Nieuws

Bekijk ook alleen het jeugdnieuws en de uitslagen extern.

November 2022
28-11 MMS: actuele standen
26-11 Mooi herstel van het 3de tegen koploper DSC Delft 4
24-11 Interne: uitslagen en stand
17-11 Interne ronde 10: uitslagen en stand
12-11 E-team derde van Nederland!
05-11 Voorschoten 1 redt het net niet
05-11 Botwinnik 2 neemt revanche op het 3de
03-11 Gerben van der Hoeven nieuwe voorzitter van SV Voorschoten

Oktober 2022
27-10 Piet Houwelingbeker ronde 1: uitslagen en stand
13-10 Interne ronde 6: uitslagen en stand
08-10 Knappe zege van het eerste
08-10 Nipt verlies voor Voorschoten 3 tegen Philidor
06-10 Interne ronde 5: uitslagen en stand

September 2022
24-09 Jona van de Poel wint jeugdschaaktoernooi van Voorschoten
17-09 Het eerste krijgt (on)behoorlijk klop
15-09 Interne ronde 2: uitslagen

Augustus 2022
01-08 MMS 2e helft - ronde 5

Juli 2022
25-07 MMS 2e helft - ronde 4
18-07 MMS 2e helft - ronde 3
11-07 MMS 2e helft - ronde 2
04-07 Nieuwe seizoen MaandagMiddagSchaak voortvarend gestart

Juni 2022
30-06 Igor Damen en Raffi Mkrtchyan winnen de bekers
27-06 Gert Both wint in absentia de maandagmiddagcompetitie
20-06 MMS: uitslagen en stand ronde 19
16-06 Interne ronde 26: Marcus kampioen!
09-06 Ronde 6 Piet Houwelingtoernooi
02-06 Interne ronde 25: uitslagen en stand

Mei 2022
21-05 Voorschoten 1 door fraaie stunt zo goed als veilig
21-05 Derde handhaaft zich ondanks nederlaag
19-05 Interne ronde 24: uitslagen en stand
12-05 Interne ronde 23: uitslagen en stand
06-05 Cees van der Voorst overleden
05-05 Interne ronde 22: uitslagen en stand

April 2022
28-04 Ronde 5 Piet Houwelingtoernooi
23-04 Eindelijk triomf voor het 3de in Zoetermeer!
21-04 Midas is de snelste
19-04 B-team verliest van Leithen A
14-04 Interne ronde 21: uitslagen en stand
08-04 Voorschoten B met ere ten onder
07-04 Interne ronde 20: uitslagen en stand
02-04 Voorschoten 1 redt het net niet
02-04 3de verloor eerst, wint vervolgens en verliest toch weer
02-04 Vervolg: Overweldigende overwinning
01-04 Voorschoten - Leiden - Oost-Souburg - Ouddorp - Leiden - Voorschoten

Maart 2022
31-03 Ronde 4 Piet Houwelingtoernooi
25-03 Als het getij verloopt, verzet men de bakens (LSG B-Voorschoten A)
11-03 Jeugdcompetitie: uitslagen en stand
10-03 Interne ronde 17: uitslagen en stand
04-03 Jantje lacht, Jantje huilt (AAS A-Voorschoten A)
03-03 Ronde 3 Piet Houwelingtoernooi

Februari 2022
24-02 Interne ronde 16: uitslagen en stand
17-02 Interne ronde 15: uitslagen en stand
10-02 Interne ronde 14: uitslagen en stand
05-02 Onverwacht verlies voor Voorschoten 3
03-02 Piet Houwelingtoernooi: uitslagen en standen

Januari 2022
28-01 Jeugdcompetitie: uitslagen en stand
27-01 Interne ronde 13: uitslagen en stand
24-01 Twee jaar is voldoende voor een competitie
20-01 Interne ronde 12: uitslagen en stand

November 2021
27-11 Paul Keres maatje te groot voor Voorschoten 1
18-11 Interne ronde 10: uitslagen en stand
11-11 Interne ronde 9: uitslagen en stand
06-11 Lady’s first
06-11 Sterke overwinning van Voorschoten 1
06-11 Verwachte winst van Voorschoten 3 op LSG 6
04-11 Interne ronde 8: uitslagen en stand

Oktober 2021
28-10 Ronde 1 Piet Houwelingtoernooi
26-10 B-team haalt fors uit
23-10 Rosa Ratsma gedeeld 4e op het NK vrouwen
21-10 Cato de Zoeten net onder de 50% op EK Jeugd
21-10 Interne ronde 7: uitslagen en stand
17-10 Mees van Osch gedeeld winnaar WLC weekendtoernooi
14-10 Interne ronde 6: uitslagen en stand
12-10 De eerste klap is een daalder waard
09-10 Het eerste verliest opnieuw
09-10 Geslaagde obstacle run voor Voorschoten 2
09-10 Onnodige nederlaag voor Voorschoten 3

September 2021
30-09 Interne ronde 4: uitslagen en stand
27-09 MMS gaat verder...
23-09 Interne ronde 3: uitslagen en stand
20-09 Symon wint maandagcoronacompetitie
18-09 Forse nederlaag van het eerste
18-09 We zijn erbij én dat is pri-i-ma!
16-09 Interne ronde 2: uitslagen
09-09 Interne ronde 1: uitslagen

Augustus 2021
26-08 Interne ronde 14: verslag en eindstand
19-08 Interne ronde 13: uitslagen en stand
12-08 Interne ronde 12: uitslagen en stand
07-08 Cato de Zoeten Nederlands kampioen meisjes A!
05-08 Interne ronde 11: uitslagen en stand

Juli 2021
29-07 Interne ronde 10: uitslagen en stand
01-07 Interne ronde 9: uitslagen en stand

Juni 2021
24-06 Interne ronde 8: uitslagen en stand
10-06 Interne ronde 7: uitslagen en stand
03-06 Voorschoten 2 toch gepromoveerd
03-06 Interne ronde 6: uitslagen en stand

Mei 2021
31-05 Ook maandagmiddag start weer op
27-05 Interne: uitslagen ronde 5
20-05 Er is weer geschaakt!
02-05 Cato Nederlands kampioen meisjes A!

Februari 2021
28-02 Voorschoten teambattlet prima

December 2020
21-12 Marcus Driessen en Bert Houweling tot erelid benoemd
14-12 MMS: uitslagen en stand
04-12 Er komt een jubileumboek aan!

September 2020
30-09 Schaaklessen voor volwassenen momenteel online
24-09 Interne: uitslagen ronde 3
22-09 EK-Brons voor Cato met team Nederlandse meisjes
17-09 Interne: uitslagen ronde 2
10-09 Interne: uitslagen ronde 1
07-09 Voorschotense teams spelen geen KNSB-competitie dit jaar

Augustus 2020
03-08 Teun krijgt boek van Ruud Aalbersberg uitgereikt tijdens MMS

Juli 2020
13-07 MaandagMiddag start weer op
03-07 Schaakclub sluit af met schaakvoetbal

Juni 2020
25-06 Spannende slotronde in het rapidkampioenschap
11-06 Nieuwe leider in het Rapidkampioenschap: Marcus
04-06 Frank wint eerste avond van het Rapidkampioenschap
01-06 Het wordt steeds leuker op maandagmiddag

Mei 2020
07-05 Toch nog een kampioen dit jaar: Mees!

April 2020
13-04 Maandagmiddag druk bezocht

Maart 2020
07-03 Gehavend Voorschoten 3 verliest nipt van Boven IJ 1
07-03 Voorschoten 2 verslaat medekoploper Messemaker 1847 2
07-03 Voorschoten 1 speelt gelijk tegen UVS
06-03 B-team hangt aan dun draadje
05-03 Piet Houwelingbeker: ronde 5

Februari 2020
27-02 Interne: uitslagen en stand (ronde 18)
24-02 MMS: rapid, uitslagen en stand
20-02 Interne: uitslagen en stand
19-02 Leiderdorp C komt met gelijkspel goed weg tegen Voorschoten C
06-02 Piet Houwelingbeker: ronde 4
01-02 Voorschoten 1 klopt ook Spijkenisse
01-02 Voorschoten 3 alleen aan kop na eenvoudige winst
01-02 Voorschoten 2 wint ruim van Spijkenisse 2

Januari 2020
30-01 Voorschoten B verzuimt te winnen
27-01 Ruime nederlaag team F
16-01 Interne: uitslagen ronde 13
09-01 Jeugdteam Voorschoten D verspeelt winst tegen Vrijpionnen
06-01 Zege Voorschoten C tegen Bodegraven B
02-01 Piet Houwelingbeker: ronde 3

December 2019
16-12 Ruurd wint met overmacht het rapid bij het MMS
14-12 Voorschoten 2 handhaaft de koppositie
14-12 Na ruime winst op Delft 5 staat Voorschoten 3 gedeeld 1
14-12 Voorschoten 1 verslaat LSG 2
12-12 Mooie overwinning Voorschoten C
10-12 B-team geen partij voor Leithen
09-12 Symon Algera wint bij het MaandagMiddagSchaak

November 2019
28-11 Piet Houwelingbeker: ronde 2
25-11 Jeugdteam Voorschoten D boekt zege in Koudekerk
23-11 Voorschoten 3 deelt, met geluk, de punten met LSG 6
23-11 Voorschoten 2 bovenaan na winst op Krimpen aan den IJssel 3
21-11 Voorschoten F verliest van Leiderdorp E
07-11 B-team laat zich wegzetten door LSG
02-11 Voorschoten 3 opent seizoen met winst
02-11 Voorschoten 2 wint met 8-0 van Rijswijk 2

Oktober 2019
31-10 Piet Houwelingbeker: ronde 1
18-10 Voorschoten F te sterk voor OEW A
17-10 Voorschoten D (jeugd) - Voorschoten C: 3 -3
17-10 Interne: uitslagen ronde 6
10-10 Voorschoten B wint bij Oegstgeest B
10-10 Interne: uitslagen ronde 5
03-10 Interne: uitslagen ronde 4

September 2019
28-09 Voorschoten 2 ontsnapt aan een nederlaag
26-09 Interne competitie: ronde 3 alweer
19-09 Interne: uitslagen ronde 2
12-09 We zijn begonnen!

Juli 2019
19-07 Bert Houweling veteranenkampioen van Nederland
07-07 Stevige tweede plaats voor Rosa op het NK Vrouwen

Juni 2019
29-06 Wiebe Zoet 2e van Nederland
28-06 Tristan Maas en Cato de Zoeten eindigen gelijk, barrage volgt
17-06 Gert Both wint wederom bij het MMS
13-06 Het was stil op straat...
06-06 Rustige eerste avond Rapidcompetitie

Mei 2019
23-05 Wouter Noordkamp clubkampioen!
16-05 Voorschoten B degradeert uit Hoofdklasse LSB
13-05 Voorschoten A grijpt net naast podiumplaats
11-05 V2 eindigt het seizoen met een nederlaag
09-05 Interne: uitslagen ronde 24
04-05 Cato de Zoeten Nederlands kampioen!
02-05 En de winnaars zijn: Bert Houweling en Luuk Hoogeveen!

April 2019
27-04 Thomas Beerdsen wint Open Rapidkampioenschap Leidse Schaakbond
25-04 Marcus is de snelste!
18-04 B-team kansloos tegen sterk Oegstgeest A
18-04 Een waardig afscheid
13-04 Voorschoten 2 handhaaft zich in de 4e klasse
13-04 Derde overwinning op rij van Voorschoten 1
11-04 Interne: uitslagen ronde 22
06-04 Schaakbenjamins in de prijzen bij de regionale Pupillendag
04-04 Piet Houwelingtoernooi: uitslagen ronde 6 en stand

Maart 2019
29-03 Weer een nederlaag voor Voorschoten C
28-03 Interne: uitslagen ronde 21
21-03 Voorschoten A deelt de punten met AAS
21-03 Voorschoten B delft het onderspit tegen LSG A
21-03 Interne: uitslagen ronde 20
16-03 Fraaie zege van Voorschoten 1
14-03 Voorschoten D kampioen
14-03 Voorschoten E sluit af met remise tegen kampioen
14-03 Interne: uitslagen ronde 19
07-03 Piet Houwelingbeker: ronde vijf
01-03 AAS A - Voorschoten B  3� - 4�
01-03 I�m going slightly mad

Februari 2019
28-02 Opnieuw nederlaag van Voorschoten C
28-02 Interne: uitslagen ronde 18
21-02 Interne: uitslagen ronde 17
09-02 Eerste zege van Voorschoten 1
09-02 Aan de voorhoede lag het niet�
08-02 Gelijkspel voor team E bij LSG E

Januari 2019
31-01 Interne: uitslagen ronde 15
24-01 Interne: uitslagen ronde 14
21-01 B-team over de knie bij Philidor A
21-01 Wisselbekers voor de maandagmiddag
18-01 Voorschoten F begint voortvarend aan 2019
17-01 Interne: uitslagen ronde 13
16-01 Gelijkspel voor Voorschoten E tegen Leiderdorp C
10-01 LSB Bekerteam bekert verder
03-01 Derde ronde Piet Houwelingbeker

December 2018
17-12 Symon Algera wint wederom het Rapid op de maandagmiddag
15-12 Code Geel, Voorschoten 2 uit de bocht
13-12 Eerste matchpunten voor Voorschoten C tegen Leithen B
13-12 Interne: uitslagen ronde 11
10-12 MMS neemt afscheid van Piet Segaar
06-12 Voorschoten B toont herstel tegen Leithen A
06-12 Interne: uitslagen ronde 10
03-12 Jeugdteam speelt voor Sinterklaas, zodoende is Bodegraven hen de baas

November 2018
30-11 Mocht u grootmeester zijn, zelfs dan krijgt u LSG niet klein
29-11 Piet Houwelingbeker: uitslagen ronde 2
27-11 Voorschoten D wint in Alphen a/d Rijn
24-11 Voorschoten 2 wint opnieuw en nog steeds tweede!
24-11 Voorschoten 1 speelt gelijk
22-11 Interne: uitslagen ronde 9
22-11 Externe competitie team E
16-11 Warme ontvangst en een koude douche voor Voorschoten E
15-11 Interne: uitslagen ronde 8
08-11 Interne: uitslagen ronde 7
06-11 Nederlaag Voorschoten C in Sassenheim
03-11 Voorschoten 2 tweede!
01-11 Piet Houwelingbeker: uitslagen ronde 1

Oktober 2018
27-10 Botwinnik rapidtoernooi: Cato de Zoeten eindigt gelijk met IM en WFM, Ronald van Vleuten 8e plaats
18-10 Interne: uitslagen ronde 6
17-10 Nederlaag Voorschoten C tegen Leiderdorp A
11-10 Interne: uitslagen ronde 5
11-10 Voorschoten A neemt revanche
11-10 Voorschoten B maakt valse start tegen sterk A-team
06-10 Het eerste speelt gelijk
06-10 Overtuigende overwinning van het tweede

September 2018
27-09 Interne: uitslagen ronde 3
20-09 Interne: uitslagen ronde 1 en 2
15-09 Eerste begint met nederlaag

Augustus 2018
26-08 Vincent wint Kroeg & Loper in Leiden

Juli 2018
23-07 In Memoriam: Gerard van der Meer �, 1953-2018
08-07 Knappe derde plaats voor Rosa op het NK Vrouwen

Juni 2018
29-06 PK van de Leidse Schaakbond 2018 (B-groep, rating tot 1950), Ronald van Vleuten 4e plaats
29-06 Feestelijke afsluiting van jeugdseizoen
25-06 Symon Algera kampioen bij de MMS
21-06 Wouter Noordkamp wint rapidtoernooi
14-06 Allerlaatste speelavond!
07-06 Rapidstand na ronde 8

Mei 2018
31-05 Rapidcompetitie begonnen
24-05 Jip is de nieuwe clubkampioen!
17-05 Interne: uitslagen ronde 25
03-05 Tweede eindigt als tweede na 4-4 tegen Zwarte Pion

April 2018
27-04 Ivo Wantola wint open rapidkampioenschap van de Leidse Schaakbond
26-04 Uitslagen snelschaakkampioenschap
23-04 Derde wint in de laatste ronde maar stelt toch teleur
21-04 Kampioen!
19-04 Marcus Driessen en Luuk Hoogeveen de nieuwe bekerwinnaars
12-04 Vierde handhaaft zich verrassend in de 1ste klasse
12-04 Interne: uitslagen ronde 23
07-04 Het eerste nog fier aan kop
05-04 Interne: uitslagen ronde 22

Maart 2018
29-03 Marcus Driessen wint Piet Houwelingbeker
16-03 Uitgebekerd, maar toch trots
15-03 Vierde buigt diep voor kampioen Oegstgeest 2
15-03 Interne: uitslagen ronde 20
10-03 En weer wint het eerste!
08-03 Voorschoten eet Verenigingsprijs op
08-03 Interne: uitslagen ronde 19
05-03 Tweede wint makkelijk van Philidor 3
03-03 Cato pakt IM scalp tijdens Open HSB kampioenschap Snelschaken
01-03 Piet Houwelingbeker: uitslagen ronde 5

Februari 2018
24-02 Schaakjeugd grossiert in eerste prijzen!
22-02 Interne: uitslagen ronde 18
20-02 Zesde team verslaat Utile Dulci 2
15-02 Interne: uitslagen ronde 17
15-02 Het 4de was er z� dichtbij �
11-02 Otto Zoet kampioen LeiSB tot en met 12 jaar
08-02 Tweede verslaat ook LSG 6
08-02 Afstraffing Voorschoten 3 � AAS2: 1�-6�
08-02 Interne: uitslagen ronde 16
01-02 Piet Houwelingbeker: uitslagen ronde 4

Januari 2018
25-01 Interne: uitslagen ronde 15
22-01 Jeugdteam verdubbelt het puntentotaal tegen Philidor 6
18-01 Interne: uitslagen ronde 14
17-01 Voorschoten 4 scoort een punt tegen Leiderdorp 2
13-01 Schoolschakers van de Vink weten de concurrentie nipt voor te blijven
12-01 Derde speelt gelijk bij LSG 5
11-01 Voorschoten 6 en Leiderdorp 5 in evenwicht
11-01 Interne: uitslagen ronde 13
09-01 Tweede pakt punt bij Leithen
08-01 MMS begint nieuwe jaar met cadeautjes
04-01 Piet Houwelingbeker: uitslagen ronde 3

December 2017
18-12 Symon Algera wint de maandagmiddagrapidcompetitie 2017
16-12 Spectaculair goed, dat eerste!
14-12 V2 wint eenvoudig van AAS 2
14-12 Interne: uitslagen ronde 12
12-12 Voorschoten 5 nipt ten onder in Alphen a/d Rijn
11-12 Najaarscompetitie MMS gewonnen door Gert Both
07-12 Voorschoten 3 verliest van Philidor 2
07-12 Alphen 2 overklast in 3de ronde Voorschoten 4
07-12 Verlies voor team 6 tegen SSN 1
07-12 Interne: uitslagen ronde 11

November 2017
25-11 Voorschoten 1 haalt uit!
23-11 Interne: uitslagen ronde 10
16-11 Interne: uitslagen ronde 9
11-11 C-Jeugdteam vierde na 3 van 4 dagen
10-11 Tweede wint van LSG 5
09-11 Voorschoten 4 laat het lelijk liggen bij Oegstgeest 3
09-11 Interne: uitslagen ronde 8
07-11 Leithen 3 te sterk voor Voorschoten 6
02-11 Piet Houweling-beker: uitslagen en standen ronde 1

Oktober 2017
26-10 Jeugd excelleert, kopmannen falen, Philidor 2 wint door bluf
26-10 Interne: uitslagen ronde 7
23-10 Muz(i)ekaal begin van de competitie in Noordwijk
19-10 Voorschoten 3 verliest van de Zwarte Pion
17-10 Voorschoten 5 laat kansen liggen
12-10 Zesde team start met overwinning op Stormpionnen 2
12-10 Voorschoten 4 wint nipt van Utile Dulci 1
12-10 Interne: uitslagen ronde 6
07-10 Daverende zege van het eerste
05-10 Interne: uitslagen ronde 5

September 2017
28-09 Voorschoten 3 � Voorschoten 2
28-09 Interne: uitslagen ronde 4
21-09 Interne: uitslagen ronde 3
16-09 Voorschoten 1 begint goed
14-09 Interne: uitslagen ronde 2
07-09 De interne competitie is begonnen!

Juni 2017
29-06 Jip Damen ook rapidkampioen
22-06 Rapidcompetitie nog niet beslist

Mei 2017
18-05 Henk Schouten wint de interne competitie
18-05 In Memoriam: Piet Sluiter �, 1926-2017
11-05 Voorschoten 4 kampioen
09-05 Derde mist ook laatste kans(je) op kampioenschap
06-05 Bliksemzege baat het tweede niet
04-05 Jip Damen snelschaakkampioen
02-05 Voorschoten grijpt naast de LSB-beker

April 2017
25-04 Ondanks nederlaag Voorschoten 5 kampioen
20-04 Peter Wilschut wint na vier jaar weer de Piet Houwelingbeker
16-04 Jip Damen wint B-groep Prinsenstadtoernooi
13-04 4de team boekt 6de zege op rij en is bijna kampioen
13-04 Het vijfde heeft tegen Leithen nog een half bordpunt nodig voor het kampioenschap
06-04 Derde houdt koploper onder druk
01-04 Het eerste stelt orde op zaken

Maart 2017
30-03 Ronald van Vleuten wint de Bas Maatbokaal in voorlaatste ronde
25-03 SV Voorschoten LSB-kampioen JCC E
24-03 Voorschoten speelt de finale van de LSB-beker!
23-03 Voorschoten 6 sluit af met gelijkspel
23-03 Voorschoten 4 zeker van promotie naar 1ste klasse LSB
13-03 Voorschoten 5 te sterk voor Utile Dulci 2
11-03 Code Oranje voor het eerste
09-03 Zevenklapper derde tegen Oegstgeest 3
04-03 Uitverkocht Cultureel Centrum bij GP van Voorschoten

Februari 2017
23-02 Voorschoten maar net door in LSB-beker
19-02 Jette Sannen naar NK
16-02 Voorschoten 4 ook langs De Zwarte Pion 2
09-02 Lekker potje voor het derde tegen Oegstgeest 2
09-02 Voorschoten 5 in ronde 4 ook ongeslagen gebleven
04-02 Eerste speelt weer gelijk

Januari 2017
19-01 Veel verrassende uitslagen in 15de ronde IC
18-01 Voorschotenaren op de Tatavierkampen
14-01 Schoolschakers van de Vink proeven het zoet van de overwinning
09-01 In Memoriam: Henk van der Hilst �, 1923-2017

December 2016
22-12 Verrassende winnaar bij het kerstsnelschaken
21-12 In Memoriam: Erik Bongers �, 1949-2016
19-12 Weer overtuigende zege van Voorschoten 5
17-12 Benauwd gelijkspel van het eerste
13-12 Ook Leithen 2 kan Voorschoten 4 niet van een grote overwinning afhouden
08-12 Gelijkspel voor Voorschoten 6
08-12 Het derde bekert verder
02-12 LSG 4 zet Voorschoten 3 stevig op zijn plaats

November 2016
26-11 Eindelijk winst voor Voorschoten 2
24-11 Voorschoten 4 boekt klinkende zege op Philidor 5
17-11 Voorschoten 6 wint ook tweede competitiewedstrijd
17-11 Overtuigende zege Voorschoten 5
10-11 Voorschoten 3 blijft op koers
05-11 Alweer nederlaag voor Voorschoten 2
05-11 Nieuwe nederlaag van het eerste
03-11 De eerste ronde van de beker kent verrassende uitslagen

Oktober 2016
28-10 4de team heeft voortvarende start in 2de klasse LSB
14-10 Met Jokers winnen van Azen
08-10 Ook pindakaas voor het eerste
08-10 Helaas pindakaas
06-10 Jeugdteam ten onder tegen het zesde

September 2016
17-09 Het eerste pakt de punten
17-09 Oost west, thuis best
15-09 Nog geen bijzondere uitslagen in de eerste ronden van de interne competitie


Mooi herstel van het 3de tegen koploper DSC Delft 4

zaterdag 26 november 2022

Vandaag speelt de koploper tegen de hekkensluiter: dat voorspelt weinig goeds voor ons! We gaan bewijzen dat de geflatteerde nederlaag van de vorige ronde een grote vergissing was. Delft speelt met drie invallers, wie weet of er een verrassing in zit.

Bij Chris leek zijn opponent in het voordeel te komen door pionwinst, maar dat was slechts schijn. Na ruil der dames was de vrede al om half drie getekend. Tristan V begon met b4, de diepere betekenis daarvan ontging mij. Zijn tegenstander viel direct de damevleugel aan, zodat Tristan een flinke ontwikkelingsachterstand opliep. Na 13 zetten stond hij totaal verloren. Die b4 zal altijd een raadsel voor mij blijven.
Tristan M zet zijn partijen voor mij altijd onbegrijpelijk op. Het lijkt een rommeltje maar na verloop van tijd staat er een stelling waarmee je vooruit kunt. Na de lange rokkades van beiden concentreert de strijd zich op de damevleugel, maar ik raak de draad kwijt van het verloop. Dat daar iets misgegaan is blijkt uit Tristans plotse opgave. Ondergetekende speelde met wit een tamelijk vlakke pot en verspeelde na een grote afruil de kans op gelijk spel door een toren- in plaats van een paardzet. Daarna was het dweilen met de kraan open. (½-3½)

Met zo’n achterstand vervliegt de hoop op een redelijk resultaat, toch? Bij Jona en Kylian zag het er gezond uit, bij Christine gelijk en bij Jaden ongezond.

Jona combineerde zich rustig naar een prettige stelling en kreeg zowaar op driekwart van de partij een pion aangeboden. Vervolgens won hij dankzij een aftrekschaak het punt. Even later was het de beurt van Kylian. Al op de 13de zet kreeg hij, het is nog niet eens sinterklaas, een loper cadeau tegen een pion. Daarna werd de zwarte stelling in sneltreinvaart opengebroken en de koning zelfs mat gezet. (2½-3½)

Jaden zwoegde ondertussen door, elke seconde gebruikend, op zoek naar een weg om de twee pionnen achterstand op de een of andere wijze te compenseren.
Christine speelde een degelijke partij, waarin zij - met ieder nog een toren en een paard en een stapel pionnen – wat overwicht had op de koningsvleugel en wit op de damevleugel. Maar het lukte haar een doorbraakje ondersteund door beide stukken te maken die alle aandacht van wit trok. Die doorbraak werd serieus omdat wit niet handig manoeuvreerde en het witte pionnenoverschot aan de andere kant van het bord niet dreigend was. Uiteindelijk leverde dat Christine een verrassende winst op. Knap gespeeld!

En ondertussen ging de strijd op het vierde bord maar door met Jaden levend op het increment. De centrale positie van zijn koning en de onoplettendheid van zijn opponent gaven tenslotte de doorslag. Na de opgave van de één na laatste zwarte pion kon Jaden zijn paard geven voor de twee witte centrale pionnen. Ook de pion op a4 zou verloren gaan, maar hij had uitgerekend dat hij remise kon houden tegen het geweld van de zwarte loper en de pion op de a-lijn. Want zijn koning was dicht in de buurt van het witte veld a8! Na nog een half uur denken en schuiven zag de witspeler dit ook in. Wat een onverwacht einde van de wedstrijd, top!

   DSC Delft 4                  1603 - Voorschoten 3                1636   4 - 4
1. Sofya Blanters               1754 - Ruurd de Boer                1797   1 - 0
2. Rob Smits                    1762 - Chris Gerritsen              1741   ½ - ½
3. Christophe Rebreyend         1687 - Tristan Veltrop              1694   1 - 0
4. Ed Eveleens                  1601 - Jaden Birginia               1634   ½ - ½
5. Victor van der Kloet         1571 - Jona van de Poel             1585   0 - 1
6. André van der Weijde         1527 - Tristan Maas                 1522   1 - 0
7. Arzhang Davazdahemani        1465 - Kylian van Veen              1676   0 - 1
8. Shiraz Alhasan               1455 - Christine van der Ven        1438   0 - 1

We hebben de top drie gehad en staan nu op de zevende plaats, hetgeen nog steeds betekent dat we een grotere kans maken om te stijgen. Op 17 december spelen we thuis tegen het 2de van Woerden.

Ruurd de Boer


Interne ronde 10: uitslagen en stand

donderdag 17 november 2022

Terwijl onze wedstrijdleider in Assisi, Italië, probeert seniorenkampioen van de wereld te worden kwamen 20 man in het donkere en regenachtige Voorschoten een potje schaken. Evan Los was er voor het eerst bij, en aangezien hij jeugdtempo speelt verwacht je dat zijn pot tegen Jelle Veltrop als eerste klaar zou zijn, maar dat was niet zo: Bert Corneth viel die eer te beurt tegen Tristan Veltrop. Ik vroeg of het een openingstruc betrof, maar Bert verzekerde me dat laatst een identieke partij is gespeeld in de KNSB. Hij won in ieder geval in 11 zetten.

Daarna was het wel Jelle die een punt bijschreef; in een wilde pot trok hij aan het langste eind. Ook wild was het bij Jaden en Chris; Jaden houdt wel van aanvallen en alles was gericht op Chris' koning. Chris leek echter goed te keepen, en Jaden was zoekende hoe verder te gaan. Chris dacht toen dat het veilig was even een toren mee te nemen met zijn dame, maar die dame had een hele belangrijke andere functie... zodat Jaden mat in één had.

Bij de andere partijen ging het lang gelijk op. Nico leek te gaan winnen van Richard van Bavel, maar na een seniorenmomentje (?) stond hij in plaats van een pion voor een pion achter, maar hij wist het nog gelijk te trekken. Remise werd het ook bij de andere Richard tegen Arno. Bij Marcus en Jona leek het ook lang naar remise te gaan: gelijk materiaal maar ongelijke lopers. Marcus speelde dit handiger - die ervaring komt vanzelf, Jona! - en trok aan het langste eind. Ook bij Benjamin en Henk leek het rustig spel - alhoewel Henk een kwaliteit voorstond maar Benjamin had het loperpaar - totdat bleek dat Henks stukken toch veel beter stonden met meer bewegingsruimte. Kylian deed het ook lange tijd heel goed tegen Frank, maar in de slotfase met weinig tijd op de klok ging er helaas toch iets fout. Rest nog het onderlinge duel van onze studenten Bram en Mick, die Bram naar zich toe wist te trekken. De partij zorgde nog wel voor veel discussie in de bar.

Zie de uitslagen en stand.

Christine van der Ven


E-team derde van Nederland!

zaterdag 12 november 2022

Het viertal van Schaakvereniging Voorschoten, bestaande uit Evan Los, Burak Ozbakan, Wiebe Zoet en Ruben van Borren, is zaterdag in De Bilt als derde geëindigd bij het Nederlands kampioenschap voor clubteams t/m 10 jaar. Een prestatie die nooit eerder behaald is door een team van de Voorschotense schaakvereniging.

Door een tweede plaats in de halve finale van 10 september werd overtuigend de finale bereikt. Het was daardoor duidelijk dat een mooie klassering in de finale misschien wel mogelijk was. Maar de finale begon rampzalig met een 2½- 1½ nederlaag in de eerste ronde tegen het tweede team van het Leidse Op Eigen Wieken. In de voorronde in de Leidse regio werd daar nog gemakkelijk met 4-0 van gewonnen, maar dat was inmiddels een half jaar geleden. In die tijd kunnen de krachtsverschillen snel veranderen. En als er te snel gespeeld wordt, dan kan er ook van alles misgaan. Gelukkig waren de heren daarna wakker en werd er overtuigend gewonnen van SHTV en ROCHA uit Den Haag en HMC Den Bosch. Terug in de top van het klassement wachtte VAS uit Amsterdam. In de halve finale werd daar al kansloos met 4-0 van verloren en dit keer ging het maar een beetje beter: ½- 3½.

In ronde 6 werd het tweede team van ESV (Eindhovense Schaak Vereniging) met 3-1 verslagen en zowaar stonden we toen op de gedeelde 3e plaats. Maar daardoor werden we in de laatste ronde wel gekoppeld aan ESV 1, de gedoodverfde favoriet voor de titel. ESV had gelijk gespeeld tegen VAS, en alle andere wedstrijden gewonnen, met betere scores dan VAS, die verder ook alles wist te winnen. Een overwinning in de laatste ronde was genoeg voor het kampioenschap. Maar dat liep dus mooi even anders. Ruben kwam al heel snel de speelzaal uit, met goed nieuws: Een mooie overwinning, zo zei hij zelf! Burak en Wiebe gingen ten onder, maar ze konden wel vertellen dat Evan op het eerste bord een dame had veroverd tegen de sterke Freek Thijssen, die inmiddels al een rating van 1627 heeft. Met veel toeschouwers rond het bord, maakte Evan het bekwaam af. VAS werd daarmee Nederlands kampioen en na ESV was de derde plaats voor SV Voorschoten.

Eindstand:

  1. VAS – Amsterdam
  2. ESV – Eindhoven
  3. SV Voorschoten
  4. HMC Den Bosch
  5. Zukertort – Amstelveen
  6. Op Eigen Wieken – Leiden
  7. Philidor Leeuwarden
  8. Klim Op – Capelle a/d IJssel
  9. DD – Den Haag
  10. ROCHA – Den Haag

Individuele scores
Bord 1: Evan Los 5 uit 7
Bord 2: Burak Ozbakan 5 uit 7
Bord 3: Wiebe Zoet 3½ uit 7
Bord 4: Ruben van Borren 3½ uit 7

 

Marcus Driessen


Voorschoten 1 redt het net niet

zaterdag 5 november 2022

Dat de wedstrijd tegen DD lastig zou worden lag wel in de lijn der verwachtingen. De Hagenaars waren op papier iets sterker, maar ook weer niet zoveel dat een positieve score onmogelijk zou zijn. Dat bleek ook wel tijdens de wedstrijd. Tot de allerlaatste seconde spande het erom of Voorschoten matchpunten zou gaan halen. Wint Noud wel of wint Noud niet? That’s the question. Niet dus. Met 4,5-5,5 werd zo de kleinst mogelijke nederlaag geleden.

Lang zag het ernaar uit dat een positief resultaat best mogelijk was. De Voorschotense topborden leken de sterke DD-top aardig in bedwang te kunnen houden en hier en daar kon op meer gehoopt worden. Zo kreeg Peter op bord 2 al snel een remiseaanbod dat hij wel moest aannemen. Het stond ongeveer gelijk en op winst spelen zou veel risico betekenen. Omdat er ten aanzien van een toekomstige teamresultaat nog helemaal niets te voorspellen was, was de keuze gemakkelijk.

Jammer was dat Cato al in de opening een grote fout maakte waarna eigenlijk alle hoop voor haar al verdwenen was.

Cato’s laatste zet was 8 … Pc6 geweest maar daar zit een akelig geintje in verborgen: 9 Pxc6 bxc6 10 e5 dxe5 11 Dxd8 Txd8 12 Pe4, met kwaliteitswinst. Balen. Ben je net begonnen, sta je al verloren. Wel streed zij in het teambelang nog lang door, maar helpen deed dat niet. Zelfkastijding was het wel.

Anna-Maja Kazarian speelde een sterke partij en slaagde erin grootmeester John van der Wiel op remise te houden – maar eigenlijk was dat precies andersom. Van der Wiel had een pionoffer gepleegd dat niet het gehoopte rendement opleverde. Integendeel, zijn stelling leek daarna behoorlijk wankel.

Van der Wiel laatste zet was 20 … Lf6-e7 geweest en hij staat na het voor de hand liggende 21 Pxe5 een pion achter, terwijl wit ook nog het initiatief heeft. De engine geeft nu bijvoorbeeld als sterkste zetten … Tbc8 (c6 staat in) 22 Te3 Le6 23 f4 Kh7 24 Pg5+ Kxh6 25 Pexf7 Txf7 26 Txe7. Wit heeft nog steeds een pion meer en daarnaast een superieure stelling. Hoe lossen (groot)meesters zo’n stellingsprobleem op? Daarvoor bestaat een standaardmethode: remise voorstellen. Nu weet iedere schaker dat als een sterkere tegenstander remise aanbiedt, je vermoedelijk gewonnen staat. Zo ook nu. Toch nam Anna-Maja het halve punt na lange aarzeling aan. Tussen heel mooi spel hebben en winnen gaapt immers een groot gat, dat bovendien gevuld is met angst het alsnog te verpesten en met niks naar huis te gaan. Er nog van afgezien dat de hulp van een computer schaakbeslissingen een stuk gemakkelijker maakt.

Halve punten waren er ook voor Jip en Mees. Voor Jip was dat in een partij waarin al snel heel veel geruild werd en het evenwicht eigenlijk nooit verbroken is geweest. Maar Mees liep langs de afgrond toen zijn tegenstander, en hijzelf in eerste instantie uiteraard ook, een winnende combinatie miste. Die was maar één zet mogelijk, waarna de stelling weer in evenwicht was. En dat bleef het.

David was degene die Voorschoten langszij bracht. Vanuit de opening kreeg hij voordeel en dat had hij nog steeds toen deze stelling op het bord kwam.

Zwart (DD) speelde hier 25 … Pxd5 en dat is geen beste (na Lxd5 had David alleen een positionele plus gehad) 26 Lxg7 Pxf4 (na Kxg7 slaat wit op a5 en heeft dan een monster van een vrije a-pion) 27 Lf6 en wint de kwaliteit. Dat was voldoende voor de winst. Het bracht de stand op 3-3 en alles was nog mogelijk. Midas had immers een mooie stelling, Rosa misschien wel een winnende aanval, en al stond Arthur zo goed als verloren, Noud ging waarschijnlijk wel winnen. Het zag er goed uit voor Voorschoten.

En inderdaad verloor Arthur. Na de opening was er nog weinig aan de hand, het staat volkomen gelijk.

Zwart heeft natuurlijk op h4 een mooi veld voor zijn dame, maar met zetten als Df2, De1 of Le3 (om na Dh4 alsnog De1 te doen) is dat gevaar geneutraliseerd. Arthur besloot echter tot 15 g4? en dat is – om het voorzichtig te zeggen – nogal onvoorzichtig. De DD’er denderde nu met … Dh4 16 Le3 Pg3 17 Pxg3 Dxg3 18 Lg1 Tf8 19 Dg2 Tf3 naar binnen en de toestand van de witte toepen werd zorgwekkend. Ondanks dapper verzet liep het dan ook niet goed met ze af.

Maar Midas won wel, na een sterk gespeelde partij. De opening was voor hem, met zwart nog wel, en dat bouwde hij uit tot bijgaande stelling op het bord kwam.

Zwart is aan zet en de mokerslag is natuurlijk 49 Kf7. Nu dreigt Th8 mat. En het mooie is dat daar helemaal niks zinnigs is tegen te doen. Toch grappig.

Resteren nog de partijen van Rosa en Noud. Rosa had misschien wel een winnende aanval, vertelde ik hiervoor. Dat bleek achteraf toch wel een wat te zonnige blik op de situatie. De opening was voortreffelijk geweest en steeds had ze dan ook een voordeel gehad. Maar winnend? Dat bleek ook achteraf met computerhulp er niet echt in gezeten te hebben. Wel had ze er veel tijd in gestoken waardoor ze met nog 13 zetten te gaan nog één minuut op de klok had staan (plus de 30 seconden die je er elke zet bij krijgt natuurlijk). Eerst ging daardoor het voordeel teloor, en daarna kieperde alles zelfs. Jammer.

Dat bracht de tussenstand op 4-5 en nu was het aan Noud om het gelijkspel alsnog te redden. De partij had een heel merkwaardig verloop gehad. Voor zet 30 waren de kansen behoorlijk heen en weer gegaan, maar daarna was het de DD’er die de overhand kreeg. Op zet 38 stond Noud dan ook dik verloren, op zet 40 iets minder dik en op zet 41 weer gelijk. Zo’n potje dus. Daarna kreeg hij de overhand en bereikte op zet 49 deze stelling.

Wit is aan zet en het plan is duidelijk: hij moet door op b6 te slaan zijn toren offeren tegen de zwarte loper en pion b7, daarna met zijn koning de andere pion ophalen en er tegelijk voor zorgen dat de zwarte koning niet op c8 kan komen met alleen de a-pion nog op het bord, want dan is het remise. Een heuse opgave, maar het kan. Zaak is in elk geval de zwarte koning zo ver mogelijk van de zwarte pionnen af te krijgen. Dat kan door Ke4!, gevolgd door een torenschaak op de g-lijn. De zwarte koning wordt naar de h-lijn gedreven waar hij zo lang mogelijk door de toren wordt vastgehouden. Hoe belangrijk dat is laat het vervolg van de partij zien. 51 Kc6?, een duidelijk gevalletje van eerst zetten dan denken, … Kg5. Nu blijkt dat het aantal zetten dat wit nodig heeft om de hele zwarte boel van het bord te slaan (Tb7, Txb6, Kxb6, Kxa5, Kb6) vijf is, en in die tijd loopt de zwarte koning precies naar c8. Remise dus. Dat merkt Noud nu ook en probeert daarom verwarring te zaaien, wat lukt, want na 52 Tf3 Ld4 53 Td3 Lf2? (Lc5 en er is niks aan de hand) dient zich onverwacht een nieuwe mogelijkheid aan.

54 Tb3! Nu kan de koning niet naar f6 of f5 vanwege Tf3+ met stukverlies en zo wint wit dus wel het extra broodnodige tempo (en de partij). Maar helaas kwam Noud hier met 54 Td8 en daarna is de winst voorgoed voorbij. Hij probeert het nog lang, maar zijn tegenstander maakt geen fouten meer en remise is het resultaat.

Zo dichtbij en toch net niet. Een onnodige 4,5-5,5 nederlaag is ons deel. Jammer, maar daar word je hard van, zullen we maar denken. Over twee weken (26 november) zal in Delft het vizier net iets scherper moeten zijn afgesteld om te scoren. Dat is tijdens het WK voetbal en dus een mooi aanleiding om daar niet naar te hoeven kijken.

    Voorschoten 1                2182 - DD 1                         2221  4½ - 5½
1.  Jip Damen                    2210 - Gerrit Prakken               2164   ½ - ½
2.  Peter Wilschut               2233 - Jeroen Blokhuis              2319   ½ - ½
3.  Rosa Ratsma                  2225 - Jasel Justo Lopez            2428   0 - 1
4.  Anna-Maja Kazarian           2135 - John van der Wiel            2384   ½ - ½
5.  Mees van Osch                2332 - Rick Lahaye                  2422   ½ - ½
6.  Noud Lentjes                 2278 - Lars Vistisen                2111   ½ - ½
7.  Midas Ratsma                 2208 - Mark Bueno                   2061   1 - 0
8.  David Jongste                2103 - Onno van Dijk                2096   1 - 0
9.  Cato de Zoeten               1937 - Gosse Romkes                 2001   0 - 1
10. Arthur Maters                2155 - Edgar Blokhuis               2223   0 - 1

Sander Hilarius


Botwinnik 2 neemt revanche op het 3de

zaterdag 5 november 2022

Met in ons achterhoofd de 5½ -2½ overwinning eind vorig seizoen op Botwinnik 2 begonnen we welgemoed aan de wedstrijd. Weliswaar zonder de drie topspelers van vorig jaar hoopten we toch op een wondertje.

Op bord 8 offerde Christine op de 6de zet met schaak een loper en kreeg daar twee pionnen voor terug. In plaats van de aanval door te zetten met torenwinst op a8, waarna scherp spel ontstaat dat heel nauwkeurig gespeeld moet worden, speelde zij het behoudende Df3. Toen ook nog een fout op de 14de zet volgde met stukverlies tot gevolg was in feite de partij gespeeld.
Tristan V speelde met zwart op bord 3 een voorzichtige partij, die in balans bleef tot het einde, derhalve remise.
Ook op Kylians bord 7 gebeurde weinig opwindends en werd na ruiling van bijna alle stukken het evenwicht en de symmetrie niet verstoord. (1-2)

Na Christine is Chris de tweede die een stuk offert voor twee pionnen, maar na een tussenschaak van zwart kan Chris niet meer rokkeren en de toren op h1 staat ook figuurlijk in de hoek. Zie diagram: wit speelde vervolgens Pg5 maar kon na de korte rokkade van zwart geen vuist meer maken en verloor.

Als Chris 16. e4 gespeeld had was de mogelijke voortzetting 16. .. Pxe4 17. Dd5 g6 18. Lxd7+ Lxd7 19. Txc8 Lxc8 20. Dc6+ Ld7 21. Dxe4 nog kansrijk voor hem geweest.
Al vroeg in zijn partij loodste Jaden een paard de vijandelijke stelling binnen, maar die bleek niet meer verdedigbaar: het derde stukoffer voor twee pionnen vanmiddag was een feit. Na nog wat gespartel streek Jaden zijn vlag: het was bepaald zijn week niet. (1-4)

Tijd voor wat opwekkender nieuws: Jona zette zijn partij rustig op en bood op de 12de zet, ik liep toevallig net langs, pion c6 aan maar zijn opponent wilde of zag het niet. Acht zetten later kreeg Jona de pion op c4 cadeau en later won hij via een slimme loperzet ook de pion op b2 zodat op de damevleugel 3 zwarte pionnen stonden tegenover één witte. Dat werden er 2 tegen 0 en door een domme koningszet van wit werd de witte toren op a4 vastgezet door Lb4. Even later was het punt binnen.

Tristan M en ondergetekende maakten er een lange sessie van: bij mij 63 en bij Tristan bijna 100 zetten. Tegen mijn tegenstander bleef de partij lange tijd in evenwicht, maar vanaf zet 20 kwam ik steeds meer onder druk te staan. Diagram na 23. .. e6:

Wit speelde hier Ld2 terwijl ik hoopte dat ie 24. Pxe6 zou spelen. Dan zou het vervolg er zo uitgezien kunnen hebben: 24. .. fxe3 25. Pc5+ Df7 26. Dxf7 Kxf7 27. fxe3 Lc8 met gelijk spel.
Ik mocht van geluk spreken dat mijn blunder op de 31ste zet niet door wit gezien werd. Na op de 40ste zet nog een pion te verliezen ontstond - na helemaal weer terug van weggeweest - de volgende stelling:

Hier staat zwart glad gewonnen op 48. Db4? volgt natuurlijk Ta4 49. Dxb5 Txg4+ 50. Kf1 Txh4 51. Td7 Dc2 52. Db7 Kh6! Het paard slaan leidt tot mat. En ruim 10 zetten later volgt het drama:

De lezer kan wel raden met welke blunder zwart de winst om zeep hielp! Tristan verloor al snel in het begin een pion en wat hij daarna ook probeerde, het lukte niet om dat verlies te compenseren. Uiteindelijk ontstond een eindspel met ieder een toren en zwart een pion op de 2de rij. Het duurde erg lang voordat zwart zijn toren op 3de rij kon brengen waarna het witte vlammetje snel uitging.

Een ratingmarge van 70 overbruggen bleek niet eenvoudig. Vooral onze ouderen hadden het zwaar te verduren (0 uit 3). Met name Tristan V en Jona hebben in dit opzicht een knappe prestatie geleverd.

   Voorschoten 3                1636 - Botwinnik 2                  1709   2 - 6
1. Ruurd de Boer                1797 - Wilco Kort                   1909   0 - 1
2. Chris Gerritsen              1741 - Jeroen Verkade               1728   0 - 1
3. Tristan Veltrop              1694 - Arno Middelkoop              1821   ½ - ½
4. Jaden Birginia               1634 - Johan Bosman                 1843   0 - 1
5. Jona van de Poel             1585 - Merlijn Albers               1773   1 - 0
6. Tristan Maas                 1522 - Indy Sewpal                  1597   0 - 1
7. Kylian van Veen              1676 - Frank van Steenbrugge               ½ - ½
8. Christine van der Ven        1438 - Leon van der Holst           1295   0 - 1

We staan nu op de laatste plaats, hetgeen betekent dat we alleen nog maar kunnen stijgen. Op 26 november mogen uit tegen DSC Delft 4 laten zien dat we meetellen in deze klasse.

Ruurd de Boer


Gerben van der Hoeven nieuwe voorzitter van SV Voorschoten

donderdag 3 november 2022

Afgelopen donderdag is er, voorafgaand aan de normale interne competitie, een korte ALV gehouden om Gerben van der Hoeven in te hameren als (interim-)voorzitter van de vereniging. We zijn erg blij dat Gerben voor de rest van het seizoen de hamer op wil nemen.

Igor Damen


Piet Houwelingbeker ronde 1: uitslagen en stand

donderdag 27 oktober 2022

De kop is eraf, de eerste ronde van de PH-beker is gespeeld. In totaal hebben zich 32 spelers ingeschreven waarvan 15 in de A-groep en 17 in de B-groep. Dat is wat minder dan de afgelopen jaren, toen we in de 40 zaten, maar desalniettemin toch een aanzienlijk aantal.

Traditiegetrouw zijn er in de eerste ronde altijd meer afzeggingen dan de ronden daarna en ook dit jaar was dat weer het geval: zeven. Omdat dat in de poule A zorgde voor een oneven aantal was Ronald van Vleuten degene die een bye kreeg. Een gratis punt is dat, maar zelf spelen is toch een stuk leuker. Het kan iedereen hoogstens één keer overkomen.

In die A-groep ontbraken in de eerste ronde de twee ratingsterksten – Jip Damen en Arthur Maters – wat aan de andere spelers de gelegenheid gaf alvast een half punt uit te lopen. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Zo slaagde de nummer 3 qua rating, Igor Damen, daar in elk geval niet in. Hij kwam tegen Benjamin Brandt, met wit nogwel, flink in de problemen en moest alle zeilen bijzetten om niet helemaal met lege handen naar huis te gaan. Dat lukte net, waardoor het punt eerlijk werd gedeeld. Iedereen tevreden.

Ruurd de Boer kon tegen Marcus Driessen niet voor de stunt zorgde die hij vorige jaar leverde. Toen had hij de winst voor het oprapen, maar kreeg uiteindelijk met de helft daarvan duidelijk te weinig. Nu ging het lang zo’n beetje zijn gangetje maar langzaam aan kreeg Marcus toch het beste van het spel. En dat maakte hij bekwaam af. Bert Houweling zadelde ondergetekende op met zo’n opening waarin wit, hij dus, een klein plusje heeft, en zwart als hij het goed doet hoogstens remise kan maken. Meer niet. Maar het goed doen is nog helemaal zo makkelijk niet, kost bovendien veel tijd en dus kwamen er ineens minder goede zetten op het bord. Ach ja, het is maar een spelletje. Bert won dus.

Richard van Offeren is zo’n speler die wel eens voor flinke verrassingen zorgt. Tegen Symon Algera lukt dat ditmaal niet. Al leek hij lang in de strijd mee te kunnen, Symon liep zich niet foppen en pakte het volle punt, wat volgens de ratinggetallen ook in de lijn van de verwachtingen lag. Daar slaagde Arno Egberts ondanks een plus van 200 elopunten niet in tegen Jaden Birginia. De laatste houdt er soms een ruig soort schaken op na waarbij alle stukken op weg naar de vijandelijke koning lijken te willen. Maar ditmaal kleurde hij keurig binnen de lijntjes en gaf Arno geen aanknopingspunten. Met een remise als logische uitslag. Een sterk begin van Jaden.

Ook in de B-groep ontbrak de hoogste ratinghouder, Ike Tjin A Lien, maar wel waren er twee nieuwe deelnemers die allebei nog maar kort aan het serieuze bordschaak doen. En hoe! Hugo Quaak had een paar dagen eerder in Wassenaar zijn allereerste officiële schaakpartij gespeeld én gewonnen. Tegen Stanley Bingen trok hij nu onvervaard ten strijde en met succes. Stanley kwam in de problemen, moest met zijn koning het onbeschermde veld in en met allemaal vijandelijke zware stukken om je heen was dat geen pretje. Althans, voor hem niet, want voor Hugo wel. Die won ook deze partij en heeft dus tot nu toe alle schaakpartijen die hij ooit gespeeld heeft gewonnen. Dat kunnen er maar heel weinig zeggen.

Hoewel …, dat geldt vooralsnog ook voor Boris Dubbeldam, ex-Voorschotenaar, die via Richard van Bavel bij ons toernooi terecht is gekomen. Voor hem was het zijn allereerste officiële schaakpartij ooit en Barend Lavrijsen was zijn tegenstander. Lang ging het ongeveer gelijk op, tot Barend in het eindspel in de problemen kwam. Boris had een superieure pionnenstelling en een daarvan slaagde erin de overkant te bereiken. Dat leverde niet alleen een extra dame op, maar ook direct een mat.

Richard van Bavel en Jona van de Poel speelden een wilde partij. Zo wild dat beiden er gedurende de strijd niet wisten wie er nou eigenlijk beter stond. Allebei stonden ze verloren leek het wel. Jona bleek evenwel het handigst en trok uiteindelijk aan het langste eind. De engine zal moeten uitwijzen wat er nu allemaal werkelijk gebeurd is op het bord. Chiel Kuiper en Bram van Zuilen deden het wat rustiger aan, maar Chiel trok langzaam het initiatief naar zich toe en dat werd Bram uiteindelijk te veel. Een verdiende zege.

Dat gold zeker ook voor Kylian van Veen die Mick Stam klopte en Teun Meirink die hetzelfde deed tegen Martin Los. De eerlijk gebiedt te zeggen dat ik van die partijen niet veel gezien heb omdat ze ‘helemaal aan het andere eind van de zaal’ werden gespeeld. Teun en Kylian waren bovendien als eersten klaar en mij dus duidelijk te snel af.

Nico Loomans versloeg Leo Montsma. Nico heeft er de laatste tijd een handje van goed te spelen maar dan een vreselijke fout te maken die hem de partij kost. Concentratie is een moeilijk ding. Dit maal liet hij de fout achterwege en scoorde een goed punt. Zo kan het ook.

Op 1 december wordt ronde 2 gespeeld. De winnaars weten wel wat ze willen, maar lukt dat ook? De verliezers willen immers wraak, want die smaakt zoet. Hup allebei!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne ronde 6: uitslagen

donderdag 13 oktober 2022

In ronde 6 waren er een aantal heel spannende partijen te bewonderen. Bijvoorbeeld die van Jelle tegen Chris. Jelle is, na in het verleden bij de jeugd te hebben gespeeld, dit jaar weer begonnen en blijkt het spel nog niet vergeten te zijn. Weliswaar kwam hij een pion achter maar toen Chris iets te nonchalant voortzette, hakte Jelles zwarte loper plots in op h3 en blies de vijandelijke koningsstelling op. Lang stond hij daarna gewonnen, maar liet zich verleiden om met Chris te gaan meevluggeren en dat liep helemaal verkeerd af. Het inzicht is er al, nu de ervaring nog.

Nico stond tegen Chiel volkomen gelijk toen hem een vreselijke fout ontglipte die direct de partij kostte. Dat hebben we dit seizoen meer gezien. Een kwestie van de concentratie bewaren, dan komt het allemaal weer goed. Dat zegt de wedstrijdleider ook de hele tijd tegen zichzelf, dus moet het waar zijn. Frank deed in de opening tegen Marcus een aantal schimmige zetten. Om de problemen die dat opleverde op te lossen, gooide hij er een paar nog schimmigere zetten achteraan en dat bleek niet de oplossing. Marcus won snel. Ook Ruurd bezondigde zich tegen Sander aan een dubieuze opening. Er vielen gaten in Ruurds stelling en dat kostte uiteindelijk twee pionnen. Dat kwam hij niet meer te boven.

Martin kwam tegen Richard (van Offeren) twee stukken achter maar had daar wel wat compensatie voor. Richard moest wel degelijk oppassen. Dat deed hij dan ook bekwaam en toen was er geen hoop meer voor Martin. De knaller van de avond was de partij tussen Jaden en Bert. Laatstgenoemde zette het bord in vuur en vlam door met zijn dame wits toren op a1 mee te graaien. Kon dat? Berts stelling was namelijk nog compleet onderontwikkeld en Jaden kon daardoor al lekker zijn stukken op de goede velden neerzetten. Uiteindelijk bleek de dame niet te kunnen ontsnappen van a1 en al graaide die ook nog de andere toren mee, positioneel was zwart niet meer te redden. Jaden won knap. Daarmee is hij nu met 3 uit 4 op de derde positie beland. Pas op Jaden roep ik alvast tegen degenen die een oogje hebben op het clubkampioenschap. Hij gaat steeds beter spelen.

Toen waren alleen nog Henk en Roderick bezig. Heel lang zelf, want op het bord stonden een dame en vier pionnen (Henk) tegen dame plus drie pionnen (Roderick) en dan weet je dat dat wel even naar de bar kan lopen. Slaagt Henk erin om aan alle schaakjes te ontsnappen en zijn pluspion te gelde te maken? Nee, bleek aan het eind van de avond toen de meesten al naar huis waren. Het werd remise.

Volgende donderdag spelen we ronde 7 van de interne competitie en de week daarna starten we met de Piet Houwelingbeker. Degenen die zich daarvoor nog niet hebben ingeschreven. Doen! Is leuk!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Knappe zege van het eerste

zaterdag 8 oktober 2022

Na in de eerste ronde fors van een titelfavoriet te hebben verloren, was het voor ons eerste team zaak tegen het ongeveer even sterke Krimpen aan den IJssel matchpunten te gaan scoren. Verliezen en dan na twee wedstrijden onderaan de ranglijst bungelen is natuurlijk niet een fijn vooruitzicht en geeft al gelijk extra druk. Ooit begonnen we een seizoen met nul punten uit vier wedstrijden. Toen hadden we weliswaar de vier toppers gehad en liep het uiteindelijk nog goed af, maar toch, zo’n inhaalrace voelt niet fijn. Beter is dus gewoon gelijk maar te gaan winnen – al zal niemand van deze gedachte verbaasd opkijken. En gewonnen werd er dan ook, met 6-4, dik verdiend ook nog eens.

Omdat twee Krimpenaren op de speeldatum met de nationale jeugdploeg in een Duits toernooi moesten uitkomen, werden hun partijen een week eerder gespeeld. Eigenlijk hadden ze er op drie gehoopt omdat ook hun trainer mee zou reizen, maar daar konden we geen voldoende belangstelling voor vinden. Dat vooruitspelen pakte prima uit voor Voorschoten. Arthur (zwart) haalde het eerste punt binnen door zijn jonge tegenstander met een leuke combinatie materiaal te ontfutselen.

De witte opening was wat merkwaardig geweest waarop Arthur adequaat had gereageerd, maar daarna was hij slordig met het voordeel omgesprongen en in deze stelling staat hij eigenlijk gewoon zo goed als verloren. Na 32 Lxa6 Ta8 33 Le2 Txa5 heeft wit een gezonde (vrij)pion extra zonder compensatie en verzin daar maar eens iets tegen. Na het gespeelde 32 Lf3 loopt het evenwel heel anders: … Lb3!, de penning van Ld6 brengt wit plots in grote problemen. Met 33 Td3 Le7 (pent de loper) kan wit zich nog net redden via 34 c4 Lxc4 35 Tc3 Lxd6 36 Txc4 en het staat zo’n beetje gelijk. In de plaats daarvan komt hij echter met 33 Le5?, gebaseerd op het idee dat na twee maal slaan op d1 wit altijd nog kan eindigen met Lxf6, waarna het materieel weer gelijk is. Tenzij zwart natuurlijk begint met … Lh4+ waarna er niks meer te halen valt op f6. Zwart wint gewoon een toren.

Anna-Maja – op weg BN’er te worden nu ze ook de tweede ronde van het tv-spelprogramma The Genius (elke maandag op Nederland 3) heeft overleefd – versloeg vervolgens de trainer van de meegereisde jeugdspeler, een FM. In het middenspel had ze met wit een klein plusje verworven, haar pionnenstelling is wat beter, maar winst is nog heel ver weg.

Die kwam echter ineens veel dichterbij toen zwart hier 28 … Dd5? uit zijn vingers liet glippen. Dat is een grove fout want na 29 Dxd5 cxd5 30 Pe3 gaat hij gewoon een pion verliezen. Daarbij is zijn pionnenstelling nu verder verslechterd en heeft zijn loper ook haast geen zinvolle velden. In tien zetten slaagde Anna-Maja er vervolgens in alle zware stukken te ruilen waarna het ontstane eindspel voor haar glad gewonnen was.

Zo konden we met een 2-0 voorsprong naar Krimpen afreizen. Die heb je toch maar alvast in je zak. Maar tegelijkertijd zijn ze natuurlijk nog geen garantie voor matchpunten. Zeker toen Noud redelijk snel van Rini Kuijf verloor.

Wit (Noud) staat nogal wankel en met 19 h4 probeerde hij daarom maar het zwarte paard in te sluiten zodat het na het volgende f3 geen velden meer zou hebben. Daar moet je toch wat tegen doen. Nou, dat deed hij: … Tad8!, een stukoffer dus, 20 f3 d4 21 fxe4 fxe4 en wit staat volledig opgesloten en kijkt tegen heel akelige pionnen voor zijn koning aan. Twee zetten later wordt dan deze stelling bereikt.

Kuijf neemt nu geen halve maatregelen en ramt ook het paard eraf: 23 … Txf4 24 Dxf4 Dxg2. Wit staat nu een volle toren voor, maar desalniettemin is er geen hoop meer voor Noud. Zijn koning staat midden in de gevarenzone en loopt een aantal zetten later dan ook mat. Een mooie partij van Kuijf.

Nu was het 2-1 en werd het dus toch nog spannend. Gelukkig hielden eerst David en vervolgens ook Jip het hoofd koel en zetten beiden hun betere positie om in een overwinning. David deed dat door met zwart op zet 9 een pion te offeren. Aannemen of niet? Aannemen betekende een pion voorsprong maar wel gemakkelijk spel voor zwart. En weigeren, waar de witspeler voor koos – toegegeven, dat was vooraf moeilijk te beoordelen – betekende helaas voor hem eveneens gemakkelijk spel voor zwart, en dan ook nog eens met behoud van de pion. Daarna speelde David het voortreffelijk door en kon in de tijdnoodfase de winst incasseren. Een voortreffelijke partij.

Dat kan ook van de regelmatige overwinning worden gezegd die Jip behaalde. Hij kwam met voordeel uit de opening, bouwde dat in het middenspel uit en belandde vervolgens in het volgende eindspel.

Drie pionnen voor het paard. Dat kan in sommige stellingen erg lastig zijn maar in deze niet. Na 38 … f6 39 Pd3 Kf7 40 Pc5 gaan zwarts a- en b-pion verloren en dat is einde verhaal.

Dat bracht de stand op 4-1. Voldoende voor de overwinning lijkt het, maar met de moeilijke stellingen van Cato en Mees was het gevaar nog niet compleet geweken en wat er bij Rosa allemaal gebeurde gaf ook niet direct vertrouwen. In het ergste geval zou dat zomaar ineens 4-4 betekenen en hoe dan verder?

Mees verloor inderdaad, met zwart van IM Frans Cuijpers. Hij was met wat problemen uit de opening gekomen en hoopte dat met geweld op te lossen door zijn d-pion te offeren in de hoop die later via tussendreigingen weer te kunnen arresteren. Zover kwam het helaas nooit. Ook al probeerde hij het nog lang, daar viel niet meer aan te sleutelen. De IM won.

