronde. Omdat het de bedoeling is dat de bekers weer aan het eind van de avond worden uitgereikt, ligt er voor de wedstrijdleider nog een schone taak om alle mogelijke scenario’s uit te werken. In de B-groep zijn nog 4 kandidaten voor de eindzege, in de A-groep zelfs 6. De laatste ronde is op 15 mei.

Zie de uitslagen en standen.

Wouter Noordkamp


De spanning is weer helemaal terug in de IC

Het is nog net niet zo dat na elke ronde een nieuwe koploper zich aandient, maar na de 23ste ronde zijn de onderlinge verschillen weer erg klein geworden. Henk Schouten wordt nu op de hielen gezeten door Midas Ratsma, die Wouter Noordkamp in het eindspel versloeg. Marcus Driessen lanceerde zichzelf als kampioenskandidaat door in het middenspel Henk te verschalken.

Frits Fritschy, die nu moest buigen voor Rosa Ratsma, lijkt afgehaakt in de strijd om de titel.

In de strijd om de ratingprijzen =< 1850 staat Arno Egberts een straatlengte voor op Jip Damen en bij de groep =< 1550 voert Nico Loomans de lijst aan.

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer


PH-beker ronde 6: titelstrijd nog steeds onbeslist

In de A-groep had in de zesde ronde de strijd om de eerste plaats definitief beslist kunnen worden. Dat gebeurde niet. Koploper Elwin van der Auweraert liet met zwart een halfje liggen tegen Herman van Halderen. Hoewel het gezien het partijverloop eerder omgekeerd was. Wit kreeg een hem bekende variant waar Elwin weinig tegen bereikte en hij moest vervolgens ook nog materiaal inleveren. Beide spelers hadden weinig tijd en Elwin wist nog zoveel verwarring te zaaien dat hij met eeuwig schaak kon ontsnappen.
Zijn directe achtervolgers zijn Midas Ratsma en Peter Wilschut. Midas versloeg Frits Fritschy. Wie maar af en toe een blik op de stelling wierp, kon denken dat het een tamelijk recht-toe-recht-aan overwinning was. In de analyse kwamen echter diverse varianten op het bord die een heel andere afloop kenden.
Peter versloeg Wouter Noordkamp. Na een opening die de goedkeuring van de meeste jeugdtrainers niet zal verdragen, moesten beide spelers al snel op eigen kracht verder. Peter bleek toch meer gevoel te hebben voor waar de stukken heen moesten en kreeg een overwegende stelling. Toen Wouter zijn stelling opblies was het snel gedaan.
Omdat Elwin zijn beide achtervolgers al verslagen heeft, volstaat voor hem een remise in de laatste ronde om voor het eerst beslag te leggen op de Piet Houweling-beker.

Ondertussen is de wisselbeker voor de B-groep ook gereed en dit wordt de Bas Maat-bokaal. In een vooruitgespeelde partij hield Peter van der Hoeven kans om als eerste zijn naam hierop geplaatst te krijgen door ietwat gelukkig Teun Meirink te verslaan. In een remiseachtige stelling liet Teun rustig zijn tijd verlopen in de verwachting dat hij de 35 zetten gehaald had en er weer tijd bij zou krijgen. Waarschijnlijk in verwarring gebracht omdat het een interne avond was.
De twee grootste kanshebbers op de eerste plaats, Chris de Weert en Rijk Verstraten spelen hun partij een week later. Bij winst is Chris ervan verzekerd de eerste bezitter van de nieuwe wisselbeker te zijn.

Zie de uitslagen en stand.

Wouter Noordkamp


Schaakteam De Vink naar NK Schoolschaken

Het schaakteam van basisschool De Vink heeft in Leiden het Schoolschaakkampioenschap voor jongere kinderen (groep 3 t/m 5) in de regio Leiden en omstreken gewonnen. Op zaterdag 14 juni gaan zij door als deelnemers aan het Nederlands Kampioenschap in Arnhem! Al eerder werd een team van De Vink kampioen van Nederland, nu moet dit team het waar gaan maken.

Lees ook een kort verslag op de site van LSG.


Vierde zege op rij voor het eerste

De punten blijven binnenstromen voor het eerste. Afgelopen zaterdag werd tegen Amersfoort alweer de vierde achtereenvolgende overwinning geboekt, waarmee het team derde staat op de ranglijst. Titelkansen zijn er helaas niet meer want die plek is al vergeven: LSG 2 is kampioen geworden. Maar een oogje op de tweede plek kunnen we nog wel hebben en dat zou volgens de clubstatistici de hoogste plek zijn die ooit door een Voorschotens team is gehaald. Historische momenten dus!

De donderdag voor de KNSB-ronde waren al twee partijen vooruitgespeeld. Dat gebeurde op verzoek van Amersfoort, dat in de gevaarlijke zones bivakkeert en er begrijpelijkerwijs alles aan wilde doen om zo sterk mogelijk op te komen. Elwin kwam dat wel goed uit en Peter verklaarde zich solidair met Elwin zodat we op onze clubavond al twee Amersfoorters mochten verwelkomen – waarvan er een overigens in Leiderdorp bleek te wonen.

Helemaal 100% verliep die tweekamp overigens niet, al was daar na de opening nog niets van te zien. Op beide borden hadden de onzen zwart maar dat had Peter er niet van weerhouden het iets betere van het spel te veroveren, terwijl Elwin een oerdegelijke stelling had. Remise dan maar zou je zeggen, maar daar was Elwin niet voor gekomen. Teambelangen waren er sowieso niet – voor de Voorschotenaren valt er deze competitie niets anders meer te behalen dan persoonlijk succes – en dus probeerde hij ijzer met handen te breken. Daar krijg je meestal alleen maar blaren van en dat was ook nu het geval. Zijn aanval was er een met waterverf terwijl zijn tegenstander met scherp terugschoot. Toen was het snel gedaan. Jammer.

Peter daarentegen had zijn kleine voordeeltje langzaamaan weten om te zetten in een echte plus, en bracht de overwinning vervolgens overtuigend binnen. Inmiddels blijkt hij met een ouderwets sterk seizoen bezig en doet hij met 6 uit 8 en een TPR van 2360 prima zaken. Weer wat ratingputjes in de tas en op naar de 2300 en de FM-titel. Aan het eind van deze zomer is het zover, let op mijn woorden. De enige vraag is nog: heeft hij die titel eerder dan Elwin of niet?

Met zes man en een 1-1 tussenstand op zak togen wij dus naar Amersfoort. Eigenlijk verliepen de partijen daar van het begin af aan heel voorspoedig. Vincent, Midas, Frank, Frits en Wouter hadden allemaal zonnige stellingen en bij Rosa kon het nog alle kanten op, maar daarover straks. De overwinning leek ons dan ook normaal gesproken niet te kunnen ontgaan.

De eerste die ook echt de daad bij het woord voegde was Frank. Zelfs voor mij als teamleider is het altijd weer een verrassing hoe Frank zich gaat opstellen, zodat je in elk geval zeker weet dat zijn tegenstander daar helemaal geen idee van heeft. Ook ditmaal was deze aanpak succesvol. Met zwart kreeg hij langzaam het betere van het spel en toen de witspeler lang rocheerde klopte er een zwarte dame aan zijn deur, die ook nog eens de hele cavalerie had meegenomen. Aanvankelijk leek wit zich daar wel tegen te kunnen verdedigen, maar ergens miste hij toch de aansluiting en toen stortte gansch het raderwerk ineen. Een sterke zege.

Midas, met wit, was de volgende. Vanuit een bekende opening week zijn tegenstander volgens Midas van de gangbare zetvolgorde af – waar mijn database het overigens als een gelijkwaardige zet ziet – en toen ging Midas ook maar improviseren. En zo werd het ineens heel raar. Vond ik tenminste, maar raar wil nog niet zeggen fout, want het betaalde wél uit. Lang ging het zo’n beetje gelijk op maar de stelling van Midas was duidelijk makkelijker te spelen dan die van zijn tegenstander en dat bleek ook wel. Toen zwart het rechte maar smalle pad verliet kwamen zijn stukken behoorlijk in de knoei. Midas won een kwaliteit en een pion, en daarmee ook de partij. Kassa: 3-1.

De schoonheid van Wouters stelling bleek daarna helaas meer optisch dan effectief. De zwarte koning stond op een open g-lijn, Wouters dame keek er om de hoek en zwaar materiaal leek in aantocht. Leek, want in de realiteit bleek het allemaal wel te keepen en zat er geen winstweg in. Toen hij eeuwig schaak kon forceren nam Wouter die mogelijkheid dan ook maar te baat, mede gezien de gunstige tussenstand en de resterende stellingen. Een terecht besluit.

Vincent had op bord 1 met kleine middelen een voordeeltje bemachtigd en toen hij in het eindspel zijn toren kon offeren tegen een loper en twee pionnen was het pleit beslecht. Maar zo simpel bleek het toch allemaal niet. Op de automatische piloot haalde Vincent direct de tweede pion maar op waar hij via een tussenzet eerst zijn paard had kunnen activeren. Daardoor kon hij direct de juist gewonnen pion weer inleveren en toen was het potremise. Dat was spijtig natuurlijk, maar ook weer geen ramp want het bracht de stand op 4-2 waarna het wachten was op het winnende punt, dat zeker zou gaan komen.

Rosa trof met zwart op bord 6 de hoogst gerate speler van Amersfoort. Merkwaardig ja, maar de tactische wegen van tegenstanders kennen soms diepe gronden. Het werd in elk geval het spektakelstuk van de dag. De witspeler deed in de opening een theoretisch pionoffer, gooide er op zet 12 een stuk achteraan en toen was het een behoorlijk zooitje. Ergens in die wirwar heeft wit zijn beste kans gemist en toen bleef het heel lang hoogst onduidelijk. Rosa staat een stuk voor, dus als wit niet in de aanval wint verliest hij. Dat dit alles van allebei de spelers veel tijd kostte mag duidelijk zijn en de tijdsdruk was op het laatst dan ook hoog. Op zet 38 offerde Rosa een stuk terug en dat was een uitstekende beslissing die haar best eens de winst had kunnen opleveren – ware het niet dat ze op zet 39 in hoge nood er a tempo een fout schaakje achteraan gooide. En dat kon nu net weer niet. Na de tijdcontrole, toen de rust weer wat was weergekeerd, bleek plotseling, en eigenlijk verrassenderwijs, Rosa in alle varianten verloren te staan. Botte pech noem ik dat. Maar een fraaie partij was het wel, een plaatsje in Man & Paard waardig.

Dus was het aan Frits om de overwinning dan ook echt binnen te brengen. En dat kon niet mis want op het moment dat Rosa opgaf, had hij een volstrekt gewonnen eindspel op het bord. Dat was het resultaat van een geslaagde opening, waarin hij zijn tegenstander opzadelde met een geïsoleerde d-pion die het ideale aanvalsobject was voor een langdurige belegering en die uiteindelijk dan ook zou vallen. Daarnaast hanteerde de witspeler een merkwaardig tijdsbeheer: na zet 15 had hij nog twee minuten voor de volgende 25 zetten (met 30 seconden bonus per zet), waardoor hij zich overigens niet uit het veld liet slaan. Helpen deed het helaas voor hem alleen niet. Frits wikkelde bekwaam af naar een gewonnen toreneindspel en bracht zijn pluspion met vaste hand over de finale streep naar de grote heerlijkheid: de achtste rij.

Dat bracht de eindstand op 5-3 voor ons, en daar valt helemaal niets op af te dingen. Een overtuigende overwinning die gemakkelijk ook groter had kunnen uitvallen. Met nog één wedstrijd voor de boeg heeft Voorschoten nu 11 matchpunten en dat kunnen er dus ook nog 13 worden. Er zijn klassen waarin je daarmee kampioen wordt, maar niet bij ons, helaas…

   Amersfoort               2067 - Voorschoten 1            2126   3 - 5
1. Johan de Zwart           1949 - Vincent Blom             2210   ½ - ½
2. FM Jeroen Bugel          2137 - Elwin van der Auweraert  2281   1 - 0
3. Peter Reedijk            2035 - Midas Ratsma             2148   0 - 1
4. Rene Tonnon              2084 - Peter Wilschut           2257   0 - 1
5. Rogier Dijk              2060 - Wouter Noordkamp         1991   ½ - ½
6. FM Jochem Aubel          2214 - Rosa Ratsma              1927   1 - 0
7. Gerard van Otten         2035 - Frits Fritschy           2071   0 - 1
8. Joeri Piet               2023 - Frank den Herder         2125   0 - 1

Sander Hilarius


Tweede stelt zich veilig met twee maal 4-4

Met twee maal gelijk spel heeft Voorschoten 2 zijn verblijf in de KNSB veilig gesteld.

Op 30 maart in onze thuiswedstrijd was het de teamleider van Doetinchem die - hoewel zijn team eigenlijk beide punten hard nodig had - een dreigend verlies wilde voorkomen en 4-4 aanbood middels twee remises aan de borden 3 en 4 die toen nog bezig waren. Op dat moment had Igor een veelbelovend eindspel met een pion meer, terwijl Bert het met dame (plus 3 pionnen) in een open stelling moest opnemen tegen twee torens en een loper (met 2 pionnen) . Na het drama in Bergen op Zoom koos het team voor de veilige optie en haalde het 7e matchpunt binnen, dat normaal gesproken voldoende is voor behoud.

Twee weken later in Rotterdam tegen Charlois 3 was het Henk die het punt redde. Na vroege remises van Gerben en Timo aan bord 1 en 8 bracht Marcus ons op voorsprong met wederom een keurige zwarte overwinning. De voorsprong was van korte duur, want David's aanval duurde niet lang (en zijn stuk achter wel). Na een remise van Symon, die in een eindspel met een pion minder zijn tegenstander overspeelde, stond het 2,5-2,5 met alle vooruitzichten op een overwinning: Roderick en Henk stonden beter en Bert was al vanaf de opening bezig te bewijzen dat hij voldoende compensatie had voor de pion. Dat had hij ook, maar niet meer dan dat.

Onheil: kortsluiting bij Roderick leidde tot een zeer onverwacht verlies, waarop de tegenstander van Bert prompt remise aanbood, hetgeen we na kort overleg aannamen, want Henk ging winnen. Maar daarvoor moest hij wel het gevreesde L+P eindspel binnen 50 zetten tot mat weten te voeren. Dat leek tot afgrijzen van waarnemend captain Marcus problemen op te leveren, maar toen Henk eenmaal zijn draai had gevonden in het eindspel was er geen houden meer aan en kwam het verdiende punt er. Daarmee heeft het tweede acht matchpunten uit evenzoveel wedstrijden en kan zelfs theoretisch niet meer worden ingehaald.

   Charlois Europoort 3     1998 - Voorschoten 2            1993   4 - 4
1. Jesus Canedo jr.         1995 - Gerben van der Hoeven    1898   ½ - ½
2. Filip Borst              2052 - Marcus Driessen          2086   0 - 1
3. John Leer                2008 - Bert Houweling           2091   ½ - ½
4. Angelique Osinga         1882 - Henk Schouten            2115   0 - 1
5. Cor de Wit               1996 - David Jongste            1815   1 - 0
6. Mathieu Middelkoop       2043 - Roderick van Kempen      1999   1 - 0
7. Andrzej Pietrow          2046 - Symon Algera             2005   ½ - ½
8. Kresna Soerjadi          1961 - Timo Bottema             1934   ½ - ½

Nu we hebben bewezen dat we in deze klasse volwaardig kunnen meedraaien (en ik weet nog wel enkele wedstrijden waar we punten hebben laten liggen), gaat het tweede zich het komende seizoen richten op het meedraaien bovenin met een voorzichtig oog op het kampioenschap.

Bert Houweling


Wie kan Henk Schouten in de IC nog bijhouden?

Henk lijkt vleugels te krijgen: in de laatste 7 ronden is zijn score 6 punten. Op het oog won hij in de 22ste ronde vrij gemakkelijk van Vincent Blom. Midas Ratsma, die op regelmatige wijze Arno Egberts opzij zette, lijkt nog de enige concurrent te zijn. Beide onderlinge partijen won Henk overigens.

Frits Fritschy haakte af na drie achtervolgende verliespartijen, ditmaal tegen Marcus Driessen, die nu op plaats drie staat.

Wat verder opvalt is de goede reeks van Gerard Huijing (5,5 uit 7), die Nico Loomans versloeg. De jongste van de broeders Warmerdam, Ivo, staat op 100%, terwijl Bart met zijn winst op Frans Palm ook van zich liet horen.

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer


Derde houdt kampioen LSG lang in bedwang

De laatste wedstrijd in de promotieklasse moest LSG4 wel ‘even winnen’ van ons derde. Het stond maar 1 matchpunt voor op Philidor 2. Lange tijd ging de strijd gelijk op en hing een gelijkspel in de lucht. In de tijdnoodfase braken een paar spelers van Voorschoten, werd het toch nog 6-2 en kwamen de kampioensflessen op tafel.

Hans was de eerste die verloor toen hij pionverlies overzag en een matcombinatie toeliet. De andere beslissingen bleven lang uit. Zelfs bij Ruurd die in de opening zijn gambiet zag mislukken, hij bleef zijn pion achter zonder compensatie, duurde het tot in het verre eindspel voor hij zijn verlies moest erkennen. Ook anderen hadden het lastig, Timo moest nauwkeurig verdedigen evenals Sander die zijn stelling had laten verbrokkelen. Beiden hielden het keurig remise. Ook bij mij bleef het gelijk, al werd het aan het eind wel even wild en spannend. Jip speelde actief en bereikte een pionneneindspel dat kansen leek te geven, maar de ervaren Geertsema redde zich nog net. Daarmee was de koek op, vier remises.
Jammer, want de twee resterende partijen van Charles en Bernard, zagen er zo veelbelovend uit dat een 4-4 nog mogelijk leek. Charles had zich sterk verdedigd en bereikte een eindspel van paard en 2 verbonden pionnen tegen een toren. Hij kon niet vinden hoe het verder moest, liet de koning zomaar binnenkomen en zijn pionnen opeten en bleef toen met P tegen T nadenken tot zijn vlag viel!
Bernard had met zwart het initiatief overgenomen, won een pion en stond uitstekend. In de uitvluggerfase ging het echter toch mis. Eerst verloor hij een kwaliteit en in de resterende remisestand liet hij zich overbluffen.

Vooraf hadden we bedacht dat deze 50%-score, 4 remises en 4 nederlagen, voldoende zou moeten zijn om niet te degraderen. Volgende week moet blijken of concurrent Oegstgeest 3 boven zichzelf kan uitstijgen en LSG 5, dat geen belangen meer heeft, met meer dan 6-2 kan verslaan. Alleen dan halen ze de twee matchpunten en vier bordpunten die ze op ons achter staan, nog in. De aanwezige LSG’-ers beloofden ons hun sportieve plicht te zullen doen. Voorschoten 3 kijkt dan terug op een spannend seizoen met een bevredigend eindresultaat. We blijven in de promotieklasse.

   LSG 4                    1985 - Voorschoten 3            1856   6 - 2
1. Ernst Gevers             2022 - Timo Bottema             1988   ½ - ½
2. Quirinius van Dorp       2116 - Charles van der Ven      1923   1 - 0
3. Folkert Geertsema        1994 - Jip Damen                1771   ½ - ½
4. Jan Tolenaar             2037 - Hans Lindeboom           1900   1 - 0
5. Marcel de Jeu            1930 - Sander Hilarius          1894   ½ - ½
6. Coenraad Spaans          1938 - Gert Both                1904   ½ - ½
7. Marco de Mooij           1921 - Ruurd de Boer            1738   1 - 0
8. Aart van de Peut         1920 - Bernard van Deelen       1737   1 - 0

Gert Both


Voorschotenaren prominent aanwezig tijdens Leids Seniorenkampioenschap

Op zaterdag 5 april vond in het Denksport Centrum Leiden het jaarlijks seniorenkampioenschap plaats - zeven rondes met partijen van 20 minuten p.p. Favorieten waren de oudgedienden Ad v.d. Berg en Joop Piket, maar in de eerste rondes was het Sander Hilarius die de show stal door vier van de vijf partijen te winnen en alleen de leiding te nemen met 4,5 uit 5.

Alleen in de derde ronde moest hij remise toestaan in een spannende pot tegen"jonkie" Peter Passenier (net 50 geworden). Ook in de zesde ronde speelde hij remise, tegen Jan Havenaar, zodat hij bij het ingaan van de laatste ronde met 5 uit 6 de eerste plaats moest delen met Joop Piket (die eerder tegen Bert Houweling was ontsnapt met remise). Daarachter een grote groep achtervolgers.
Helaas liet Sander zich beetnemen door de routinier Piket, die daarmee senioren- en veteranenkampioen werd van de LSB. Vervolgens moest Sander de tweede prijs delen met vijf van de achtervolgers, waaronder ook clubgenoot Bert Houweling. Leuk was wel dat op weerstandspunten beide Voorschotenaren de 2e en 3e plaats innamen.

Gert Both had de pech dat hij al in de tweede ronde werd ingedeeld tegen favoriet Ad v.d. Berg. Even leek het erop dat zijn offers tot een verrassing zouden leiden, maar helaas .... Na deze nederlaag had hij moeite om op stoom te komen, daarbij "geholpen" door een oude bekende: het niet winnen van gewonnen stellingen. Hij eindigde uiteindelijk op 4 uit 7.

Bert Houweling


Niemand verliest in Boskoop

En samen met drie overwinningen stond er een klinkende overwinning op de borden voor Voorschoten 6: 4,5 - 1,5.

De eerste remise was nogal verrassend aan het eerste bord. Gerard speelde een ingetogen partij, wellicht onder de indruk van de wake die naast ons plaatsvond? Carsten volgde vrij snel daarop met winst: zijn tegenstander kon weinig doen toen hij inviel op de zevende rij. Jeroen won: ik had helaas alleen een remise-achtige stelling op het bord gezien, dus ik weet niet wat daar is gebeurd. Zijn tegenstander sprak wel van een leuke partij. Michiel speelde zijn gebruikelijke (?) remise: na 25 zetten stonden alle pionnen er nog op, wonderlijk. 3-1, met Bart en ondergetekende nog aan het spelen. Hmmm, dat hebben we vaker meegemaakt, en dat eindigde dan in gelijkspel... Gelukkig doorbrak Bart deze cirkel met winst, waarna ook de teamleidster met remise tevreden kon zijn.

   Inter Nos 2                   - Voorschoten 6                  1½ - 4½
1. J. Hoogendoorn           1501 - Gerard van der Meer      1369   ½ - ½
2. H. Peters                1390 - Christine van der Ven    1370   ½ - ½
3. P. Duits                 1462 - Carsten van der Hoeven   1325   0 - 1
4. D. de Bruyn              1345 - Bart Warmerdam           1310   0 - 1
5. G. Snabel                1439 - Michiel Bierkens         1228   ½ - ½
6. H. Swarte                1325 - Jeroen Warmerdam                0 - 1

Christine van der Ven


Eerste wint opnieuw

Er waren tijden dat thuiswedstrijden voor Voorschoten 1 per definitie verloren gingen. Haast twee seizoenen lang was dat het geval, maar dit jaar is alles anders. Opnieuw bleven beide matchpunten in De Werf achter en dat bracht de thuisscore voor dit seizoen op 7 uit 4. Eén ongelukkig gelijkspelletje maar de rest werd met overtuiging gewonnen. Niet verkeerd. Helemaal niet verkeerd.

Ook de wedstrijd tegen Santpoort ging van een leien dakje. Omdat ik zelf als invaller in het tweede de precieze volgorde van de uitslagen niet heb meegekregen, ga ik de borden maar bovenaf af. Op bord 1 zat ditmaal Vincent. Daar verschenen 17 theoriezetten op het bord en toen de witspeler op de 18e zijn koning op een fout veld zette kwam er een combinatie in de stelling waardoor hij direct vol in de remmen moest en een zwarte vrijpion kon oprukken naar h3. Dat bleek te veel en Vincent haalde het punt met een paar krachtzetten op. Zo klinkt dat natuurlijk makkelijk, maar ik heb er dan ook de database bij en dat helpt behoorlijk als je wil weten wat de theoriezetten zijn. In de praktijk zullen de spelers natuurlijk veel van die zetten gewoon zelf verzonnen hebben. En bovendien, wat is theorie? Maar nu word ik te filosofisch.