Cato slaagde er wel in de remisehaven te bereiken. De eindstelling was de volgende.

Een grappige stelling. Zolang de zwarte toren op de a-lijn blijft kan wits pion alleen promoveren als zijn koning assistentie komt verlenen. Maar zo gauw die dat gaat proberen gaat c3 natuurlijk hollen en dat wil je helemaal niet, terwijl het enige wat zwart hoeft te doen is met zijn koning f7 blijven dekken. Remise dus.

Met nog de partijen van Peter, Midas en Rosa aan de gang stond Voorschoten nu op 4,5 punt en had dus nog maar één punt nodig voor de teamoverwinning. Peter had de laatste 25 zetten volgens de engine steeds tussen +1,5 en +2 gestaan, zonder exact aan te geven hoe je dat dan precies verder moet spelen. Hij had het uitvoerig geprobeerd, maar was niet tot een fundamentele verbetering gekomen. Omdat zijn halve punt waarschijnlijk matchwinst zou betekenen, zat een remiseaanbod vermoedelijk al in zijn achterhoofd. Je kunt je hand immers ook overspelen. Zo bereikten zij op zet 43 deze stelling.

Wit (Peter) had net 43 Tgd1 gedaan en beantwoordde daarop … Tg7 met 44 a4. Ook dat maakte geen progressie en twee zetten later nam hij daarom een remiseaanbod aan. Dat bracht de stand immers op 5-3 en het moest wel heel raar lopen als in elk geval Midas daar niet het winnende halfje aan zou toevoegen. Maar… achteraf blijkt 43 … Tg7 een fikse blunder te zijn. Dat laat de onderste rij ongedekt en wit haalt nu met 44 Dd8 altijd b6 of d6 op en daarmee de partij. Jammer, maar het moet gezegd dat 43 … Dc7 wel weer gewoon remise had opgeleverd. Een toevalligheidje dus, die beide spelers misten.

Aan Midas nu de eer om voor de winnende remise te zorgen. Dat vond hij niet leuk want liever was hij doorgegaan voor de winst, en hij had inderdaad voordeel, al had daar nog flink aan gesleuteld moeten worden. Maar als er dan iets fout gaat en je zelfs nog verliest en daardoor een matchpunt verspeelt, maak je niet echt vrienden. Vooral niet met de teamleider. Gelukkig bood hij op de 54ste zet remise aan en was het pleit beslecht. Voorschoten wint.

Voor Rosa was dat wel zo rustgevend, qua teambelang stond er nu niets meer op het spel. Het grootste deel van de partij had ze min of meer gelijk gestaan met wellicht een klein voordeel. In tijdnood echter, die in dit geval al op zet 24 begon, was er iets behoorlijk misgegaan. Haar tegenstander kreeg een aantal winstmogelijkheden maar benutte die niet en dat leverde uiteindelijk deze stelling op.

Zoek de winnende zet. Belangrijk is dat als wit (Rosa) erin slaagt zwarts c-pion te pakken en vervolgens haar paard te offeren tegen g6, ze met de koning alleen nog naar h1 hoef te hollen omdat je die daar nooit meer met de loper van de andere kleur kunt wegjagen. Dus als je nu 58 … Lf2 speelt, sla je twee vliegen in één klap: het paard kan niet g6 gaan slaan via h4 én je kunt zelf wel h4 spelen. Dat is meer dan genoeg voor de winst, bijvoorbeeld 59 Ke4 en c4 en h4 winnen allebei. Je kunt niet beide pionnen stoppen en ook nog d5 blijven dekken. Maar zwart speelde 58 … Lc1? en dan is het plots wel remise. Na 59 Ke4 heeft de loper geen zetten meer op de diagonaal c1-g5 en sla je als de zwarte koning wegloopt b6 eraf via Pe5. Rosa’s tegenstander koos daarom maar voor … c4 waarna via 60 Kd4 c3 61 Kxc3 Kxd5 62 Kd3 Lf4 63 Ph4 dus b6 sneuvelt en de witte koning naar h1 loopt om de remise op te halen die daar klaar ligt.

Zo werd de eindstand 6-4, waarmee het eerste goede zaken heeft gedaan. Doel voor dit seizoen is immers een plaats in het linkerrijtje en om die te bereiken was deze overwinning alvast een welkome bijdrage. Op naar meer. Te beginnen op 5 november thuis tegen DD, al zijn dat ook geen watjes.

    Krimpen aan den IJssel 1     2181 - Voorschoten 1                2173   4 - 6
1.  Arie Werksma                 2199 - Peter Wilschut               2234   ½ - ½
2.  Frans Cuijpers               2396 - Mees van Osch                2337   1 - 0
3.  Rini Kuijf                   2340 - Noud Lentjes                 2285   1 - 0
4.  Stefan Tabak                 2104 - Midas Ratsma                 2200   ½ - ½
5.  Harold van Dijk              2273 - Anna-Maja Kazarian           2087   0 - 1
6.  Rhys Arnold                  1978 - Arthur Maters                2149   0 - 1
7.  Diederick Casteleijn         2022 - Rosa Ratsma                  2230   ½ - ½
8.  Wiggert Pols                 2211 - David Jongste                2103   0 - 1
9.  Michiel Besseling            2119 - Jip Damen                    2202   0 - 1
10. Arne Pols                    2171 - Cato de Zoeten               1905   ½ - ½

Sander Hilarius


Nipt verlies voor Voorschoten 3 tegen Philidor

zaterdag 8 oktober 2022

Door de verhuizing van Gert Both naar Friesland en Hans Lindeboom naar het 2de daalde de gemiddelde leeftijd van het 3de dat naast 3 ervaren ouderen 5 talentvolle jongeren telt. Wie de jeugd heeft heeft de toekomst, niet waar? Dat optimisme hebben we hard nodig want qua rating wordt het een pittig seizoen.
Ronald viel in voor Christine, die met vakantie was, maar het invallen werd pas echt een probleem toen Chris zich op vrijdag met corona moest afmelden. Alle reserves zeiden neen, uiteindelijk was Nico zo vriendelijk.

Lange tijd zag het er aan onze kant zonnig uit, alleen Nico verloor al snel een stuk.

Zoals altijd speelde Tristan M vanaf het begin scherp: soms op het randje dat je denkt dat kan niet goed gaan. De slag speelde zich vooral in het centrum af, waar de zwarte dame zoveel verwarring veroorzaakte dat wit op de 24ste zet plots opgaf. Waarom is mij onduidelijk, wit zou na de afwikkeling een pion achter komen, maar genoeg over houden om voor te spelen. Tristan zat er niet mee!
Jaden had zijn tegenstander een kwartier extra tijd bezorgd, maar speelde daarna zo snel dat het draaide voor de ogen van zijn opponent en hij een kwaliteit cadeau kreeg. De druk werd verder opgevoerd hetgeen een pion opleverde en niet veel later stond het 0-2.
Zoals al opgemerkt verloor Nico, notabene op de 13de zet, totaal onnodig een stuk tegen een pion en hield een stelling over met weinig bewegingsruimte. Toen later bijna alle stukken geruild werden inclusief pionnen op de koningsvleugel was er geen redden meer aan.
Vanaf het begin zette Kylian druk op de zwarte stelling en forceerde een forse afruil die resulteerde in een dubbelpion voor zwart op de h-lijn. Een evenwichtige stelling. Maar daarna volgde een moment van schaakblindheid met totaal onnodig kwaliteitsverlies tot gevolg, waarna het leed snel geleden was. (2-2)

Even tijd om om je heen te kijken: Tristan V gelijke stelling, Jona staat beter, Ronald een pion voor en bij mijzelf een evenwichtige stand. Kortom, een 4-4 lijkt haalbaar.

In gelijke stand dreigt de Tristans tegenstander op de 26ste zet met b2-b4, zijn vrijpion, de zwarte stelling onder druk te zetten. Tristan denkt dat te voorkomen door met zijn paard op b4 te slaan (zodat een vork ontstaat), die niet teruggeslagen kan worden wegens dameverlies. Hij zag echter Db3+ over het hoofd, zodat zijn paard verloren ging. Na nog wat tegenspartelen moest hij balend opgeven.
Jona had in de warming up op donderdag Tristan V nog verslagen, blaakte van zelfvertrouwen en speelde - op het slot na - een puike partij. Hij kwam voortvarend uit de opening en ruilde op één na alle stukken zo gunstig dat zijn paard veel wendbaarder bleek dan de witte loper. Ook de pionnenconstructie was in zijn voordeel. Met 27. … c4 blokkeerde hij de pionnen op de a- en b-lijn. Nu ging al zijn aandacht uit naar verovering van de pion op f5, waarbij bij moest voorkomen dat de witte koning op g4 kwam. Zie het diagram na 41. Ke2 en wellicht zie je hoe zwart had kunnen winnen.

De winst lijkt binnen, maar Jona dacht de pion te winnen door Pe7 te spelen, waar zwart meteen via f3 in het gat op g4 dook. Enfin, om een lang verhaal kort te maken, Jona won één pion en nadat bijna alle pionnen van het bord waren bleef er heel spijtig een remisestelling over.
In mijn eigen, 63 zetten durende, partij werd het evenwicht nauwelijks verstoord, enkele remise aanbiedingen afgeslagen - kijkend naar de ontwikkeling van de wedstrijd - en vervolgens de vrede getekend.
En toen was alleen Ronald vs Jan van Amsterdam nog bezig. Ronald probeerde van alles om op de aanval te spelen, maar zwart gaf weinig ruimte. Op de 27ste zet moest wit de ver opgerukte zwarte dame stuiten, maar i.p.v. met de toren deed hij dat met de dame. Jan miste het direct winnende Pg3+, waarna Ronald zelfs een pion voor kwam. Maar die weelde was een te zware last en duurde slechts kort. Zwart kwam zelfs beduidend beter te staan, misschien zelfs gewonnen maar wist dat uiteindelijk niet te verzilveren. Héél veel zetten later werd op een bijna leeg bord de vrede getekend.

Door dit jammerlijke verlies verkeren we nu nog in het rechter rijtje. Met name de jongeren hebben laten zien dat ratingverschil (in deze wedstrijd bijna 150 punten!) niet doorslaggevend hoeft te zijn. Dat geeft hoop voor de toekomst! De tweede ronde spelen we op 5 november thuis tegen Botwinnik 2, waar we vorig jaar in onze laatste, beslissende, wedstrijd met 5,5-2,5 van wonnen.

   Philidor 3                   1742 - Voorschoten 3                1595  4½ - 3½
1. Jasper Valstar               1798 - Ruurd de Boer                1797   ½ - ½
2. Michiel Vergeer              1763 - Tristan Veltrop              1716   1 - 0
3. Alaisan Pancharajah          1769 - Jaden Birginia               1618   0 - 1
4. Richard Kroes                1759 - Jona van de Poel             1568   ½ - ½
5. Jan van Amsterdam            1714 - Ronald van Vleuten           1540   ½ - ½
6. Tjeerd de Leede              1700 - Tristan Maas                 1503   0 - 1
7. Jonathan Vijver              1697 - Kylian van Veen                     1 - 0
8. Job Segers                   1737 - Nico Loomans                 1426   1 - 0

Ruurd de Boer


Interne ronde 5: uitslagen

donderdag 6 oktober 2022

Ronde 5 kende nogal wat afzeggingen wegens ziekte, waaronder één coronageval, waardoor er maar op zeven borden gestreden kon worden. Gelukkig gaat het niet om de kwantiteit zoals wij allen weten, maar om de kwaliteit en dat was te zien. Behalve dan op het bord van Nico en Richard (van Offeren), waarin de eerste al vroeg in de wedstrijd een grove fout maakte die direct het einde van de partij opleverde.

Ron won van Mick. Daar leek het aanvankelijk nog niet zo op, maar een latere blik op het bord liet zien dat Mick inmiddels een paard achter stond en dat is geen goed teken. Ruurd behaalde tegen Richard (van Bavel) een op het oog regelmatige overwinning en datzelfde gold voor Chris die Kylian onderuithaalde. Maar bij Tristan tegen Jona ging het er heel anders aan toe. Tristan had vanuit de opening het beste van het spel en Jona moest alle zeilen bijzetten om niet direct om te slaan – tot ik ineens het F-woord hoorde en een hoofdschuddende Tristan zag. Wat er precies van het bord verdween heb ik gemist maar het bleek genoeg voor directe opgave. Balen.

Toen waren alleen nog Frank tegen Henk en Sander tegen Roderick aan de gang. Henk stond een tikkeltje beter waardoor Frank het met een remiseaanbod probeerde. Dat ging niet door want Henk kon even later toch het punt bijschrijven. De manier waarop heb ik helaas gemist. Dat kwam omdat Roderick en ikzelf als laatsten waren overgebleven. Dat Roderick nog meedeed was sowieso al wonderlijk want de computer waardeert de stelling kort voor het eind met +23 in zijn nadeel, maar dat hij zelfs won laat zien hoeveel onrecht er op de wereld is. En F-woorden en verdriet. Gelukkig maar dat er volgende week weer nieuwe kansen zijn voor iedereen.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Jona van de Poel wint jeugdschaaktoernooi van Voorschoten

zaterdag 24 september 2022

Voor het grandprix schaaktoernooi van zaterdag 24 oktober in Voorschoten waren 120 kinderen van 6 tot 16 jaar aangemeld. Ze kwamen van heinde en ver, zelfs uit Tegelen (Limburg), Eindhoven en Best. Ook waren er deelnemers uit Utrecht, Amstelveen en Brielle, terwijl het toch vooral bedoeld is als regionaal toernooi. Maar de winnaar van de eerste prijs in de hoogste groep hoefde niet ver te reizen. Jona van de Poel speelde een thuiswedstrijd en hield de eer van de Schaakvereniging Voorschoten hoog!

Jona begon met 3 overwinningen op de op papier sterkste 3 spelers. Ook de vierde partij won Jona, maar door een nederlaag in ronde 5 werd het toch weer spannend. De zesde partij leverde weer een punt op en in de laatste ronde kon hij in een betere stand genoegen nemen met remise. Tegenstander Jacob Brienen van Op Eigen Wieken (Leiden) was daarmee verzekerd van de tweede plaats. Imanol Leorato van Discendo Discimus uit Den Haag, de speler met de hoogste rating, werd derde.

In groep 2 was er een knappe prestatie van Evan Los, met 9 jaar een van de grote schaaktalenten uit Voorschoten. Hij bleef ongeslagen, maar met 3 remises bleef hij een half punt verwijderd van de eerste plaats. Die ging naar de 11-jarige Elyas Nyoto van LSG (Leiden). Burak Ozbakan, woonachtig in Nootdorp, maar spelend bij SV Voorschoten bleef een half punt verwijderd van de derde plaats.

Voorschotens succes was er verder voor Ruben van Borren (3e in groep 6), Jens Niersman (3e in groep 9), Jack Segaar (3e in groep 11) en Junyu Chen (3e in groep 12).

Zie ook de uitslagen op de site van LeiSB Jeugd.

 

Marcus Driessen


Het eerste krijgt (on)behoorlijk klop

zaterdag 17 september 2022

De eerste wedstrijd van het seizoen was voor Voorschoten 1 thuis tegen Vianen/DVP 1. Dat is niet het Vianen van het knooppunt bij Utrecht waar altijd files staan, maar een klein dorpje in Limburg vlak tegen de Duitse grens aan. Daar kunnen nooit tien schakers wonen en om die reden putten ze overvloedig uit hun Duitse achterland. In hun basisopstelling staan er vijf, maar tegen ons kwamen er maar liefst zeven opdraven, onder wie een extra IM. Bovendien hadden ze ook nog IM Willy Hendriks extra meegenomen waardoor het team, dat sowieso al sterk was, plots in de bovencategorie was geraakt. Hebben wij weer. Er is een aantal meesterklasseteams dat een lagere gemiddelde rating heeft.

Bij ons konden de teruggekeerde Midas en Peter helaas niet aanwezig zijn en in hun plaatsen deden nu Igor en onze nieuwe vaste invaller Justin Günther mee, oud-teamgenoot van Noud en Mees. Wel aanwezig was onze nieuwe kracht Anna-Maja Kazarian, die enige jaren geleden nog voortdurend met Rosa om meisjesjeugdtitels streed en inmiddels in Voorschoten is komen wonen. Niet alleen neemt het eerste nu met drie vrouwen in de basisopstelling een unieke plaats in KNSB-competitie in, maar ook is het een opzienbarend jong team: nu Peter er niet bij kon zijn, waren alle spelers jonger dan 30. Ik denk dat dit een record is in de Voorschotense geschiedenis.

Alle reden om dit dus even met een even verrassende als klinkklare overwinning te gaan vieren. Maar dat bleek nog niet zo simpel. Sterker nog, dat lukte van geen kanten. Al moet gezegd dat er tot vlak voor de tijdcontrole best uitzicht was op een positief resultaat. Anna-Maja zou daar dan niet aan gaan bijdragen want zij had zich al vroeg in de wedstrijd, vermoedelijk door ambitie gedreven, in een wespennest gestort door een pionnetje op a2 mee te graaien. De goede ambitie maar een foutief besluit omdat ze al snel in de problemen raakte met dame en paard die voor de overval hadden gezorgd. Uiteindelijk kostte dat een stuk. Anna-Maja ging nog lang dapper door maar haar tegenstander liet zich niet foppen en aan de nul viel niet meer te ontkomen.

Rosa had een zware middag tegen Willy Hendriks, auteur van het leuke schaakboek Move first, think later, dat in 2012 in Engeland werd bekroond tot Schaakboek van het Jaar. Ze reageerde wat te passief op de witte opzet en kwam al snel achter de feiten aan te lopen. Dat kostte ook nog eens heel veel denkwerk waardoor ze vanaf zet 20 al in fikse tijdnood zat – en dan ben je pas op de helft. Het liep dan ook niet goed af.

Igor daarentegen speelde een sterke partij door de Duitse FM Odendahl op remise te houden. Of beter gezegd: Odendahl slaagde er net in Igor op een halfje te houden. Zie de stelling na 22 Pxd5.

Igor kan nu met … f3 een kleine kwaliteit winnen: 23 Lxf3 Txf3 24 Dxf3 Lxd5 25 e4 waarna zwart superieur staat, de a-pion is zwak, de witte pionnen staan raar en de zwarte stukken domineren de witte. Igor had het gezien maar tegelijkertijd ook een weerlegging ervan – die niet klopte. Overigens was de 22 … Txa2 die hij wel speelde ook goed, maar hij kon daarna de winst niet meer vinden.

Noud vertelde dat hem was verteld dat Duitsers sterk waren in de opening en vooral het eindspel, maar zwak in combineren. Alle Duitsers? Alle Duitsers. Dus speelde hij een weinig opwindende opening, wat een miniem plusje opleverde waarna de combinatiemogelijkheden miniem waren, en drukte zijn tegenstander vervolgens in het eindspel zonder dralen overboord. Erg fraai gedaan. Toch wel fijn als je weet wat je doet. En bovendien blijkt: alles wat Duitsers kunnen, kan Noud beter. Maar dat is logisch.

Daarmee kwam het eerste met 1,5-2,5 weer terug in de wedstrijd en er waren vele opties op meer. Mees stond op bord 1 ongeveer gelijk, Jip stond zelfs een pion voor en leek winstkansen te hebben, Justin stond riant, Cato moeilijk maar wellicht houdbaar, Arthur idem en David huizenhoog gewonnen. Een 5-5 moest kunnen. Toch? Dus toen ik direct na de tijdcontrole bij David de handen geschud zag worden was het mij een genoegen hem te mogen feliciteren met een sterk gespeelde partij. Maar dat was een misvatting, er was iets vreselijks gebeurd:

Davids tegenstander had 39. …. fxg2 gedaan, nog één zetje maar, 30 sec op de klok, Stockfish geeft +10. Gewoon Kxg2 en daarna verder zien. Of even Tc6, en dan weer 30 minuten erbij, of desnoods Txg5 en daarna Df7 en Pe5. Maar plots heeft hij nog maar 3 seconden over, gooit er dan maar 40. Pe5?? uit en na Ph3+ geeft hij op. Er komt 41. Kxg2 Pf4+ met damewinst. Vork. Wat is schaken toch een rot sport. Gaat het inmiddels weer een beetje David?

Voor matchpunten was deze uitslag rampzalig. Vooral toen ook Arthur en Cato onderuit gingen. Arthur had met wit de opening erg voorzichtig gespeeld en kwam daarna langzaamaan in de penarie. Zijn koning stond midden op het bord, zijn pionnen waren zwak, zijn paarden stonden kreupel en zijn tegenstander attaqueerde dat alles met een sterk loperpaar. Daar hielp geen moedertje lief meer aan. Cato stond zo’n beetje gelijk, de computer vindt zelfs iets beter, toen ze om onduidelijke reden besloot tot een stukkenruil waarmee haar tegenstander een gevaarlijke vrijpion kreeg. Die opruimen betekende uiteindelijk het verlies van een andere pion en een verloren eindspel. Daarmee stond het al 1,5-5,5 en gingen alle matchpunten sowieso mee naar Duitsland. Nou ja, Vianen. Resteerden alleen nog Mees, Jip en Arthur.

Mees speelde met zwart uitstekend tegen GM Andrey Orlov (2499). Na 48. Txg6 was deze stelling bereikt:

De crux is uiteraard de vrije a-pion die nog drie stappen verwijderd is van de grote metamorfose. Haast is geboden om dat gevaar onschadelijk te maken … Kb5! 49. Tg5 Kxa5 50. Txf5+ Ka4 51. Kd4 Kb3 en hier komt de aap uit de mouw: de witte toren kan geen schaak geven op b5 om de zwarte koning te dwingen de dekking van c4 los te laten, terwijl de zwarte toren juist wel via schaak op d7 wit kan dwingen c3 los te laten. En dan wordt het remise. Ook 49. Kf4 helpt wit niet verder: … Txh4+ 50. Kxf5 Th8 51. Ke5 Td8 52. f4 Td3 en zwart haalt c3 op. Mooie varianten. Maar jammer genoeg speelde Mees direct 48. … Txh4 en dat gaat nu net weer niet omdat daarop 49. Tg5! Volgt, overzien door Mees, waarmee de a-pion in leven blijft en dat is voldoende voor de winst. Jammer, maar toch een mooie partij.

Jip dan. Tegen de Duitse IM Valentin Buckels (2459) had ook hij voortreffelijk gespeeld, wat de navolgende stelling had opgeleverd:

Jip (wit) staat na 34 … Pg7 mooi. Met het door hem gespeelde en zeer logische 35. Kxg5 komt hij een pion voor en zoiets versmaad je niet als je nog weinig tijd hebt en vijf zetten te gaan. Maar de beste is het niet. In de partij ging het zwarte paard nu naar f5 en werd daar sterk, voldoende compensatie in elk geval voor de ingeleverde pion. Deze voorkennis maakt direct duidelijk wat wit wel had moeten doen: 35. Ld3! Nu verliest … Pf5 door 36 Lxf5 Txf5 37 Th1 en de zwarte stelling is een ruïne. Ook … gxf4 helpt niet: 36. gxf4 h5 (de h-pion staat immers in) 37. Kf3 en wat doet zwart nu tegen Td1-g1-g6? Niks. De zwarte stelling stort compleet in. Als gezegd is Ld3 een voor de hand liggende zet als je eerst hebt gezien wat er gebeurt als je het paard op f5 toelaat. Jip speelde dan ook ‘gewoon’ 35. Kxg5 waarna het zwarte paard via f5 helemaal los komt, … Pf5 36. g4 Pe3 37. Tg1 h6+ 38. Kxh6 Txf4 en de witte stelling is uit elkaar gespeeld. Het staat nog gelijk, maar plots is het heel lastig geworden. Jip verloor dan ook. Ook hier weer: sterk gespeeld, maar net niet sterk genoeg.

En toen was er nog maar één bezig: Justin. Die had een wildebras tegenover zich die direct vanuit de opening de spullen naar voren gooide op zoek naar mat. Denk ik. Daar reageerde Justin rustig op, deed de goede zetten, sprong in de aangeboden gaten en kreeg groot voordeel. In deze stelling lijkt het dan ook wel zo’n beetje klaar te zijn:

Wits paard is gebonden aan het promotieveld f1 net zoals de zwarte loper dat straks op d8 zal zijn. Maar er is één groot verschil: zwart (Justin) is aan zet. Het simpelste lijkt dan ook 46. … Lxb2 om na d7 alsnog terug te hollen naar f6. Bijvoorbeeld: 46. … Lxb2 47. d7 Lf6 48. Kc6 Ld8 49. Kb7 Kg2 50. Pd2. Maar nu is het toch wel even oppassen geblazen. Als wit kans krijgt om a7 mee te pakken, dan wordt zijn a-pion ook ineens een kroonjuweel, daarom is nu … a5 noodzakelijk (om straks de witte koning nog wat extra meters te laten maken om dat ding op te halen) 51. Kc8 Le7 52. d8D Lxd8 53. Kxd8 f5. Und das Spiel ist aus, zeggen ze dan in Vianen. Maar dat is dus wel even nauwkeurig rekenen. Justin evenwel speelde niet 46. … Lxb2 maar … Ke2, wat ook wint.

Een aantal zetten later leverde dat deze stelling op (omdat het zo’n leuk eindspel is nog maar een diagram):

Zwart aan zet, hoe wint die nu? Met de inmiddels opgedane kennis weten we dat zwarts a-pion absoluut op het bord moet blijven, dus de enige winstoptie is 52. … a5. Na 53. Kc8 Le7 54. d8D Lxd8 55. Kxd8 f4 komt wit vele tempo’s te kort in de promotiestrijd. Helaas deed Justin 52. … f1D en dan is het nog net, op een zeer gekunstelde manier, remise, met voor beide partijen een dame op het bord. Maar dat maakt het duivels lastig en Justin verloor dan ook. Jammer, jammer.

Zo stond er dus ineens 1,5-8,5 op het bord, een van de zwaarste nederlagen van het eerste ooit. Maar tegelijk ook een van de meest geflatteerde. Al met al kun je zeggen dat er zo’n drie bordpunten zijn verspeeld en tel je die erbij, dan sta je al op 4,5 punt. Nog een enkel remisetje erbij en Voorschoten 1 houdt een meesterklasseteam op een gelijkspel. Ach ja, het is maar hoe je er tegenaan kijkt. Het was natuurlijk ook best slim van onze helden om alle onzorgvuldigheden in één wedstrijd te proppen zodat we daar voor de rest van het seizoen van af zijn. Met opgewekt gemoed gaan we op 8 oktober dan ook naar Krimpen aan den IJssel die onze volgende tegenstander zal zijn. De toekomst is zonnig.

    Voorschoten 1                2162 - Vianen/DVP 1                 2269  1½ - 8½
1.  Mees van Osch                2341 - Andrey Orlov                 2499   0 - 1
2.  Jip Damen                    2206 - Valentin Buckels             2459   0 - 1
3.  Rosa Ratsma                  2227 - Willy Hendriks               2424   0 - 1
4.  Arthur Maters                2153 - Ulrich Dresen                2218   0 - 1
5.  Igor Damen                   2132 - Reiner Odendahl              2328   ½ - ½
6.  Noud Lentjes                 2277 - Helge Hintze                 2291   1 - 0
7.  Anna-Maja Kazarian           2137 - Mykyta Volkov                2207   0 - 1
8.  Cato de Zoeten               1911 - Toon van Lanen               2105   0 - 1
9.  Justin Günther               2120 - Ornett Stork                 2104   0 - 1
10. David Jongste                2117 - Ulrich Perschke              2051   0 - 1

Sander Hilarius


Interne ronde 2: uitslagen

donderdag 15 september 2022

Het aantal spelers die deelnamen aan ronde 2 was met veertien precies evenveel als de week ervoor. Of eigenlijk waren het er vijftien, maar de heersende kampioen Marcus liep nogal te hoesten en proesten (geen corona) en trok zich daarom graag als oneven speler terug. Vijftien is wel een beetje weinig nog, nu het echt herfst is geworden komen we toch allemaal weer gewoon opdagen bij ronde 3?

Runner-up Henk is duidelijk van plan dit jaar wel de titel te pakken en versloeg op regelmatige wijze Symon, toch ook niet de minste. Regelmatig waren ook de overwinningen van Frank op Richard van Offeren, Sander op Richard van Bavel en Jaden op Christine. Erg spannend daarentegen was de strijd tussen Bram en Nico. Eerstgenoemde kreeg het betere van het spel en ging met een pluspion een toreneindspel in. Dat is vaak verduiveld lastig, zo ook nu. De pluspion ging verloren maar wat resteerde was op heel subtiele wijze toch gewonnen voor Bram, maar vindt dat maar een met nog twee minuten op de klok. Dat lukte dus niet en zo werd het toch remise.

Tristan kwam niet door de taaie verdediging van Chiel heen. Al probeerde hij het links, rechts en door het midden, Chiel hield het hoofd koel. Een puntendeling dus. Leuk was dat voor het eerst Jelle, oudere broer van Tristan, meespeelde. En hij won nog ook! Heel lang ging het gelijk op tegen Martin maar die maakte op het laatst een fout en moest Jelle feliciteren. Dat belooft wat voor de toekomst...

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


MMS 2e helft - ronde 5

maandag 1 augustus 2022

Rik stuurde mij een mailtje mat de vraag: ‘Hoe kan het dat mensen die nog geen partij hebben gespeeld hoger op de ranglijst staan dan ik? Ik begrijp hier niets van.’
Goeie vraag. Na de uitleg van Ruurd vanmiddag, hoorde ik iemand roepen: 'Ik begrijp hier nog steeds niets van!’ Wel nu, ik zal trachten het te verduidelijken: voordat de eerste ronde werd gespeeld, is er ranglijst samengesteld met 45 deelnemers aan wie waardepunten zijn toegekend. Er is toen rekening gehouden met resultaten uit voorgaande ronden of vermoedelijke sterkte. Nummer 1 ontving 75 punten, nummer 2 kreeg 74 punten , enz., dus een aflopende reeks. Rekenvoorbeeld: nummer 24 begon op 52 punten (75 minus 23 boven hem of haar geplaatsten). Diegenen, die voor ronde 1 met een hoog aantal punten op de ranglijst zijn geplaatst, ontvangen bij afwezigheid 1/3 van hun eigen punten, waardoor zij dus een hogere positie kunnen behouden dan aanwezigen die lager op de ranglijst staan en nog niet door overwinningen of remises voldoende punten hebben verdiend. Iedere keer dat iemand afwezig is, verliest hij of zij 2/3 van zijn punten, dus meespelen wordt zeker beloond.

Voor ronde 5 waren er 27 aanmeldingen, het hoogste aantal tot nu toe. Helaas voor Sjaak wees de computer hem als oneven aan. Na amper bijgekomen te zijn van de heenreis, kon hij direct naar Leiden terugfietsen. Wel heeft 2/3 van zijn punten erbij.

Symon versloeg concurrent Ruurd in een lang gevecht. In een mindere stelling spartelde Ruurd nog tegen, maar met 1 minuut op klok werd het te moeilijk voor hem. In tijdnood doe je meestal niet de beste zetten: hij gaf zijn dame cadeau en dat bezorgde Symon de vijfde overwinning en de koppositie.

Zie de uitslagen en stand.

Chiel Kuiper


MMS 2e helft - ronde 4

maandag 25 juli 2022

Ronde 4 met 23 aanmeldingen, oneven dus, er werd gespeeld op 11 borden. De computer bepaalde dat Jos de Waardt helaas niet kon spelen. Bert Corneth stelde mij wat veranderingen voor in het toekennen van waardepunten, die de ranglijst bepalen. Goed plan, denk ik. Mocht je er anders over denken, maak je argumenten kenbaar. Goed om te weten: nu krijgt bij oneven de ongelukkige 2/3 van zijn eigen waarde toegekend, bij afwezigheid met geldige reden wordt er 1/3 van je waarde bijgeteld. Wellicht vraag je je af: wat is een geldige reden? Wel nu, we kennen geen ongeldige redenen. Of je hond nu ziek is of je kan de Boschbloem niet meer vinden, maakt niet uit. Gewoon 1/3 erbij. Zo heb ik Bert althans begrepen. Een andere verandering: in de 2e helft 2022 wordt het mogelijk dat je drie keer dezelfde tegenstander treft, de toppers kunnen dan elkaar afmaken. Symon ging alweer voor zijn vierde overwinning. Een bijzondere strijd was Den Hollander tegen Den Hollander, die uiteindelijk door Den Hollander werd gewonnen. Dat er zeer sportief gespeeld wordt, had twee remises tot gevolg. Ruurd en Willem van der Linden hadden Ronald en Marcel, die in hevige tijdnood verkeerden, door de vlag kunnen jagen, maar deelden de punten. Ben je benieuwd welke Hollander won? Zie de uitslagen en stand.

Chiel Kuiper


MMS 2e helft - ronde 3

maandag 18 juli 2022

Ondanks de klimaatverandering werd er toch nog op negen borden gespeeld. De temperatuur in de Boschbloem was overigens wel dragelijk. Huig verloor van Ronald, Leo verkoos de koelte onder een boom in zijn tuin en Chiel bakte er niet veel van tegen Ruurd, conclusie: slechte dag voor Katwijk. Nico versloeg Teun. Ik citeer Teun: ‘Ik stond best redelijk toen ik de keuze had uit vier zetten. Ik had na 20 minuten denktijd bedacht, dat ik een van de vier zeker niet moest doen en die deed ik. Toen stortte de hele boel in.’
Een spannende partij was die van Rieks tegen Gerard. Het stond heel lang gelijk, maar toen kwam Rieks in tijdnood. Hij wist nog wel voordeel te halen in het eindspel, echter als dan je vlag valt, is het stukken in de doos. Simon en Ruurd gaan weer als vanouds. Kan iemand hen stoppen?

Zie de uitslagen en stand.

Chiel Kuiper


MMS 2e helft - ronde 2

maandag 11 juli 2022

Het was niet druk vandaag, negen borden. Helaas oneven. Bert was voor de tweede keer zo vriendelijk om zich terug te trekken, waardoor de overige achttien de strijd konden aangaan. Wederom werden er namen getrokken uit de schitterende vaas van Bert en dan krijg partijen met onderling grote ratingverschillen. Dat is volgende week voorbij! Er is nu een ranking en je volgende tegenstander zoekt de computer in de buurt van je eigen naam. Bij oneven bepaalt de computer ook wie weer naar huis mag, tenzij zich een vrijwilliger meldt. Waarschuwing: pas op voor Nico Loomans, die gaat steeds beter spelen. Overigens ook oppassen voor Katwijkers, wonnen alle drie. Voor diegenen die nooit genoeg krijgen van het edele spel: bij Philidor iedere woensdag rapid. Nog even het vriendelijke verzoek aan combattanten waarvan de partij snel is beslist: analyseer op een plek waar niemand last van je hebt. Hieronder in de bijlage de uitslagen van ronde 2. De stand volgt na ronde 3.

Zie de uitslagen.

Chiel Kuiper


Nieuwe seizoen MaandagMiddagSchaak voortvarend gestart

maandag 4 juli 2022

Op 4 juli meldden zich liefst 24 schakers voor de eerste ronde. We mochten ook een nieuwe speler verwelkomen, Huig den Hollander. Voor de indeling van de eerste twee ronden wordt geloot en dan verwacht je een flink aantal partijen met grote krachtsverschillen, dientengevolge snelle beslissingen, maar daar was weinig van te merken: Ruim halverwege de middag was de strijd op alle borden nog in volle gang. Uiteindelijk werd op slechts twee borden het punt gedeeld.

Zie de uitslagen.

Bert Corneth


Igor Damen en Raffi Mkrtchyan winnen de bekers

donderdag 30 juni 2022

De laatste ronde van het Piet Houwelingtoernooi zouden beslissend zijn voor wie de Piet Houwelingbeker en de Bas Maatbokaal gingen winnen. In de A-groep ging Igor Damen met een half punt voorsprong op Bert Houweling aan de leiding en in groep B had Raffi Mkrtchyan zelfs een vol punt meer dan nummer 2. Omdat Igor uitkwam tegen Bert hadden beide lijstaanvoerders dus aan remise voldoende om alleen bovenaan te blijven. Maar ging dat ook lukken?

Igor had het heel lastig tegen Bert. Met wit kwam hij wat minder uit de opening en de druk op zijn stelling was fors. Het lijkt erop dat Bert ‘ergens’ zijn voordeel heeft laten glippen, want, al bleef hij het lang proberen, Igor gaf geen krimp en verdedigde zich taai. Aan het eind van de avond was de stelling weer in evenwicht en was de remise een logisch gevolg daarvan. Daarmee kon Igor niet meer ingehaald worden en is hij nu de trotse nieuwe eigenaar van de Piet Houwelingbeker. Voor een jaar tenminste, want volgend seizoen beginnen we gewoon weer opnieuw.

Marcus Driessen kon nog op gelijke hoogte komen met Bert, maar dan moest hij wel Benjamin Brandt verslaan. Dat lukte van geen kant. Benjamin kwam beter uit de opening, veroverde pionnen en kreeg uiteindelijk een glad gewonnen stelling van vier tegen twee pionnen met lopers van gelijke kleur. Uitschuiven dus. Maar wel met nog één minuut op de klok, en daar lag dan ook het probleem – en Marcus’ redding. Eén pionnenpaar werd geruild waarna Benjamin overzag dat Marcus zijn loper op een tweede pion kon offeren waarna de derde (aan de rand) nooit meer kon promoveren omdat zijn loper een andere kleur dan het hoekveld. Dus toch nog remise.

De drie overige wedstrijden waren voor de eindstand van wat minder belang. Ondergetekende stond tegen Richard van Offeren na negen zetten +8, na twintig –2 en zes zetten later weer +8. Zo’n potje dus. Bert Corneth had al het betere van het spel tegen Ronald van Vleuten en toen die laatste ook nog een stuk kwijt raakt was er geen houden meer aan. Michael Kubbenga had lang een plusje tegen Ruurd de Boer en wist dat langzaam uit te bouwen tot een Vette Plus. Genoeg voor de overwinning.

In groep B stond als gezegd Raffi Mkrtchyan een vol punt voor op maar liefst drie achtervolgers: Luuk Hoogeveen, Teun Meirink en Nico Loomans. Remise was dus voldoende maar omdat hij uitkwam tegen Nico zou hij na verlies weliswaar nog altijd gedeeld bovenaan staan, maar wie heeft dan de hoogste TPR? Dat is nog maar afwachten, terwijl dat dan toch bepalend is voor wie de Bas Maatbokaal gaat ontvangen. Zover kwam het niet. Raffi en Nico speelden uiterst snel en in hoog tempo werden de stukken geruild. Remise lag voor de hand, maar Nico nam niet de tijd om het ontstane toreneindspel eens rustig te bekijken, speelde een paar mindere zetten en toen jakkerde Raffi en dwars doorheen. Winnaar van de beker!

Van de achtervolgers speelden Teun en Luuk tegen elkaar waarbij de laatste aan het langste eind trok en eiste Richard van Bavel de derde plaats in de eindstand op door een remise tegen Otto Brunner. Maar het spektakelstuk van de avond was ongetwijfeld de partij tussen Jona van de Poel en Chiel Kuiper. De stelling was materieel in evenwicht maar Jona’s koning stond midden op het bord omgeven door een hoop vijandelijk materieel. Was het nou gewonnen, verloren of gelijk? Bovendien was de tijd krap en daardoor overzag Jona dat een aangevallen toren weliswaar gedekt stond, maar wel door een gepend paard, en dat is niet de dekking die je je wenst. Daar stond tegenover dat hij twee naast elkaar staande paarden bezat en dat betekent weer dat er zo’n beetje overal akelige vorkjes in zaten. Spanning alom. Chiel speelde het heel geconcentreerd maar kon uiteindelijk toch niet verhinderen dat een van die paarden voor eeuwig schaak ging zorgen. Een erg leuke partij!

Al met al kunnen we voor het eerst sinds 2019 weer winnaars van de beker(s) noteren. Twee jaar gooide corona roet in het eten maar dit seizoen konden we gelukkig, ondanks een coronastop eind vorig jaar, toch de zeven ronden voltooien. Volgend jaar weer!

Zie de uitslagen en eindstanden.

 

Sander Hilarius


Gert Both wint in absentia de maandagmiddagcompetitie

maandag 27 juni 2022

Het zal nog nooit gebeurd zijn, maar iemand die bij onze club is weggegaan is kampioen geworden. Het was fijn weer eens een competitie te spelen zonder onderbrekingen; de competitie duurde 20 ronden en Gert won overtuigend.
Zijn directe concurrent Ruurd de Boer kwam nog dichtbij, maar moest in de laatste ronde verrassend zijn meerdere erkennen in een ontketende Nico Loomans. Die eindigde daardoor op een knappe vijfde plaats, op de voet gevolgd door een van onze nieuwe leden met toekomst, Peter van Wijk. De laatste had geen idee hoe goed hij kon schaken - hij speelt voornamelijk biljart - maar we kunnen nu met stelligheid zeggen dat hij het spelletje wel begrijpt!
Omdat we de beker niet naar Friesland gaan brengen blijft die voorlopig bij Symon Algera in de weg staan. De kans dat Symon de tweede competitie van dit jaar gaat winnen is aanzienlijk, aangezien hij nu tweede is geworden.

A.s. maandag begint een nieuwe competitie; het MMS doet niet aan een zomerstop. Als de mussen van het dak vallen zijn er altijd mensen in de Boschbloem te vinden die nog eens extra zweten over een schaakstelling.

Zie de uitslagen en eindstand.

Christine van der Ven & Bert Corneth


MMS: uitslagen en stand ronde 19

maandag 20 juni 2022

Mooi weer, vakantietijd en Corona-gevallen zorgden voor een magere opkomst: 7 borden. Na enig rekenwerk kwam ik erachter dat er dus 14 mensen gespeeld moeten hebben. Met pijn in mijn hart geef ik de uitslagen door, want Stanley was in vorm, ik had geen kans.

De besmette Corona-schakers wens ik beterschap, de vakantiegangers een behouden thuiskomst en hopelijk aanstaande maandag slecht weer, dan hebben we weer een volle zaal.

Zie de actuele uitslagen en stand.

Chiel Kuiper


Interne ronde 26: Marcus kampioen!

donderdag 16 juni 2022

Bij aanvang van de laatste ronde van de interne competitie was nog altijd niet bekend wie zich dit seizoen tot kampioen zou kronen. Henk had door een eerdere nederlaag van Marcus (tegen Gert) plotseling weer kansen gekregen en hun onderlinge duel zou allesbeslissend zijn. Henk moest winnen om Marcus op het laatste moment toch nog voorbij te streven. Maar zover kwam het dus niet.

Omdat dit al hun derde partij zou worden werd vooraf om de kleurenverdeling geloot waarbij Marcus de gelukkige was die de witte kleuren kreeg. Hij maakte daarvan gebruik door vanuit de opening een dreigende pionnenaanval te beginnen tegen de gerocheerde zwarte koning. Zoals het hoort reageerde Henk vervolgens op de andere flank en in het centrum en wie er toen voordeel had durf ik niet te zeggen. Aanvankelijk leek dat wit te zijn, later zwart, maar de computer zal toch moeten uitwijzen wat er nu echt aan de hand was. Het geheel ontaardde uiteindelijk in een stelling waarin beide koningen in gevaar waren, maar die van Henk het meest. Zo zeer zelfs dat de matdreigingen die Marcus in de stelling vlocht niet meer te keren waren. Als ik het goed begrepen heb wees de analyse achteraf uit dat er nog redding mogelijk was geweest voor Henk, maar dat die nooit meer dan remise had opgeleverd en ook dat zou Henk dus niet hebben geholpen. Marcus kampioen!

De andere partijen waren voor de eindstand uiteraard van minder belang, al leek er even een bijzondere ontwikkeling gaande te zijn toen alle partijen in een witte overwinning dreigden te eindigen. Dat zie je niet zo vaak. Zo won Frank een lastig eindspel van ondergetekende dat een betere schaker dan ikzelf waarschijnlijk wel remise had gehouden, won Ruurd van Chiel en Benjamin van Richard van O., allen met de witte kleur. Verrassend was toch wel dat ook Martin, die dit seizoen een grote progressie heeft gemaakt, dat kunststukje uithaalde tegen Nico en Bram idem dito tegen Richard van B. De enige witspeler die niet won bleek uiteindelijk Jaden te zijn die weliswaar ten onder ging tegen Bert, maar aan diens reactie begreep ik dat hij maar ternauwernood aan de ondergang was ontsnapt. Net geen compleet ‘witte dag’ dus.

Zo prolongeerde Marcus zijn titel van het seizoen 2020-2021 en kan hij in totaal nu bogen op vijf kampioenschappen. De eerste daarvan was in 1999-2000, wat je best alweer een tijd geleden mag noemen. Met die vijf titels staat hij nu derde op de long list allertijden, een plek die hij deelt met de kanonnen van weleer Aart Huizer en Erik Bongers. Alleen het kanon van nog weleerder Theo van Schaik, met zeven (waarvan de laatste in 1972), staat nog boven hem en natuurlijk de onaantastbare Peter Wilschut met 12.

Proficiat Marcus!

Zie de uitslagen en eindstand.

Sander Hilarius


Ronde 6 Piet Houwelingtoernooi

donderdag 9 juni 2022

In groep A was de topper de partij tussen Marcus Driessen en Igor Damen, beiden goed voor een score van 4 uit 5. Eerstgenoemde kwam prima uit de opening en leek zijn tegenstander enigszins klem te hebben. Waarschijnlijk was de partij in hogere zin zelfs gewonnen voor Marcus, maar in lagere zin moest er nog heel flink aan worden gesjord. Igor verdedigde zich prima en kwam met een tegenactie die remise beloofde. Dat werd zelfs het volle pond toen Marcus de winst alsnog trachtte binnen te halen maar daarbij een akeligheidje overzag. Igor won daardoor en voert nu alleen de ranglijst aan.

Op de tweede plaats heeft zich Bert Houweling geworsteld die zich na lange strijd van Arno Egberts ontdeed en Igor met een halfje minder achtervolgt. De onderlinge strijd in de laatste ronde zal dus beslissend worden. Ruurd de Boer en Niels Engelen hielden– tegen de ratingverhoudingen in – knap stand tegen resp. Symon Algera en Michael Kubbenga, terwijl Benjamin Brandt Bert Corneth versloeg. Ronald van Vleuten verloor ten slotte een eindspel tegen ondergetekende dat bij goed spel ongetwijfeld in remise had moeten eindigen.

Groep B had bij ingaan van deze ronde een verrassende leider: Raffi Mkrtchyan, de nummer 7 op de ratinglijst, met een half punt voorsprong op Chiel Kuiper. En op die plek blijft hij ook staan, want hij versloeg Otto Brunner overtuigend. Daarbij is zijn voorsprong zelfs gegroeid naar een vol punt omdat Chiel, runner-up met een half punt minder, verloor van Teun Meirink. Omdat ook Richard van Bavel (van Spartak Mkrtchyan, inderdaad, Raffi’s vader), Luuk Hoogeveen (van Bram van Zuilen) en Nico Loomans (van Bert Hoogendoorn) wonnen zien we nu de spannende situatie dat Raffi een vol punt voorstaat op de vier genoemde achtervolgers, van wie hij er in de laatste ronde één zal ontmoeten. Een remise is dus voldoende voor de eindzege, maar bij een verlies zullen er minstens twee spelers tezamen bovenaan gaan staan. En dan gaat de computer heel hard rekenen wie van hen de hoogste TPR (Toernooi Prestatie Rekening) heeft behaald. Die ontvangt dan de Bas Maat Bokaal, maar de anderen delen natuurlijk net zozeer in de eer. En dat was het dan weer. We gaan het zien op donderdag 30 juni!

Zie ook de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne ronde 25: uitslagen en stand

donderdag 2 juni 2022

De competitie is zo goed als afgelopen. De zomer nadert, de tennisbanen zijn weer open en de zin om te schaken neemt af. Dat is van alle jaren. Ook nu zagen we nog maar acht spelers achter de borden, al moet daar wel bij worden gezegd dat tegelijkertijd een wedstrijd van Voorschoten A werd gespeeld. Nou ja, Voorschoten A… alleen Jip zagen we van dit team, dat daarom was aangevuld met zeven spelers uit andere teams, die anders wel interne hadden gespeeld.

Eerlijkheidshalve moet ik toegeven – zelf was ik ook een van die invallers – dat ik van de interne ronde 25 zo goed als niets heb meegekregen. Daarom beperk ik me voor deze ene keer maar tot de uitslagen: Chiel versloeg Gert en Arno Bram, terwijl Nico remise speelde tegen Teun en Mick tegen Martin. Nu hebben we nog maar één ronde te gaan, maar wat voor ronde… Dan zullen de rivalen Marcus en Henk tegen elkaar uitkomen en de uitslag daarvan zal allesbeslissend zijn om te bepalen wie zich kampioen van de sv Voorschoten mag noemen in het seizoen 2021-2022. Spannend!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Voorschoten 1 door fraaie stunt zo goed als veilig

zaterdag 21 mei 2022

Het was pompen of verzuipen voor ons eerste team tegen Caissa-Eenhoorn. De Covid had er in de loop van het seizoen voor gezorgd dat juist in de cruciale duels onze topspelers niet mee konden doen en zo waren we vlak boven de fatale rode streep terechtgekomen. Een plek waar we helemaal niet thuishoorden, vonden wij van WC-eend. Waarbij we ook nog eens een wedstrijd meer hadden gespeeld dan onze concurrenten. In de pandemietijd waren wij namelijk een keer wel komen opdraven waarbij de andere teams wijselijk thuis bleven. Zo goed als de enige manier om het vege lijf te redden was daarom te winnen van Caissa-Eenhoorn en vervolgens af te wachten wat de concurrenten in de laatste ronde zouden gaan doen. Een klein probleem daarbij was dat onze tegenstander op de tweede plaats staat en nog volop strijdt voor promotie. Kampioen Paul Keres 1 is daarvan al verzekerd, maar omdat meervoudig landskampioen En Passant zich voor volgend seizoen uit de meesterklasse heeft teruggetrokken (zal wel iets met de sponsor te maken hebben), geeft de tweede plek nu ook recht op promotie. Een héél lastige klus dus.

Ditmaal kwamen wij gelukkig wel op maximale sterkte op. Tot de tanden toe bewapend met wilskracht, motivatie en informatie. Allereerst was daar onze alternatieve opstelling. Het Wetenschappelijk Instituut van de sv Voorschoten – David & Mees – had uitgetekend wie tegen welke tegenstander de beste kansen zou hebben. Die tegen die gaan we natuurlijk winnen, maar die moet die juist niet treffen. Daarvoor moet je uiteraard wel de opstelling van Caissa weten, dus de meest waarschijnlijke bepaalden we daarom ook. Dat facet moeten we in de toekomst nog wel wat zien te perfectioneren, want niet alles bleek goed. Maar twee wel. Al zullen kwaadwillenden wel weer beweren dat dat binnen de kansberekening valt. Die twee scoorden bij elkaar trouwens precies nul punten.

De start was voortreffelijk. Arthur kwam met zwart meer dan vorstelijk uit de opening. Zijn tegenstander praktiseerde een moderne Siciliaanse variant, maar wist het precieze vervolg daarop duidelijk niet. Na 12 zetten al geeft mijn Allesweter niet minder dan –4 aan en dan weet je dat de koers gelopen is. Met harde hand sloeg Arthur zich vervolgens een baan naar de witte koning. Een zeer welkome en verdiende overwinning. Dat is nog eens beginnen. Helaas bracht Cato daarna de stand weer in evenwicht. Zij speelde de opening iets te passief waardoor ze plots een overweldigende aanval over zich heen kreeg. Die had moeten doorslaan, maar toen dat niet gebeurde kreeg zij een tweede kans door een van de twee riante zwarte lopers te ruilen. Helaas bleek een schaakje verleidelijker, maar daarmee werd wel de drup geen regen maar juist een tropische orkaan en was er geen redden meer aan. Jammer, maar niet getreurd. Ze heeft een goed seizoen achter de rug met een TPR van 2080. Lekker ratingpuntjes verdiend dus.

Kort achter elkaar kwamen er daarna vijf uitslagen op het bord die Voorschoten weer op voorsprong zetten. Allereerst de met wit spelende Jip. Vanuit een bijzonder agressieve opening, maar allemaal theorie, kreeg hij voordeel. Wel was het zo’n stelling waarin elke iets minder scherpe zet de verhoudingen gelijk doet keren en zoiets gebeurde dan ook. Daardoor werd de toestand bepaald zorgelijk en sloeg het weer overduidelijk om. Code oranje boven Voorschoten. Houd je kinderen binnen. Zijn tegenstander dacht nu via een dubbel pionoffer en een lange combinatie een kwaliteit te winnen. Daar had ook hij gelijk in. Wat er evenwel voor Jip overbleef waren twee monsters van lopers en drie pionnen in de plus. Ruim genoeg voor de overwinning. Kwaliteit of kwantiteit, het blijft ingewikkeld. Ook Peter behaalde het volle punt en ook hij vanuit een curieuze openingsfase. Naderhand bevestigde hij dat hij vermoedelijk als enige ter wereld van de eerste 11 zetten er 6 met hetzelfde paard had gedaan om dat uiteindelijk op h4 te ruilen (Pg8-f6-g8-h6-f5-h4). Dat is slechts een enkeling gegeven. Merkwaardigerwijs hielp het wel want 7 zetten later had hij al voordeel. Op de typische Peter-wijze, manoeuvreren op de vierkante millimeter, bouwde hij dat gestaag uit tot een superieure stelling en de 3-1. Kassa, hosanna en hoezee.

Maar het bleef geen feest. Topscorer Mees (4,5 uit 6) kreeg met wit een licht openingsvoordeeltje, maar dat leverde niks op. Rond zet 25 stond het weer zo’n beetje gelijk, tot hij twee zetten later vreselijk blunderde. Hij dacht een pion mee te graaien maar verloor in plaats daarvan zwaar materiaal. Dat was niet moeilijk te zien en dus een totale black-out. Het was ook direct totaal over. Dat zul je altijd zien. Ben je de hele wedstrijd de ster van het veld en dan mis je de winnende penalty in blessuretijd. Het is goed voor de karaktervorming zullen we maar hopen. Ook David ging in een ongeveer gelijke stelling het middenspel in. Daarin maakte hij het zichzelf onnodig moeilijk, maar wat hij deed was weer wel goed genoeg om niet te verliezen. Hij keepte bekwaam, moest daar wel hard voor werken, maar liet uiteindelijk het halve punt niet glippen. Goed gespeeld. Daarmee kwam de stand nu op 3,5-2,5 al bleef de situatie toch onduidelijk: bij Henk zag het er slecht uit, Igor en Rosa leken remise te maken, maar Noud zou wel eens kunnen gaan winnen. Als dat allemaal inderdaad zo zou aflopen, werd de eindstand 5,5-4,5 en waren we precies waar we wezen wilden. Maar liep dat zo af?

Nee dus, want Henks tegenstander besloot, met een pion meer en in een superieure positie, er niet voor de meest logische weg te kiezen, namelijk het pakken van nóg een pion, maar een paard te offeren. De diepere gedachte daarachter blijft gehuld in raadselen, maar waarschijnlijk zal hij een combinatie hebben gezien die helaas voor hem niet klopte. Een zeer onverwachte wending, die het spel totaal deed keren. Al was er wel een beetje compensatie voor dat stuk, veel was het niet – tot Henk op zet 39 iets overzag. In tijdnood ongetwijfeld, bood hij zijn tegenstander een riante kans op remise, die deze gelukkig niet greep. Daarna was het geen probleem meer en won Henk. Opwindend. De goede geest die Mees verliet zat waarschijnlijk ook aan boord bij Caissa-Eenhoorn. Waarmee waar weer eens werd aangetoond dat goed lijkende geesten vaak heel boosaardig blijken. Laat dit een les zijn voor ons allen.

Maar mooi dat de stand nu 4,5-2,5 was en we de overwinning haast konden ruiken. Dat ene punt ging nog wel komen. Zo zat Igor op bord 1 een uitstekende partij te spelen. Zijn tegenstander had tot nu toe 8 uit 8 gescoord, en dan kun je dus wel wat, had ook zeker wel voordeel gehad, maar dat was in de loop van de partij weer verwaterd. Er was een lopereindspel van gelijke kleur op het bord gekomen met drie pionnen tegen twee van Igor. Vlak voor de tijdcontrole kon die dan ook afwikkelen naar een stelling die hij nooit meer kon verliezen. Maar dat deed hij niet. Op zet 41 kreeg hij nog een tweede, zij het veel gecompliceerdere mogelijkheid, maar ook die ging zonder de juiste actie voorbij. Igor verloor dus alsnog. Al dat gezwoeg, al dat rekenwerk, al die goede zetten. Alles voor niets.

Dat was dus 4,5 tegen 3,5 met alleen nog de partijen van Noud en Rosa aan de gang. Noud had de hele partij verreweg het beste van het spel gehad. Hij leek af te stevenen op een overwinning, maar belandde uiteindelijk in een lopereindspel met pluspion waarvan het nog maar helemaal de vraag was of dat gewonnen kon worden. Dappere pogingen deed hij maar maakte niet echt vorderingen. Ondertussen was op het bord naast hem Rosa bezig de zetten te herhalen. Haar hele partij had zich, in voetbaltermen, rond de middencirkel afgespeeld, waarna de computer eerst een fraaie winst voor Rosa ziet en vele zetten later vervolgens ook een voor haar tegenstander. In een uitgebreider verslag in Man & Paard zal ik ze laten zien. Op het moment dat Noud keek hoe Rosa de zetten herhaalde, kon haar opponent kiezen tussen daarin meegaan of een vrijwel zekere verliespoging doen. Met Nouds remise (meer was het inmiddels ook niet) en die van Rosa zou de eindstand 5,5-4,5 worden en daar waren wij dik tevreden mee. De Horinezen hadden geen andere optie meer dan zich daar maar bij neer te leggen en dus waren de beide matchpunten voor ons. Dat was nog eens een opluchting, toch nog gered. Natuurlijk wisten we vooraf zeker dat we gingen winnen, maar diep in het hart…

Overigens moet daar wel bij worden gezegd dat lijfsbehoud nog niet helemaal 100 procent zeker is. Er is namelijk nog een heel smal pad waarmee de concurrentie ons toch nog eruit kan wippen. Dan moet Groningen 2 het al gedegradeerde Max Euwe met 8,5-1,5 kloppen en dat gelooft geen mens, maar daarnaast moet Wageningen uit ook nog De Waagtoren verslaan. Dat Spanje Malta verslaat met 11-0 wil ik nog wel geloven, maar dat tegelijkertijd Gibraltar ook van Engeland wint gaat er bij mij niet in. En gebeurt dat wel, dan wil ik alle inzetten op de diverse goksites zien.

Het was een moeilijk jaar voor Voorschoten 1. Covid had daar veel mee van doen en het daardoor op cruciale momenten missen van belangrijke spelers. We zijn nu uiteraard opgelucht onze plaats in de eerste klasse vrijwel zeker te hebben behouden en het ziet ernaar uit dat we komend seizoen weer sterker voor de dag zullen gaan komen. Dan gaan we naar boven kijken in plaats van naar beneden. Nietwaar dames en heren, helden van Voorschoten?

    Voorschoten 1                2161 - Caissa-Eenhoorn              2216  5½ - 4½
1.  Igor Damen                   2115 - Mykailo Dorokhin             2351   0 - 1
2.  David Jongste                2113 - Arne Moll                    2229   ½ - ½
3.  Henk Schouten                2088 - Henk-Jan Visser              2211   1 - 0
4.  Mees van Osch                2350 - Martijn Monteban             2317   0 - 1
5.  Peter Wilschut               2232 - Nick Manshanden              2106   1 - 0
6.  Rosa Ratsma                  2234 - Daan Zult                    2319   ½ - ½
7.  Noud Lentjes                 2277 - Mark van Ojik                2285   ½ - ½
8.  Jip Damen                    2217 - Alexander Geerts             2120   1 - 0
9.  Arthur Maters                2073 - Peter Doggers                2138   1 - 0
10. Cato de Zoeten               1915 - Ron Deen                     2088   0 - 1

Sander Hilarius


Derde handhaaft zich ondanks nederlaag

zaterdag 21 mei 2022

De laatste wedstrijd van Voorschoten 3 kon spannend worden. Een tegenstander zonder belang en wij moesten liefst scoren, want bij een nederlaag kon concurrent Schaakhuis over ons heen gaan – als zij wel zouden winnen van een team dat ook geen belang meer heeft.

Het liep anders. Wij verloren inderdaad, zij het een beetje onnodig, maar Schaakhuis deed al niet eens meer een poging zich te redden door met 5 spelers naar Amsterdam te trekken. De verhoudingen blijven dus zoals ze waren en het derde handhaaft zich met de wat armetierige score van 4 punten uit 7 wedstrijden. Bij elke ronde moesten we spelers afstaan aan het 2e en/of 1e en dat was nu wel niet zo, maar Ruurd en Chris ontbraken ditmaal om andere redenen.

Tegenstander Caïssa kwam met vrijwel de gewone samenstelling op, gemiddeld zo’n 60 elopunten meer dan wij.

Een goed resultaat heeft er in gezeten. Weliswaar verloren de tot nu toe ongeslagen Tristan en Matthijs vrij vlot en regelmatig, de rest had taaie gevechten en enkelen bereikten duidelijk voordeel.

Bert had ook voordeel, maar ook een passieve stelling en wilde al vlug remise, omdat de opening veel tijd had gekost. Ook Richard speelde goed en kwam wat beter te staan, maar de remise was toch een normale uitslag, net als bij Jaden ook het geval was.

Hans won een kwaliteit en speelde op winst, ik had enige druk en vooral Ronald rekenden we al op een punt, toen hij 2 pionnen won die verbonden op a- en b-lijn een vrij veld hadden. Het bleek moeilijker dan het leek, hij raakte er één kwijt en de andere was machteloos, remise door zetherhaling. Mijn druk ebde weg en er resteerde een minder staand eindspel met lichte stukken. Ik wilde mijn laatste wedstrijd voor de club niet verliezen en wist met een stukoffer te bereiken dat alle pionnen er afgingen, een taaie vechtremise dus. Hans nam veel risico en kreeg pardoes het mat op de neus. Zo werd het geen 4-4 maar toch nog een forse 2,5-5,5 nederlaag.