Bij Midas ging op bord 2 de opening niet naar wens. Zwart kreeg een plus en had dat zelfs kunnen omzetten naar flink voordeel, maar miste die mogelijkheid. Wat hij wel speelde haalde de angel uit de stelling en een volgende mindere zet kostte hem zelfs een pion. Tja, en toen zag ineens alles er anders uit. Midas zat erbovenop, vanaf nu was de stelling voor hem. Hij veroverde nog een tweede pion en klaarde de klus daarna professioneel. Het is Midas’ eerste overwinning dit seizoen want om een of andere reden eindigen zijn partijen de laatste tijd steeds in remise. Dat kun je gerust een mirakel noemen gezien de wilde avonturen die er voortdurend op zijn bord gebeuren. Maar nu de kop eraf is…

Elwin meldde in het middenspel dat hij geen plan had en niet wist hoe nu verder. Dus werd compliceren zijn motto en dan maar zien wat er zoal gebeurt. Met zwart had hij steeds een klein nadeeltje – dat hou je niet tegen als wit de goede zetten doet – maar toen de laatste uit angst voor een ongevaarlijk schaakje zijn dame terughaalde naar de onderste rij vielen alle zwarte stukken ineens massaal binnen en was het merkwaardig snel gedaan. Op de 26ste zet staat wit wat beter en op de 30ste verloren. Zo gaat dat soms (zoals wij allen weten). Ook Elwin heeft na vijf remises op rij de juiste weg gevonden want dit was zijn tweede achtereenvolgende zege.

Peter had wit aan bord 4 en speelde een buitengewoon inventieve partij. Gebaande paden zijn er voor watjes en omdat zijn tegenstander ook wel de vrije natuur in wilde kon het gebeuren dat wits vijfde zet al niet meer in de database voorkomt. Dat is pas schaken! Peter offerde een pion, won die later weer terug, en kwam na een zeer complex middenspel uiteindelijk in een kansrijk eindspel terecht. Rond de 60ste zet was er inderdaad misschien een winstmogelijkheid, maar dan ben je al vijf uur aan het spelen in een heksenketel en je kunt nu eenmaal niet alles uitrekenen. Die kans ging dus voorbij en toen was remise niet meer te vermijden. Een fraaie partij.

Wouter op bord 5 zit het hele seizoen al in de hoek waar de klappen vallen. Hij probeert de verdediging gesloten te houden maar zijn tegenstanders slaan er dwars doorheen. En geen arbiter te bekennen die ze terugstuurt naar de neutrale hoek. Ook ditmaal werd het weer een Knock Out. Vanuit de opening ging het langzaam minder en toen hij dacht zijn problemen op te lossen maakte hij ze juist alleen maar erger. Gaten om zijn koning, gevuld met vijandelijk spul. Dan weet je het wel. In therapie, dat lijkt me het beste. Aanvullend verzekerd Wouter?

Precies het tegenovergestelde is wat Rosa dit seizoen laat zien. Ze boekte alweer haar zesde overwinning op rij en is nu met 6 uit 7 niet alleen afgetekend topscorer van het team, maar zelfs van de hele klasse. Het lijkt haar bovendien zo gemakkelijk af te gaan. Ook ditmaal pakte ze het weer heel voortvarend aan. Haar tegenstander rocheerde lang en daar was het dus waar ze naartoe moest: op zet 18 stonden er witte pionnen op b5 en c6. Zwart zag niet beter dan maar te proberen zich met een wilde centrumactie te bevrijden maar stak daarmee een mes in eigen lichaam. Dat kostte een stuk, de stelling en de partij. In 23 zetten was het allemaal voorbij. Punt voor mevrouw. Pure klasse, we gaan haar volgen op het NK Jeugd!

Op het zevende bord zat gewoontegetrouw Frits, met zwart. De witte opening was wat aan de voorzichtige kant maar toen hij er plots een pion in stak leek er leven in de brouwerij te komen. Maar een paar zetten was dat alweer voorbij toen de Santpoorter dames ruilde en gelijk remise aanbood. Om daaraan te ontsnappen zou Frits zijn pluspion weer moeten inleveren en dan zou er een gelijkwaardige stelling resteren. Frits besloot daarop het aanbod maar te accepteren.

Op het achtste bord hadden wij een verrassende invaller: Hans Lindeboom. Verrassend, omdat Hans door tegenvallende resultaten wat teleurgesteld was geraakt in zijn eigen prestaties en de motivatie weg was. Tijd om te stoppen vond Hans. Maar dat staan wij natuurlijk niet toe! En terecht, want na de opening was het Hans die duidelijk het beste van spel had en zwart toen maar het dubieuze g5 zag spelen. Daarop offerde Hans een paard, wat wel erg wild (en onnodig) was, en toen kreeg hij het moeilijk. Na de tijdcontrole evenwel stond er toch een remiseachtig eindspel op het bord, maar dat was lastig te zien. Te lastig, want Hans draaide de zetten om en toen was het gedaan. Jammer, maar niet verzaken Hans!

Al met al bracht dat een 5-3 uitslag op het bord en een stevige derde plaats op de ranglijst. Het is een mooi seizoen voor Voorschoten 1. We moesten de volgende twee wedstrijden ook maar winnen. Want dan wordt het nog mooier.

   Voorschoten 1            2097 - Santpoort                2133   5 - 3
1. Vincent Blom             2210 - Bas Haver                2112   1 - 0
2. Midas Ratsma             2148 - Peter de Roode           2213   1 - 0
3. Elwin van der Auweraert  2281 - Wim Laurens Gravemaker   2065   1 - 0
4. Peter Wilschut           2257 - Ilias van der Lende      2202   ½ - ½
5. Wouter Noordkamp         1991 - Daan Haver               2125   0 - 1
6. Rosa Ratsma              1927 - Marcel Canoy             2149   1 - 0
7. Frits Fritschy           2071 - Wim Eveleens             2128   ½ - ½
8. Hans Lindeboom           1893 - CM Patrick van Lommel    2067   0 - 1

Sander Hilarius


Wie volgt Peter Wilschut op als clubkampioen?

Nu Peter zijn schaakambities elders heeft liggen leek lange tijd de weg vrij te zijn voor Frits Fritschy zijn 5de kampioenschap binnen te halen. Na de 14de ronde was zijn voorsprong op naaste belagers Midas Ratsma en Henk Schouten zelfs opgelopen tot 170 punten, maar daarna kwam de klad er in. Afgelopen donderdag verbruikte Frits in de 20ste ronde van de IC in het middenspel tegen Arno Egberts zo veel tijd dat hij zet 35 niet meer kon uitvoeren. Henk Schouten verschalkte Gert Both en nam de koppositie over van Frits. Midas Ratsma, door eindexamenzorgen afwezig, staat op ruime afstand nu derde. Arno, die met een sterk seizoen bezig is, rukt op naar plaats 5.

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer


Zowel winst als verlies bij de JCC E

Met drie jeugdteams waren wij vertegenwoordigd tijdens het kampioenschap voor jeugdteams tot en met 10 jaar (E-categorie). De Alettahof stroomde al snel vol met ouders, begeleiders en natuurlijk de deelnemers. Zij wilden allemaal niks missen van een goed georganiseerd schaaktoernooi op deze zaterdag 22 maart. In de A poule streden de sterkste teams om de startbewijzen voor het landelijke toernooi, maar de strijd was er in de B poule niet minder om. Ons eerste team (Michel, Cato, Connor en Jelle) beleefde een zware middag en verloor alle wedstrijden.

Tekenend hiervoor was het door schaak heen rokeren en het pat zetten door te promoveren tot dame. Het was duidelijk zo'n dag waarop alles mis ging wat mis kon gaan. Kan gebeuren. Nieuw toernooi, nieuwe kansen! Team twee en drie waren aan elkaar gewaagd en maakten in de laatste ronde nog allebei kans om de B-poule te winnen. Uiteindelijk was het team drie (Jelle, Dylan, Stijn, Jette en Finn) dat team twee aan de beker hielp door de te winnen van de derde kanshebber. Mae Ling, Matthijs, Tristan en Martijn proficiat! Iedereen bedankt voor het meedoen, jullie hebben de polo met verve gedragen.

Een aantal foto's is te vinden in het online fotoalbum.

Roderick van Kempen


Derde vecht zich naar verrassend gelijkspel

Wonderen bestaan nog en Jip en Timo kennen het geheim! Uit straal verloren posities terugvechten, de stand gelijk trekken en dan meteen ook maar door gaan voor de volle winst. Prachtig om te zien, als je aan hun kant staat.. Voor tegenstander Oegstgeest 2 was het anders natuurlijk. Een gemakkelijke 6-2 leek in de knip voor ze en bovenal voor hun clubgenoten van het derde, dat met ons derde in de degradatiestrijd is gewikkeld. Die moeten nu hun twee resterende wedstrijden winnen.

Het begon rampzalig voor de Voorschotenaren. Ruurd verongelukte al in de opening, raakte twee pionnen kwijt en spartelde nog een poos. Ik zelf kwam tot een sterke koningsaanval, die een pion opleverde en goede kansen. Toen er plots een sterke verdedigingszet kwam die alles redde, weigerde ik dat te erkennen en deed alsnog iets actiefs. Dat sloeg nergens op en het was meteen uit.

Invaller Erik speelde lange tijd een gelijkwaardige partij tot hij in het toreneindspel ruimte tekort kwam en er regelmatig af werd getikt. Andere invaller Arno speelde ook een sterke partij, won zelfs een pion, maar de uiteindelijke remise was een logische uitslag. Sander leek in een zware partij te gaan winnen. Door creatief tegenspel werd zijn voordeel beperkt tot een dame tegen toren en loper.
Vanwege een dreigende vrijpion kon hij geen gekke dingen doen en hij berustte in remise. Ook in de analyse bleek dat wel een terecht besluit. En zo stonden we met een half uur te gaan op 4-1 achter! In de resterende drie stond alleen Bernard goed, maar de beide anderen zouden spoedig kunnen opgeven. Bernard hield het hoofd koel ondanks allerlei prikjes en een doorgelopen vrijpion bracht de keurige winst inderdaad binnen.

En toen kantelde het zoals gezegd, eerst bij Jip, die in een eindspel met zware stukken voortdurende nieuwe dreiginkjes vond en tegenstander Volders helemaal dol speelde. Die kon niet meer omschakelen van winnen naar gelijkspelen en zo viel het volle punt alsnog naar Jip. De Beule , tegenstander op bord 1 van Timo, overkwam iets dergelijks. Zijn gewonnen stand met pluspion werd steeds lastiger te winnen en in plaats van herhaling van zetten te nemen, forceerde hij met een gevaarlijke koningswandeling. Dat gaf Timo de kans waar hij op loerde. In vliegende tijdnood maakte hij het daarna nauwkeurig af.
Het derde is nog niet veilig. De laatste wedstrijd tegen LSG 4 biedt weinig kans, want dat team wil winnen om kampioen te worden. Concurrent Oegstgeest 3 ontmoet nog de beide andere LSG-teams voor wie niets meer op het spel staat, behalve de sportieve plicht… We zullen zien.

   Voorschoten 3            1823 - Oegstgeest 2             1894   4 - 4
1. Timo Bottema             1988 - Ed de Beule              1974   1 - 0
2. Jip Damen                1771 - Wessel Volders           1902   1 - 0
3. Sander Hilarius          1896 - Cees Scherpenisse        1939   ½ - ½
4. Gert Both                1904 - Ed Wagemans              1881   0 - 1
5. Arno Egberts             1779 - Gideon van der Bent      1914   ½ - ½
6. Erik Bongers             1770 - Niek van der Maat        1800   0 - 1
7. Ruurd de Boer            1738 - Johan Boots              1878   0 - 1
8. Bernard van Deelen       1737 - Dick van de Berg         1863   1 - 0

Gert Both


Voorschoten 5 sluit af met winst en verlies

Voorschoten 5 - Leithen 3
Op donderdag 28 februari speelden wij thuis tegen Leithen 3. Hoewel we wisten dat een overwinning noodzakelijk moest zijn om een aanvaardbare plaats in de competitie te bewerkstelligen en we met volle energie er in gingen, bleek dat toch nog niet zo eenvoudig. Door enerzijds toch met eigen kracht, anderzijds met enig geluk werd de overwinning met 3½–2½ naar ons toegetrokken met i.h.b. dank aan Frans, Willem en Ruud voor hun overwinningen en Cees voor zijn remise.

   Voorschoten 5                 - Leithen 3                      3½ - 2½
1. Hans Wolthuis            1427 - M. de Meij               1617   0 - 1
2. Frans de Klerk           1405 - N.O.                            1 - 0 R
3. Bert Hogendoorn          1392 - N. de Haas               1431   0 - 1
4. Willem Oudhof            1305 - H.J.M. Storms            1376   1 - 0
5. Ruud Aalbersberg         1286 - S. Ouwerkerk             1395   1 - 0
6. Cees Besuyen             1141 - P.J.M. Pouw              1253   ½ - ½

Utile Dulci 2 – Voorschoten 5
Op maandag 17 maart trokken we naar Roelofarensveen om de strijd aan te binden tegen Utile Dulci 2. Deze avond was het geluk zeker niet met ons. Slechts Willem en Cees kwamen tot een overwinning, terwijl Ruud het tot remise bracht. Eindstand dus 3½-2½. Weer onnodig verlies van de teamleider bezorgde hem een slechte nacht. Het zij gezegd, een sterke tegenstander, maar toch!
Onze laatste externe competitiewedstrijd kwam daarmee tot een einde. Aangezien in de poule nog enkele wedstrijden gespeeld moeten worden kan ik de eindstand nu nog niet vermelden.

   Utile Dulci 2                 - Voorschoten 5                  3½ - 2½
1. M. van der Voorn         1441 - Hans Wolthuis            1427   1 - 0
2. P.P.M. Spruit            1495 - Frans de Klerk           1405   1 - 0
3. J.J. Bouwmeester         1475 - Bert Hogendoorn          1392   1 - 0
4. P.L.G. Zaad              1400 - Willem Oudhof            1305   0 - 1
5. M.C. Lek                 1206 - Ruud Aalbersberg         1286   ½ - ½
6. W.H.J. van Egmond        1328 - Cees Besuyen             1141   0 - 1

Recapitulerend kan over de resultaten van het 5e team worden gezegd dat we met een vast zestal een aanvaardbaar resultaat hebben bereikt met een vaste teamopstelling. Slecht één maal heeft Henk van der Hilst (met dank aan Henk) ons bijgestaan als vervanger. De binnen gesleepte punten werden vrij redelijk verdeeld over alle spelers. Ergens in de middenmoot zullen we eindigen hetgeen zoals boven vermeld nu nog niet kan worden aangegeven. Slechts uw teamleider trekt het boetekleed aan met slechts één overwinning uit 6 partijen. Met schaamrood op de kaken en het besliste voornemen het volgend jaar beter te doen.

De teamleider (-lijder),

Bert Hogendoorn


Voorschoten wint HSB-snelschaakkampioenschap

Midas, Peter, Roderick en Wouter hebben het HSB-snelschaakkampioenschap voor teams gewonnen. Na een spannende strijd bleven zij DSC nipt voor.

Tijdens het NK enige weken geleden vroeg Timo, medeorganisator van dit toernooi, of Voorschoten er niet voor voelde mee te doen. Het toernooi staat net als het Oliebollentoernooi tegenwoordig open voor teams uit zowel de HSB als de LSB, maar dat was nog niet terug te zien in het deelnemersveld. Voorschoten was immers de enige Leidse vertegenwoordiger. Vorig jaar was er ook één Leids team, te weten LSG, maar dat won wel direct, dus de doelstelling was duidelijk: wij zouden onze Leidse vrienden gaan evenaren. We waren ook als eerste geplaatst, dus het was op zich een reëel doel. DSC, SHTV en Bobby Fischer/Wassenaar leken op papier de grootste concurrenten.

Er werden 9 ronden Zwitsers gespeeld in een veld van 15 teams. Net als bij het Oliebollentoernooi ook 2x tegen elkaar, alleen ging het nu om de matchpunten. De eerste twee ronden werd de maximale 8-0 score behaald en daarna wachtte de eerste concurrent DSC 1. Alle Voorschotenaren bewaarden hun beste spel voor deze ronde en na afloop staarde iedereen stomverbaasd naar het scorebord waarop 7,5-0,5 in Voorschotens voordeel stond.

Na de pauze werd ook Bobby Fischer/Wassenaar 1, met Dennis Ruijgrok en Timo, verslagen. Met 4,5-3,5 was het nu wel spannend. Daarop stonden we twee punten los van de rest van het veld en mocht er zelfs een keer verloren worden. Het was echter niet de bedoeling dat dat in de volgende ronde tegen de laatste concurrent SHTV 1, al zou gebeuren. Toch gebeurde het, na wat materiaal cadeau gedaan te hebben werd het 3-5 en dat had nog erger kunnen zijn als Melchior Vesters had gezien dat hij Midas had matgezet op het moment dat zijn vlag viel.

Maar de voorsprong op DSC 1 was nog steeds een aantal bordpunten, dus als er van de ‘zwakkeren’ gewoon gewonnen zou worden, was er niets aan de hand. DSC 2 bleek echter een lastiger noot om te kraken dan DSC 1 en met pijn en moeite werd met 5-3 gewonnen. Daardoor liep de voorsprong terug naar 2,5 bordpunt. Novelty Destroyers 1, het team van het EPO, had ook rond de 2000 en was in ronde 7 de opponent. Nu ging het echter van een leien dakje, want er werd met 7,5-0,5 gewonnen. Tegen SHTV 2 werd het dan weer met hangen en wurgen 6-2. Met 3 bordpunten voorsprong kon de laatste ronde ontspannen ingegaan worden en die eindigde dan ook in een 8-0 tegen Novelty Destroyers 2.

De prijsuitreiking leverde een mooie beker op voor de prijzenkast en voor Peter een medaille als topscorer. Maar liefst 18 uit 18 haalde hij. Midas deed het met 15 uit 18 aan bord 1 ook prima. Roderick (12,5) en Wouter (12) scoorden wat meer bescheiden.

Wouter Noordkamp


Het gaat niet goed met Voorschoten 6

Het was even Sinterklaas in maart: uit arremoede om een opstelling te verzinnen had de teamleidster maar bedacht dat er lootjes moesten worden getrokken. Het hele team is ongeveer even sterk, dus het is toch elke keer een loterij of iedereen op de goede plek zit. Het zorgde in ieder geval voor een bijzondere opstelling, maar helaas eindigde die niet in winst. Op de eerste drie borden scoorden de Warmerdammers 2 uit 3, mooi gedaan. Op de andere borden konden we geen potten breken en vochten we met stukken of kwaliteiten achter voor wat we waard waren, maar de tegenstanders lieten niets liggen.

   Voorschoten 6                 - Philidor 6                      2 - 4
1. Ivo Warmerdam            1317 - Peter Bon                1559   1 - 0
2. Jeroen Warmerdam              - Charles Gebhardt         1333   0 - 1
3. Bart Warmerdam           1312 - Hans Vodegel             1519   1 - 0
4. Carsten van der Hoeven   1307 - Ruud Lippens             1497   0 - 1
5. Gerard van der Meer      1381 - Daniël Abel               855   0 - 1
6. Christine van der Ven    1370 - Henk Postma              1347   0 - 1

Christine van der Ven


Chris de Weert grijpt de leiding

In de B-groep van de Piet Houwelingbeker is Chris de Weert alleen aan de leiding gekomen. De ratingfavoriet won in een LSG-onderonsje van medekoploper Peter van der Hoeven. Omdat de derde koploper, Rijk Verstraten, een bye had, leidt Chris nu met een half punt voorsprong op Rijk. De andere spelers staan al op grote achterstand.

Willem Oudhof (remise tegen Joop Thierry) en Michiel Bierkens (winst op Bert Hogendoorn) pakten na een nederlaag in de vorige ronde hun goede prestaties weer op. Het duel der Gerards eindige snel in een zege voor Huijing.

Het mogelijk beslissende duel voor de titel in de A-groep tussen Elwin en Peter is uitgesteld. Daardoor is de titelstrijd nog onbeslist. Achtervolger Frits Fritschy won wel en zorgde ervoor dat de winnaar van eerder genoemd duel in de laatste twee ronden niet op zijn lauweren kan gaan rusten.

Midas Ratsma won van Bert Houweling. Het leek erop dat Bert een paar keer miste dat terugslaan niet verplicht is, waarop Midas met een gemene tussenzet materiaal won. Dat resulteerde in een eindspel met voor Midas een handje vol pionnen extra. Symon Algera won hardhandig van Marcus Driessen en nam daarmee revanche voor zijn nederlaag afgelopen zaterdag en het daaruitvolgende verslag op de website. De opmerkelijkste uitslag in de A-groep was te vinden bij bord 6 alwaar Wouter Noordkamp voor het eerst in maanden een partij wist te winnen.

Timo Bottema won van Frank den Herder. Verrassend volgens de ratingcijfers, maar Frank is dit toernooi niet erg op dreef.

Zie de uitslagen en stand.

Wouter Noordkamp


Voorschoten 1 wint opnieuw

Het eerste heeft zich na twee achtereenvolgende overwinningen zo goed als definitief uit de nesten gewerkt en staat nu derde op de ranglijst. Weliswaar op een respectabele drie matchpunten achterstand op de beide koplopers LSG 2 en HMC Calder 2, maar de toekomst ziet er in elk geval weer zonnig uit. Temeer daar besloten is ook de laatste drie competitiewedstrijden te gaan winnen. Volgens Midas kunnen we dan zelfs nog kampioen worden maar hij gaf toe dat – als je afrondt op hele getallen – die kans ongeveer 0% was. Wat ik zelf vrij weinig vind.

Heel gemakkelijk ging het overigens niet. Allereerst waren er personele problemen. Vincent speelde het monstertoernooi in Capelle-la-Grande, honderden deelnemers waaronder vele tientallen grootmeesters, en ook Frank was verhinderd. Gelukkig had Henk er wel oren naar in te vallen omdat hij ’s avonds in Groningen moest zijn en de uitwedstrijd in Bergen op Zoom, die voor het tweede op het programma stond, nu niet direct de juiste kant op was. Balen voor het tweede natuurlijk, want Henk staat daar nog gewoon op 100%, maar invaller Jip deed het in zijn plaats meer dan voortreffelijk door in een vooruitgespeelde wedstrijd zijn sterke tegenstander Thomas Beuman (2149) op remise te houden, waarmee deze nog heel goed wegkwam ook. De schade voor het tweede viel dus wel mee. Een tweede invaller bleek evenwel moeilijk te vinden waardoor de teamleider (ik dus) besloot zichzelf dan maar op te stellen. Dat zie ik Louis van Gaal nog niet zo snel doen, maar je moet toch wat.

De eerste uitslagen waren grotendeels in Voorschotens voordeel. Peter speelde een prima partij. Vanuit de opening kreeg hij door beter te manoeuvreren duidelijk voordeel en dan weet je dat zijn tegenstander het zwaar gaat krijgen. Want loslaten is niet echt Peter zijn ding. Wat een lelijke zin is dit zeg. De touwtjes werden aangetrokken, de zwarte koning kwam vrijwel onbeschermd op h7 te staan en mat was daar het uiteindelijke resultaat van. Als gezegd: een sterk staaltje.

Helaas bewandelde Midas de omgekeerde weg. Heel lang ging het bij hem gelijkop, al stond zijn koning wel wat raar in het midden, maar een kleine onachtzaamheid bracht hem in groot gevaar. Waar Tc8 een vrijwel zekere remise had opgeleverd bracht het door hem gespeelde Td8 allerlei akelige wendingen in het spel. Zo gaat dat nou altijd met die torens. Je zet ze meestal net naast het veld waar ze het beste op kunnen staan, en kies je wel het goede veld, dan had je beter de andere toren kunnen nemen. De stelling die resteerde was uitermate tricky en dan is een suboptimale zet al voldoende voor verlies. En die zet kwam er helaas ook. Een nul voor Midas.

Rosa daarentegen is met een superseizoen bezig. Door een ongelukkig verlopen Europees jeugdkampioenschap is ze nogal wat ratingpunten kwijtgeraakt maar nu stelt ze met sneltreinvaart orde op zaken. Wederom leverde ze een fraaie overwinning af. In het middenspel nam ze met zwart geleidelijkaan het initiatief over en drukte haar tegenstander langzaam terug. Daarna was er geen houden meer aan. Toen er een gedekte vrijpion verscheen op d3 die het witte spel compleet lamlegde, ging de rest vanzelf. Inmiddels is Rosa met 5 uit 6 topscorer van het team en doet ze met een TPR van 2339 weer een flinke greep in het ratingpuntenmandje. Wordt vervolgd. Ongetwijfeld.

Zelf wist ik me in de opening de juiste zwarte verdediging pas te herinneren nadat ik het al anders had gedaan. Dat gaat bij mij wel vaker zo. De schade bleef evenwel beperkt en op de 31ste zet was het duidelijk dat het nu snel remise zou gaan worden. Zes pionnen tegen zes pionnen en allebei een witveldige loper. Met bovendien al mijn pionnen op zwart, op één na. Die ene pion had ik even een vakje verder moeten schuiven en dan konden de stukken in het doosje. Maar dat deed ik dus niet – wat maakt het allemaal uit? – en toen kon de witspeler ineens met een kleine combinatie een niet meer tegen te houden vrijpion creëren. Vol walging weglopend stootte ik hard mijn hoofd tegen een ijzeren balk die daar speciaal in de zaal hangt voor mensen als ik. Eigen schuld dikke bult.

Het was dus de teamleider die de spanning weer in de wedstrijd terugbracht. Fijn is dat. Vier partijen waren er nog aan de gang: die van Wouter, Henk, Frits en Elwin, en daar moesten 2,5 punten uit komen voor de teamzege. Maar of dat wel zou gaan lukken was helemaal niet zo zeker. Elwin zou vermoedelijk wel gaan winnen, Henk stond beter – maar was dat genoeg? – Wouter had een plusje en Frits zou het héél moeilijk gaan krijgen. Spannend hoor. Was ik nu zelf maar niet zo stom geweest om … boem, nog een keer tegen die ijzeren balk.

Gelukkig bracht Henk snel duidelijkheid. De hele partij was steeds binnen de remisemarge gebleven maar het was wel Henk die aan het stuur zat. Over links, over rechts, door het midden, altijd moest de zwartspeler zich wel weer ergens tegen wapenen. Toen hij dat tegen de 40ste zet eenmaal naliet was Henk er als de kippen bij om toe te slaan. Een vijandelijk stuk kwam in een penning terecht en was reddeloos verloren. Taaiheid loont, dat blijkt maar eens te meer. Punt voor ons. En zo zet Henk zijn zegereeks in het tweede (4 uit 4) nu ook een klasse hoger onverdroten voort. Grote klasse.

Die overwinning bracht de eindzege dichtbij. Rekenend op het punt van Elwin hoefde nu alleen nog maar of Wouter of Frits remise te halen. Dat moest toch wel kunnen? Wouter had de opening niet goed gedaan. Hij had het centrum cadeau gegeven om op de damevleugel naar voren te trekken maar dat had niet goed uitgepakt. De witspeler ging inderdaad recht door het midden, drukte daar Wouters stukken naar impopulaire plekken en toen hij de definitieve klap kon uitdelen – deed hij dat niet! In plaats daarvan volgden er een paar minder overtuigende zetten en kon Wouter weer helemaal in de wedstrijd terugkomen, sterker nog hij won een pion. Die bleek evenwel niet te houden en toen stond vast wat het resultaat zou zijn: remise.

Frits had een zijvariantje voorgeschoteld gekregen. Nu pleegt dat soort spul niet erg correct te zijn (want anders speelde iedereen het wel), maar het heeft wel het voordeel dat de een precies weet waar hij mee bezig is en de ander het maar achter het bord moet zien te verzinnen. De stelling die eruit voortkwam was uitermate gecompliceerd en vol offers en tegenoffers. Zittend achter mijn computer kan ik vertellen dat Frits op zet 13 een kwaliteit heeft kunnen winnen. Maar daarvoor moest je wel even een mijnenveld oversteken, het smalle pad door het labyrint vinden en weten wie De Mol is. Dat lukte Frits begrijpelijkerwijs niet en toen kreeg hij de hele tent over zich heen. De rest van de partij liep hij achter de feiten aan. Ergens heeft zijn tegenstander nog de zaak met een grote klap kunnen beëindigen maar in plaats daarvan koos hij voor de langzame martelmethode. Tot diep in het eindspel ging het door maar de Arnhemmer liet niet meer los. Een nul dus.

Dat bracht de stand op 3,5-3,5 met alleen Elwin nog achter het bord. Die had eigenlijk ook willen afzeggen maar toen hij hoorde dat Vincent en Frank hem al voor waren geweest was hij toch zaterdagmorgenvroeg in Antwerpen op de trein gestapt, wat een hele onderneming is, want om ons nog beter van dienst te kunnen zijn had de NS tussen Nijmegen en Arnhem bussen ingezet, om zo pal voor enen in de speelzaal te arriveren. Kijk, daar krijg je een teamleider mee op de banken! Het leek er aanvankelijk op dat de energie die de lange reis had gekost ten koste van zijn concentratie was gegaan, want de opening ging niet naar wens. Maar langzamerhand keerde hij de situatie naar zijn hand en klaarde de lucht volledig. En zo was het tegen de tijd dat hij als laatste overbleef volstrekt duidelijk dat Elwin ging winnen. En Voorschoten dus ook. Hij liet er dan ook geen gras over groeien en voerde de partij met vaste hand naar winst. Dat is nou mooi: van verre komen om je team bij te staan en dan het winnende punt binnenbrengen. Voorschoten hoera.

Inmiddels sijpelden er berichten binnen van het tweede. Ze gingen verliezen van het sterke Bergen op Zoom. Nee, ze gingen toch niet verliezen van het sterke Bergen op Zoom want een alles of niets spelende Gerben won op bord 1! Shit, ze verliezen toch, want… maar daarover mogen ze zelf vertellen. Gelukkig maar dat Guiseppe van die lekkere pizza’s heeft en dat ik een damspel in huis heb, want dat is wat Igor en Gerben vonden dat ze maar het beste konden gaan doen. Als ik het goed begrepen heb verloren ze van elkaar.

   ASV 2                    2070 - Voorschoten 1            2090  3½ - 4½
1. Sander Berkhout          2160 - Elwin van der Auweraert  2281   0 - 1
2. FM Peter Boel            2149 - Midas Ratsma             2148   1 - 0
3. Koert van Bemmel         2101 - Peter Wilschut           2257   0 - 1
4. Richard van der Wel      2077 - Rosa Ratsma              1927   0 - 1
5. Johan Wolbers            2048 - Frits Fritschy           2071   1 - 0
6. John Sloots              2053 - Wouter Noordkamp         1991   ½ - ½
7. Jan Knuiman              1987 - Henk Schouten            2115   0 - 1
8. Remco Gerlich            1981 - Sander Hilarius          1933   1 - 0

Sander Hilarius


Drama in Brabant

We hadden een punt! We hadden gewoon 4-4 tegen Bergen op Zoom dat in de sterkst mogelijke opstelling aantrad. Met een gemiddelde rating van 2107. Een remise-aanbod was genoeg om met een opgewekte stemming naar huis te rijden. Met 7 punten zijn we zo goed als veilig. Maar dat aanbod bleef uit. Symon dacht dat hij niet meer kon verliezen. De omstanders zagen echter dat hij ook onmogelijk nog kon winnen en dat verder doorspelen maar tot één uitslag kon leiden. En dat moesten we lijdzaam aanzien.

De wedstrijd van het tweede begon al op donderdagavond met een prima remise van Jip tegen Thomas Beuman (2149). Het was jammer dat het toreneindspel in de uitvluggerfase niet in winst kon worden omgezet. Een opmerkelijk debuut in de KNSB! Op de wedstrijddag boekten David en Igor strakke overwinningen. Bert verloor naar eigen zeggen kansloos en bij Marcus en Roderick zorgde één onnauwkeurige zet dat een zeker lijkende half een pijnlijke nul werd.

Alle hoop was gevestigd op Gerben die op bord 1 een zeer ingewikkelde partij speelde. Vanaf het begin was de stelling razend scherp, waar beide spelers veel tijd aan kwijt raakten. Gerben leek steeds de overhand te hebben, zeker toen hij een kwailteit won, maar eenvoudig werd het nooit. Gerben gaf even later een stuk voor 3 pionnen, maar ook dat maakte de stelling niet overzichtelijker. En de materiaalverhouding ook niet: dame, toren, loper en 4 pionnen tegen dame, 2 lopers, paard en pion. De loper van Gerben moest op g1 het mat op h2 dekken en de 3 pionnen op de koningsvleugel (f3, g2, h3) konden niets vanwege de gevaarlijke zwarte loper op de witte diagonaal. Zwart probeerde zijn paard naar g3 te brengen, maar Gerben kon dat steeds voorkomen door een dreigende dubbele aanval. Dat betekende dat de vierde pion van Gerben van a2 naar a4, naar a5, naar a6 en naar a7 kon lopen. Hein Donner zou er een mooi verhaal aan hebben kunnen wijden. De loper op de diagonaal werd door de toren onschadelijk gemaakt waarna het pleit beslecht was. Gerben was de held van de dag.

Maar het einde laat zich raden. Ik kan me geen langere terugreis herinneren. Onze jeugd heeft het wel voortreffelijk gedaan.

   Bergen op Zoom           2107 - Voorschoten 2            1961  4½ - 3½
1. Semen Minyeyevtsev       2111 - Gerben van der Hoeven    1898   0 - 1
2. FM Werner van den Brande 2252 - Roderick van Kempen      1999   1 - 0
3. Freek Schouten           2079 - Igor Damen               2013   0 - 1
4. Arjon Severijnen         2139 - Bert Houweling           2091   1 - 0
5. Thomas Beuman            2149 - Jip Damen                1779   ½ - ½
6. Tony Peleman             2055 - Marcus Driessen          2086   1 - 0
7. Marcel van Herck         2022 - David Jongste            1815   0 - 1
8. Erwin Plomp              2051 - Symon Algera             2005   1 - 0

Marcus Driessen


9 Voorschotense deelnemers bij Noteboomtoernooi

Voorschoten was dit jaar weer ruim vertegenwoordigd op het Noteboomtoernooi. Dat kwam goed uit, want er waren extra veel prijzen. Jeugdprijs, ratingprijs, damesprijs, familieprijs, verenigingsprijs, supertrio, schoonheidsprijs en natuurlijk de hoofdprijs lagen voor het oprapen. Zeker voor Rosa die voor alle prijzen in aanmerking kwam. De anderen waren in een of meer categorieën uitgesloten.

De uiteindelijke opbrengst viel zo gezien wat tegen: Timo won het supertrio met een juiste voorspelling van de nummers 1, 2 en 3 en er werd nog wat gewonnen met pokeren tussen ronde 4 en 5 in. Met schaken had het dus allemaal weinig te maken.

Peter haalde het beste resultaat. Na een nederlaag in ronde 1 (er bleek ineens iets in de stelling te zitten), waren de kansen op een topklassering en het treffen van een topper al ernstig verbleekt en een remise tegen een jeugdtalent en een bye droegen daar ook aan bij. De zondag werd van 2 titelhouders (FM en WIM) gewonnen, waarmee Peter op 4 punten kwam, licht onder ratingverwachting.

Midas speelde wel alle partijen (“een bye is voor luie mensen”) en begon met een wat gelukkige zege op Maaike Keetman, maar in ronde 2 had hij pech tegen Fred Slingerland. Hij kwam in een eindspel met 1 a 2 pionnen minder, dus was de verwachting dat hij op de typische Slingerland-wijze van het bord gezet zou worden. Niets was minder waar. Midas speelde actief, won de pionnen achterstand terug en kwam er zelfs eentje voor. Met aan beide kanten vrijpionnen leken de beste kansen voor Midas, maar naar eigen zeggen verspilde hij ergens een tempo waarna de stelling niet meer gewonnen maar verloren was. Daarna kwamen er weer de nodige overwinningen bij zodat hij de laatste ronde op een livebord zat. Helaas viel de website uit en bovendien verloor Midas ook nog. Hij eindigde op 3,5 uit 6.

Ook Rosa speelde alle partijen en trof een paar tegenstander waartegen Midas ook speelde. Tot de laatste ronde leken Midas en Rosa kans te maken op de familieprijs, maar ook Rosa verloor de laatste en viel dus buiten alle prijzen. Ze haalde 2,5 punt en gezien de tegenstand leverde dat toch weer de nodige ratingwinst op. David scoorde met eveneens 2,5 ook wat boven zijn rating, maar hij was daar niet tevreden mee. Op de zaterdag gaf hij tegen twee jeugdspelers een toren weg, maar wist beide partijen wel met remise te beëindigen. Over het toernooi van uw verslaggever kunnen we kort zijn. De winloze reeks is weer met 5 partijen verlengd tot 16.

In de B-groep begon Timo met een remise wat hem direct kansloos maakte voor een topklassering aangezien hij op de zaterdagavond ook nog een bye had. De andere partijen op zaterdag won hij wel, maar de zondag tegen twee spelers met een nog hogere rating dan hij leverde twee nullen op. Ruurd had ook een moeizaam toernooi, maar wist door winst in de laatste ronde oogde zijn score nog wel acceptabel.

Carsten boekte op de slotdag twee zeges in de C-groep en kwam daardoor op 50%, waar hij tevreden over was. Teun begon sterk met een remise, een overwinning en weer een remise, maar daarna kwam er niet veel meer bij, waardoor de beoogde ratingwinst niet gehaald werd.

A-groep (98 deelnemers)
20 Peter Wilschut          4       2257    2234
35 Midas Ratsma            3,5     2148    2207
64 Rosa Ratsma             2,5     1927    2007
69 David Jongste           2,5     1887    1907
94 Wouter Noordkamp        1,5     1991    1848

B-groep (101 deelnemers)
41 Timo Bottema            3       1934    1833
71 Ruurd de Boer           2,5     1762    1673

C-groep (95 deelnemers)
52 Carsten van der Hoeven  3       1325    1283
64 Teun Meirink            2,5     1486    1143

Wouter Noordkamp


Derde maakt het koploper Leiderdorp lastig

Lijstaanvoerder Leiderdorp moest er echt voor gaan zitten in de eerste wedstrijd in de mooie nieuwe Kastanjeschool tegen ons derde, maar de 5-3 winst was uiteindelijk toch logisch en terecht.

De opstelling van het derde week af van anders. Timo op 1 en invaller Richard op 8 zaten op hun normale plek, maar de andere zes waren verwisseld in de hoop dat onze staart hun sterke kop zou kunnen compenseren. Het pakte anders uit: aan de kop werd inderdaad met 4-0 verloren, maar de staart gaf bij twee winstpartijen ook twee remises af.
Bovenaan ging Jip er in 20 zetten hard vanaf, maar de andere drie bleken taaie verdedigers. Uiteindelijk lukte het geen van de drie om een halfje te sprokkelen en ging het bij Timo, Ruurd en Bernard toch mis.

Richard speelde een regelmatige remise en Sander, Hans en Gert leken te gaan winnen. Sander deed dat inderdaad door nauwkeurig de wilde acties van zijn tegenstander te weerleggen. Hans won de opening en werd toen verrast door een fraaie wanhoopscombinatie die hem een pion kostte. Hij bleef actief spelen, zocht complicaties en zag zijn tegenstander ineens opgeven in remisestand met ongelijke lopers. Bij Gert tenslotte werd het een waar foutenfestival. Het begon met een gratis kwal voor hem, hij bracht zichzelf toen toch in moeilijkheden, verloor een stuk en won dat even later met een vork terug. In de uitvluggerfase kon hij de opgelegde winst weer niet vinden en liet op zijn beurt een vork toe. Dat het toen nog remise werd was meer geluk dan inzicht. De wedstrijd was toen echter al beslist.

   Leiderdorp 1             1901 - Voorschoten 3            1834   5 - 3
1. Nick Hortensius          2083 - Timo Bottema             1988   1 - 0
2. Giel van Rijn            2026 - Jip Damen                1771   1 - 0
3. Rolf Corstjens           1834 - Ruurd de Boer            1738   1 - 0
4. Wim Kentstra             1977 - Bernard van Deelen       1737   1 - 0
5. Michiel Bekker           1877 - Sander Hilarius          1896   0 - 1
6. Edwin Poels              1816 - Gert Both                1904   ½ - ½
7. Mats van Lit             1805 - Hans Lindeboom           1900   0 - 1
8. Ivo Lucas                1787 - Richard van Offeren      1741   ½ - ½

Gert Both


Weer in de prijzen op NK snelschaak voor clubteams

Net als vorig jaar is Voorschoten op het NK snelschaak voor clubteams in Den Bosch 3e geworden in de B-categorie (tot 2100) en op de 12e plaats in totaal geëindigd. In vergelijking met vorig seizoen speelden Midas en Peter in plaats van Igor. Roderick, Wouter en Timo waren opnieuw van de partij.

De B-categorie bestaat altijd deels uit teams die zijn samengesteld om net onder de 2100 uit te komen en zodoende voor de prijzen te gaan. Drie sterke spelers en een vierde met lage rating om het gemiddelde omlaag te trekken moeten dan voor succes zorgen. Voorschoten heeft deze luxe niet, want er zijn altijd precies genoeg spelers om een team te vormen. Groot was dan ook de verrassing toen bij het uitkomen van de nieuwe ratinglijst bleek dat we op 2099 waren uitgekomen. Wouter moest daarvoor wel zijn vier laatste partijen in Wijk aan Zee verliezen, maar dan heb je ook wat.

De derde plaats vorig jaar kwam als een grote verrassing, maar nu lagen de verwachting dus wel iets hoger. De dag begon met tegenwind. Letterlijk wel te verstaan. Over een stukje dat Midas normaal in 5 minuten fietst, deed hij nu bijna 5 keer zo lang, dus we vertrokken ietwat vertraagd richting het zuidoosten alwaar we keurig op tijd arriveerden. Er was een briljant wisselschema uitgedacht. Waar normaal bij een vijftal nummer 5 begint met een vrije ronde, dan nummer 4 enzovoort, besloten wij de volgorde om te draaien. In een grote groep met Zwitserse indeling komt het op de laatste ronden aan en dan leek het wel handig met zowel Midas als Peter te spelen.

De eerste ronde tegen Het Kasteel zou een warming-up moeten zijn, maar werd een wake-up call. Met de nodige moeite werd met 2,5-1,5 afgerekend met twee piepjonge talentjes en twee wat oudere spelers. Daarna wachtte landskampioen En Passant. Het werd 4-0, waar vooral Wouter van baalde. Tegen Manuel Bosboom bereikte hij een uitgedunde stelling met een stuk meer, waar nauwelijks compensatie tegenover stond. Onder druk van de klok ging het echter toch mis. Eerst ging er een stuk verloren en toen ook het eindspel. Met een 2-2 ging de eerste pauze in. Na iedere drie ronden was er een korte of langere pauze en onze resultaten kwamen in dezelfde blokjes van drie.

Ronde 4-6 leverden zes punten op en een plaats in de subtop. Daarna volgde een blok van drie nederlagen en toen werd het tijd voor beraad. Met 9 uit 9 zou er een flinke eindsprint nodig zijn om in de prijzen te vallen, dus werd besloten dat Midas en Peter zouden blijven spelen en de anderen wat meer tijd aan het schaatsen konden besteden. Daardoor raakte de focus wel een beetje verschoven getuige de conversatie tussen de ronden door: “Wie staat er eerste?”, “Groothuis”, “Welk team zeg je?”, “Oh, je bedoelt in het schaaktoernooi? Geen idee.”

Het leverde wel succes op, want het volgende blok van drie leidde weer tot drie zeges. En dat was nodig ook. In de tussenstand na 11 ronden bleken er nog 10 B-teams boven ons te staan. Maar de verschillen waren klein, koploper Sissa stond maar 2 punten voor. Wel hadden wij de minste bordpunten.

Dat de verschillen inderdaad klein waren, bleek in ronde 13, toen Sissa de tegenstander was. Het werd een behoorlijke teleurstelling. Timo won soepel, Midas kreeg een gewonnen stelling tegen Europees kampioen Jorden van Foreest, maar bleek ineens toch verloren te hebben. Ook Wouter en Peter kregen fraaie stellingen, waar alleen Peter een halfje aan over hield. In ronde 14 bleek het sterke Dordrecht de tegenstander en dat werd met hangen en wurgen 2-2.

Het podium leek ver weg, maar Midas had er nog wel vertrouwen in. Duidelijk was dat er dik gewonnen moest worden. De loting zat mee, want met Voerendaal 2 troffen we eindelijk weer een team met rating onder 2000. Bovendien bleken zij de vermoeienissen van een lang toernooi te voelen, want op alle borden werd soepel gewonnen. De partij van Midas was daarbij fraai. Vanuit de opening ging hij op de zwarte koning af en met bord vol stukken bleek d5-d6 mat te zijn.

Toen begon het wachten tot de prijsuitreiking en tot onze verrassing waren we toch nog als derde geëindigd. Daarna werden op zo ingewikkeld mogelijke wijze het inschrijfgeld afgerekend, het prijzengeld verdeeld en de pizza’s betaald.

Het resultaat van vorig jaar dus geëvenaard, maar de conclusie dat Igor net zo goed is als Midas en Peter samen is misschien wat kort door de bocht. De tegenstand was sterker dan vorig jaar en Peter haalde als enige een score boven de 50% met 11 uit 13. Peter is tegenwoordig een bekende Voorschotenaar, want sinds een artikel met foto in het Witte Weekblad wordt hij herkend bij de supermarkt. Hij nuanceerde zijn score zelf overigens met de opmerking dat hij tegen de twee topteams door het wisselschema toevallig reserve was.

Bij de prijsuitreiking klonk er wat onzekerheid door of het toernooi volgend jaar weer door HMC georganiseerd wordt. Als dat niet zo is, zou dat zonde zijn, want de locatie is prima (wel wat ver weg) en de organisatie was dat dit jaar ook.

Eindstand:
 1 En Passant 1             15-27   49
 2 Charlois Europoort 1     15-24   46
 3 Accres Apeldoorn 1       15-23   44
 8 HMC Calder 5             15-19   35 (1e groep B)
10 Zukertort Amstelveen 1   15-18   33 (2e groep B)
12 Voorschoten              15-18   32 (3e groep B)

Midas     5,5 uit 13	TPR 2174
Peter     11  uit 13    TPR 2368
Roderick  5,5 uit 11    TPR 2071
Wouter    4,5 uit 12    TPR 1926
Timo      5,5 uit 11    TPR 1987	

Wouter Noordkamp


Voorschoten 6 haalt weer gelijkspel

Het begon allemaal zo goed, de sfeer was uitstekend, er werden vlaai en gevulde koeken uitgedeeld en na drie kwartier had Gerard al het eerste punt binnen. Hij werd een uur later gevolgd door Ivo die met een stuk achter toch remise maakte. Toen een uitstekende Carsten met de volle winst. En daarna Michiel met remise, waar hij zomaar had kunnen verliezen. Wat kon er nog misgaan? Ik liet mij na een foute koningszet mat zetten, en Bart had een moeilijk eindspel met paard meer maar 3 pionnen minder, die aan een opmars op de koningsvleugel bezigwaren. Hij kon het helaas niet bolwerken, en zo was het opeens toch 3-3 geworden.