   Voorschoten 3                1688 - Caïssa 4                     1744  2½ - 5½
1. Hans Lindeboom               1909 - Arthur Bauduin               1905   0 - 1
2. Gert Both                    1795 - Olaf Ephraïm                 1911   ½ - ½
3. Bert Corneth                 1783 - Boudewijn Beckhoven          1778   ½ - ½
4. Ronald van Vleuten           1643 - Lodewijk van Pol             1753   ½ - ½
5. Jaden Birginia               1627 - Peter van der Werf           1645   ½ - ½
6. Matthijs van Borren          1555 - Sarah Snoeck                 1651   0 - 1
7. Tristan Maas                 1503 - Alexander Sleeckx                   0 - 1
8. Richard van Bavel                 - Erik Fokke                   1564   ½ - ½

Gert Both


Interne ronde 24: uitslagen en stand

donderdag 19 mei 2022

De interne competitie begint op zijn eind te lopen. Dat merk je ook aan het aantal spelers dat donderdagavond achter de borden kruipt. Ditmaal waren dat er slechts twaalf, niet veel natuurlijk, maar daarbij moet ook worden gezegd dat tegelijkertijd een competitiewedstrijd van Voorschoten 5 gespeeld werd. Helaas met 5-1 verloren van Op Eigen Wieken A (met remises van Bert Hogendoorn en Ruud Aalbersberg), maar die zijn dan ook kampioen geworden. Desalniettemin wordt de spanning aan de top steeds groter: wie gaat er kampioen worden? Omdat Marcus zich moest afmelden, kon Henk bij een overwinning op Gert (Both) weer dichterbij kruipen. Maar oppassen was het wel want het was immers juist die Gert die nog onlangs Marcus verslagen had. Dat staaltje kon hij echter tegen Henk niet herhalen want die won overtuigend. Dat brengt hem nu op minimale afstand van Marcus en met nog twee rondes te gaan, stijgt de spanning dus ten top. Omdat tegelijk met ronde 25 Voorschoten A zal spelen (met Marcus) moeten we dus tot de allerlaatste ronde wachten op de definitieve beslissing. Marcus of Henk? De illegale gokkerijen maken overuren.

Bij de andere uitslagen valt vooral de overwinning van Jona op Teun op. Dat was een heel scherpe partij waarin beiden fors ten aanval trokken tegen elkaars slecht beschermde koning. Dat zijn voor de onpartijdige toeschouwer altijd de leukste potjes om naar te kijken: beide partijen stonden verloren leek het me. Maar dat was niet zo, want Jona bleek het handigst en liet een zwarte pion oprukken naar de tweede rij en toen hielp geen moedertjelief meer. Mooi gespeeld. Bert won van Chiel, en daar viel weinig op af te dingen, wat ook gold voor de zege van Richard (van Offeren) op Mick. Andere Gert (Helfferich) maakte een zware fout tegen Bram, maar dat kwam omdat de verlichting kapot was. Als laatsten waren toen nog Roderick en ondergetekende aan de gang. Roderick probeerde eens wat nieuws, wat hij vast nooit meer gaat herhalen, maar desalniettemin werd het toch remise omdat ook ik zetten deed die ik niet meer ga herhalen.

Al met al is het podium nu wel bekend: Roderick heeft brons, maar voor het zilver en goud zal de onderlinge partij tussen Marcus en Henk waarschijnlijk beslissend zijn. We gaan het zien in ronde 25 (2 juni) en 26 (16 juni)!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne ronde 23: uitslagen en stand

donderdag 12 mei 2022

Veertien schakers kwamen in ronde 23 tegen elkaar uit. Dat is niet zoveel, maar tegelijkertijd speelde Voorschoten C een thuiswedstrijd tegen Philidor C. Daar deed zich trouwens iets voor wat zelden eerder zal gebeurd zijn: alle spelers van het C-team waren invallers. Wat daar de reden van is, weet ik niet, maar een soort van grappig was het wel. Temeer daar het van oorsprong een jeugdteam is, wat aan de gemiddelde leeftijd van de invallers niet direct af te lezen was. Ze redden het trouwens niet, Philidor won en werd daarmee gelijk kampioen van de derde klasse van de Leidse Schaakbond.

Maar het enige bijzondere aan deze speelavond was dat niet, want dat alle uitslagen in de interne ronde 23 eindigden in een zwarte overwinning, is ook nogal curieus. Als eerste klaar was Raffi, die weer veel te snel (en onnauwkeurig) speelde en ten onder ging tegen Nico. Twee duels waren er die voor de strijd om het kampioenschap belangrijk waren: Benjamin tegen Marcus en Frank tegen Henk. Benjamin kwam riant uit de opening, leek zo goed als gewonnen te staan, maar verloor uiteindelijk wel. Dat is niet de eerste keer dat het tussen die twee zo loopt. Omdat ook Henk het volle punt pakte blijft de strijd aan de kop spannend. Hun onderlinge verschil is in één overwinning vrijwel te overbruggen en ze komen in een van de laatste drie ronden nog tegen elkaar.

Gert is de laatste tijd in goede vorm. Hij won in de vorige ronde van Marcus en nu was Ruurd zijn slachtoffer. Inmiddels is Gert opgeklommen naar de vierde plaats, maar hoger zal het niet worden omdat hij de volgende week gaat verhuizen naar het verre Friesland en daarmee zijn vele decennia lange schaakcarrière bij onze vereniging zal beëindigen. Dat is nou nog eens jammer, maar om dan nu in topvorm te zijn… Verder won Spartak van Chiel, klopte Richard van Offeren Martin Los en ging ondergetekende ten onder tegen Symon.

Als gezegd zijn er nog drie ronden te gaan en is het podium van dit seizoen wel zo’n beetje bekend: Marcus, Henk en Roderick zullen erop staan. Maar in welke volgorde? Eind van deze maand weten we het.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Cees van der Voorst overleden

vrijdag 6 mei 2022

Een markant lid is ons ontvallen. Niet alleen actief op de 64 velden en altijd scherp, maar ook vele jaren in bestuurlijke zin als materiaalcommissaris en penningmeester.
Zie ook de tekst in de rouwkaart.


Interne ronde 22: uitslagen en stand

donderdag 5 mei 2022

Ronde 22 leverde een aantal verrassende uitslagen op. Omdat ik zelf een weekje op vakantie was, heb ik geen verdere informatie over hoe dat allemaal in zijn werk is gegaan, maar bijvoorbeeld de overwinning van Gert op Marcus mag gerust sensationeel genoemd worden. Nog niet zo lang geleden verloor Marcus voor het eerst sinds jaren weer eens een interne partij, maar daar blijft het dus blijkbaar niet bij. Of is het een dipje om keihard terug te slaan? Een ideale kans was het voor Henk in elk geval om vrijwel langszij te komen, maar hij kwam niet verder dan remise tegen Arno. Desalniettemin staan beide heren nu weer op schootsafstand van elkaar en komt er ongetwijfeld nog een onderlinge partij. Spannend!

Ook de overwinningen van Jona op Ruurd en van Bram op Kylian zullen niet velen – behalve de winnaars zelf natuurlijk – verwacht hebben. Daar worden duidelijke stappen gezet. Verder won Benjamin van Bert, Nico van Christine en Richard (van Bavel) van Chiel. Zoals ik al zei ontbreekt mij verdere informatie, maar voor de ranglijst maakt dat ook niet uit. Punten zijn punten en voor mooie info krijg je niks extra’s. Nog zes rondes te gaan en de spanning stijgt.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Ronde 5 Piet Houwelingtoernooi

donderdag 28 april 2022

Waar blijven die uitslagen van het Piet Houwelingtoernooi nou toch? In gedachten hoorde ik deze vraag zeker, maar omdat ik de ochtend na ronde 5 op vakantie vertrok, duurde het allemaal erg lang voordat ik eindelijk de daad bij die gedachten kon voegen. Excuus voor de vertraging in elk geval, maar bij deze dan alsnog.

Het leek aanvankelijk een volle bak te worden, de donderdagavond van ronde 5, maar uiteindelijk zaten er 20 spelers achter de borden. Eerlijk verdeeld tussen de groepen A en B. In de eerste groep moest leider Marcus Driessen zich afmelden wat uiteraard een ideale kans was voor de achtervolgers om wat van de achterstand in te halen. Runner-up Igor Damen deed dat inderdaad door gedecideerd Arno Egberts te kloppen, terwijl Bert Houweling toch wel verrassend ex-winnaar Jan Hellenberg versloeg. Bert ruilde een pion die Jan net zolang niet terugsloeg tot hij hem echt definitief kwijt was. Een enigszins merkwaardige ontwikkeling maar daarna was de stelling voor hem niet meer houdbaar. Punt voor Bert dus.

De tweede verrassing – en eigenlijk nog wel een grotere – was de zege van Richard van Offeren op Michael Kubbenga. Met zwart nog wel. Richard overbrugde een ratingkloof van 250 punten en staat nu met drie punten op een gedeelde vierde plaats. Fraai. Aan kop is de spanning weer helemaal terug. Marcus Driessen en Igor Damen delen de eerste plek met 4 punten en Bert Houweling staat een halfje daarachter. Met nog twee ronden te gaan ligt alles dus nog open.

In groep B deed zich een verrassende ontwikkeling voor: van de zes hooggeplaatsten speelden er vier niet, waaronder beide koplopers. Alle kans dus voor de anderen om zich een weg omhoog te banen. Daarmee werd de partij tussen Bram van Zuilen en Machiel Kuiper nu het kopduel. Eerder hadden beiden voor de interne competitie ook al tegen elkaar gespeeld waarbij Machiel de winnaar was. Ook nu was dat weer het geval waardoor hij het meeste baat had van de afwezigheid van de anderen. De overige uitslagen waren min of meer conform de elo-verwachtingen, maar dat betekende wel dat Teun Meirink, Richard van Bavel en Luuk Hoogeveen nu tot op één punt van de beide koplopers Raffi Mkrtchyan en Niels Martijn zijn gekomen. Omdat de laatste zich heeft teruggetrokken voor de rest van de competitie, levert ook een punt achterstand nog duidelijke kansen op voor de eindzege en het winnen van de Bas Maatbokaal.

De huidige stand is vooralsnog dat Raffi Mkrtchyan en Niels Martijn nog altijd aan kop gaan (4) en Machiel Kuiper en Otto Brunner op een halfje volgen. Maar als gezegd, ook de zes driepunters zijn bepaald nog niet kansloos.

Zie ook de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Eindelijk triomf voor het 3de in Zoetermeer!

zaterdag 23 april 2022

In de eerste inhaalwedstrijd, tegen Botwinnik 2, moesten alle puzzelstukjes in elkaar passen om degradatie te ontlopen. Voor de op vakantie zijnde Chris viel Kylian in en ook een super getrainde Jaden (Singelloop én per fiets met tegenwind naar Zoetermeer) was weer van de partij.

De opening zag er bij iedereen verzorgd uit, behalve bij onze topscorer Tristan. In no time verscheen, na een zwakke Ph6 om f7 vergeefs te dekken, de volgende stelling op het bord na 9. .. Ke7.

Na 10. bxc3 Lc5 liet wit met het zwakke Te1 zijn voordeel wegglippen. In hoog tempo en zeker van zijn zaak bracht Tristan zijn geschut in stelling. Na 16. .. Df4

(diagram) liet wit zich verleiden tot 17. Dxa8, waarna Dc1+ 18. Te1 La6+ beslissend was.

Naast mij kon Bert in het middenspel maar geen vervolg vinden: zijn damevleugel stond volledig vast. Omdat hij zich niet geheel fit voelde bood hij remise aan, maar dat vond geen gehoor. Enkele krachtzetten later moest hij opgeven. Jaden trok zich niets aan van het ratingverschil met zijn tegenstander en bepaalde het spel. Na pionwinst op de 19de zet trok hij de teugels aan zette de vluchtende witte koning met een pionzet mat.
Zelf trof ik een niet geheel in vorm zijnde speler, die veel nadacht maar niets bedacht. Met open ogen liet hij zich nota bene op zet 31 mat zetten. (1-3)

De stellingen op de overige vier borden stemden mij optimistisch over de afloop. Hans kreeg de gelegenheid om een heerlijke aanval gericht op de koningsvleugel van zwart op te zetten. Maar na 24. .. Pxb1 (diagram) kwam hij met 25. f5 exf5 plots in zwaar weer verzeild. Er had natuurlijk 25. Txb1 Kg8 26. Tc1 moeten volgen.

Kennelijk rekende de zwartspeler zich al rijk, want na 26. Txb1 fxg4 27. Dxg4 gaf hij met Txa2? 28. Pf5+ de partij weg!
Misschien aangestoken door Hans’ tegenstander deed Gert iets soortgelijks. Gert bouwde een keurige, misschien wel beslissende, aanval op maar overzag dat twee pionnen ernstig op de tocht stonden en verloren gingen: weg aanval, weg partij! (2-4)

Met Kylian en Ronald ging het zeker goed komen. Kylian, scherp spelend, won twee pionnen en Ronald herpakte zich scherp en vond een sterk aanvalsplan. Helaas moest Kylian de twee pionnen weer retourneren en tegen zijn zin in remise berusten. Met die ratingpunten komt het wel goed, Kylian! Op techniek maakte Ronald zijn partij knap uit, zelfs zonder in tijdnood te komen.

   Botwinnik 2                  1703 - Voorschoten 3                1613  2½ - 5½
1. Wilco Kort                   1930 - Hans Lindeboom               1863   0 - 1
2. Arno Middelkoop              1800 - Gert Both                    1819   1 - 0
3. Ciro Catalan                 1776 - Bert Corneth                 1779   1 - 0
4. Merlijn Albers               1811 - Ruurd de Boer                1720   0 - 1
5. Julian Oskam                 1740 - Ronald van Vleuten           1648   0 - 1
6. Lucas Albers                 1698 - Jaden Birginia               1591   0 - 1
7. Indy Sewpal                  1566 - Kylian van Veen               989   ½ - ½
8. Leon van der Holst           1306 - Tristan Maas                 1492   0 - 1

We staan nu wat vaster op de 6de plaats. Op 21 mei thuis tegen Caissa 4 zijn we bij 4-4 veilig, bij verlies én winst van Schaakhuis op Espion is degradatie onvermijdelijk: we moeten dus de vinger aan de pols houden.

Ruurd de Boer


Midas is de snelste

donderdag 21 april 2022

In plaats van een interne competitieronde te spelen kon er op donderdag 21 april weer eens ouderwets gevluggerd worden. En niet zomaar, maar om een heuse titel: het snelschaakkampioenschap van de sv Voorschoten. De laatste jaren placht het aantal deelnemers nogal beperkt te zijn en leek de animo voor het snelle spel af te nemen. Zo niet deze donderdag. We konden ons verheugen in een plotse aanwas van liefhebbers zodat we uiteindelijk met 24 schakers achter de borden zaten. Bovendien waren er ook nog drie die liever voor rapidpartijen kozen. Dat betekende dus een vol huis en dat maakt het snelschaak alleen maar leuker. Het gaat weliswaar om de punten, maar gezelligheid is ook niet onbelangrijk. Leuk was ook dat Midas weer van de partij was. Afgelopen seizoen kwam hij in de KNSB-competitie uit voor De Waagtoren uit Alkmaar, maar hij liet weten volgend jaar weer bij ons in de moederschoot terug te keren. Alvast een hartelijk welkom terug dus.

Zoals gebruikelijk werd begonnen met drie voorronden, allemaal in vierkampen gespeeld, waarna de beste acht dan in de finalepoule het tegen elkaar gingen opnemen. Favorieten waren Midas, Marcus en Arthur, met een aantal outsiders op het vinkentouw. Die deden allemaal wat er van ze verwacht mocht worden en haalden de eerste finalegroep. Midas scoorde in de voorrondes het beste en kwam tot 8,5 uit 9. Het lijkt misschien alsof dat allemaal fluitend ging, maar soms moest hij wel degelijk uit (heel erg) verloren stellingen terugvechten want zo gaat dat soms met blitz. Arthur deed het met 7,5 punt ook prima, net zoals Marcus en Henk met 7.

In de finalepoules werden de messen natuurlijk pas echt geslepen. Midas en Marcus hielden er de wind goed onder en waren met nog één ronde te gaan samen koploper, 6 uit 6. Alles gewonnen dus, zodat de laatste ronde, waarin ze tegen elkaar uitkwamen, beslissend was. Midas won en bleek toch de beste. Of in elk geval de snelste. Een 100 procent score dus en voor eeuwig op de lijst van snelschaakkampioenen. Daar stond hij trouwens al op want in 2014 had hij dat ook al gedaan. Marcus werd tweede met 6 punten en Henk met 4 derde.

Maar er waren ook nog de finalepoules B en C, gevuld met spelers die nét de eerste acht niet gehaald hadden. In de B-poule eindigden Sander, Gert en Benjamin alle drie met 6 uit 7 en in de C-poule scoorde Matthijs met 6 uit 6 maximaal. Twee en drie waren daar gezamenlijk Kylian en Jaden met 4 punten.

Naast de beker vielen er overigens nog veel meer prijzen te winnen, die allemaal konden worden gegeten of gedronken. Want daar houdt de prijzeninkoper wel van. Daar heb je natuurlijk veel meer plezier van dan aan zo’n beker die je bovendien niet eens mag houden. Grappig was dat de poedelprijs, de traditionele rookworst, werd gewonnen door een vegetariër (Mick, die voor het eerst van zijn leven ‘live’ vluggerde). Maar ruimdenkend als wij zijn mocht hij die inruilen voor een pak stroopwafels. De worst ging nu naar Inci, vriendin van Midas, zodat die tezamen de eerste en de laatste plaats behaalden. Een memorabel moment.

Poule A
1.   Midas              7
2.   Marcus             6
3.   Henk               4
4/5. Arthur en Bert     3,5
6/7. Roderick en Frank  2
8.   Yannick            0

Poule B
1/3. Benjamin, Gert en Sander     6
4/5. Spartak en Jona              3
6/7. Richard (van Bavel) en Jona  2

Poule C
1.   Matthijs         6
2/3. Kylian en Jaden  4
4.   Ruurd            3
5.   Bram             2
6/7. Mick en Inci     1

Sander Hilarius


B-team verliest van Leithen A

dinsdag 19 april 2022

Dat Voorschoten B matchpunten zou gaan pakken in de wedstrijd tegen Leithen A lag niet in de lijn der verwachtingen. Hun gemiddelde rating was 250 punten hoger dan dat van Voorschoten en dan moet er wel haast een mirakeltje gebeuren om dat te overbruggen. Die zijn weliswaar de wereld nog niet uit, maar op deze bewuste wedstrijddag helaas even wel. Op papier heeft Leithen dan ook een team dat eigenlijk een klasse hoger zou moeten spelen terwijl wij vooralsnog tevreden zijn met handhaving in de Eerste klasse.

Het grootste ratingverschil was er tussen Christine en Jerry Bey: 563. Dat kon haast niet goed aflopen voor Christine en dat deed het dan ook niet, zij verloor snel. Maar op veel andere borden werd er stevig geknokt. Zo was er halverwege de avond op de eerste drie borden bij elkaar precies één pionnenpaar geruild. Dat betekende dus een strategische strijd waarbij de onderhuidse dreigingen bepalend waren en de resultaten vooralsnog duister. Daarnaast stond Bert ongeveer gelijk, Ruurd ietsje beter, Jaden een pietsje minder en Ronald slecht. Op zich was er dus nog van alles mogelijk. Helemaal toen Jaden plotseling kwam melden dat hij gewonnen had. Dat was een aangename verrassing, maar niet een die helemaal uit de lucht kwam vallen. Hij heeft dit jaar grote stappen gezet en zijn drie invalbeurten in Voorschoten B leverden bij elkaar 2,5 punt op met een TPR van 1895. Erg knap.

Bij Ronald ging het inderdaad mis. Het eindspel dat bij hem op het bord kwam was onhoudbaar en dat bracht de Leithenaren weer op voorsprong. Bij Bert werd het evenwicht nooit echt verbroken en was remise het logische resultaat, maar bij Ruurd wel, want die won opnieuw. Hij kan nu bogen op de fraaie score van 5 uit 6 met een TPR van 2020. Kassa! Van de drie topborden, die allemaal tegen grote ratingverschillen opboksten, stonden Sander en Benjamin zonder meer mooi. Helaas krijg je daar alleen bij kunstrijden punten voor en is schoonheid bij schaken niet een doorslaggevend argument. De situatie aan het einde van het spel is dat wel, en die was niet goed: ze gingen uiteindelijk alle drie ten onder. Daarmee kwam de eindstand op 5.5-2,5, een dragelijke score.

Voor het B-team zit de competitie er nu op. Eigenlijk stond er nog de wedstrijd tegen Bodegraven A op het programma maar dat team heeft zich na één wedstrijd uit de competitie teruggetrokken. Wij kunnen nu bogen op 8 matchpunten en dat levert een plaats ergens in de middenmoot op. Preciezer kunnen we niet zijn want er moeten nog een paar wedstrijden worden gespeeld. Leithen staat vier punten voor op nummer twee AAS B en heeft dus een riante kans op promotie. Maar er kruipen wel adders onder het gras. Zo heeft AAS een wedstrijd minder gespeeld en wordt in mei ook nog het onderlinge duel tussen die twee teams gespeeld. Daarnaast nog een bijzonderheid: Leithen heeft een speler in zijn basisopstelling staan die nog niet één keer heeft meegedaan. Minimaal moet je als basisspeler twee keer zijn komen opdraven want iemand opstellen die helemaal niet speelt is onreglementair en levert je twee matchpunten in mindering op. Zover ik weet althans. In elk geval is het nog verre van duidelijk wie er gaat promoveren. Maar Voorschoten B zal het in elk geval niet zijn.

   Leithen A                    1931 - Voorschoten B                1681  5½ - 2½
1. T.H. Beuman                  2171 - Sander Hilarius              1790   1 - 0
2. O.P. Cliteur                 1957 - Benjamin Brandt              1763   1 - 0
3. G. Milort                    2036 - Chris Gerritsen              1740   1 - 0
4. F. Vreugdenhil               1836 - Bert Corneth                 1779   ½ - ½
5. W. Turk                      1839 - Ruurd de Boer                1720   0 - 1
6. J.P.A. Bakker                1872 - Ronald van Vleuten           1648   1 - 0
7. H.J.J. Bey                   1982 - Christine van der Ven        1419   1 - 0
8. B.C.H.M. Eijsvogel           1755 - Jaden Birginia               1591   0 - 1

Sander Hilarius


Interne ronde 21: uitslagen en stand

donderdag 14 april 2022

De grootste bijzonderheid in ronde 21 kwam ditmaal niet van de spelers, maar vanuit andere hoeken van de Werf: de band die het paasoptreden ging verzorgen in de kerk hield zijn generale repetitie. Het beste kun je dat natuurlijk doen met alle deuren open want dan klinkt het overal het mooist. Het duurde lang voordat iedereen begreep dat niet alle aanwezigen daarover liepen te juichen.

Ook al stoorde dat behoorlijk, toch werd er door 18 spelers weer enthousiast geschaakt. Als eersten waren Mick en Jaden klaar. De laatste gaat momenteel snel vooruit en won ook nu. Leuk was dat we voor het eerst dit seizoen Yannick weer bij de interne zagen aanschuiven. Het spelen van de externe competitie geeft hem zoveel plezier dat hij ook weer af en toe interne partijtjes gaat mee doen. Hij won ook redelijk snel van Bram, maar ik zag alle vier die spelers tot laat in de avond nog analyseren in de hal. En daar leer je heel veel van.

Koploper Marcus begeleidde het E-(jeugd)team naar een uitwedstrijd zodat runner-up Henk door een overwinning op Ruurd weer een stapje dichterbij kon komen. Dat houdt de competitie nog altijd spannend. Chiel won van Martin en Richard (van Offeren) van Nico. Grote verrassingen waren dat niet, want was er een totoformulier geweest, dan had ik die drie uitslagen vast goed gehad.

Een open strijd leek op voorhand waarschijnlijk in de partij tussen Benjamin en Gert. Toen ik voor de eerste keer keek stond Benjamin een pion achter maar had daarvoor wel wat compensatie. Bij de tweede blik waren dat twee pionnen geworden zonder compensatie en de derde betrof het schudden van handen. Een duidelijk zege van Gert dus. Ook Roderick won. Tegen Frank kreeg hij vanuit de opening beter spel dat hij in het verdere verloop steeds verder uitbouwde. Zoals zo vaak weet de onderliggende partij de gaten dan nog lang te dichten, maar op een gegeven ogenblik stroomt de zaak toch over. We zijn niet allemaal Jantje Brinkers.

Richard (van Bavel) en Bert speelden een strategische strijd die eindigde in remise. Weliswaar stonden er nog veel stukken op het bord, maar Bert zag niet hoe hij verder moest en de tijd begon te dringen. Dan maar geen risico meer nemen. Zelf was ik weer als laatste bezig, tegen Arno. Met nog 50 seconden op de klok, een superieure stelling en met een remiseaanbod op zak, besloot ik toch maar door te spelen. Dat bleek een terecht besluit, de resterende zetten lagen voor de hand en de gewenste zege kwam.

De volgende donderdag is er geen interne ronde, maar wordt er gespeeld om het snelschaakkampioenschap van de club. Doe allemaal mee! Het is leuk om te doen, gezellig bovendien, je kunt er prijzen mee winnen die je kunt opeten of -drinken, en, niet te vergeten, de winnaar komt op de lijst der onsterfelijken. Vind je dat snelle gedoe toch maar niks: er wordt ook een rapidtoernooitje georganiseerd van drie ronden waarbij ieder telkens 20 minuten krijgt. Een titel is daar niet aan verbonden, wel spelplezier.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Voorschoten B met ere ten onder

vrijdag 8 april 2022

Met drie invallers toog het B-team naar Aalsmeer. De kans op matchpunten leek vooraf niet zo groot en bovendien was AAS B op paper sowieso de sterkere ploeg. Daar komt bij dat Voorschoten B voorlopig niet ambieert om te promoveren naar de hoofdklasse en al lang veilig is tegen degradatie. Zorgen waren er dus niet en er kon vrijuit gespeeld worden.

De eerste die klaar was, was Raffi. Hij kan prima schaken maar hij moet er wel voor in de juiste stemming zijn en vandaag was niet zo’n dag. Er ging heel snel iets ernstig mis en hij werd verrast door een onderstelijntruc die hem een volle toren kostte en direct de partij. Maar even later stond het alweer gelijk doordat Sander met verbazing constateerde dat zijn tegenstander Ben de Leur zijn lijfopening, die hij al haast zijn hele leven praktiseert, niet optimaal uitvoerde en ook nog eens liet volgen door een paar mindere zetten met een zware fout tot slot. Dat is ook wel eens fijn om mee te maken, waar Sander de laatste tijd vaak zelf de dader is in een dergelijke speelwijze.

Gert werd naar eigen zeggen compleet weggespeeld door een sterkere tegenstander en zo zag zijn stelling eerlijk gezegd er ook snel wel uit. Al wint de sterkere lang niet altijd en kan een balletje soms raar rollen, nu was dat niet het geval en rolde hij zo het goal in. Dat zelfde gold voor Richard. Die kan de laatste tijd geen potten breken en kwam ook nu in een verdachte positie terecht. Een kwaliteitsoffer bracht geen redding en de AAS-man liep met zijn pionnen met vaste hand naar de overkant en dan is het spelletje vlug uit.

Maar dan! Speciale aandacht voor onze invallers Spartak en Christine. Knap hielden zij allebei stand tegen een overmacht aan ratingpunten. Spartak kwam in een strategisch gevecht terecht waarin hij – dat heb je nu eenmaal vaak met zwart – het initiatief aan zijn tegenstander moest laten. Toen Spartak wat terug begon te doen ruilde zijn opponent snel alle stukken af en bleef er een eindspel over met alleen koningen en pionnen op het bord. Dat kan behoorlijk link zijn, één fout tempootje en je bent gezien, maar hij behield bekwaam de oppositie en scoorde een verdiende remise. Grappig was dat de partij van Christine ook zo eindigde. Maar hier was zij het die aan de touwtjes had getrokken en haar 330 elopunten sterkere tegenstander behoorlijk in het nauw had gebracht. Het leek even of er zelfs winstkansen waren geweest maar toen we het na afloop bekeken, bleek dat toch niet zo te zijn. Als gezegd eindigde Christine’s partij ook met kale koningen en pionnen en verdedigde zij dat uitstekend. Leve de oppositie. En dank natuurlijk aan onze invallers dat zij hun vrijdagavond opofferden om met ons naar Aalsmeer te reizen.

Daarmee stonden we 2-4 achter en was het wel duidelijk dat de matchpunten niet naar ons zouden gaan. Weliswaar leek Ruurd tot in het middenspel de beste opties te hebben, maar daarna opereerde zijn 11-jarige tegenstander voortreffelijk. Die heeft met 1722 ook al een hoge rating voor zijn leeftijd en we hebben hier dan ook te maken met een serieus talentje. Ruurd kwam er niet meer aan te pas en moest uiteindelijk het loodje leggen. Net als Raffi ging hij aan een te weinig beschermde onderste lijn ten onder.

Toen restte alleen nog Hans. Die is de laatste maanden in reuzevorm. Als invaller in Voorschoten A klopte hij afgelopen week al een 2100-speler en ook nu behaalde hij op het hoogste bord het volle punt. Tegenstander Willem Hensbergen verwisselde in het middenspel twee zetten en dat kostte hem direct zijn h-pion met aanval op zijn zwarte koning die zich daarachter verschool. Dat was een zware klap en uiteindelijk zag hij geen andere verdediging dan maar een kwaliteit te offeren. Dat hielp niet echt. Hans wikkelde dat bekwaam af, dreigde van alles terwijl Hensbergen zijn laatste seconden zag wegtikten. Weer een overwinning voor Hans. Terug als in zijn beste jaren!

Zo werd de eindstand 5-3 voor AAS. Dat was verdiend, maar tegelijk ook eervol voor ons B-team. Gezien de ratingverschillen is dat zeker een goed resultaat.

   AAS B                        1829 - Voorschoten B                1666   5 - 3
1. W. Hensbergen                2050 - Hans Lindeboom               1863   0 - 1
2. B. de Leur                   1861 - Sander Hilarius              1790   0 - 1
3. M.W. Mol                     1976 - Gert Both                    1819   1 - 0
4. J.H. Vos                     1805 - Richard van Offeren          1656   1 - 0
5. A.A. Aravindhan              1722 - Ruurd de Boer                1720   1 - 0
6. H. van Leeuwen               1767 - Spartak Mkrtchyan            1648   ½ - ½
7. I.T. Andringa                1698 - Raffi Mkrtchyan              1410   1 - 0
8. K. Beentjes                  1750 - Christine van der Ven        1419   ½ - ½

Sander Hilarius


Interne ronde 20: uitslagen en stand

donderdag 7 april 2022

Een volle bak was het deze donderdag. Voorschoten A speelde thuis tegen Philidor A (en verloor volstrekt onnodig met 4,5-3,5) terwijl er ook nog eens op negen borden intern werd geschaakt. En dat in een speelzaal die door een opdringerige medehuurder als haar unieke eigendom wordt beschouwd waarmee onze schaakruimte steeds kleiner wordt. Niet alleen is een kwart van de zaal tot podium omgetimmerd, zijn alle tafels uit de kleine zaal verwijderd waardoor we die compleet zouden moeten ombouwen als wíj die zouden willen gebruiken, maar nu stonden er ook ineens drie kinderboxen in onze ruimte. Wij hebben inderdaad jeugdspelers in de competitie maar zo jong toch echt niet. Er dient met spoed overleg te komen want dit gaat echt veel te ver. Uiteindelijk betalen wij ook huur en is die afgesproken op basis van de hele beschikbaarheid van de gebruikelijke ruimtes. Overleg met alle betrokkenen is hoogst noodzakelijk.

Dit gezegd hebbende slaagden we er toch in alle spelers een plek te geven en er waren weer een paar memorabele partijen te bewonderen. Zo was Christine bezig om Jona in een beslissende aanval op te rollen, maar deed toen pardoes een toren cadeau waarmee al die agressie ineens voor niets was geweest. Ik zag Kylian vele malen in ongeloof met zijn hoofd schudden toen hij de goede positie die hij dacht te hebben door een onoplettendheid veranderde in een schiettent en zelf slaagde ik erin een toreneindspel met een pluspion te verliezen. Het is een gave. Daar staat dan weer tegenover dat Jaden fraai van Richard van Offeren won en Henk tegen Chris duidelijk maakte waarom hij zoveel ratingpunten meer heeft.

Mick en Chiel zaten toevalligerwijs voor de tweede week achter elkaar aan hetzelfde bord – vorige week was natuurlijk de PH-beker – en wederom won Chiel. Pech natuurlijk dat je dan dezelfde tegenstander treft, maar er zijn ergere dingen op de wereld zoals we dagelijks kunnen zien. Raffi en Bram speelden remise, een partij waarvan ik niks heb meegekregen, en Spartak liet zien dat zijn vorm weer begint terug te keren door Nico te verslaan.

Door dit alles gaat Marcus nog steeds fier aan kop – hij speelde in het A-team en was daar beslissend in de uitslag (maar daar mogen ze zelf over vertellen) – maar is Henk inmiddels opgeklommen naar plek twee. Die komen nog zeker een keer tegen elkaar uit en als Henk dan wint komen ze toch weer dicht bij elkaar. Er is nog altijd spanning!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Voorschoten 1 redt het net niet

zaterdag 2 april 2022

Het eerste team heeft het tegen Zukertort Amstelveen net niet kunnen redden. Ook deze wedstrijd werden we weer gegeseld door corona-afmeldingen, want ditmaal was het Jip die op vrijdagmiddag zichzelf positief testte. En dan is spelen natuurlijk verboden. Omdat we al twee eerdere afmeldingen hadden gehad en je niet het hele tweede kunt leegroven, was het besluit om het dan maar met negen spelers te gaan proberen logisch. Om die reden bleef bord 2, het hoogste zwarte bord, bij de onzen leeg. Toevalligerwijs was dat precies de plek waar Zukertort zijn sterkste speler, IM Robert Ris (2465), had neergezet, zodat dat slechter had kunnen uitpakken.

Ditmaal was vooraf niet doorgegeven aan Amstelveen dat we een bord zouden leeglaten waar dat in een eerdere ronde wel was gebeurd. Uit beleefdheid is dat wel zo wellevend, je voorkomt immers dat iemand een hele reis onderneemt om bij aankomst te moeten constateren dat dat allemaal voor niets is geweest, maar aan de andere kant heeft het ook een ernstig nadeel: je tegenstander zet op dat lege bord een willekeurige speler en bewaart de sterke voor een ander bord. Dan straf je jezelf dus dubbel: je geeft een gratis punt cadeau én je maakt je tegenstander verhoudingswijs sterker. Robert Ris bleek trouwens om de hoek te wonen, dus veel overlast is er niet aangericht. Hopelijk zijn we de komende jaren weer verlost van het niet volledig opkomen, want dat blijft toch erg onaangenaam.

Zo stonden we bij aanvang al met 1-0 achter en dat ene punt verschil bleef lange tijd gehandhaafd. Invaller Bert speelde een goede partij, had misschien in het middenspel een licht voordeel kunnen krijgen, maar wikkelde af naar een eindspel met ieder dubbele torens en pionnen die recht tegen over elkaar stonden. Remise dus. Hetzelfde resultaat was er voor Rosa. Zij had agressief gespeeld, had daar ook een pion in gestoken, maar het echte voordeel wilde niet komen. Het nadeel trouwens ook niet. Haar tegenstander vertrouwde het blijkbaar toch niet helemaal want offerde een loper om eeuwig schaak te forceren. This was an offer she couldn’t refuse (denk hier de stem van Marlon Brando bij), en dat deed ze dan ook niet. Zo was de 1-0 dus 2-1 geworden.

Peter bracht vervolgens op het topbord de stand weer in evenwicht. Dat was een typisch Peter-potje. Op het oog voorzichtig in de opening, maar al snel kreeg hij toch aanval en moest er heel omzichtig gemanoeuvreerd worden. Grappig was dat hij binnen korte tijd twee keer Pf6 speelde wat beide keren om verschillende redenen sterk was. Uiteindelijk leverde dat een pion op waarna hij het met een klein grapje uitmaakte:

37 d6! Txb2 38 Dxb2 Dxb2 39 d7 en zwart geeft op. Promotie is niet meer te vermijden. Een mooie partij en bovendien weer gelijk, 2-2.

Op dat moment zag het er helemaal niet verkeerd uit. Igor stond gewonnen, Gerben waarschijnlijk ook al was de chaos daar groot, bij Mees was het onduidelijk maar als er iemand ging winnen was hij het, Cato was volkomen gelijk, Jord was beroerd uit de opening gekomen maar leek weer terug in de wedstrijd te zijn en Henk had een minder toreneindspel maar direct verloren was het nou ook weer niet. Er zaten dus zelfs winstkansen in.

Maar die hielden gelijk weer op toen Igor, met beide spelers in hoge tijdnood, plots ernstig verongelukte:

Met een stuk meer tegen drie pionnen speelde hij hier het op zich logische 33 … Df4 om f2 nog eens aan te vallen, maar dat maakt 34 e5 mogelijk en dan breekt ineens de pleuris uit … Pd5 35 Te4 Dg5 36 Tg4 Dxe5 37 f4 en nu is de chaos compleet. Dd6 had nog voordeel gehouden maar na het gespeelde De3 38 f5 en vooral exf5? Komt 39 Dg6+ en mat op de volgende zet. Wat een droevenis. Want gaan we weer terug naar het diagram, dan zien we dat 33 … De5 wint. Het houdt e5 tegen en f2 staat nog altijd aangevallen, terwijl 34 f4? Verliest door Txg2 (dreigt mat met de torens), of nog sterker Dc3 waarna de witte stelling compleet instort. Het paard staat in en er dreigt nog steeds mat via Txg2. Wit heeft dus weinig beter dan maar 34 Da7 te doen maar dan lost zwart alles op met Dc5. De dames worden geruild en zwart wint vervolgens alsnog de pion op f2. Met zijn loper meer is de rest dan simpel voor zwart.

Zo was het dus geen 2-3 maar 3-2, en dat is toch echt heel wat anders. Toch waren er nog steeds mogelijkheden om niet te verliezen. Dan moest om te beginnen Mees winnen. Zijn tegenspeler en hij waren bezig met een heel strategische partij die van tempootjes, zetdwang en subtiele tussenzetjes aan elkaar hing. De zet waarmee de witspeler remise aanbood, bleek precies zo’n tempo te missen waarna Mees er als de kippen bij was om enige zetten later een pion te winnen en na nog eens 20 zetten de partij. Een fraai staaltje.

Alles was weer mogelijk, zelfs winst. Maar lang duurde dat niet. Cato had een uitstekende partij gespeeld en stond op zet 47 volkomen gelijk. Toen kwam ze met het goede plan maar in de foute volgorde en dat maakte de stelling ineens bedenkelijk. Haar FM-tegenstander veerde op, greep de kans met beide kansen aan en weg was de remise. Stonden we wéér achter. De altijd positieve Rosa zag evenwel nog immer kansen: als nou Gerben wint en Jord en Henk allebei remise houden is het toch nog 5-5. Dat was zeker waar, alleen is het zo dat wonderen allang de wereld uit zijn.

Maar onze tweede invaller, Gerben, won inderdaad. Wat een hele opsteker was. Bij hem weet je nooit wat er gaat gebeuren, behalve dat het geen theorie zal zijn en de toeschouwers op de banken staan. Ook nu was na een luttel aantal zetten de stelling behoorlijk onbegrijpelijk. Hij won een pion maar daarna vielen allebei de spelers op dezelfde vleugel aan. Graag zou ik daar een stelling van laten zien maar Gerben hanteert voor zijn notatie een prehistorisch spijkerschrift dat ik helaas niet machtig ben. Met eigen ogen zag ik evenwel dat de Zukertorter opgaf, dus de zege was zeker voor hem, 4-4.

Voor Rosa’s scenario moesten nu alleen Henk en Jord nog ‘even’ remise maken. Jord was in de opening overvallen door een bijzonder scherpe variant waarvan het wel erg prettig is als je daar de ins en outs al een keer gezien hebt. Dat was helaas niet het geval, maar hij speelde het tot zet 14 prima tegen. Op dat moment verliet hij echter het eerder door grootmeesters geëffende pad en dat bracht hem in de problemen. Pionverlies was het uiteindelijke gevolg. De stelling daarna was beroerd maar hij weerde zich bewonderenswaardig, kwam in een toreneindspel nog heel dicht bij remise, maar net niet dicht genoeg. Daarmee stond het nu 5-4 voor de Amstelveners en moest Henk dus winnen voor een gelijkspel. Als er nu evenwel één ding heel onwaarschijnlijk was in die stelling, was het wel dat dát ging gebeuren. Ook hij zat namelijk opgescheept met een toreneindspel waarin remise al een sensatie zou zijn en dan weet je wel wat er komen gaat. Inderdaad, Henk verloor.

Dat bracht de eindstand op 6-4 en nul matchpunten voor de onzen. Het zit niet echt mee dit seizoen, ook nu waren we er behoorlijk dicht bij. De kantelpunten waren de nederlaag van Igor en Cato, die bij elkaar anderhalf punt kostten. Tel die bij die 4 op en … ik bedoel maar. Maar daarmee zijn we nu wel in de gevaarlijke zone terechtgekomen waarin aan het eind van de competitie de klappen gaan vallen. De volgende ronde, thuis tegen de Friezen van Philidor 1847, mag in elk geval niet verloren worden. Bij winst is Voorschoten vrijwel zeker van lijfsbehoud, bij gelijkspel wordt het heel eng en bij verlies stel ik voor dat wij allemaal kaarsjes gaat branden voor een goede afloop. Laten we maar winnen, dat lijkt me het verstandigst.

    Zukertort Amstelveen         2254 - Voorschoten 1                2118   6 - 4
1.  Sander Los                   2269 - Peter Wilschut               2228   0 - 1
2.  Robert Ris                   2469 - N.O.                                1 - 0R
3.  Stan van Gisbergen           2322 - Rosa Ratsma                  2232   ½ - ½
4.  Fitzgerald Krudde            2303 - Mees van Osch                2346   0 - 1
5.  Piet Peelen                  2332 - Henk Schouten                2095   1 - 0
6.  Arthur de Winter             2129 - Igor Damen                   2116   1 - 0
7.  Florian Jacobs               2243 - Jord Ypma                    2136   1 - 0
8.  Sybolt Strating              2290 - Cato de Zoeten               1902   1 - 0
9.  Renzo Finkenflugel           2069 - Bert Houweling               1979   ½ - ½
10. Gijs IJzermans               2115 - Gerben van der Hoeven        2026   0 - 1

Sander Hilarius


3de verloor eerst, wint vervolgens en verliest toch weer

zaterdag 2 april 2022

Na de dramatische ontknoping in de vorige speelronde - de spanning werd de ouderen teveel - (2-6 verlies tegen Philidor 3) volgde de uitwedstrijd tegen Espion 1. De voortekenen waren ongunstig: Bert en Chris speelden met de 2de mee en een vijftal vaste leden van het team zegde om diverse redenen af. Met hulp van anderen zijn nog een zevental invallers gepolst, maar telkens tevergeefs. De 8ste wilde graag maar moest zich zaterdag met knallende koppijn terugtrekken.

Dan maar bordpunten sprokkelen werd ons doel, en later bij de laatste twee inhaalronden tevens wedstrijdpunten! De start zag er hoopvol uit. Naast mij zag ik Jaden, na zijn lange rokade, de zware stukken naar de koningsvleugel dirigeren. Met een fraaie paardzet won hij twee zetten later een kwaliteit. Kennelijk was zijn tegenstander zo aangeslagen dat er meerdere fouten volgden, die leiden tot stukverlies en even later partijverlies. (0-1)
Jona was heel aardig uit de opening gekomen, maar hij maakte een taxatiefout op de, jawel, 13de zet door met de loper terug te slaan in plaats van met de b-pion. Nu sloeg wit op f6 zodat er een dubbelpion op de f-lijn ontstond. De pion op f6 bleek cruciaal in het verdere verloop. Wit kon de druk hierop met dame en paard vergroten, waarna Jona heel jammerlijk een gelopen race reed. (1-1)
Bij Hans wisselde in de eerste helft van de partij de kansen. Achteraf was hij er niet helemaal gelukkig over. Lange tijd werd het evenwicht niet verstoord en verdwenen vele stukken van het bord. Wat overbleef was een eindspel met elk een toren en 4 pionnen (zie diagram na c5??), dat er gunstig uitzag.

Er volgde een run van beide koningen, die gewonnen werd door wit. Op techniek scoorde Hans ons 2de punt. (2-1)
Zelf speelde ik een lekkere pot met wit. Na ruil van stukken bracht ik mijn a-toren naar b5 en met mijn paard op h4 viel ik de loper op g6 aan. Na Le4 dwong ik met f3 hem naar d5. Vervolgens viel ik met Pf5 zijn dame aan, die uitweek naar e6 (zie diagram). Met Txd5 had ik de partij kunnen uitmaken, maar ik koos voor het voorzichtigere Ld3. Dxd5 leidt namelijk tot dameverlies vanwege Dg5!

Na Ld3 liet zwart zich verleiden tot Lxa2, er volgt Dg5, g6 en nu d5!, Lxd5 waarna ik met de toren een herkansing op d5 krijg, maar ik deed het veel zwakkere Ph6+. Enfin, geleidelijk aan bouwde ik mijn voordeel uit en zette mijn tegenstander op de 55ste zet mat. (3-1)
De laatste der Mohikanen, Tristan, speelde met wit een Siciliaan en ging ook al voortvarend vanaf het begin in de aanval. Dat leverde hem op de 15de zet al een pion op en vijf zetten later nog een. Hoewel ik toen dacht dat hij voor de winst kon gaan, geeft de analyse toch een minder rooskleurig beeld. Zwart voerde de druk op – Tristan moest waken voor mat achter de paaltjes – zodat een eindspel ontstond met een kwaliteit minder tegen een pion meer. Dat werd niet goed uitgespeeld zodat Tristan met z’n witte loper remise kon maken.
Zodoende won het vijftal knap met 1½-3½, maar Espion had op 3 borden 3 punten uit 0 partijen gescoord en, tja, die telde de wedstrijdleider helaas ook mee.

   EsPion 1                     1742 - Voorschoten 3                1583  4½ - 3½
1. Vincent van den Eijnde       1912 - n.o.                                1 - 0
2. Dick van der Eijk            1867 - n.o.                                1 - 0
3. Constantijn Dekker           1897 - Hans Lindeboom               1863   0 - 1
4. Pieter Pelleboer             1677 - n.o.                                1 - 0
5. Tim van Daalen               1688 - Ruurd de Boer                1720   0 - 1
6. Johan Metz                   1678 - Jaden Birginia               1591   0 - 1
7. Casper Dekker                1624 - Tristan Maas                 1492   ½ - ½
8. Frank Steensma               1595 - Jona van der Poel            1250   1 - 0

We staan nu wat vaster op de 7de plaats, maar er is nog hoop. Twee inhaalwedstrijden staan ons nog te wachten: op 23 april uit tegen Botwinnik 2 en tenslotte op 21 mei thuis tegen Caissa 4.

Ruurd de Boer


Vervolg: Overweldigende overwinning

zaterdag 2 april 2022

Een potje schaken op zaterdagmiddag is leuk, maar niet iedereen heeft zin om daar 3,5 uur voor in de auto te zitten. Met het openbaar vervoer had het nog wat langer geduurd, zeker als de backup van de NS het niet zondag maar een dag eerder had begeven. Om mijn teamgenoten vooraf een beetje op te beuren leek het mij een goed idee om ze per mail in de juiste stemming te brengen. Dat lukte, want de passagiers stapten opgewekt de auto in en het gaf tevens aanleiding om op de heenweg enkele verhalen uit de oude doos nieuw leven in te blazen. Het leuke is dat je die verhalen steeds een beetje leuker kan maken. Over de eerdere wedstrijden in Zeeland hoef ik trouwens niet veel bij te fantaseren, want die waren op zich al bizar genoeg. Over treinstoringen gesproken…

Het was het roemruchte seizoen 1994-1995. Voor mij een half leven geleden. We waren bij twee Zeeuwse teams ingedeeld in de derde klasse E en natuurlijk kregen we die allebei uit. Ik zat nog in het eerste en was verreweg de jongste van het team. Eerst naar Vlissingen, op 3 december 1994. De tegenstanders garandeerden ons dat de speelzaal zich op een kwartier lopen van het station bevond. Aankomsttijd van de trein was 12:45 uur, dus dat paste mooi. Nou mooi niet. Voor een geoefende en fitte wandelaar misschien maar met Mervyn Wise en Wiebe Wiebes in onze gelederen waren we blij dat we om kwart over 1 de speelzaal betraden. Aldaar wachtte de volgende onaangenaamheid. De klokken waren namelijk exact om 13:00 uur in werking gezet. Zelfs Mervyn, doorgaans de vriendelijkheid zelve, heb ik toen op het fronsen van zijn wenkbrauwen kunnen betrappen! Met natuurlijk wat onverstaanbaar gebrabbel. Maar daar had hij die gefronste wenkbrauwen niet voor nodig.

Zo mogelijk nog onaangenamer was het groepje welpen dat in het belendend zaaltje alvast de verjaardag van Sinterklaas begon te vieren, met blijkbaar de opdracht om zo hard en onzuiver mogelijk te zingen. Of beter gezegd: kreten uit te slaken, waarbij de melodieën van sinterklaasliederen enigszins bekend voorkwamen. Als dat inderdaad de opdracht was, dan hebben ze zeker een insigne verdiend. Glansrijk! Door het dunne schuifwandje tussen de twee zaaltjes hadden wij met gemak als jurylid kunnen fungeren. Maar ja, we hadden wat beters te doen. Van de wedstrijd weet ik me niets meer te herinneren. Zelf ongetwijfeld verloren en in de krochten van het internet vond ik terug dat de wedstrijd in 4-4 eindigde. Wel weer verheugend was dat Vlissingen dat jaar degradeerde. Net goed.

Dat zelfde lot trof dat jaar ook het derde team van Sas van Gent. Beneden de Westerschelde bleken de Vlaamse Zeeuwen echter een stuk vriendelijker.
Erik Bongers was een dag eerder naar Antwerpen gereisd en wachtte daar de treinreizigers (Bert Houweling, Frits Fritschy en ik) op voor een lift naar Sas van Gent. En wachten deed hij. Die vierde maart lag weer eens het halve spoornet plat. Het duurde al behoorlijk lang voordat ik in Rotterdam in een trein kon stappen. Maar daar was dan ook alles mee gezegd. Een half uur later kwam de trein uit Leiden, met Frits erin. Hij maakte de overstap, zodat ik tenminste niet meer alleen zat. En even later kwam er zowaar beweging in het gevaarte. Op weg naar Roosendaal vroegen wij ons af waar Bert zich op dat moment zou begeven. Komende vanuit het midden van het land moest hij nog veel meer seinen en wissels passeren, die zich uitstekend leenden voor alle mogelijke storingen. De sporadische berichten die wij kregen over het verdere treinverkeer in Nederland beloofden niet veel goeds. Ons treintje deed verder wel braaf zijn werk en iets meer dan een uur later dan gepland reden wij het station van Antwerpen binnen, waar Erik gelukkig nog stond te wachten. En dat niet alleen. Hij was iemand van nieuwe technische snufjes en was toen al in het bezit van een mobiele telefoon! Hij had contact gezocht met Sas en te horen gekregen dat ze op ons zouden wachten. De 4 teamgenoten die per auto waren afgereisd waren wel al met hun partij begonnen. Voor ons wel de vraag wat wij nu moesten doen. Nog wachten op Bert of toch maar gaan? Nog even wachten, een paar minuten, er kwam namelijk zo nog een trein uit Nederland aan. Maar zonder Bert, dus toch maar in de auto gestapt. Het was nog een ritje van drie kwartier. Op bestemming aangekomen zagen we daar doodleuk Bert net naar binnen glippen. Zijn trein arriveerde 5 minuten na ons vertrek uit Antwerpen en was een taxi ingestapt met een duidelijke boodschap: plankgas! Dus hij was er eerder dan wij.

Van de partij die ik daar speelde weet ik dan weer wel veel af. Ik won namelijk, en wel in 8 zetten. Mijn tegenstander gaf een stuk weg (na zijn Pxe4 deed ik Dd5 met dubbele aanval op het paard en f7) en gaf direct op. 6 uur reistijd voor 8 zetten. Een record? In ieder geval een dik PR voor mij. We verloren die wedstrijd wel, met 4½-3½. Wij eindigde in de middenmoot en de Zeeuwse teams dus niet. Daar waren we dus mooi weer even van verlost.

Tot zover andere tijden. Terug naar de onze.
We mochten zaterdag dus aan de bak. Teamleider Roderick had het knap voor elkaar gekregen om een compleet team naar Zeeland te dirigeren. Bert H. en Gerben zochten het dichter bij huis met invalbeurten in het eerste in Amstelveen. Zij zorgden voor 1,5 punt, helaas net niet genoeg voor een matchpunt. Door een laat Coronageval begonnen ze met een 1-0 achterstand. Het derde trof het zo mogelijk nog slechter. Zij kwamen 3 spelers tekort. Bert C. en Chris waren aan het tweede uitgeleend en drie andere spelers hadden andere redenen om zich af te melden. En een van de invallers, bleek op de wedstrijddag toch niet fit genoeg. De spelers die wel verschenen boekten een keurige 3½-1½ overwinning. Dat dan weer wel.

Wij mochten dus naar Oost-Souburg. Wikipedia meldt hier het volgende over: “Oost-Souburg is een dorp in de gemeente Vlissingen, in de Nederlandse provincie Zeeland. Het dorp wordt van West-Souburg gescheiden door het Kanaal door Walcheren. De oorspronkelijk West-Souburgse molen De Pere kwam door het graven van dit kanaal op Oost-Souburgs grondgebied te liggen”. Dat zal destijds vast veel reuring gegeven hebben. Stel je voor, de molen die overloopt van Oost naar West!
Veel schaakclubs hebben net als wij een zaal bij een kerk, maar de navigatie loodste ons een woonwijk in waar geen kerk te bekennen was. Zou het bij iemand thuis zijn? Maar nee, de schaakclub heeft daar gewoon zijn geheel eigen gebouw!

De eerste 6 borden zaten op een rij, maar het meest opwindende gebeurde op de borden van Bert en Chris. Door de opstelling van de tafels aan de andere kant van het gangpad waren hun partijen ook het best te volgen.
Bij Bert leek het al heel snel beslist, in een bekende variant van het Schots met het minder bekende 9 … g5 . Ik laat hem zelf aan het woord: “Deze zet werd voor het eerst op hoog niveau gespeeld door Anand in zijn WK-match tegen Kasparov in 1995. Tot op dat moment zie je de zet nog in geen enkel theorie-boek. Het matchboek van Daniel King zegt dat Kasparov er danig door werd verrast en voor zijn antwoord 15 minuten nodig had, gedurende welke het ongemak duidelijk van zijn gezicht was af te lezen. Kasparov antwoordde 10 La3 en dat was wat ik zaterdag ook speelde. Toen ik deze variant leerde volgde ik het idee van Barsky om g3 te antwoorden, maar na een eigen analyse in 2013 kwam ik tot de conclusie dat Lc1-b2 hier waarschijnlijk de beste is.

Paul van Rooijen - Bert Corneth


Stelling na 9 … g5

10 La3 is vooral bekend als antwoord op 9… g6 (ipv g5) en had ik in die context met succes online gespeeld tegen Frank en Michael Kubbenga. Maar La3 tegen g5 is niet fout en omdat mijn tegenstander de zet g5 niet à tempo had gespeeld hoopte ik hem ermee te verrassen en dat gebeurde ook:
10 La3 Pf4 (na 10 minuten nadenken). Verleidelijk omdat wit geen controle over f4 meer heeft, maar een blunder.“
Er volgde natuurlijk 11 Lxe7 Pxe2
Waarna wit op verschillende manieren materiaal kan winnen.


Stelling na 11 … Pxe2

Bert koos de rechttoe-rechtaanaanpak 12 Lf6 Pd4 13 Lxh8 Pc2+ 14 Kd1 Pxa1 15 e6 dxe6 16 Lxa1 met stukwinst.
Zelf zou ik gekozen hebben voor 12 Lxf8 Pd4 (Kxf8 is iets minder slecht) 13 Lg7 Tg8 14 Lf6 Pc2+ 15 Kd2 Pxa1 om daarna het paard op a1 op te halen.

Dit is slechts winst van de kleine kwaliteit, maar de treurigheid van de zwarte stukken en koning druipt ervan af. Bijvangst is dat na Ld3-h7 ook al meteen een kwaliteit erbij veroverd wordt.

Na het slaan van het paard op a1 ging Bert direct op jacht naar de pion op g5. Met succes, maar verstandig was dat niet echt, want zwart kreeg tegenspel. Bert mocht daardoor de rest van de middag blijven ploeteren om de winst binnen te harken. Uiteindelijk was hij als laatste klaar.


Stelling na 16 … 0-0-0 17 Kc2

Wijze les voor de jeugdige kijkers: Die pion heb je echt niet nodig om deze stand tot een goed einde te brengen. Doe Le2 en Td1 om daarna je paard en zwartveldige loper in stelling te brengen. Val hier en daar wat pionnen aan en ruil de stukken die je ruilen kan. Dan geef je zwart geen schijn van kans. Het toverwoord: controle. Tegen jeugdspelers zeg ik in dergelijk gevallen: “Probeer niet met 2-0 te winnen, je krijgt echt maar 1 punt. Juist hierdoor geef je je tegenstander weer kansen”.

Ondertussen op de andere borden…. Daar begon enige tekening in de strijd te ontstaan, maar niet in ons voordeel. Chris raakte al snel een pion kwijt door een dame die via c6 de zwarte stelling in marcheerde. En ook Stefan kwam een pion achter, nadat hij op het oog prima uit de opening kwam. Maar hij koos duidelijk voor een verkeerd plan met rustige ontwikkelingszetten. Dat is ook niets voor Stefan. Misschien wilde hij het een keertje rustiger aan doen. Niet verstandig zo bleek maar weer. Blijf je stijl trouw! Op 4 en 5 leek er weinig aan de hand zodat de Zeeuwen op de 3 topborden wel wilden ingaan op herhaling van zetten.

Eerst Roderick op 3, die het in eigen hand had. Hij had de zwarte dame in de val gelokt en kon deze misschien definitief de mond snoeren. Na lang nadenken koos hij voor een eeuwigdurende aanval met zijn loper naar e2 en f1. Voor de zwarte dame zat er niets anders op dan van h3 naar h5 te pendelen waarna de heren elkaar de hand schudden. Ik verwacht minimaal 3 pagina’s in de eerstvolgende Man & Paard met analyses om aan te tonen hoe hij die dame had kunnen vangen.

Aan mijn andere zijde zag ik een ruilvariant van de Caro Kann die ik nog niet eerder had mogen aanschouwen. In een mum van tijd was speelveld gereduceerd tot een paar torens, een paar lopers en pionnen. Toch was het Arthur die steeds het initiatief hield en op het moment suprême zag ik een mooie kans die de sterke Zeeuwse kopman aan het wankelen had kunnen brengen.


Stelling na Td5-d2

Zwart vermeed torenruil omdat het lopereindspel iets beter voor wit zal zijn vanwege de vastgeschoven pionnen op a4 en a5. De dreiging Txf2+ zou wit echter dwingen tot Te2 en zo geschiedde. Het vervolg laat zich raden: Td1+ Te1, Td2 Te2,Td1+ en de vrede werd getekend.
Maar wat nou als Arthur niet meteen Te2, maar Lg5 doet? Valt de toren aan en dreigt Lh6+ met Te8 mat. Zwart kan natuurlijk Txf2+ doen, maar na Ke1 dreigt Txc5 gevolgd door Kxf2. De beste voortzetting lijkt dan Kg7 Txc5, Txg2 Kf1, Tg4 h3, Txa4 Txc6

Loper tegen 2 pionnen. Dat vergt nog wat eindspeltechniek, maar winst lijkt zeer kansrijk. Arthur was er in ieder geval ziek van. Of hij was al niet zo lekker. In ieder geval zag hij het ommetje langs Ouddorp niet meer zo zitten en nam de trein terug.

Mijn tegenstander was blijkbaar geïnspireerd geraakt daar de gebeurtenissen rechts en links van ons. Na een weinig ambitieuze opening ging ook hij in op zetherhaling. Hij had nog wel wat tijd besteed aan wilde plannen met Pxf7, waar ik geen moment naar had gekeken. Maar daar zag hij terecht geen heil in zodat ook ik een halfje scoorde.

Na een korte analyse en een snelle blik op de resterende borden (weinig verandering) ging ik voorbereidingen treffen voor de terugreis (tanken). Enkele partijen zouden nog best lang kunnen duren, dus ik begon me wel enige zorgen te maken of we nog wel op tijd voor het eten in Ouddorp zouden kunnen zijn.

Terug in de speelzaal bemerkte ik dat er tijdens mijn afwezigheid het nodige had afgespeeld. De tijdnoodfase had weer eens huis gehaald. Stefan had zijn vlag inmiddels gestreken, maar bij Chris waren de bordjes totaal verhangen. Deze stelling trof ik aan, met een in diep gepeins verzonken witspeler, duidelijk zijn zonden aan het overdenken.

Een lief klein ding dat ongestoord het vreugdevolle veld b1 zou gaan bereiken! Dit was duidelijk een gevalletje van iemand die mijn wijze raad niet kende en op zoek was gegaan naar de 2-0. Een andere verklaring kan ik niet bedenken voor dat verdwaalde paard op d7.
Maar wat was daar nou gebeurd? Even terugspoelen, met dank aan de Souburgse verslaggever.


Stelling na 39 … Txa2

Tijdnood of niet, binnen 30 seconden moet je toch kunnen bedenken dat Lxc3 hier de goede voortzetting is. Maar als je daar te lang mee wacht, dan kan de paniek je om de oren slaan, zeker als je opeens beseft dat de laatste seconden aan het wegtikken zijn. Wit deed snel een zet (Txa2) en drukte zijn klok in. Te laat, zo blijkt uit het verslag. Na het directe antwoord van Chris (Pxa2) was dat echter niet meer te bewijzen. De wedstrijdleider had het echter wel moeten constateren. In het verslag staat ook: “'Doordat er enkele zetten niet genoteerd waren (…)”. Maar zoals Sander in de whatsapp-groep terecht opmerkte: “Huh? Dat mag niet. Daar hoort de wedstrijdleider op te wijzen. Dat hij zelf speelt is geen argument. Dan moet hij een assistent aanwijzen. Doet hij dat niet, dan krijgt hij zelf een reglementaire nul. Zo staat het in het KNSB-reglement.” Altijd fijn als iemand de regels kent. Maar waar is ie als je hem nodig hebt?

De nul van Stefan werd dus niet ongedaan gemaakt. Voor de wedstrijd maakte dat ook niet meer uit. Het punt voor Chris kon al geteld worden en ook bij Luuk was de stelling florissant. Hij had zich goed voorbereid (nou ja, hij had een partij van iemand anders tegen deze tegenstander afgekeken) en had een gelijke stelling bereikt. Zijn remiseaanbod werd echter geweigerd, waarna hij maar ten aanval trok met de h-pion. Die reikte tot h3, waarmee hij voor een gapend gat bij de witte koning zorgde. Luuk kon daarna gerust materiaal kwijtraken, want voor die koning was er geen ontsnappen aan. Een fraai einde van de partij en weer een stap dichter bij de 1900. Dat gaat zeker lukken. En dan is 2000 ook niet meer zo ver weg.