Christine van der Ven


PH-beker ronde 4: Elwin ontsnapt

De 4e ronde van de Piet Houwelingbeker stond in het teken van teleurstelling over gemiste kansen. Dat gold onder andere voor bord 1. Elwin kreeg tegen Frits een goede stelling, maar ineens had Frits een sterke aanval die uiteindelijk leidde tot een gewonnen eindspel. Na wat verwikkelingen kreeg Frits een eindspel van dame tegen toren. Dit kan nog lastig zijn, maar is normaal gesproken wel gewonnen voor de dame. Frits miste een simpele torenwinst, waardoor hij wat meer moeite moest doen. Toen had Elwin ineens een patgrap waarmee hij alsnog remise wist af te dwingen.

Daardoor kreeg de winnaar van bord 2 de kans medekoploper te worden. Peter greep die kans met beide handen aan door op het oog eenvoudig van Ruurd te winnen. Het duel Voorschoten 1-Voorschoten 2 werd 0-2, maar wel op heel verschillende wijze. Wouter toonde aan dat het gebrek aan vertrouwen van zijn teamleider wellicht terecht was door tegen Henk in een eindspel in één zet zijn loper weg te geven. Marcus offerde Frank van het bord tijdens een fraai slot. Midas stond lang slecht tegen Richard, maar wist uiteindelijk toch nog te winnen. Tot slot bracht Sander de stand Sander-Philidor op 3-0 door nu ook Willem van Briemen te verslaan.

In de B-groep speelden de 6 koplopers tegen elkaar. Rijk won in een dubbeltoreneindspel een pion tegen Joop, wat genoeg bleek voor de winst. Peter van der Hoeven versloeg Frans Palm in een hevig tijdnoodduel. Pechvogel van de dag was Willem Oudhof die lange tijd een stuk voor stond tegen Chris de Weert, maar uiteindelijk toch nog verloor. Bert Hogendoorn won verrassend van Gerard Huijing. Tot slot was er een speler die zich versliep, maar spelers van het eerste zijn daar kennelijk toch wat bedrevener in, want deze keer liep het af met een nul.

Zie de uitslagen en stand van ronde 4.

Wouter Noordkamp


Vertrouwenscrisis leidt tot grote zege van het eerste

Het eerste heeft in het ‘degradatieduel’ tegen De Pion hard uitgehaald en met 6,5-1,5 gewonnen. Daardoor is de middenmoot weer bereikt.

Vooraf werd er met enige zorg naar deze wedstrijd uitgekeken. Voor beide teams was het seizoen tot dan toe niet echt verlopen zoals de bedoeling was. Met name de spelers van De Pion bleken vooral erg goed in het weggooien van matchpunten en stonden dus pas op 1 punt. Voorschoten stond er weliswaar beter voor, maar een nederlaag zou betekenen dat de degradatiezone bereikt zou worden en dat is nooit de positie waar je je vooraf op richt. Alleen Vincent bleek hier nog niet echt wakker van te liggen. Complicerende factor was dat teamleider Sander in het tweede moest invallen, waardoor hij minder gelegenheid had om iedereen in de gaten te houden. Vorig jaar was de wedstrijd nog in een kansloze nederlaag voor de Voorschotenaren geëindigd.

Toen uw verslaggever om 12.05 bij de speelzaal aankwam, was daar sprake van een onwerkelijke situatie. Al 8 spelers waren aanwezig en al het materiaal stond al klaar. Zelfs de klokken bleken al ingesteld door de wedstrijdleider, maar daarover later meer.

Na anderhalf uur stond de eerste remise op het scorebord. Wouter speelde aan bord 8 een Wouter-opening, zijnde een paar varianten door elkaar gooien en al snel het gevoel hebben tegen een minnetje aan te kijken. De varianten waren dan ook al weer twee weken geleden bekeken, zo lang onthouden is kennelijk lastig. Toen hij een remiseaanbod kreeg, besloot hij dat na ampel beraad aan te nemen. En ampel moeten we in dit geval letterlijk nemen. Zelden zal er over een remiseaanbod zo uitgebreid en langdurig nagedacht zijn als over dit aanbod. Namelijk een dag en 10 minuten. In de voorbereiding was de mogelijkheid van een vlug remiseaanbod al ter sprake gekomen. Normaal gesproken is doorspelen dan het advies, want je komt ten slotte om te schaken. De combinatie van slechte vorm, naweeën van griep en de behoefte aan een plaatsvervangend teamleider bracht daar wel wat nuance in aan. Omdat Sander tijdens de partij geen advies zou kunnen geven, besloot Wouter vooraf maar te overleggen wat te doen: “moet ik sowieso doorspelen of mag ik zelf beslissen?” Het antwoord van Sander liet aan duidelijkheid niets te wensen over: “neem aan, want voor je het weet gaat het weer mis.” Altijd fijn, zo’n teamleider met een rotsvast vertrouwen in zijn spelers. Toen het remiseaanbod daadwerkelijk kwam had Wouter nog 10 minuten nodig om te beslissen of hij weerstand zou bieden aan zijn teamleider, maar omdat de stelling sowieso enorm zou vervlakken, besloot hij dat niet te doen. Sander sprak zijn waardering uit over deze beslissing met de opmerking dat het nu in ieder geval niet zo laat zou worden. Wouter mocht zich de rest van de middag wijden aan het teamleiderschap en het cryptogram.

Nu het gevaar aan bord 8 was geneutraliseerd, konden de andere spelers zich zonder zorgen op hun eigen partij richten. Vincent maakte een echte Vincent-entree. Dat hij zeker een kwartier te laat komt, is ondertussen wel bekend, maar toen de kleine wijzer van de klok de één reeds gepasseerd was en hij nog steeds niet te bekennen was, maakte enige ongerustheid zich van sommige spelers meester. Sander besloot te bellen en uit de zeer heldere directieve manier waarop zijn kant van het gesprek verliep, bleek dat hij Vincent wakker gebeld had. Met 50 minuten tijdsachterstand begon Vincent aan het duel. Zijn tegenstander maakte hier niet echt gebruik van, want op zet 11 gaf deze een pion weg en in een poging dit ‘pionoffer’ te rechtvaardigen, liet hij twee zetten later zijn dame insluiten. Daarna wisselde de materiaalverhouding nog een paar keer omdat Vincent de minst complexe weg naar winst volgde. Dat de partij zet 40 nog haalde was eigenlijk een wonder. Na afloop merkte Vincent op dat zijn late aankomst de tegenstander natuurlijk in verwarring had gebracht. Dat zou kunnen, maar dit lijkt me toch niet voor herhaling vatbaar.

Daarna duurde het lang voordat er tekening in de strijd kwam, maar toen ging het ineens ook hard. De Pionspelers maakten hun reputatie van gemiste kansen volop waar. Peter speelde een naar eigen zeggen echte Peter-partij. Rustig de stukken rondspelen op een positioneel gezonde manier. In een eindspel met zware stukken was de pionnenstructuur nogal vreemd. Toen wit op de verkeerde pionnen afging, kwam Peter er eentje voor en ging bovendien hardhandig met zijn stukken op de witte koning af.

De volgende die klaar was, was Midas. Hij scoorde de Midas-uitslag, te weten een remise. Een jaar geleden zou de lezer hier hard gelachen hebben, maar sinds Midas heeft ontdekt dat een schaakpartij naast 1-0 en 0-1 nog een derde uitslag kan hebben, zet hij die volop op het scorebord. Dit was alweer zijn vierde halfje van het seizoen. Deze keer hielp zijn tegenstander daar wel aan mee. Na een in de ogen van Midas saaie opening ontstond een positionele partij waarin zijn tegenstander toch wel voordeel leek te hebben. Maar Midas weet het dan altijd wel weer te compliceren zodat het toch leuk wordt en dat was nu niet anders. Toen beide spelers hun stukken richting de vijandelijke koning gooiden en daarbij niet op een pionnetje meer of minder keken, miste Midas’ tegenstander een opgelegde winstkans. In plaats daarvan offerde hij zijn toren om eeuwig schaak af te dwingen.

Ook Frank bracht een punt binnen. Hij had ontdekt dat zijn tegenstander wel eens koningsgambiet speelde en had zich daar vooraf al op verheugd. En inderdaad. Hij pakte de pion en ging vervolgens in de verdediging. Toen wit de kans miste om de zwarte stelling uit elkaar te spelen, had Frank gewoon een pion meer en nam het initiatief over. Helaas kwam toen het onvermijdelijke Frank-trucje (ziet er leuk uit, maar bevat een lek), waarmee hij zijn voordeel in één zet weggaf. Zijn tegenstander zag het echter niet en toen kon Frank zich op de witte koning uitleven. Twee kwaliteitsoffers leidden tot een fraai mat. Jammer genoeg gunde wit hem niet het genoegen de matzet te mogen uitvoeren.

Ook Frits bracht een punt binnen. De start van zijn partij was moeizaam. De heren kwamen er na 8 zetten achter dat ze de klok niet aangezet hadden. Met het huidige speeltempo toch onhandig, want het kost 4 minuten bedenktijd en bovendien zijn er wedstrijdleiders die het speeltempo met zettenteller instellen en nu weet de klok niet wanneer zet 40 gehaald is. Mij leek de simpele oplossing dat beide spelers gewoon 8 keer om en om de klok in zouden drukken, maar dat vonden spelers en wedstrijdleider te ingewikkeld, zodat ze maar gewoon op zet 8 begonnen met het spelen met klok.
Frits zag in het vervolg een remiseaanbod geweigerd worden. Of hij daarna last had van de Frits-kijk (optimistisch) op zijn stelling, ik weet het niet, hij offerde in ieder geval een paard voor een gevaarlijke vrijpion. Dit bleek echter op een hallucinatie gebaseerd, maar wit geloofde hem kennelijk, want hij sloeg het offer af. Gevolg was een dubbeltoreneindspel waarin Frits een andere vrijpion kreeg die heel snel naar de overkant rende. 5-1, een ongekende weelde.

Elwin (natuurlijk hij weer, waarom Wouter de naam heeft altijd lang bezig te zijn is een raadsel) en Rosa mochten de score nog wat verder opvoeren. Elwin was voortvarend op de zwarte koning afgegaan, maar dat had niet opgeleverd wat hij ervan verwacht had. Het resultaat was namelijk een eindspel met een pion minder en later zelfs twee en ook nog eens veel minder bedenktijd. Daar stonden wel actieve stukken tegenover.
Elwin wist zet 40 te halen om er vervolgens achter te komen dat hij er maar een kwartier bij kreeg. De wedstrijdleider bleek alle klokken met de verkeerde optie te hebben ingesteld. Het corrigeren van de bedenktijden had vervolgens nog de nodige voeten in de aarde, maar Elwin liet zich niet afleiden. Hij wist af te ruilen naar een dubbeltoreneindspel, waarin zijn torens zo actief stonden dat de remise ondanks de twee pionnen minder in zicht was. Het materiaal dunde verder uit en uiteindelijk bleef er een eindspel met allebei een toren en twee pionnen over. De zwarte pion stond weliswaar op c2, maar dat maakte niet uit want de witte toren op c8 verhinderde promotie. Toen volgde er helaas nog een Elwin-momentje (even concentratieverlies na goed gespeelde partij). Tevreden dat hij de remise binnen had, pakte hij met zijn koning gedachteloos een pion op g4, waarna zwart met de manoeuvre Te4 (schaak!)-c4 de witte toren kon onderbreken en promotie kon afdwingen. Uw verslaggever zag dit onmiddellijk en vond het tijd om de blik even af te wenden van de ellende die hij zojuist had gezien. De zwartspeler verzonk in diep gepeins. Bij terugkeer in de speelzaal waren de heren een zet verder en stond er een remisestelling op het bord. Toch verkeerd gezien? Het was onwaarschijnlijk dat Elwin deze manoeuvre zou overzien, nog onwaarschijnlijker dat zijn tegenstander het na lang nadenken ook niet zag en bovendien beweerde toeschouwer Roderick dat de betreffende stelling helemaal nooit op het bord had gestaan. Bij het invoeren van partij bleek gelukkig dat de aftakeling nog meevalt en zwart inderdaad simpel had kunnen winnen. Nu werd het dus remise.

Rosa speelde een Rosa-partij: solide opzet, plusje wordt plus. In de tijdnoodfase miste ze een fraaie afsluiter door af te ruilen naar een eindspel waarin ze een stuk kon winnen, maar het eindspel dat nu overbleef, bood ook prima winstkansen. Zwart bood nog remise aan in verloren stelling, maar Rosa liet zich niet afleiden en pakte overtuigend het punt. Met 4 uit 5 is ze nu topscorer.

Zo eindigde een wedstrijd vol met verwachte gebeurtenissen in een onverwacht hoge zege. Met de komst van de nieuwe stukken is het thuiscomplex afgewenteld, want dit was alweer de derde zege in vier wedstrijden. Ook het tweede won opnieuw in eigen huis, dus alle reden om de punten te vieren met pizza en vooral tiramisu van Giuseppe.

   Voorschoten 1            2126 - De Pion 1                2109  6½ - 1½
1. Peter Wilschut           2257 - Stefan Colijn            2258   1 - 0
2. Elwin van der Auweraert  2281 - Thierry Penson           2185   ½ - ½
3. Midas Ratsma             2148 - Jan van Mechelen         2186   ½ - ½
4. Vincent Blom             2210 - Pim Eerens               2106   1 - 0
5. Frits Fritschy           2071 - Ludo Tolhuizen           2104   1 - 0
6. Rosa Ratsma              1927 - David Du Pont            2056   1 - 0
7. Frank den Herder         2125 - Robert Schuermans        2013   1 - 0
8. Wouter Noordkamp         1991 - Charles Kuijpers         1966   ½ - ½

Wouter Noordkamp


David Jongste Leids kampioen tot en met 16 jaar

David Jongste is vandaag (2 februari) winnaar geworden van de B-junioren in de Leidse regio. In de meivakantie mag hij daarom naar het Nederland jeugdkampioenschap dat dit jaar in Rotterdam wordt gespeeld.

De strijd ging tussen David en vijf anderen (Rolf Corstjens, Robin Schenkelaars, Joel vd Werf, Leon Guis en Carsten vd Hoeven). David won alle partijen en eindigde met 5 punten. Rolf volgde met 4 punten. Robin daarachter met 3 punten. Leon en Joel eindigden beiden met 1,5 en Carsten was hekkensluiter met 0 punten.

Jip Damen heeft zich ook geplaatst voor NK, maar daar hoefde hij niet voor te spelen. Hij was de enige deelnemer in de A. Maar dus wel mooi jeugdkampioen van de LSB! Rosa was al automatisch geplaatst voor het NK en Midas en Elwin kunnen een vrijplaats aanvragen.

Marcus Driessen


Weer een strohalm gemist..

Het derde is met een ongelukkig seizoen bezig. Na het onnodige gelijkspel tegen Oegstgeest3 liet het nu LSG5 met de nipte winst ontsnappen. Beide zijn directe concurrenten in de degradatiestrijd. Veel kansen komen er niet meer.

Jip was snel klaar. In zijn bekende stijl besprong hij tegenstander Frank Korving, diens stelling dan, at de koning kaal en kreeg toen ook nog hulp van zijn machteloze tegenstander. Ook Bernard leek snel te gaan winnen met een mooie pionnendoorbraak in het centrum. Helaas, even later was alles geruild en was het remise geworden.
Bij de rest duurde het lang voor er tekening kwam. Hans zag weinig, zoals hij het uitdrukte. Hij liet een slagwisseling toe die materiaal kostte en vervolgens bleken de stukken van zijn tegenstander veel beter te staan dan de zijne, een jammere nul.
Timo offerde een pion voor ‘wat druk’, maar raakte er toen nog een kwijt en moest alle zeilen bijzetten om compensatie te vinden. Dat deed hij ook en redde zich met een herhaling naar remise. Bij mij bleef het gelijk van begin tot eind, zodat ook dat remise werd. Invaller Arno speelde langzaam en massief, kreeg duidelijk initiatief en won een paar pionnen. Ondanks opkomende tijdnood maakte hij het keurig af en bracht ons weer op voorsprong: 3½-2½.

Toen waren er nog twee partijen gaande, die van Ruurd en Sander, beide nog met een behoorlijk vol bord, complicaties en weinig tijd.
Ruurd had een stuk geofferd voor een mataanval, die dat niet bleek te zijn en zelfs geen eeuwig schaak opleverde. Wel won hij het stuk terug. Toen was het de beurt aan de tegenstander, die een paar schaaks gaf en net toen hij kon afwikkelen naar een gewonnen lopereindspel pardoes remise aanbood. Ruurd keek niet op of om, raasde door en deed a tempo zijn zet, waarna het verloren eindspel op het bord kwam en simpel tot zijn verlies leidde. Daar ging ons gelijkspel.
Sander had lange tijd gezocht en niets gevonden, verloor in tijdnood een pionnetje, maar joeg toen de andere koning precies zo op dat die de vrijpion doeltreffend kon ondersteunen. Na wat spartelen was het gebeurd en was de 3½-4½ nederlaag een feit.

   Voorschoten 3            1839 - LSG 5                    1810  3½ - 4½
1. Timo Bottema             1988 - Michael Kubbenga         1921   ½ - ½
2. Gert Both                1904 - Albert van Os            1892   ½ - ½
3. Hans Lindeboom           1900 - Johan Stins              1852   0 - 1
4. Arno Egberts             1779 - Wybe Evenhuis            1813   1 - 0
5. Sander Hilarius          1896 - Rick Derksen             1825   0 - 1
6. Ruurd de Boer            1738 - Bart van den Bosse       1770   0 - 1
7. Jip Damen                1771 - Frank Korving            1797   1 - 0
8. Bernard van Deelen       1737 - Jan Verheijen            1611   ½ - ½

Gert Both


Verrassende ontwikkelingen in de 15de ronde van de IC

Al weken lang gaat Frits Fritschy met groot machtsvertoon aan de leiding van de interne competitie: 9 winstpartijen en 3 remises. Na vanavond is er één verliespartij bij gekomen via een verrassend sterke winst met zwart door Roderick van Kempen. Op ruim 100 punten volgt nu Midas Ratsma die met enig geluk Rijk Verstraten een stuk ontfutselde en zodoende op de nul hield. In de achtervolging liep regerend kampioen Peter Wilschut ernstige averij op door een op dreef zijnde Marcus Driessen. Symon Algera bracht, na afgelopen maandag dameverlies tegen Bernard van Deelen, Frank den Herder zijn 5de nederlaag van dit seizoen in de IC toe. Alles met elkaar zijn dit bepaald geen verwachte uitslagen.

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer


Voorschoten 5 verliest van Sassenheim en Leiderdorp

Voorschoten 5 - Sassenheimse Schaakclub 2
Deze wedstrijd werd op 16 januari (2 partijen) en 23 januari (de overige 4 partijen) gespeeld. Hoewel zelfs onze clubnestor was ingeschakeld als vervanger van één van de teamspelers, was het na de eerste 2 partijen al 2–0 voor onze tegenstanders. De 23e zouden we dat dan wel even recht zetten. Niets was minder waar. Na een eindstand van 2½–3½ dropen we teleurgesteld af naar huis voor een onrustige nacht met vele beelden van gemiste kansen voor ogen. Slechts Frans, Hans en Cees (remise) zorgden voor onze punten.

   Voorschoten 5                 - Sassenheimse Schaakclub 2      2½ - 3½
1. Henk van der Hilst       1439 - R.M. Alferink            1603   0 - 1
2. Frans de Klerk           1405 - R. Venhorst              1452   1 - 0
3. Bert Hogendoorn          1392 - F.W. Spruijt             1308   0 - 1
4. Willem Oudhof            1305 - J. de Haas               1379   0 - 1
5. Hans Wolthuis            1427 - H. Hietbrink             1511   1 - 0
6. Cees Besuyen             1141 - L. v.d. Meer             1049   ½ - ½

Leiderdorp 4 – Voorschoten 5
Aangezien Hans ons vertelde dat onze tegenstander nog geen wedstrijd had gewonnen en wij daarom dachten een gemakkelijke avond te krijgen, verliep de avond toch wat anders. Slechts Willem en Ruud (remise) brachten voor ons de punten mee naar huis, dus verlies met een eindstand van 4½-1½. Dag droom van misschien een kampioenschap.
Weer bleek dat de wedstrijd pas is gewonnen als de laatste zet is gedaan en dat te gemakkelijk opnemen kan leiden tot verlies. Hoewel bekend, sommigen leren het kennelijk nooit. Of worden “de oudjes” wellicht te oud voor het echte werk? Volgende keer, 27 februari a.s. tegen Leithen 3 thuis, gaan we er nu echt voor!

   Leiderdorp 4                  - Voorschoten 5                  4½ - 1½
1. L. van Osch                   - Hans Wolthuis            1427   1 - 0
2. A. Smits                 1407 - Frans de Klerk           1405   1 - 0
3. H. van Reenen            1412 - Bert Hogendoorn          1392   1 - 0
4. D. Hilarius              1353 - Willem Oudhof            1305   0 - 1
5. R.A. Roozendaal          1555 - Ruud Aalbersberg         1286   ½ - ½
6. B. Schenkelaars          1002 - Cees Besuyen             1141   1 - 0

Bert Hogendoorn


Jeugdschakers naar NK in Waalwijk

Op zaterdag 18 januari hadden de beste jeugdspelers van de Leidse regio zich in Leiden verzameld voor het Persoonlijk Kampioenschap tot en met tien jaar. Dylan, Jelle, Matthijs, Cato en Michel verschenen goed gemotiveerd aan het toernooi. Volgende week is het jaarlijkse schoolschaaktoernooi en daar willen ze in topvorm verkeren.

Om recht te doen aan verschillende schaakniveaus waren er twee groepen. In de B-groep waren Dylan en Matthijs tot aan de laatste ronde verwikkeld in een strijd om een podiumplaats, uiteindelijk wist Matthijs zijn clubgenoot een half punt voor te blijven. Cato en Michel schaakten in de A-groep. Zij moesten hun partijen noteren, maar dat deden ze niet voor niets. Op het Nederlands Kampioenschap hoort dit er namelijk ook bij. Michel schaakte het toernooi van zijn leven en wist ondanks een nederlaag in de laatste ronde keurig tweede te worden. Van 18 tot en 19 april mag hij deelnemen in Waalwijk. Samen met Cato, want zij werd 2e meisje in het toernooi.


Roderick van Kempen


Voorschotense delegatie licht teleurgesteld na Tata Steel Chess Tournament

Dit jaar deden maar liefst 8 Voorschotense spelers mee aan de dagvierkampen. De uitkomst viel hen wat tegen, maar na jaren waarin de meeste spelers in de prijzen vielen, kan dat wel eens gebeuren. Met name de tweede dag (geen enkele overwinning) was hier verantwoordelijk voor.

De bezuinigingen hebben dit jaar nadrukkelijk toegeslagen bij het toernooi. Voor de dagvierkampers betekende dat een hoger inschrijfgeld en prijzen in natura (lees: boeken). Maar goed, het toernooi bestaat nog en hopelijk volgend jaar nog steeds. Vincent was al vooruit gegaan en had in de weekendvierkampen ‘een half boek’ gewonnen. In de dagvierkampen kwam er nog een heel boek bij via een tweede plaats in groep 1B. In de eerste ronde zag het er somber uit, maar in de tijdnoodfase raakte zijn tegenstander het spoor in ingewikkelde stelling volledig bijster en gaf alles weg. De volgende twee partijen eindigden in remise.

Wouter mocht het een keer in groep 2 proberen en merkte dat in deze groep een goede stelling niet automatisch een punt oplevert, want twee plusjes leverden maar een half punt op. In de derde ronde kwam daar nog een rustige remise bij.

Gert had geen geslaagd toernooi. Overlopen in de opening, aanval onderschat, niet stand hebben kunnen houden in een wat minder eindspel leidde tot 3 nederlagen. Ruurd viel met 1,5 uit 3 in de prijzen, maar had meer verdiend. In de eerste ronde blunderde hij een dame weg, in de tweede ronde miste hij de winst in het eindspel. In de laatste partij had zijn tegenstander wat moeite met afscheid nemen van het toernooi, want deze speelde een stelling met een toren minder wel erg lang door.