Bert had nog wat lastige momenten gekend, maar hij kon afwikkelen naar een eenvoudig te winnen pionneneindspel. Dat zag de tegenstander van Benjamin ook, die daarom maar remise voorstelde. Het toreneindspel had nog lang kunnen duren en was vast niet foutloos uitgespeeld. Maar om iedereen daar nou op te laten wachten is ook weer zo iets.
Het was dus aan Bert de eer om het winnende punt op het scorebord te laten noteren. Of aan zijn tegenstander om eindelijk op te geven. Ik geloof dat hij dat in deze stelling uiteindelijk deed.

Voor wie niet weet hoe je dit doet: Het makkelijkste is Kxc7 gevolgd door b6-b7-b8D.

Precies om 17:08 uur vertrokken we op weg naar de eetgelegenheid in Ouddorp. Daar wachtte opnieuw een aangename verrassing, namelijk een zak met Zeeuwse bolussen. Een oud-collega, getrouwd met de plaatselijke bakker aldaar, had die voor mij klaar gelegd. Het pannetje met vis en de wafel als dessert lieten zich goed smaken en ook over de andere bestellingen vernam ik niets dan goeds. Een zeer geslaagde dag. Ik heb alleen niet meer meegekregen wie de afvaller was bij Heel Holland Bakt. Languit liggend op de bank heb ik daar heerlijk doorheen geslapen.

   Souburg 1                    1994 - Voorschoten 2                1877   3 - 5
1. René Tiggelman               2190 - Arthur Maters                2070   ½ - ½
2. Robin Bosters                2073 - Marcus Driessen              2026   ½ - ½
3. Jeroen Hekhuis               2137 - Roderick van Kempen          2007   ½ - ½
4. Henrik Westerweele           2007 - Luuk Weidema                 1810   0 - 1
5. Rogier van Gemert            1838 - Benjamin Brandt              1763   ½ - ½
6. Roeland Alders               2005 - Stefan Vleming               1819   1 - 0
7. Paul van Rooijen             1874 - Bert Corneth                 1779   0 - 1
8. Bert Henderikse              1826 - Chris Gerritsen              1740   0 - 1

Marcus Driessen


Voorschoten - Leiden - Oost-Souburg - Ouddorp - Leiden - Voorschoten

Voorschoten, 1 april 2022

Reisgenoten,

Nee, het is echt geen grap, morgen mogen we samen op stap naar het ongetwijfeld pittoreske Oost-Souburg om daar onze schaakkunsten te showen. Voor 3 metgezellen heb ik zitplaatsen in mijn automobiel beschikbaar. Ik hanteer de volgende vertrektijden per standplaats:
10:30 uur    De 7 Provinciën (verlengde van Adm. de Ruijtersingel)
10:35 uur    Rotonde 5 Meilaan - Rooseveltstraat
10:40 uur    Station Leiden Lammenschans

Vervolgens zal de barre tocht naar het Zeeuwse aanvangen.
IJs en weder dienende verwacht ik ruim voor het aanvangstijdstip van 13.00 uur mijn vehicle te parkeren in of nabij De Deckerestraat te Oost-Souburg, alwaar ik de overige teamleden hoop te begroeten, zodat het spektakel kan losbarsten.

Na een overweldigende overwinning, een spannend gelijkspel of een onterechte nederlaag gaan we eerst een stukje rijden, onder andere langs de schone Neeltje Jans, om vervolgens in het zo mogelijk nog pittoreskere Ouddorp een maaltijd te nuttigen, alvorens de terugreis naar het vertrouwde Voorschoten te volbrengen.

Het vereiste enige onderhandeling-skills om met mevrouw en mijnheer Hameeteman, de uitbaters van Café-Restaurant In d' Groene Lanteern, tot een voor beide partijen acceptabele deal te komen. Als we vooraf per mail bestellen, dan wordt het eten om 18:00 uur geserveerd, zodat we om 19:00 uur er weer uitgebonjourd kunnen worden, opdat de volgende lading gasten kunnen worden verwelkomd. Groot voordeel voor ons is natuurlijk dat we allemaal om 20:28 uur voor de beeldbuis klaar kunnen zitten voor Heel Holland Bakt. Daar had het echtpaar Hameeteman natuurlijk niet aan gedacht!

De reistijd tussen De Deckerestraat 1 te Oost-Souburg en Weststraat 16-18 (wat is dit voor onzin; kunnen ze niet gewoon een nummer kiezen?) te Ouddorp, waar In d' Groene Lanteern gesitueerd is, bedraagt om en nabij 52 minuten. Een snelle rekensom leert ons dat we uiterlijk om 17:08 uur de schaakzaal moeten verlaten om te voorkomen dat ons eten koud wordt. Haal het dus niet in je hoofd om een onnodig lange partij te spelen!
Nou ja, onze provinciegenoten zullen vast enige flexibiliteit kunnen betrachten en het eten een half uurtje later op tafel zetten. Wij hebben echt niet langer dan een half uur nodig om dat voedsel naar binnen te schuiven.

De goede verstaander heeft begrepen dat er al een belangrijke taak op u rust. Maak alvast een keuze voor het gewenste avondmaal! Hierbij het keuzemenu:

Visgerechten
Vispannetje, diversen soorten Noordzeevis in een romige saus          € 21,50
twee middelgrote zeetongen 250 gr met gebakken garnalen + 6,00        € 27,50
Gebakken Kabeljauw met Mosterdsaus                                    € 24,50
Scholfilet                                                            € 17,50
Gebakken mossels                                                      € 17,50
Gebakken Griet                                                        € 29,75
Vegetarisch
Taartje van Courgette kaas en tomaat met brie overbakken              € 16,50
Vleesgerechten
Tournedos met stroganoffsaus                                          € 28,00
Varkenshaasmedaillons met brie en mosterdsaus                         € 21,50
Kalfslever met gebakken ui, appel en spek                             € 18,50
Kipsate met pindasaus                                                 € 18,75
Boerenschnitzel met gebakken champignons, paprika, spek en ui         € 17,50
Spareribs naturel of pittig                                           € 21,50
Gebakken Eendenborst Sinaasappelportsaus                              € 22,75

Voor onze armzalige studenten een extra taak: zorg dat pappie of mammie genoeg zakgeld meegeeft.

Tot morgen!

Hartelijke groet,

Marcus J. Driessen


Ronde 4 Piet Houwelingtoernooi

donderdag 31 maart 2022

In de vierde ronde van het Piet Houweling-toernooi waren er flink wat afzeggers. Een aantal coronagevallen – hoe lang is het helemaal geleden dat dat nog grote schrik had gegeven? – en ook de onheilspellende weersverwachting zal de autolozen wel flink angst aangejaagd hebben. In dit verband gaat daarom een eervolle vermelding uit naar Ton Vroom, die vanuit Leiderdorp pleegt te komen lopen, maar nu gezien de aangekondigde sneeuwstorm toch maar met de fiets kwam. Je zou hem alleen daarom al de overwinning gunnen, maar zo werkt het niet in een schaakleven. Tegenstander Nico Loomans dacht daar duidelijk heel anders over.

Degenen die er wel bleken er eens goed voor te willen gaan zitten, want op geen van de 14 borden zagen we een remise als uitslag. Zo was er in groep A het toptreffen tussen Marcus Driessen en Bert Houweling dat in een redelijk overtuigende overwinning voor de eerste eindigen. Marcus voert nu dan ook de ranglijst aan met 3,5 uit 4. Wel is er een nieuwe runner-up: Igor Damen. In zijn partij tegen Richard van Offeren kwamen er negen zetten theorie op het bord en de tiende kostte Richard gelijk een stuk. Dat was duidelijk geen theorie. Igor heeft al aangekondigd de beker dit jaar graag te willen winnen en de te verwachten indeling van de volgende ronde gaat beiden vast tegen elkaar zetten. We gaan het zien.

Bert Corneth had eerder in de interne competitie met zijn geliefde Morra gewonnen van Cato de Zoeten, maar die was nu veel beter voorbereid en nam wraak. Arno Egberts versloeg overtuigend Ruurd de Boer en dat gold ook voor Benjamin Brandt tegen Ronald van Vleuten.

In de B-groep is de stand na ronde 4 redelijk sensationeel. Raffi Mkrtchyan versloeg op fraaie wijze tweevoudig ex-winnaar Luuk Hoogeveen en deelt nu met 3,5 uit 4 de eerste plaats met de ratingloze Niels Martijn. Die heeft nog de volle 100 procent maar kon er deze ronde niet bij zijn. Met 3 uit 4 volgen Otto Brunner, die verraste door Christine van der Ven te kloppen, en Bram van Zuilen die Barend Lavrijsen te grazen nam. Zo staan er bij de top-vier van de ranglijst twee spelers die pas eind vorig jaar hun allereerste serieuze schaakpartij ooit speelden! Dat is lekker binnenkomen op de ratinglijst. Maar… we weten allemaal waar haastige spoed en één zwaluw toe kunnen leiden. Bovendien volgen bijvoorbeeld Spartak Mkrtchyan (winst op Stanley Bingen), Chiel Kuiper (winst op Mick Stam) en Kylian van Veen op niet meer dan 1 punt, zodat alles nog mogelijk is. Vlak bovendien Jona van de Poel niet uit die na een rampzalig begin – zijn zwarte koning stond na de opening op e7 terwijl zijn loper nog op f8 stond – toch nog Leo Montsma wist te kloppen. Jona is pas vanaf ronde 3 mee gaan doen en vormt een serieus gevaar voor iedereen die nog op zijn pad komt.

De volgende ronde is op donderdag 31 maart. Het gerucht gaat dat de wedstrijdleider er tegen die tijd in geslaagd is zijn digitale omgeving zo te beheersen dat het dan gaat lukken alle paperassen uit te printen in plaats van een met de hand uitgeschreven tekstje op te hangen. Maar ze zeggen zoveel.

Zie ook de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Als het getij verloopt, verzet men de bakens (LSG B-Voorschoten A)

vrijdag 25 maart 2022

Een tussentijdse Corona-stop van de competitie zorgde ervoor dat een aantal niet gespeelde wedstrijden nog moeten worden ingehaald. Zo ook de wedstrijd waar van tevoren niet de grootste animo voor was, namelijk LSG B-Voorschoten A. Dat zou wellicht te maken kunnen hebben met het ratingverschil tussen beide teams. Er zit namelijk een gat van bijna 250 punten tussen de ratinggemiddelden. Gek was het dan ook niet dat maar 4 van de 8 basisspelers hun weg naar het denksportcentrum konden vinden. De anderen, wel met goede reden afwezig, zouden vanuit verschillende locaties de duimen langs elkaar heen bewegen om een goede afloop te bewerkstelligen. Invallers waren in de personen van Hans, Benjamin, Gert en Arthur snel gevonden waardoor we wel met een volledig team de strijd konden aangaan.

Het zien van de opstellingen verbaasde mij enigszins. De IM en FM van LSG stonden daar namelijk niet op. Blijkbaar waren wij niet de enige met personele problemen. Deze bijkomstigheid zorgde voor een ongeveer gelijke strijd aan de topborden, waardoor de kans op punten alweer iets verder groeide. De middenborden zouden het weliswaar nog steeds zwaar krijgen en ook onderin was de strijd ratingtechnisch ongelijk, maar een stunt viel nu niet meer helemaal uit te sluiten.

Op 7 van de 8 borden begon het spel eigenlijk vrij rustig. Er waren niet hele grote schommelingen in het evenwicht, behalve op het bord van Igor. Hij was namelijk niet voor niets vanuit Amsterdam afgereisd en wilde wel waar voor zijn geld. Daarom besloot hij maar meteen zijn loper op h7 te offeren voor een nietsontziende aanval op de zwarte koning. Constant stonden mensen als vliegen om zijn bord om mee te krijgen hoe dit ging aflopen. Het rekenen viel ook zijn tegenstander zwaar, waardoor een enorm tijdsvoordeel ontstond. Gedecideerd werden alle vluchtroutes één voor één afgesloten en konden de bijgesprongen paarden uiteindelijk voor de laatste beuk op de deur zorgen. Na afloop concludeerde Igor zelf dat dit weleens zijn beste partij ooit geweest kon zijn, toch lekker om daarvoor 2 uur in de trein te hebben gezeten.

Geïnspireerd door Igor was Gert de volgende die een stuk offerde voor een koningsaanval. Jammer voor Gert was alleen dat er wat meer haken en ogen aan zaten dan van tevoren voorzien. Zijn tegenstander ging vervolgens op de ruiltour met een stuk meer, waardoor het onbegonnen werk leek. Dat was echter buiten de kracht van Gerts koning gerekend, die pardoes beide zwarte paarden aanviel en er zo eentje kon ophalen. Daarmee keerde de wedstrijd en nam ook Gert de volle buit.

In de tussentijd was het bij buurman Yannick helaas de andere kant op gevallen. Hij stond nog wel een pionnetje voor, maar kon de sterke tegenaanval met geen mogelijkheid afweren. Onontwikkelde stukken zijn dan vaak een makkelijke prooi. Uiteindelijk bleef de lijdensweg beperkt omdat de klok genade toonde.

Deze 2-1 voorsprong was zo gek nog niet, want ook op de andere borden leek er weinig aan de hand. Benjamin was in een remise-eindspel beland, Jip stond erg goed, Arthur leek de schaapjes op het droge te hebben en ikzelf kon zonder tegendreiging proberen te winnen. Alleen Hans stond wat bekneld maar kon het met een beetje geluk nog wel keepen.

Jip was de eerste die een vol punt binnen bracht. Zijn aanval over de 7e rij zorgde voor paniek in de zwarte verdediging en kon met wat manoeuvres worden gepromoveerd tot winst. Benjamin daarentegen speelde zijn 5 pionnen+toren-eindspel niet zo nauwkeurig waardoor hij helaas een nul moest incasseren. Vanaf dat moment heb ik niet meer precies kunnen volgen hoe de andere partijen ervoor stonden, omdat op alle borden de tijden inmiddels ver onder de 5 minuten waren gekomen.

Ikzelf was met 2 pionnen meer in een ongelijk lopereindspel terecht gekomen. Een eerder net verkeerd gekozen plan leidde tot een welbekende situatie waarin er weinig meer te halen valt dan remise. Al heen en weer gaande, ging het op de andere borden opeens hard. Hans was namelijk op de achterste rij binnen gekomen en zijn tegenstander liet dat gedwee toe. Daardoor was het niet Hans die moest vechten voor zijn stelling, maar kon hij met succes de tegenaanval opzoeken! Dit onverwachtse punt leidde direct tot opgave van de tegenstander van Arthur, die ook tegen beter weten in nog doorspeelde. Toen de matchpunten binnen waren, kon ook ikzelf met een gerust hart de remise accepteren.

Deze totaal onverwachtse 5,5-2,5 overwinning tegen de nog ongeslagen koploper leidde tot tevreden Voorschoter blikken. De gedeelde eerste plek is immers een feit, waardoor we enigszins brutaal naar de volgende wedstrijden mogen kijken. Nog een paar van zulke meevallers en dit zou weleens een heel bijzonder jaar kunnen worden…

   LSG B                        2063 - Voorschoten A                1908  2½ - 5½
1. P. Passenier                 2167 - Jip Damen                    2228   0 - 1
2. R.J.H. Schelvis              2158 - Arthur Maters                2028   0 - 1
3. M.R.J. Kindt                 2050 - Igor Damen                   2130   0 - 1
4. R. Straver                   2143 - Hans Lindeboom               1883   0 - 1
5. B.A. Evengroen               1932 - Luuk Weidema                 1786   ½ - ½
6. M. Wubben                    1976 - Benjamin Brandt              1758   1 - 0
7. A. Kuijper                        - Gert Both                    1803   0 - 1
8. A. Termeulen                 2012 - Yannick Wiggers              1645   1 - 0

Luuk Weidema


Interne ronde 17: uitslagen en stand

donderdag 10 maart 2022

Omdat ikzelf ronde 17 niet aanwezig was, moet ik voor de verslagen van de wedstrijden teren op van horen en zeggen. Maar dat is in de tegenwoordige tijd uiteraard geen enkel bezwaar. De waarheid is toch maar een mening.

Het topduel was dat tussen Henk en Marcus. Henk had lang niet meegedaan maar is nu gelukkig weer terug, want hij versloeg Marcus. Henk speelde sterk en won na een dubbele aanval een stuk, en dat was uiteraard voldoende voor de overwinning. Qua rating is Marcus’ verlies niet zo bijzonder, maar qua gebeurtenis wel degelijk. Want de laatste keer dat Marcus een interne partij verloor is zo lang geleden dat ik het niet gelijk meer kon terugvinden. Vanaf het seizoen 2019-2020 in elk geval niet meer. Het zal ergens in 2018 zijn geweest. Of zelfs toen niet? Degene die de oplossing weet krijgt een pluim.

Frank won van Gert. De laatste was in het offensief en leek op goed op weg, maar overzag toen een paardvork, dat direct een toren kostte. En dat is best veel. Ruurd kwam tegen Benjamin twee pionnen voor, toen hij zich liet verleiden tot het ruilen van een goed paard tegen een zwakke loper. De sterke loper van Benjamin werd daardoor nog sterker en zelfs oppermachtig . Waaruit wij weer de les leren dat je nooit zwakke lopers moet ruilen – tenzij het goed is natuurlijk.

Arno tegen Chiel was een lang strategisch gevecht, waarbij Arno zijn tegenstander steeds verder insloot tot uiteindelijk het enige zinvolle dat Chiel kon doen, was opgeven. Jona heeft de coronastilte gebruikt om steeds sterker te gaan schaken. Hij boekte tegen Richard van Offeren alweer zijn derde overwinning op rij en dat is zonder meer erg knap. Richard is toch een 1600-speler en Jona heeft nog geen seniorenrating. Maar die komt snel. Hou hem in de gaten!

Naast de nederlaag van Marcus was er nog een bijzonder moment deze ronde: de eerste overwinning van Martin Los. Het ging al steeds beter, hij was er al een paar keer dichtbij, het zat er aan te komen, maar nu was het dan echt zo. Bram was het slachtoffer. Nu de kop eraf is, volgen er meer. Let maar op. Van de twee laatste partijen (Richard van Bavel tegen Kylian en Mick tegen Nico) wist van horen en zeggen te melden dat het hem regelmatige overwinningen leek. We zullen hem geloven, maar zoals ik begon: andere waarheden zijn ook toegestaan. Uitslagen zijn in feite ook maar een mening.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Jantje lacht, Jantje huilt (AAS A-Voorschoten A)

vrijdag 4 maart 2022

Het is alweer even geleden dat er een verslag van de externe wedstrijden van Voorschoten A is verschenen. Dat heeft wellicht te maken met het geringe aantal wedstrijden dat dit team tot nu toe gespeeld heeft. De wintermaanden werden immers in eenzaamheid doorgebracht in plaats van achter de houten stukken. Daarbij moest de teamleider vorige wedstrijd verstek laten gaan door een dubbele agenda. Wel werd er toen gehakt gemaakt van het zwak opgekomen Leiderdorp. Aan de hand van maar liefst 5 (!) invallers werden de dorpelingen met 6,5-1,5 naar huis gestuurd. Daardoor werd voor even de koppositie gepakt in de hoofdklasse van de Leidse bond. Deze week stond de uitwedstrijd bij AAS op het programma.

De ongewone situatie ontstond waarin 7 van de 8 spelers wel zin hadden in een retourtje Aalsmeer op de vrijdagavond. De ene invaller was in de persoon van Roderick ook snel gevonden waardoor het eens niet last-minute zoeken naar invallers was. Helaas bleek het tegendeel toch weer waar…

Dinsdag kreeg de teamleider twee berichten die wezen op een corona-besmetting, waardoor er opeens meer invallers nodig bleken. Dit bleek nog niet zo makkelijk omdat veel clubgenoten al andere afspraken hadden staan. Met hulp van Marcus en Roderick werden Peter en Raffi bereid gevonden om gezellig in te stappen. Met twee volgepropte auto’s, de benzineprijzen rijzen immers de pan uit, werd er koers gezet naar Aalsmeer.

Daar aangekomen bleek de dorpsstraat verlaten. De neonlichten van verschillende uitgestorven shoarmatenten tekenden het straatbeeld. Al zoekend naar de kerk werden de politieke beweegredenen van zowel Oekraïne als Rusland uitgebreid besproken. Eenmaal binnen was het een raadsel waar we heen moesten, maar met de hulp van een bewoner werd het zaaltje bovenaan de trap gevonden. Daar was het even wachten totdat beide teams compleet waren en kon de wedstrijd beginnen.

Van tevoren was al duidelijk dat AAS een ratingvoordeel zou hebben als ze met een compleet team zouden verschijnen. Dat deden ze ook, op één speler na, waardoor het voor ons een lastig verhaal zou worden.

Carsten was de eerste die in een benarde situatie terecht kwam. Een onoplettendheid zorgde voor stukverlies waardoor het lot al vroeg beslecht was. De stuiptrekkingen mochten daarna niet meer baten waardoor hij zich gewonnen moest geven.

Ook Cato leek zich in zwaar weer te bevinden. Een kwaliteitsoffer van haar tegenstander zorgde voor grote druk op haar koningsstelling waarna een dodelijke mataanval volgde. Daarbij kwam nog eens dat er ook op de andere borden weinig goede voortekens te bespeuren waren.

De enige positieve ontwikkelingen waren bij Raffi waar te nemen, die een ratingverschil van 550 punten moest overbruggen. Lang stond hij een pion voor in een toreneindspel+stuk, maar toen hij niet doorhad dat zijn paard ingesloten dreigde te worden, werd het onbegonnen werk.

Mijn eigen partij was ook niet moeders mooiste. Als de zetten … 13. Pd8 en … 14. Ph8 elkaar opvolgen, weet je dat er iets niet helemaal lekker gaat. Hoewel de engine stelt dat er nog geen reden tot paniek is, voelde ik mij steeds meer bekneld in deze situatie. Een ultieme poging tot uitbraak werd mij fataal waardoor ook ik het punt moest laten.

U zult zich afvragen of er überhaupt wel punten gescoord gaan worden. Welnu, dat antwoord liet niet lang op zich wachten. Peter kon FM Van Vliet goed onder controle houden wat resulteerde in een zettenherhaling en puntendeling. Hierdoor wisten we wel dat de matchpunten in Aalsmeer bleven, maar hoopte we de score nog iets dragelijker te maken.

Roderick leek de eerste zege binnen te gaan brengen. Zijn tegenstander wachtte geduldig af terwijl Roderick op zoek was naar een gaatje. Hoewel dat gat uiteindelijk ontstond, was het niet Roderick die daarin dook, maar zijn tegenstander die met een simpel pionnenzetje de boel weer dichtte. Weg kans, weg overwinning. Ook deze partij berustte uiteindelijk in een gelijkspel.

Jip had veel moeite met zijn tegenstander en kon ook geen potten breken. Sterker nog, ook hij hield het niet droog. Marcus probeerde op het scherpst van de snede dan alsnog voor een vol punt te vechten, maar moest zich als laatste van de avond ook tevredenstellen met een remise.

Een 6,5-1,5 eindstand was het gevolg, waardoor we nu ook de andere kant van de medaille hebben mogen bekijken. Toen we om 23:50 de voordeur van de kerk opensloegen, konden we met moeite de verleiding weerstaan om onszelf in het feestgedruis te storten dat zich totaal onverwachts in de kroeg tegenover de kerk had ontvouwd. Het eens zo stille Aalsmeer was omgetoverd tot een ware jeugdige trekpleister waar de gezelligheid vanaf droop. Een ideaal middel om dit teleurstellende resultaat te vergeten…

   AAS A                        2018 - Voorschoten A                1916  6½ - 1½
1. J. van Vliet                 2383 - Peter Wilschut               2244   ½ - ½
2. R. Könst                     2007 - Jip Damen                    2228   1 - 0
3. S. Groot                     2033 - Cato de Zoeten               1909   1 - 0
4. C. Zhu                       1864 - Marcus Driessen              2025   ½ - ½
5. R.J.H. Klein	                1980 - Roderick van Kempen          2036   ½ - ½
6. H. Noordhoek                 1977 - Luuk Weidema                 1786   1 - 0
7. B.R. Habig                   1918 - Carsten van der Hoeven       1661   1 - 0
8. J. Cromsigt                  1980 - Raffi Mkrtchyan              1437   1 - 0

Luuk Weidema


Ronde 3 Piet Houwelingtoernooi

donderdag 3 maart 2022

Met veel verontschuldigen voor het erg late doorgeven – daar waren redenen voor –, hier dan eindelijk de uitslagen van ronde 3 van de Piet Houwelingbeker.

In groep A was het topduel de strijd tussen Jan Hellenberg, met de maximale score van 2 punten, tegen Marcus Driessen, een van de vier achtervolgers met 1,5. Daar gebeurde iets merkwaardigs: Marcus ruilde een pion op d5, maar Jan sloeg niet terug. Het leek erop dat die laatste daarna gewoon vergeten was dat hij een pion achter stond, want het kleine ding stond net zolang te geef totdat Marcus kon afwikkelen na een pionneneindspel waarbij hij er dus gewoon eentje voor stond. En won. Niets merkwaardigers dan de menselijke geest.

Bert Houweling drukte Ruurd de Boer al snel in een passieve stelling en maakte daar bekwaam gebruik van, terwijl bij Symon Algera tegen Michael Kubbenga en Arno Egberts tegen Bert Corneth het evenwicht nooit fundamenteel verbroken is geweest. Richard van Offeren versloeg Niels Engelen in een partij waaraan ik helaas geen actieve herinneringen meer heb en Benjamin Brandt klopte ondergetekende na een schijnstukoffer dat had moeten verliezen, maar won omdat ik het offer geheel vrijwillig orkaankracht meegaf.

Dat alles zorgde ervoor dat Marcus en Bert nu samen aan kop gaan met 2,5 uit en 3 met drie achtervolgers op een halfje. Oftewel, alles kan nog, Parijs is nog ver en we gaan het zien.

In groep B waren er twee zeer verrassende lijstaanvoerders met nog de volle mep: Niels Martijn en Barend Lavrijsen. De eerste liet er geen gras over groeien en daverde dwars door de zwarte koningsstelling heen wat hem uiteindelijke zelfs een dame opleverde. Dan ben je wel klaar, al ging Barend vol vertrouwen nog even door. Het was een goede avond voor de familie Mkrtchyan. Raffi versloeg Richard van Bavel, die de laatste tijd juist zo voortvarend bezig was geweest, en vader Spartak deed hetzelfde met Leo Montsma.

Stanley Bingen speelde een prima partij tegen Chiel Kuiper. Die meldde dat hij geen kans had gehad en dus genadeloos was opgebracht. Dat voelt altijd goed – als je tenminste aan de goede kant van de uitslag staat. Nico Loomans maakte een slordige en tegelijk dodelijke fout tegen Luuk Hoogeveen. Met een paard op f3 zette hij een loper op d3 en hup, daar kwam Luuk met e5-e4 en kassa. Nico probeerde nog lang hoog en laag te springen maar het werd alleen maar erger.

Bram van Zuylen boekte een prima overwinning op Bert Hogendoorn, des te knapper als je weet dat hij zichzelf via chess.com schaken heeft geleerd en pas twee maanden echte live partijen speelt. Harry Knoors verloor van Jona van der Poel en mopperde dat die jeugd veel te goed voor hem wordt, terwijl Ton Vroom Martin Los klopte.

Het was weer een ‘ouderwets’ gemoedelijke avond, net tussen een pandemie en een oorlog in, en we kijken natuurlijk uit naar ronde 4 die 31 maart zal plaatsvinden.

Zie ook de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne ronde 16: uitslagen en stand

donderdag 24 februari 2022

Terwijl Voorschoten B goede zaken deed door in de eerste klasse van de Leidse Schaakbond LSG C te verslaan, waren er ook nog acht dapperen die de interne ronde 16 speelden. Merkwaardig weinig, maar daar lagen verschillende reden aan ten grondslag en soms komt dat gewoon zo uit. Volgende keer beter.

Omdat ikzelf meedeed met het B-team heb ik weinig gezien van wat er op de interne borden gebeurde. Maar de uitslagen wijzen wel op twee verrassingen. Chiel Kuiper, die nog geen twee maanden geleden een hartoperatie heeft ondergaan, versloeg Richard van Offeren die toch zo’n 200 ratingpunten meer heeft. Het lijkt me duidelijk dat hij puur schaakbloed heeft toegediend gekregen. Ook de overwinning van Jona op Jaden was voor mij onverwacht. Jaden heeft al bijna een rating van 1600 en Jona alleen nog een jeugdrating. Hoe dat in zijn werk is gegaan weet ik dus, maar het punt telt net zo hard.

Dat Nico van Martin Los won en Christine van Bram is wel volgens verwachting. Op beide borden was en een verschil van tientallen jaren schaakervaring en dat betaalt zich vooralsnog uit. Maar daar staat, zoals ik al eerder meldde, tegenover dat degenen die nog maar kort spelen doorgaans met reuzestappen sterker worden. We gaan het zien.

Komende donderdag 3 maart is er weer een ronde in de Piet Houwelingbeker, maar 10 maart gaan we weer verder met de interne competitie (ronde 17).

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne ronde 15: uitslagen en stand

donderdag 17 februari 2022

De topper van ronde 15 was de partij tussen Roderick en Marcus. Aanvankelijk leek het erop – van een afstandje bekeken tenminste – dat Roderick ietsje beter stond, maar de uitslag liet iets heel anders zien want Marcus won. Die heeft nu dan ook een flinke voorsprong genomen op de rest van het veld, maar er komen nog elf ronden en een foutje is zo gemaakt. Al zal er meer dan eentje nodig zijn om hem te stoppen. Gelukkig komt een ongeluk nooit alleen.

Twee koppels zaten voor de tweede keer in zeer korte tijd tegen over elkaar. Raffi klopte Mick pas nog in de PH-beker en deed dat nu op nieuw, en Bert versloeg wederom Nico terwijl ze net twee ronden geleden in de interne ook al tegen elkaar hadden gespeeld. Dat was geen indelingsfout maar het gevolg van dat iemand zonder af ze te zeggen niet kwam opdagen waarna het niet meer mogelijk is in de speelzaal alle paringen om te gooien. Zeg dus altijd af als je niet kunt komen. Je schopt de boel behoorlijk in de war als je dat niet doet!

Vaak zijn de uitslagen redelijk voorspelbaar en dat geldt bijvoorbeeld voor de zeges van Frank op de Richard van Offeren, Symon op de andere Richard (van Bavel), Chiel op Bram en Jona op Martin Los. Bij de laatst drie is dat natuurlijk niet zo verwonderlijk als je kijkt naar het verschil in aantal uren dat de diverse spelers achter het schaakbord hebben doorgebracht. Maar als je nog niet zo lang speelt ga je wel met reuzenstappen vooruit en resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst.

Van een paar wedstrijden was de uitslag vooraf moeilijker te voorspellen. Wat zou Jaden tegen Spartak doen, Arno tegen Benjamin en Gert tegen Sander? Een klein beetje verrassend was de overwinning van Spartak, gezien zijn resultaten van de laatste tijd, maar dat Arno en Benjamin het punt deelden lijkt logisch. Gert versloeg in een heel scherpe en leuke partij mijzelf, waaruit maar weer eens blijkt dat je ook na een nederlaag nog best met plezier kunt terugkijken op de avond. Al moet gezegd dat winnen het terugkijken nóg leuker maakt. De enige uitslag die mij wel verraste was de overwinning met zwart van Chris op Ruurd. Maar Chris zal daar vast niet verbaasd over zijn geweest.

Komende donderdag gaan we verder met ronde 16 en is er tegelijkertijd een thuiswedstrijd van Voorschoten B tegen LSG C. Dat wordt een drukke boel.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne ronde 14: uitslagen en stand

donderdag 10 februari 2022

Het was een redelijk volle bak bij ronde 14, maar dat werd mede veroorzaakt doordat er ook een LSB-wedstrijd werd gespeeld: Voorschoten A tegen Leiderdorp A. Vijf invallers had ons A-team maar liefst, maar dat nam niet weg dat er toch met 6,5-1,5 werd gewonnen. Eén nederlaag viel er slechts te betreuren en die betrof… Juist ja, schrijver dezes. Overtraind waarschijnlijk. Daar had ik het evenwel zo druk mee dat van de interne wedstrijden niets tot mij is gekomen. Behalve de uitslagen dan, en die waren heel bijzonder. Alle partijen namelijk, zeven stuks, eindigden met een witte overwinning. Dat zie je niet vaak. Gaan nu de volgende ronde alle zwartspelers met de punten aan de haal? We gaan het zien, volgende donderdag.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Onverwacht verlies voor Voorschoten 3

zaterdag 5 februari 2022

Vooraf rekende ik op winst tegen het Schaakhuis 2, dat de competitie startte met 3 nederlagen. Maar ik had beter moeten weten, gelet op 3 ongunstige voortekens. Allereerst fungeerde het 3de weer als doorgeefluik van invallers voor de hogere teams: ditmaal Gert, Chris en Bert C. Toch rekende ik met de vervangers Ronald, Richard van Bavel en Christine nog op een 5-3 winst. Echter, vlak voor vertrek naar Den Haag moest Richard zich terugtrekken: zijn dochter bleek corona te hebben. Het 3de voorteken openbaarde zich vlak voor de wedstrijd toen wij een afslag misten en in de rosse buurt verzeild raakten. Natuurlijk wist ik mijn teamgenoten op het rechte spoor te houden, maar zoiets is niet goed voor de concentratie.

In het clubgebouw Schaakhuis en Passant, dat momenteel gerenoveerd wordt, speelden we met de buitendeur open en zonder publiek. Die frisse lucht deed aanvankelijk iedereen goed behalve Jelle. Al op zijn 5de zet offerde hij met wit een paard op f7, onbewust van de directe matdreiging met Dd4. Alleen De2 kon mat voorkomen, waarna zwart de druk met zijn overige stukken zo opvoerde dat Jelle al om 14:00 uur moest opgeven. Ook Matthijs had zijn dag niet. Na enkele zwakke ontwikkelings-zetten stond hij voornamelijk zichzelf in de weg. Met zijn 15de zet was het pleit al beslecht; de overige 12 zetten feitelijk overbodig.

Nog steeds gaven de ontwikkelingen op de overige borden mij hoop op een gelijkspel. Hans stond iets beter, Ronald en ikzelf overwegend beter, Tristan verloren en Christine wat beter. Naast mij volgde ik het spel op bord 1 en moest lijdzaam toezien dat Hans zijn dame ter verdediging naast zijn loper op de 4de rij zette, waarna zwart onmiddellijk zijn toren daar weer naast zette: weg loper, weg partij, weg kans op gelijkspel. Een black out, zeg maar! Tristan’s loper werd op zet 10 ingesloten en kon alleen maar hopen op een foutje van zwart. Na zijn lange rokade rukten de zwarte soldaatjes op. Tristan leidde de aandacht af met een verrassende e6, die zwart foutief beantwoordde zodat hij terug in de partij kwam. Twee zetten later beging zwart de beslissende fout door zijn dame op de torenlijn van Tristan te zetten. Het alternatief, Lxc6 en dame-verlies, leek ook niet aantrekkelijk maar was aanzienlijk beter. Middels enkele kracht-zetten stond het 4-1.

Op bord 8 hielden de vrouwen elkaar redelijk in evenwicht, maar op de 20ste zet had Christine met h6 of De7 haar verdediging beter op orde kunnen houden. Twee zetten later luidt zij als antwoord op het verrassende 22. Th4 (zie diagram) met h5 haar ondergang in.

In plaats daarvan zou, ook verrassend, haar 22. … Pf3+, gevolgd door 23. gxf3 Dd4+ 24. Tf2 e3 25. Txd4 exd2 nog een enkele kans geboden hebben.
In mijn partij dacht zwart op de damevleugel met een opmars van de a- en b-pionnen druk te kunnen zetten, maar zijn overmoedigheid kon ik afstraffen na enkele zwakke zetten. Na een schijnoffer won ik een pion en stond gewonnen. De beslissende fout op de 32ste zet bracht mij twee verbonden vrijpionnen en niet veel later het punt. Ronald speelde de mooiste partij van de wedstrijd. Heel geleidelijk drong hij op de koningsvleugel zijn zuchtende en steunende tegenstander terug. Na 19. dxe5 verplaatste zwart zijn paard van f6 naar h7 in plaats van d7 of h5. Zie diagram:

Ronald aarzelde niet en sloeg met zijn loper op h7. Zwart kan niet terugslaan met de koning want na Dh5+ volgt Kg8 en Dxf7+ met torenwinst. Dit stukverlies kwam de zwartspeler niet meer te boven en 20 zetten later incasseerde Ronald de beloning.

Dit onverwachte verlies laat ons tuimelen naar de 6de plaats, zodat het in de komende wedstrijden erom zal gaan. Hopelijk werken de vaste spelers van het 1ste en 2de mee om degradatie te ontlopen. Bovendien moeten enkelen van ons nog wat aan hun vorm werken. De zesde ronde op 12 maart spelen we thuis tegen Philidor 3.

   Schaakhuis 2                 1585 - Voorschoten 3                1620   5 - 3
1. Sai Wing Wu                  1758 - Hans Lindeboom               1879   1 - 0
2. Fausto Molinari              1603 - Ruurd de Boer                1725   0 - 1
3. Evert Roeleveld              1625 - Ronald van Vleuten           1647   0 - 1
4. René Weerts                  1654 - N.O.                                1 - 0R
5. Yvo Kühling	                     - Jelle Zoet                   1600   1 - 0
6. Per Fischer                  1633 - Matthijs van Borren          1577   1 - 0
7. Ruud van Dijk                1341 - Tristan Maas                 1481   0 - 1
8. Fong Li Calje                1478 - Christine van der Ven        1430   1 - 0

Ruurd de Boer


Jeugdcompetitie: uitslagen en stand

vrijdag 28 januari 2022

In ronde 11 stond de kraker tussen de nummers 1 (Ivanke) en 2 (Thomas) op het programma. Er werd vooral veel geruild, waarna een eindspel resteerde met een goede loper en actieve toren voor Ivanke (zwart) tegen een slecht paard en passieve toren voor Thomas.

Thomas had hier actief kunnen spelen met Td2+ en na Kc5 Td7, Lxe4 Pxe4, Txe4 Kf2 (anders Te2+ en Txb2), h5 en een moeilijk toreneindspel met een pion minder proberen te verdedigen. Of Te3 spelen en afwachten. Zwart kan Kc5 en b4 spelen, maar daarmee is zwart er nog lang niet.
Thomas kwam echter op het onzalige idee om de pionnen op de damevleugel te willen vastzetten. Hij speelde b4 en werd onaangenaam verrast door cxb3 ep. Even de en passentregel vergeten… En meteen helemaal kansloos. Ivanke vond niet de snelste winstweg, maar zorgde wel voor een zekere winst. Daarmee verstevigt ze dus haar koppositie. Volgende ronde waarschijnlijk tegen Jona, en daarna is het wachten op een nieuwe ontmoeting met Thomas. Als ze die partijen ongeschonden doorkomt, dan komt het jeugdkampioenschap erg dicht bij!

Zie de uitslagen en stand.

Marcus Driessen


Interne ronde 13: uitslagen en stand

donderdag 27 januari 2022

In ronde 13 schoven 16 spelers aan, en dat waren er toch weer vier meer dan de ronde ervoor. We hopen nu verder op te stomen naar de tijden van weleer, maar daarvoor hebben we wel de medewerking van omikron nodig en daar hebben we voorlopig nog geen zeggenschap over. Desalniettemin zag de speelzaal er toch weer wat voller uit en dat geeft hoop. Spannende partijen waren er ook. Arno en Richard (van Bavel) bijvoorbeeld vochten een strategisch duel uit waarin het evenwicht nooit fundamenteel verbroken werd. Voor Richard was dit pas zijn vijfde echte partij ooit – dus niet met de muis achter het scherm – en het dan al kunnen opnemen tegen iemand van het niveau van Arno is zonder meer knap. Ook de nieuwe leden Bram en Mick, die zichzelf ook op chess.com hebben leren spelen, presteren al heel behoorlijk. Bram verloor wel van Teun, maar daar zag het na de opening zeker niet naar uit. Teun stond een pion achter zonder enige compensatie, maar zag zijn tegenstander toen te passief worden en uiteindelijk een kwaliteit cadeau doen. Teun kwam dus goed weg. Mick won van Martin (Los) na lange strijd. Vooral het slot daarvan was leuk (voor de onpartijdige kijker tenminste). Er kwam een listige onderstelijnmat op het bord waartegen geen moedertjelief hielp. Dat zag er fraai uit.

Chris won redelijk overtuigend van Nico, die liep te mopperen op zijn eigen fouten. Iets wat velen bij zich zelf zullen herkennen. Zelf kwam ik bijvoorbeeld in een toreneindspel terecht waarvan ik dacht dat het wel remise zou worden, maar dat bleek wat te simpel gedacht. Remise was het wel, in theoretisch zin, maar dan moet je wel de goede zetten doen. En daar zat mijn probleem. Mopper de mopper. Ruurd ging uiteindelijk ten onder tegen Marcus hoewel dat bepaald niet soepeltjes ging. Marcus leek me wat passief te staan en een overwinning was ver weg. Een uurtje later evenwel bleken er ineens allemaal zwarte stukken rond Ruurds witte koning te staan en toen zag diens wereld er ineens heel anders uit. Als laatste waren toen nog Roderick en Benjamin bezig. Langzaam aan kreeg Roderick wat druk en als ik hun eindgesprek goed heb afgeluisterd ging het om de zwarte velden. Of die nu juist mooi of lelijk waren weet ik helaas niet, wel dat Roderick ervan kon profiteren. Hij won dan ook.

Marcus en Roderick voeren nog, in die volgorde, de ranglijst aan en de anderen neigen het contact enigszins te verliezen. Maar de man met de knuppel staat altijd klaar om een plotse klap uit te delen en we zijn pas op de helft van de competitie. Dus wanhoop niet. Op naar ronde 14.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne ronde 12: uitslagen en stand

donderdag 20 januari 2022

Het mocht weer! Op 25 november speelden we voor het laatst in de Werf en nu, precies vier weken later, gingen de deuren opnieuw open. Het was een enigszins aarzelend begin, met niet meer dan 12 spelers, maar daaronder bevonden zich wel twee gasten die eens kwamen kijken hoe het eraan toegaat op onze vereniging: Mick Stam en Bram van Zuilen. Beiden waren nog niet eerder lid van een schaakclub en hebben hun kennis opgedaan op chess.com, maar wonnen wel allebei. Mick deed dat met enige hulp van Gert Hellferich en Bram versloeg Martin Dijkhuijsen overtuigend. Dat is nog eens starten. Plezier hebben ze er ook van gehad, want inmiddels hebben ze zich allebei aangemeld als lid. Welkom!

Richard van Bavel, ook pas sinds kort lid en autodidact, versloeg Ruurd, en dat is een fraaie prestatie. Hij kreeg vanuit de opening veel meer ruimte en bovenal stond een loper van Ruurd volledig ingesloten terwijl Richards stukken het bord beheersten. Een strategische zege dus. Knap. Ondergetekende was snel klaar tegen Benjamin. De echte strijd moest eigenlijk nog beginnen toen ik iets deed waar ik sterk in ben: blunderen. Ditmaal betrof het mijn dame. Want als je iets cadeau doet, moet je dat groots aanpakken. Strikje erom, pakt u maar in en alstublieft.

Arno versloeg de andere Richard, Van Offeren, en zover ik dat kon zien ging dat redelijk overtuigend. Dat gold ook voor de zege van Bert op Nico. Pionnetje hier, pionnetje daar, en ondanks dat Nico dapper doorstreed in de hoop nog voor wat complicaties te kunnen zorgen, zijn drie verbonden vrijpionnen toch iets al te gortig. Overtuigende zege dus ook voor Bert.

Al met al was het toch een groot genoegen weer achter een echt bord te zitten tegen een echte tegenstander en hopen we nu natuurlijk massaal dat het nou eens uit is met dat coronagedoe. Uiteindelijk is de variant Chess ook erg besmettelijk en je komt er niet van op de IC. Al leidde het in mijn geval wel tot mentale klachten.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Twee jaar is voldoende voor een competitie

maandag 24 januari 2022

Alhoewel corona wéér roet in het eten gooide vond de wedstrijdleiding van de MMS het welletjes, en is stilletjes de competitie 2020-1 afgesloten. We hadden de speciale coronacompetitie afgesloten op 20 september vorig jaar, in de hoop dat het leven weer normaal zou worden. De weken daarna zouden we de stilgelegde competitie afmaken met hopelijk zoveel mogelijk schakers. Helaas was het dus opeens weer uit met de pret. Symon Algera heeft met een klein verschil gewonnen, op de hielen gezeten door Ruurd de Boer. We hebben uiteindelijk twee jaar gedaan over 19 ronden.

24 januari zijn we begonnen aan een nieuwe strijd, competitie 2022-1. Nog niet in volle bezetting, maar toch met 26 schakers, waaronder twee nieuwe leden. En deze eerste maandag was iedereen blij dat er weer geschaakt werd, met uitzondering van een kleine maar: de kou. Met de deur open voor ventilatie klaagde iedereen over onder andere koude voeten. Ach, je moet maar zo denken: kou is goed voor de hersenen, het houdt je scherp. Dat was te zien aan de gevechten op het bord, niemand gaf zich zomaar gewonnen. Zelf dacht ik met 3 pionnen voor een stuk telkens What would Giri do? En dat werkte gelukkig ondanks mijn eigen ijsklompjes ook. Volgende week is het nog steeds koud, maar we kunnen ons in ieder geval verheugen op het edele spel.

Zie de uitslagen van ronde 1.

Christine van der Ven


Paul Keres maatje te groot voor Voorschoten 1

zaterdag 27 november 2021

Paul Keres 1 is een team dat in de Meesterklasse thuis hoort, qua rating zouden ze daar ongeveer in de middenmoot staan. De reden dat ze desalniettemin afgelopen zaterdag tegen ons eerste tiental uitkwamen is corona: twee seizoenen geleden stond Paul Keres vier matchpunten voor op de nummer 2 toen de competitie werd afgebroken, waarna er geen promotie of degradatie plaatsvond. Vorig seizoen is er helemaal geen competitie geweest. Tel uit je winst. Voorschoten daarentegen, nu we het zonder de drie FM’s Elwin, Vincent en Midas moeten doen, heeft als doel handhaving in de eerste klasse en we gaan ervan uit dat dat ook wel gaat lukken. Maar dat de matchpunten uit Utrecht zouden worden meegenomen leek dus bij voorbaat al niet erg waarschijnlijk. Te meer daar we maar met negen spelers kwamen opdraven. De bewuste zaterdag was de laatste dag waarop er überhaupt nog geschaakt kon worden en het voelde nogal raar aan om iets te gaan doen wat een dag later om gezondheidsredenen niet meer mag. Na overleg besloten negen spelers toch naar Utrecht af te reizen als de anderen dat ook wilden. Een invaller uit het tweede was ook geen optie omdat die zelf ook al met een man minder op pad gingen.

Het eerste uur zag het er wel redelijk uit, maar daarna ging het op een groot aantal borden gloeiend mis. De eerste die sneuvelde was Henk. Hij kwam zeker niet minder uit de opening maar zijn loper vergreep zich aan een pion op a7. Dat is altijd link omdat het ding na b6 opgesloten is. Dat kon nu niet – tenminste als Henks tegenstander de verwachte zet had gedaan. Dat deed hij evenwel niet en toen werd de loper alsnog opgesloten. Een beetje sukkelig verlies. Rosa probeerde de basisregel te weerleggen dat het niet verstandig is om vanuit de opening direct met de pionnen naar voren te stormen en de stukken voorlopig niet aan te raken als zijn zij besmettelijk. Als het was gelukt had ze geschiedenis geschreven, maar het lukte niet. Haar tegenstander ontwikkelde wel zijn stukken, viel aan de flank aan en toen stonden Rosa’s stukken nog gewoon op a1, b1 en c1 en de pionnen ver daarvoor. Die stukken kwamen dus veel te laat om de hulpbehoevende koning bij te staan in de strijd tegen de overmacht en toen was het 3-0. Want één punt hadden we immers al bij voorbaat aan Paul Keres cadeau gedaan.

Het volgende slachtoffer was Igor die zich op een zeer originele manier met het Hollands verdedigde. Hij combineerde daarin een dame-uitval naar wits lang gerocheerde koning met een aanzienlijke verzwakking van zijn eigen koningsstelling door ruil van zijn zwarte loper. Dat was wat te veel van het goede en hij kwam dan ook al snel heel beroerd te staan. En daar bleef het niet bij. Jip kwam met de zwarte stukken terecht in een stelling die weliswaar meermaals in de database is terug te vinden, maar helaas wel met een weinig aansprekende score. Ook hier liep het niet goed af. Op een gegeven moment stonden al zijn stukken zo tegen elkaar aangedrukt dat er nog amper ruimte was om ze te bewegen. Stillevens hebben natuurlijk hun schilderachtige bekoring maar niet als het je doel is om punten te halen. Dat lukte dan ook niet en hoppa, 5-0.

Noud dan? Die had een mooie positie bereikt, wat ook zijn tegenstander ingezien zal hebben want die bood remise aan. Dat sloeg Noud terecht af, maar om te laten hoe mooi hij stond, deed hij vervolgens een aantal beroerde zetten waardoor al het fraais als sneeuw voor de zon verdween. Gansch het raderwerk stortte ineen en toen was er geen redden meer aan, 6-0. Dat begon natuurlijk wel erg dramatische vormen aan te nemen, want als dit zo door zou gaan zou het een in de Voorschotense geschiedenis nog niet eerder voorgekomen slachting worden. Maar hier spreekt de angst, niet de realiteit, want op de overige vier borden zouden er zeker punten gescoord gaan worden. Om te beginnen stonden David en Frank riant, had Cato gewoon een compensatieloze pion meer en keek Arthur tegen een remisestelling aan. Dat ging de schade dragelijk maken.

David zorgde inderdaad voor de winst. Hij speelde een voortreffelijke partij tegen IM Niels Ondersteijn en bouwde langzaam maar zeker zijn voordeel uit. Probleem was wel de geringe tijd die beide spelers nog restte maar ook daarin opereerde hij heel krachtdadig en scherp. Toen zijn tegenstander zoveel materiaal was kwijt geraakt dat er niks meer te truccen viel gaf hij op. Een sterke zege en de eer was gered. Arthur voegde daar inderdaad een halfje aan toe, al ging dat ietsje anders dan gewenst. In een volstrekt gelijk dame-eindspel deed hij pardoes een pion cadeau en toen werd het toch link. Nu zijn dames voor de aanvallende partij hinderlijke dingen want eeuwig schaak is altijd dichtbij, maar toch, je weet het niet. Arthur hield gelukkig het hoofd koel, wat geen probleem was want ter ventilatie stonden alle bovenramen open, en inderdaad slaagde zijn tegenstander er niet in om verder te komen dan remise. Inmiddels heeft Arthur 1,5 uit 2 met zijn invalbeurten in het eerste (en 1 uit 1 in het tweede) zodat hij niet anders dan hoogst tevreden kan zijn in zijn eerste seizoen bij Voorschoten.

Frank was inmiddels bezig zijn partij inderdaad te winnen. Hij had met zwart een pion op h3 geposteerd met zijn koning op h2 ervoor, alleen was het nog de vraag hoe het ding verzilverd zou kunnen worden. Met allebei dubbele torens was dat nog behoorlijk lastig. Hier en daar had het wellicht wat scherper gekund maar zoals Frank het deed was het ook goed – tot pal voor het eind. In hoge tijdnood zag hij de winnende zet niet, en met nog 2 seconden op de klok besloot hij dan maar alles af te ruilen naar remise. 30 seconden meer en hij had gewonnen. Toch een prima partij. Ook Cato speelde uitstekend. Ze kreeg de overhand, won een pion en daarmee was de overwinning dichtbij. Maar laat in de partij liepen er wel ineens beren over de weg en een ervan wist zij helaas niet te ontwijken. In plaats van een pion meer stond ze er nu eentje achter en dat werd problematisch. Of was het nog remise? Want ook hier resteerde, net als bij Arthur, een dame-eindspel. De vijandelijke koning wist zich evenwel aan de schaakjes te ontworstelen, liep het hele bord over naar de veilige haven en toen was er geen redden meer aan. Cato verloor alsnog, heel jammer. Was het mogelijk geweest de koning in de schaakjes te houden? Ik weet het niet, analyse zal het moeten uitwijzen.

Zo eindigde Paul Keres tegen Voorschoten in 8-2. Duidelijk genoeg zou ik zo denken, al was een wat dragelijker resultaat ook heel dichtbij en bovendien rechtvaardiger geweest. Maar zoals ik begon: onze matchpunten hoeven niet van Paul Keres af te komen maar van de collega’s in het rechterrijtje van de stand. We gaan het zien.

Overigens verdient Paul Keres alle complimenten voor de manier waarop de partijen van franje werden voorzien. De vereniging speelt in een school en alle externe teams daardoor in een eigen lokaal. Dat maakt dat de 1,5 meter afstand heel goed kon worden gehandhaafd. Daarnaast werden alle partijen van het eerste team (die tegen ons dus) gespeeld op digitale borden en uitgezonden via hun clubsite. In de hal stond een groot scherm opgesteld waar al die partijen naast elkaar te volgen waren, wat nogal wat toeschouwers (spelers van andere teams) trok. Op een demonstratiebord werd de tweede partij van Carlsen tegen Nepo gevolgd. Ook leuk. Zo doe je dat om schaken te promoten. Jammer natuurlijk van al het coronagedoe eromheen wat veel mensen zal afschrikken, maar ooit is dat voorbij en kan iedereen los.

   Paul Keres  1                2332 - Voorschoten 1                2107   8 - 2
1. David van Kerkhof            2368 - Rosa Ratsma                  2268   1 - 0
2. Hugo ten Hertog              2526 - N.O.                                1 - 0
3. Peter Lombaers               2347 - Noud Lentjes                 2273   1 - 0
4. Joris Kokje                  2276 - Jip Damen                    2241   1 - 0
5. Niels Ondersteijn            2347 - David Jongste                2090   0 - 1
6. Menno Okkes                  2329 - Arthur Maters                2011   ½ - ½
7. Jan Breukelman               2390 - Henk Schouten                2082   1 - 0
8. Paul Hommerson               2274 - Igor Damen                   2133   1 - 0
9. Evert Rademakers             2286 - Cato de Zoeten               1905   1 - 0
10.Raymond de Rooij             2181 - Frank den Herder             1957   ½ - ½

Sander Hilarius


Interne ronde 10: uitslagen en stand

donderdag 18 november 2021

Wat gebeurt er als je 380 Volt jaagt door een systeem dat is bedoeld voor 220 Volt? Inderdaad, dan gaat de hele boel kapot. Dat wisten de professionals van Liander vast ook wel, maar dat weerhield ze er niet van om het toch te doen. Daarom was er geen licht in de speelzaal en het kleine zaaltje, en deed de verwarming bij de bar het ook niet. Dat betekende dus dat we alle tafels (17, want er was ook nog een externe wedstrijd) net zoals op de KNSB-zaterdag naar de kerk moesten dragen, wat overigens wonderbaarlijk snel lukte. Ik stel daarom voor een nieuwe zegswijze te introduceren: tafels naar de kerk dragen. De betekenis lijkt me duidelijk: iets moeten doen wat niet nodig was geweest, maar toch goed afloopt. Je hebt bijvoorbeeld een slordige zet gespeeld waardoor je plots onnodig in de problemen kwam, maar je won wel: ‘poeh hé, dat was wel even tafels naar de kerk dragen’. We hebben de taal nog rijker gemaakt.

Als gezegd, er waren 17 tafels nodig, wat betekent dat er dus 34 spelers aanwezig waren; 12 daarvan waren er voor de wedstrijd Voorschoten C tegen Daniel Noteboom B (2,5-3,5) en 22 voor de interne. Dat is een mooi aantal, oude tijden beginnen te herleven, ondanks de toestand in de wereld. Bij zulk een aantal spelers wordt het wel lastig de partijen een beetje te volgen. Al was het maar omdat we zo’n eind uit elkaar zaten dat de wandeling naar de verste borden al een hele afstand was.

Marcus tegen Cato, Chris tegen Henk en Raffi tegen Chiel speelden zich bijvoorbeeld tegen de verwarming af en dat was dan een heel eind van mij vandaan, aan de andere kant van de kerk. Want het was kiezen tussen extra warmte maar in het donker of met een trui aan in het licht. Bertolt Brecht dichtte al:

“Denn die einen sind im Dunkeln
Und die anderen sind im Licht.
Und man sieht nur die im Lichte
Die im Dunkeln sieht man nicht.”

Scholieren met Duits in het pakket (zijn die er nog?) zullen het snappen: de mensen in het donker zie je niet. Zeker niet Chiel en Raffi, want die waren al klaar voordat ik voor het eerst de grote oversteek maakte. Chiel won. Raffi deed het allemaal niet zo handig, zo begreep ik. De overwinningen van Marcus op Cato en die van Henk op Chris waren redelijk rechtlijnig. Maar geen details dus van mij.

Teun en Martin (Dijkhuijsen) speelden in de hal bij de bar. Dat was omdat Teun ook tegelijk barkeeper is en dus dicht bij zijn handel wilde zitten. Daar was weliswaar heel veel licht, maar was het ook heel erg koud. De verwarming daar deed het immers niet. Met jassen aan zaten ze te spelen, en dat hielden ze lang vol. Teun won.

Drie partijen eindigden in remise. Bij Ruurd tegen Bert (Corneth) en Symon tegen Bert (Houweling) was dat een logisch gevolg van een partij waarin voor beiden nooit enig serieus voordeel is geweest. Maar bij Roderick tegen Frank kun je dat bepaaldelijk niet zeggen. De laatste stond de hele partij heel beroerd en verlies leek onafwendbaar. Er zat zelfs een mat in 3 in, maar in plaats van die op het bord uit te voeren, gaf Roderick eeuwig schaak. Onder behoorlijke tijddruk, dat dan weer wel. Maar toch.

Sinds kort hebben we niet één maar twee Richards: Van Offeren en Van Bavel. De laatste speelde vorige week zijn eerste echte serieuze wedstrijd van heel zijn leven en won die. Ditmaal ging het tegen zijn naamgenoot de andere kant op, met een nul als gevolg. Volgende week remise en alle mogelijkheden zijn gepasseerd. Spartak ging onderuit tegen Gert en dat was ook zo’n partij waarin je de problemen al van verre ziet aankomen maar het te laat is om er nog wat tegen te doen. Punt voor Gert dus.

Jaden speelde tegen Nico en dat was een bijzondere partij. Alle stukken leken verdwaald achter de vijandelijke stelling. Op het oog stonden dan ook beide partijen verloren. Pas op het uitslagenformulier zag ik dat het geen 0-0 was geworden, maar dat Jaden had gewonnen. Maar hoe? Helaas heb ik ook dat niet gezien. Dat kwam omdat mijn eigen partij tegen Arno nog als laatste aan de gang was en ontaard was in een heus tijdnoodduel. Arno’s stelling was al steeds wat minder geweest en uiteindelijk verloren. Een blunder die een paard kostte maakte er definitief een einde aan.

Nog als laatste bezig zijn had ditmaal een duidelijk voordeel: veel spelers waren zo vriendelijk om haast alle tafels alvast terug te sjouwen naar waar ze vandaan kwamen, waardoor dat lot Arno en mij bespaard bleef. Vele handen maken licht werk. Bedankt allemaal! We gaan ervan uit dat volgende week in ronde 11 de situatie weer helemaal is hersteld.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne ronde 9: uitslagen en stand

donderdag 11 november 2021

In ronde 9 hebben voor we de eerste keer de deelnemers gecontroleerd op het bezit van een corona-QR. Zo zijn de nieuwe regels nu eenmaal en daar hebben we ons maar naar te gedragen. Wij doen er immers alles aan om maar gewoon te kunnen blijven schaken. En dat zullen we blijven doen, zolang dat enigszins kan.

Ronde 9 was de avond van de duizend vergissingen. Op veel borden gebeurden dingen die het daglicht nauwelijks konden verdragen. Maar het merkwaardige was dat het op bijna al die borden uiteindelijk toch weer goed kwam. Al zullen de tegenstanders daar anders over denken. Zo deed Marcus tegen Benjamin pardoes een paard cadeau omdat de geplande combinatie niet doorging vanwege een penning (onthoud dat thema). Hij bleef echter doorjokeren en stormde met pionnen naar voren waarvan er eentje uiteindelijk de overkant bereikte. Daarop had Benjamin geanticipeerd door met een aftrekschaak de nieuwe dame er weer vanaf te meppen, maar kwam van een koude kermis thuis toen Marcus promoveerde tot paard, met schaak. Dat maakte in één klap een einde aan de partij. Een echte functionele minorpromotie. Die zie je niet zo vaak.

Sander raakte tegen Ruurd door een penning (daar is-ie weer) een pion kwijt waarvoor hij toevalligerwijs wel compensatie had. Maar toen hij ook nog een tweede pion cadeau deed was die compensatie toch echt wel op. Ruurd retourneerde de gaven echter met rente door een paardvorkje te overzien dat niet alleen een kwaliteit kostte maar ook zijn eigen stelling opblies. Het blijft een kansspel.

Het sterkste staaltje werd geleverd door ons nieuwe lid Richard van Bavel. Die overspeelde, met zwart nog wel, Chiel in de opening, maar overzag in al haast gewonnen positie een aftrekschaakje wat hem de dame kostte tegen twee stukken. Dat komt nooit meer goed zou je denken, maar dat deed het wel. Een aanval leverde hem nog een derde stuk op en toen was de beer los. Chiel verloor alsnog. Richard heeft nog nooit op een vereniging gespeeld maar wel veel op chess.com en dat was aan zijn spel te zien. Een veelbelovend begin. Welkom Richard!

Van de overige partijen heb ik niet zoveel gezien, vanwege het gedoe op mijn eigen bord, zodat ik het daarover maar kort moet houden. Bert en Chris speelden remise in een partij waarin, als ik het goed gevolgd heb, het evenwicht nooit fundamenteel verbroken is geweest, en datzelfde geldt voor Symon tegen Arno. Frank versloeg Nico in een partij waarin aan het eind ze allebei een toren en een dame hadden, maar Frank zes pionnen tegen Nico twee. En vier verbonden vrijpionnen zijn er wel een beetje erg veel.

Christine vloerde op regelmatige wijze Ron, nadat die voor aanvang nog wel had laten weten dat het hem een eer was om tegen Christine te mogen spelen. Fraai is dat. Enigszins verrassend was de overwinning van Cato tegen Henk. Lang leek het mij dat de stelling op hun bord redelijk in evenwicht was, met hooguit een plusje voor Cato. Pas thuisgekomen zag ik de 1-0 staan op het uitslagenlijstje. Hoe dat gegaan is? Ik ben ook benieuwd.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Lady’s first

zaterdag 6 november 2021

De voorspelde landing op aarde was in het vorige verslag reeds aangekondigd. Het werd op zaterdag 6 november een harde landing, de Oude Dame van Zuid was nog verdacht kwiek. Met een 1½-6½ overwinning keerden zij naar Rotterdam huiswaarts. De enige Voorschotense speler die niet voor de charmes van de oude dame viel was Carsten. Hij zag zijn tegenstander te ver gaan en kon zo zijn blazoen na de nederlaag tegen LSG weer oppoetsen. De andere Voorschotense speler die niet met lege handen achterbleef was Bert, hij speelde remise.