Jaap won in de eerste ronde binnen het uur, maar dat bleef het enige punt. In de tweede ronde wisselde hij in goede stelling twee zetten om wat een toren bleek te kosten.

Hans was dit jaar de ster van Voorschoten. Met twee overwinningen en een grootmeesterremise won hij zijn groep overtuigend.

Ruud begon met een remise, maar daarna kwamen er geen punten meer bij. Christine zal ook op meer gerekend hebben dan de 1,5 punt die groep 9P opleverden. En dat terwijl haar tegenstander in ronde 2 de winnende zet vergezeld liet gaan van een remiseaanbod.

Weekend 1B     2-3      Vincent Blom           1,5       2233    2235
Dag 1B         2        Vincent Blom           2         2233    2220
Dag 2A         3        Wouter Noordkamp       1         2055    1940
Dag 3I         4        Gert Both              0         1904    1615
Dag 5B         2-3      Ruurd de Boer          1,5       1738    1714
Dag 7C         3-4      Jaap Korving           1         1539    1377
Dag 8I         1        Hans Wolthuis          2,5       1427    1716
Dag 9F         4        Ruud Aalbersberg       0,5       1286    1103
Dag 9P         2        Christine van der Ven  1,5       1358    1244

Zie ook de toernooisite.

Wouter Noordkamp


Koploper ziet peloton achtervolgers uitdunnen

In de derde ronde van de PH-beker heeft koploper Elwin van der Auweraert de nodige achtervolgers (definitief?) afgeschud. Zelf won hij van Midas Ratsma. Na de opening leek hij voordeel te hebben. Daarna kwam een fase waarover spelers en omstanders duidelijk van mening verschilden hoe het stond. Midas had een pion meer, maar Elwin kon gevaarlijk worden met zijn actieve stukken. Uiteindelijk wist Elwin zoveel dreigingen in de stelling te houden, dat Midas er in tijdnood eentje overzag en behaalde Elwin zijn derde zege.

Er zijn nog drie directe achtervolgers. Peter Wilschut had de hele avond nodig om zich van Henk Schouten te ontdoen. In een eindspel met loper en drie pionnen tegen paard en drie pionnen had hij een vrijpion die uiteindelijk een stuk en de partij opleverde. Frits Fritschy won een pion tegen Marcus Driessen en later nog meer materiaal waarna Marcus balend opgaf.

Verrassing van de ronde was Ruurd de Boer die Frank den Herder versloeg. Met twee torens tegen een dame leek Frank niet in de problemen te zijn, maar wellicht zette hij te optimistisch voort, waardoor Ruurd kon toeslaan. Het Wassenaarse onderonsje tussen Eric van der Marel en Timo Bottema eindigde in remise.

In de B-groep is het aantal koplopers juist flink toegenomen. Frans Palm en Rijk Verstraten, de enige spelers met 100%, hielden elkaar lang bezig in een eindspel met torens en lopers, maar geen van beide spelers wist beslissend voordeel te behalen en de partij eindigde in remise. Dit bood Chris de Weert, Joop Thierry, Peter van der Hoeven en Willem Oudhof de gelegenheid aan te sluiten bij de koplopers. Rating blijkt in deze groep een goede maatgever, want onder de 6 koplopers zijn ook de 5 spelers met de hoogste rating.
Willem Oudhof is de grote verrassing tot nu toe. Dit keer versloeg hij Nico Loomans. Michiel Bierkens, tot nu toe ook bezig aan een sterk toernooi, haakte tijdelijk af door een nederlaag tegen Peter van der Hoeven. Kijkend naar de ratingcijfertjes was de remise van Christine van der Ven tegen Jan Barendse ook een verrassing, maar we weten allemaal dat Christine sterker speelt dan haar huidige rating aangeeft.

Ronde 4 is op 13 februari. Aanvragen van een bye kan tot 2 weken van te voren.

Zie de uitslagen en stand van ronde 3.

Wouter Noordkamp


Het tweede gaat onderuit in Haarlem

Voorschoten 2 is er in de uitwedstrijd tegen HWP2 in Haarlem niet echt aan te pas gekomen ... hoewel?

Weliswaar won Henk won een keurige pot op het 1e bord, maar daaronder ging het mis. Bert speelde op 2 tegen een ervaren oude bekende, kwam goed uit de opening en ging in de aanval; zijn tegenstander verdedigde zich echter actief en nadat beide spelers kansen misten op beter (waarvan Bert de grootste ) was het uiteindelijk toch wit die aan het langste eind trok.

David kwam in een wat vreemd gespeelde Siciliaanse variant terecht en offerde na de opening een pion, maar hij kreeg daar niets voor terug – geen tegenspel – en hij werd langzaam maar zeker van het bord af geduwd. Marcus op 4 verslikte zich in een op zich niet zo gevaarlijke aanval van zijn tegenstander, wilde die met een krachtige zet weerleggen, maar zag zijn weerlegging weerlegd. Au.

Symon speelde met wit op 5 zijn eigen, ongebruikelijke opening en kwam vrij snel een pion voor; het eindspel dat ontstond leek houdbaar voor zwart, maar na een kleine onnauwkeurigheid dwong Symon stukwinst af, waarna zijn tegenstander zich 20 zetten lang liet bewijzen dat Symon een eindspel met een stuk meer inderdaad kon winnen. Igor speelde een wilde Hollandse partij, kwam goed te staan, zelfs gewonnen, maar miste diverse grote en kleine kansen en kwam uiteindelijk in een theoretisch remise-eindspel terecht.

Roderick zette zijn partij prima op, kwam beter te staan maar zette het verkeerde stuk op c4 (loper i.p.v. paard) waarna zwart zich kon bevrijden; toen zwart echter dacht een stuk te kunnen winnen drong Roderick de zwarte koningsstelling binnen... maar verzuimde met Te8 de zaak af te maken, zodat zwart de kritieke velden kon dekken en het stuk meer de doorslag gaf. Ook Gerben op het laatste bord verloor, zodat we uiteindelijk met slechts 2,5 bordpunt naar huis konden. Maar toch, bij Bert, Igor en Roderick hadden er zo maar 2+ bordpunten meer kunnen vallen en dan had de wedstrijd er heel anders uitgezien.

   HWP Haarlem 2            1942 - Voorschoten 2            1999  5½ - 2½
1. Eduard Leinwand          1944 - Henk Schouten            2077   0 - 1
2. Harry Lips               1987 - Bert Houweling           2104   1 - 0
3. Enno Noordhoff           1953 - David Jongste            1812   1 - 0
4. Rob Mulder               1965 - Marcus Driessen          2086   1 - 0
5. David Joziasse           1923 - Symon Algera             1995   0 - 1
6. Peter Beerens            1921 - Igor Damen               2001   ½ - ½
7. Jan Seeleman             1918 - Roderick van Kempen      2014   1 - 0
8. Allard Ligteringen       1928 - Gerben van der Hoeven    1904   1 - 0

Bert Houweling


Kansloze nederlaag van Voorschoten 1

Dat het tegen LSG 2 een zware klus zou gaan worden stond bij voorbaat wel vast. Het team is met afstand de ratingsterkste in onze klasse en staat dan ook bovenaan. Maar dat we er volstrekt kansloos met 6-2 afgezet zouden worden viel toch wel behoorlijk tegen. En dan te bedenken dat LSG 1 nog geen maand geleden in de bekerwedstrijd met veel geluk en twee blauwe ogen met 2,5-1,5 ontsnapte en het jaar daarvoor zelfs ten onder ging... Na afloop hoorde ik dan ook LSG 1’ers zeggen dat ze de volgende bekerwedstrijd tegen ons maar beter het tweede konden sturen, die klaarden de klus aanzienlijk gemakkelijker. En gelijk hebben ze.

Van het begin af aan heeft het er eigenlijk niet ingezeten. Frank verongelukte compleet in de opening, Frits speelde een zeer verplichtend systeem dat hij naar eigen zeggen zo’n tien jaar geleden geanalyseerd had maar waarvan hij de ins and outs nu vergeten bleek te zijn, Wouter stond zeer gedrukt en had zijn eigen loper begraven en Rosa dreigde voor ze zich kon ontwikkelen een daverende aanval tegen zich te krijgen. Dat waren de borden 5 tot en met 8. De vier hoogste borden leken het beter te doen, vooral Elwin en Peter, maar daar stond een grote tijdsachterstand bij Vincent en Midas tegenover. We zaten in zwaar weer, dat was wel duidelijk.

Frank kon het inderdaad niet bolwerken. Al vroeg in de opening blunderde hij een pion van het bord, met wit nog wel, en in het middenspel raakte hij met een kleine combinatie er vervolgens nog een kwijt. Omdat zijn stelling daardoor volledig instortte gaf hij maar gelijk op. Geen partij om over naar huis te schrijven, al heb ik dat dan nu dus wel gedaan.

Ook Vincent had met wit geen potten kunnen breken toen hij zich geconfronteerd zag met een heel degelijk zwart systeem. Hij probeerde toch wat spel te krijgen maar het enige dat die inspanningen hem opleverden was een enorme tijdsachterstand en een zeer dubieuze stelling. Dat is geen fijne combinatie en toen hij er ook nog een stuk bij inschoot viel dan ook snel het doek. En dat was 0-2.

De grote teleurstelling kwam daarna. Peter had de opening prima behandeld en voordeel gekregen. Een pracht van een loper, meer ruimte, het zag er veelbelovend uit. Tikje links, tikje rechts, en dan ergens een fundamentele doorbraak, dat is Peter wel toevertrouwd! Maar ergens in het grote plan sprong zijn paard de verkeerde kant op, werd hij als gevolg daarvan verrast door een venijnigheidje van zijn tegenstander, konden zijn stukken niet haar hun natuurlijke velden en draaide de stelling ineens helemaal om. Van de schrik zette Peter ook nog eens keer niet al te handig voort en toen stortte gans het raderwerk ineen. Dat was 0-3.

Was er dan helemaal geen positief nieuws? Ja zeker wel, en daarvoor was Rosa verantwoordelijk. Haar opening was niet echt een groot succes. Na een zet of tien stond haar koning nog midden op het bord en was er nauwelijks een praktische manier om daar verandering in te brengen. En dat terwijl de vijandelijke stukken zich al massaal opstelden om eens flink te gaan huishouden. Dat kon bijna niet goed aflopen. Dat was het dan ook niet als haar tegenstander de juiste weg was blijven bewandelen. Maar in plaats daarvan vercombineerde hij zich, won niet de toren die hij dacht te winnen maar raakte in plaats daarvan een kwaliteit kwijt, en wat erger was: ook zijn aanval was voorbij. Wat resteerde was plotseling glad gewonnen voor Rosa. Een onverwachte ontsnapping, maar zonder geluk vaart niemand wel, en toch ook de beloning voor een urenlange onverzettelijkheid toen de nood hoog was.

Dat bracht een klein beetje hoop in de Voorschotense gelederen. Als Wouter en Frits nou eens hun bedenkelijke stellingen niet verliezen en Elwin en Midas weten te winnen, dan wordt het wel mooi gewoon 4-4! Maar die hoop duurde maar kort, want tien minuten na Rosa’s overwinning werd bij Elwin de vrede getekend. Het moet ook worden gezegd dat de hoop op een overwinning bij Elwin meer was gebaseerd op zijn grote tijdvoordeel en op dat het zo van pas zou komen, dan op werkelijke vooruitzichten. Eigenlijk werd de remisemarge nergens overschreden en was een deling van de punten dan ook de logische uitslag. Een goede evenwichtige partij met een terechte uitslag.

Midas dan? Daar waren de kansen op een vol punt aanzienlijk reëler. Het was een van beide zijden scherp gespeelde partij waarin aanvankelijk wit de beste papieren had maar waarin Midas goed terugkwam. Langzamerhand werd duidelijk dat als er één was die op winst speelde, dat dat Midas was. Ingewikkeld was het wel: een dubbel toreneindspel waarin hij op een pion op de tweede rij kon bogen. Maar tussen de tweede en de eerste rij zit een wereld van verschil en zover is het helaas dan ook nooit gekomen. Wel blijkt dat pal voor de remise een feit was Midas nog een mooie kans op meer had, waaraan direct moet worden toegevoegd dat dat wel heel scherpe berekening vereiste. En voor je weet ga je dan zelf nog de bietenbrug op als je niet uitkijkt. Remise dus en 2-4.

Nu was er geen hoop meer op matchpunten want de kans dat Frits en Wouter zouden winnen leek mij kleiner dan de kans dat de Postcodestraatprijs bij mij in de straat valt – en dat is al reden genoeg om daar in elk geval niet aan mee te doen. Frits had als gezegd iets van stal gehaald wat hij tien jaar geleden eens had bestuurd maar waarvan hij de fijne kneepjes was vergeten. Als iemand die zelf zijn analyses van vorige week al niet kan onthouden, kan ik me daar wel iets bij voorstellen, maar misschien was het dan toch verstandiger geweest iets minders dwingends te spelen. Nieuw was het in elk geval wel want in mijn Big Database komt de stelling na wits zevende zet precies nul keer voor, en dat zie je toch niet gauw. Succesrijk was het daarentegen niet, want Frits kwam al gauw slecht te staan. Ergens onderweg blijkt hij nog een stuk te hebben kunnen winnen tegen drie pionnen – maar daarvoor moet je wel een computer zijn – en bovendien: hoe het dan staat? Dan kan zelf die computer je niet vertellen. Zoals het ging kwam hij in een heel beroerd toreneindspel terecht dat hij dan ook verloor.

Zoals gebruikelijk bleef Wouter als laatste over, maar ook hij redde het niet. Na de opening zat hij opgezadeld met een weinig flexibele stelling en een loper die achter zijn eigen pionnen schuil ging. Afwachten wat er komen ging was het enige dat hem restte en dat deed hij dan ook met verve. Het was zo’n stelling waarin je op je handen moet gaan zitten en maar alert moet blijven op dat één kansje wat vast wel een keertje langs komt. Eén keer is er inderdaad zo’n moment geweest maar je moet wel erg scherp blijven om dat op te merken. Dat lukte dus niet en in het eindspel werd Wouter toen weggetikt. Weer een nul.

Al met al bracht dat een treurige 6-2 nederlaag op het bord waarop helemaal niets valt af te dingen. Kansloos. En over drie matchpunten uit vier wedstrijden staan we natuurlijk ook niet te juichen, al is het wel zo dat de drie ratingsterksten nu achter de rug zijn. Maar als je zelf de vierde bent qua rating… Waarmee ik maar wil zeggen dat het afgelopen moet zijn met die flauwekul. De rest van de potten gaan we gewoon winnen!

   LSG 2                    2185 - Voorschoten 1            2146   6 - 2
1. Eelco Kuipers            2292 - Elwin van der Auweraert  2271   ½ - ½
2. FM Michiel van Wissen    2238 - Midas Ratsma             2145   ½ - ½
3. FM Wim Heemskerk         2243 - Vincent Blom             2233   1 - 0
4. FM Raoul van Ketel       2244 - Peter Wilschut           2266   1 - 0
5. Robert Straver           2113 - Frank den Herder         2110   1 - 0
6. Chris Roosendaal         2132 - Wouter Noordkamp         2055   1 - 0
7. Gerrie Bloothoofd        2099 - Frits Fritschy           2105   1 - 0
8. Albert Termeulen         2121 - Rosa Ratsma              1983   0 - 1

Sander Hilarius


Nieuwe generatie doet van zich spreken op Oliebollentoernooi

Het Oliebollentoernooi was dit jaar weer een groot succes. Maar liefst 33 teams maakten hun opwachting in het Denksportcentrum Leiden. Drie teams van Voorschoten waren aanwezig, waaronder diverse spelers die jarenlang niet mee hadden gedaan. Met voldoende Oliebollen en ook nog voldoende punten kon iedereen tevreden terugkijken.

In de voorbereiding kwam het toernooi van 9 jaar geleden nog ter sprake, toen Elwin, Igor, Jasper en Jip hun debuut maakten. Met 5,5 uit 72 viel hen dat destijds niet mee. Zij en hun generatiegenoten zijn ondertussen druk met studeren dan wel op jacht naar IM-normen en de FM-titel, dus helaas was het niet mogelijk om de vooruitgang te meten, maar hun opvolgers staan al klaar.

Carsten, Luuk en Robin hadden wel zin in een dagje snelschaken en zoals het een goed jeugdleider betaamt, faciliteerde Roderick dit door het team compleet te maken. Het team was in de C-groep als 10e van 11 geplaatst en daarbij flatteerde Rodericks rating het teamgemiddelde ook nog eens behoorlijk. Het leek dus een zware dag te worden. Al snel was echter duidelijk dat de 5,5 ditmaal wel overschreden zou worden, want in de eerste ronde werd er direct gewonnen van Op Eigen Wieken. Dat gebeurde ook in de 2e en 3e ronde en uiteindelijk zelfs in bijna iedere ronde. Alleen de uiteindelijke nummers 1 en 2 Leiderdorp en Sassenheim bleken te sterk voor onze jonge helden. Helaas voor hen ging het om de bordpunten. De concurrentie verloor weliswaar meer wedstrijden, maar haalde wel een aantal keer flink uit, waar de punten van Voorschoten 3 vaak op 4,5 bleven steken. Maar op de uiteindelijke 4e plaats mag het team zeker trots zijn.

Voorschoten 2 bestond traditioneel uit de oud-leden Jimme, Paul en Edwin ditmaal aangevuld door Bert en Sander en speelde tot ieders genoegen in de B-groep. Hier waren de berichten aanvankelijk vooral dat er weer verloren was. Pas in ronde 7 werden voor het eerst de 4 punten overschreden, maar daarna kwamen er nog veel punten bij, zodat het team uiteindelijk 7e werd.

Het vlaggenschip van de vereniging maakte in groep A al spoedig zwaar slagzij. Na 3 ronden vielen er slechts een overwinning van Timo en een remise van Peter te noteren. Tegenstanders AAS 1 en LSG 1 en een vrije ronde waren hier verantwoordelijk voor. Na de vrije ronde werden er tegen Promotie al wat meer punten gehaald en na een nieuwe pauze met oliebollen werd er tegen LSG 3 zelfs gelijk gespeeld. Vervolgens was iedereen wel warm gedraaid en werden de resterende wedstrijden op één na gewonnen. Vooral Peter won bijna alles, hoewel hij zijn naar eigen zeggen beste partij tegen Nico Kuijf ongelukkig in een nul zag eindigen. De slotronde (5-3 winst op LSG 2) is hopelijk een goede voorbode voor komende zaterdag.

Eindstanden:

Groep A
1  LSG 1             76,5
2  AAS 1             65,5
3  LSG 2             53,5
4  Philidor 1        52,5
5  Promotie 1        49,5
6  Voorschoten 1     46
7  Philidor 2        41
8  Oegstgeest 1      40,5
9  LSG 3             40
10 Alphen 1          32,5
11 AAS 2             30,5

Groep B
1  AAS 3             59
2  LSG 4             58,5
3  Promotie 3        53,5
4  Leithen 1         53,5
5  SHTV 1            53
6  Promotie 2        48,5
7  Voorschoten 2     47,5
8  LSG 5             46,5
9  Bobby Fischer 1   40,5
10 Oegstgeest 2      36
11 Philidor 3        31,5

Groep C
1  Leiderdorp 1       66
2  Sassenheim 1       60
3  OEW 1              58
4  Voorschoten 3      53,5
5  Alphen 2           47
6  LSG 6              43,5
7  Haeghe Ooievaar 1  43
8  Leithen 2          42,5
9  Bobby Fischer 2    41,5
10 SHTV 2             41
11 LSG 7              32

Voorschoten 1            Score    TPR
Peter Wilschut           13,5/20  2350
Frits Fritschy           6,5      2004
Wouter Noordkamp         9,5      2055
Timo Bottema             8,5      1945

Voorschoten 2
Bert Houweling           10,5/18  1999
Sander Hilarius          7/16     1833
Jimme de Zeeuw           8,5/16   1809
Paul Haase               7/14     1691
Edwin de Bruijn          6,5/16   1707

Voorschoten 3
Roderick van Kempen      18/20    1987
Carsten van der Hoeven   11,5     1530
Luuk Weidema             6        1226
Robin Lemkes             10       1224

Wouter Noordkamp


Mooie afsluiting van 2013 in Leiden bij de GP van Philidor

Op zaterdag 21 december hebben 21 Voorschotense jeugdspelers deelgenomen aan de laatste Grand Prix van dit jaar. De gele polo's werden met trots gedragen, en met recht! Allemaal hebben ze uitstekend hun best gedaan. Op 22 februari is ons Grand Prix toernooi. Veel spelers zullen eerst nog deelnemen aan het Schoolschaaktoernooi van 25 januari.

De uitslagen zijn te vinden op de Jeugdsite Leidse Schaakbond.

De foto's zijn van Karin.

Roderick van Kempen


Peter wint kersttoernooi

De laatste jaren begon het verslag van het kerstsnelschaken met de opmerking dat het aantal deelnemers tegenviel. Dit jaar viel dat met 24 aanwezigen wel mee, maar wel opvallend was dat de helft van de deelnemers liever ging rapidschaken. Nog even en we kunnen niet meer spreken van een snelschaaktoernooi. Volgens sommige aanwezigen is dat te wijten aan de vergrijzing van de club: oudere schakers hebben liever meer bedenktijd. Het feit dat Peter als jongste aanwezige het toernooi wist te winnen, bevestigt dat vermoeden. En ook een aantal snelschakers gaf aan langzamerhand hier te oud voor te worden.

Met 12 deelnemers was het in ieder geval makkelijk indelen: voorronde in één groep en daarna finalezeskampen. Voor het rapidtoernooi moet nog een goede formule ontwikkeld worden. Dit jaar werden het vierkampen op alfabet.

Peter stond in 16 partijen maar 1,5 punt af, beide keren tegen Marcus. Die bleek na de voorronde zijn kruit verschoten te hebben. Bert werd tweede in de finalegroep A met 4 uit 5 en logenstrafte daarmee een eerdere opmerking dat hij met snelschaak op 1800-niveau speelt. De B-groep ging naar Gert. De worst zou voor Ruurd geweest zijn, maar hij had vergeten die in te slaan bij het kopen van de prijzen.

Het rapidschaak kende twee winnaars met 3 uit 3: Jaap en Richard. Bert Hogendoorn won de andere groep met 2,5 uit 3. De meeste spelers gingen na het voltooien van hun groep vrolijk door, dus de volgende keer kunnen de groepen wel iets groter gemaakt worden.

Uitslagen:

Voorronde snelschaken
1 Peter Wilschut        10
2 Marcus Driessen        8,5
3 Henk Schouten          8
4 Symon Algera           7,5
5 Wouter Noordkamp       7
6 Bert Houweling         6,5
7 Charles van der Ven    6
8 Sander Hilarius        5,5
9 Cees vd Voorst         2,5
10 Nico Loomans          2
11 Gert Both             1,5
12 Ruurd de Boer         1

Finalegroep A
1 Peter Wilschut         4,5
2 Bert Houweling         4
3 Symon Algera           3
4 Henk Schouten          2
5 Marcus Driessen        1
6 Wouter Noordkamp       0,5

Finalegroep B
1 Gert Both              4
2 Nico Loomans           2
3 Sander Hilarius        2
4 Cees vd Voorst         1
5 Ruurd de Boer          1

Rapid 1
1 Bert Hogendoorn        2,5
2 Frans Palm             2
3 Frans de Klerk         1,5
4 Cees Besuyen           0

Rapid 2
1 Jaap Korving           3
2 Hans Wolthuis          2
3 Henk van der Hilst     1
4 Gerard van der Meer    0

Rapid 3
1 Richard v Offeren      3
2 Piet Wilschut          1,5
3 Ruud Aalbersberg       1
4 Willem Oudhof          0,5

Wouter Noordkamp


A sculptor on chess

Chessvibes heeft een fraai artikel geplaatst dat Frits schreef over zijn vader Frans Fritschy, die beeldhouwer was.
Het stuk gaat onder meer over wat hij als zijn beste werk beschouwde: ‘The Chess Simul’.

De link naar het artikel: A sculptor on chess


Invaller redt punt voor Voorschoten 6

Vrijdag de dertiende... Natuurlijk! We speelden voor het eerst thuis, in de nieuwe school. Koffie werd rondgebracht door een lieftallige assistente. Rijnwoude 3 was er helemaal van onder de indruk, en de wedstrijd begon in goede sfeer. Ivo was de eerste die een punt schreef: Michiel vertelde dat het wel een snelschaakpartij leek. Daarna was het even wachten op het de winst van de teamleidster aan bord 1. Winst? Helaas, totaal onnodig verlies na een blunder, het spook van vrijdag de 13e? Dat spook spookte ook rond op bord 2, waar Gerard helaas zijn aanval zag verzanden in stukverlies. Jeroen schreef wat later remise (jammer Jeroen, dat je perfecte score verloren is gegaan, maar 3½ uit 4 is ook fantastisch), evenals Michiel.
We konden alleen nog gelijk spelen, en we verzamelden ons rond bord 6, waar Robin Lemkes als invaller speelde. Hij was die avond nog geronseld, en we waren blij dat hij wilde spelen. In een prachtige combinatie waar hij de dame van zijn tegenstander weglokte van het dekken van het matveld won hij overtuigend voor zichzelf en voor Voorschoten 6 een punt. Hulde en dank je wel.

   Voorschoten 6                 - Rijnwoude 3                     3 - 3
1. Christine van der Ven    1358 - R. Steinhart             1378   0 - 1
2. Gerard van der Meer      1381 - J.W. van Dijk                   0 - 1
3. Ivo Warmerdam            1317 - B. Spil                  1363   1 - 0
4. Michiel Bierkens         1134 - W. Maljers                      ½ - ½
5. Jeroen Warmerdam              - F. van der Laar          1174   ½ - ½
6. Robin Lemkes                  - A. Zwartjes              1208   1 - 0

Christine van der Ven


Derde laat belangrijk punt glippen

De vierpuntenwedstrijd tegen Oegstgeest 3 leek binnen voor het derde. Toen ging het op enkele borden mis en dreigde zelfs ineens verlies, maar vechtjas Jip sleepte er alsnog een gelijkspel uit.

Na LSG 6 was nu het derde van Oegstgeest het volgende beoogde slachtoffer van Voorschoten 3. De degradatie uit de Promotieklasse lijkt dit jaar te gaan tussen deze teams. Door het gelijkspel zal de score tegen andere teams nu de doorslag gaan geven en dat blijft dus spannend tot het einde.

Voorschoten had het niet zover moeten laten komen. Na een paar uur spelen stond eigenlijk niemand slecht en Hans en Sander hadden een gewonnen stelling in handen. Ruurd had toen al vlot gewonnen door een blunder van zijn tegenstander in een al dubieuze stelling. Gert maakte een snelle remise toen zijn tegenstander een gunstige stelling ten onrechte niet vertrouwde. Even later moest Charles erkennen dat hij met zwart niets kon bereiken tegen een alles ruilende Jan Bey. (2-1)

In het laatste uur ging het toch nog mis. Invaller Erik miste de remisekans, zag zijn aanbod daarna afgewezen, kwam steeds meer onder druk en bezweek daaraan.
Aan het eerste bord was Timo door een vergissing matig uit de opening gekomen, wist materiaalverlies te voorkomen en leek zich wel met remise te kunnen redden. Wellicht was het onderschatting, wellicht was het de brille van zijn bejaarde tegenstander. Die rukte op met een vrije b-pion die Timo uiteindelijk een stuk en de partij kostte.

Spijtig was dat Hans die de hele avond tegen een passieve verdediging op drie rijen had aangeduwd te vroeg dacht toe te kunnen tasten en zich daarbij verslikte. Het materiaalverlies leek nog beperkt, maar omschakelen lukte niet meer en zijn stelling stortte compleet in (2-4).
Sander had de opening gewonnen toen hij een pionoffer kreeg voor een beetje bewegingsruimte. Hij bleef stralend staan, speelde zorgvuldig, vermeed slimme tegengrappen en maakte het prima af, een mooie overwinning. Maar helaas zou het niet genoeg meer zijn, want Jip had wel een goede partij gespeeld, maar niets bereikt. Een potgelijke stand, van toren en loper met elk 5 pionnen. Natuurlijk speelde hij door, provoceerde en bood zijn pionnen op de ene vleugel aan om die aan de andere kant te kunnen ophalen. En warempel, in tijdnood vluggerde hij zich alsnog naar winst, omdat zijn vrijpion het eerst promoveerde. Spectaculair en een teken van vechtmentaliteit, die ons alsnog een gelijkspel opleverde.

   Oegstgeest 3             1807 - Voorschoten 3            1870   4 - 4
1. Harro Weiland            1794 - Timo Bottema             2013   1 - 0
2. Jan Bey                  1814 - Charles van der Ven      1923   ½ - ½
3. Ed Noordijk              1861 - Hans Lindeboom           1910   1 - 0
4. Wilfried Binnendijk      1834 - Gert Both                1904   ½ - ½
5. Theo Goudriaan           1813 - Sander Hilarius          1898   0 - 1
6. Jan Brandt               1795 - Jip Damen                1804   0 - 1
7. G. van der Wulp               - Ruurd de Boer            1738   0 - 1
8. Bert van Brussel         1742 - Erik Bongers             1770   1 - 0

Gert Both


Bekerteam laat LSG ontsnappen

Na het succes van vorig jaar was het ook dit jaar weer de bedoeling zo laat mogelijk uitgeschakeld te worden. De beste manier om dat voor elkaar te krijgen, was de wedstrijd zo laat mogelijk te plannen en dat is gelukt. Nee, dit is natuurlijk niet serieus. De laatst mogelijke speeldatum kwam toevallig het beste uit.

Net als in februari was LSG de tegenstander. De winst toen betekende het begin van een reeks die leidde tot de kwartfinale, maar helaas kon die stunt niet herhaald worden. LSG had al aangekondigd nog sterker op te komen dan de vorige keer om een herhaling te voorkomen en dat bleek: met Arthur Pijpers aan bord 1 en 3 IM’s op de lagere borden zou het een zware avond worden.

Op het laatste moment werd de opstelling van Voorschoten omgegooid om niet te voorspelbaar te zijn. Dat bleek in zoverre een goede zet dat LSG de oorspronkelijke opstelling inderdaad verwacht had.

Elwin toonde al snel zijn kracht door een bekertje koffie doormidden te knijpen, maar achter het bord lukte dat aanvankelijk wat minder. Hij overzag een pionnendoorbraak van Mark van der Werf die een stuk kostte en met twee geïsoleerde b-pionnen voor een paard werd deze partij in de prognoses al snel opgegeven. Peter had een mooie stelling en veel meer tijd tegen Jan-Willem de Jong en sloeg dan ook een remiseaanbod af. Vincent was ook wel tevreden over zijn stelling tegen Arthur Pijpers en bij Midas tegen Edwin van Haastert zag het er al ingewikkeld uit, maar ook wel wat zorgelijk.

Het bleef spannend, zodat pas tegen twaalven de eerste uitslagen konden worden genoteerd. Bij Elwin was de stelling zienderogen opgeknapt en met een paard en 5 pionnen voor 2 paarden en 3 pionnen leken er goede remisekansen. Peter was in een toreneindspel terecht gekomen waarin duidelijk werd dat hij niet meer de beste kansen had. Daar stond tegenover dat zijn tegenstander weinig tijd had. Vincent speelde vele klassen beter dan afgelopen zaterdag, kwam met zijn torens en een paard binnen en won een paar pionnen. Midas leek aanvankelijk goed uit de ontstane complicaties te komen, maar Van Haastert had beter gerekend en kreeg een eindspel met twee pionnen meer. Kortom, het zou rond de 2-2 gaan eindigen.

Bij Peter eindige het in remise. Toen Midas de kans had om een pion terug te winnen, met mogelijk goede remisekansen, meende hij dat dit niet kon, daarbij overziend dat hij aan het eind een röntgenaanval op de witte toren zou hebben. In plaats van de pion terug te winnen, gaf hij zijn paard weg. Een jammerlijk einde.

Bij Elwin was het materiaal verder uitgedund en hij besloot zijn paard te ruilen tegen de laatste witte pion. Daarmee kwam het beruchte eindspel van twee paarden tegen pion op het bord. Dat leek niet zo’n verstandige keus, want zijn koning stond al aan de rand. Het dreigde in ieder geval een lange avond te worden, want in de eindfase werd er niet meer genoteerd, waardoor claims lastig zouden worden.

Bij Vincent leek vrijdag de 13e iets te vroeg begonnen. Hij had erg weinig tijd en vergooide onder druk van de klok zijn goede stelling door de zwarte torens binnen te laten komen op de tweede rij en vervolgens een toren weg te geven. Dat leidde uiteindelijk tot het eindspel van toren tegen paard. Dit ziende besloot Mark van der Werf Elwins zijn laatste pion te pakken met remise als gevolg.

De tegenstander van Vincent bleek niet zo vredelievend en aanvankelijk was dat terecht, wat Vincents paard verdwaalde en Arthur kreeg een opgelegde winstkans die hij niet zag. Daarna was het gevaar bezworen en ontstond een totale remisestelling. Toen Vincent met koning en paard naar het midden trok, werd het onvriendelijk omdat zwart het bleef proberen, waar Vincent vond dat er geen reden voor doorspelen was. Uiteindelijk ging Vincent maar weer noteren om remise te kunnen claimen, waarop zwart zijn toren weg gaf.

Kortom, een nipte nederlaag waar tot op het eind op zijn minst een gelijkspel mogelijk was geweest. Maar het had ook kunnen eindigen met slechts een halfje.

   Voorschoten              2229 - LSG                      2414  1½ - 2½
1. Vincent Blom             2233 - Arthur Pijpers           2386   ½ - ½
2. Elwin van der Auweraert  2271 - IM Mark van der Werf     2414   ½ - ½
3. Peter Wilschut           2266 - IM Jan-Willem de Jong    2458   ½ - ½
4. Midas Ratsma             2145 - IM Edwin van Haastert    2397   0 - 1

Wouter Noordkamp


Tweede vecht zich naar verrassende winst

Het sterke Boven IJ, vroeger Nieuwendam, was favoriet tegen Voorschoten 2, niet alleen van tevoren, maar ook na twee uur spelen. Een uitslag van 3-5 was waarschijnlijk, maar toen sloeg het om. Een foutje hier, een gelukje daar en aan het einde stond de trotse 4,5-3,5 voor ons op het bord! Voorschoten 2 doet mee aan de top van de derde klasse!

De Nieuwendammers, waarvan ik nog diverse spelers ken van toen ik er in de jaren 70 lid van was, is weinig veranderd, alleen grijzer geworden, allemaal ervaren goede spelers. Het team speelde tot een paar jaar terug nog in de 2e klasse. De rating ligt gemiddeld 60 punten hoger dan van Voorschoten.

Het was te merken. Aan de topborden werden Marcus (te vroeg d5 in het Siciliaans), Bert (pionvork overzien) en Symon (in wilde opening door torenoffer verrast) regelmatig naar een nederlaag gevoerd. Alleen Henk liet zich niet imponeren, pakte laconiek een pionnetje en gaf er een terug om de aanval te neutraliseren. Toen zijn tegenstander op winst bleef spelen en een herhaling ontweek kostte dat weer een pion. Toen gaf Henk de winst niet meer weg. Ook aan de borden 5-8 was het wel duidelijk wie er op winst speelden. Alleen Roderick kwam al snel goed te staan, ving een stuk en won vlot zijn partij.

Igor had materiaal gepakt maar kreeg het toen heel benauwd. Gerben zag zijn stelling open liggen terwijl de helft van zijn stukken nog niet ontwikkeld was en David had zich vast gemanoeuvreerd en moest alle zeilen bijzetten om niet overlopen te worden.

En toen gebeurde het:

Gerben bleef staan, wist alle dreigingen te pareren en plotseling terug te slaan. Met een paar leuke combinaties won hij materiaal en de partij. David verloor inderdaad een pion en leek te kunnen opgeven. Hij koos voor alles of niets, offerde nog een kwaliteit erbij om met dame en twee eindelijk losgekomen lopers de partij alsnog volledig te laten kantelen. Zijn tegenstander liet het stel binnenkomen en wachtte teleurgesteld het einde niet af.

Igor tenslotte haalde de matchwinst binnen. Hij liep tegen een fraai dameoffer op, dat een toren en twee stukken kostte. Hij kon zich nog redden met eeuwig schaak, maar dacht een van de verspreide stukken te kunnen vangen. Toen die eenmaal goed stonden had een vrijpion de partij kunnen beslissen. Wit deed dat niet, Igor snoepte twee pionnetjes en kon plotseling remise maken door de dame te geven tegen toren en loper. Het machteloze paard kon niet beide vrijpionnen tegenhouden en de eigen laatste pion beschermen: een zwaar bevochten remise.

   Voorschoten 2            1999 - Boven IJ                 2059  4½ - 3½
1. Marcus Driessen          2086 - Cor Croese               2258   0 - 1
2. Bert Houweling           2104 - Barry Brink              2140   0 - 1
3. Henk Schouten            2077 - Frank van der Velpen     2073   1 - 0
4. Symon Algera             1995 - Ed Baarslag              2072   0 - 1
5. Igor Damen               2001 - Martin Beugel            2056   ½ - ½
6. Roderick van Kempen      2014 - George Gijsen            1977   1 - 0
7. Gerben van der Hoeven    1904 - Martin de Koning         1964   1 - 0
8. David Jongste            1812 - Han Gieske               1929   1 - 0

Gert Both


Eerste team lijdt puntverlies

De wedstrijd tegen HWP Sas van Gent 2 van vorig seizoen was een van de meer memorabele van de laatste jaren. Regelmatig komt de wedstrijd nog ter sprake. En dat komt niet zozeer door de twee uur durende enkele reis naar Sluiskil, maar vooral door de 7,5-0,5 overwinning tegen een op papier gelijkwaardig team.

Deze keer werd de wedstrijd in Voorschoten gespeeld. Hoewel het thuiscomplex lijkt afgeschud en het ratingverschil het afgelopen jaar wat is opgelopen in Voorschotens voordeel, is Voorschoten 1 nog steeds meer een team voor de uitwedstrijden. Een herhaling van de score van vorig jaar kon dan ook alleen door de grootste optimist voorspeld worden.

De vorige ronde bleek het een hele opgave om met beide teams uit eten te gaan, omdat zo’n grote groep niet zomaar ergens terecht kan. Dit keer hadden we het slimmer aangepakt door voor de wedstrijd al zoveel mogelijk spelers te vragen. Maar dan moet je natuurlijk ook wel direct reserveren, want bellen tijdens de partij is niet toegestaan en dat bleek vergeten.

Geluk bij een ongeluk was dan ook dat Rosa na 55 minuten het punt kon bijschrijven. Haar tegenstander bleek niet te komen. Rosa werd op ontdekkingstocht gestuurd door haar eigen dorp zodat we in ieder geval ergens konden eten.

De voorsprong bleef niet lang in stand. Wouter trad op als plaatsvervangend teamleider omdat Sinterklaas speciaal voor Sander wat langer in het land was gebleven, maar deed dat niet zo goed. Zijn vormcrisis bleek nog lang niet voorbij. De Zeeuw vergat een zet in de opening, waarna Wouter een mooie stelling kreeg. Op zoek naar een manier om van dat voordeel wat te maken, dacht hij veel te lang na over de keuze tussen twee veelbelovende voortzettingen. De twee nog betere zetten kwamen niet in zijn hoofd op. Hij koos de minste van de vier, waarna het voordeel snel verwaterde en zwart het heft in handen nam. Slechts met een gelukje wist hij pionverlies te vermijden en net toen het weer ging, besloot Wouter dat het tijd was actie te ondernemen en de h-lijn open te gooien. Hij overzag daarbij iets en raakte een pion kwijt. Gezien de stelling was dat geen ramp, maar toen hij met alle geweld de pion terug wilde veroveren, kwam de h-lijn inderdaad open, maar wel met drie zwarte zware stukken daar op. Het was dan ook snel voorbij. Dat hij opnieuw een van de sterkste tegenspelers trof, ditmaal aan bord 8, was een schrale troost.
Het moment om de actieve KNSB-carrière in te ruilen voor de rol van non-playing captain van Voorschoten 2 (volgens de spelers het gezelligste en meest succesvolle team van de club) komt steeds dichterbij.

Gelukkig waren de spelers van bord 2 en 3 beter op dreef. Peter kreeg in de tijdnoodfase razendsnel een mooie stelling met een sterke vrijpion en een nare penning. Toen zwart op zet 40 zwaar de fout in ging, ging er een stuk van het bord en even later was het punt binnen.
Frank had een moeilijk te doorgronden stelling, die in de tijdnoodfase eveneens tot leven kwam. In een stelling die ineens bol van de combinatiemogelijkheden stond, hield Frank het hoofd het meest koel en na zet 40 stond hier ook een extra stuk en daarmee een punt voor Voorschoten op het bord.

De 3-1 tussenstand leek mooi, maar het was nog lang niet duidelijk of we er een of twee matchpunten aan zouden overhouden. Het eindspel van Elwin leek van beter naar slechter te zijn gegaan, Vincent en Frits stonden een stuk achter en Midas leek ook niets te hebben. Frits verloor inderdaad. Hij ging met zwart iets te enthousiast met zijn pionnen richting de vijandelijke koning. De witspeler hield het hoofd koel en pareerde alle dreigingen, ondertussen de zwarte dame in het nauw brengend. Dat leverde uiteindelijk een stuk op. Frits probeerde er nog wat van te maken, maar dat lukte helaas niet.

Net als in de vorige wedstrijd waren het opnieuw de jongeren die als laatste klaar waren en mochten proberen de voorsprong over de streep te trekken. Helaas lukte dat deze keer niet. Elwin leek enige tijd het beste van het spel te hebben, hoewel hij zelf niet vond duidelijk beter te hebben gestaan. Hoewel Houdini het niet helemaal met hem eens is, is het gevoel van een speler over de stelling vaak belangrijker dan de objectieve mening van het rekenmonster. Dat hij op een gegeven moment een stuk minder stond, was overigens ook geen inbeelding. Hoewel wit het hem nog wel wat lastiger had kunnen maken, leek hij overigens niet echt in verliesgevaar geweest.

En dan Vincent. Het leek wel of hij een minder goed schakende tweelingbroer had gestuurd. Hij speelde onherkenbaar en deelde diverse cadeautjes uit, die overigens bijna net zo vaak werden geretourneerd. Eerst speelde hij met zwart een opening die de meeste teamgenoten hem nog nooit hadden zien spelen. Toen de stelling zelfs volgens de waarnemend teamleider nog bekend was uit de hoofdvariant van deze opening, hadden beide spelers al de helft van hun bedenktijd gebruikt. Vervolgens kwam er een eindspel op het bord, normaal gesproken een van de sterkere punten van Vincent. De subtiele zwarte manoeuvre Pf6-d5-f6-d5-f6 zorgde er echter voor dat wit als een mes door de boter ging en al vrij snel een beslissende pionnendoorbraak had kunnen plaatsen. Dat had beide spelers uren zwoegen bespaard, maar wit zag het niet. Nog steeds kon wit rustig wat zwakke pionnen ophalen, maar dat ging niet op de optimale manier en Vincent wist met een stukoffer nog verwarring te zaaien. Objectief gezien was het nog steeds verloren, maar de verwarringsactie had al snel effect, want wit gaf even een schaakje en daarna was haar extra stuk niet meer te redden. Vincent had kunnen vluchten in een toreneindspel met pion minder dat vermoedelijk remise was, maar hij zag het niet.
Uiteindelijk resteerde een eindspel van toren, loper en pion tegen toren. Dit klinkt kansloos, maar was het toch niet. Er zaten allerlei motieven in zoals een dolle toren, het pakken van de pion waarna toren+loper tegen toren overbleef of het ruilen van de torens, waarna wit de verkeerde randpion overhield. En inderdaad, Vincent kreeg de kans om met het dolle-torenmotief de pion te winnen, waarna het resterende toren+loper tegen toren eindspel remise was. Helaas bleef ook deze kans onbenut. Hierna werden van Belgische zijde geen cadeaus meer weggeven en kwam Vincent er niet meer aan te pas. Jammer, volgende keer beter.

Het was wel jammer dat het toren en loper tegen toren eindspel niet op het bord kwam, want bij Midas stond ondertussen toren en paard tegen toren op het bord. Ook Midas speelde niet op zijn karakteristieke wijze. Na een rustige opening en een even zo rustig middenspel, was Midas lang bezig een eindspelvoordeeltje uit te melken waarna de partij alsnog remise werd. Over het middenspel valt dan ook niet zo veel te vertellen. Midas had de wat mindere pionnenstructuur, maar echt vervelend werd het nooit. In een uitgedunde stelling met ieder toren, paard en 3 pionnen offerde hij er tijdelijk eentje om daarna twee vrijpionnen te krijgen. 10 punten voor de creativiteit, maar een paar minder voor de uitvoering, want zoals Midas het speelde kon zwart vrij snel zijn paard offeren voor de laatste witte pion. Daar was een verbetering op mogelijk geweest, hoewel het de vraag is of de uitslag daardoor zou veranderen. Het toren+paard tegen toren eindspel was niet te winnen zoals al snel duidelijk werd. Hoewel de zwarte koning aan de rand was afgesneden, wist zwart duidelijk wat te doen en Midas kon geen voortgang boeken. Dapper ging hij nog 50 zetten door, maar dat veranderde niets meer aan de onvermijdelijke 4-4.

Waar de meeste sporten nu een winterstop kennen, gaat het schaakseizoen na een trage start pas echt beginnen. De komende weken wacht de dubbele ontmoeting met LSG 1 en 2, op dit moment (gedeeld) koploper in de meesterklasse en onze eigen 2e klasse C. Dan zal blijken of het alsnog een mooi seizoen kan worden.

   Voorschoten 1            2146 - HWP Sas van Gent 2       2058   4 - 4
1. Elwin van der Auweraert  2271 - Maarten Rademakers       2258   ½ - ½
2. Peter Wilschut           2266 - David Roos               2033   1 - 0
3. Frank den Herder         2110 - Wouter Ghyselen          2082   1 - 0
4. Rosa Ratsma              1983 - NO                              1 - 0 R
5. Vincent Blom             2233 - Nele Vanhuyse            1950   0 - 1
6. Midas Ratsma             2145 - Fabian Hulpia            2120   ½ - ½
7. Frits Fritschy           2105 - Harry Provoost           2043   0 - 1
8. Wouter Noordkamp         2055 - Kees Nieuwelink          2115   0 - 1

Wouter Noordkamp


Midas sponsort het goede doel in Haarlem

HWP Haarlem bestaat dit jaar 75 jaar en dat is groots gevierd met diverse activiteiten. Afsluiting hiervan was een snelschaaktoernooi, waarvan een deel van het inschrijf- en prijzengeld naar het goede doel ging. Daarnaast was er ook nog een verloting.

Het toernooi was sterk bezet met 4 GM’s en 8 andere titelhouders. Voorschoten werd vertegenwoordigd door Midas, Rosa en Wouter. De toernooiformule was 12 ronden Zwitsers waarbij je met wit en zwart tegen elkaar speelde. De eindstand werd bepaald op matchpunten.

Wouter had vooraf voorspeld 3 keer op tijd te verliezen, maar dat werd vier keer. De eerste keer was in gewonnen stelling tegen Anne Haast. In de tweede partij gaf hij onder druk van de klok in eveneens gewonnen stelling een toren weg. Maar ja, dat is snelschaken. Verder cirkelde hij rond de 50% en eindigde op 11 matchpunten (en 11,5 bordpunten) uit 24 wat gezien de tegenstand niet geweldig was.