De andere spelers zaten wellicht iets te veel met het motto ‘Lady’s first’ in het hoofd. Heel vriendelijk, doch dit maakt geen onderdeel uit van de heersende schaak-etiquette. Gerben bracht het letterlijk in de praktijk door tegen een Spaanse WFM op de knieën te gaan. Het geschenk dat hij aanbod werd aanvaard en nimmer geretourneerd. Wat er op de andere borden exact gebeurd is weet ik niet. Hoewel ik zelf een zware dobber aan de kopman van Charlois Europoort 2 had, was er tot de tijdnoodfase voldoende tijd om de troepen te inspecteren. Op de meeste borden leek de stelling in evenwicht, de eindscore doet anders vermoeden. Achteraf hoorde ik dat mijn taxatie redelijk klopte, er had beslist een (goed) resultaat ingezeten voor onder andere Luuk en Benjamin. Hans had het kaas van zijn brood laten eten. De reden waardoor Stefan eveneens een nul op zijn notatiebiljet kon noteren heeft uw verslaggever (nog) niet bereikt.

De krachtsverhoudingen worden vaak in de eindfase duidelijk, als ‘mindere speler’ kan je het niet veroorloven om de aandacht even te laten verslappen. Dan ruiken de aasgieren hun kans en dan vraag jij je na afloop vertwijfeld af hoe het komt dat je de partij ‘zo’ hebt weggeven. Voor het helingsproces helpt het als je één zet kan aanwijzen als boosdoener, maar soms is het een optelsom van onnauwkeurigheden. Dat laatste was in mijn eigen partij het geval.

Met stockfish als analysehulp zou ik achteraf kunnen concluderen dat Dc7 i.p.v. Dd7 het beslissende verschil maakte. De waardering van de engine liegt hierover niet. Er zijn alleen een heleboel zetten aan vooraf gegaan, die wegens onbekendheid met de stelling al kostbare tijd hadden gekost. De automatismen ontbraken en ik bleek niet goed te kunnen improviseren. Een paar zetten na de verkeerde dame zet werd pas duidelijk dat het mis was, het lek was niet te dichten. Zonder compensatie verloor ik een pion, tegenspel naarstig gezocht maar viel niet te ontdekken. Al met al een terechte nederlaag.

Op 27 november mogen we tegen CSV, een goed moment om aan eerherstel te werken.

   Voorschoten 2                1877 - Charlois Europoort 2         2052  1½ - 6½
1. Roderick van Kempen          2031 - Michel de Wit                2203   0 - 1
2. Gerben van der Hoeven        2049 - Lucia Pascual Palomo         2092   0 - 1
3. Bert Houweling               1989 - Kees van Drunen              2118   ½ - ½
4. Stefan Vleming               1857 - Hans Uitenbroek              2051   0 - 1
5. Luuk Weidema                 1800 - Albert Kamman                1906   0 - 1
6. Benjamin Brandt              1746 - Henk van der Velde           2042   0 - 1
7. Hans Lindeboom               1889 - Peter Kemner                 2059   0 - 1
8. Carsten van der Hoeven       1658 - Jesus Canedo jr.             1943   1 - 0

Roderick van Kempen


Sterke overwinning van Voorschoten 1

zaterdag 6 november 2021

Sinds mensenheugenis speelt Voorschoten zijn KNSB-wedstrijden in De Werf. Hoe lang precies durf ik niet te zeggen, maar een jaar of vijftig zal het minstens zijn. Tot aan zaterdag 6 november. Voor het eerst werd er, met drie teams tegelijk nog wel, in de kerk zelf gespeeld. Dat gaf wat organisatorische problemen – er moesten extra tafels worden gehuurd, alle tafels uit De Werf moesten naar de kerk worden getransporteerd en daar kon alles weer worden opgebouwd. Dat bleek allemaal gelukkig redelijk snel te kunnen gaan want in drie kwartier stond alles klaar. Er is nog even overwogen Frank op het orgel een welkomstoptreden te laten verzorgen, maar die optie houden we voorlopig nog achter de hand. Niet gelijk alle kaarten op tafel leggen. Eén probleempje bleek nog moeilijk oplosbaar: een kerk verwarm je niet zo snel als je eigen huiskamer, dus frisjes bleef het wel.

Hartverwarmend was evenwel het spel van de spelers. Beide partijen hadden veel invallers, allebei drie zo te zien, maar waar de onzen in de tweede ronde tegen HWP Haarlem daardoor ten onder gingen, leverde dat nu 2,5 punt op. Dat scheelt dus behoorlijk. Maar omdat de uiteindelijke zege met de cijfers 7-3 was, bleken ook de vaste spelers aan de goede kant van de score te zijn gebleven. Meer kun je niet willen, en dat doen we dan ook niet.

Jip speelde op bord 1 tegen de Wageningse kopman IM Chiel van Oosterom. Dat deed hij voortreffelijk. In de opening had hij met zwart geen enkel probleem te verduren en door een omwisseling van zetten bracht hij zijn tegenstander zelfs zodanig in de war dat hij het betere van het spel kreeg. Daarop bood Van Oosterom op zet 23 remise aan. Nu kun je ervan uitgaan dat als je speelt tegen iemand met 150 ratingpunten meer en hij biedt remise aan, dat je dan heel goed staat. Dat was ook zo. Daar komt bij dat het er op dat ogenblik voor Henk en Peter niet al te fris uitzag en alleen Frank en Mees voordeel hadden. Moest Jip daarom misschien toch doorspelen? Hij liet de klok een kwartiertje lopen om de laatste ontwikkelingen te volgen, waarna hij toch maar besloot het aanbod aan te nemen. Verstandig.

Henk verloor inderdaad. Een merkwaardige dame-uitval in de opening bracht hem al snel in moeilijkheden en de zetten die dat moesten herstellen bleken het alleen maar erger te maken. Je hebt van die dagen. Op zet 13 stond hij eigenlijk al verloren en omdat hij tegen de nummer 2 qua rating van Wageningen speelde (Sander van Eijk), liet die er ook geen gras over groeien. Op zet 26 gaf Henk dan ook op. Daarmee was het net geen miniatuurtje. Gauw vergeten en vooruit kijken.

Als invaller voor Noud trad Arthur op. Hij komt sinds dit seizoen voor Voorschoten uit en had tot nu toe zowel zijn partij in het tweede als die in het A-team in de LeiSB gewonnen. Daar kun je dus mee aankomen. Zijn debuut in het eerste startte wat vertraagd want de Wageninger verscheen ruim een half uur te laat achter het bord. Daar ging hij spijt van krijgen. Arthur bleek goed op de hoogte van de opening die op het bord kwam. Miraculeus vond ik daarin de paardmanoeuvre Pf3, Pd4, Pf3, Pd2, Pc4, Pe3 die precies op de tiende zet was afgerond. Zes van de tien eerste zetten dus met één stuk, ze doen tegenwoordig ook alles. Het blijkt vele malen eerder te zijn gespeeld maar het kostte zijn tegenstander veel tijd. Te veel, want net op het moment dat die zich toch losgewurmd had viel zijn vlag. Dat was wel treurig. Hij verkeerde namelijk in de veronderstelling dat hij de klok wel degelijk had ingedrukt, dus was hogelijk verbaasd toen het zwarte vlaggetje op het scherm van de klok verscheen. Toch niet hard genoeg gedrukt waarschijnlijk.

Mees speelde een prima partij. In het middenspel bouwde hij een aanval op waarna op een gegeven moment deze stelling op het bord kwam.

Wit had 27 h4 gespeeld, waarna de Wageningenman met h6 had geantwoord, bang natuurlijk dat zijn koningsstelling zou worden opengeslagen als er een witte pion op h6 zou komen. Maar ook het zwarte h6 helpt niet want nu komt een dodelijk thema in de stelling: een witte batterij van loper + dame gericht op h7. Wat te doen tegen Lh3-f5-d3 gevolgde door Df5 en mat op h7? Niks. Zwart offert uiteindelijk zijn dame voor een toren, haalt met de a-pion een nieuwe dame, maar de slotstelling laat zien dat dan nog steeds het mat onverdedigbaar is:

Marcus, de tweede invaller uit het tweede, scoorde vervolgens een nuttig half punt. Het leek alsof hij matig uit de opening was gekomen en het lastig zou gaan krijgen, maar dat was gezichtsbedrog. Zijn stukken stonden wat passief, maar niet slecht, en toen ze op actievere velden terecht waren gekomen, stond het volkomen gelijk. Marcus’ remiseaanbod werd dan ook zonder aarzelen aangenomen.

Daarmee was het 3-2. Rosa had een ingewikkelde maar een op het oog plezierige stelling, Frank stond een pion voor, Igor had een plus, bij David ging het mis en Peter stond twee pionnen achter maar wel met compensatie. Als alle verwachtingen klopten, gingen we winnen. Maar denk dat nooit hardop want daarvoor zijn we in het verleden al vaak genoeg gestraft.

Frank, onze derde invaller, bracht inderdaad het verwachte punt binnen. Rustig spelend kon hij op een gegeven moment kiezen uit pionwinst of de aanval voortzetten. Hij koos voor het eerste en daar was niks mis mee. Met die pluspion (zonder enige compensatie) bouwde hij kalm verder, ruilde hier en daar ’s wat af, sloot een loper op op a8 en toen er uiteindelijk een stelling van koning + 5 pionnen tegen koning + 4 pionnen op het bord was verschenen, gaf zijn tegenstander op. Die ene pion gaf nog steeds de doorslag.

David stond (met zwart) na de opening matig. Zijn tegenstander kreeg een aantal kansen om fundamenteel voordeel te halen, maar simpel was het zeker allemaal niet. Hij bleef dan ook keurig op het bord en kon langzaam aan zijn stelling wat verbeteren.

Tot dit op het bord verscheen en wit met het rampzalige 36 Tb1? op de proppen kwam. Er zal sprake zijn geweest van tijdnood en misschien zag hij dat na … Ta2 37 Dd1 zwart toch niet Lxb5 kan doen wegens ruil op a2 en de loper hangt, maar zwart kan de zetten natuurlijk ook omdraaien en dan is het heel andere koek. … Lxb5 en uit. Nu dreigt er niet alleen alsnog Ta2, maar ook een vreselijke vork op d3. Wit probeerde nog 37 Kd1, maar na Df5 38 Db2 Ta2 is het echt klaar. Voor de pietlutten onder ons: 38 … De3+ is nog klaarder, waar dan weer tegenover staat dat 36 Dc3, in plaats dus van 36 Tb1?, gewoon een gelijke stelling is. Een mazzeltje dus.

Pal daarop scoorde ook Igor het volle punt. Hij had steeds het beste van het spel gehad, de koning van zijn tegenstander op het midden van het bord gehouden omdat kort rocheren wel erg link was, waarna deze tenslotte maar de lange kant op ging, wat ook niet kon. Want daar werd hij belaagd door Igors zwarte stukken, die de koning ertoe deden besluiten weer naar het midden van het bord terug te keren. Een echte wandelaar, die koning, maar helpen deed het niet. Igor maakt er ten slotte met kracht een einde aan.

Dat bracht de stand op 6-2 en de matchpunten waren daarmee binnen. We hoefden ons geen zorgen meer te maken. Toch maar weer even kijken of Peter zijn hoofd nog boven water had kunnen houden. Ik verliet de lezer met de melding dat hij twee pionnen achter stond maar wel wat compensatie had en het zou toch naar zijn als je na zo’n lang gevecht dan uiteindelijk toch nog verliest. Peter bleek evenwel helemaal geen twee pionnen meer achter te staan maar nu in het bezit te zijn van een toren tegen een paard en een pion. Wat was daar nu gebeurd? Dit:

Nog steeds de twee pionnen minder en natuurlijk een akelige stelling voor de zwarten. Maar Peter ziet nog een gaatje: 20 … f6 21 h3 Lg6 en ineens dreigt er Le8 waarna in zekere zin de witte toren gevangen is. 22 Tc1 Le8. Dan moet wit een keuze maken: wat is de beste manier om de kwaliteit te offeren? Dat was 23 Tc5 geweest. Want na … Lxc5 24 dxc5 zijn de witte pionnen ondersteund door het paard veel sterker dan de zwarte toren. Maar ook het gespeelde 23 Txd6 is niet verkeerd. Na … Kxd6 staat het dan zo:

Een zet als 24 b3 geeft wit nog steeds het beste van het spel, maar 24 Lxe8 poetst in één klap alles weg. De ideale variant is 24 … Txe8 25 Pb5+ Ke7 26 Pc7 Txa4 27 Pxe8 en wit houdt een pion meer in het eindspel. Zwart heeft helaas de tussenzet 24 … Txb2+, pakt niet alleen de b-pion maar daarmee is ook de a-pion een prooi geworden met de kwaliteit meer. En zo ging het ook. Allebei de pluspionnen gingen eraf, het werd een paard tegen een toren en allebei vijf pionnen eindspel en dat voerde Peter bekwaam naar de overwinning.

Rosa was nu nog als enige Voorschotenaar bezig. Lang leek ze beter te staan, met mooie aanvalskansen, maar de computer vindt dat allemaal wel meevallen en laat weten dat er nooit iets echt fundamenteels is geweest. Rosa gebruikte veel tijd om iets te vinden wat er dus niet was, kwam nog wel een kwaliteit voor maar ook dat was niet beslissend. Langzaam keerden toen de kansen, kwamen de beknelde zwarte stukken los en was er alleen nog een weg naar remise. Die vond Rosa niet en hoewel ze heel lang dapper door streed werd haar lot steeds duidelijker. Een interessante partij, die door een hoop mee- en tegenstanders tot aan het eind werd gevolgd, maar waar uiteindelijk het punt toch naar Wageningen ging.

De eindstand was dus 7-3 en daar kunnen we niet anders dan heel tevreden mee zijn. Na de slechte eerste ronde (2,5-7,5) en een al wat betere (4-6) in de tweede, is er een duidelijk opwaartse trend waar te nemen. Onze mannen en vrouwen waren na het stille coronajaar blijkbaar nog wat roestig, maar nu keert de scherpte weer terug. Het is dan ook met opgewekt gemoed dat wij over twee weken naar Utrecht vetrekken om het daar tegen de huizenhoge favoriet voor het kampioenschap Paul Keres 1 op te nemen. We hebben er zin an.

   Voorschoten 1                2139 - Wageningen 1                 2086   7 - 3
1. Jip Damen                    2241 - Chiel van Oosterom           2402   ½ - ½
2. Mees van Osch                2329 - Fred Jonker                  2159   1 - 0
3. Peter Wilschut               2246 - Jeroen Franssen              2133   1 - 0
4. Rosa Ratsma                  2268 - Yochanan Afek                2233   0 - 1
5. Henk Schouten                2082 - Sander van Eijk              2334   0 - 1
6. Arthur Maters                2011 - David van Eekhout            2098   1 - 0
7. David Jongste                2090 - Erwin Oorebeek               2163   1 - 0
8. Igor Damen                   2133 - Cees van de Waerdt           1743   1 - 0
9. Marcus Driessen              2033 - Tjerk Sminia                 2098   ½ - ½
10.Frank den Herder             1957 - Rijk Timmer                  1497   1 - 0

Sander Hilarius


Verwachte winst van Voorschoten 3 op LSG 6

zaterdag 6 november 2021

Op papier lijkt onze tegenstander LSG 6, enorm verzwakt vergeleken met ons vorige treffen twee jaar geleden (4-4), een degradatiekandidaat. Wij moesten het zonder de invallers in het 2de, Hans en Carsten, stellen en bovendien waren Ronald en Matthijs verhinderd. Maar in de persoon van Bert en Christine hadden we volwaardige vervangers. LSG had moeite invallers te vinden, hetgeen leidde tot een tactische opstelling.

In de kerk, van disco- omgetoverd tot een schaaktempel, mocht ons team vlak voor het podium, waarop Voorschoten 1 acteerde, optreden. De eerste uren leken een warming-up voor de echte strijd: men bouwde voorzichtig zijn stelling op. Als eerste gooide ondergetekende de vlam in de pan, dwz dat had ik moeten doen maar liet het volledig na. Mijn uitstelgedrag werd genadeloos afgestraft door Luuk Hoogeveen. Alsof ik er met mijn hoofd niet bij was.
Chris nam het op bord 2 tegen MMS-schaker Stanley Bingen op, die op de 20ste zet een paard weggaf. Daarna werd het een hopeloze onderneming voor zwart. Ons jongste talent, Thomas, speelde een soortgelijke partij als in de 1ste ronde: geduldig afwachten, op het juiste moment stukken afruilen en in het eindspel toeslaan. Één moment van zwakte is voor hem genoeg en dat was op de 55ste zet toen via gedwongen stukkenruil een vrijpion werd gecreëerd. (2-1)
Tristan leek zijn zaakjes netjes op orde te hebben totdat hij op de 30ste zet een pion verloor, maar het voordeel raakte zwart 6 zetten later weer kwijt door een verdedigende zet ipv het aanvallende Df4+. Na herhaling van zetten werd de vrede getekend. Christine analyseerde haar eigen partij: het pioncadeautje op b2, dat tot overwegend goed spel leidde terwijl wit met zijn stukken geen kant op kon, kon haar niet bekoren; f5 zou het hinderlijke Pf6+ voorkomen; het enige foutje van wit kostte een pion, waarna hij met de torenruil op d1 de partij weggaf.
Bert zette met zwart zijn partij tegen Ryanne Turenhout bijzonder scherp op, die volkomen verrast leek. Maar zij vond uiteindelijk het juiste antwoord met verlies van een pion, maar met grote ontwikkelingsvoorsprong. Op de 22ste zet won Ryanne de pion terug met Txa6, zie hieronder de stelling:

Bert vervolgde met 22. … Lxc4 en had niet gerekend op 23. Txc6, waarna de partij in remise verzandde. Beter was 22. … Pxb4 geweest, gevolgd door 23. Tb6 c5 24. Pe4 Lxc4 25. Lxc4 Td4 26. Pxc5 Txc4 27. G3 Txc5 28. Txb4 h5 met winstkansen. (4-2)
In het begin had Gert zijn handen vol aan de grapjes van zijn tegenstander. Pas rond de 22ste zet kwam de ommekeer: Gert won een pion en gaf ‘m met rente terug door de witte dame op je jagen en het karwei te klaren, niet via mat in 2 maar in 4.
Jelle speelde wel een heel vreemde partij, maar had wel het slotakkoord! Op de 17de zet verloor hij een pion en 15 zetten later stond zwart zelfs gewonnen. Jelle’s enige hoop, een vrijpion op de c-lijn raakte hij kwijt, maar de zwarte vrijpion op de a-lijn ging er ook af. Na de torenruil op de 44ste zet en wederom pionverlies twee zetten later leek het gedaan met Jelle. Echter, na een totaal verkeerde ruil van zwart in tijdnood kon Jelle’s pion op de f-lijn linea recta doorlopen naar zijn verlossende dame. Wat een mazzel en anticlimax!

Deze enigszins geflatteerde winst brengt ons naar de 4de plaats, vlak boven onze volgende tegenstander. De derde ronde op 27 november spelen we uit in Zoetermeer tegen Botwinnik 2.

   Voorschoten 3                1608 - LSG 6                        1414   6 - 2
1. Gert Both                    1789 - Moritz Branco                       1 - 0
2. Chris Gerritsen              1751 - Stanley Bingen               1191   1 - 0
3. Bert Corneth                 1801 - Ryanne Turenhout             1537   ½ - ½
4. Jelle Zoet                   1600 - Jeroen Peper                 1596   1 - 0
5. Ruurd de Boer                1724 - Luuk Hoogeveen               1550   0 - 1
6. Tristan Maas                 1479 - Paul Koks                    1541   ½ - ½
7. Christine van der Ven        1428 - Tobias Persson                947   1 - 0
8. Thomas Dijkhuijsen           1289 - Frank Cools                  1536   1 - 0

Ruurd de Boer


Interne ronde 8: uitslagen en stand

donderdag 4 november 2021

Slechts veertien deelnemers konden wij in ronde 8 verwelkomen. Verkouden, werk, druk, corona-angst, er zijn een hoop dingen die schakers thuis houden in deze dagen. Maar omdat het E-team een thuiswedstrijd speelde, was de zaal toch redelijk gevuld.

De ronde was nog niet zo lang bezig of daar gingen de eerste stukken al weer terug in het doosje. Het was Chris die in ijltempo het onderspit moest delven tegen Frank. Die heeft een paar van die obscure openingsvariantjes in zijn repertoire, waar je erg op je tellen moet passen en ik denk dat Chris dat niet deed. In een half uurtje was het gebeurd.

In de andere partijen ging het er heel wat kalmer aan toe. Kylian wist ons nieuwe lid Niels te kloppen in een scherpe aanval. Niels schaakt nog niet zo lang en dan kan het gebeuren dat je verzeild raakt in een soort stelling die je nooit eerder hebt gezien. Er volgde een zware koningsaanval en daar hielp geen moedertjelief meer tegen. Teun had vorige week in de PH-beker verloren als gevolg van zijn dubbelfunctie van schaker/barman. Hij stond stralend gewonnen, ging even een drankje inschenken, deed weer terug achter het bord snel een zet – en daar ging zijn dame. Nu zat hij zeer geconcentreerd met zijn hoofd verscholen in zijn handen wraak te nemen. Het slachtoffer was Chiel, die niet tegen Teuns hernieuwd geweld op kon.

Gert klopte Richard door hem langzaam aan weg te drukken, net zo lang tot er geen hoop meer voor hem was. Van Henk tegen Bert heb ik weinig gezien. Maar naderhand hoorde ik Bert ‘bedankt voor de les’ zeggen, wat wel vermoeden geeft wat er zoals op het bord is gebeurd.

Arno werd al vrij snel gefopt door Ruurd en dat kostte hem de kwaliteit. Dan blijft er natuurlijk altijd hoop dat je er nog een goede draai aan kunt geven, maar dat liet Ruurd niet gebeuren. Hoe meer er geruild wordt hoe potentieel belangrijker die voorsprong wordt. Arno kon er geen draai meer aangeven en Ruurd won. Als laatsten waren Roderick en ondergetekende bezig. Dat werd een taai gevecht waarin lang het evenwicht niet verbroken werd. Toen Roderick plots ruimte kreeg voor actie was het moeilijk de controle te houden en dat lukte dan ook niet. Uiteindelijk ging ik in verloren positie door mijn vlag.

Volgende week donderdag gaan we gewoon weer verder met ronde 9. We zijn pas op een derde van de competitie, dus zo’n beetje iedereen kan nog kampioen worden. Grijp je kans!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Ronde 1 Piet Houwelingtoernooi

donderdag 28 oktober 2021

Donderdag 28 oktober is het Piet Houwelingtoernooi weer van start gegaan. Omdat het vorig seizoen alle competities vanzelfsprekend stil lagen en het jaar daarvoor het toernooi na ronde 5 is gestaakt, was het alweer ruim anderhalf jaar geleden dat we ons in een redelijk volle speelzaal mochten verheugen. Qua aantal deelnemers zijn de oude tijden nog niet teruggekeerd, maar toch troffen we 28 spelers achter de borden aan en hadden er nog 7 een bye opgenomen. Nog niet de 50 van weleer, maar alles moet weer even wennen. En nu maar hopen dat de Covid zich een beetje gedraagt.

Groep A
Favorieten voor de eindzege zijn Igor Damen en Jan Hellenberg. Igor had een bye opgenomen en Jan sloeg zo dus de eerste slag door te winnen van Benjamin Brandt. Makkelijk ging dat overigens zeker niet. Pas ver op de avond veroverde hij, met een onderstelijngrap als ik het goed heb begrepen, een pion en toen pas was het pleit beslecht.

Twee verrassingen gebeurden in Groep A. Ruurd de Boer was heel hard op weg om Marcus Driessen te kloppen en het was eigenlijk meer een wonder dat dat niet gebeurde. Marcus dacht te gaan winnen, maar overzag dat een dame niet altijd vooruit hoeft te gaan maar over een lange diagonaal ook helemaal terug mag, en toen stond hij verschrikkelijk verloren. Dat ontaardde in een razend spannend tijdnoodduel waarin Marcus nog net, vooral door de hulp van Ruurd, eeuwig schaak wist te houden. Oei oei. De ander verrassing was dat Niels Engelen remise hield tegen Arno Egberts, een resultaat waarvoor de laatste overigens heel hard moest knokken. Zo zie je maar. Ratinggetalletjes zeggen lang niet alles.

Dat Symon Algera won van Ronald van Vleuten en Cato de Zoeten van Richard van Offeren was weer wel zoals de ELO voorspelt en ook de remise tussen Sander Hilarius en Michael Kubbenga zal niemand de wenkbrauwen doen fronsen. Leuk overigens om te zien dat Michael ons cluppie na zijn verhuizing naar Haarlem niet vergeten is en de oude contacten via de PH-beker blijft onderhouden. Welkom terug!

Groep B
Ook in de B-groep had de ratingsterkste, Spartak Mkrtchyan, een bye opgenomen. Maar de nummer 2, Jaden Birginia moest na heel zware strijd tegen Tim Brouwer berusten in remise. Jaden had vermoedelijk het beste van het spel gehad en belandde uiteindelijk in een beter eindspel. Maar of dat nou ook gewonnen was? In razende vaart vlogen in elk geval de zetten over het bord en was het Tim die met een listigheidje een pion veroverde. Uiteindelijk besloten beiden toch tot remise. Dat was nog eens reclame voor het schaakspel.

De verrassing van de dag in deze groep was evenwel de overwinning van Niels Martijn op Bert Hogendoorn. Niels schaakt nog maar kort, heeft zichzelf het spel aangeleerd via internet en boeken en deze partij was de allereerste serieuze die hij ooit speelde. Meestal is het niveauverschil tussen de huis- en clubschaker groot, maar Niels overbrugde dat in één keer. Heel knap. Vanaf volgende week gaat hij meespelen in onze interne competitie en dat zal hem ongetwijfeld snel nog veel sterker maken. Onverwacht ook waren de overwinningen van Barend Lavrijsen op Teun Meirink en die van Otto Brunner op Nico Loomans. De laatste deed een toren cadeau en voor Teun was de dubbelfunctie van barman en schaker net iets te veel. Teruggekomen van de bar deed hij in een gewonnen stelling even snel een zetje en dat kostte hem zijn dame.

Christien van der Ven versloeg Martin Dijkhuijsen die van te voren verschrikt al meldde dat zij ook zoon Thomas had geklopt en dat die beter was dan hijzelf. Angst bleek wederom geen beste raadgever, Christine won. Resteren nog de overwinningen van Luuk Hoogeveen op Harry Knoors, Machiel Kuiper op Ton Vroom en Stanley Bingen op Leo Montsma, waarvan alleen de laatste tegen de ratingcijfertjes in was. Knap werk van Stanley.

De volgende ronde is op 2 december. Alle deelnemers krijgen een paar dagen daarvoor een mail om ze daaraan te herinneren.

Zie ook de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


B-team haalt fors uit

dinsdag 26 oktober 2021

Als laatste van de Voorschotense teams is nu ook de B-ploeg aan de LSB-competitie begonnen. En hoe! Met 6-2 werd Utile Dulci A in eigen huis geklopt. Dat kwam niet zo maar uit de lucht vallen want qua rating lag een winst wel voor de hand, maar je moet het ook nog maar eens doen. Bovendien misten we twee basisspelers, dus opletten blazen bleef het motto.

Onze invallers Jaden en Richard deden echter prima werk. Jaden was zelfs als eerste klaar en bleek duidelijk te sterk voor zijn tegenstander. Met zwart zette hij hem onder druk, verdubbelde de torens op de b-lijn, won een pion, kreeg een fantastisch paard in het centrum van het bord en toen was het graaien maar. Richard leek aanvankelijk minder te staan – stond hij nou echt een stuk achter of kan ik ook al niet meer tellen? – maar na afloop bleek hij wel gewonnen te hebben. En dat is wat op het wedstrijdformulier komt te staan. 2-0 voor onze reserves dus, dat kan niet beter.

Gerts tegenstander offerde een stuk voor iets wat een aanval zou moeten worden. Gert aanvaardde deze bijdrage onder dankzegging en weerlegde de agressie met sterke zetten. Wie krijgt hier nou aanval? Het punt kwam daarna vanzelf. Ruurd had het lastig. Hij verzeilde in een onduidelijk middenspel en in de overgang naar het eindspel had hij zelfs in de problemen kunnen komen als zijn tegenstander het beter had gedaan. Maar dat deed hij niet, waarna Ruurd de rollen omdraaide en in een voordelig eindspel terechtkwam. De slotstelling is wel een plaatje waard.

Bert torste sinds zijn aantreden bij Voorschoten de last dat hij externe wedstrijden maar niet kon winnen. Ook met tegenstanders bij wie dat heel goed zou moeten kunnen. In Voorschoten 3 rekende hij vorige maand eindelijk af met die vloek en nu is de beer los en het hek van de dam. Hij overspeelde zijn tegenstander en kon een meer dan verdiend punt incasseren. Dat deed ook Benjamin. Langzaam aan drukte hij zijn tegenstander naar achter tot die geen kant meer op kon. Zo wint de sterkere speler. De enige vraag was nog: zou zijn telefoon afgaan? Dat was hem namelijk overkomen bij de KNSB-wedstrijd in Voorschoten 2. De telefoon staat uit, is bovendien bijna leeg, en dan gaat zijn alarm af. Een paar dagen geleden ingesteld als wekker, en of je telefoon nu aan of uit staat, rinkelen zal hij. Dan kun je hoog of laag springen, maar telefoongeluid is een nul.

Een droevig verhaal natuurlijk, maar alles kan altijd nog erger. In 2003 werd de jonge Oekraïense topgrootmeester Ponomariov, op dat moment zelfs heersend FIDE wereldkampioen, tijdens een toernooi 20 jaar en van de organisatie kreeg hij als aardigheidje een mobiele telefoon. Dank je wel, dat is aardig, en hij stopte het ding in zijn zak zonder er verder naar te kijken. Toen ging het alarm plotseling af. Pal daarvoor had de FIDE officieel ingesteld dat dat in alle omstandigheden een nul betekende, dus zo ook nu. Protesten haalden niets uit, zelfs geen verhitte. Daarmee werd Ponomariov de eerste grootmeester die slachtoffer werd van deze regel en zelden zal dat zoveel heisa hebben opgeleverd. Laat dit je tot troost zijn Benjamin!

Inmiddels was de Voorschotense winst binnen. Ging het 0-8 worden? Nee, want op het topbord zat ik zelf en ik leid aan een van die zeldzame bijwerkingen van het coronavaccin die maar steeds onder de pet worden gehouden door de hoge heren: sinds mijn tweemaal Pfizer verlies ik alle ratingpotjes terwijl ik daarvoor best wel eens won. Een duidelijker oorzaak en gevolg is er niet dacht ik zo. Na een malle opening – De Gier, decennia geleden ineens even populair – deed ik het allemaal niet zo handig en verloor ten slotte met een kleine combinatie een stuk. Het wachten is nu op een antigif. Misschien dat lavendel snuiven helpt.

Ook Chris verloor, en redelijk overtuigend. Hij was na het halen van zijn griepprik direct doorgereden naar de speelzaal, dus dan weet je het wel: kansloos. Die prik verandert je schaak-dna en klaar ben je. Chris valt niets te verwijten. Maar eens op Facebook gaan lezen waarom Bill Gates ook hier schuldig aan is.

Al met al heeft Voorschoten B met de 6-2 overwinning goede zaken gedaan. Merkwaardig is dat in de laatste afgebroken competitie (van 2019-2020) ons team een van de zwakkeren was en dat de corona ons feitelijk redde van degradatie, nu blijkt er in onze klasse maar één team duidelijk beter dan de rest (Leithen A), heeft AAS B een maar iets hogere gemiddelde rating en alle andere teams een lagere. Er promoveren er twee. Waarom wij niet?

   Utile Dulci A                1603 - Voorschoten B                1738   2 - 6
1. J.J.M. Borst                 1842 - Sander Hilarius              1833   1 - 0
2. A.M. Bakker                  1709 - Gert Both                    1803   0 - 1
3. B.J. van Leur                1758 - Bert Corneth                 1787   0 - 1
4. T.C.M. Spruit                1660 - Chris Gerritsen              1759   1 - 0
5. J.J. Hoogenboom              1610 - Benjamin Brandt              1758   0 - 1
6. J.C. Borst                   1570 - Ruurd de Boer                1731   0 - 1
7. P.P.M. Spruit                1481 - Richard van Offeren          1658   0 - 1
8. W.H.J. van Egmond            1193 - Jaden Birginia               1574   0 - 1

Sander Hilarius


Rosa Ratsma gedeeld 4e op het NK vrouwen

zaterdag 23 oktober 2021

Met een zwaarbevochten zwartoverwinning in de slotronde op Tea Lanchava is Rosa 4e geworden op het NK vrouwen 2021. Met dit punt kwam ze op 50% uit, en zo kon ze ondanks eerdere gemiste kansjes met een goed gevoel afscheid nemen van het toernooi. Anne Haast behaalde 5 uit 7 en werd Nederlands kampioen.
Voor Rosa staat het volgende toernooi binnenkort alweer voor de deur, het EK voor landenteams in Slovenië.

Zie ook de eindstand op de toernooisite.


Cato de Zoeten net onder de 50% op EK Jeugd

donderdag 21 oktober 2021

Cato heeft op het Europees jeugdkampioenschap 4 uit 9 gehaald bij de meisjes onder 18 jaar. Elf Nederlandse jeugdschakers namen op Papendal deel aan dit toernooi, dat in hybride vorm werd gehouden. Online gespeeld, maar met een normaal bord en stukken. Cato begon goed aan het toernooi, maar een drietal nederlagen gooiden roet in het eten. Ze eindigde met 2 overwinningen, goed voor 4 uit 9 en een 20e plaats.

Zie ook de eindstand op chessresults.


Interne ronde 7: uitslagen en stand

donderdag 21 oktober 2021

Er waait waarschijnlijk een ouderwetse griepwind door het land. Een aantal mensen meldden zich af wegens hoesten en proesten en de bijbehorende gedachte dat niet te willen overdragen aan de andere spelers. Zo hoort het ook. Met de Covid nog altijd rond om ons is het verstandig daar serieus rekening mee te houden en de anderen niet onnodig vrees aan te jagen. Gezondheid gaat boven alles. Onder de afzeggers bevond zich ook de wedstijdleider, van wie Ruurd de taken overnam. Dank daarvoor uiteraard.

De speelavond zelf leek een perfect zwart avondje te worden, want de eerste zes partijen eindigden allemaal in 0-1. Hoogst uitzonderlijk. Pas toen gooiden Arno, die iets beter stond, en Henk roet in het eten met een remise en wist Benjamin zelfs te winnen van Frank. De laatste overspeelde aanvankelijk met al zijn pionnen de koningsvleugel van Benjamin, maar hij onderschatte de tegenaanval over de damevleugel: een schijnoffer vol dreigingen overblufte hem. Als Frank zorgvuldiger gespeeld had was het waarschijnlijk wel remise geworden. Maar in de laatste partij, die tussen Ronald en Bert, was de triomf toch weer voor zwart: Bert won in de tijdnoodfase twee pionnen en dat was beslissend.

Volgende week spelen we de eerste ronde van de Piet Houwelingbeker. Van iedereen die zich daarvoor heeft ingeschreven wordt dus verwacht dat hij of zij om 20:00 uur aanwezig zal zijn. Uiteindelijk gaat het daar om de keiharde ratingpunten en daar valt niet mee te marchanderen!

Zie de uitslagen en stand.

Ruurd de Boer / Sander Hilarius


Mees van Osch gedeeld winnaar WLC weekendtoernooi

zondag 17 oktober 2021

Met een fraaie en ongeslagen score van 5 uit 6 is Mees van Osch gedeeld winnaar geworden van het WLC weekendtoernooi in Eindhoven. Zijn toernooi kende een ideale opbouw: 3 overwinningen, een bye op zaterdagavond, nog eens winnen en afsluiten met een rustige remise tegen een grootmeester. De Duitser Dr. Dragos Ciornei en de Belgische GM Alexandre Dgebuadze eindigden samen met Mees bovenaan.

Lees ook het uitgebreide verslag van Herman Grooten op schaaksite.


Interne ronde 6: uitslagen en stand

donderdag 14 oktober 2021

Wegens een lichte overdosis aan schaak en andere drukke besognes ben ik er helaas niet aan toegekomen van de vorige ronde (nummer 5) de uitslagen en stand tijdig op de site door te geven. Vergeef mij, het zal niet meer gebeuren! Tenminste, dat hoop ik dus.

In ronde 6 waren er twee topduels, die van Frank tegen Marcus en Henk tegen Roderick. Dat ging natuurlijk harde strijd opleveren. Maar toen zij nog in het middenspel zaten was er één die al gewonnen had: Evan. Tegenstander Ron kreeg een paardoffer op f7 om zijn oren dat niet helemaal correct was, maar op de manier waarop Ron reageerde weer wel. Dat kostte hem zelfs zijn dame. Alweer de tweede overwinning van Evan, goed hoor.

Nico verloor regelmatig van Arno en Martin Los van Jaden. Chiel tegen Gert eindigde in een remise. Kylian moest na harde strijd zijn koning omleggen tegen Chris. Allemaal partijen waarvan ik overigens van de details maar weinig heb meegekregen. Ruurd klopte in een fraai duel Richard. Hij had een sterk pionnenfront met de zware machinerie erachter, waardoor er van allerlei narigheid dreigde voor Richards koning. Die kon het dan ook niet bolwerken waardoor het punt naar Ruurd ging. Een mooie partij.

Bert en ondergetekende herhaalden enige tijd de Schotse opening die zij in de zomercompetitie ook al op het bord hadden gehad. Bert won een pion maar dat ging ten koste van zoveel compensatie dat hij dat beter achterwege had kunnen laten. Nu ging zijn koning ten onder in een zware aanval. Frank en Marcus speelden, van een afstandje bekeken, een merkwaardige partij. Marcus verkreeg het loperpaar tegen een toren, maar dat ging wel ten koste van twee pionnen waarbij hij ook nog opgezadeld werd met een geïsoleerde dubbelpion. Een moeilijk te beoordelen stelling. Twee lopers zijn natuurlijk monsters in een eindspel, maar vrijpionnen ook. Uiteindelijk bleken geen van beiden vooruitgang te kunnen boeken en werd vreedzaam tot remise besloten.

Nu waren alleen nog Henk en Roderick aan de gang. De laatste had in de opening (met zwart) goede zaken gedaan en veel ruimte veroverd. Hij kwam daardoor duidelijk beter te staan maar dat ook ten uitvoer te brengen kostte beiden veel tijd. Te veel, want de partij eindigde toen Henk door zijn vlag ging. Maar de stelling die toen op het bord stond was al erg moeilijk voor hem en als er al een oplossing was, was die zeker niet te vinden in de paar seconden die hem nog restten.

Volgende week (21 oktober) is het weliswaar herfstvakantie, maar gaat er gewoon gespeeld worden voor ronde 7. Houdt Marcus de leiding? Neemt Henk wraak? Is er een outsider die uithaalt? Kom dat zien en wees erbij!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


De eerste klap is een daalder waard

dinsdag 12 oktober 2021

Na het loslaten van de 1,5 meter-samenleving is het schaakseizoen dan ook eindelijk begonnen. De interne loopt al een paar weken en ook de KNSB-competitie is alweer 2 rondes onderweg. Begin oktober zou dan ook de eerste ronde van de Leidse competitie plaatsvinden. Daarin is Voorschoten A actief, maar wie daarin zouden spelen was lang onduidelijk. De technische commissie werd namelijk opgezadeld met veel “ik-kijk-het-nog-even-aan”-spelers, iets wat niet meer dan logisch is na de Coronapandemie, maar wel voor problemen zorgt bij de teamindeling.
Het was dan ook te verwachten dat ik als teamleider een aantal afzeggingen kon verwachten voor onze eerste wedstrijd uit tegen ASC in Alphen. Dat opeens het halve team niet kon komen, had ik dan weer niet kunnen voorzien. Het deed me weer even denken aan het seizoen 2018/2019 toen 20 verschillende spelers hun opwachting hebben gemaakt in Voorschoten A en het elke ronde smeken om invallers was. Dat ging ditmaal gelukkig een stuk makkelijker. De eerste appjes en mailtjes vlogen eruit en het was meteen 4 maal raak! Jip, Marcus, Carsten en Yannick werden vervangen door Peter, Arthur, Sander en Gert en we konden op dinsdagavond met een compleet team naar Alphen afreizen.

Aldaar was de kleine zaal gereed gemaakt waar we 2 jaar geleden ook het seizoen hebben geopend. Die competitie werd in maart 2020 stilgelegd en dit seizoen is daarom precies hetzelfde speelschema gehandhaafd. Toen wonnen we vrij gemakkelijk met 5,5-2,5 maar was het ratingverschil gemiddeld 100 punten in ons voordeel. Helaas zijn een aantal sterke spelers uit ons team vertrokken waardoor de gemiddelde ratings van beide teams nu een stuk dichter bij elkaar liggen. Op voorhand beloofde het een spannende strijd te worden.

Na ruim een uur spelen waren de meeste borden dan ook nog in evenwicht. Cato was de enige die aanmerkelijk minder stond. Haar tegenstander bouwde een enorme pionnenmuur waarachter de stukken van Cato alleen heen en weer konden gaan. Verder stond Sander erg goed en was inmiddels in het bezit van een kwaliteit. Op de andere 6 borden gingen de houtjes rustig heen en weer.

Na iets meer dan 2 uur was het Igor die als eerste klaar was. Hij manoeuvreerde zijn stukken handig om de witte koning heen en beklemde de tegenstander beetje bij beetje. Vroeg of laat moest het een keer mogelijk worden om door te drukken en het was dan ook wachten op de genadeklap. Die snelle partij zorgde ervoor dat hij ook nog op tijd de trein terug naar Amsterdam kon nemen. Inmiddels waren de situaties op de andere borden meer en meer in ons voordeel gekomen en verliet hij De Bron met vertrouwen in een goede afloop.

Het duurde daarna lang voor er een nieuwe uitslag volgde en op bijna alle borden belandde de klokken onder de 10 minuten. Na 40 zetten komt er geen tijd meer bij en moet er dus worden doorgespeeld op de 30 seconden increment. Een fout is snel gemaakt en dat gebeurde dan ook op het bord naast mij.

Stefan zag kans om een stuk tegen 2 pionnen te winnen in het middenspel en dacht een gunstig eindspel in te gaan. Dat ging lang goed maar een kleine onoplettendheid zorgde ervoor dat hij dat stuk weer kwijtraakte en daardoor direct verloren stond. Opgave was niet meer dan logisch en de tegenstander was zicht- en hoorbaar opgelucht.

Het was Arthur die ons daarna weer op voorsprong zette. Hij hield druk op de tegenstander en had een aantal leuke dreigingen over de g-lijn. Om al die gevaren te berekenen, gebruikte zijn tegenstander heel veel tijd. Toen die bijna op was, waren de complexheden tot zijn spijt nog niet verdwenen en hij verzoop dan ook in het moeras van penningen en aftrekaanvallen.

Dan weer terug naar Cato. Waar het er eerst op leek dat ze onmogelijk meer bewegingsvrijheid zou kunnen verkrijgen, was de pionnenmuur doorbroken en stond ze er zelfs eentje voor. Zo bang geworden van deze ontwikkeling ging haar tegenstander uiteindelijk voor eeuwig schaak en werd de vrede getekend. In de lange analyse na afloop waren de kansen onduidelijk en leek het beide kanten op te kunnen gaan.

Snel door naar bord 1 waar Peter een rustige partij afwerkte tegen de competitieleider. Waar het precies is misgegaan wist hij na afloop zelf ook niet te vertellen, maar door deze knappe overwinning van ASC werd de stand weer gelijkgetrokken (2,5-2,5).

Ikzelf speelde op bord 7 een partij waarin ik al snel het centrum in handen kreeg. In combinatie met het loperpaar ging dat de goede kant op. Helaas begon ook mijn tijd op te raken en met veel stukken op het bord is dat altijd gevaarlijk. Gelukkig zijn opkomende pionnen lastig te stoppen en resulteerde dat in een stukoffer van mijn tegenstander. Daarna vielen de torens de 7e rij binnen en was het wachten tot mijn tegenstander zou opgeven. Dat moest uiteindelijk zijn eigen vlag voor hem doen. In zijn enthousiasme om mij door mijn tijd te laten gaan, tikte zijn eigen klok naar 0 en kon die ook worden ingevuld achter zijn naam.

Dat bracht de tussenstand op 3,5-2,5 in ons voordeel. Ik zag Gert naast mij ook in een lekker eindspel en had in mijn hoofd nog de stelling van Sander. Ergens in het middenspel was de voorsprong namelijk opgelopen naar een volle toren en pion waardoor ik dacht dat het een kwestie van tijd was voor het punt binnen zou komen. Dat dacht Sander zelf ook, maar nadat hij door een stommiteit een stuk weg blunderde, kwamen er geen nuttige zetten meer op het bord. Langzaamaan ging het steeds verder bergafwaarts.

Gelukkig ging het op Gerts bord meer dan prima en hield zijn pion op b3 de witte koning op a1 mooi op zijn plek. Toen de tegenstander zijn dame opeens naar achter haalde, lag de a-lijn open en volgde een simpele mat in 2. Daarmee waren de twee matchpunten binnen en kon Sander ook eindelijk uit zijn lijden verlost worden.

Al met al een leuke wedstrijd waarin we het onszelf onnodig moeilijk maakten. Gelukkig zijn de matchpunten veiliggesteld, want doordat er 3 teams degraderen was dit al meteen een do-or-die wedstrijd. Net zoals 2 jaar geleden hebben we volgende ronde vrij door het oneven aantal deelnemers en zullen we daarna op 9 december thuis aanvangen tegen Oegstgeest. Nog een wedstrijd waarin de punten meer dan belangrijk zijn en waarin er op het scherpst van de snede gestreden zal worden. Omcirkel die dag met rood in uw agenda, we kunnen alle support goed gebruiken!

   ASC A                        1876 - Voorschoten A                1949  3½ - 4½
1. E. Fraikin                   1966 - Peter Wilschut               2244   1 - 0
2. M. van Gils                  1854 - Igor Damen                   2130   0 - 1
3. A. van der Kuijl             1935 - Arthur Maters                2028   0 - 1
4. R. Bartels                   1892 - Cato de Zoeten               1909   ½ - ½
5. A. Kastelijn                 1894 - Sander Hilarius              1833   1 - 0
6. J. Heesen                    1846 - Stefan Vleming               1857   1 - 0
7. D. Roosa                     1838 - Luuk Weidema                 1786   0 - 1
8. N. van Zuylen                1782 - Gert Both                    1803   0 - 1

Luuk Weidema


Het eerste verliest opnieuw

zaterdag 9 oktober 2021

De problemen van het eerste team in de uitwedstrijd tegen HWP Haarlem begonnen al ver voor de wedstrijddag zelf. Twee invallers waren nodig, maar waar halen we die vandaan? Normaal gesproken ga je dan te rade bij Voorschoten 2, maar omdat die een belangrijke degradatiewedstrijd moesten spelen zaten ze daar begrijpelijkerwijs helemaal niet op te wachten. Degradatie, in ronde 2? Ja zeker, dat kan best, als je maar ver genoeg vooruitziet en van zwarte scenario’s uitgaat. Dus werd alleen Bert overgeheveld en moesten de anderen het zelf maar klaren. Gelukkig deden ze dat ook door te winnen, wat betekent dat ze nu het degradatiespook van zich af zich proberen te houden door koploper te zijn in de klasse 3F.

Voor de tweede invalplek zat er daarom niets anders op dan dat de teamleider van het eerste, schrijver van dit verslag, zelf maar op bord 10 ging plaatsnemen. Nu heb ik daarvoor natuurlijk het niveau niet, nooit gehad ook en niets wijst erop dat dat in de toekomst gaat verbeteren, maar je weet maar nooit. Uiteindelijk won de FC Sheriff uit Transnistrië ook uit van Real Madrid en wie weet zou mijn verdediging eveneens uitgroeien tot de held van de middag. Dat deed zij helaas niet, want toen ik op zet 11 twee zetten omdraaide in een scherpe Slavische opening, kwam er gelijk een fikse aanval op mij af. Vroeger kende ik die opening heel goed, maar ja, vroeger was ook alles beter. Toen bekeek ik nog met enige regelmaat de theorie waar de coronatijd mij nu deed vluchten in heilloze blitzpotjes die niks anders opleveren dan pijnlijke vingers door al het geram op de muis.

Dat bracht de stand op 0-2 want de andere invaller, Bert, was mij net te vlug af met zijn opgave. Ook bij hem was de opening geen succes. Hij kwam passief te staan en zag het kwaad steeds erger worden. Natuurlijk waren er hier en daar wel betere zetten geweest maar in grote lijnen kun je toch wel zeggen dat ook hij is opgebracht. Tot zover de bijdragen van de hulptroepen: nul uit twee.

Maar dan Jip. Tegenstander Bart Gijswijt, rating 2365, meldt in zijn verslag op de site van Haarlem: ‘Bart kan eigenlijk niet schaken, alleen komt dat er nog niet erg vaak uit. Deze keer wel.’ Inderdaad hielp hij voornamelijk de opbouw van Jip en kwamen er mysterieuze zetten uit zijn vingers. Jip deed wat hij moest doen en nam de aangeboden kansen gretig aan. Na zo’n 20 zetten was de klus eigenlijk al geklaard, de overige tien werden er voor de vorm aan toegevoegd. Kijk, dat gaf toch weer hoop.

De nederlaag van Cato boorde die helaas weer de grond in. In de opening speelde ze iets te bescheiden waardoor de Haarlemmer het centrum kon pakken, dat ook voor haar had kunnen zijn. Daardoor kwam ze steeds wat minder te staan, kwamen er gevaarlijke jongens op de open lijnen binnenzeilen waaraan ze geleidelijk ten onder ging. Bescheidenheid siert de mens maar brutaliteit scoort beter.

Nog steeds waren er echter kansen op matchpunten. Daarvoor moest Peter niet verliezen, wat niet waarschijnlijk leek, Mees, Jip en Henk winnen, wat wel zou kunnen, en Rosa en David remise spelen, wat vooral bij de laatste nou niet direct het eerste was waar een mens aan zou denken. Maar je moet durven dromen en nooit geschoten is altijd mis. We mochten zelfs ergens nog een halfje laten liggen om in elk geval één matchpunt mee naar huis te nemen.

Jammer was dat Rosa direct met dat laatste begon op een wel hoogst dramatische manier.

Eindeloos waren beide partijen bezig geweest de stukken heen en weer te schuiven om te kijken of er ergens een gaatje viel te boren. Niet dus. De stelling is nog steeds 0.00 en zou dat gebleven zijn als Rosa niet op de verschrikkelijke gedachte was gekomen hier 49 Pf7 met een heleboel vraagtekens te spelen (in plaats van bijvoorbeeld Kg3 of Kh3). Want na … Pf5+ kon ze opgeven: 50 Kh3 Dh1+ 51 Dh2 Df3+ en kassa. Droevenis alom.

Aan het bord van David gebeurde daarentegen een wonder. In het middenspel deed hij het niet zo handig waardoor hij volstrekt verloren kwam te staan. Stockfish beoordeelt zijn stelling een tiental zetten lang tussen de -4 en -12 maar steeds bleef hij met zijn tanden aan dat ene grassprietje hangen dat verhinderde dat hij te pletter viel in het peilloze niets. Uiteindelijk resulteerde dat in bijgaande stelling.

Wit heeft legio directe winsten laten liggen en de enige hoop van David was uiteraard een eeuwig schaak, maar dat is dagdromerij. Het beste plan is de witte dame via schaakjes op e5 te zetten, waar zij alle zwarte velden beheerst, en met de koning zonodig terug te lopen naar f1. Uiteindelijk raken de schaakjes dan op. In plaats daarvan, ongetwijfeld moe van de gedachte waarom hij nog steeds niet had gewonnen, speelde wit evenwel 65 c7?, waarna … Dxg2+ wel eeuwig schaak is. Wij weten allen hoe dat voelt. Er is een hoop ellende op de wereld als je er oog voor hebt.

Mees stond op het topbord van start af aan iets beter. Er kwamen onconventionele zetten op het bord, maar tussen voordeel hebben en winnen gaapt doorgaans een groot gat waarover slechts een smalle brug gaat. Zo ook nu.

Wit wint de pion op g6. Maar hoe die te pakken? Mees deed dat met 27 Dxg6 wat na Dxg6 28 Pxg6 Lg5 29 Pf8 Th5 30 Pe6+ weliswaar nog steeds een mooie stelling geeft, maar helaas net niet voldoende voor meer dan een half punt. Het kansrijkst was geweest 27 Pxg6 Lxg3 28 fxg3 Kd7 29 d5 c5 30 Db3 Kc7 31 Pf4 waarna hij wel erg dicht bij de overwinning komt.

Ook Igor had lang het beste van het spel zonder dat dat voldoende bleek voor de overwinning. Maar op één moment had hij wel kunnen toeslaan.

Zijn tegenstander had als laatste zet 33 … Dc3 gespeeld, een listigheidje om wat materiaal te kunnen ruilen. Maar wel zo lek als een mandje. Igor had nu met 34 Tf7! de partij in één klap naar zich toe kunnen trekken, want na … Txf7 35 Dxf7 Dg3 36 Tc7 Df4+ 37 Dxf4 exf4 komt hij in een simpel gewonnen eindspel terecht met pluspion en de andere pionnen op de nominatie om ook geslagen te gaan worden. Maar Igor speelde 34 Kg1 en dat leidde tot remise, niet dan nadat beide heren vijf maal dezelfde stelling op het bord hadden gekregen overigens.

Toen resten alleen nog de partijen van Peter en Henk. Inmiddels was de stand 5,5-2,5 in Haarlems voordeel, dus de matchpunten waren al vergeven. Maar voor de kijkers boden ze allebei volop spektakel. Wat bijvoorbeeld van deze stelling te denken?

Peter (zwart) staat dik verloren. Het simpele vorkje 30 Pb5 was meer dan genoeg geweest voor de overwinning. Omdat ik me niet kan voorstellen dat wit dat niet gezien heeft neem ik aan dat hij dacht het nog sneller te kunnen uitmaken waardoor hij 30 Txc5 deed. Nu staat zwart na … Ta8 31 Pf5 Txe4 32 Txe4 Pxe4 ineens niet twee pionnen meer achter maar eentje. Dat komt heel dicht bij remise en dat werd het dan ook.

Ook bij Henk wisselden de kansen net zo snel als de koersen van de bitcoin. Na zet 29 staat het bijvoorbeeld zo:

Henk staat een kwaliteit en een pion voor en dat zou toch ruim voldoende moeten zijn voor het volle punt. Hij speelt nu 30 Ld1, uiteraard met het idee de loper op f3 te krijgen en daarmee de angel uit de zwarte stelling te halen. Er zit evenwel iets veel directers in: 30 d5! Txd5 31 Txd5 Dxd5 32 Td1 Dc6 33 Td6 en nu kun je nauwelijks meer met droge ogen naar de zwarte stelling kijken. Meest krachtdadig is 33 g4 fxg4 34 fxg5 hxg5 35 Df6 waarna het zicht op het bord ernstig belemmerd wordt door de rook die van de zwarte puinhopen opstijgt. Maar Henk speelde géén d5 en toen ging het ineens verschrikkelijk mis. We verschuiven de tijd naar 20 zetten later.

Zwart aan zet, wat is er allemaal gebeurd? Het is uit, maar nu wint zwart. Want na 53 … Db6+ 54 Dd4 Pxf4! 55 Dxb6 is Ph3 niet alleen schaak, maar ook behoorlijk mat. Maar de zwartspeler deed géén Db6+ maar 53 … Ld5, ook nog helemaal niet verkeerd, 54 Lxg4, interessante bluf en nu zou je denken gewoon … Lxc4 met torenwinst. Niet dus: … Da7 55 Td4 en alles staat weer netjes gedekt. Henk behield zijn kwaliteit en won. Het lijkt me duidelijk, de thuisblijvers hadden deze zaterdagmiddag ongelijk. Waar zie je nog zoveel spanning en sensatie op de velden zonder dat de bierglazen je om de oren vliegen?

Zo werd de uitslag 6-4 voor Haarlem. Terecht. De verknoeide winsten werden eerlijk over beide partijen verdeeld zodat niemand wat te mopperen heeft. Toch mogen we niet ontevreden zijn. Het verschil werd gemaakt op de onderste borden en daar zaten onze invallers. De vaste krachten hielden het gewoon op 4-4 en dat is niet verkeerd. De volgende wedstrijd is thuis tegen Wageningen en daar moet het dan echt gaan gebeuren. Nou wij boys and girls!

    HWP Haarlem                  2239 - Voorschoten 1                2109   6 - 4
1.  Jaap de Jager                2421 - Mees van Osch                2308   ½ - ½
2.  Babak Tondivar               2317 - Peter Wilschut               2244   ½ - ½
3.  Rob Duijn                    2228 - Rosa Ratsma                  2285   1 - 0
4.  Bart Gijswijt                2365 - Jip Damen                    2228   0 - 1
5.  Richard Duijn                2228 - Igor Damen                   2130   ½ - ½
6.  Collin Boelhouwer            2156 - Bert Houweling               1996   1 - 0
7.  Pieter de Jager              2153 - Henk Schouten                2067   0 - 1
8.  Indra Polak                  2220 - David Jongste                2085   ½ - ½
9.  Jan-Willem van Prooijen      2174 - Cato de Zoeten               1909   1 - 0
10. Max Kerkvliet                2131 - Sander Hilarius              1833   1 - 0

Sander Hilarius


Geslaagde obstacle run voor Voorschoten 2

zaterdag 9 oktober 2021

Wie aan schaken in teamverband doet, dient multifunctioneel te zijn. Op een zaterdagmiddag volkomen ontspannen achter een bord plaatsnemen om louter het edele schaakspel te eren kunnen maar weinig mensen. Het resultaat van de partij beïnvloedt soms de rest van onze middag én avond. Je baalt van gemiste kansen en soms heb je jezelf er niet alleen mee, maar ook nog eens je teamgenoten. We kunnen ons troosten met de gedachte dat in een nieuwe partij alles weer anders kan zijn. Veel dingen blijven echter bij het oude. Ga ik me wel of niet voorbereiden. Vooruit even de bloementjes buitenzetten moet kunnen, de volgende morgen gewoon een goede bak koffie nemen en wakker worden achter het bord. Op de wedstrijddag er achter komen dat de tijd sneller tikt en een deel van de weg opengebroken is. En dat terwijl je de teamleider bent en het goede voorbeeld dient te geven. Het kan ons allemaal overkomen, maar ach wat maken we ons soms onnodig druk. Eenmaal achter het bord telt maar één ding; een mooie pot spelen.

In de 2e speelronde was LSG 4 onze tegenstander, een geroutineerd team dat tegen ons niet op volle kracht kon aantreden. De eerste meevaller voor ons, want ook wij moesten onze reservebank aanspreken. Carsten was niet helemaal bij de les tegen Adinda en voerde al snel een ongelijke strijd met een bekende afloop. Stemmen op de gang beweren dat hij ’s nachts het spelershotel is uitgeklommen om de dorst te lessen. Het zal wel aan de coach liggen, onder Van Gaal zou dit nooit gebeuren. De 1-0 achterstand werd rap verdubbeld toen de telefoon die Benjamin keurig naast zijn bord had gelegd een valse noot ten gehore bracht. De scheidsrechter van dienst was onverbiddelijk, een telefoongeluid is een nul. Zuur, maar na het zuur komt het zoet … dus even slikken en doorgaan Benjamin!

Verder uitlopen deed LSG niet, Hans was vlot op stoom gekomen en overrompelde zijn tegenstander. Het ‘enige smetje’ was dat de partij één zet te lang duurde voor een miniatuur. Het verschil werd echter opnieuw twee goals in ons nadeel. Gert werd overvallen door een opmars over de a-lijn en kon zijn manschappen niet tijdig hergroeperen. De vrijpion die ontstond bleek niet te stoppen. Bij Marcus zag het er intussen wel goed uit. Hij schaduwde de dame van zijn tegenstander en wist zo een koningsaanval te smoren. Daarna was het kinderspel. Helemaal terug in de wedstrijd waren we toen de tegenstander van Gerben aan het combineren sloeg. Een welkom punt, dat niet geheel in de lijn der verwachting lag. De glimlach van Gerben verraadde veel.

De stemming werd helemaal opperbest toen Luuk met zijn dame en paard bij de zwarte koning op bezoek ging. Aan mij de schone taak om het team de volle buit te bezorgen. Het remiseaanbod werd geaccepteerd door Folkert die doorspelen niet verantwoord vond. Althans het spelen op winst in een voor mij gunstig (loper tegen paard, met pionnen op beide vleugels) eindspel. En zo heeft Voorschoten 2 na twee wedstrijden nog de volle buit. Een teletekstmomentje, want de verwachting is dat we spoedig weer op aarde zullen landen met beide voeten.

   LSG 4                        1842 - Voorschoten 2                1874  3½ - 4½
1. Folkert-Jan Geertsma         1891 - Roderick van Kempen          2036   ½ - ½
2. Henk van der Scheer          1888 - Marcus Driessen              2025   0 - 1
3. Bart van den Bosse           1824 - Luuk Weidema                 1786   0 - 1
4. Rick Derksen                 1843 - Gerben van der Hoeven        2043   0 - 1
5. Ruud Dobbelaar               1764 - Gert Both                    1803   1 - 0
6. Daan Binnendijk              1819 - Benjamin Brandt              1758   1 - 0
7. Jaap Beetstra                1693 - Hans Lindeboom               1883   0 - 1
8. Adinda Serdijn               2016 - Carsten van der Hoeven       1661   1 - 0

Roderick van Kempen


Onnodige nederlaag voor Voorschoten 3

zaterdag 9 oktober 2021

Omdat we onze eerste twee bordspelers, Hans en Gert, moesten afstaan aan Voorschoten 2 konden we niet op volle oorlogssterkte aantreden tegen Schaakmat Westland 2, dat gemiddeld ruim 100 ratingpunten meer had. Twee jaar terug verrasten we hen nog met een 5½-2½ winst.

Toen al snel bij Matthijs de dames en enkele stukken van het bord verdwenen waren resteerde een stelling waar beide spelers weinig vreugde aan konden beleven, derhalve remise. Al vroeg in zijn partij dwong Tristan met Da4+ het witte paard terug naar c3, maar wit zag kennelijk iets anders en speelde onbegrijpelijk b4 en gaf zijn paard cadeau. Met e4 had hij een stuk kunnen terugwinnen, echter hij speelde Ld4 waarna Tristan zijn dame in veiligheid bracht. Hoewel er nog lang werd nagedacht en weinig gezet, kwam het zwarte punt niet meer in gevaar.

Door een te vroeg uitgevoerde rokade verloor Chris op de 12de zet al een stuk, waarna hij feitelijk geen kans meer kreeg op enige vorm van compensatie. Na ruiling van de dames en de stukken bracht de extra loper voor zwart de winst. (1½-1½)
Tot en met zet 16 was de stelling min of meer gelijk op Ronalds bord. Weliswaar concentreerde zwart na zijn lange rokade zijn peilen op Ronalds koningsvleugel, maar alles leek verdedigbaar. Toen kwam zijn fatale 17. Pxe5 waarmee juist de blokkade verdween voor de zwarte dame, een zet met vergaande gevolgen, terwijl Ph4 zo voor de hand lag. Feitelijk was de strijd gestreden.
Van Jelle’s pot is de clue mij ontgaan. Hij leek zijn zaakjes redelijk onder controle te hebben en in het middenspel zelfs het initiatief te nemen. Zijn opponent vertelde na afloop dat Jelle zelfs gewonnen stond, maar uiteindelijk door een misrekening verloor. Heel spijtig! (1½-3½)

Toen werd er nog op drie borden gespeeld met duidelijke winstkansen voor ons. Ons jongste talent, Thomas, speelde heel rustig en vol zelfvertrouwen aan bord 8 zijn spelletje. Alles verdween van het bord totdat ieder nog 7 pionnen en twee stukken had. Thomas manoeuvreerde zo handig dat zijn tegenstander verdwaalde in het pionnenbos en een pion verloor. Netjes werd de voorsprong verzilverd.

Ondertussen speelde ik aan bord 1 een puike partij tegen hun enige invaller, met, zo zag ik thuis, rating 1891. Vooral na zet 7. … Pxd4 begon ik te dromen van een snelle winst. Bezie het diagram:

Daarna heb ik tot mijn 36ste zet min of meer gewonnen gestaan. Op die beslissende zet miste ik mat in 8, bemerkte ik thuis!! De lezer ziet dat natuurlijk direct, zie diagram:

Ik speelde Kf7 en 4 zetten later blunderde ik een toren weg: wat een desillusie! Naast mij speelde Bert een strategische partij. Rond zijn 34ste zet kreeg hij duidelijk voordeel. Na dameruil kon hij de pion op de a-lijn winnen en de twee vrijpionnen aldaar laten oprukken tot de 6de en 7de rij waarna een torenoffer op zwarts enige dreiging, een pion op f3, het pleit beslechtte. Bert in de 7de hemel want dit was zijn eerste winstpartij voor Voorschoten in een externe partij in 3 jaar!

Om diverse redenen dus een onnodige nederlaag!

De tweede ronde op 6 november spelen we ook thuis tegen favoriet LSG 6.

   Voorschoten 3                1606 - Schaakmat Westland 2         1711  3½ - 4½
1. Ruurd de Boer                1731 - Johan Voorberg               1891   0 - 1
2. Bert Corneth                 1787 - Rob van Lom                  1831   1 - 0
3. Chris Gerritsen              1759 - Johan ’t Hart                1877   0 - 1
4. Ronald van Vleuten           1672 - Karg Brunner                 1813   0 - 1
5. Jelle Zoet                   1605 - Dirk van Nieuwkerk           1700   0 - 1
6. Matthijs van Borren          1597 - Jeffrey Hofland              1612   ½ - ½
7. Tristan Maas                 1464 - Marcel Dijkshoorn            1513   1 - 0
8. Thomas Dijkhuijsen           1234 - Theo van der Pol             1447   1 - 0

Ruurd de Boer


Interne ronde 4: uitslagen

donderdag 30 september 2021

Omdat uw verslaggever in deze ronde zelf met iets ingewikkelds bezig was, heeft hij weinig van de andere partijen meegekregen. Daarom maar een kort verslag. Ondergetekende verloor van Marcus na een wilde partij waarin de computer voortdurend heel andere dingen doet dan in de werkelijkheid gebeurde. Rekenen blijft moeilijk. Daarmee is Marcus nog steeds lijstaanvoerder.

Henk en Frank hielden elkaar in evenwicht en dat geldt ook voor Arno en Bert. Ruurd won Chiel, maar daar zag het er aanvankelijk helemaal niet naar uit. Ergens is daar dus iets goed misgegaan. Overtuigende zeges waren er wel voor Cato tegen Kylian en Gert tegen Chris. Of dat ook het geval was bij Jelle tegen Richard kan ik helaas niet meegeven, maar de laatste won wel.

Voor Benjamin was eigenlijk een andere tegenstander gepland maar omdat die niet verscheen, kwam hij tegenover Ron te staan. Dat zijn verschillende niveaus en Benjamin won ‘dus’. Hoewel winnen overigens nooit vanzelf gaat. Uiteindelijk is de beginstand behoorlijk gelijk. Teun ten slotte hoorde ik mopperen dat er natuurlijk niks aan de hand was geweest als hij gewoon dit had gedaan. Maar ‘dit’ deed hij dus blijkbaar niet en toen hij verloor hij van Nico. Volgende keer wel doen dus.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


MMS gaat verder...

maandag 27 september 2021

... waar het vorig jaar maart abrupt moest ophouden vanwege corona. De competitie genaamd 2020-1 is hervat met ronde 9. Wat meer mensen wisten de weg naar de Boschbloem te vinden, waaronder ook weer een nieuwe schaker, Martien welkom.
Het meest wennen was het voor Gijs Kerkvliet en Wim Souhoka, die toch al anderhalf jaar geen 3-dimensionaal schaakbord meer hadden gezien; bij Gijs ging dat goed, Wim zag helaas een aanval op zijn dame over het hoofd.
Om het heuglijke feit van het einde van de maatregelen te vieren had ik wat lekkers gebakken en deelde ik cadeautjes uit. Symon kreeg een trofee voor zijn winst in de coronacompetitie. Ruurd werd getroost omdat hij op vakantie moest en daardoor niet meer kon winnen (hij nam vandaag wraak door van Symon te winnen). Daarnaast zijn Nico, Leen en Stanley in het zonnetje gezet. Waarna Teun míj verraste met een bloemetje. Er werd vervolgens flink gestreden aan alle borden, wat weer mooie partijen opleverde.

Zie de uitslagen en stand.

Christine van der Ven


Interne ronde 3: uitslagen

donderdag 23 september 2021

Maar liefst 20 spelers zagen we achter de borden in ronde 3. Het begint er op te lijken dat de pre-coronatijden weer terugkomen. Het was nog even wennen met zovelen – hoe moesten we bijvoorbeeld de tafels neerzetten – maar nog steeds blijkt ieder koppel gewoon over zijn of haar eigen tafel te kunnen beschikken zodat we ook nog onderling de 1,5 meter afstand konden bewaren, al is dat laatste gebod door de overheid ingetrokken. Binnenkort zien we vast weer het van ‘vroeger’ vertrouwde aantal van 25 à 30 deelnemers De Werf vullen.

Hoe meer mensen er meedoen, hoe relatief minder groot de onderlinge verschillen worden. We zagen dan ook dat er op veel borden lang en hard gevochten werd. Het topduel was dat tussen Marcus en Henk. Als ik het enigszins goed heb kunnen volgen zijn daar de remisegrenzen nooit overschreden al was het wel Marcus die een beter eindspel probeerde te winnen. Lang werd er naderhand geanalyseerd, maar de computer zal toch moeten uitwijzen of winst er nu in heeft gezeten of niet. Waarschijnlijk niet – maar wat weet ik er nu helemaal van.

Jelle en Ron speelden een onderhoudende partij die door Jelle werd gewonnen en hetzelfde geldt voor Ronald die Spartak versloeg. Laatstgenoemde deed voor het eerst weer mee sinds het erop leek dat de familie definitief huiswaarts zou keren, wat gelukkig in elk geval dit seizoen niet meer gaat gebeuren. Fijn voor hen en voor ons. Raffi vierde dat met een kansloze nederlaag tegen Kylian. Op de vraag of de nederlaag misschien kwam door een slechte zet – inderdaad een open deur – vertelde Raffi dat het een heleboel slechte zetten waren geweest. Je moet het dan maar zo zien dat je beter al je rotzetten in één partij kunt spelen dan ze verspreiden over alle volgende.

Martin (Dijkhuijsen) stond lang beter tegen Chiel die het dan ook moeilijk had om op te been te blijven. Maar helaas voor hem bracht dat niet de overwinning omdat er uiteindelijk toch een foute zet aan Martins vingers ontglipte. Een van de moeilijkste onderdelen van het schaken is wel dat je altijd je concentratie moet zien te bewaren, hoe lang de partij ook duurt. De tijd en de bijbehorende ervaring zal Martin hier ongetwijfeld bij gaan helpen.

Bij Roderick tegen Christine leek er een sensatie op komst. Christine stond torenhoog gewonnen toen Roderick niet zat op te letten, ze kon zelfs aan de twee torens plus loper die zij voor stond tegen een dame nog een extra kwaliteit toevoegen, maar dat deed ze niet. In het opportunistisch gerommel wat daarna gebeurde raakte ze steeds meer de draad kwijt en uiteindelijk won Roderick toch. Alsof Feijenoord de Rijnsburgse Boys verslaat doordat die laatsten de bal vlak voor tijd in eigen goal knallen.

Op vier borden was toen nog een heftige strijd aan de gang: Cato tegen Bert, Gert tegen Arno, Nico tegen Sander en Ruurd tegen Benjamin. Bert leek aanvankelijk het beste van het spel te hebben maar in de loop van de partij draaide dat wat om, Cato kreeg meer ruimte, probeerde daar voordeel mee te krijgen, maar dat lukte niet. Remise was dus het resultaat. Van Gert tegen Arno kan ik niks beters vertellen dan dat het me een ingewikkeld gevecht leek waarvan het me niet duidelijk was wie er nou ging winnen. Dat was een terecht inzicht want ze wonnen geen van beiden, zodat ook hier de punten werden gedeeld.

Ondergetekende had het ook niet makkelijk om tegen Nico enig voordeel te verwerven. Dat lukte, maar pas toen Nico in het eindspel onnodig een pion verloor kwam er tekening in de strijd en kon ik het punt binnenhalen. Nico uit, altijd lastig. Toen was alleen Ruurd nog bezig om wraak te nemen voor de nederlaag die hij onlangs in de zomercompetitie had geleden tegen Benjamin. Ook daar was de strijd heftig. Helaas kan ik niet melden of een van beiden ergens iets heeft laten liggen, wel dat uiteindelijk toch de vrede werd getekend. Remise dus.

Op naar ronde 4, kom allemaal!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Symon wint maandagcoronacompetitie

maandag 20 september 2021

Eindelijk, eindelijk, kunnen we afscheid nemen van de coronacompetitie. Hij duurde maar liefst 31 ronden, gespeeld over anderhalf jaar. Zo'n 35 mensen hebben zo af en toe een potje geschaakt. Het was heel spannend aan de top, maar Ruurd is al een paar weken op vakantie, waardoor Symon eigenlijk vrij spel had. Bert Corneth deed nog moeite hem in te halen, maar daarvoor duurde de competitie dan weer net niet lang genoeg.

Vanaf volgende week kan iedereen weer komen aanschuiven en kunnen de tafels weer naast elkaar, in plaats van ongezellig mijlenver uit elkaar. Er staan al wat nieuwe mensen te trappelen om ook houtjes te komen schuiven bij de gezelligste club van Nederland. Ik kan in ieder geval bijna niet wachten tot het nieuwe oude normaal. Er wordt vanaf volgende week doorgespeeld aan competitie 2020-1, waarvan 8 ronden gespeeld zijn begin vorig jaar en Gert Both nog ongeslagen bovenaan staat.

Voor nu in ieder geval gefeliciteerd, Symon!

Zie de uitslagen en eindstand.

Christine van der Ven


Forse nederlaag van het eerste

zaterdag 18 september 2021

Ons eerste is de KNSB-competitie gestart met een flinke nederlaag van 2,5–7,5 tegen De Waagtoren uit Alkmaar. Dat team kan bogen op ongeveer dezelfde gemiddelde rating zodat je het resultaat gerust teleurstellend kunt noemen. Wat ging er mis? Een heleboel. Vooral ontbrak het aan accuratesse en dat is natuurlijk niet zo gek na dat anderhalve jaar van haast complete stilstand in het bordschaak. Gelukkig maar dat we weten dat het daarom de volgende ronden een stuk beter zal gaan zodat we ons daarover in elk geval geen zorgen hoeven te maken.

Het begon nog wel zo goed. Peter was op de speeldag zelf verhinderd en daarom werd De Waagtoren gevraagd of ze bereid waren een partij vooruit te spelen, en dat waren ze. Dat is heel attent en onze dank daarvoor natuurlijk. Peter, die achteraf liet weten na al die tijd zo’n echte partij weer een hele ervaring te vinden, zette met wit de zaken voorzichtig op met een ongeveer gelijke stelling tot gevolg – tot zijn tegenstander zich liet verleiden tot een iets te optimistische actie.

De laatste zet van zwart was 27 … Tb8-b3 geweest en dat ziet er op het eerste gezicht logisch uit, maar dat is het niet. Na 28 Pg5 duiken er voor Peters witte stukken plots gevaarlijke aanvalsplannen op via bijvoorbeeld Txf8 gevolgd door Df2+. Dus trok zwart zich schielijk terug, 28 … Tb3–Tb8. Tevergeefs, want na 29 Tf6 Tbe8 30 Taf1 Dd8 31 Pf7 was het al gedaan. Vier zetten later stond zwart mat. Zo snel kan het gaan.

Rosa speelde op het eerste bord en daar kiepte de stelling net zo rap, maar helaas wel de andere kant op.

Zwart (Rosa) dacht hier ruim een half uur na waarin vele zetten de revue passeerden. Een daarvan was 16 … Le7, dat het beste was geweest, maar Rosa besloot tot 16 … Da5 en dat is geen goede. 17 Pxc4 Pxc4 18 Lxc4 Lxc4 19 bxc4 Da4 (om f6 te dekken) 20 Td3. Nu is de zwarte koningsstelling onherstelbaar beschadigd. Er dreigt een naar schaak over de open b-lijn en pion c6 is veel meer een zwaar zorgenkind dan dat hij bescherming biedt. De nederlaag kwam dan ook hier snel. Heel merkwaardig is dat op Rosa’s notatieformulier niet het gespeelde 16 … Da5 staat genoteerd maar het veel sterkere 16 … Dd5, een zet die zij in haar lange denktijd zegt geen seconde overwogen te hebben. Wat is hier misgegaan tussen lichaam en geest?

Bij Noud zwiepte de stelling voortdurend heen en weer tussen iets beter en iets slechter, zonder dat er fundamentele potten werden gebroken. Dat was wel het geval toen de Waagtoren-man met zwart in het eindspel niet zorgvuldig handelde.

Cruciaal in deze stelling is dat zwart druk houdt op c3, en dat kan met 25 … f4. Maar hij speelde 25 … Te4 waarna wit snel de overhand krijgt: 26 Tb1 La3 27. Lxc7 Kf7 28 Le5 a5 29 Tb7+ Kf8 30 Lxg7+. Dat liet Noud zich niet meer ontglippen. Voorschoten stond met 2–1 voor, maar heel erg reden tot juichen was er niet, want er waren hier en daar al donkere wolken verschenen boven een aantal Voorschotense borden.

Zoals bij David bijvoorbeeld. Met de witte kleuren kwam hij al op zet zeven met een positionele miskleun waarmee hij zichzelf gelijk in de problemen bracht. Op zet 10 was de partij in hogere zin eigenlijk al beslist. En dat met wit… Er vervolgde nog wel een rommelige fase, maar aan de verwachte uitslag hielp dat niet. Hij verloor, en 2–2.

Mees trof een tegenstander die zich goed op hem had voorbereid. En ook op anderen waarschijnlijk want hij kon tevoren natuurlijk niet weten wie hij op bord 3 zou treffen. Die voorbereiding betaalde zich uit. Mees liep al snel achter de feiten aan en had moeite zijn spullen bij elkaar te houden. Kleine foutjes kunnen dan al fatale gevolgen hebben en dat was ook nu zo. Plotseling kwam er zware druk op zijn koningsstelling en daar ging hij aan ten onder. Een terechte nederlaag dus.

Cato debuteerde in het eerste team en dus ook in de eerste klasse KNSB. En hoe! Ze speelde met zwart een prima partij waarin op zeker moment de bijgaande stelling op het bord verscheen.

Heel uitnodigend is nu 20 … Txf2! 21 Kxf2 Dxe3 22 Kg3. Maar hoe nu verder? 22 … Pf6 blijkt de enige winnende zet. Op 23 Dc4 komt … Td4 24 Dxd4 Dxd4 en op 23 Tfe1 Pxg4 24 Txe3 Pxe3, in beide gevallen met winnend voordeel. Cato durfde het evenwel niet aan en speelde 20 … Pf6 waarna ze weliswaar mooi bleef staan maar de winst niet meer kon vinden, al had een wat actievere koningswandel die later misschien wel kunnen opleveren. Desalniettemin een mooi debuut.

Jip (wit) stond gelijk toen hij vrijwillig een mooie loper ruilde waarmee hij zijn tegenstander het loperpaar schonk en zichzelf een geïsoleerde dubbelpion. Zo heeft Euwe het niet opgeschreven. Maar dat had nog niet fataal hoeven zijn want wat er uiteindelijk resteerde was nog steeds remise.

Hier had 43 b4 de stelling volkomen gelijk gehouden: … axb4 44 Te4 en alle problemen zijn voorbij. Maar Jip speelde 43 Te4? En dat verloor na … Td5 44 Te3 Tb5 45 Kg3 e5 46 fxe5 Txe5 47 Td3 Ke4, al kwam er hierna nog een optie om met remise weg te kunnen komen. Duidelijk nog niet scherp genoeg dus.

Maar dan Igor. Die had met zwart een wat merkwaardige partij die begon als Schots, overging naar een voor wit dubieuze variant van het Spaans met een tempo minder, waarna het zwarte voordeel werd ingeruild voor flink nadeel, maar toch weer voordeel werd toen wit niet goed voortzette. Typisch een remisepartij dus zou je denken, en dat bood de Alkmaarder dan ook aan. Omdat er op dat moment nog een piepklein kansje was dat Voorschoten met 5–5 kon ontsnappen, weigerde Igor dat en kreeg warempel nog een winstmogelijkheid ook – die hij niet benutte. De lezer begrijpt het al: de thuisblijvers hadden ongelijk. Uiteindelijk verscheen er deze stelling op het bord.

46 … Pd5?? Stap 3: de vork. Igor zag zelf direct wat voor verschrikkelijks hij had gedaan en gaf op zonder de uitvoering van het vonnis af te wachten. Elk mens heeft zijn grens.

Daarmee was de stand opgelopen naar 2,5–5,5 en waren de matchpunten dus uit het zicht. Restten nog de partijen van Henk en Gerben. Henk speelde tegen Midas. Midas? Onze Midas? Ja zeker, die heeft dit seizoen de moederschoot verlaten en komt nu uit voor De Waagtoren. Ach ja, ooit verlaten de vogels het nest. Wat niet wegneemt dat hij met wit geen enkel voordeel uit de opening wist te halen en dat het eerder Henk was die aan het stuur zat. Tot die merkwaardigerwijs zelf de stelling ging openbreken waarmee juist Midas voordeel kreeg. Die liet dat buitenkansje zich niet ontglippen en langzaam schoof hij naar de winst. Jammer, en ook niet nodig.

Toen restte alleen nog Gerben. Die speelt een soort onorthodox schaak waarvoor jeugdleiders hun pupillen waarschuwen. Ditmaal kwam hij in een Siciliaanse zijvariant met 7 g4. Nu speelt iedere witspeler tegenwoordig in zo’n beetje elke opening al vlot g4, maar in deze stelling was hij toch echt de eerste mens op aarde die dat deed. Het was dan ook niet goed. Desalniettemin wist hij telkens nog net zijn scheepje niet te laten zinken tot het volgende gebeurde.

Gerben zat in flinke tijdnood en waar 33 Pc4 een volstrekt gelijke stelling oplevert, kwam hij op de onzalige gedachte hier 33 Lxb4?? te spelen. Als ervaringsdeskundige vermoed ik te weten welke gedachten hem hebben overrompeld: hij ziet het niet, ik win een pion, ik ga hem vorken! Om na … Lxb4 te zien dat 34 Pc6+ niet direct een optie is. Weg partij. Van die dingen ja, er zijn mensen die voor minder de koning aan de wilgen hangen.

Zo werd het dus 2,5–7,5. Een dikke nederlaag, geflatteerd, en ik zou graag zeggen dat het voor hetzelfde geld andersom was geweest, maar dan zou ik de waarheid wel heel erg geweld aan moet doen. Nu worden er op de wereld veel waarheden met geweld opgelost maar hier komt dat toch niet van pas. Gewoon te veel slordigheden, te weinig scherpte en dan krijg je dit soort dingen. Maar niet getreurd. Parijs is nog ver en bovendien gaan we daar helemaal niet heen want we moeten eerst naar Haarlem. En daar begint de victorie. Niet in Alkmaar, zoals die van De Waagtoren vast denken

    Voorschoten 1                2157 - De Waagtoren 1               2166  2½ - 7½
1.  Rosa Ratsma                  2292 - Yong Hoon de Rover           2333   0 - 1
2.  Noud Lentjes                 2266 - Frank Agter                  2211   1 - 0
3.  Mees van Osch                2315 - Frank van Tellingen          2299   0 - 1
4.  Jip Damen                    2240 - Jeroen Smorenberg            2103   0 - 1
5.  Henk Schouten                2075 - Midas Ratsma                 2206   0 - 1
6.  David Jongste                2036 - Maaike Keetman               2171   0 - 1
7.  Igor Damen                   2143 - Rob Konijn                   2107   0 - 1
8.  Peter Wilschut               2239 - Jos Vlaming                  2079   1 - 0
9.  Cato de Zoeten               1909 - Michael van Liempt           2126   ½ - ½
10. Gerben van der Hoeven        2057 - Daan Geerke                  2021   0 - 1

Sander Hilarius


We zijn erbij én dat is pri-i-ma!

zaterdag 18 september 2021

We konden zaterdag 18 september onze lol weer op achter het schaakbord. Althans voor de meeste Voorschotenaren, voor onze Delftse bezoekers waren de druiven zuur. Die zullen ongetwijfeld niet de lol inzien van het pakslaag waar ze op getrakteerd werden. Als laatste der Mohikanen probeerde de tegenstander van Luuk om de stand wat draaglijker te maken, maar Luuk liet deze vette vis niet ontsnappen. Hij bracht ons puntentotaal op 6,5! Wat een luxe! Het publiek stond op de banken, de confetti vloog door de speelzaal. Correctie, van enige blijdschap was zeker sprake maar van deze uitbundigheid is niks waar.

Met het spelersmateriaal dat deze playing teamcaptain tot zijn beschikking heeft wordt Europees overwinteren heel lastig, dat weet de directie ook. Deze punten veranderen niks aan onze doelstelling: Een gezellig seizoen beleven met de blik op oneindig. Dit keer mocht Gerben meedoen met de échte kanonnen in de 1e klasse en de verwachting is dat we nog met enige regelmaat een beroep op onze sterke bank moeten doen. Zo ook bij onze seizoen ouverture. Hans hartelijk voor het invallen! Slechts één invaller? En die andere onbekende namen dan? Voor wie het seizoen net pas is begonnen heeft gemist dat Benjamin zich van de zomer bij Voorschoten heeft aangesloten, en al van zich heeft doen spreken in de interne competitie. Arthur is recent in Leiden neergestreken voor de studie en heeft dankzij Luuk de weg naar de Werf gevonden. Hulde! Beginnen met een punt is een lekkere binnenkomer. Fragmenten en analyses van de partijen zullen in ons fraaie clubblad Man & Paard een plek krijgen. Die houdt u dus tegoed!

   Voorschoten 2                1918 - DSC Delft 3                  1749  6½ - 1½
1. Marcus Driessen              2025 - Mees van den Berg            1453   1 - 0
2. Bert Houweling               2011 - Vincent Klugstedt            1926   0 - 1
3. Arthur Maters                2020 - Willem-Jan van den Broek     1878   1 - 0
4. Roderick van Kempen          2029 - Jouke van Gosliga            1859   1 - 0
5. Luuk Weidema                 1775 - Gert Dijkstra                1722   1 - 0
6. Stefan Vleming               1844 - David Boersma                1855   1 - 0
7. Hans Lindeboom               1887 - Brent van Dusseldorp         1754   ½ - ½
8. Benjamin Brandt              1755 - Dejen Oskam                  1547   1 - 0

Roderick van Kempen


Interne ronde 2: uitslagen

donderdag 16 september 2021

Met 18 schakers werd qua aantal weliswaar een nieuw post-coronarecord op de Werf gevestigd, maar in vergelijking met ‘vroeger’ kun je dat nog altijd een rustige avond noemen. Al verwelkomden we wel voor het eerst weer Frank. We zijn benieuwd of het volgende week storm gaat lopen als de anderhalvemetermaatregel afgeschaft is. Uw verslaggeefster had veel tijd om rond te lopen, omdat ze Kylian blijkbaar met een nieuwe opening confronteerde, waar hij lang over na moest denken. Het leek mij dat Richard het betere van het spel had tegen Marcus, dat Arno en Benjamin volledig gelijk stonden, net als Chiel en Teun en eigenlijk alle andere borden... Het eerst klaar was Bert Corneth. Wat? Ja echt, in een korte partij werd vrij snel remise afgesproken met Frank. Bij Raffi en Thomas heb ik het eind niet gezien, ik heb alleen een verbaasde Thomas gehoord: "Waarom geef je op?" Wat er bij de beide Martins gebeurde begreep ik niet helemaal, er stonden een paar stukken van Martin Dijkhuijsen in, maar het duurde even voordat er eentje geslagen werd. Met een stuk achter is het lastig, alhoewel er tactisch nog lang werd gepuzzeld. Martin Los won.

Nico en Evan waren daarna klaar; ook daar ging het lang gelijk op. Evan kreeg twee stukken tegen een toren en een pion. Het hangt natuurlijk helemaal van de stand af, maar materieel gezien zou hij toch een klein voordeeltje moeten hebben. Wat er volgde weet ik helaas niet, behalve dat Nico opgelucht de winst incasseerde. Bij Chiel en Teun ging het in het eindspel lang op en neer; maar uiteindelijk haalde Teun twee dames tegen één van Chiel en won. Bij Richard was iets fout gegaan, Marcus kreeg steeds meer overwicht, en een pion meer, maar ook daar was de stelling heel spannend en moeilijk, met veel stukken op het bord en nauwelijks pionnen (3 tegen 2). Marcus wist dit handiger te spelen en het eindigde met mat. Benjamin viel in een gelijk eindspel in een tactische zet van Arno, en kon even later opgeven. Gert Both bokste al lang tegen een (vrij)pion achterstand aan en moest het onderspit delven tegen Henk. Mijn eigen partij eindigde zo'n beetje hier:

Wat doe je als zwart? Na zetten als Le7 of Lb4 staat wit niet meer dan een beetje beter, maar overtuigend is het niet. Helaas was Kylian hier moegedacht en deed 20 ... Txf7, wat meteen verliezend is. Na 21. Dxf7 won wit de toren op g8 vanwege de matdreiging op c7.

Als dit verslag en al Sanders mooie verslagen niet aanzetten tot ook mee willen schaken dan weet ik het niet meer! Tot volgende week!

Zie de uitslagen.

Christine van der Ven


Interne ronde 1: uitslagen

donderdag 9 september 2021

We zijn weer los! In de eerste ronde van het nieuwe seizoen zagen we een aantal bekende gezichten terug die we lang hebben moeten missen. Arno bijvoorbeeld hadden we al een jaar niet meer gezien en Richard en Christine zelfs sinds de eerste uitbraak van corona niet meer, zo’n anderhalf jaar geleden dus. Desalniettemin bleven we op 16 spelers hangen, maar dat kwam weer omdat een aantal vaste bezoekers nu toevalligerwijs ontbraken. We hopen natuurlijk uiteindelijk weer op de gebruikelijke aantallen van voor dat de wereld op zijn kop ging staan terug te zien, maar ieder op zijn tijd. Je moet je wel veilig voelen natuurlijk. En dat komt vanzelf.

Marcus speelde zijn eerste partij als regerend kampioen tegen Arno en won. Die laatste kwam wel een pion voor en het leek me dat Marcus daar eigenlijk geen compensatie voor had. Die maakte hij toen maar zelf, want een tijdje later stonden er ineens verdubbelde torens op de f-lijn en een behoorlijk dreigende dame. Dat zou trouwens een mooie titel voor een tekenstrip zijn: Suske & Wiske en de Dreigende Dame. Maar dit terzijde. De aanval sloeg door en zo begint Marcus weer als een kampioen waardig. Richard en Benjamin vochten lang een duel achter de linies uit. Stevige pionnenformaties tegenover elkaar die alleen met omzichtigheid kunnen worden opgelost. Uiteindelijk bleek Benjamin daar het handigste in. Hij slaagde erin een pion te laten doorlopen en toen was het gelijk gebeurd.

Gert ziet schaken meer als een babbeltruc dan als een serieuze bezigheid. Veel zetten worden begeleid met commentaar over zijn visie op de stand op het bord of die van de wereld in het algemeen. Dat mag best een graadje minder. We zitten tenslotte niet te klaverjassen op een vriendenavond en volgens de schaakregels is het zelfs niet toegestaan zonder noodzaak het woord te richten tot je tegenstander. Dat hoeft nou ook weer niet, maar Gert, een beetje dimmen graag, je gaf zo niet het juiste voorbeeld aan je jonge tegenstander Evan hoe een volwassene zich dient te gedragen achter het bord. Die liet zich overigens helemaal niet van de wijs brengen, pakte een stuk toen hij dat aangeboden kreeg en won. Knap Evan!

Kylian versloeg Nico in een partij waarvan ik helaas maar weinig meegekregen heb en Christine en Chiel hielden het op remise. Lang ging het daar gelijk op maar langzaam kreeg Chiel toch het betere van het spel. Toen hij echter een niet zo handige voortzetting koos moest hij al wat van het voordeel inleveren en door tijdproblemen verkoos hij daarna maar het zekere voor het onzekere: remise. Teun versloeg Jaden, waarvan ik ook weinig heb meegekregen en Raffi klopte Martin. In die laatste partij zag Raffi’s opening er wel hoogst verdacht uit. Wat doet nog in de opening een zwarte koning op d6? Maar daarna pakte hij wel de draad op en won overtuigend. Martin mist nog de routine om een hele partij goed bij de les te blijven, maar dat komt vanzelf in de loop der maanden.

Als laatsten waren Henk en ondergetekende bezig. Het was een strategische partij waarvan we na afloop beiden dachten dat het best zo zou kunnen zijn dat we iets fundamenteels gemist hadden. Gelukkig heb je dan altijd nog je eigen digitale grootmeester die liet zien dat geen van beiden ook maar in de buurt was geweest van een serieus voordeel, zodat remise het logische en terechte resultaat was.

Komende donderdag (16 september) spelen we de volgende ronde en net zoals bij ronde 1 hoeft niemand zich nog aan of af te melden. Wie er is om 20:00 uur wordt ingedeeld (via loting). Daarna gaan we wel verder met het aloude systeem: afmelden verplicht voor iedereen die heeft laten weten aan de interne mee te doen. Maar komende week dus nog niet.

Zie de uitslagen.

Sander Hilarius


Interne ronde 14: verslag en eindstand

donderdag 26 augustus 2021

Nog nooit heeft een schaakseizoen op de sv Voorschoten zo lang geduurd als dat van 2020-21, exact 12 maanden, tegelijkertijd zijn er in één seizoen nog nooit zo weinig rondes gespeeld: 14. Het coronajaar in een notendop. Daar staat tegenover dat we natuurlijk heel blij moeten zijn dat er überhaupt geschaakt is, want lang zag het ernaar uit dat we helemaal droog zouden gaan staan en wie wist voor hoe lang. Nu de meesten van ons zijn gevaccineerd en zich een stuk veiliger voelen dan vorig jaar om deze tijd, zijn we langzaam weer op gang gekomen en hebben we het geluk gehad de hele zomer te kunnen doorschaken. Dat was een paar jaar geleden absoluut onmogelijk geweest.

Bij de aanvang van de laatste ronde ging het er al lang niet meer om wie er kampioen zou worden: dat was Marcus al twee rondes voor het eind. Maar hij was ongeslagen, had slechts twee remises afgegeven, en dat wilde hij natuurlijk niet verpesten met een nul in de slotronde. Dat gebeurde dan ook niet. Henk veroverde met een vroegtijdige dame-uitval in het Schots – Henk wist dat er theorie over bestond, maar helaas niet welke – een pion maar daar kreeg Marcus wel mooi spel voor terug. Uiteindelijk kon je dat tegen elkaar wegstrepen en was remise het resultaat. Marcus blijft dus ongeslagen. Knap.

Runner-up Sander kwam heel mooi te staan te staan tegen Roderick maar miste een akelig zetje en toen ging de computerbeoordeling van zijn stelling plots net zo hard naar beneden als Roglic in de Ronde van Spanje en was het over met de geit. Roderick won. Daarmee was de voorsprong van Marcus (12,5 uit 14) op de nummer twee (8,5 uit 13) immens.

Bert won overtuigend van Kylian en dat gold ook voor Gert tegen Martin. Nico hoorde ik mopperen dat hij natuurlijk eerst dit had moeten doen en dan weet je wel hoe laat het is: tijd om op te geven. Dat deed hij dan ook, het punt ging naar Chiel. Benjamin klopte Ruurd, waarbij ik me helaas niet meer voor de geest kan halen hoe dat ging, maar wel dat het overtuigend was. Evan ten slotte moest in de persoon van Chris tegen een voor hem wel erg sterke tegenstander opboksen, maar dat deed hij aanvankelijk prima. Toen Chris tot de aanval overging verdedigde hij zich goed, maar kwam wel steeds gedrukter te staan en ten slotte stonden Evans stukken elkaar zo in de weg dat er geen redden meer aan was. Desalniettemin een goede partij.

Marcus dus kampioen. Natuurlijk was dit seizoen door al het Covidgebeuren de bezetting van de interne competitie wat minder sterk dan gebruikelijk, zowel in aantal als in schaakkracht, maar van tegenstanders die er niet zijn kun je ook niet winnen, zodat hij de meer dan terechte en ook waardige kampioen is. We schrijven hem bij op de lijst en de kampioensbeker gaat naar hem. Nu alleen nog even zoeken waar die beker ook alweer is.

Zie de uitslagen en eindstand.

Sander Hilarius


Ronde 13: uitslagen en stand

donderdag 19 augustus 2021

In ronde 13 zagen we twee spelers terug die we al lang niet meer gezien hadden: Roderick en Henk. Roderick had in september vorig jaar nog een partij gespeeld voor de interne competitie, maar voor Henk was dit pas zijn eerste optreden sinds de corona-uitbraak. Ruim anderhalf jaar geleden dus. Beiden twee maal gevaccineerd en klaar om het komende seizoen aan te vangen. Welkom terug heren!

Voor het gemak waren ze ook tegen elkaar ingedeeld. Het werd een lange en strategische strijd, waarin Henk uiteindelijk aan het langste eind trok. Op hoe dat precies in zijn werk ging moet ik helaas het antwoord schuldig blijven. Maar dát het gebeurde staat wel vast. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de partij tussen Chris en Gert Both. Daar was een lange strijd aan de gang, die – net toen ik wilde gaan kijken – in remise bleek te zijn geëindigd. Nu moet ik natuurlijk zeggen dat dat een terechte uitslag was, alleen heb ik geen idee of dat ook waar is. Van Roland tegen Bert Corneth weet ik dat wel. Roland groef zich in waarna Bert aan alle kanten probeerde ergens een gaatje te vinden. Links, rechts, door het midden, het maakte niet uit, hij kwam er niet door. Uiteindelijk berustte hij maar in remise.

De pas achtjarige Evan begrijpt al heel veel van het schaakspel, alleen speelt hij nog te snel. Ook tegen Nico was dat weer het geval. Pas toen Evan slecht kwam te staan begon hij na te denken en dan is het vaak te laat. Zo ook nu. De stelling was al zover uit het evenwicht dat er geen redden meer aan was en de nederlaag onafwendbaar. Beter is natuurlijk goed na te denken wanneer het nog gelijk staat, vanaf het begin dus, om te kijken hoe je voordeel kunt behalen. Als hij dat gaat doen wordt hij beter dan ikzelf ook geweest ben – op zijn leeftijd had ik zelfs nog nooit gehoord van schaken.

Evans vader Martin speelde tegen Teun. De laatste won maar ik hoorde dat het een leuke partij was geweest waaraan beide spelers veel plezier hadden beleefd. Een puntje is natuurlijk altijd meegenomen, maar plezier hebben in een partij is bijna net zo belangrijk. Uiteindelijk kunnen we niet allemaal wereldkampioen worden. En zelfs die ene verliest er wel eens eentje.

Zelf was ik uiteraard weer als laatste bezig tegen Ruurd. Een beetje rare partij met hier en daar wat oneffenheden zoals ik ze maar zal noemen, eerder spannend dan goed. Iets zoals een wedstrijd van Feijenoord dus. De kansen kieperden nogal eens, maar het was Ruurd die toch uiteindelijk het slimst opereerde en het punt binnenhaalde. Hij vertelde dat hij weinig tijd had om te analyseren omdat hij de volgende ochtend vroeg al naar de sportschool ging. Misschien moet ik dat ook maar doen, een beetje krachttraining is aan mij ook wel besteed.

Komende donderdag is de allerlaatste ronde van de competitie van het seizoen 2020-21. Degene die naar de stand kijkt zal zien dat Marcus stijf bovenaan staat en het kampioenschap niet meer kan ontgaan. Het was natuurlijk een bijzonder jaar, maar degenen die er niet zijn kun je niet verslaan, en kampioen is kampioen. Olé. Voor het laatst was Marcus dat in het seizoen 2010-11, en daarvoor in 2000-01. De snelle rekenaar merkt op dat hij dus één keer per tien jaar toeslaat, zodat het nu wachten wordt op het seizoen 2030-31. Maar dan is Evan 18 en Thomas 20. Dat wordt nog lastig…

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Ronde 12: uitslagen en stand

donderdag 12 augustus 2021

Opnieuw werd er in ronde 12 op veertien borden geschaakt. De animo begint er dus een beetje in te komen. Maar hopelijk gaan we in september wel weer de oude aantallen zien nu de coronaregels opnieuw losser zijn geworden. Als de blaadjes gaan vallen en de pepernoten in de schappen komen – begin september dus – neemt doorgaans de schaaklust ook weer toe, zodat het haast niet anders kan dan dat we weer vele liefhebbers achter de borden gaan zien. Stof je stukken af en leg alvast alle donderdagavonden vast!

Zijn er soms rondes waarin partijen al heel snel weer zijn afgelopen, dit maal was dat maar in één partij enigszins het geval. Siyar speelde tegen Martin Dijkhuijsen. Zij waren geen nieuwe gezichten voor elkaar want voordat Siyar bij Voorschoten kwam gaf hij schaakles bij de sv Voorburg waar onder meer Thomas Dijkhuijsen, de zoon van Martin, tot zijn pupillen hoorde. Siyar hakte met het forse bijltje want al snel had hij veel stukken rond een vijandelijke koning geposteerd, die het ook nog eens zonder veel hulptroepen moest stellen. Daar was geen verdedigen meer aan.

Het bleek sowieso geen Dijkhuijsen-avond want ook zoon Thomas ging ten onder. Tegenstander Ruurd kreeg met zwart een heel sterk pionnencentrum en dat leidde weer tot een verwoestend binnenvallen van een dame. Vluchten kon niet meer en Ruurd won. Toch hield Thomas lang knap stand. We gaan nog veel van hem zien in de toekomst.

Chris nam wraak voor zijn nederlaag in de vorige ronde en versloeg Nico, terwijl Tristan en Ronald elkaar lang aan de praat hielden zonder dat het evenwicht ergens serieus verbroken werd. Een evenwichtige remise dus. Ons nieuwe lid Benjamin gaat voorlopig als een speer en boekte zijn tweede overwinning, uit evenzoveel partijen wel te verstaan. Ditmaal was hij Gert (Both) te slim af. Op het eerste gezicht leek me na de opening Gert een pietsie beter te staan, maar dat kan evengoed gezichtsbedrog zijn geweest van een oningewijde, want later in de partij kwam er een akelig sterk paard zijn koningsstelling binnenzeilen, gevolgd door nog zwaardere stukken, en groeiden de problemen Gert boven het hoofd. Een knappe zege van Benjamin.

Koploper Marcus trof Chiel. Daar zitten behoorlijk wat ratingpuntjes tussen en dat verleidde Marcus tot een speculatief loperoffer dat Chiels koningsstelling opblies. Wel leuk voor de kijker, maar helemaal zuiver op de graad was het offer niet. Dus niet doen als je tegen Magnus speelt. Maar werken deed het wel, want toen ik even later ging kijken wat Chiel met zijn stuk meer gedaan had, bleek hij ‘m alweer kwijt te zijn. De rest was techniek. Zelf pakte ik aan het begin van het middenspel een pionneke mee van Bert (Corneth), waarvan je je achteraf kunt afvragen of dat eigenlijk wel in mijn voordeel was. Bert had nu met krachtige zetten zijn ontwikkelingsvoordeel kunnen benutten, maar deed dat wat passief waardoor de extra pion uiteindelijk toch beslissend was. Een spannende partij – zoals elke keer als wij elkaar treffen.

Er volgen nu nog twee ronden – op 19 en 26 augustus –, en dan sluiten we het seizoen 2020-21 echt af. Al met al zijn er dan toch nog 15 ronden gespeeld en dat hadden we een jaar geleden toch niet durven denken.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Cato de Zoeten Nederlands kampioen meisjes A!

zaterdag 7 augustus 2021

Afgelopen zaterdag (7 augustus) werd de 16-jarige Cato de Zoeten in Almelo Nederlands kampioen schaken voor meisjes t/m 18 jaar. Na Rosa Ratsma in 2014 is Cato de tweede Voorschotense die het nationaal kampioenschap in de oudste jeugdcategorie bij de meisjes wint. In 2019 was Cato ook al kampioene van de B-meisjes (t/m 16 jaar).

Begin mei had Cato al de Nederlandse titel online schaken veroverd. Dat was met een korter speeltempo en bovendien werd ze geen eerste in het toernooi. De sterke Duitse Katharina Ricken won toen al haar partijen waaronder twee keer van Cato. Maar de Duitse deed toen nog buiten mededinging mee omdat ze nog niet speelgerechtigd was voor het Nederlandse kampioenschap.

Drie maanden later was het nodige papierwerk voor de Nederlandse Schaaknationaliteit wel geregeld en was Katharina Ricken meteen de grote favoriete voor de titel, met bijna 150 ratingpunten meer dan Cato, die als tweede stond genoteerd. In Almelo kon nu eindelijk weer echt geschaakt worden. Met bord en stukken en met het gebruikelijke speeltempo van 40 zetten voor de eerste anderhalf uur (per speler), daarna een half uur erbij, en per zet een halve minuut extra (vanaf het begin). Met dit speeltempo kan een partij van 50 zetten dus 4 uur en 50 minuten duren.

Na de nederlaag in de eerste ronde leken de kansen voor Cato verkeken. Tegen de veel lager geplaatste Rolinde den Heijer uit Bodegraven kwam ze nog wel goed uit de opening en veroverde een pion met goede stelling. Maar ze reageerde niet goed op een tegenaanval waarna ze enkele zetten later haar koning kon omleggen.

Drie overwinningen later was Cato weer terug in de strijd, een half punt achter de koplopers Den Heijer en Ricken. Den Heijer had de Duitse op remise gehouden en miste zelfs een goede kans op winst. In ronde 5 moest Cato met zwart tegen Ricken en was een overwinning eigenlijk nodig om kans te houden op het kampioenschap. Op de zesde zet offerde Cato een pion maar in plaats van de pion snel terug te veroveren met betere stelling, koos ze een ander plan die in eerste instantie niet goed uitpakte. Met nog steeds een pion achter drong een wit paard de zwarte stelling binnen. Dat zag er niet goed uit. Maar dat paard kon ook kwetsbaar worden. Eén onnauwkeurige zet van de Duitse was genoeg om de partij te kantelen. Via een tussenschaakje pakte Cato de pion terug en had meteen ook een dubbele aanval op toren en paard. Wit moest een stuk geven en na een grote afruil resteerde een eindspel met 5 witte pionnen tegen een loper en 3 pionnen voor zwart. Dat speelde Cato bekwaam uit en na zet 70 was de winst binnen.

Daarmee kwam Cato aan kop, gedeeld met de Amsterdamse Jule Cordes, de B-kampioene van 2020 (online), die in ronde 2 een verrassende nederlaag leed, maar vrij eenvoudig van Den Heijer won. Met wit tegen Cordes kwam Cato in ronde 6 licht in het voordeel, maar met weinig tijd op de klok koos ze voor een zetherhaling en dus remise. Ricken won en kwam net als Cato de Zoeten en Jule Cordes op 4,5 uit 6. In de laatste ronde moesten Ricken en Cordes tegen elkaar. Daar ontstond al snel een saaie stelling met weinig mogelijkheden om nog iets te forceren. Remise was het logische resultaat. Voor Cato lag het kampioenschap voor het grijpen, maar ze moest nog wel zien te winnen van Veronique Bogouslavskii uit Enschede. Dat moest wel met zwart en aan het begin van de partij zag het niet goed uit, vooral door twee minder goede torenzetten. Op zet 20 greep de Enschedese echter mis en nam Cato het initiatief over. Er kwam een toreneindspel op het bord met ieder 4 pionnen. Initiatief is in een dergelijk eindspel van groot belang. Met zeer nauwkeurig spel zou wit het misschien remise kunnen houden, maar dan moet je wel zowat grootmeester zijn. Cato kwam een pion voor, won er later nog één, zette de witte koning vast op de onderste rij en kon met haar a-pion, gesteund door de toren, richting het geliefde promotieveld a1.

Stelling na 53. .. Ta2-b2

Wit gaf nog enkele schaakjes met de toren (54. Tc4+ Kg5 55. Tc5+ Kg4 56. Tc4+ Kf5 57. Tc5+ Ke4), maar hield het daarna voor gezien en feliciteerde Cato met de overwinning en het kampioenschap.

| Website | Uitslagen | Verslagen | Partijen |

Marcus Driessen


Ronde 11: uitslagen en stand

donderdag 5 augustus 2021

In ronde 11 zagen we vier nieuwe gezichten achter de borden. Allereerst was daar Benjamin Brandt, pas in Wassenaar komen wonen en op zoek naar een nieuwe schaakclub. Hij trof Chris en won overtuigend. De opening was duidelijk voor Benjamin. Hij snoepte een pion, kreeg direct aanval, pakte een tweede pion en toen was er geen redden meer aan. Een goede zege en hopelijk zien we hem nog vaak terug.

Een paar weken geleden had onze nieuwe jeugdkampioen Thomas Dijkhuijsen, tien jaar oud, al gedebuteerd met een knappe zege en ditmaal schoof ook vader Martin aan. Niet alleen zij, maar ook de pas achtjarige Evan Los, met 9 uit 10 stijf bovenaan bij de B-jeugd, was van de partij en ook zíjn vader, die om het gemakkelijk te houden eveneens Martin heet, vond het leuk mee te doen. Beide vaders kwamen tegen elkaar uit en dat werd een zege voor Martin Dijkhuijsen. Vader Los overzag dat hij een stuk in liet staan en dan wordt het wel erg moeilijk dat nog te repareren. Dat lukte dan ook niet zodat het punt uiteindelijk naar Martin D. ging.

De beide youngsters lieten prima zien waarom zij bovenaan staan in de Konings- en Damegroep bij de jeugd. Thomas speelde tegen Ronald, deed dat een beetje passief, maar hield keurig stand tegen een aanval die er dreigend uitzag. Ronald slaagde er niet een definitieve klap uit te delen en toen de rookwolken waren opgetrokken resteerde een remiseachtige stelling, waarna de punten rap gedeeld werden. Evan kwam heel goed te staan tegen Teun. Zijn stukken waren beter ontwikkeld, hij had dreiging tegen de vijandelijke koning, maar moest wel steeds opletten niet in een valletje te lopen. Dat deed hij lang bekwaam, maar één zet toch even niet … en toen had hij ineens een toren minder. Jammer voor Evan, maar hij kan toch tevreden zijn. Het was een goede partij, hij had meer verdiend en de punten komen ongetwijfeld later alsnog wel.

Nico verloor in hoog tempo van Gert Both. Wat er precies misging heb ik niet meegekregen maar al snel zag het er somber voor hem uit en het werd er niet beter op. Soms heb je nu eenmaal van die dagen. Ruurd en Marcus moesten dan eindelijk tegen elkaar, waar ze beiden dat al eerder hadden verwacht, maar de computer besliste telkens anders. Computer says no. Met wit raakte Ruurd al snel een pion kwijt waar hij wel wat compensatie voor had in de vorm van actief stukkenspel, maar de bedoeling was het duidelijk niet geweest. Marcus activeerde zijn stukken en stond toen gewoon een pion voor. Lang werd er doorgespeeld, en ongetwijfeld zal Ruurd gehoopt hebben er toch nog een half punt uit te slepen, maar dat lukte niet. Marcus won.

Als laatsten waren toen nog Chiel en ondergetekende bezig. Mijn opening was heel onnauwkeurig, Chiel kwam daardoor beter te staan, maar opende onnodig zelf de lijnen wat alleen maar in zijn nadeel was. Toen hij in een wel erg opportunistische aanval, wellicht gedreven door mijn weer zeldzaam trage spel, ook nog zijn dame liet vorken, was het pleit beslecht.

Al met al zijn er al weer elf ronden gespeeld en begint het er een beetje op te lijken dat het schaakleven weer bijna normaal aan het worden is. Laten we duimen dat dat zo blijft!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne ronde 10: uitslagen en stand

donderdag 29 juli 2021

De zomerrondes van de interne competitie zijn weer op gang gekomen. Nadat de eerste twee donderdagen van juli de speelzaal bezet was en de derde ronde tot mijn verbazing de schaakanimo zo gering bleek, dat ook die avond op het laatst maar werd geannuleerd, konden we afgelopen donderdag weer verder gaan met ronde 10. Hoewel er ook nu maar tien aanwezigen waren, was dat toch genoeg om tot een indeling te komen. En omdat iedereen plezier voor drie had, kwam de totale schaakpret toch nog op hoog niveau uit.

Gert Helfferich verloor van Ruurd. Dat ging redelijk snel – zo zeer zelfs dat ik niet gezien heb wat er mis ging. De andere Gert (Both) verloor van ondergetekende. Hij bracht met zwart al op de zevende zet een redelijk standaard schijnoffer waarvan de schijn echter overging naar keiharde realiteit toen bleek dat hij het geofferde paard nooit meer zou terugzien. Omdat hij ook nog een grote ontwikkelingsachterstand had, was de partij toen eigenlijk al gelijk verloren, al werd er nog wel doorgespeeld.

Nico speelde een prima partij tegen Marcus. Hij kwam weliswaar een pion achter, maar duidelijk was het allemaal niet. Lang bleef het dan ook spannend maar uiteindelijk gaf de grotere speelkracht van Marcus toch de doorslag. Desalniettemin een partij van Nico om erg tevreden over te zijn en dat was hij dan ook. Siyar en Bert Corneth speelden een lange strategische partij. Bert had meer ruimte en dan is het altijd lastig manoeuvreren voor de tegenstander. Je eigen pionnetjes staan in de weg. Uiteindelijk waren de dreigingen dan ook niet meer te keepen en won Bert.

Toen zaten alleen nog Chiel en Teun achter het bord. Die hielden het tot zeker elf uur vol en probeerden elkaar te flessen zonder dat het evenwicht echt serieus werd verbroken. Remise was dan ook het terechte resultaat.

Komende donderdag gaan we weer gewoon verder. Natuurlijk hopen we dan op een iets groter aantal spelers en ik zou dan ook iedereen willen oproepen om gezellig een potje te komen spelen. Oók degenen die nog niet eerder hebben meegedaan zijn van harte welkom, we vinden altijd wel een aansprekende tegenstander. En laten we wel wezen, het mag dan wel zomer zijn, maar als je zo naar buiten kijkt lijkt het toch al behoorlijk herfst met al dat gespetter en gewaai. En wat doe je op donderdagavond in de herfst? Juist ja!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne ronde 9: uitslagen en stand

donderdag 1 juli 2021

In ronde 9 zagen we voor het eerst sinds september vorig jaar weer Chris Gerritsen achter het bord. In Frank den Herder trof hij gelijk een zware tegenstander en dat liep voor Chris dan ook niet goed af. Zijn koning kwam in een akelige penning terecht en had nog maar een klein zetje nodig om om te vallen. Dat was Frank natuurlijk wel bereid te geven en toen stortte alles in.

Raffi versloeg op regelmatige wijze Gert Helfferich. Zoals in haast alle voorgaande partijen kwam hij sterk uit de opening, maar waar hij eerder dan verzaakte, bouwde hij nu zijn stelling bekwaam uit en haalde het punt overtuigend binnen. Vader Spartak leek daar ook mee bezig te zijn tegen Chiel, tot hem een kleinigheidje ontging: mat in één. Wij voelen met hem mee. Vooral ook omdat het ernaar uitziet dat we afscheid moeten nemen van de familie Mkrtchyan. Zij keren binnenkort terug naar Armenië, al bestaat er nog een kleine kans dat Spartak in september terugkeert. Hopelijk gaat dat gebeuren, want anders zullen we ze zeker missen.

Kylian klopte Nico. Helaas wil in mijn geheugen niet meer naar voren komen wat daar ook alweer op het bord gebeurde. Maar een echte commentator geeft dat natuurlijk nooit toe, daarom kan ik vertellen dat het een interessante partij was waarin beide spelers kansen kregen maar het uiteindelijk Kylian was die het meest accuraat was. De overige partijen weet ik daarentegen nog wel. Ruurd verloor van Cato. Hij sloeg een geruild stuk op e3 terug met de f-pion in de overtuiging dat hij daarmee een sterk pionnenfront kreeg. Dat bleekt niet het geval, het werd juist een zwakte. Met een aardig schijnoffer sloeg Cato dat hele centrum aan barrels en toen gaf Ruurd gelijk maar op.

Bert Corneth probeerde tegen koploper Marcus weer eens een Morra op het bord te krijgen, maar daar had de laatste geen trek in. Dus vond hij ter plekke een geheel nieuw systeem uit dat we gerust de kwalificatie hoogst onbetrouwbaar kunnen meegeven. Aan het einde van de openingen stonden al Marcus’ stukken nog zo’n beetje in de beginstelling, behalve zijn koning die op d6 in de koppositie zijn troepen aanvoerde. De Richard Leeuwenhart-verdediging zullen we het maar noemen. Dat kon haast niet goed aflopen maar dat gebeurde wel omdat Bert, met een kwaliteit meer, uiteindelijk remise aanbood. Overigens zou het best kunnen dat er op dat moment ook niet echt meer inzat. Toch een verrassende uitslag.

Bij de partij tussen Siyar en Simon ontstond er enige ophef of een toren nu op d2 of d3 stond. Siyar stond al een pion voor en vanaf d3 kon die toren naar h3, wat een sterke zet was. Bij reconstructie bleek dat de bewuste toren al eerder op d2 stond en omdat daarna nog een torenzet volgde (en toren d2 naar d2 nu eenmaal niet is toegestaan), was het duidelijk dat Td3-h3 een legale zet was. Daarmee won Siyar.

Ronald en ikzelf zijn niet van die snelle zetters, zodat het niet verwonderlijk was dat we als laatsten nog bezig waren. In een tijdnoodduel natuurlijk. Het stond bij aanvang daarvan min of meer gelijk maar Ronald was degene die moest verdedigen, en dat is altijd lastiger. Het lukte hem dan ook niet om alle gevaren te omzeilen en uiteindelijk deed hij een toren cadeau. Maar toen was de stelling toch al niet meer te redden.

Al met al staat Marcus nog steeds met reuzenvoorsprong op de eerste plaats. De komende twee donderdagen (8 en 15 juli) zal dat niet veranderen want dan wordt er niet gespeeld, maar vanaf 22 juli gaan we onverdroten de hele zomer door zodat we begin september weer een echte kampioen zullen hebben. Denk je zo langzamerhand ook wel weer eens zin te hebben in een echt partijtje schaak, sluit je dan gewoon aan. Er is voldoende ruimte en de anderhalve meter wordt nog steeds gewaarborgd. Spelvreugde kent geen grenzen, dus daar telt het sowieso niet voor.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne ronde 8: uitslagen en stand

donderdag 24 juni 2021

In ronde 8 zagen we opnieuw zestien spelers achter de borden waarvan er twee voor het eerst in de competitie 2020-21 meededen: Simon Kruit en Thomas Dijkhuijsen. Om met de laatste te beginnen: Thomas is tien jaar oud (of misschien net 11), bestudeert openingen, analyseert achteraf al zijn partijen en is superenthousiast. Daardoor speelt hij al een heel volwassen soort schaak en in de jeugdcompetitie wint hij dan ook bijna alles. Zijn partij tegen Kylian liet ook zien waarom. Thomas kwam iets beter uit de opening, maar toen hij de vijandelijke dame zijn stelling liet binnenkomen was het op zijn minst eeuwig schaak en misschien zelfs wel nog erger dan dat. Kylian wilde op dat moment terecht meer dan remise, maar zette niet kordaat genoeg door waarna Thomas zijn koningsstelling alsnog kon repareren en de pionnetjes die hij tussendoor had meegesnaaid alsnog de doorslag gaven. Die zege liet Thomas zich niet meer ontgaan en hij maakte het daarna prima af. Een leuke en spannende partij. Voor het eerst meedoen bij de volwassenen en dan gelijk winnen. We gaan nog veel van Thomas horen!

Simon brengt de winters in Spanje door en de zomers in ons land. Dan moet er natuurlijk ook geschaakt worden. In zijn partij tegen Spartak werd het evenwicht nooit echt verbroken en de punten werden dan ook broederlijk gedeeld. Chiel verloor de vorige week van Gert Helfferich terwijl hij vele elopunten meer achter zijn naam heeft staan, maar dat dat ook de andere kant op kan werken bewees hij tegen Nico. Wat er precies is gebeurd heb ik helaas niet meegekregen maar het was wel Chiel die met het volle punt aan de haal ging. Zo zie je maar, die ratingcijfers zijn ook maar domme getalletjes.

Bij Raffi begint zich een patroon te ontwikkelen: hij speelt snel, overtroeft zijn tegenstander in de opening, staat dan gewonnen … en verliest alsnog. Zo ook weer tegen Gert Both. Die miste een grapje in de opening en dat kostte hem een stuk tegen twee pionnen. Doorgaans zou dat goed genoeg moeten zijn voor de overwinning, maar Raffi speelde veel te snel door, leverde zijn stuk weer in en toen stond hij verloren. Raffi kan prima schaken, maar je moet altijd, hoe het ook staat, geconcentreerd blijven en niet denken dat je al gewonnen hebt als je tegenstander nog niet heeft laten weten het daarmee eens te zijn. De Fransen dachten ook dat ze er al waren tegen de Zwitsers en dat kwam ze heel duur te staan. Ik zie die Pogba nog staan met zijn armen over elkaar na zijn overigens fraaie goal, alsof hij zojuist tot keizer was gekroond. Dat was dan wel weer grapping. Maar ook een wijze les.

Tristan speelde tegen Sander een zijvariant van het Schots. Daar is niks mis mee, maar je moet er altijd rekening mee houden dat zolang je niet gerocheerd hebt en je tegenstander wel, er altijd akelige aftrekschaakjes in de stelling komen. Dat deed hij niet en toen dat schaakje kwam was zijn stelling gelijk een ruïne, waarna het voor Sander niet moeilijk meer was om het punt op te halen. Teun speelde tegen Jaden en herhaalde wat hij ook in de vorige ronde deed: onnodig verliezen. Er was niets aan de hand tot Teun een zware fout maakte en Jaden er natuurlijk als de kippen bij was om daarvan te profiteren. Zo gaat dat soms. Maar ter verontschuldiging kunnen we er wel bij zeggen dat Teun altijd als eerste in de zaal aanwezig is, koffie zet, de bar in gereedheid brengt, de consumpties die hij ’s middags heeft gekocht in de koelkast opbergt, tijdens de partijen voortdurend in de keuken is te vinden en na afloop ook de boel weer opruimt. Niet echt de taken van een voorzitter, maar toch door hem uitgevoerd. Duizendmaal dank Teun.

Ruurd en Bert Corneth speelden een strategische partij. Bert kreeg het betere spel maar dacht heel lang na hoe dat te kunnen verzilveren. Vaak is het zo dat als de twijfel toeslaat, de tijd sneller lijkt te verstrijken en zo was het ook nu. Bert zag niet hoe krachtig verder te gaan en bood ten slotte maar remise aan. Daar hoefde Ruurd niet lang over na te denken. Ronald speelde een dijk van een partij tegen Marcus. Als laatsten overgebleven en om half twaalf nog aan de gang zagen we een eindspel waarin Ronald duidelijk de overhand had, de stelling was materieel gelijk maar de stukken van Ronald stonden veel actiever en dat zou wel eens de doorslag kunnen gaan geven. Er was evenwel één beer op de weg: vadertje tijd. In dit soort stellingen draait het om subtiele zetjes waarmee je je tegenstander in tempodwang brengt en die tijd had Ronald juist niet meer. Marcus wel. Langzaam knapte hij dan ook zijn stelling op en zag tenslotte Ronald door zijn vlag gaan. Dat was natuurlijk jammer, maar er moet worden gezegd dat op dat moment zijn stelling ook niet meer houdbaar leek. Een interessant eindspel was het zeker wel. Een analyse waard.

Al met al staat Marcus nu met immense voorsprong op plek één. Een paar weken geleden meldde ik nog dat het allemaal niet uitmaakte omdat we toch te weinig partijen zouden gaan spelen om tot een serieus kampioenschap te kunnen komen, maar dat ligt nu heel anders. Er is definitief besloten dat we de hele zomer door gaan spelen in de Werf en zo halen we wel de 15 partijen die volgens oude afspraken minimaal vereist zijn voor de titel. Spannend is het dus vooralsnog niet, maar er zijn meer plaatsen op het podium dan alleen de bovenste!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne ronde 7: uitslagen en stand

donderdag 10 juni 2021

Ronde 7 was de drukst bezette tot nu toe: 16 spelers. Nu de coronamaatregelen zijn versoepeld en veel mensen van een of twee vaccinaties zijn voorzien wordt de animo om te komen schaken steeds groter. Alleen nog even het Nederlands elftal tegen een zeperd laten oplopen en ik voorzie dat de 20 spelers snel bereikt gaat worden. Maar we zijn toch altijd juli en augustus gesloten dus dan is de competitie al bijna afgelopen? Normaal gesproken wel, maar dit jaar misschien toch niet. Het zou kunnen dat we de hele zomer gewoon doorgaan in de Werf, vakantie of niet. Daarover wordt momenteel overlegd en zo gauw de kogel door de kerk is (figuurlijk dan) laten we dat natuurlijk direct weten.