Rosa zat steeds boven de 50%, maar verloor de laatste partij en werd toen nog gepasseerd voor de jeugdprijs. En ook door Wouter. Ook Rosa verloor meer dan de verwachte 3 keer op tijd.

Midas had zijn ogen gericht op de top van het klassement en de ratingprijs. Tot ronde 9 zat ook hij maar net boven de 50%, maar toen volgde een eindsprint van 5 punten in de laatste drie ronden. Daarmee eindigde hij net onder een reeks titelhouders en een Rus die tijdens de partijen voortdurend met een stressbal in de weer was. Bovendien bleek de grens voor de ratingprijs bij 2150 getrokken te zijn. Dat kwam goed uit, want dat leverde hem dus een prijs op. De ratingprijs was 100 euro, maar daarvan doneerde de organisatie 25% aan het Max Euwe Centrum, zodat er voor Midas 75 euro overbleef. Toch mooi meegenomen voor een dagje schaken. Bij de afsluitende verloting was er nog de kans dat Midas zijn schaakboekenverzameling kon verviervoudigen, maar dat gebeurde niet.

Wouter Noordkamp


PH-beker ronde 2: Elwin van der Auweraert enige koploper

Het is nog wat vroeg voor een waardeoordeel over de nieuwe opzet van het bekertoernooi, maar het idee dat er gelijkwaardiger en spannender partijen te zien zullen zijn, is tot nu toe volledig waargemaakt. In de A-groep is na 2 ronden zelfs nog maar één speler met een 100% score. Elwin van der Auweraert was als laatste klaar, maar was toen wel de enige die voor de tweede keer gewonnen had. Over zijn spel tegen Bert Houweling was hij niet super tevreden, maar punten zijn punten. In een dame-toreneindspel leek het eerder Bert die het initiatief had, maar langzaam werden de bordjes verhangen. Een zwarte dame op de lange diagonaal dekte niet alleen het matveld op h8 af, maar bleek zelf ook nog begerig naar de witte koning in de andere hoek te kijken, zoals Bert moest ondervinden.

De moderne profschaker trekt van toernooi naar toernooi en leeft ondertussen uit zijn koffer. Dit fenomeen lijkt nu ook al bij Voorschoten op te treden. Beide spelers aan bord 1 wonen buiten Voorschoten en kwamen op weg naar huis even langs om een partij te spelen. Bert was onderweg vanuit Londen en had zelfs zijn koffer nog bij zich.

De andere spelers met 1 punt waren toen al op achterstand gezet. Frank den Herder en Henk Schouten kwamen vroeg op de avond al remise overeen. Sander Hilarius bezorgde Peter Wilschut een vroeg verjaardagscadeau en Marcus Driessen weigerde de trekker over te halen tegen Midas Ratsma, waardoor deze met remise wist te ontsnappen. Verder viel de overwinning van Ruurd de Boer op Charles van der Ven op. De spelers van Wassenaar moeten hun draai nog vinden, want zowel Eric van der Marel als Timo Bottema leed de tweede nederlaag.

In de B-groep zijn er ook nog maar 2 spelers met 100%. Dit zijn Rijk Verstraten en Frans Palm. Cees van der Voorst overbrugde aan bord 1 bijna 200 ratingpunten en hield Chris de Weert op remise. Hij was daar terecht tevreden over. Joop Thierry en Jaap Korving hielden elkaar op remise en Michiel Bierkens gaf zijn goede prestatie uit de eerste ronde een vervolg met een remise tegen Teun Meirink.

Ook in deze groep een opvallende prestatie van een bestuurslid: Harry Knoors versloeg Piet Wilschut. Barend Lavrijsen verraste alle deelnemers met speculaas ter gelegenheid van Sinterklaas, maar werd daar niet voor beloond in de vorm van een punt.

Pechvogel van de dag was Henk van der Hilst die het slachtoffer werd van het nieuwe speeltempo. In zeer goede stelling was hij in de veronderstelling er nog tijd bij te krijgen en rustig nadenkend ging hij door de tijd. Over het nieuwe speeltempo zijn dan ook al beduidend meer negatieve opmerkingen gehoord dan over de opdeling in twee groepen.

Ronde 3 wordt pas gespeeld op 9 januari. Alle gelegenheid om het einde van het jaar te gebruiken om nog even flink te oefenen.

Zie de uitslagen en stand van ronde 2.

Wouter Noordkamp


Nieuwkoop te sterk voor Voorschoten 6

Na een donkere rit wachtte uitnodigend de gemoedelijke speellocatie van Schaaksociëteit Nieuwkoop. Het gemoedelijke was er meteen af toen Carsten al na een half uur na een foutje in de opening reddeloos verloren stond. Hij vocht dapper door maar moest een uurtje later toch in het stof bijten. Niet lang daarna maakte Jeroen een mooie dubbele aanval en won een stuk. Zijn tegenstander sputterde nog even tegen maar al snel stond het 1-1. Na een moeizaam bevochten partij die eindigde met een blunder van mijn tegenstander schreef ikzelf 2-1 op het bord. Ondertussen had Bart het moeilijk en vocht voor remise met een kwaliteit achter; Jaap had heel goed gestaan, maar er werd nauwkeurig verdedigd en Jaap had nog maar 5 minuten op de klok; Michiel had lang slecht gestaan, vocht zich terug tot een remisestelling, en leek nu toch echt te gaan winnen, echter ook daar nog maar 5 minuten op de klok. Bart hield remise: 2,5-1,5. Jaap ging door zijn klok: 2,5-2,5. Michiel deed aan zijn bord de winnende zet. Zijn tegenstander gaf uit arre moede zijn toren voor een vrijpion. Michiel hoefde alleen nog zijn aangevallen toren te redden en de wedstrijd zat in de knip... Door de tijdnood en de lange partij zag hij het echter even niet meer, en helaas viel daarna snel het doek.

   SSN 1                         - Voorschoten 6                  3½ - 2½
1. H. Francois              1713 - Jaap Korving             1539   1 - 0
2. E. Lautenbach            1462 - Bart Warmerdam           1312   ½ - ½
3. A. van der Tier               - Carsten van der Hoeven   1307   1 - 0
4. J. van den Helder        1184 - Christine van der Ven    1358   0 - 1
5. M. Krimpenfort            846 - Jeroen Warmerdam                0 - 1
6. R. Koch                       - Michiel Bierkens         1134   1 - 0

Christine van der Ven


Geen kans meer op de LSB-beker dit jaar

Al in de eerste ronde ligt Voorschoten uit de LSB-beker. AAS was de boosdoener en 3,5-4,5 de nipte uitslag van een spannende ontmoeting. Het aardige, of volgens anderen vervelende, van de bekerformule is dat je twee partijen achter elkaar tegen dezelfde tegenstander speelt in een veredeld rapidtempo.
Na de eerste cyclus stonden we met 2,5-1,5 voor, dankzij goede overwinningen van Hans en Gert en een goede remise van Timo met zwart tegen de sterke Moene. Helaas verongelukte Sander al in de opening. Hij kwam nog een heel eind in het repareren van de achterstand van 2 pionnen, maar niet ver genoeg. In de tweede cyclus ging het verkeerd. Bij mij al direct door een veel te slordige openingsbehandeling, die logisch en hard werd afgestraft. Ook Sander verloor, nu eigenlijk nogal onnodig, omdat hij in een degelijke stelling aarzelde, veel tijd gebruikte en de tegenstander toen toch liet binnenkomen. Ook Timo redde het dit keer niet, al was het lange tijd gelijk. De afwikkeling naar het eindspel kostte door een handigheidje een pion en de partij. Daarmee was het gebeurd, al mag Hans trots zijn op zijn tweede overwinning, een mooie aanvalspartij, bekroond met kwaliteitsoffer en mataanval.

   Voorschoten 3            1922 - AAS 2                    1979    3½ - 4½
1. Timo Bottema             1988 - Willem Moene             2144   ½-½   0-1
2. Hans Lindeboom           1900 - Henk Noordhoek           1970   1-0   1-0
3. Sander Hilarius          1896 - Olaf Cliteur             1896   0-1   0-1
4. Gert Both                1904 - Bob Feis                 1907   1-0   0-1

Gert Both


Gevoelige nederlaag van Voorschoten 4 tegen Oegstgeest 4

Na de aan de playing captain te wijten – kleine – nederlaag tegen Leiderdorp 3, vertrokken we donderdag j.l. welgemoed naar het Denksportcentrum in Leiden voor de wedstrijd tegen Oegstgeest 4. We hebben ons kranig geweerd maar het verschil aan ELO – punten betaalde zich uiteindelijk riant uit voor het team uit Oegstgeest. Nico Loomans kreeg na wat onnauwkeurigheden al vrij snel een vernietigende aanval over de f –lijn over zich heen. Ook ik – ditmaal ‘ns een keer met zwart – keek al in het middenspel tegen een hopeloze stelling aan. Eerst gedwongen een pionnetje minder en daarna een stuk. De tegenstander van Rijk Verstraten wist de dame van Rijk te strikken. Dus ook daar konden de stukken snel in het doosje. Een verdiende remise van Jaap Korving – invaller voor Gerard Huiijng - bracht ons het eerste halfje en Oegstgeest de twee matchpunten. Joop Thierry en Cees van der Voorst konden nog voor een dragelijke uitslag zorgen. Joop moest echter in remise berusten en Cees, die iets beter leek te staan, kon niet verhinderen dat een dodelijke loper zijn stelling wist binnen te dringen. Kortom een gevoelige 5–1 nederlaag.
In de volgende wedstrijden dus heel wat werk aan de winkel!

   Oegstgeest 4                  - Voorschoten 4                   5 - 1
1. J.H. Telkamp             1746 - Joop Thierry             1666   ½ - ½
2. G vd Wulp                     - Nico Loomans             1501   1 - 0
3. W. Evers                 1695 - Rijk Verstraten          1696   1 - 0
4. H.M. Koese               1672 - Cees van der Voorst      1580   1 - 0
5. D. ten Bosch             1533 - Jaap Korving             1539   ½ - ½
6. C. Rams                  1681 - Teun Meirink             1546   1 - 0

Teun Meirink


Vijfde wint bij de Zwarte Pion 3

Op 14 november j.l. toog het 5e team, door één van de spelers het senioren team genoemd omdat de gemiddelde leeftijd van de spelende leden 75 jaar zou zijn, naar Lisse om tegen De Zwarte Pion 3 te spelen. We waren tot de tanden toe gewapend om het ongelukkige gelijke spel tegen Rijnwoude 2 op 17 oktober (3–3) te verbeteren.

En dat is gelukt. Met een klinkende 5–1 overwinning (5 overwinningen en één verliespartij) keerden we in de late avond huiswaarts. Voldaan en in “the mood”. Daarna was reeds het woord kampioenschap te horen. Wat te voorbarig lijkt mij! Desalniettemin een fraai resultaat van de “oudjes”.

   De Zwarte Pion 3              - Voorschoten 5                   1 - 5
1. B. Ruigrok                    - Hans Wolthuis            1427   0 - 1
2. R. Rodewijk              1379 - Frans de Klerk           1405   0 - 1
3. H.G.P. den Hartog        1487 - Bert Hogendoorn          1392   0 - 1
4. A.J. Albregtse           1449 - Willem Oudhof            1305   0 - 1
5. L. van Doorn             1175 - Ruud Aalbersberg         1286   0 - 1
6. W.H. Brederode           1436 - Cees Besuyen             1141   1 - 0

Bert Hogendoorn


Derde wint vierpuntenduel maar net

Al vroeg in het seizoen kwam de confrontatie tussen twee degradatiekandidaten, Voorschoten 3 ontving LSG 6. Op papier mocht het geen probleem voor ons zijn. In de praktijk werd het een stevig gevecht, dat maar net goed afliep voor het derde: 5-3. Timo had geluk dat zijn tegenstander ging meevluggeren en zijn uitstekende stand alsnog vergooide. Ook Hans kwam niet ongelukkig aan zijn punt. Alleen de overwinning van Charles was regelmatig te noemen. De anderen moesten hard werken en bereikten weinig. Bernard maakt in goede stelling een fout die hem de partij kostte.

Ook de volgende ronde, tegen Oegstgeest 3 wordt weer belangrijk voor behoud van het promotieklasseschap.

   Voorschoten 3            1866 - LSG 6                    1727   5 - 3
1. Timo Bottema             2013 - RAG de Graaff            1818   1 - 0
2. Charles van der Ven      1923 - Michiel Zeevaarder       1805   1 - 0
3. Sander Hilarius          1898 - Vincent Schenkelaars     1788   ½ - ½
4. Hans Lindeboom           1910 - Chris de Weert           1748   1 - 0
5. Ruurd de Boer            1738 - Jaap Beetstra            1726   ½ - ½
6. Gert Both                1904 - Koen van Lankveld        1638   ½ - ½
7. Bernard van Deelen       1737 - Joris Kuipers            1644   0 - 1
8. Jip Damen                1804 - Peter van der Hoeven     1645   ½ - ½

Gert Both


Piet Houwelingbeker weer van start

De strijd om de Piet Houwelingbeker is weer gestart. Met 46 is het aantal deelnemers weer heel redelijk, hoewel het aantal spelers van buiten de club met 7 wat tegenvalt. De Voorschotenaren toonden zich ook slechte gastheren, want de bezoekers gingen met slechts 2 punten naar huis.

Dit jaar wordt voor het eerst in 2 groepen gespeeld volgens het nieuwe speeltempo van de promotieklasse. Door het spelen in 2 groepen zouden de partijen in de eerste ronde wat gelijkwaardiger moeten zijn en dat bleek ook wel het geval.

Het eerste punt was voor Cees van der Voorst die Harry Knoors overrompelde. Verder wonnen in de B-groep de hoogst gerate spelers meer of minder soepel van hun tegenstanders.

In de A-groep zijn op grond van rating twee duidelijke favorieten aan te wijzen. De ene, Elwin van der Auweraert, liet een paard verdwalen in de vijandelijke linies, maar toen dat er weer uit kwam, had hij een pion meer en schoof hij het vakkundig uit. De ander, Peter Wilschut, winnaar van de laatste jaren, weet nu al dat hij zijn 7 uit 7 van vorig jaar niet gaat evenaren. Hij werd op remise gehouden door Symon Algera.
De strategie van Timo Bottema om tegen Midas Ratsma zoveel mogelijk stukken te ruilen om te voorkomen dat Midas er weer een chaotische stelling van zou maken, faalde. Midas kreeg een sterke vrijpion en won. Frits Fritschy koos in een woud van gecompliceerde varianten voor iets wat niet meer dan remise opleverde tegen Charles van der Ven. Wouter Noordkamp raakte in een dubbeltoreneindspel het spoor bijster toen hij spoken zag nadat tegenstander Ruurd de Boer de zevende rij in bezit wilde nemen.

Grootste verrassing was de overwinning van Sander Hilarius op Herman van Halderen, maar van die partij heeft uw verslaggever verder niets mee gekregen.

Op 28 november ronde 2.

Zie de uitslagen van ronde 1.

Wouter Noordkamp


Eerste wint thriller tegen Spijkenisse

Voor het eerst sinds zo’n 25 jaar zaten ze op de zaterdagmiddag weer naast elkaar: Voorschoten 1 en 2. Na de promotie van het tweede vorig jaar eindelijk dan de volle bak in De Werf waar wij zolang van hebben gedroomd. Makkelijk zou het niet worden want het eerste moest tegen Spijkenisse, waarvan vorig jaar nog kansloos met 6-2 verloren was, en het tweede tegen De Giessen en Linge, een sterk regioteam dat dit jaar wel eens voor de prijzen zou kunnen gaan. Tel daarbij op de nederlagen die beide teams in de eerste ronde hadden moeten ondergaan en de setting is duidelijk: als dat maar goed gaat. Maar aan het eind van de middag zaten alle matchpunten in de Voorschotense knip en was er tevredenheid alom. Voorschoten hoera!

Als eerste klaar was Rosa. Daar maakt zij een gewoonte van want ook de vorige ronde was dat zo. Maar ditmaal met heel ander resultaat: een vlotte overwinning. Vanuit een sterke opening had zij haar tegenstander opgezadeld met een geïsoleerde d-pion en die vormde een dankbaar aanvalsobject. Toen de zwartspeler zich daar niet correct tegen wapende en die pion uiteindelijk ook verloor, wachtte hem dus een lange en moeizame verdediging. Maar hij koos verrassenderwijs voor een veel fundamentelere oplossing en gaf op. Dat kun je gerust voorbarig noemen en als je dan uiteindelijk met het kleinst mogelijke verschil verliest… Lijkt me toch niet de onverzettelijkheid die ons land groot heeft gemaakt, dijken heeft gebouwd en land ingepolderd. De VOC-mentaliteit, waar is zij toch?

Maar wel mooi meegenomen natuurlijk, te meer daar er op een aantal andere borden moeilijke tijden leken aan te breken. Weliswaar stond Frank wat beter en had Peter misschien een klein plusje, maar duidelijk was dat allemaal niet, en daar stonden ook veel minder rooskleurige stellingen tegenover. Die van Wouter bijvoorbeeld. Tegenstandster Desirée Hamelink – bij wie ik sinds ik haar lang geleden in een voetbalshirtje achter het bord heb zien zitten altijd aan Feijenoord moet denken terwijl ik zelf toch van 020 ben – speelde op een manier waarop haar favorieten dat ook zo graag zouden willen: voortvarend, recht op het doel af en met fris aanvalsspel. Wouter zette daar een slordige verdediging tegenover, rommelde een beetje rond in eigen defensie en werd overrompeld en mat gezet. Maar ja, dat krijg je als je niet ver van het ADO-stadion woont.

Frank had inmiddels het middenspel beter behandeld dan zijn tegenstander en twee torens op de zevende rij gekregen. Dan weet je dat je tegenstander ernstig in de problemen is en vaak alleen nog noodgrepen of ernstige missers uitweg kunnen bieden. Die kwamen er niet. Eén paar torens werd geruild en een witte pion marcheerde op naar a7, met riant uitzicht op nog verder. Daarmee was het pleit beslecht en het punt binnen.

Zo was het dus 2-1 voor Voorschoten maar garantie voor succes gaf dit nog helemaal niet. Peter had zijn plusje niet kunnen omzetten in meer, Vincent en Midas stonden allebei een pion achter, Elwin had er eentje meer maar moest wel een witte pion op c6 tolereren en dat zag er eng uit, en Frits – ach, daar hadden niet alleen alle vrouwen, kinderen en ratten de boot al verlaten, ze waren allemaal al verdronken ook. We stonden voor, maar een 4-4 had ik op dat moment vast direct ondertekend.

Peter had als gezegd de opening prima gespeeld, daar de betere stelling aan overgehouden, maar meer daarvan maken bleek niet gemakkelijk. De computer geeft wel een optie hoe het misschien zou kunnen werken maar voor stervelingen was dat wel een erg smal pad en uiteindelijk slaagde zijn tegenstander er dan ook in een volkomen gelijkwaardige stelling te bereiken die nooit meer opengebroken zou kunnen worden. Remise was het logische en terechte resultaat.

En dan Frits. Ik hoop dat hij er een artikeltje aan waagt in Man & Paard want alleen zijn partij was al een bezoek aan De Werf waard. De opening was niet helemaal lekker verlopen en om toch wat spel te krijgen had hij er een kwaliteit in gestoken. Dat zag er wel in orde uit, maar daarna liep het compleet uit de hand. Toen hij in eerste instantie wat te voorzichtig voortzette en het juiste pad volledig dreigde te verlaten, begon hij uit arren moede maar alles wat hij op het bord had staan naar de vijandelijke koning te gooien. Eerst een paard, toen nog een kwaliteit, en tussendoor hier en daar wat klein spul. Een groots plan, het probleem was alleen dat zijn tegenstander rustig alles opraapte en niet mat ging. Verre van dat zelfs. Frits’ interessante concept al zijn zware stukken in te ruilen voor pionnen had in zoverre effect dat hij van die laatste er in elk geval meer had dan zijn tegenstander. Zo stond er op een gegeven ogenblik een stelling op het bord waarin wit twee torens en twee pionnen had tegenover Frits (met zwart) één loper en vier pionnen – maar die stonden wel op b4, c4 en d3. Altijd nog +6 volgens Rybka, maar als die drie pionnen nou eens ingewisseld zouden kunnen worden voor één toren en zwart al doende gelijk ‘even’ beide witpionnen oppeuzelt, dan is het wel mooi remise! Je moet erbij geweest zijn om het te geloven maar dat is dus precies wat er gebeurde. Natuurlijk heeft wit vóór het bovengenoemde eindspel een aantal duidelijke kansen laten liggen maar uiteindelijk bleek ín dat eindspel toch één slechte zet van zijn kant voldoende voor een gelijkspel. Een wonderbaarlijke ontsnapping en een half punt voor Frits, maar een tien voor zijn inzet.

Dat was natuurlijk een mooie opsteker. Want nu waren alleen nog Vincent, Midas en Elwin bezig en hun stellingen zagen er al een stuk beter uit dan een uurtje daarvoor. Vincents opening was niet helemaal geslaagd en dat had hem uiteindelijk een pion gekost. De partij bewoog zich lang tussen remise en verlies in maar zoals het ging zorgde de ver doorgeschoven pion van Vincent ervoor dat alle pionnen aan één kant van het bord werden geruild en er een toreneindspel van drie tegen twee verbonden pionnen resteerde. En dat is remise, als je het goed doet tenminste. Dat deed Vincent, al bleef zijn tegenstander het terecht nog even proberen.

Midas was via een andere weg tot een zelfde soort eindspel gekomen. Bij hem was de opening wel goed verlopen en dat had een veelbelovend toreneindspel opgeleverd. Maar niets zo lastig als toreneindspellen zoals wij weten want één fout zetje kan het verschil betekenen tussen winst en verlies. Tempootje links, open lijntje rechts en plots sta je te keepen in plaats van te winnen. Zo gebeurde helaas ook. In plaats van zijn toren te activeren koos Midas er in tijdnood voor een pion op een gunstige manier te offeren en dat pakte niet goed uit. Ineens kwam de vijandelijke koning binnenzeilen, verloor hij een pion en was het spitsroeden lopen geblazen. Eén mogelijkheid heeft de man uit Spijkenisse gehad om daadwerkelijk de overwinning naar zich toe te halen, maar toen dat niet gebeurde was het lek boven water en kon Midas afwikkelen naar remise. Prima gevochten, niks dan lof.

Nu was Elwin de enige die nog bezig was. Onze kopman heeft van de zomer een paar fraaie resultaten geboekt die hem een flinke ratingwinst hebben opgeleverd waardoor hij nu op 2271 staat, hoger dan ooit een Voorschoten-speler heeft gehaald. Dat op zich is al een felicitatie waard. Op het eerste bord liet hij tegen de sterke Rick Lahaye zien dat dat geen vergissing is. Elwin speelde met zwart de opening sterk en na een pionoffer van wit was het eigenlijk Elwin die het betere van het spel had. Jammer was dat hij in grote haast, rond de veertigste zet, niet de beste voortzetting koos, anders had hij wellicht zijn pluspion kunnen houden zonder dat daar compensatie tegenover stond. Nu bleef er de hele tijd op c6 zo’n akelig klein ding staan dat de hele tijd lonkte naar c8. Maar tot meer dan lonken is het gelukkig nooit gekomen en uiteindelijk wist Elwin met een listige combinatie af te wikkelen naar een eindspel van paard plus pion tegen loper dat remise is. Sterk gespeeld – en de ratingwinst gaat door.

Al met al leverde dat een 4,5 - 3,5 zege op voor Voorschoten. Zonder meer fraai. En zeker is het zo dat die overwinning niet zonder enig geluk tot stand is gekomen. Maar geluk met schaken is niet als gooien met een dobbelsteen en hopen dat die op de zes valt. Het is ook doorbijten en blijven strijden en het je tegenstander zo lastig blijven maken dat hij ergens in de fout kan gaan. Als dat dan ook gebeurt is het mooi meegenomen maar gelijk iets wat jezelf in gang hebt gezet. Dat is nou die VOC-mentaliteit! Toch?