Met acht partijen wordt het voor een zelf spelende verslaggever natuurlijk lastig om de gebeurtenissen op elk bord te volgen en als je dan ook nog ruim een week wacht met alles op te schrijven – excuus, het zal niet meer gebeuren enzo, maar het werd ineens zomer – ben je wat je gezien hebt al haast vergeten. Desalniettemin waag ik een poging.

Van de partij van Jelle tegen Spartak heb ik niks anders gezien dan de uitslag en dat was een punt voor Spartak. De familie Mkrtchyan had überhaupt niet een beste dag want ook Raffi ging ten onder, tegen Nico. Dat was merkwaardig, want in de opening tructe Raffi zijn tegenstander waarmee hij een kleine kwaliteit en een pion voor kwam. In hogere zin zou dat genoeg moeten zijn voor de overwinning, maar in lagere zin niet, want Nico won alsnog. Ook in de vorige ronde stond Raffi gewonnen om alsnog te verliezen waaruit we wellicht kunnen opmaken dat om te winnen ook ná dat je het punt al binnen denkt te hebben, nog steeds goede zetten nodig zijn. En concentratie.

Gert Helfferich won van Chiel Kuiper. Qua ratingverschil is dat opmerkelijk maar als je steeds goede zetten doet – en dat deed Gert – is dat verschil prima te overbruggen. Het was dan ook een verdiende zege. Zo vond ook Chiel. Siyar had op het oog het beste van het spel tegen Ronald. Of dat genoeg was om te winnen durf ik niet te zeggen, maar dat gebeurde in elk geval niet. Er werd afgewikkeld naar een eindspel dat remise was. Nu Siyar achter elkaar twee remises heeft gespeeld is het duidelijk dat het wachten is op zijn eerste overwinning. Tegenstanders zijn gewaarschuwd!

Toen waren er nog vier partijen aan de gang. Bij Teun tegen Tristan (Veltrop) leek het lang remise te gaan worden tot eerstgenoemde zich ernstig vergaloppeerde en een pion kwijtraakte. Niet alleen dat, ook was in het resterende pionneneindspel Tristans paard veel sterker dan de vijandelijke loper en bij elkaar was dat genoeg voor een overwinning. Tristan speelde dat bekwaam af. Zelf gebruikte ik tegen Cato de helft van mijn totaal beschikbare tijd voor één zet. Troostrijk is de gedachte dat de computer het inderdaad de beste zet vindt, maar erg slim is het toch niet. Verderop in de partij kreeg Cato een aanval die niet had hoeven doorslaan maar dat wel deed. Een verdiende en terechte overwinning. Zou iemand mij hard tegen het hoofd willen slaan als mijn gedachten weer eens wegzinken naar peilloze diepten waar normale mensen niet durven komen?

Marcus won van Gert Both op de manier waarop de sterkere speler dat doet. Er lijkt aanvankelijk niet zo veel te gebeuren maar plots blijkt de zwartspeler (Marcus dus) toch duidelijk beter te staan. Dat biedt dan aanknopingspunten voor het vervolg en langzamerhand komen de zwarte stukken op velden te staan waar de witspeler ze nu niet direct gewenst had. Een sterke zege.
Als laatsten waren toen nog Ruurd en Frank bezig. Het was een spannend gevecht waarin Frank een pluspion verkreeg. Maar er stonden lopers van ongelijke kleur op het bord waardoor winnen uiterst lastig zou gaan worden. Omdat beiden ook nog een toren bezaten was er evenwel ook nog een andere optie: koningsaanval. Ruurds koning stond een beetje in de knel en juist omdát er lopers van ongelijke kleur zijn biedt dat weer extra aanvalskansen. Frank probeerde daar voordeel uit te halen maar of dat er ook werkelijk in zat durf ik niet te zeggen. Ruurd verdedigde zich in elk geval listig en toverde ineens een aftrekschaakje uit de mouw die Frank direct zijn toren kostte, waardoor de partij plots eindigde op een manier die hij zich heel anders voorgesteld zal hebben. Het leven is hard. En meedogenloos.

Donderdag 24 juni spelen we ronde 8. Er wordt dan helemaal niet gevoetbald, de Tour de France is nog niet begonnen zodat we vast een nieuw deelnemersaantalrecord (22 letters) voor het jaar 2021 gaan vestigen. Tot dan!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Voorschoten 2 toch gepromoveerd

7 maart 2020. Voorschoten 2 wint de cruciale uitwedstrijd tegen Messemaker 1847 2 met de overtuigende cijfers 5,5 – 2,5. Daarmee kwam het team eenzaam aan kop van de vierde klasse G met 2 matchpunten en maar liefst 6,5 bordpunten voorsprong. Drie wedstrijden zouden nog volgen maar die waren allemaal tegen teams uit de onderste helft van de competitie en de niveauverschillen waren behoorlijk groot. Niets leek meer te kunnen misgaan voor de promotie naar de derde klasse. Behalve een pandemie. De competitie werd gestaakt, promoveren of degraderen was er niet bij en het volgende seizoen zou gewoon weer opnieuw beginnen. Maar ook dat seizoen ging niet door zoals we allen weten, omdat alles helemaal tot stilstand kwam, waardoor voor 2021/2022 opnieuw beslissingen moesten worden genomen. Het blijkt namelijk dat sommige verenigingen/teams de coronaperiode niet overleefd hebben waardoor in een paar klassen hoger dan 4G gaten zijn gevallen. Zes, om precies te zijn.

Dat bracht met zich mee dat zes teams uit de vierde klasse als nog konden promoveren, maar daar was wel een probleempje bij: er waren zeven gegadigden. Hoe nu van zeven zes maken? Daar kun je allerlei ingewikkelde formules op loslaten, waarvan de simpelste gewoon loten is. Dat was dan ook waar de betreffende teams voor kozen toen deze vraag hun werd voorgelegd. Dinsdag 1 juni was het dan zover. In een Zoom Meeting met alle vertegenwoordigers van de verenigingen en Koos Stolk namens de KNSB moesten alle betrokken kiezen uit zeven enveloppen waarvan zes een briefje bevatten met Gefeliciteerd en een met Helaas. Ook de kiesvolgorde werd door loting vastgesteld en toen konden we los. Een kans van 6 op 7 dat het goed gaat is natuurlijk heel groot, maar toen de eerste drie Gefeliciteerd trokken werd het 1 op 4 – en dat is al een stuk minder aantrekkelijk. Gelukkig koos toen de man van Paul Keres het noodlot waardoor de verdere trekking alleen maar diende om te laten zien dat er echt niet meer Helazen in de briefjes zaten. In dat Paul Keres 4 slachtoffer werd kon ik me wel vinden. Ten eerste stond dat team gedeeld bovenaan en ten tweede hebben die Utrechtenaren al drie teams in de hogere klassen en dat is mooi genoeg. Maar misschien denken ze er zelf toch anders over.

Alsnog gepromoveerd dus, en dat is mooi nieuws. Het verschil tussen team 1 en 2 was drie klassen en dat is wel wat veel. Nu kan de aanstormende jeugd die natuurlijk fraaie resultaten gaat behalen op een hoger niveau instromen, wat altijd gunstig is, en kunnen daarnaast de oude maestro’s laten zien dat die vierde klasse echt te laag voor ze was. De feestelijke festiviteiten die bij een promotie horen moeten dan maar aan het begin van het nieuwe seizoen worden gevierd. Ik hoor iets van taart…

Sander Hilarius


Interne ronde 6: uitslagen en stand

donderdag 3 juni 2021

Ook in ronde 6 waren er weer twaalf spelers aanwezig, maar ditmaal mochten we een paar ‘nieuwe’ gezichten verwelkomen. Kylian, Siyar en Gert (Both) melden zich voor het eerst na de lockdown en MMS’er Chiel Kuiper zelfs helemaal voor het eerst. Welkom terug! En als het volgende week weer gewoon 16 graden is en regenachtig met windstoten zie ik het aantal spelers dat de stap terug waagt naar het gewone leven, zeker verder uitdijen.

De laatste twee ronden was Raffi telkens als eerste klaar, met ook nog eens de overwinningen in zijn tas. Ditmaal was Marcus hem te snel af, of beter gezegd, zijn tegenstander, de wedstrijdleider zelf, die na lang en diepzinnig nadenken over pionnenstructuren en ruimteproblemen toch maar voor de veilige rochade koos – waarna het direct mat in 1 was. Nog even blijven oefenen. Raffi zelf stond inmiddels strak gewonnen tegen Chiel, maar dacht daar iets te nonchalant over door nog een geinig tussenzetje te doen, wat ook een enorme blunder bleek.

Gert en Ruurd behaalden, van een afstandje bekeken, gedegen overwinningen tegen resp. Jelle en Nico, waarna het lang duurde voordat de strijd op de overige twee borden tot een einde kwam. Het was al na elven toen Kylian uiteindelijk ten onder ging tegen Ronald in een pionneneindspel en Spartak en Siyar hielden het zelfs tot half twaalf vol. Lang leek het erop dat Spartak zou gaan winnen maar het laatste zetje kwam telkens niet en zo kroop Siyar nog net door kleine gaatjes waarachter de remise wachtte. Waarmee weer eens werd aangetoond hoeveel leuker zo’n echte partij achter een heus bord van hout is vergeleken met het internetgejakker wat we zo lang hebben moeten doen.

In elk geval gaan we de hele maand juni verder met de interne en hoe dan verder hoort iedereen later. De KNSB gaat er in ieder geval van uit dat de externe wedstrijden in het seizoen 2021/22 weer als vanouds van start kunnen gaan en daar hopen we natuurlijk vurig op.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Ook maandagmiddag start weer op

maandag 31 mei 2021

Afgelopen maandag is tot grote vreugde van een aantal mensen de maandagmiddag weer van start gegaan. Ondanks het feit dat de meeste schakers die aan de MMS meedoen al twee keer zijn gevaccineerd waren er wat minder mensen dan verwacht. Mensen waren voorzichtig, en zo speelden 14 schakers weer eens een partij "in het echt". Zoals Wim Oudhof mij vroeg: "Je geeft me toch wel een makkelijke tegenstander, van anderhalf jaar niet spelen ben ik vast niet beter geworden." Het is natuurlijk weer even wennen, maar dat zal gauw genoeg gaan, en Wim heeft alvast een overwinning bijgeschreven. Er mogen 20 schakers meedoen, en de komende weken zal dat zeker gehaald gaan worden. Degenen die er vandaag bij waren waren in ieder geval enthousiast.

Zie de uitslagen en stand.

Christine van der Ven


Interne: uitslagen ronde 5

donderdag 27 mei 2021

Wederom met twaalf spelers ging ronde 5 van de interne competitie van start, al lijkt het er wel op dat de belangstelling aan het groeien is. Nu de coronaversoepelingen elkaar opvolgen, zal deze trend wellicht duidelijker worden. Maar iedereen moet natuurlijk doen waarin hij of zij het meeste vertrouwen heeft, dus we zullen rustig afwachten hoe alles zich ontwikkelt. Er gloort in elk geval een toekomst.

De topper van de week was de partij tussen Marcus (4 uit 4) en Frank (2,5 uit 3). Omdat ik zelf niet aanwezig was, moeten we het doen met onze verslaggever ter plaatse en die meldt dat Frank optisch wat beter leek te staan maar dat het werkelijke evenwicht nooit echt werd verbroken. Remise dus. Cato won al snel met een span paarden een toren, omdat Spartak het verkeerde stuk terugsloeg. Er werd nog wel wat doorgespeeld maar de echte strijd was natuurlijk al gestreden.

Dat was niet de enige toren die ten onder ging, ook die van Nico haalde de finish niet. Tegen Ronald trok hij onvervaard ten aanval zonder zich eerst behoorlijk te ontwikkelen en dat kostte hout, veel hout. Ooit (in 1957) schreef de Duitse internationaal meester en houwdegen van de buitencategorie Josef Diemer het boek Von ersten Zug an auf Matt!, waarin hij ‘aantoonde’ dat zijn Blackmar-Diemergambiet (1. d4 d5 2. e4 dxe4 3. Nc3 Nf6 4. f3) de ideale weg was naar de witte overwinning. Dat boek is misschien wel wat voor Nico, andere spelers zou ik het niet willen aanraden.

Het snelst klaar was net zoals vorige week Raffi, die Tristan (Veltrop) versloeg. Helaas kan ik er geen ander nieuws aan toevoegen dan dat het snel ging. Ruurd won regelmatig van Yannick, die veel te veel tijd in de openingsfase stak en Jelle verloor onnodig, zo is mij gemeld, van Bert (Corneth) door een misplaatste uitval van een dame wat hem een paard kostte.

Eén iemand hebben we nog niet genoemd en dat is Teun. Beide rondes na de coronastop is hij op eigen verzoek niet ingedeeld omdat er een even aantal spelers was, maar zorgde hij er wel voor dat de speelzaal in goede orde klaar stond, de koffieautomaat pruttelde en de drankjes waren ingekocht. De verzorging was dus prima in orde en daarvoor kunnen we Teun niet goed genoeg bedanken. Maar we proberen het toch: dank je wel Teun!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Er is weer geschaakt!

donderdag 20 mei 2021

Donderdag 20 mei was in zekere zin een historische dag: voor het eerst sinds september vorig jaar kon er weer worden geschaakt in de Werf. Nu de corona enigszins op de terugtocht lijkt te zijn – we houden de moed erin – is het toegestaan om binnenshuis te schaken. Mits natuurlijk de 1,5 m-regel wordt gehandhaafd en de spelers als ze rondlopen een mondkapje op hebben. Achter het bord zittend is dat laatste niet nodig. Twaalf man en vrouw hadden daar wel oren naar en zo konden we eindelijk de eerste speelavond van 2021 vieren.

Dat lukte prima. Bijgaande foto laat zien dat er meer dan voldoende ruimte is en zo langzamerhand zijn we zo gewend aan het dragen van mondkapjes dat ook dat geen probleem meer is. Want wat je ervoor terugkrijgt is de moeite waard: een echte tegenstander van vlees en bloed en een bord en stukken van hout in plaats van bits en bytes. Wat hebben we daar lang naar verlangd.

Officieel speelden we de vierde ronde van de interne (na de drie van september) maar als wedstrijdleider leek het me geen goed plan de computer de indeling te laten maken omdat je dan een flinke kans loopt dat het niveauverschil aan een bord groot zal zijn. En dat is voor niemand leuk. Daarom heb ik iedereen handmatig zo ingedeeld dat er op alle borden stevige strijd kon worden geleverd. Zo waren na ruim drie uur spelen nog altijd drie partijen in volle gang. Om het kampioenschap kan dit jaar toch niet meer gespeeld worden, dus staat spelplezier voorop.

De eerste die klaar was was Raffi. Met zwart kwam hij in een voordelig middenspel terecht, dat tegenstander Ronald niet goed behandelde. Twee zwarte torens op de tweede rij zaaiden dood en verderf en daar viel niets meer tegen te doen. Dat goede voorbeeld kon vader Spartak niet volgen. Hij moest opboksen tegen Tristan (Veltrop), die een prima partij speelde. Langzamerhand kwam de laatste in het voordeel en dat maakte hij af met een leuke matcombinatie. Goed gespeeld.

Gert (Helfferich) dolf het onderspit tegen Nico. Omdat ze hélemaal aan de andere kant van de zaal zaten heb ik daar niks meer van meegekregen dan de uitslag. Nico won dus. Cato moest opboksen tegen een zeer complexe Siciliaanse variant van Bert (Corneth) waar hij alles van afweet. De ongelukkige die in deze heksenketel belandt heeft eigenlijk grootmeesterlijke tegenstand want als je alle grappen en grollen van deze variant kent heb je een grote voorsprong. En niet alleen in tijd. Net zoals een jaar of twee geleden Henk Schouten overkwam, verdwaalde ook Cato in de vele mogelijkheden en raakte in onoverkomelijke moeilijkheden met dameverlies tot gevolg. Een fraaie zege van Bert.

Sander en Ruurd troffen elkaar voor de zoveelste keer in een soort van damegambiet waarin Ruurd met zwart ditmaal de loper fianchetteerde naar g7. Dat schijnt te kunnen, maar later ging hij toch iets te opportunistisch verder waardoor hij in het nadeel kwam. Sander liet de eerste kans op groot voordeel liggen – het is wel fijn te kunnen constateren dat sommige dingen ook ná de corona gewoon hetzelfde zijn gebleven – maar de tweede pakte hij wel en toen was er geen houden meer aan voor Ruurd.

Als laatsten waren Marcus en Bert (Houweling) bezig. Bert wilde zo graag weer eens een gewoon partijtje schaken dat hij er helemaal voor vanuit zijn woonplaats Terschuur (vlak bij Barneveld) was komen rijden. Droevig was dat dan weer wel dat hij verloor. Het was een chaotische partij waarin het cruciale moment was toen Bert met een paard kon offeren op f7. Iedere paardenfluisteraar weet dat het hoogste doel van elk paard is zichzelf op dat te veld te offeren, zeker wanneer er niet gerocheerd is, maar Bert dorst het niet aan. Of het nou wel kon of niet was na de analyse nog steeds niet echt duidelijk, de computer zal het leren, maar uit praktische overwegingen had het zeker moeten gebeuren. In chaos is immers een fout zo gemaakt. Door het niet te doen raakte Bert in een slechter middenspel terecht en dat overleefde hij niet. Dat resultaat brengt Marcus nu op 4 uit 4, maar omdat er dit jaar waarschijnlijk toch geen kampioenschapsbeker zal worden uitgereikt, zijn dat maar loze getallen zonder diepere betekenis. Al zij gezegd dat als de wedstrijdleider zelf aan het einde van het seizoen bovenaan staat, dat natuurlijk de kijk op dingen aanzienlijk kan veranderen.

Zoals gezegd, het was zonder meer een feest weer eens echt over je zetten te kunnen nadenken in plaats van ze in razende vaart op een computerscherm uit te voeren. Degenen die willen aansluiten zijn natuurlijk van harte welkom en vrees in elk geval niet dat er maar wat met de coronaregels wordt aangemodderd, want dat is zeker niet het geval. Ik kan het aanbevelen. Zo’n partij voelt als een oase in de coronawoestijn.

Hopelijk zitten we komend seizoen weer allemaal zonder vrees in de Werf. We blijven duimen.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Cato Nederlands kampioen meisjes A!

Afgelopen zondag is Cato Nederlands kampioen meisjes A geworden! Vanwege Corona werd het kampioenschap online gehouden. Er speelde ook een zeer sterke Duitse WCM mee (die al haar partijen buiten mededinging won) maar Cato haalde tegen haar Nederlandse concurrentes een prima score van 7 uit 8. Een mooie prestatie, gefeliciteerd!!

De rustige, controlerende stijl van Cato leent zich prima voor het schaken op internet. In het volgende eindspel heeft ze een pion meer, maar met de paarden nog op het bord kan het lastig zijn die te verzilveren. Zwart (Javeria Komal Zubair) gaat echter op een hachelijk avontuur met haar paard en wordt daar voor afgestraft:

Stelling na 48. Kc3-d2.

48... Pb2 'Niets' doen en proberen uiteindelijk genoeg pionnen te ruilen was het beste advies voor zwart, nu is er geen weg meer terug.
49. Pe3! Cato heeft goed gezien dat de pionneneindspelen winnen en zo'n scenario kan ze met deze zet afdwingen.
49... Kd6 Na 49... Pc4+ 50. Pxc4 bxc4 51. c3 moet zwart altijd rekening houden met de doorbraak b4-b5. Wit kan simpelweg met de koning naar a4 lopen en b5 doen.
Na 49... Pa4 heeft wit de grappige optie een soort pionneneindspel te winnen met de paarden nog op het bord. 50. Pd1 Kd6 51. Ke3 Ke6 52. Kf3 Kf6 53. Kg4 Kg6 54. c3!
50. Kc3 Pa4+ 51. Kb3 Kc6

52. Pd1! Lekker klinisch gespeeld, zetten als c4 (en c5) zijn hier niet zo relevant.
52... Kd6 53. Pc3 Pxc3 54. Kxc3 Kc6 55. Kd3 Kd6

56. Ke3
Gelijk c4 kan hier ook, zwart moet slaan (anders komt c5 en omlopen met de koning) en na terugslaan wint wit vervolgens met b5 op de volgende zet.
56... Ke6 57. Kd2 Kd7 58. Kd3 Kd6 59. Ke3 Ke6 60. Ke2 Ke7 61. Kf3 Kf6 62. c4 bxc4 63. b5 c3 64. Ke3 axb5 65. a6 b4 66. a7 b3 67. a8=D b2 68. Da2 Kg5 69. Kd3 1-0

Zie ook:

Schaken.nl: Nieuwe Jeugdkampioenen NK ABC 2021 bekend!
Tornelo: Eindstanden en partijen


Voorschoten teambattlet prima

Op de site lichess.org vinden elke zondagavond (aanvang 20:00 uur) zgn. teambattles plaats. Daarvoor schrijf je je als vereniging in en het grappige is dat het niet uitmaakt met hoeveel spelers je dat doet. Iedereen komt uit in één grote groep en krijgt steeds iemand met ongeveer dezelfde score tegenover zich. De resultaten van de beste vijf spelers van elk team worden bij elkaar opgeteld en de twee teams met de hoogste punten promoveren naar een hogere klasse. Een leuk en vrijblijvend systeem. Je kunt daardoor als het je allemaal te veel wordt gewoon een aantal partijen overslaan en dan weer rustig inhaken. Soms heb je dat ook wel nodig ook, want er wordt exact twee uur gespeeld – partijtje klaar, hup de volgende – en met het snelle tempo van 3 minuten per partij plus 2 seconden per zet moet je over een goede conditie en flinke wilskracht beschikken. Goed kunnen schaken helpt trouwens ook.

Dit systeem is al enige tijd aan de gang maar pas twee weken geleden heeft Voorschoten zich daar bij aangesloten. En hoe! Als beginners in dit toernooi moesten we onderop beginnen, in de derde klasse, en daar eindigde het team als tweede, achter meesterklasser Amersfoort. Van de 11 spelers die voor ons een kansje waagden, was Mees de soepelste puntenmachine. Met 17,5 uit 22 was hij topscorer van de hele klasse. Igor was onze tweede man. Hij begon wat aarzelend met 2 uit 5, maar eenmaal op dreef reeg hij de punten aan een: 10 uit 11. Dat inspireerde hem om zgn. te gaan ‘beserken’: dan krijg je de helft van de tijd (anderhalve minuut dus en géén increment), maar bij winst levert je dat wel een extra punt op. Bij verlies evenwel krijg je nog steeds niks en dat overkwam hem dan ook de laatste vier partijen. Roderick nam halverwege pauze op, waardoor hij niet bij onze top-5 kwam (Mees, Igor, Rosa, Marcus en Sander), maar scoorde met 8,5 uit 11 en een TPR van 2287 meer dan voortreffelijk.

Die tweede plaats was dus goed voor promotie naar de tweede klasse en daar bleken de onzen helemaal losgeslagen. Inmiddels versterkt met Peter en Noud eindigde het Voorschoter team, dit maal met zijn achten, bovenaan, goed voor promotie naar de hoogste klasse. Wederom was Mees de grote held, met de fantastische score van 16 uit 17 en een TPR van 2532. Ook Peter had zich goed vermaakt zei hij, en zijn puntentotaal van 13,5 uit 16 (TPR 2462) gaf daar ook wel aanleiding toe. Igor haakte pas halverwege in, en deed dat niet onverdienstelijk: 9,5 uit 10 met een TPR van 2483… Marcus brak een clubrecord door tot 23 partijen te komen in de twee beschikbare uren, oftewel 5 minuten en 12 seconden per partij. Een heel hoog tempo – zelf kwam ik bijvoorbeeld ondanks de volledige twee uur zwoegen niet verder dan zestien partijen –, maar desondanks zie ik nog ruimte voor verbetering. Noud was onze nummer 5. Hij moest even wennen aan het nieuwe fenomeen (1 uit 4), maar toen dat gebeurd was brandde ook hij erop los. Al met al een fraaie eerste plaats dus.

Komende zondag (7 maart) draven wij dus voor het eerst op in de eerste klasse, het hoogste niveau. Daar zal het ongetwijfeld een stuk moeilijker worden, maar zeker net zo leuk. Bovendien, heb je eens een keer een mindere dag, dan begin je de zondag erop weer gewoon opnieuw. Want deze formule wordt elke zondag gespeeld net zo lang tot we weer fysiek tegenover elkaar achter het bord kunnen plaatsnemen. Maar dat gaat nog wel even duren, hoop ik niet.

Dus heb je ook zin om mee te doen, aarzel dan niet. Of als je wel mee wil doen maar liever in de derde klasse, laat het dan weten (wedstrijdleider@svvoorschoten.nl). Als er genoeg animo is kunnen we altijd een tweede team inschrijven. Verkijk je daarbij overigens niet op de hoge elo’s bij lichess. Degenen die chess.com gewend zijn zullen zien dat je daar voor dezelfde prestatie ongeveer 250 ratingpunten minder krijgt. Door op lichess te schaken voelt het dus net alsof je ineens heel veel beter bent geworden. Is dat leuk of niet?

Zie ook: https://lichess.org/team/sv-voorschoten

Sander Hilarius


Marcus Driessen en Bert Houweling tot erelid benoemd

De viering van het 75-jarig jubileum was een uitstekende gelegenheid geweest om twee leden te verrassen met het erelidmaatschap van onze vereniging en ze daarbij gelijk in het zonnetje te zetten dat ze zo verdienen: Marcus Driessen en Bert Houweling. Maar die viering heeft niet kunnen plaatsvinden en daarom is de benoeming inmiddels in alle stilte gebeurd. Jammer natuurlijk, want het zou zeker leuker zijn geweest dat te midden van ons allen te doen. Wat niet wegneemt dat deze bijzondere eer hun zonder enige twijfel toekomt!

Marcus Driessen kwam in 1980 op 13-jarige leeftijd bij de vereniging, wat betekent dat hij dit seizoen precies 40 jaar lid is. Hij werd een aantal malen jeugdkampioen, deed dat ook driemaal bij de senioren en is nog steeds een van de sterkste spelers van de club. Dat is mooi, maar daar wordt je geen erelid mee. Daarnaast evenwel heeft hij een indrukwekkende lijst aan verenigingsactiviteiten op zijn naam staan. Van 1987 tot en met 1989 voerde hij, samen met Marco Combé, de redactie van Man & Paard, waarna hij zich, in figuurlijke zin uiteraard, op de jeugd stortte. In ’91 en ’92 was hij assistent van Louis Nicolai die toen de jeugdopleiding organiseerde, maar het jaar erop nam hij het jeugdleiderschap zelf op zich. Dat heeft hij volgehouden tot 2006, waarna Roderick van Kempen die taak van hem overnam. Het was ook bepaaldelijk niet zo dat Marcus zich vanaf dat moment (2007) uit het verenigingsleven terugtrok, integendeel, want dat jaar werd hij voorzitter van de sv Voorschoten. Dat is hij acht jaar gebleven.

Daarna (2014) bekleedde hij geen officiële functie meer in de vereniging, maar onofficiële des te meer. Er is sindsdien haast geen jeugdactiviteit waarbij Marcus niet hand-en-spandiensten heeft verricht. De lessen op vrijdagavond, het scholenkampioenschap, de (inter)regionale jeugdcompetities, het ONJK, noem maar op. We kunnen dan ook zonder enige schroom zeggen dat zonder hem de vereniging er heel anders had uitgezien en er veel minder goed had voorgestaan dan nu het geval is. De sv Voorschoten is Marcus veel dank verschuldigd.

Bert Houweling kwam in 1967 aan de hand van zijn vader Piet (naar wie ons open toernooi is vernoemd) op 13-jarige leeftijd voor het eerst de speelzaal binnenlopen, zodat hij zich inmiddels kan beroemen op het zeer respectabele aantal van 53 jaren lidmaatschap. Daarvan zijn er niet veel (geweest) binnen onze vereniging. Op zich is dat al bijna het erelidmaatschap waard, maar daarnaast heeft ook Bert een aantal bestuursfuncties vervuld. Van 1979 tot en met 1983 was hij de redacteur van Man & Paard (het eerste nummer verscheen in ’77) en vervolgens tot en met 1986 ‘algemeen bestuurslid’, een functie die tegenwoordig niet meer bestaat. Vervolgens was hij tot en met 1989 wedstrijdleider. Voor het eerst werd daarbij een computer ingeschakeld, wat voor velen in die tijd nog een onbegrijpelijk apparaat leek (en trouwens ook was). Voorzitter was hij vervolgens in de seizoenen ’94 en ’95. En toen verhuisde hij naar Leusden.

Nu komt het doorslaggevende argument voor het erelidmaatschap: waar zag men ooit groter clubtrouw dan bij Bert? De eerste jaren bleef hij gewoon interne competitie spelen en reed daarvoor elke donderdagavond de 92 km naar Leusden op en neer. In later jaren werd dat toch wat te bewerkelijk – hij was inmiddels nog verder verhuisd naar Terschuur, vlakbij Barneveld – maar het naar zijn eigen vader genoemde bekertoernooi liet en laat hij nog steeds nooit schieten en ook bij de externe competitie doet hij altijd mee. En van Terschuur naar bijvoorbeeld Sas van Gent is echt een heel end. Bovendien haalt hij bijna elk jaar, als dat enigszins kan, Voorschoten naar zijn eigen erf toe door ergens in de zomer onder het dak van de voormalige hooiberg een snelschaaktoernooi te organiseren, voorzien van hap en drank. Hopelijk is de wereld komende augustus weer zo hersteld dat deze traditie weer mogelijk wordt.

Bert was en is een sterke schaker: tweevoudig clubkampioen (in ’82 en ’85) en decennialang een vaste waarde voor Voorschoten 1. Het zou kunnen zijn dat er niemand is geweest die zoveel partijen in het eerste team heeft gespeeld als hij. Maar om dat te staven ontbreken vooralsnog de bewijzen in de vorm van de uitslagen uit de jaren ’70. Bovendien haalde hij vorig jaar nog een sterk staaltje uit door veteranenkampioen van Nederland (vanaf 65 jaar) te worden. En daarvoor moet je echt kunnen schaken.

Tel bij elkaar op: 53 jaar lid, vele bestuursfuncties en een zelden vertoonde clubtrouw, en het is duidelijk dat ook voor Bert het erelidmaatschap meer dan verdiend is.

Sander Hilarius


Er komt een jubileumboek aan!

Onze vereniging is 14 december 1945 opgericht, wat betekent dat onder normale omstandigheden we eigenlijk deze maand het 75-jarig jubileum zouden gaan vieren. Maar de omstandigheden zijn natuurlijk allesbehalve normaal, zodat ons niet anders rest dan de festiviteiten maar door te schuiven tot het moment dat dat veilig kan. Wanneer dat zal zijn staat vooralsnog open.

Maar wat er wel gaat gebeuren is dat ieder lid een jubileumboek zal ontvangen over het wel en wee van de sv Voorschoten. Vanaf 1945 (en zelfs daarvoor) tot aan de dag van vandaag. We hebben het hier niet over een dikke Man & Paard, maar over een heus boekwerk, 192 pagina’s dik, met de titel Schaakvereniging Voorschoten 75 jaar, geschreven door een tiental leden. Wij hopen (en verwachten ook wel) dat ieder lid dat nog voor de kerst in de brievenbus zal vinden. Zo worden de feestdagen toch nog leuk!

Om kosten te besparen zullen we de boeken in Voorschoten en de regio zelf in de brievenbus komen deponeren en gaan alleen die naar de buitengewesten per post. Het zou fijn zijn als er wat mensen zouden willen helpen met de verspreiding ervan door ook even voor postbezorger (het past door de brievenbus) te spelen in Voorschoten. Degenen die dat willen doen kunnen dat laten weten via wedstrijdleider@svvoorschoten.nl. In elk geval iedereen alvast fijne (feest)dagen toegewenst!

Sander Hilarius


Schaaklessen voor volwassenen momenteel online

Sinds een aantal jaar wordt er tegelijktijdig met de jeugdavonden op vrijdag een schaakcursus aangeboden voor volwassenen. Tijdens de lessen komen de belangrijkste onderwerpen uit de stappenmethode, (eigen) partijfragmenten en andere thema's die leuk en/of leerzaam worden geacht aan bod.

Wegens de coronacrisis vindt de cursus momenteel online – via Skype – plaats. De lessen zijn op vrijdagavond van 19:30 – 20:30 en worden verzorgd door Rosa Ratsma. Zij heeft jaren ervaring in het geven van schaaktraining en is zelf enthousiast schaker.

De kosten voor deelname bedragen €5,- per bijgewoonde les, waarvoor twee keer per jaar een rekening wordt gestuurd. Nieuwe deelnemers aan de cursus ontvangen een stappenboekje naar keuze.

Interesse? Je bent van harte welkom een vrijblijvende proefles te volgen. Je kan je daarvoor aanmelden door te mailen naar schaaklessen@svvoorschoten.nl. Mail ook gerust als je nog vragen hebt over de cursus!


Interne: uitslagen ronde 3

donderdag 24 september 2020

Aan de eerste twee ronden van de interne competitie deden twaalf spelers mee. Een voorzichtig begin, maar ronde 3 was met zestien deelnemers beter bezet. Ieder zijn eigen tafel, verspreid over de hele zaal, dat zag er dan ook een stuk gezelliger uit. En nog op 1,5 meter afstand ook.

Als eersten waren Ruurd en Siyar klaar. De laatste verongelukte toen hij gratis een pionnetje dacht mee te snaaien. Dit soort aanbiedingen dienen altijd met zorg bekeken te worden, want iets wat te mooi is om waar te zijn is vaak te mooi om waar te zijn. Het betreffende pionnetje bleek een heuse undercover Poetin-pion: de novitjok droop ervan af. Dat kostte Siyar een stuk en daarmee was de partij natuurlijk ten einde. Raffi leek na de opening voordeel te hebben tegen Kylian maar maakte daar vervolgens niet optimaal gebruik van. Bij mijn tweede blik stond het ongeveer gelijk en bij de derde had een zwarte loper net op h3 ingeslagen, waarmee de doorgang naar de witte koning open lag. Raffi gaf op. Vader Spartak kon de familie-eer niet redden want ook hij ging ten onder. In een klassiek damegambiet kreeg Chris prachtige lopers en die bleken voldoende voor de zege. Het was Spartaks eerste partij sinds maart en hij had moeite met de concentratie, zo zei hij. Roestig dus. Wie niet? Daar is maar één remedie tegen: veel schaken.

De partij tussen Jona en Teun startte met de zetten 1. f4 f5. Dat zie je niet vaak. De partij die volgde was minstens net zo vreemd. Jona liet een toren insluiten die alleen maar aangevallen hoefde te worden om ‘m in te rekenen. Teun stond glad gewonnen. Bij de eerste de beste mogelijkheid deed hij dat dan ook maar vergat daarbij naar de andere kant van het bord te kijken waar Jona met een vorkje dezelfde grap uithaalde. Teun stond glad verloren. Jona hoefde nu het eindspel alleen maar uit te tikken maar gaf in plaats daarvan pardoes een cruciale pion weg, en van de schrik pal daarop ook nog een kwaliteit. Teun stond glad gewonnen. Niet alle partijen zijn even rechtlijnig. Let goed op, want dadelijk komt er nog een. Jaden kwam beter uit de opening tegen Harry. Langzaamaan werd de druk sterker en dat kostte Harry een pion. Maar daarmee win je nog geen partij. Tenzij je goed en actief verdergaat natuurlijk – en dat deed Jaden. Om Harry’s woorden aan te halen: ‘Het was allemaal op het randje, maar wel het goede randje’. Dat zijn de mooiste, goed gespeeld!

Bij Frank en Nico kwam het Koningsgambiet op het bord. Dat is altijd leuk want dat geeft vaak heksenketelschaak. Nico hield het lang uit, maar toen ik Roderick hoorde zeggen dat Frank niet eerlijk was omdat hij met een stuk meer speelde, begreep ik dat er toch ergens iets mis was gegaan. Of juist goed. Het hangt maar af aan welke kant van het bord je zit. Roderick en Marcus spelen altijd Frans. Dit keer kwam er in het middenspel een stelling op het bord waarop van beide partijen hun drie stukken in het hoekje van het bord nog in de beginstelling stonden. Goed dat Euwe dat niet meer hoefde mee te maken. Het zal weer het moderne schaak zijn. Hoe het ook zij, uiteindelijk won Marcus, maar de manier waarop is mij ontgaan. Dat kwam omdat Bert en ikzelf nog als laatsten bezig waren. Er werd een Tsjigorin op het bord gezet en Bert zei achteraf dat ik het lang precies zo speelde als de vorige keer. Helaas kon ik me daar zelf niets van herinneren zodat ik het weer helemaal opnieuw moest verzinnen. De opening ging goed maar toen Bert remise aanbod ging ik in de korte tijd die ons beiden nog restte natuurlijk bewijzen duidelijk het beste van het spel te hebben – met een verloren stelling als gevolg. Je kent dat wel. Aan Bert was het nu om te laten zien waarom iemand met een kwaliteit en een pion meer meestal wint, maar in plaats daarvan verdwaalde zijn dame in mijn stelling waar ik hem kon vangen. Uiteraard deed ik dat niet maar verzon iets nog slimmers wat had moeten verliezen, ware het niet dat… Ach, zo’n potje dus waarin je net zo goed een dobbelsteen had kunnen gooien. Maar leuk was het wel en de thuisblijvers hadden ongelijk.

Ik heb het gemist, dat echte schaken achter het bord!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


EK-Brons voor Cato met team Nederlandse meisjes

dinsdag 22 september 2020

Cato heeft bij het Europees jeugdkampioenschap – online 2020 een mooie score gehaald van 5 uit 9, waarmee ze als beste Nederlandse meisje in de categorie G16 (meisjes-B) uit de bus kwam.

Door dat resultaat maakt ze ook deel uit van het Nederlandse meisjes-team dat in het teamklassement op de 3e plaats is geëindigd en dus brons heeft verdiend. De Nederlandse meisjes kwamen in totaal tot 24,5 punten. G18 Robin Duson, 6 punten; G16 Cato, 5 punten; G14 Eline Roebers, 7 punten; en G12 Wendy Huang 6,5 punten.

Het toernooi duurde drie dagen, met elke dag drie partijen (van 25 minuten plus 5 seconde per speler). De eerste dag had Cato het zwaar, met één punt, maar de volgende dag maakte ze de perfecte comeback door alles te winnen. Door haar klassering werd de slotdag natuurlijk weer wat pittiger en moest ze genoegen nemen met een punt uit de slotpartij tegen een Georgische WFM.

De Online Europese Jeugdkampioenschappen Schaken werden gehouden op 18, 19 en 20 september. Bijzonder was dat er op 100 verschillende locaties in 40 verschillende landen werd gespeeld. In Nederland waren de speelsteden Amsterdam, Eindhoven en Groningen. In totaal namen 23 Nederlandse jeugdtalenten deel aan dit EJK. In Amsterdam, waar Cato schaakte, werd gespeeld in de Tolhuistuin, waar ook de Nederlandse Kampioenschappen schaken al vaker zijn gehouden.


Interne: uitslagen ronde 2

donderdag 17 september 2020

Net zo als in ronde 1 konden we in ronde 2 twaalf spelers begroeten. Een voorzichtig begin maar waar dat aan ligt is wel duidelijk. Deelden we die eerste ronden nog in via loting aan de hand van wie er om 8 uur aanwezig was, vanaf nu gaan we weer als vanouds vooraf indelen. Dus degenen die nog niet hebben doorgeven dat ze dit seizoen tot nader order niet zullen gaan meedoen, wil ik vragen dat alsnog te doen. Anders worden zij gewoon ingedeeld met als resultaat dat hun tegenstander naar een leeg bord zit te kijken. Op zich een mooi gezicht, maar je verwacht toch anders als je naar de club komt.

Met voorzitter Teun als niet-spelende barman – en niet alleen dat maar ook als centrale inkoper, waarvoor natuurlijk onze grote dank, perfect geregeld – begonnen we aan ronde 2. De eerste die klaar was was Ronald. Dat op zich is wel bijzonder want hij heeft er een handje van zijn tijd tot de laatste seconde te gebruiken, maar nu dus niet. Wat er mis ging in de stelling van Jona heb ik niet meegekregen maar het was blijkbaar wel essentieel, want Ronald won snel. Ook Gert (Helfferich) kon het niet bolwerken tegen Nico. Al vroeg in ed avond hoorden we stemgeluid dat erop wees dat hun partij was afgelopen, maar dat weerhield ze er niet van om nog een aantal ander potjes te spelen. De eerste telt echter, en die was toch echt voor Nico. Bij Kylian tegen Harry leek het er lang op dat de laatste zou gaan winnen, maar ineens kwam er een vijandelijke dame binnenvallen en toen werd het toch remise. Bij Bert (Corneth) tegen Arno werd het evenwicht eigenlijk nooit verbroken. De partij duurde lang maar een echte vuist maken lukte geen van beiden: ook hier dus remise.

Siyar hield het met wit lang vol tegen Marcus. Langzamerhand echter begonnen de zwarte stukken toch de overhand te krijgen, tot op een gegeven moment Marcus kon bogen op twee octopussen (onaantastbare paarden). Eén zo’n ding is vaak al een toren waard, laat staan wat voor kwaad twee ervan kunnen aanrichten. Toen was er dan ook geen houden meer aan. Restte alleen nog de partij van Sander tegen Frank. Sander kwam met een plusje uit de opening en wikkelde af naar een voordelig middenspel, waar de computer merkwaardigerwijs achteraf een geheel andere mening over blijkt te hebben. Toen hij ook nog een vorkje miste, wat een pion kostte, kon Frank winnen maar maakte daar geen gebruik van. In tijdnood werd alsnog besloten tot remise. Voor degenen die misschien denken dat de gedwongen coronapauze je schaakspel ten goede is gekomen: dat kan ik dus ontkennen. Deze partij eindigde trouwens met een onverkwikkelijk incident: de spelers gaven ter bevestiging van de remise elkaar een hand! Geschrokken van hun eigen automatisme renden ze allebei naar de klaarstaande handgel om alle kwalijke bacteriën direct om zeep te helpen. Oef, ontsnapt. Gevaarlijke sport wel, schaken.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne: uitslagen ronde 1

donderdag 10 september 2020

De kop is eraf, het seizoen 2020-2021 is begonnen. Een aantal mensen zal structureel niet spelen zolang de coronasituatie niet fundamenteel verandert, maar er blijven er nog meer dan genoeg over om er toch een mooie strijd van te maken. In de eerste ronde is het aantal deelnemers vaak nog niet zo hoog en dat gold ook nu: twaalf. In de nieuwe tafelopstelling (zie foto) kunnen we in de grote zaal zonder problemen 24 spelers kwijt en als we zonodig ook nog het kleine zaaltje inschakelen zal er nooit een tekort aan speelplekken zijn. Iedereen heeft dus zeker 1,5 m afstand tot alle andere borden en om te ventileren stonden alle bovenramen open. Geen risico’s dus. Niemand had het koud, behalve Gert Helfferich, maar die had zich dan ook in korte broek en T-shirt zo gekleed alsof hij direct van Club Méditerranee kwam.

In de eerste ronde waren veel uitslagen min of meer zoals je zou kunnen verwachten. Marcus versloeg Ruurd, Sander klopte na harde en ingewikkelde strijd Siyar, Gert H. hield Harry eronder. De overwinning van Frank op Cato was eveneens niet echt een verrassing, maar dat had ik ook gezegd als het precies andersom was geweest, alleen de zege van Jona op Nico zou je qua rating opzienbarend kunnen noemen, zij het dat Jona de jeugd heeft als extra wapen en al veel beter speelt dan de statistieken aangeven.

Volgende week doen we ronde 2. Net zoals in de eerste ronde hoeft niemand zich af of aan te melden, want ingedeeld wordt door loting aan de hand van wie er om 8 uur aanwezig is.

Komt allen. Het is leuk!

Zie ook de uitslagen.

Sander Hilarius


Teun krijgt boek van Ruud Aalbersberg uitgereikt tijdens MMS

Maandag 3 augustus 2020

Jullie kennen Ruud Aalbersberg allemaal als regelmatige schrijver in de Man&Paard. Veel van deze stukken zijn ook verschenen in de nieuwsbrief van het Max Euwe Centrum. Naast dat schrijven verzamelt Ruud bijna alles uit kranten en tijdschriften wat met schaken te maken heeft.

Al langere tijd had hij het idee al deze stukken te verzamelen in een boek, en maandag 3 augustus was het eindelijk zo ver: de uitreiking van zijn boek aan de voorzitter van onze club. Corona gooide wat roet in het eten, maar nu kon Ruud eindelijk vol trots vertellen over de weg naar het boek, hoeveel werk het gekost heeft en wat er in staat: prachtige schaakpartijen, geschiedenis, gedichten en unieke illustraties van ons schaakspel, dubbeltorenoffers, te veel om op te noemen.

Ook nieuwsgierig geworden? Neem contact op met Ruud voor het aanschaffen van een exemplaar, roaalbersberg@hetnet.nl

 

Christine van der Ven


MaandagMiddag start weer op

Maandag 13 juli 2020

Maandag de 13e juli mochten we elkaar eindelijk weer eens in het echt zien. In mijn notitieboekje was mijn laatste fysieke schaakwedstrijd op 9 maart gespeeld; bijna 4 maanden geleden. De zaal was uiteraard aangepast naar het protocol van de schaakbond en er konden maximaal 20 mensen terecht. Dat was ook precies het aantal dat zich voor vandaag had ingeschreven. Een beetje onwennig, want afstand houden blijft belangrijk, vroegen we elkaar hoe het ging, en hoe het de afgelopen maanden gegaan was. Gert Helfferich was zo verheugd iedereen weer te zien dat hij trakteerde op koek. Jos de Waardt had zijn tijd nuttig gebruikt en meteen een schuifschaakbord in elkaar geknutseld (zie foto, met dank aan Ruurd de Boer).
We zijn begonnen met een zogeheten Coronacompetitie; wie weet hoelang het duurt voordat we de deuren weer moeten sluiten, en omdat er toch veel mensen nog niet meedoen leek het niet eerlijk verder te gaan met de competitie van het voorjaar. Natuurlijk duimen we dat het slechts een paar weken nodig is en de reguliere competitie gauw weer van start gaat. Maar hoe dan ook, we zijn begonnen!

Voor de uitslagen, zie hier.

Christine van der Ven


Schaakclub sluit af met schaakvoetbal

Vrijdag 3 juli 2020

 

De schaakvereniging Voorschoten heeft vrijdag het schaakseizoen voor de jeugd afgesloten met een schaakvoetbaltoernooi. Vier teams bestreden elkaar zowel op het schaakbord als op het voetbalveld. Niet voor het eerst bleken de beste schakers ook de beste voetballers te zijn. Het team van Mark, Evan, Pim, Willem, Victor, Ruben, Alexander, Joep, Luca en Emma wonnen de voetbalwedstrijd met 3-1 en sloten af met een 7-3 overwinning in de schaakmatch. Bij de oudere jeugd boekte het team van Cato een ruime overwinning met schaken. Dat kon met het voetballen niet meer worden rechtgezet.

Daarna volgde de uitreiking van de schaakdiploma’s voor de vorige week afgenomen examens en de prijsuitreiking voor de dit seizoen gespeelde competitie. Alleen de strijd om het jeugdkampioenschap kon door Corona nog niet worden verspeeld. Matthijs van Borren, Yannick Wiggers, Jelle Zoet en Jaden Birginia zullen in september gaan strijden om de grote wisselbeker.

Eindstanden overige groepen:

Torengroep:

  1. Sarah Barbier
  2. Merijn Brinksma
  3. Pim Low
  4. Evan Los
  5. Tijmen van der Bijl
  6. Willem de Weert
  7. Alex Bax
  8. Jonathan Cassee
  9. Floris Harmsen
  10. Parived Singh
  11. Victor Noppe

Damegroep:

  1. Luca Lay
  2. Lucas Veltrop
  3. Wiebe Zoet
  4. Alexander Thijssen
  5. Sascha Bovenkerk
  6. Daan Creyghton
  7. Ruben van Borren
  8. Johan Twigt
  9. Joep Low

Koningsgroep:

  1. Jona van de Poel
  2. Raffi Mkrtchyan
  3. Thomas Dijkhuijsen
  4. Ivanke Wiggers
  5. Emma Barbier
  6. Chris de Weert
  7. Fien Sannen
  8. Tommy Lay
  9. Frédérique van Dam

De stap 1 groep kon dit jaar geen competitie meer afronden. Alle aanwezige kinderen van stap 1 kregen een prijsje als aandenken.

Op vrijdag 4 september start het nieuwe seizoen voor de jeugd. Kinderen vanaf 6 jaar kunnen al starten met schaaklessen en ook de ouders kunnen tussen 19:15 en 20:15 uur op verschillende niveaus schaakles krijgen.

Voor meer informatie of aanmeldingen: jeugdleider@svvoorschoten.nl

Marcus Driessen


Spannende slotronde in het rapidkampioenschap

Donderdag 25 juni 2020

De derde ronde van het Rapidkampioenschap werd voor het eerst gespeeld in twee poules. Dat kwam omdat er nogal wat deelnemers waren die het niveauverschil te groot vonden en liever steeds tegen gelijkgestemden speelden. Een goed plan, maar helaas geen succes. De A-poule zag Henk zich een paar seconden te laat aanmelden waardoor de computer dacht dat we met zijn zevenen waren in plaats van acht – die dingen moeten nog veel leren – waardoor er maar drie ronden gespeeld werden. Die overigens met een 100% score overtuigend een prooi waren voor Marcus. De B-poule begon met acht, maar eindigde met zes deelnemers, en dat is ook niet alles. Dus ging de slotronde weer als vertrouwd in één poule, waarbij Marcus met 9,5 punten een riante voorsprong had op zijn naaste achtervolgers Frank, Henk en Sander, ieder met 7,5. Dat was dus rustig uitbollen naar de finish zou je denken en de titel zit in de knip.

Maar dat je de beker nooit moet verkopen voordat je hem gewonnen heb bleek ook nu maar weer eens te meer. Na 19 zetten bevond Marcus zich met de zwarte stukken in deze treurige positie.

Dan ga je als wit natuurlijk heel erg naar g6 kijken en dat deed Gert (Both) dan ook. Na 20. fxg6 fxg6 21. Lxg6 hxg6 22. Dxg6 Kh8 23. Dg7 mat. Krachtdadig van het bord getimmerd dus. Van de achtervolgers speelde Henk gelijk tegen Chris, maar wonnen Frank en Sander wel, waardoor de spanning gelijk weer helemaal terug was. Zou je denken tenminste. Vooral toen Marcus ook in de tweede ronde niet tot winst kwam en tegen Henk in remise moest berusten. De ideale kans dus voor de anderen om dichterbij te komen. Maar Gert was op dreef en versloeg nu ook Sander, die zich uiteraard de kans niet liet ontzeggen om ook deze avond weer een mat in één te ondergaan, en Frank kwam ook niet verder dan een halfje tegen Chris. Marcus dus nog steeds aan de leiding met één punt voorsprong op Frank en dat gold inmiddels ook voor Wouter, die zich door twee zeges weer aan het front gemeld had. Spanning!

In ronde 3 klopte Marcus Ruurd en versloeg Frank Gert, waardoor hun onderling verschil gelijk bleef, maar kwam Sander niet verder dan remise tegen Chris en ging Wouter zelfs verrassend onderuit tegen Ronald. Daarmee kon alleen Frank nog op gelijke hoogte komen, maar die moest dan wel zien te winnen van Henk, en bovendien moest Marcus dan zo vriendelijk zijn om van Wouter te verliezen.

Om met het laatste te beginnen: dat gebeurde ook! In een toch al wat mindere stelling overzag Marcus een vorkje en dat kostte hem twee stukken tegelijk. Dus als Frank nou wint van Henk komt hij alsnog op gelijke hoogte en moeten we iets verzinnen om toch tot een winnaar te komen. Omdat Frank noch Marcus zover ik weet onderliggend lijden heeft of in de zorg werkt, zou dan toch wellicht leeftijd de beslissende factor zijn geweest. Vervelend natuurlijk voor Frank, maar ja, in noodsituaties moet je nu eenmaal soms onaangename beslissingen nemen. Zover kwam het gelukkig niet. In een evenwichtige partij werden de verhoudingen bij Henk tegen Frank nergens verbroken en kwam uiteindelijk een pionneneindspel op het bord. Dat soort dingen zijn altijd razend ingewikkeld, op het oog leek het alsof Henk daarin de beste kansen had, maar opgelegde winsten waren er niet en de partij eindigde dan ook in remise.

Zo bleef van de twee punten voorsprong van Marcus waarmee we de avond waren begonnen weliswaar nog slechts een halfje over, maar dat is wel precies genoeg: Marcus is de coronarapidkampioen en dat is toch een titel om trots op te wezen. De enige tot nu in de geschiedenis van de schaakvereniging Voorschoten! Hopelijk ook de laatste.

Degenen die zich wellicht afvragen of die eindstand wel klopt omdat ze helemaal niet zoveel punten hebben gescoord: ja dat klopt! Iedereen die een speelavond niet aanwezig was heeft daarvoor 1,5 punt geheel en al gratis cadeau gekregen.

Resultaat avond 4:

1. Frank, Gert, Bert en Wouter 3
5. Ronald, Henk en Sander 2,5

Eindstand Rapidkampioenschap:

A
1.  Marcus 11
2.  Frank 10½
3.  Henk, Sander en Wouter 10
6.  Bert (Houweling) 9½
7.  Gert (Both) 9
8.  Michael en Ronald 7
10. Ruurd de Boer 5

B
1.  Chris 9
2.  Christine 8
3.  Cees (van der Voorst) 7
4.  Andy, Wim (van Oordt) en Gerard 6½
7.  Wim en Kylian 5
9.  Gijs 4½
10. Raffi 4
11. Mark 3,5
12. Gert (Helfferich) 3,5

Sander Hilarius


Nieuwe leider in het Rapidkampioenschap: Marcus

Donderdag 11 juni 2020

Zestien deelnemers konden we noteren bij de tweede avond van het Rapidkampioenschap. Dat waren er wat minder dan in de eerste ronde en naar verluidt komt dat doordat nogal wat potentiële deelnemers de krachtsverschillen te veel uiteen vinden lopen. De voorkeur van velen blijkt uit te gaan naar spelen met tegenstanders die van min of meer gelijke sterkte zijn. Dat is natuurlijk simpel op te lossen: we gaan de komende twee donderdagen verder in twee groepen. Een A-groep voor de sterkeren (die uiteindelijk de nieuwe rapidkampioen zal leveren), waarvoor iedereen die dat wil zich kan inschrijven, en een B-groep voor de net iets minder sterken, die verboden is voor de toppers. Simpel en eenvoudig. Dus degenen die er in ronde 2 niet bij waren om die reden kunnen zich weer vrolijk aansluiten. Bovendien krijg je dan ook nog eens gratis 1,5 punt. Waar zie je dat nog. Hoort zegt het voort!

Evenals vorige donderdag waren er na twee partijen nog vier spelers met 100%: Marcus, die Wouter al had verslagen, Sander, die Bert H een onaangename verrassing bezorgde, Gert B en Henk. In de derde ronde won Marcus regelmatig van Gert en had Sander een originele oplossing in een onduidelijke stelling tegen Henk: hij liet zich mat in één zetten. Je moet ook altijd zo opletten. Dat leverde dus in de laatste ronde het topduel Marcus tegen Henk op. Dat werd een potje strategisch manoeuvreren waaraan ruw een einde kwam toen Henk pardoes een kwaliteit inleverde. Spartelen hielp daarna niet meer waardoor Marcus overtuigend won. Omdat Frank, die vorige donderdag nog hetzelfde presteerde, nu niet verder kwam dan 2 punten, is Marcus gelijk de nieuwe leider. Maar… we zijn pas op de helft en alles is nog mogelijk.

Uitslag avond 2:

1. Marcus 4
2. Sander, Wouter, Gert B en Henk 3

Stand na avond 2, ronde 8:

                        pnt gew rem vrl
1.  Marcus Driessen         7 7 0 1
2.  Henk Schouten           6 6 0 2
3.  Frank den Herder        6 6 0 2
4.  Sander Hilarius        5½ 5 1 1
5.  Wouter Noordkamp        5 5 0 3
6.  Bert Houweling          5 5 0 3
7.  Gert Both              4½ 3 0 0
8.  Michael Kubbenga       4½ 3 0 1
9.  Ronald van Vleuten     4½ 2 0 2
10. Chris Gerritsen        3½ 3 1 4
11. Andy Lay               3½ 3 1 4
12. Cees van der Voorst    3½ 2 0 2
13. Gerard den Hollander   3½ 1 0 3
14. Christine van der Ven   3 1 1 2
15. Ruurd de Boer          2½ 2 1 5
16. Kylian van Veen         2 2 0 2
17. Mark Leering            2 2 0 6
18. Raffi Mkrytchian        1 1 0 2
19. Gijs Kerkvliet         1½ 1 1 6
20. Gert Helfferich         1 1 0 7
21. Wim Souhoka             2 0 1 0

Sander Hilarius


Frank wint eerste avond van het Rapidkampioenschap

Donderdag 4 juni 2020

Twee weken geleden konden we toch nog een heuse titel in dit merkwaardige coraneuze seizoen uitreiken. Mees won na heel spannende strijd het snelschaakkampioenschap en ook al moest hij het doen zonder enige welgekozen woorden, een beker en een fles wijn – de laatste twee komen ooit nog zijn kant op –, we hadden wel een officieel resultaat dat de boeken in kan. De eerste titel in een seizoen waarin niks zeker lijkt. Maar er deden haast 30 spelers mee, dus over enthousiasme viel niet te klagen, waardoor het vervolg voor de hand lag: we doen ook het rapidkampioenschap digitaal. Zonder enig overleg bepaalde de wedstrijdleider vervolgens dat het tempo 15 minuten plus 5 seconden per zet zijn, waaruit maar weer eens te meer blijkt dat een verlicht despoot sneller tot besluitvorming komt dan een ambtenarenapparaat.

Gewoontegetrouw wordt het rapidtoernooi verspeeld op de laatste vier donderdagavonden van het seizoen (in juni dus), zo ook nu. De eerste ronde op donderdag 4 juni was met 17 spelers redelijk bezet. Aan de top liepen de krachtsverhoudingen niet ver uiteen zodat er een spannende strijd te verwachten viel. En die kwam! De eerste ronde deden de toppers wat er van ze verwacht werd, maar in ronde 2 waren er al een paar onderlinge duels en dan vallen er klappen. Zo verloor Bert van Frank en Marcus van Michael en bleken er nog maar vier spelers over met 2 uit 2: Frank, Michael, Wouter en Henk.

In ronde 3 speelden die uiteraard tegen elkaar. Frank won van Wouter maar helemaal rechtlijnig ging dat zeker niet:

In deze stelling stond Wouter (met wit en weinig tijd) voor een moeilijke keuze: proberen zelf mat te gaan zetten of iets als Tb4 spelen waarmee je een kwaliteit voor blijft, nooit kan verliezen en de winst misschien later wel komt? Hij koos voor optie 1 en dat werd inderdaad mat – maar niet aan de kant die hij voor ogen had. Na een hoop schaakjes en een pionwinst blijkt de zwarte koning plots een absoluut safe plekje te hebben gevonden en staat het zo:

Life is hard. Ten arrenmoede doet Wouter maar Db7, maar dan breekt de hel los: 55. Db7 Dd1 56. Kg2 De2 57. Kg3 Lf4+ 58. Kh3 Dg4 mat. What the f*ck, hoorde ik hem bijna digitaal denken. In de andere partij bleek Michael in een dubbel paardeneindspel handiger dan Henk, dus toen waren er nog twee met de volle mep: Frank en Michael, die uiteraard in ronde 4 tegen elkaar uitkwamen.

Ook die partij eindigde nogal ruw. Na een zeer gelijkop gaande strijd stond het zo:

27. … Lxg2. Als wit nu gewoon even Txd8+ doet, zal het wel remise worden, maar áls er iemand wint is dat wit vanwege zijn pionnenmeerderheid op de damevleugel. Echter, van alle goede geesten verlaten antwoordde Michael a tempo met 28. Kxg2, waarna hij via Txd1 gewoon een toren achter staat. Ach nou toch.

Niet geheel zonder geluk kwam Frank dus zo op 4 uit 4 en werd de winnaar van de eerste avond van het rapidkampioenschap. Maar… er volgen nog drie avonden, Parijs is nog ver, zeker nu je om België heen moet rijden, en zo is de eindzege. Michael, Bert, Henk en Marcus volgen met drie punten Frank op de voet en we gaan zien wat de komende ronden ons gaat brengen.

Als jullie dit nu lezen en denken hé waarom was ik daar niet bij, dan heb ik een fraaie aanbieding: je kunt de volgende ronden gewoon aansluiten en dan krijg je gratis 1,5 punt van de wedstrijdleider als aanmoedigingsprijs. Misschien word je zelfs nog wel gewoon kampioen en ontvang je later net als Mees ook een paar stichtelijke woorden, een cup met kleine oren plus een fles wijn! Doe dus ook mee, de komende drie donderdagavonden om 20:00 uur op chess.com. Het is niet alleen leuk, je kunt ook een hoeveelheid ratingpunten verdienen waarvan je in real life alleen kunt dromen. Zelf startte ik als nieuweling in het 15+5 tempo met een rating van 800 – nog veel vond Wouter – en eindigde na een bye, een nederlaag, een remise en een winst op 1525. Meer dan 700 punten winst door een 50% score in drie partijen. Dat ik dit nog mag meemaken.

Stand na avond 1, ronde 4:

1.  Frank den Herder        4 4 0 0
2.  Michael Kubbenga        3 3 0 1
3.  Bert Houweling          3 3 0 1
4.  Henk Schouten           3 3 0 1
5.  Marcus Driessen         3 3 0 1
6.  Sander Hilarius        2½ 2 1 1
7.  Wouter Noordkamp        2 2 0 2
8.  Kylian van Veen         2 2 0 2
9.  Andy Lay               1½ 1 1 2
10. Chris Gerritsen        1½ 1 1 2
11. Ruurd de Boer          1½ 1 1 2
12. Christine van der Ven  1½ 1 1 2
13. Gijs Kerkvliet         1½ 1 1 2
14. Gerard den Hollander    1 1 0 3
15. Mark Leering            1 1 0 2
16. Gert Helfferich         1 1 0 1
17. Wim Souhoka             ½ 0 1 0
18. Raffi Mkrytchian        0 0 2 0

Sander Hilarius


Het wordt steeds leuker op maandagmiddag

Maandag 1 juni 2020

Net zoals op de "echte" maandagmiddag is er op de virtuele MMS voor iedereen wat te beleven: van thuisschaker tot clubkampioen, iedereen doet mee. Zo'n 14-20 mensen schuiven aan en spelen vier potjes rapid. Er is wel te merken dat het computerschaak betreft, op de een of andere manier doe je pas echt mee als je je dame een keer hebt laten instaan of als je een stuk op een heel ander veld neerzet dan je wilt omdat je muis even niet meewerkt. Maar dat geeft ook een zekere charme en betekent dat iedereen van iedereen kan winnen. De afgelopen weken wonnen Bert Houweling, Gert Both (4×) en Hans Lindeboom (ook meerdere keren). Naast die cracks doen ook de zoons van Andy Lay vaak mee; ik wilde zeggen dat ik dat heel dapper vind, maar ze winnen vaak genoeg!