   Voorschoten 1            2146 - Spijkenisse              2137  4½ - 3½
1. Elwin van der Auweraert  2271 - Rick Lahaye              2397   ½ - ½
2. Vincent Blom             2233 - Maurits van der Linde    2138   ½ - ½
3. Peter Wilschut           2266 - Tony Zhang               2187   ½ - ½
4. Midas Ratsma             2133 - Erik Both                2089   ½ - ½
5. Wouter Noordkamp         2055 - Desiree Hamelink         2246   0 - 1
6. Frank den Herder         2110 - Jordy Lahaye             2041   1 - 0
7. Frits Fritschy           2105 - Fabian van Buuren        1974   ½ - ½
8. Rosa Ratsma              1998 - Wilmar Meijer            2022   1 - 0

Sander Hilarius


"Jeugd"team wint van jeugdteam

De afgelopen jaren is het me redelijk gelukt tijdens de externe wedstrijden aan alle borden bij te houden wat er gebeurt, hoe het staat en wat de kansen zijn, om zo aan het eind een spannend stukje tekst af te leveren dat iedereen graag tot de laatste zin wil lezen. Dit jaar zijn wij - relatieve jeugd van de donderdagavond - aangevuld met echte jeugd van de vrijdagavond, en prompt waren er een paar partijen afgelopen voordat ik zelf de rust had eens in de zaal te gaan rondkijken. Carsten vond weinig tegenstand en noteerde het eerste punt, gevolgd door remise van Ivo. Hoe deze partijen gingen heb ik dus geen idee van. Aan het eerste bord had Bart het duidelijk moeilijker: zijn tegenstander had een voor hem onbekende opening gekozen en hij was volledig teruggedrongen om zijn pionnen op a2 en b2 te dekken. Ondertussen volgde een winstpunt van Jeroen, die aan het 6e bord de partij eigenlijk al in de 6e zet gewonnen had, toen zijn tegenstander dacht slim een pion te winnen, maar in plaats daarvan een stuk weggaf. We lagen duidelijk op schema! Er waren inmiddels zelfs twee fans komen kijken.
Helaas kon Bart het niet bolwerken tegen de Benoni, en ging er een punt naar Op Eigen Wieken. Op bord 5 gaf Michiel remise door drie keer zettenherhaling: 3-2. En zo was het aan de teamleidster om de overwinning te behalen.
Ik zat in een lastige partij, waarin ik moeilijk een winnend plan kon vinden. Mijn tegenstander had echter inmiddels door dat hij een punt moest halen om nog gelijk te spelen. Hij offerde een paard op g6 voor twee pionnen, maar kon daar geen winnend vervolg aan geven. Wat het wel deed was het makkelijk maken voor mijn stukken een aanval te beginnen op zijn koning. Uiteindelijk won ik een toren, en onze eerste overwinning was een feit.

   Op Eigen Wieken 1             - Voorschoten 6                   2 - 4
1. R. Dang                  1496 - Bart Warmerdam           1312   1 - 0
2. J. Nouwens               1318 - Ivo Warmerdam            1317   ½ - ½
3. S. Heijungs              1441 - Carsten van der Hoeven   1307   0 - 1
4. A. van Kaam              1356 - Christine van der Ven    1358   0 - 1
5. T. Brouwer               1064 - Michiel Bierkens         1134   ½ - ½
6. J. Eksteen                923 - Jeroen Warmerdam                0 - 1

Christine van der Ven


Goed begin bij Grand Prix van Leiderdorp

Zaterdag 19 oktober vond alweer de 2e Grand Prix van dit schaakseizoen plaats. Dit keer werden we met open armen ontvangen door schaakvereniging Op Eigen Wieken.
De opkomst was deze keer zo mogelijk nog groter dan de vorige Grand Prix en met 18 kinderen werd voorschoten vertegenwoordigd. Vooral in Groep 3 waarin ook Robin meespeelde was het erg spannend, er waren daar 5 schakers met 4 punten. Helaas viel Robin net buiten de prijzen.
In andere groepen was het erg spannend en moest er weer veel op onderling resultaat bepaald worden. Ook bij deze Grand Prix werd weer een aantal prijzen in de wacht gesleep. Er werden 2 eerste prijzen (Jelle en Thomas), 3 tweede prijzen (Dylan, Tristan en Michel) en 2 derde prijzen (Cato en Floor) mee naar huis genomen.

De volgende Grand Prix is op 23 november in Bodegraven. Laten we weer hopen op een grote opkomst.

De gedetailleerde uitslagen zijn te vinden op de site van LSB Jeugd.

Zie ook de verschillende fotorapportages op Skydrive en Picasa.

Christina (moeder van Léon)


Zwakke start van het derde

Hoewel het gedegradeerde Philidor 2 favoriet was tegen ons derde had het niet de smadelijke 6-2 nederlaag hoeven te worden die aan het einde van de avond op het formulier stond. Beide teams hadden twee invallers, dus daar lag het niet aan. De een na de ander bezweek tegen de druk of forceerde een stand die daar niet geschikt voor was.

Het begon al snel bij Ruurd die routinier Kohlbeck alleen maar hielp door zijn actieve stukken te ruilen en een zwart paard aan schitterende velden te helpen. Zelf was ik ook kansloos door te passief te ‘egelen’, zodat ik over mijn eigen stukken struikelde. Ook Hans kwam er niet aan te pas, wellicht omdat hij juist te optimistisch op tegenaanval speelde in plaats van rustig te verdedigen. Erik was te optimistisch in een goede stand. Zijn oprukkende pionnen lieten de ruimte erachter open en de hele familie kwam daar gretig op bezoek.

Dat Bernard op winst bleef spelen en remise weigerde was wel terecht, want hij stond na 12 zetten stralend en kon materiaal winnen. Maar hij liet zijn tegenstander ontsnappen en daarna kantelde zijn voordelige stelling steeds meer. Toen hij het tijd vond om te schakelen naar verdedigen was het al te laat. Gelukkig maakte invaller Rijk een rustige en degelijke remise en redde hij de eer (5,5-0,5!).

Toen waren alleen Timo en Sander nog bezig, beide speelden een sterke partij en kregen goede winstkansen. Timo had een pluspion in een vergevorderd eindspel en hij vlocht bovendien een matwending met paard en toren in de stand. Om uit de tegenschaakjes te lopen liet hij echter toe dat er een pion afging en het mat werd voorkomen. Toen was de remise toch een feit. Sander had in een Ben Oni vastgehouden aan de hem bekende motieven en zich niet gek laten maken door de creatieve opzet van de tegenstander. Hij won materiaal en bleef ook in tijdnood kalm en zeker van zijn zaak: een fraaie overwinning was zijn verdiende beloning.

   Philidor 2               1926 - Voorschoten 3            1833   6 - 2
1. Willem van Briemen       2015 - Timo Bottema             2013   ½ - ½
2. Maarten van Harten       1986 - Hans Lindeboom           1910   1 - 0
3. Wadim Sharsov            1959 - Sander Hilarius          1898   0 - 1
4. Wessel Braggaar          1857 - Gert Both                1904   1 - 0
5. Ton Kohlbeck             1898 - Ruurd de Boer            1738   1 - 0
6. Frank Zeven              1946 - Erik Bongers             1770   1 - 0
7. Maarten van Veen         1869 - Bernard van Deelen       1737   1 - 0
8. Jan van der Knaap        1876 - Rijk Verstraten          1696   ½ - ½

Gert Both


Rosa van start op het EK Jeugd in Budva, Montenegro

Op 29 september is het EK Jeugd begonnen in Montenegro. Rosa doet namens Nederland mee bij de meisjes tot 18 jaar.

Het toernooi is te volgen via de toernooisite en via het schaakuitzendingen blog.

Rosa wordt dit toernooi gesponsord door van Os Loodgieters en van Veen Assurantiën.


Goed begin bij Grand Prix van Leiderdorp

Zaterdag 28 september werd de eerste Grand Prix voor de jeugd van dit seizoen gehouden in Leiderdorp. Voorschoten was goed vertegenwoordigd met wel 17 spelers. In veel groepen werd de spanning goed opgebouwd en ouders probeerden wat te ontspannen door de nieuwe Man en Paard te lezen.
In de laatste pauze werd door de kinderen een grote Kapla toren gemaakt tot aan het plafond. Deze werd onder gejoel van alle kinderen uiteraard weer omgegooid. De laatste ronde werd voor een hoop kinderen nog erg belangrijk om nog net een prijs te halen of helaas net niet. In veel groepen werd er gekeken naar onderling resultaat en lag het dus niet aan de prestatie.
Voorschoten kan toch met enige trots terugkijken op een geslaagd toernooi waarin er toch 7 prijzen mee terug naar Voorschoten (en omgeving) gaan. Er werden 4 derde prijzen (Tristan Veltrop, Ben, Léon en Robin), 2 tweede prijzen (Twan en Milan) en 1 eerste prijs (Matthijs) in de wacht gesleept. We kijken al uit naar het volgende Grand Prix op zaterdag 19 oktober.

De gedetailleerde uitslagen zijn te vinden op de site van LSB Jeugd.

Karin (moeder van Twan) heeft een fotorapportage gemaakt.

Christina (moeder van Léon)


Debuut valt het tweede zwaar

Ook het tweede is in de eerste wedstrijd van het seizoen kopje onder gegaan. Het ervaren DSC 2 won vrij gemakkelijk met 5,5-2,5. Na een mooi kampioensjaar waarin Vs 2 alles won en steeds favoriet was, is het nu even wennen aan de 3e klasse KNSB. Het team is op papier een van de zwakkere. DSC heeft liefst drie teams in de 3e klasse, maar wij zijn ingedeeld bij de sterkste daarvan, het tweede met alleen maar routiniers en met duidelijke kampioensplannen. Al onze spelers keken dan ook tegen een ratingnadeel aan. Boven jezelf uitstijgen gaat niet op commando en al helemaal niet vaak bij iedereen op dezelfde dag. Dit keer waren het Bert, Igor en David die het lukte, Marcus mocht ook tevreden zijn, maar de andere vier werden vrij regelmatig naar de uitgang geleid.

Marcus was gauw klaar toen hij met actief spel wist te profiteren van een ontwikkelingsachterstand van zijn sterke tegenstander. Die zag in dat hij weinig meer had en Marcus was over de gelijke stand met zwart terecht wel tevreden. De volgende beslissing liet lang op zich wachten. Iedereen vocht voor wat hij waard was. David leek in de verdrukking te komen met zijn koning in het midden, maar hij offerde zijn g–pion voor druk op de witte koning. Dat had hij goed bekeken, kreeg met wat extra dreigingen de pion terug en wikkelde soepel af naar een gelijk toreneindspel, een verdienstelijke remise tegen een van de twee invallers van DSC. Al snel daarna kwamen we op achterstand toen Gerben achter de paaltjes mat werd gezet. Hij had tegen de storm in gerokeerd, kon ternauwernood een tijdje overeind blijven en bezweek toen toch aan teveel dreigingen tegelijk.

Ook Hans kon het met wit niet bolwerken. Hij viel in voor Henk Schouten en trof de andere invaller van DSC. Hans probeerde tot koningsaanval te komen, ging daar wat geforceerd mee door en liet aan de andere kant een pionnetje pakken. Zijn aanval werd gedecideerd weerlegd en toen rukte een sterke vrijpion op naar c2. Dat was te ver en kostte beslissend materiaal. Ook onze derde witspeler verging het niet goed. Symon ging in een benoni-achtige stelling op zoek naar de zwarte koning die op de tocht leek te staan. Zijn eigen baasje was na de lange rokade op het ook niet zo veilige veld a2 aangeland. Zwart plantte torens op a8 en b8 en kreeg zijn b-pion uit de weg. Toen de loper van g7 die alles wat Symon probeerde tegenhield, ook nog tot batterij promoveerde samen met een dame op e5 was het de witte koning die in een matnetje verstrikt raakte.

De vierde nul viel bij Roderick, die mopperde over het nieuwe speeltempo waardoor hij zich opgejaagd voelde. In een vertrouwde opening leek hij lange tijd toch alles onder controle te houden. Toen liet hij na een ingewikkelde slagwisseling een vrijpion op d6 komen. Wellicht had hij getaxeerd dat die zwak zou zijn of goed door zijn paard op d7 geblokkeerd kon worden. Dat bleek niet het geval; nauwkeurig spelend wist zijn tegenstander de ene na de andere verdediger te ruilen of te verdrijven en de promotie af te dwingen.

Vier nullen op een rij en de beslissing was gevallen. Bert en Igor speelden nog alleen voor de eigen eer, maar hoe! Bert had met wit tegen de ervaren, bekende jeugdleider Ted Barendse voortdurend licht initiatief gehad, echter zonder iets beslissends te bereiken. Diverse malen had de zwartspeler kunnen ruilen en afwikkelen, maar ook hij zocht graag de complicaties. Wellicht vertrouwde hij op zijn eindspeltechniek. Dom, dom, want toen er nog elk een toren met drie pionnen over waren had Bert uitstekend gezien dat zijn b- en c-pion prima samenwerkten en de f- en h-pion van zwart niet. Langzaam maar zeker schoof hij ze onder dekking van de toren en elkaar vooruit, terwijl zijn koning de vijandelijke pionnen in bedwang hield. Het was al een tijdje duidelijk dat Bert dit ging winnen, wat Barendse ook probeerde. Uiteindelijk, toen het al 5-1 was, feliciteerde hij Bert met deze fraaie prestatie.

Tenslotte was Igor als waardig teamleider nog altijd koppig bezig om uit steen vuur te maken. De zware stukken waren in het begin van de partij al geruild en Igor probeerde een goed paard te laten winnen van een slechte loper, die tegen de eigen pionnen aankeek. De pionnenketens waren in elkaar geschoven, de koning kon er niet door en dus niet echt te hulp komen. Dus bleef het heen en weer spelen beperkt tot slimme driehoekjes en herhalingen en lange wandelingen van de ene naar de andere kant. Het was remise en dat bleef het.

   DSC 2                    2046 - Voorschoten 2            1967  5½ - 2½
1. Ted Barendse             2175 - Bert Houweling           2070   0 - 1
2. Gert Legemaat            2155 - Marcus Driessen          2084   ½ - ½
3. Richard Oranje           2059 - Symon Algera             2048   1 - 0
4. Jan-Peter van Zandwijk   2065 - Roderick van Kempen      2033   1 - 0
5. Bob Voogt                2077 - Gerben van der Hoeven    1904   1 - 0
6. Walter Anema             1990 - Igor Damen               1879   ½ - ½
7. Kees Voorberg            1989 - Hans Lindeboom           1910   1 - 0
8. Henrik Tamerus           1854 - David Jongste            1811   ½ - ½

Gert Both


Eerste begint met een nederlaag
(foto: René Olthof)

De kop is eraf. HMC Calder 2 was de eerste tegenstander van ons vlaggenschip in de nieuwe KNSB-competitie, een team waar vorig jaar nog fraai van was gewonnen. Op papier hadden de Bosschenaren zich echter versterkt maar dat bleek in de werkelijkheid weer teniet gedaan doordat zij hun kopman in hun eerste (meesterklasse)team moesten laten invallen en een van hun andere sterkere spelers buiten de opstelling was gelaten omdat zij met een tienmansformatie het seizoen zijn ingegaan en er nu eenmaal maar acht kunnen spelen. Desalniettemin bleken de overigen sterk genoeg om Voorschoten 1 met een duidelijke 5,5-2,5 te kloppen. En dik verdiend ook nog eens een keer.

Ook wij waren niet in de sterkste opstelling omdat Elwin had moeten afzeggen, in wiens plaats nu Timo inviel. Dat ging helaas niet goed. Al in de opening liet hij zijn dame verdwalen naar de rand van het bord en daar bezorgde deze meer last dan vreugde. Timo kreeg nog één kans om de stelling een wat zonniger aanblik te geven maar toen hij die niet waarnam was er geen redden meer aan.

Rosa maakte haar debuut in het eerste en dat zal ze zich anders hebben voorgesteld. Haar tegenstander schotelde haar een obscure offervariant voor waarvan hij achteraf beweerde dat het theorie was. Obscure theorie dan wel want ik heb er in de databases niks van terug kunnen vinden. Rosa reageerde aanvankelijk prima, pakte de aangeboden pion maar ging daarna in eerste instantie iets te voorzichtig verder. Het gevolg was dat de zwarte stukken niet los konden komen en wit, die er inmiddels ook nog een tweede pion in had gestoken, Rosa’s stelling met kracht kon opblazen. Jammer natuurlijk, maar haar punten zullen zeker nog wel komen.

Al met al stonden we na twee en een half uur spelen al met 2-0 achter en zag het er verder ook niet bepaald gunstig uit. Toegegeven, Vincent en Peter hadden veelbelovende stellingen, maar wat er bij Frank, Wouter en Midas op het bord stond gaf nou niet direct aanleiding tot veel hoop. Alleen bij Frits viel er misschien nog wat te halen, maar ja, dat ging niet genoeg zijn. Er waren duidelijk mirakeltjes nodig.

Vooralsnog ging evenwel de negatieve trend gewoon verder. Wouter had zich met wit heel bescheiden opgesteld en zag zwart snel het initiatief nemen. Dat zien we wel vaker bij hem en vaak wordt dan de strijd pas vele uren later beslist. Uitputting is een machtig wapen! Zo niet dit keer. Wouter zag een kansrijk stukoffer dat hem een overdonderende aanval ging opleveren – ware het niet dat er een lekje in zat: mat in twee… En toen stond het 3-0.

Was er dan niets positiefs te melden? Ja zeker wel, want als gezegd waren Peter en Vincent op de borden 1 en 3 met uitstekende partijen bezig. Peter ‘probeerde eens wat nieuws’, naar eigen zeggen, en dat pakte wonderwel uit. Hij verraste zijn tegenstander in de opening, creëerde bij zichzelf een geïsoleerde dubbele c-pion maar kreeg daar prachtig stukkenspel voor terug. Zwart kon zich niet bevrijden, verloor een kwaliteit en kwam uiteindelijk in een hopeloos eindspel terecht. Een sterke zege.

Ook Vincent had in de opening goede zaken gedaan. Via een verwisseling van zetten had zijn met zwart spelende tegenstander zich laten verleiden een pion op d5 te zetten en paard op c6, wat ik er altijd raar en onnatuurlijk vind uitzien. Toegegeven, er is een enkele grootmeester die het ook doet, en wie denk ik nou wel helemaal dat ik ben, maar die grootmeester kent dan wel het smalle pad waarlangs zwart moet gaan om de stelling speelbaar te houden. Dat kende Vincents tegenstander duidelijk niet en koos er uiteindelijk maar voor in plaats van verlies van die d-pion zijn dame te geven voor toren plus loper. Helemaal honderdprocentig deed Vincent het daarna niet maar het was toch dik voldoende voor een afgetekende overwinning. Na afloop leek het Vincent wel een goed idee dit jaar maar alles te winnen, wat mij ook een prima plan lijkt.

Met de 2-3 die er toen op het bord stond was er natuurlijk wel weer wat mogelijk maar dan moest om te beginnen Frits gaan winnen. En dat gebeurde jammer genoeg niet. Hij had met wit vanuit de opening voor een op het oog dubieus strijdplan gekozen waarin hij zijn hele pionnenstructuur verruïneerde voor het bezit van het loperpaar. Laat Euwe het maar niet zien zou ik tegen Frits willen zeggen maar die kans acht ik gelukkig niet zo groot. Mijn Rybka weet er wel raad mee, maar Frits’ tegenstander profiteerde er niet ten volle van waardoor er een soort van dynamisch evenwicht ontstond – wat doorgaans betekent dat niemand een idee heeft hoe het staat. In de praktijk kreeg Frits in elk geval een pion te pakken die hij even later ook weer kwijt raakte, waar hij weer van had kunnen profiteren door met een zeer subtiel koningszetje een gewonnen pionneneindspel te krijgen, maar wat hij niet deed. Wat resteerde was net niet genoeg voor de winst en remise was zijn deel. Al met al een terecht resultaat.

Toen waren alleen nog Frank en Midas aan de gang. Dat die samen anderhalve punt gingen scoren om zo nog op een 4-4 uit te komen was wel heel onwaarschijnlijk en daar zijn ze dan ook in de verste verte niet in de buurt geweest. Frank was niet echt lekker uit de opening gekomen en had een kromme zet nodig gehad om de boel bij elkaar te houden. Maar de ene kromme roept vaak de andere op en voor je het weet is alles krom. Een krom paard dat teruggekeerd was naar b8, daar nog wel stond maar feitelijk allang was overleden, een kromme koningsstelling, kromme pionnen. Dat ging niet goed aflopen. En dat gebeurde dan ook niet, al blijf je natuurlijk altijd hopen op die wonderbaarlijke ontsnapping. Maar tevergeefs.

Daarmee was de nederlaag een feit en deed het resultaat van Midas er dus niet meer toe voor de matchpunten. Maar wel voor beide spelers zelf natuurlijk! Midas was lang gelijk opgegaan met zijn tegenstander maar in het verre middenspel was hij toch in het nadeel gekomen. Witte stukken kwamen achter zijn stelling en toen leek het of hij achter elkaar zou gaan verliezen. Vindingrijk als altijd wist hij toch nog een soort van verdediging te organiseren en toen werd het ineens een heel ingewikkelde stelling. Het leek of er toch weer wat mogelijk was maar de computer laat zien dat dat nooit het geval is geweest. Zowel Midas als zijn tegenstander rekende scherp en dat helaas tot gevolg dat het punt naar de Bosschenaar ging.

Zo werd het dus een tamelijk kansloze 5,5–2,5 nederlaag. HMC Calder 2 is weliswaar een van de toppers in onze klasse en zij melden op hun site dat het hun doel is om dit jaar kampioen te worden, maar toch, we hadden op meer gehoopt. Dat doen we dan maar in de volgende ronde als we thuis tegen Spijkenisse moeten. Ook een sterke ploeg trouwens…

   HMC Calder 2             2119 - Voorschoten 1            2117  5½ - 2½
1. Mischa Senders           2141 - Peter Wilschut           2261   0 - 1
2. Tom Verhoeven            2184 - Frank den Herder         2120   1 - 0
3. Eric de Moor             2061 - Vincent Blom             2203   0 - 1
4. Frank van der Put        2216 - Midas Ratsma             2113   1 - 0
5. Thomas Mollema           2063 - Wouter Noordkamp         2078   1 - 0
6. Wesley Vermeulen         2191 - Rosa Ratsma              2043   1 - 0
7. Joris Broekmeulen        2134 - Frits Fritschy           2104   ½ - ½
8. Justin Senders           1963 - Timo Bottema             2013   1 - 0

Sander Hilarius


Succesvolle seizoensopening in Delft

Op 14 september werd in Delft het OGD-rapidtoernooi gehouden. 7 ronden Zwitsers inclusief een Chinese maaltijd. Met 11 deelnemers was Voorschoten uitstekend vertegenwoordigd.

In de C-groep speelden Ivo, Carsten en Bart. Bart wist met een 5e plaats de ratingprijs in deze groep te winnen. Carsten en Ivo eindigden in de middenmoot.

Igor en David speelden mee in de B-groep. Igor had zijn zinnen gezet op de eerste plaats en was daar speciaal voor uit Groningen gekomen. Dat bleek een goede keus want met 6,5 uit 7 was hij ongenaakbaar. David had het moeilijker en haalde 2,5 punt tegen sterke tegenstand.

Een zestal spelers was actief in de A-groep. Midas en Wouter vochten om de laatste plaats, maar de anderen deden het uitstekend. Zo won Roderick van Arthur Pijpers en speelde Peter lang mee in de subtop. Timo won de ratingprijs door na een eindsprint met 3 overwinningen evenals Peter op 4 punten te eindigen. Elwin eindigde tussen de titelhouders als gedeeld vierde met een TPR van alweer in de 2400. Hij won onder andere van Peng en van Chiel van Oosterom.

Wouter Noordkamp


| naar boven |