Een van de leuke aspecten van dat computerschaak is dat je bij de andere wedstrijden kunt meekijken, en je kunt de zetten daarvan voorspellen. Altijd spannend om te zien of je hetzelfde denkt als iemand met een rating van 1900. (Nee dus.) En soms kun je er nog wat van leren, voor mij met name van de eindspelen.

Iedereen is welkom om mee te spelen, dus schuif een keertje aan!

Christine van der Ven


Toch nog een kampioen dit jaar: Mees!

Donderdag 7 mei 2020

Lang leek het erop alsof we dit jaar geen enkele kampioen bij Voorschoten zouden kunnen toejuichen. De interne competitie is stopgezet en zonder winnaar afgesloten, net zoals die van de LeiSB en de KNSB. Voorschoten 2 was de festiviteiten voor de promotie al bijna aan het regelen, twee punten los van het veld, een handenvol bordpunten meer en alleen nog de staartploegen in het verschiet, maar we hadden buiten de gebundelde kracht van een vleermuis en een schubdier gerekend en weg was alles. De wereld op zijn kop.

Gelukkig hebben we nog internet. Via chess.com kunnen we onderling partijtjes spelen in elk gewenst tempo en dat opende de mogelijkheid het snelschaakkampioenschap van de sv Voorschoten toch door te laten gaan. De vraag of daar animo voor bestond werd met gejuich ontvangen en zo konden we donderdag 7 mei niet alleen het grootste deelnemersveld ooit begroeten (29) maar ook het sterkst bezette. Waar van het eerste team de meesten elders in het land woonachtig zijn en daarom zelden op een willekeurige donderdagavond in de Werf achter het bord kunnen verschijnen, gaven nu bijvoorbeeld 7 van de 10 spelers acte de présence, lekker thuis achter hun eigen schermpje, waaronder 4 FM’s en 1 WIM. Dat ging wat worden!

Nu moest alleen nog even de toernooiopzet worden uitgevogeld. Probleem is dat chess.com niet een toernooivorm heeft waarin binnen een groep ieder tegen ieder ander speelt, maar altijd als maximaal aantal ronden de helft van het aantal deelnemers hanteert. Ben je bijvoorbeeld met zijn achten, dan speel je dus vier ronden – en dat is niet de bedoeling. Om die reden begonnen we met acht ronden in één grote groep, waarna na een half uurtje pauze de tweede ronde startte opnieuw in één groep. Degene die opgeteld de meeste punten behaalt wint. Het fijne van dit systeem is dat de toppers na een nederlaag in ronde 1 bijvoorbeeld in ronde 2 alsnog wraak kunnen nemen. En wraak is altijd een prachtige drijfveer. Bovendien zoet.

De eerste ronde was voor Midas. Hij speelde remise tegen Jip en Mees maar won de rest en kwam zo op 7 uit 8. Een fraaie score natuurlijk. Mees en Jip deelden de tweede plek met 6, Igor had er 5,5, gevolgd door vijf achtervolgers met 5. Onder die laatsten bevond zich ook recordkampioen Peter, die op het onwaarschijnlijke aantal van 14 snelschaaktitels kan bogen, maar nu remises afgaf tegen Jip en Wouter en verloor van Mees en Platypodes 123. Platypodes 123? Dat was ook wat Peter zich afvroeg. Het leuke van dat internetschaak is dat velen onder een schuilnaam spelen, je hebt geen idee wie je tegenstander is. Nu speelde die Platypodes – ik heb het opgezocht: dat is een semi-aquatische eierenleggend zoogdier dat in Oost-Australië voorkomt, misschien wel een soort schubdier dus – ook nog eens onder de Algerijnse vlag. Wie was toch die Algerijn tegen wie ik dat dure punt liet liggen, wilde Peter na afloop graag weten. Wel, dat was dus gewoon zijn teamgenoot Kedem. Gefopt!

In ronde 2 begonnen we weer gewoon opnieuw. Elf spelers vonden 8 partijtjes wel genoeg, zodat we met 18 verder gingen. Midas ging aanvankelijk gewoon door waar hij gebleven was, maar verloor toen de cruciale strijd met Mees en even later ook nog van Peter en Marcus. Daarmee was zijn kans op goud voorbij. Peter daarentegen ontmoette geen Algerijnen meer, verloor alleen van Jip en won zo ronde 2 met 7 uit 8. Waarmee hij dus Midas voorbij was. Maar was dat genoeg? Nee, want Mees ging lustig scorend verder, speelde remise tegen Jip, verloor weliswaar verrassend van Bert (Houweling) – die het met eerdere zeges op Noud, Rosa en Igor sowieso heel goed deed – maar hield desalniettemin aan het eind precies een halfje over op Peter (die nog wel even nadacht over het afslaan van remise tegen die onbekende Algerijn). Zo hadden wij een winnaar, en zijn naam is Mees van Osch! De enige kampioen in dit merkwaardige seizoen 2019-2020. We schrijven hem bij op de erelijst, zodat latere historici weten dat toen niet de hele club was weggevaagd, want dat er in elk geval altijd nog gevluggerd werd.

Einduitslag:

1  Mees 12,5
2  Jip en Peter 12
4  Midas 11,5
5  Igor en Noud 10
7  Bert 9,5
8  Marcus en Roderick 9
10 Wouter en Sander 8
12 Christine 7,5
13 Gijs en Michael 7
15 Andy 5,5
16 Rosa 5 (uit 8)
17 Luca 5
18 Kedem, Frank en Rens 4,5 (allen uit 8) 
21 Cato 4 (uit 8)
22 Gert (Helfferich) 4
23 Tommy 3,5
24 Ruurd en Jacques-Olivier (kennis van Andy) 3 (beiden uit 8)
26 Jaden en Wim (van Oordt) 2,5 (beiden uit 8)
28 Spartak 2 (uit 8)
29 Mark (partner van Christine) 1,5 (uit 8)

Al met al was dit toernooi een groot succes en zeker voor herhaling vatbaar. Spannend, en iedereen van de club, waar hij of zij ook zit, kan meedoen. Het lijkt me dan ook een goed plan om deze opzet er voortaan als extraatje in te houden: een gewoon live snelschaaktoernooi plus een internettoernooi. Uiteindelijk houden we dan toch iets positiefs over aan al dat nare coronagedoe.

Sander Hilarius


Maandagmiddag druk bezocht

Maandag 13 april 2020

Schaken via internet is voor een hoop mensen behoorlijk onwennig, maar op maandagmiddag weten er veel leden toch de weg te vinden naar chess.com om een partij te spelen tegen bekenden. Het tempo is voor een hoop "echte" internetschakers te langzaam - die zweren bij 1 of 3 minutenpotjes -, maar als je kijkt naar de populariteit vinden de meesten dat gezapige tempo wel aangenaam. Er worden regelmatig zetten gedaan die waarschijnlijk in een fysieke partij wat makkelijker te vermijden zijn - stukken weggeven, mat in 1 missen, regelmatig zie ik een dame verdwijnen (inclusief mijn eigen) - maar dat mag de pret niet drukken. 20 mensen schoven vandaag aan om vier potjes te spelen; het leuke is ook dat als je eigen partij voorbij is je mee kan kijken bij de partijen die nog gaande zijn, en daarbij kun je ook de zetten voorspellen. Altijd leuk om te zien of iemand net zo denkt als jij of te leren hoe het moet bij de betere schakers.

Sinds de oprichting van de internetclub is er 4 keer gespeeld op maandagmiddag: 23 maart won Hans Lindeboom, 30 maart Ruurd de Boer, 6 april Bert Corneth en vandaag was het weer Hans Lindeboom. Gefeliciteerd, winnaars.

Zet alvast in je agenda dat er 20 april om 14.00 uur gewoon weer geschaakt wordt. Het volledige weekschema is hier te vinden. Tot dan.

Christine van der Ven


Gehavend Voorschoten 3 verliest nipt van Boven IJ 1

zaterdag 7 maart 2020

Omdat g��n der potenti�le invallers voor Voorschoten 2 thuis gaf, moesten de gaten in het tweede gevuld worden door spelers uit het derde. Bij ons aldus 3 invallers, Ronald, Christine en Spartak, voor Gert, Luuk en Chris. Heel ongelukkig was dat we net tegen de ratingsterkste van de competitie, Boven IJ 1, moesten aantreden.

Jie-Ren speelde met wit een snelle partij die al vlot in remise verzandde.

Christine: ik weet niet zo goed wat ik moet schrijven over de partij, mijn tegenstander had duidelijk nog niet zo veel ervaring. Ik stond vanaf het begin al heel prettig, getuige bijgevoegde stelling (zie onder). Het duurde even voordat daar winst uit kwam, maar uiteindelijk won ik de dame en nog vele zetten later de partij.

Spartak zette zijn pot heel secuur op en leek een gezonde stelling te hebben, totdat hij zich verkeek op een manoeuvre van wit die tot onnodig stukverlies leidde. De rest van de partij spartelde hij tegen een dreigende promotie op de e-lijn door o.m. druk op de witte stelling te houden, maar tevergeefs.

Ike speelde een leuke positionele partij, waarin hij de voor hem onbekende openingszet f4 keurig weerlegde en een sterke stelling bereikte. Diagramstelling na 26. Pe4

Ike vervolgde met 26. � Pxe4, 27. dxe4 Tac8, 28. Lb3 Db2, 29. Tf2 Dc3, 30. Tf3 en het werd remise door herhaling van zetten. (2-2)

Maar 26. � Da3, 27. Pxf6+ Lxf6, 28. Tff1 Le7, 29. Lf3 Lxf3, 30. Dxf3 Lxb4, 31. Ta1 Dc3 zou tot winst geleid kunnen hebben, zelfs na opoffering van zijn dame!

Gerben speelde een uitgekiende partij, waarin hij geleidelijk aan zijn stukken actiever wist te posteren dan zijn tegenstander. Hij voerde de druk steeds meer op totdat de zwarte stelling in elkaar stortte.

Ronald: ik won met wit op de 19e zet een pion op a5 maar had wel een zwakke pion op c5, die op zet 26 verloren ging. Er bleef een stelling over met wit pionnen op a2,b3 plus drie pionnen op de koningsvleugel en een loper en zwart pionnen op c6, d5 en ook drie pionnen op de koningsvleugel en een paard. Wit had torens op a1 en c1, zwart had torens op a5 en b8. Ik koos een verkeerd plan en liet de toren op c1 staan met druk op c-lijn; een beter plan was Tc1-b1 met torens achter de witte pionnen en een pionnen-opmars. Nu kwam ik gedrukt te staan en speelde te passief. Zwart kwam met zijn paard binnen en in tijdnood verloor ik de kwaliteit en de partij.

Carsten kreeg maar geen greep op zijn tegenstander en werd bijna met zijn rug tegen de muur geplaatst. Op de een of andere manier slaagde hij later in de partij er toch in onder die druk uit te komen, maar die opleving bleek slechts schijn te zijn en hij moest capituleren. (4-3 achter)

Ruurd speelde tegen de op papier sterkste speler, Eric Tetteroo, een leuke pot. Ik offerde een pion in de opening, waarna ik het initiatief kreeg. Na een tweede pionoffer ontstond de volgende diagramstelling.

Een totaal gelijke stelling, die snel tot remise zou leiden: 27. Pe2 Dxa2, 28. Pc3 Dc4, 29. Pe2 Da2, 30. Pc3 Dc4 en herhaling van zetten.

Maar de situatie op de borden van Ronald en Carsten was zorgelijk, terwijl Gerben daar slechts ��n punt tegenover kon stellen, dus moest ik doorspelen door de pion op b4 te slaan. Wat ik verder ook ondernam, mijn opponent gaf geen krimp tot er een volgende kritieke stelling op het bord verscheen, waarin menigeen dacht dat er voor mij winst te boeken was. Na zet 56. Tb5-d5 ziet het er zo uit:

Pionwinst lijkt voorhanden: 56. � Txe4+, 57. Pxe4 Kxd5, 58. Td3+ Ke5, maar nu staat de loper op d8 in, evenals het paard op e4, dat wellicht de pion op g5 zal slaan, gevolgd door Lxg5, 60. hxg5 hxg5 en ik ben er niets mee opgeschoten.

Ik sloeg de toren op d5 en 10 zetten later werd het alsnog remise.

Net aan verloren! Toch een knappe prestatie: met gemiddeld 100 ratingpunten minder nog 3,5 punt scoren! Als we op volle sterkte hadden kunnen spelen zou de situatie rooskleurig zijn geweest: 2 wedstrijdpunten + een aantal bordpunten m��r dan nummer twee.

De grote verrassing van deze ronde was het verlies van Espion 1 tegen Schaakmat Westland 2, zodat wij nog steeds de klasse 5E mogen aanvoeren met nog slechts ��n bordpuntje meer dan LSG 6. Willen we kampioen worden dan zullen de komende wedstrijden met ruime cijfers gewonnen moeten worden. De thuiswedstrijd tegen Espion 1 staat voor 28 maart gepland.

   Boven IJ 1                   1792 - Voorschoten 3                1692  4� - 3�
1. Martin de Koning             1977 - Gerben van der Hoeven        1979   0 - 1
2. Eric Tetteroo                1992 - Ruurd de Boer                1789   � - �
3. Richard Lindeman             1865 - Ronald van Vleuten           1652   1 - 0
4. Huub Groeneberg              1773 - Carsten van der Hoeven       1662   1 - 0
5. Rinus Koevoets               1728 - Jie-Ren Tjin a Lien          1639   � - �
6. Bas Bos                      1682 - Ike Tjin a Lien              1666   � - �
7. Jory Severeijnse                  - Christine van der Ven        1457   0 - 1
8. Wouter van Waardt            1526 - Spartak Mkrtchyan                   1 - 0

Ruurd de Boer


Voorschoten 2 verslaat medekoploper Messemaker 1847 2

zaterdag 7 maart 2020

Voorschoten 2 heeft zaterdag 7 maart een belangrijke stap gezet op weg naar het kampioenschap en de promotie in KNSB 4G. In de wedstrijd tegen medekoploper Messemaker werd een zeer nuttige 5� - 2� zege geboekt. Met nog drie ronden te gaan hebben we twee punten voorsprong op de nummer 2 (Messemaker 1847).

De aanloop naar de wedstrijd werd gekenmerkt door invallers-perikelen. Rens en Bert (invalbeurt bij het eerste) deden niet mee maar gelukkig waren Chris en Gert hun meer dan voortreffelijke vervangers.
Gert zorgde voor het eerste resultaat in de wedstrijd. Remise na een partij waar het evenwicht nooit verbroken was en waar in de slotstelling ook niet veel te bereiken was voor Gert.

Vervolgens liepen we uit naar een 1-4 voorsprong. (De exacte volgorde is me enigszins ontgaan.)
Igor won op bord 1 met wit. Zijn tegenstander zette op de koningsvleugel een aanval in die kenmerkend is voor het Hollands. Echter de tegenstoot in het centrum bleek van veel meer waarde. En na de daarop volgende stukkenruil kwam er een toren-loper eindspel op het bord waarin Igor een gezonde (vrij)pion meer had en een veel betere stelling. Het kostte hem (schijnbaar) niet veel moeite om die om te zetten in winst.

Rond dezelfde tijd won Chris met wit op bord 7. Chris is op dit moment in vorm. In een partij die je kan omschrijven als koffiehuis-schaak gebeurde van alles. Er stonden op een gegeven moment 5 stukken in. Zie de stelling na de 22e zet van zwart:

De computer vindt dat zwart (iets) beter staat, maar drie zetten later stond Chris zomaar een stuk voor. Met nauwkeurig spel voerde hij vervolgens de partij naar winst.
Ook Roderick, spelend op bord 3 met wit, won. Hij kwam al met voordeel uit de opening maar toen zijn tegenstander een aanval op de koningsvleugel probeerde in te zetten bleek de tegenaanval in het centrum van grotere en zelfs doorslaggevende betekenis (ook hier).

Op bord 5 speelde Cato een zeer verdienstelijke remise tegen een van hun sterkste spelers. Ze kwam iets beter uit de opening maar in de verwikkelingen die volgden kwam ze in een pion achter. Maar voor ons was dat gelukkig in een eindspel waarin de loper en koning van Cato geen kans gaven aan het zwarte paard en de zwarte koning om de stelling witte stelling binnen te dringen. Remise.

De stand was dus 1-4 met de partijen van Marcus, Henk en ondergetekende nog aan de gang. Ik speelde met zwart op bord 6. Na achttien zetten theorie liet ik me enigszins in slaap sussen en vatte de zaken op de koningsvleugel te licht op. Mijn tegenstander kon op een gegeven moment met dame en twee paarden een mataanval inzetten maar verzuimde een van de paarden te offeren. Vervolgens ruilde ik dat gevaarlijke paard af en toen mijn tegenstander toeliet dat mijn dame een dominante positie in het centrum kon innemen won ik vervolgens een stuk. Dat deed ik niet op de handigste manier want mijn tegenstander kon vervolgens een gevaarlijk uitziende aanval op mijn koning inzetten. Ik besloot mijn stuk meer terug te geven om de dames te ruilen en in een beter eindspel terecht te komen. Maar mijn tegenstander bood op dat moment remise aan. Omdat remise de overwinning betekende nam ik dat snel aan. Naar later bleek in een gewonnen stelling maar wie maalt daarom? De overwinning was binnen.

Er waren nog twee partijen aan de gang.
Marcus had een zware middag. De hele partij en middag werd zijn stelling door zijn sterk spelende tegenstander onder flinke druk gezet. Verregaande stukkenruil bracht geen verlichting. Toen Marcus dacht een pion te kunnen slaan kostte dat de kwaliteit. Marcus verdedigde nog wel zo goed mogelijk maar het verlies was onafwendbaar.

Henk was als laatste bezig op bord 2 (met zwart). Lange tijd was het een zware manoeuvreerpartij. Rond de (eerste) tijdcontrole zette wit een aanval met de zware stukken in over de open h-lijn. Dat werd gecombineerd met een stukoffer op g5. Dat had kunnen resulteren in een betere stelling met een pion meer, maar zoals het ging ontstond er een toreneindspel waarbij Henk nog een loper had tegen twee pionnen meer van wit. Henk won een van de pionnen en kwam vervolgens in de volgende stelling (na de 64e zet van zwart)

De computer geeft aan dat het gelijk staat na 65. Kf6 (lijkt me een goede eindspeloefening om te analyseren waarom de computer dat vindt). Er volgde echter: 65. Kf4 e3 66. Kf3 Lc5 67. d6 Lxd6 68. Ke2 Td2+ 69. Kf1 Tf2+ wit geeft op.

   Messemaker 1847 2            1849 - Voorschoten 2                2005  2� - 5�
1. Kees Brinkers                1979 - Igor Damen                   2112   0 - 1
2. Wouter Sch�nwetter           1829 - Henk Schouten                2099   0 - 1
3. Jeroen Eijgelaar             1766 - Roderick van Kempen          2018   0 - 1
4. Leen de Jong                 1988 - Marcus Driessen              2043   1 - 0
5. Frans Bottenberg             2000 - Cato de Zoeten               1907   � - �
6. Frank Michielen              1747 - Michael Kubbenga             1849   � - �
7. Leslie Tjoo                  1762 - Chris Gerritsen              1699   0 - 1
8. Erwin Wouterson              1615 - Gert Both                    1823   � - �

Michael Kubbenga


Voorschoten 1 speelt gelijk tegen UVS

zaterdag 7 maart 2020

Negen Voorschotenaren hebben afgelopen zaterdag met 5-5 gelijk gespeeld tegen tien UVS�ers. Negen? Ja zeker. Er waren twee afzeggingen, voor wie normaal gesproken de top van het tweede team invalt, maar die speelden juist diezelfde dag de (zo goed als) kampioenschapswedstrijd in de vierde klasse tegen medekoploper Messemaker 2. Het zou wel erg onaardig zijn om het tweede juist in die wedstrijd ernstig te verzwakken, dus werd alleen Bert Houweling overgeheveld en gingen we voor de andere invalbeurt op zoek naar iemand anders. Laat nou niemand van onze vaste klanten beschikbaar zijn. Daarop besloot de teamleider dan zichzelf maar op te stellen, maar toen die ook in het ongerede bleek bleef er niets anders over dan maar met een speler minder op te komen. Dat is niet fraai, je begint al gelijk met een 1-0 achterstand, maar gelukkig won het tweede wel waardoor het allemaal niet voor niets is geweest.

UVS is een team dat vooral in de breedte sterk is, eigenlijk net zoals ons eerste, en ook een vergelijkbare gemiddelde rating heeft. Lastig ging het dus zeker worden. De eerste partij die tot een einde kwam was die van Mees. Dat werd een strategische strijd waarbij Mees met wit geen voordeel kon verwerven, waarna de partij ook tot een vreedzaam einde kwam. Invaller Bert daarentegen bracht in een bijzonder spectaculaire partij de partijen weer op gelijke hoogte. Zijn tegenstander speelde met zwart iets wat Carlsen wel eens in vluggertjes schijnt te spelen � sterker nog hij versloeg er Caruana mee � maar wat er heel merkwaardig uitziet: de eerste drie zwarte zetten zijn respectievelijk g6, Pf6 en Ph5. Complexe chaos dus waarin Bert het handigste bleek en uiteindelijk de vijandelijke koning midden op het bord mat zette. Dat was natuurlijk voor het team een geweldige opsteker. Het stond weer gelijk en het was dus vanaf nu een gewone wedstrijd geworden.

Helaas waren de directe ontwikkelingen daarna een stuk minder rooskleurig. Noud kwam al beroerd uit de opening en werd daarna langzaam maar zeker opgebracht en David, die de hoogstgerate tegenstander tegenover zich trof, deed het aanvankelijk prima, maar miste zijn kans en werd toen weggeblazen. Dat was dus 1,5-3,5 en de rozen kleurden ineens heel wat minder mooi.

Tot daar onze topscorer Jip Damen weer eens toesloeg! Zoals wij inmiddels wel gewoon zijn trok hij met zwart direct vanuit de beginstelling volop ten strijde en rukte met zo�n beetje alle damevleugelpionnen naar voren, helemaal tot aan a3 toe � waarna hij verloren stond. De UVS�er had ��n zet waarmee hij aan alle fratsen een einde kon maken, maar die speelde hij niet. Toen Jip zijn stelling weer gerepareerd had kon hij profiteren van een tweede minder gelukkige manoeuvre, ruilde een toren voor een stuk en twee pionnen, waarvan er eentje uiteindelijk naar de overkant toe wandelde. Zo heeft Jip nu 5,5 uit 6 en een TPR van 2462!

Kedem bracht daarna de stand weer op gelijke hoogte doordat zijn tegenstander in hoge tijdnood, maar in gelijke stelling, plots veel te veel risico nam op zoek naar de winst, met het tegenovergestelde resultaat als gevolg. Dat kwam mooi uit want nu was het dus 3,5-3,5. De berichten die uit het verre Nijmegen tot mij doorsijpelden lieten echter weten dat de overige drie partijen � die van Rosa, Peter en Midas � alle in ons voordeel waren, dus ging het dan misschien toch lukken?

Nee dus, want Rosa, die aanvankelijk in het middenspel een licht voordeel had, kreeg ineens iets wat er als een zware bui uitzag over haar heen maar uiteindelijk toch gewoon een motregentje bleek, dat uiteindelijk een potremise stelling opleverde. De tegenstander van Midas deed in de opening zetten waarvoor de mensen misschien wel naar het stadion komen, maar die desastreus hadden moeten aflopen. Voor Midas� stelling geeft Stockfish na 15 zetten een plus-7 score, wat doorgaans toch wel genoeg pleegt te zijn. Maar het bleef complex, Midas pakte zijn kansen niet, won wel nog een pion, maar met de lopers van ongelijke kleur had die geen waarde. Ook remise dus. En bovendien erg jammer.

Toen restte alleen nog Peter. Ook hij stond in het middenspel beter, sloeg terecht een remiseaanbod af, maar kon ondanks lang proberen toch niet de vis op het droge krijgen. Waarmee ook deze partij in remise eindigde en de wedstrijd in 5-5.

Al met al een terechte puntendeling. Hier en daar werden aan beide zijden punten verspeeld dan wel gewonnen, maar als je alles bij elkaar optelt is het wel eerlijk verdeeld zo. Had dat betekend dat als we met zijn tienen waren geweest de winst voor het oprapen lag? Zo werkt het natuurlijk niet. Omdat je het een tegenstander niet kunt aandoen voor niks naar de speelzaal te komen, wellicht ook nog eens vanuit een verre locatie, hadden we van te voren laten weten dat we bord 10 open zouden laten. Daarop �speelde� nu een 1600-speler, maar het had heel goed gekund dat bijvoorbeeld hun IM Hans Klip dan wel had meegedaan, UVS daardoor in een andere opstelling had gespeeld en onze spelers dus ook andere tegenstanders hadden gehad. In theorie is het dan ook mogelijk dat je met tien man verliest waar je met negen gelijk speelt. We zullen het nooit weten. Behalve in de parallelle wereld dan, maar ik weet niet zo goed hoe daar te komen. Toch maar eens aan Tiviakov vragen.

    UVS 1                        2136 - Voorschoten 1                2191   5 - 5
1.  Joost Retera                 2240 - Midas Ratsma                 2259   � - �
2.  Jasper Bons                  2233 - Jip Damen                    2231   0 - 1
3.  Anton van Rijn               2210 - Peter Wilschut               2230   � - �
4.  Jan Pijkeren                 2179 - Noud Lentjes                 2279   1 - 0
5.  Olav Schoonenberg            2170 - Mees van Osch                2324   � - �
6.  Jaap Houben                  2297 - David Jongste                2033   1 - 0
7.  Guido van Mierlo             2186 - Rosa Ratsma                  2268   � - �
8.  Roy van den Hatert           2113 - Kedem Gutkind                2089   0 - 1
9.  Hamoen Habibi                2096 - Bert Houweling               2010   0 - 1
10. Simon van Dijk               1639 - NO                                 1R - 0R

Sander Hilarius


B-team hangt aan dun draadje

vrijdag 6 maart 2020

Na opnieuw een nederlaag dreigt het B-team van Voorschoten na de degradatie van vorig seizoen uit de hoofdklasse meteen verder door te gaan zakken.
Er moeten nog drie wedstrijden gespeeld worden, maar er gaan liefst 4 teams degraderen en dus moeten er nog minstens 5 punten komen. De kansloze 2,5-5,5 tegen AAS B doet de hoop daarop niet bepaald toenemen.
We speelden weliswaar met 1 leeg bord door een late ziekmelding en de mannen met een lagere rating speelden moedig en sterk (Jie Ren, Ruurd en Bert), maar van degenen met ratingoverwicht won alleen Chris regelmatig. Frank kwam er niet door en ik liep met de kop tegen de muur en verloor zelfs.

   AAS B                        1826 - Voorschoten B                1766  5� - 2�
1. Willem Hensbergen            2062 - Ruurd de Boer                1764   1 - 0
2. Olaf Cliteur                 1916 - N.O.                                1 - 0 R
3. Koen Beentjes                1840 - Frank den Herder             1993   � - �
4. Ben de Leur                  1864 - Bert Corneth                 1781   � - �
5. Martin van Zaanen            1728 - Gert Both                    1782   1 - 0
6. Boudewijn Eysvogel           1769 - Jie Ren Tjin A Lien          1652   � - �
7. M. Cicek                     1674 - Chris Gerritsen              1722   0 - 1
8. Henk van Leeuwen             1758 - Richard van Offeren          1678   1 - 0

Gert Both


Piet Houwelingbeker: ronde 5

donderdag 5 maart 2020

Met exact 40 spelers begonnen we donderdag aan alweer de vijfde ronde van de strijd in het Piet Houwelingtoernooi. In groep A hadden we met Peter Wilschut een koploper met nog steeds 100 procent en minstens een vol punt voorsprong op de rest van het veld, in groep B ging Spartak Mkrtchian aan de leiding met 3,5 punt, achtervolgd door maar liefst vijf spelers met een halfje minder. Het was dus wel duidelijk dat er met name in de B-groep klappen gingen vallen.

Toch bleek aan het eind van de avond de spanning ook in de A-groep weer helemaal terug te zijn. Peter verloor namelijk in een heel spannende partij van naaste achtervolger Jip Damen, die daarmee op gelijke hoogte kwam. Jip leek beter uit de opening te zijn gekomen, waarop Peter een kwaliteit offerde om zijn stukkenspel te optimaliseren. Wat de computer van dit alles denkt weet ik helaas niet, maar even later gaf Jip die kwaliteit weer terug en bleef zo het betere van het spel houden. Uiteindelijk was dat genoeg voor de overwinning. Van de achtervolgers op iets meer afstand won Kedem Gutkind na lange strijd van Gert Both en leed de regerende kampioen Bert Houweling een verrassende nederlaag tegen Michael Kubbenga. Kansen waren er genoeg voor Bert, maar het is net zoals met voetbal, als je die allemaal mist zul je altijd zien dat je tegenstander er wel eentje inschopt. Zo ook nu. Omdat ook Wouter Noordkamp � enigszins tegen de elogetallen in � Henk Schouten versloeg, staan Peter en Jip nu samen aan kop op slechts een halfje gevolgd door Kedem, Wouter en Michael. Alles is dus nog mogelijk.

In groep B slaagde koploper Spartak er wel in zijn partij te winnen tegen Teun Meurink. Waarmee hij uiteraard alleen aan de leiding bleef. Maar de vijf achtervolgers met een half punt minder werden nu teruggebracht tot slechts twee. Teun verloor zoals gezegd van Spartak, Wim van Oordt van Bert Hogendoorn en Andy Lay van Leo Montsma. Andy zag een leuke combinatie, maar miste een klein detail: zijn dame stond in� Daarmee gaat Spartak met vier punten aan kop, gevolgd door Bert en de verrassing (tot zover) van de B-groep Leo. Ook hier is er dus nog volop spanning.

Ronde 6 zal meer duidelijkheid gaan geven. Of niet? Voor het antwoord daarop zullen we moeten wachten tot 2 april.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne: uitslagen en stand (ronde 18)

donderdag 27 februari 2020

Er waren flink wat afzeggingen in ronde 18 van de interne. Dat zal er ongetwijfeld mee te maken hebben dat het op de scholen voorjaarsvakantie is en velen dus ergens in Europa op de lange latten staan (of liggen). Aan de kop veranderde er weinig, koploper Henk Schouten en concurrent Roderick van Kempen speelden onderling remise en dat gold ook voor de achtervolgers Michael Kubbenga tegen Wouter Noordkamp. Dat betekent dus dat Henk nog steeds aan kop staat. Maar ��n nederlaag zou al voldoende kunnen zijn om daar verandering in te brengen.

De overige uitslagen waren min of meer volgens de Elo-verwachtingen, op ��n na: de grote stuntman van de avond was Raffi Mkrtchyan die met wit de wedstrijdleider � dat ben ik dus � op remise hield. Raffi gooide er zomaar een hoop zetten Schotse theorie uit, waarna het lastig is voor zwart om te winnen. Zeker als je de kansen die er kwamen ongebruikt laat passeren. Het werd een lange zit, maar Raffi verdedigde zich prima en boekte dan ook een volkomen verdiende remise. Goed gespeeld!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Leiderdorp C komt met gelijkspel goed weg tegen Voorschoten C

woensdag 19 februari 2020

Met invallers Gert en Wim voor Andy - vakantie - en Nico - ongeluk met zijn scooter - goed uit de startblokken. Mijn tegenstander dacht op de twaalfde zet een kwaliteit te winnen maar verloor een stuk. Daarna moest Gert helaas het onderspit delven. In plaats van de stelling dicht te schuiven opende de tegenstander van Wim de e - lijn. Dat was in het voordeel van Wim. Een mooie eerste zege in de externe! En wij op voorsprong. Na remises van Christine - stond wellicht iets beter - en Ike zou een remise van Ronald voldoende zijn voor de winst. In een gelijke stelling ging hij voor de winst. U kent de spreekwoorden wel - " ijzer met handen breken " en " wie het onderste uit de kan wil...." - , hij verloor dus. Met dit gelijkspel nog wel met Inter Nos aan de leiding. Wij een bordpunt minder. Dus nog alle kans op het kampioenschap.

   Leiderdorp C                      - Voorschoten C                       3 - 3
1. L. van Osch                  1721 - Ronald van Vleuten           1622   1 - 0
2. C. Hortensius                1592 - Ike Tjin a Lien              1666   � - �
3. M. Hooshangi                 1609 - Teun Meirink                 1491   0 - 1
4. J.N.J. Kooijman              1633 - Christine van der Ven        1458   � - �
5. F. van Maanen                1504 - Wim van Oordt                       0 - 1
6. A. van Dijk                  1556 - Gert Helfferich              1097   1 - 0

Teun Meirink


Piet Houwelingbeker: ronde 4

donderdag 6 februari 2020

Bij aanvang van ronde 4 was er zowel in de A-groep (Peter Wilschut) als de B-groep (Andy Lay) nog maar ��n speler met 100 procent. De vraag was dus of dat zo zou blijven, en zo nee, wie er dan de kop over zou nemen. Beide spelers zorgden lang voor grote onzekerheid hoe hun partij zou aflopen. Duidelijk was wel dat beide 100 procenten stevig gevaar liepen.

Zo had Peter het in de A-groep erg lastig tegen Wouter Noordkamp. De laatste stond aan het begin van de uitvluggerfase een stuk tegen een pion voor, maar daar stond tegenover dat het vermoedelijk wel lastig te winnen zou zijn omdat Peters stukken actiever waren en telkens wat konden dreigen. Bovendien geven de 10 seconden per zet die je extra krijgt nou niet direct de ruimte om eens rustig bij jezelf te overleggen en is Peter een uiterst vaardig vluggeraar. Wouter kon dan ook de winstweg niet vinden, sterker nog hij raakte ergens de draad kwijt, er rukte een zwarte pion op naar de tweede rij en die bleek niet meer te stoppen. Peter won dus alsnog en de 100 procent staat nog altijd. Bijzonder duel in deze groep was het topduel tussen de gebroeders Damen. Igor had de aanbeveling bij de vorige ronde (op 2 januari) om te winnen zodat je dan kon zeggen dat je in het laatste decennium nog alles gewonnen had, goed in zijn oren geknoopt. Vanaf dat moment won hij extern voor Voorschoten A en in de KNSB alles (5 uit 5) zodat de topvorm daar was. En wie maakt er dan uiteindelijk een einde aan? Je bloedeigen jongere broertje. Jip, wiens rating ook maar steeds blijft stijgen, won afgetekend, waarmee de familieverhoudingen voor even weer zijn vastgelegd. De overige uitslagen in de A-groep bevatten verder geen extreme sensaties, al was de overwinning met zwart van Bert Houweling, overigens nog altijd regerend bekerhouder, tegen ex-winnaar Jan Hellenberg enigszins afwijkend van wat professor Elo had verwacht.

In de B-groep leek het voor Andy Lay, tot nu toe de verrassing van het toernooi, aanvankelijk heel goed te gaan. Hij won een stuk, al was dat tegen een paar pionnen, en dat zorgt altijd voor vervelende dreigingen. Zo�n kleine jongen zal maar naar de overkant lopen en dan staan de zaken er toch ineens heel anders voor. Naar ik begrepen heb hield Andy echter vast aan zijn extra loper, daar waar hij die had moeten terugofferen tegen de pionnen, wat hem een pluspion in een eindspel had opgeleverd. Minstens remise, en misschien gewonnen. Zoals het nu ging, bleek de loper niet opgewassen tegen de pionnen van tegenstander Spartak Mkrtchyan en verloor Andy. Geen 4 uit 4 dus. In deze poule spelen ook twee schaakvaders mee, die les krijgen/kregen om hun kinderen op hun schaakpad te kunnen volgen en ze thuis serieuze weerstand te kunnen bieden. Dat dat werkt blijkt wel uit het feit dat Jeroen Warmerdam eigenlijk had moeten winnen van ervaren rot (en clubvoorzitter) Teun Meirink, maar op een manier die ik niet gezien heb, toch blijkt te hebben verloren. Robin Zoet echter proefde wel het zoet van de overwinning en versloeg Klaas Passchier. Is dit misschien een motivatie voor andere schaakvaders en -moeders om hun kroost ook achter het schaakbord eens een lesje te leren? Een uitdagende gedachte toch? Nu Andy verloor heeft de B-groep een nieuwe leider: Spartak, met 3,5 uit 4. Maar daarachter volgen liefst vijf spelers met maar een halfje minder zodat het echt nog alle kanten op kan. We gaan het zien in ronde 5 op 5 maart!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Voorschoten 1 klopt ook Spijkenisse

zaterdag 1 februari 2020

Het was een zaal vol Spijkenissenaren afgelopen zaterdag in De Werf. Ons eerste team speelde tegen Spijkenisse 1 en ook beide tweede teams kwamen tegen elkaar uit. Een massakamp dus waarin uiteindelijk Voorschoten er met alle punten vandoor ging. En omdat aan het eind van de middag bleek dat ook het derde had gewonnen, kunnen we nu voor de tweede keer achter elkaar 6 uit 3 in de KNSB-competitie noteren. Lijkt me best iets om een gewoonte van te maken.

Op papier zou Spijkenisse 1 verslagen moeten kunnen worden door ons eerste. Zij stonden met nul punten onderaan en dat geeft toch wel een soort van indicatie over hun speelkracht zou je zeggen. Maar dat is toch deels een denkfout. Elk team dat in de Eerste klasse speelt is een sterk team en winnen moet je toch altijd eerst maar even doen. Bovendien hadden ze maar ��n keer met grote cijfers verloren en waren de rest van hun uitslagen toch heel beschaafd. Alleen geen matchpunten. Als dat elke keer zo gegaan is als tegen ons dan weet ik wel waaraan dat ligt: ze pakken hun kansen niet. Want wij wonnen dan wel 6,5-3,5, maar dat waren wel wat meer punten dan we eigenlijk verdienden.

Onze start was formidabel. David speelde een prima partij. Hij kwam beter uit de opening en verraste toen zijn tegenstander met een paardschijnoffer. Niet dat dat nou direct de allerbeste zet was, maar zeker wel de leukste en het zette de zwartspeler in elk geval stevig aan het denken. Nauwkeurige zetten waren vereist maar die kwamen niet en toen ramde David er dwars doorheen. Zodat de Eerste Grondwet van Hilarius � Geweld lost alles op � maar eens te meer bewezen werd. Toegegeven, de Grote Roerganger Mao was mij voor met zijn �Macht komt uit de loop van een geweer�, maar dat vind ik toch minder nauwkeurig. Zoals trouwens wel meer dingen bij Mao minder nauwkeurig waren. Hoe het ook zij: het punt was voor David.

Ook Kedem deed het (met zwart) voortreffelijk, al moet ik toegeven dat ik in eerste instantie helemaal niets van zijn opstelling begreep en het allemaal maar verdacht vond. Nu vind ik dat al gauw bij dingen die ik niet weet, maar het blijkt allemaal gewoon theorie te zijn en vele malen eerder gespeeld. Het was juist de witspeler die deed zoals als het niet hoorde en daarvan profiteerde Kedem onmiddellijk. Het middenspel was volledig voor hem en rond zet 20 geeft de computer al �3. Bijna alle witte stukken kwamen raar aan de randen van het bord te staan en dat kun je verder wel aan Kedem overlaten. Toen ook nog eens een zielig wit paard op a3 zonder velden sneuvelde was het voorbij. Een sterke zege.

Rosa voegde er vervolgens nog een punt aan toe. Lang was het theorie maar toen haar tegenstander met zwart een wat mindere zet deed, sloeg de wijzer gelijk ernstig uit richting Rosa. En na een tweede onzorgvuldigheid gaat ze helemaal los:

Zwarts laatste zet was 24. � e6 geweest waar alleen Lxf5 nog kans op lijfsbehoud had gegeven. Nu reageert Rosa hard en meedogenloos: 25. fxg6 hxg6 26. Txh8! (die zal zwart gemist hebben) Kxh8 27. Df2 Kg8 28. Tf1 Lc6 29. Pf6+ Kf8 30. Pxc6. Een fraaie combi. Voor de preciezen: dit is mat in 7. Voor de rekkelijken: alles wint. Zwart deed nog vier zetten en vond het toen wel welletjes. Dat was dus al 3-0, het kon niet meer stuk zou je zeggen.

Het werd zelfs nog beter toen ook Vincent won. Die had een originele manier bedacht om een aanval op te zetten. Een eerste toren ging van c1 via c4 naar h4 en daarna liep de tweede dezelfde weg af, maar dan naar g4. Optisch een fraai gezicht maar er kleefden twee bezwaren aan: het ziet er weliswaar heel dreigend uit, maar dat is het niet, en ten tweede, zwart liet het allemaal maar gebeuren zonder tussendoor even een schaakje te geven dat al die torenzetten had weerlegd en hem groot voordeel had gegeven. Het bewuste schaakje kwam precies een zet te laat en toen was er geen houden meer aan. Dat resulteerde in bijgaande stelling waarin zwart wordt weggeofferd:

32. Lxh6! gxh6 33. Dxf6+ Lg7 34. Txg7 Dxg7 35. Txh6 Kg8 36. Txg6 Tb7 lijkt de boel nog net te houden, maar nee hoor 37. Dc6! levert nog een stuk op. Zwart deed nog twee zetten maar hield er toen maar mee op. Niet helemaal uit ��n stuk deze partij, maar het slot is zonder meer fraai.

Hoe je het ook wendt of keert, inmiddels was het wel 4-0 voor Voorschoten en dan kan het bijna niet meer verkeerd gaan zou je denken. Toch, als gediplomeerd doemdenker en als iemand die keiharde punten verre prefereert boven optimistische verwachtingen, was daar toch nog best wat twijfel. Mees stond namelijk vermoedelijk verloren, bij Peter was dat zeker zo en ook bij Noud was het nou niet direct een frisse bedoening. Rens, die was ingevallen voor Elwin, had nog maar weinig tijd en ook daar zag het er best eng uit, alleen Superjip, met 4 uit 4 onze man in de spits, stond gewonnen. Gelukkig maar, dan konden we in elk geval nauwelijks meer verliezen als alles echt tegenzat.

Mees speelde op bord 1 (met zwart dus) een heel interessante en ingewikkelde partij. Beide spelers lieten de theorie voor wat die was waardoor we op zet 6 al een stelling zagen die niet in de database is terugvinden. Aanvankelijk boerde Mees heel goed zodat hij rond zet 22 een superieure stelling had bereikt, die de computer als gewonnen voor hem beoordeelt. Helaas moest je wel behoorlijk digitaal zijn om uit die wirwar van mogelijkheden net die ene winnende vinden en dat is Mees niet. Ineens keerden daarop de kansen die de witspeler vervolgens ook niet wist te verzilveren waarna er alsnog een vrijwel gelijke stelling op het bord kwam. Remise dus? Nee, want waar chaos heerst en de tijd vliegt, zijn rampen nabij en plots was Mees� dame midden op het bord gevangen. Over en uit. Jammer, maar wel een bijzondere partij.

Pal daarop legde ook Midas het loodje. Die speelde een partij die lang gelijkop ging. Op zet 37 vindt de computer het 0.00 staan en daaruit kun je gerust opmaken dat de stelling redelijk in evenwicht is. Dan kun je twee dingen doen: dat accepteren of de beuk erin gooien. De Midaskenners weten dan al op welke optie zijn keuze viel en dus offerde hij een pion voor wat vage kansen als een open lijn en een gepend paard. De zwartspeler pakte die pion, toonde aan dat de compensatie geheel en al uit waterverf bestond, veroverde de open lijn die de dappere offeraar voor zichzelf had bedacht en liet daarop allemaal zware stukken in de witte stelling ontploffen. Met zijn offer had Midas duidelijk in eigen voet geschoten. Geweld lost alles op, zoals de lezer inmiddels weet, maar je moet natuurlijk wel de goede kant op mikken. Nu was het dus 4-2, het werd nog spannend. Peter en Noud immers stonden nog steeds verloren, Rens leek wat in de problemen, alleen Jip ging nog steeds winnen met zijn pluspion.

Maar daar verscheen plots de Goede Fee en die blies het hele Spijkenisse-sprookje uit. Huiver maar mee. Zwaar verloren stond Peter. Zijn tegenstander had een knap kwaliteitsoffer voor de zeer lange termijn gepleegd en dat was uitstekend ingeschaald. Peter kwam in zware problemen en dat leverde uiteindelijk bijgaande stelling op.

Peter heeft net 47. � Dh5 gespeeld en dat dreigt wat. Mat op h1 bijvoorbeeld. Daar heeft wit natuurlijk geen moeite mee, want na 48. Dxd5+ Kb8 is veld h1 gedekt en is het echt voorbij. Dus is het nu tijd om zelf op te stomen en snel een einde aan de partij te maken. 49. e6?? Overziet een kleinigheid: � De2+. Er dreigde niet alleen mat op h1 maar ook via e2 (wat het simpele Te1 had opgelost). Nu is het mat in twee. Iedere schaker heeft wel eens iets verschrikkelijks uitgehaald, maar dit is wel erg hard. Zo goed gespeeld en dan is dit je loon. Stom spel.

Bij dit extreme geval van mazzel bleef het ook nog eens niet. Noud (met zwart) stond ook verloren zoals ik al eerder vermeldde en dit voorbeeld illustreert dat in hoge mate.

De witspeler speelde hier 49. Df4, wat geen slechte zet is, maar wat te denken van 49. Df8+ Txf8 50. Txf8+ Kh7 51. Lg8+ Kh6 52. Lf7+ Kh7 53. g6 mat. Oef! Daar komt zwart heel mooi weg. Vooral als je bedenkt dat wit daarna zijn grote voordeel langzaamaan liep glippen en Noud met een leuke patcombinatie zelfs nog remise wist te maken ook. Begrijpen jullie nu waarom ik aan het begin van dit verslag schreef dat Spijkenisse duidelijk zijn kansen niet had gepakt? Want bij elkaar scheelt dit wel anderhalf bordpunt, die Voorschoten zomaar in de schoot geworpen kreeg.

Door deze mazzeltjes was de stand inmiddels wel tot 5,5�2,5 opgelopen en waren de matchpunten binnen. Restten nog de partijen van Rens en Jip. Rens speelde tegen de tienjarige Ansh Jakhari, vorig jaar Nederlands kampioen onder de 10 en nu al in het bezit van een 1800-rating. Een groot talent dus. Iedereen die denkt �van zo�n klein knulletje win ik wel even� zit er daarom goed naast. Rens kwam met voordeel uit de opening maar door iets te voorzichtig spel verwaterde dat en in hoge tijdnood leek zijn stelling zelfs bedenkelijk te worden. De digitale grootmeester laat zien dat dat in werkelijkheid ook zo was. Gelukkig voor ons echter is de tienjarige op dat niveau nog niet aanbeland, waardoor Rens de kans kreeg met een paar handige zetten nog remise te bereiken. Een resultaat waar je helemaal niet ontevreden over hoeft te zijn want het zou zo maar kunnen dat deze Ansh Jakhari over een paar jaar vele honderden ratingpunten meer achter zijn naam heeft staan. En wie weet ook nog wel een titel ervoor.

Toen was alleen nog Jip aan de gang. Al een paar keer vertelde ik dat die wel zou winnen. In de eerste plaats omdat hij in een toreneindspel met een pion meer zat en in de tweede plaats omdat hij tot nu toe 4 uit 4 had gescoord, wat toch ook enige verwachtingen oproept. En inderdaad was het eindspel ook gewonnen.

Toreneindspelen zijn altijd moeilijke dingen. Ze gaan om tempo�s en activiteit en waar de ene zet winst betekent, kan de ander net verloren zijn. In deze stelling speelde Jip (met zwart) 47. � g4 wat na 48. fxg4 fxg4 49. h4 Tf6 niet meer te winnen bleek. Wel winnend was 47. � f4+ 48. gxf4 gxf4 49. Ke4 Tg6 50. Tc2 Te1+ 51. Txc5 Te1+ 52. Kd3 Te3+. Jammer, vooral voor Jip zelf. Want al is 4,5 uit 5 een prachtige score, 5 uit 5 is natuurlijk weer van een heel andere orde.

Dit alles bracht de eindstand op 6,5-3,5. Ik begon dit verslag met de opmerking dat het eerste daarmee meer kreeg dan waar het eigenlijk recht op had. En wat ik hierboven heb laten zien maakt duidelijk waarom. Tegelijkertijd moet je oppassen met zo�n opmerking. Het pakken van je kansen is immers een essentieel onderdeel van het schaakspel. Hoe beter de schaker, hoe meer hij er pakt. En zelfs Magnus ziet niet alles. Bovendien, Mees en Jip hadden ook best kunnen winnen en dan was het weer heel anders geweest. De overwinning was dus weliswaar wat hoog uitgevallen, maar wel volkomen verdiend en brengt ons eerste nu qua matchpunten (6) op een gedeelde tweede plaats, op een straatlengte (4 matchpunten) afstand van Zuid Limburg, de onbetwiste leider en ook qua rating het sterkste team. Wie had een jaar of zes geleden, toen we de hele tijd probeerden kampioen van de derde klasse te worden en dat eindelijk lukte, kunnen denken dat we begin 2020 gedeelde tweede in de eerste klasse zouden staan? Nou dan.

    Voorschoten 1                2203 - Spijkenisse 1                2101  6� - 3�
1.  Mees van Osch                2324 - Rick Lahaye                  2388   0 - 1
2.  Midas Ratsma                 2259 - Ricardo Klepke               2282   0 - 1
3.  Peter Wilschut               2230 - Maurits van der Linde        2230   1 - 0
4.  Rosa Ratsma                  2268 - Erik Both                    2186   1 - 0
5.  Noud Lentjes                 2279 - Daniel Zevenhuizen           2165   � - �
6.  Vincent Blom                 2293 - Jordy Lahaye                 2091   1 - 0
7.  Jip Damen                    2231 - Joey Brokaar                 2014   � - �
8.  David Jongste                2033 - Djad Maes                    1879   1 - 0
9.  Kedem Gutkind                2089 - Wilmar Meijer                1975   1 - 0
10. Rens de Vent                 2024 - Ansh Jakhari                 1802   � - �

Sander Hilarius


Voorschoten 3 alleen aan kop na eenvoudige winst

zaterdag 1 februari 2020

Omdat het eerste �n tweede team van Voorschoten geen beroep deed op invallers uit het derde konden we op volle oorlogssterkte aantreden tegen Schaakmat Westland 2. Op basis van rating moest het ons mogelijk zijn wat bordpunten betreft wellicht iets uit te lopen op concurrent LSG 6.

Luuk bracht na anderhalf uur het eerste punt binnen. Eigenlijk won hij vrij eenvoudig vanuit de opening een pion en toen daar op de 24ste zet een tweede bij kwam gaf zijn tegenstander meteen op. Ike�s overwinning, een uur later, kwam met wat meer speltakel tot stand. Na een stevig gevecht centraal op het bord bleek, toen de kruitdampen waren opgetrokken, dat hij een stuk voor stond. Toen daar even later een tweede stuk bij kwam werd de witte vlag gehesen. Vlak daarna zorgde Gerben voor het derde punt. Na een voorzichtig begin wist hij de druk op de witte stelling zodanig op te voeren dat zijn tegenstander geen kant meer op kon en paste.

Zelf leek ik mijn partij aardig op te zetten tot mijn 15de zet. Met de vele films van een dag eerder op het IFFR nog in mijn hoofd bleek mijn geest toch niet zo helder als ik dacht. Nu ik dit schrijf zie ik pas dat ik zelfs wit en zwart verwisseld heb. Enfin, ik tuin totaal onnodig in een paardvork die me een toren kost. Vanaf dat moment was het alles of niets. Toen ik op de 30ste zet nog een grote kans op remise miste was het over en uit. Carsten trof een oplettende tegenspeler, die geleidelijk aan het initiatief naar zich trok door hem weinig ontwikkelingsruimte te gunnen. Toen alle stukken op voor ieder ��n toren na van het bord verdwenen kon Carsten nog wel een pionnetje winnen maar dat niet genoeg voor de winst. (3�-1�)

Gert werd in de opening al overrompeld: een loper werd ingesloten en ging verloren. Daarna kwam hij er niet meer aan te pas en liep continu als een verloren ziel achter de feiten aan. Dat de overgave nog zo lang op zich liet wachten lag meer aan zijn tegenstander. De ouwetjes laten het wel afweten, op Chris na! Na het middenspel vroeg Chris mij of hij door herhaling van zetten remise mocht claimen. Hoewel hij dat mocht besloot hij toch naar een gaatje in de verdediging van zijn opponent te blijven zoeken. Dat deed Chris zeer geraffineerd: zowel links als rechts werd de dreiging op een doorbraak opgevoerd, die uiteindelijk tot promotie en dus het punt leidde. Het slotakkoord was voor Jie-Ren. Zijn tegenstander zette de partij ambitieus op, maar Jie-Ren speelde zorgvuldig. Op ��n moment van witte zwakte sloeg hij de loper op f3 en kreeg feitelijk dat stuk cadeau toen de witspeler een pion snoepte en verzuimde het paard terug te slaan door simpel Te7 te spelen. Op zet 25 had Jie-Ren nog met Pf5 het proces kunnen versnellen, maar hij speelde rustig en bekwaam op zijn manier de partij uit. (5�-2�)

Totaal onverwacht verloor LSG 6 met 5-3 van Espion1, onze tegenstander in de voorlaatste ronde, zodat we nu ��n punt plus 3 bordpunten v��r staan op nummer twee, Espion 1. Alle drie teams die wij nog treffen doen in rating niet voor ons onder, m.a.w. de vorm van de dag zal doorslaggevend zijn!

De vijfde ronde op 7 maart spelen we uit in Amsterdam tegen Boven IJ 1.

   Voorschoten 3                1752 - Schaakmat Westland 2         1695  5� - 2�
1. Gerben van der Hoeven        1979 - Leo Duijvesteijn             1781   1 - 0
2. Gert Both                    1782 - Johan �t Hart                1870   0 - 1
3. Luuk Weidema                 1762 - Ronald van Etten             1748   1 - 0
4. Ruurd de Boer                1764 - Karg Brunner                 1773   0 - 1
5. Chris Gerritsen              1722 - Dirk van Nieuwkerk           1657   1 - 0
6. Carsten van der Hoeven       1653 - Henk van Ketel               1688   � - �
7. Jie-Ren Tjin a Lien          1643 - Theo van der Pol             1497   1 - 0
8. Ike Tjin a Lien              1666 - Marcel Dijkshoorn            1543   1 - 0

Ruurd de Boer


Voorschoten 2 wint ruim van Spijkenisse 2

zaterdag 1 februari 2020

Zaterdag 1 februari, na een lange winterstop mogen we weer aan de bak. En zijn we die pauze goed doorgekomen? Vanzelfsprekend zijn we nog steeds vervuld van goede januari voornemens (meer winnen, minder remises en niet meer verliezen), maar je weet hoe het met goede voornemens gaat....

En natuurlijk zijn we ook ge�nspireerd door het net be�indigde Tata Steel schaaktoernooi. Zeg nou zelf: schaken is een simpel spelletje nietwaar? Kijk maar naar die grootmeesters in Tata die van die mooie en logisch opgebouwde partijen spelen. En luister maar naar het deskundig en boeiend commentaar van Hans B�hm, Jan Gustafsson, de Peters Svidler en Leko en Sopiko Guramishvili. Daar hebben we zoveel van opgestoken dat we vanaf nu alleen maar goede partijen kunnen spelen. Maar dan vlak voor de wedstrijd toch even de twijfel: we zullen toch wel winnen en onze favorietenrol waarmaken?

Gelukkig liet het antwoord in de wedstrijd niet lang op zich wachten. V2 had er duidelijk zin in. Of was de tegenstander misschien ge�ntimideerd door het ratingverschil in ons voordeel? Dat laatste leek in het bijzonder het geval in de partij die Marcus speelde op bord 5. De tegenstander greep elke kans aan om stukken te ruilen of ging die in ieder geval niet uit de weg. Dat bij elke ruil de stelling daarmee steeds lastiger werd leek hem niet te deren. Marcus ging geen enkele de vereenvoudiging uit de weg, incasseerde onderweg nog twee pionnetjes en schoof de partij beheerst naar de winst.

Niet veel later maakte Igor er met wit op bord twee 2-0 van. De opening ging nog gelijk op maar kort daarna zette Igor een onweerstaanbare koningsaanval in. Eerst met de dame en een ijzersterk paard op f5. Een paar zetten later met een toren op f6 en een sterke loper die het paard op f5 was komen aflossen. Een ver opgerukte pion op d7 ontregelde de zwarte verdediging zodanig dat zwart een paar zetten daarna mat ging.

Zelf zorgde ik op bord 8 met wit voor de 3-0. Mijn tegenstandster was duidelijk op onbekend terrein in de opening. Het kostte haar heel veel bedenktijd om niet al vroeg in het nadeel te komen. En toen de strijd echt ontbrandde had ze te weinig tijd om alles goed te berekenen. De zwarte koning kwam in het nauw. Ik koos uiteindelijk niet voor de aanval maar wikkelde af naar een eenvoudig eindspel met een pion meer waarin ik geen risico�s meer liep. Ver opgerukte vrijpionnen zorgden uiteindelijk voor de beslissing.

Daarna deed Spijkenisse iets terug; helaas ten koste van Cato. Cato maakte na een sterke lobby en met haar eigen instemming haar debuut op bord 1. Jammer genoeg was haar tegenstandster Desiree Hamelink in deze partij nog een maatje te groot. Cato kwam in een Siciliaan niet onder de witte druk uit. Een aantal kleine onnauwkeurigheden leidden tot een slechte stelling. En de tegenaanval kwam nooit van de grond. Stukverlies was uiteindelijk reden om op te geven. Maar wel een leuke damesstrijd op het topbord.

Roderick zorgde daarna op bord 5 voor het eerste matchpunt. Hij was niet goed bekend met de openingsvariant zijn tegenstander wel. De partij ging lange tijd gelijk op tot in het dubbele toreneindspel. Een van de zwarte torens stond onaantastbaar op d4 en beheerste het hele centrum. Maar de tegenstander trok deze toren blijkbaar zonder onderliggend plan uit het centrum weg naar een passieve plek op de vleugel. En toen hij even later zijn andere toren op een ongelukkige manier afruilde bereikte Roderick achtereen volgens stellingsvoordeel, materieel voordeel, groot materieel voordeel en partijwinst. 4-1

De overwinning werd binnengebracht door invaller Frank op bord 7. In een als rustig bekend staande opening trok hij onvervaard op met de g-pion richting de witte koningsstelling. Wit wist de boel vast te leggen maar toen hij een aantal zetten iets soortgelijks probeerde kreeg Frank voordeel. Het oprukken van de a-pion naar de zwarte koning op de damevleugel werkte averechts. Frank kreeg een mooie vrijpion op de a-lijn. De tegenstander probeerde nog wel een aanval op te zetten maar Frank ving dat allemaal beheerst op. In het dame-eindspel dat uiteindelijk resteerde had Frank twee machtige vrijpionnen ondersteund door koning en dame. Hij moest nog wel nauwkeurig spelen om eeuwig schaak te ontwijken maar toen zijn koning eindelijk een veilige plek had gevonden (beschermd door de pionnen en dame) was de partij- en matchwinst een feit.

Blijven er nog twee partijen over.

Bert op vier met wit speelde een zeer enerverende partij. Ik zou bijna zeggen zoals altijd. Hij kwam voortreffelijk uit de opening: een pion meer, twee sterke vrijpionnen op de damevleugel gesteund door het loperpaar. Appeltje eitje zou je zeggen, maar een moment van plotselinge blindheid betekende stukverlies. Dit leverde een duidelijk lastige en slechte stelling op want van de eerder genoemde voordelen waren alleen de pionnen overgebleven. Maar daardoor kon Bert wel doorspelen. Zwart ruilde zoveel mogelijk stukken maar Bert hield de torens erop om het spel ingewikkeld te houden. En dat lukte wonderbaarlijk.

Zie de volgende stelling. Wit heeft net 51�Tc4-e4 gespeeld waarmee het stellingsoordeel verandert van �duidelijk gewonnen� in �beter of misschien gewonnen� vanwege de reactie van Bert: 52. Tc6

Maar het kan nog erger (voor zwart) of zal ik zeggen beter (voor Bert) want zwart speelde nu 52�Pb5. Vraag voor de lezer: hoe wint Bert nu?

Voor ik het antwoord geef eerst naar de partij van Henk. De laatst overgebleven partij. Henk speelde naast Bert op bord 3 met zwart. De partij ging lange tijd gelijk op maar vlak voor de tijdcontrole won Henk een pion. Met goed en nauwkeurig spel wist hij de volgende stelling te bereiken (na de 61e zet van wit).

Zwart staat glad gewonnen. De computer geeft o.a. 61�Th2-h3 als winnend. Er dreigt mat en als de witte torens schaak gaan geven vindt de witte koning uiteindelijk een veilig onderkomen v��r zijn pionnen op de damevleugel en is het mat onvermijdelijk.

Henk speelde echter 61. b2 een zeer begrijpelijke zet als je even niet bedacht bent op wits volgende zet: 62. Ta8-f8 De zwarte koning is gevangen door de torens op de onderste rij. Er dreigt mat in ��n. Gelukkig had Henk nog eeuwig schaak met 62�Tg2, remise.

Met dit thema op het netvlies is de winst van Bert (overigens nog voor het einde van de partij van Henk uitgevoerd) iets makkelijker te vinden (en voor het gemak nogmaals het diagram):

Na 52�Pb5 speelde Bert 53. Ta8! Txb7 54. Tcc8 en ook hier is de koning opgesloten door de twee torens op de onderste rij, maar hier heeft zwart zelfs geen remise: 54�f5 55.exf6+ Zwart geeft op want hij wordt op de volgende zet mat gezet: 55. exf6+ Kf7 56. Tf8 mat.

   Voorschoten 2                2000 - Spijkenisse 2                1845  6� - 1�
1. Cato de Zoeten               1907 - Desiree Hamelink             2136   0 - 1
2. Igor Damen                   2112 - Fabian van Buuren            2020   1 - 0
3. Henk Schouten                2099 - Bj�rn Verstraaten            1845   � - �
4. Bert Houweling               2010 - Job Verheul                  1776   1 - 0
5. Marcus Driessen              2043 - Richard Koopman              1769   1 - 0
6. Roderick van Kempen          2018 - Rob Kalkman                  1778   1 - 0
7. Frank den Herder             1960 - Steven de Wilde              1848   1 - 0
8. Michael Kubbenga             1849 - Pascalle Monteny             1587   1 - 0

Michael Kubbenga


Voorschoten B verzuimt te winnen

donderdag 30 januari 2020

Het zwakke Philidor C kwam met een gelijkspel weg bij het Voorschotense B-team en dat is behoorlijk schandelijk voor de onzen. Een groot ratingverschil en diverse gewonnen stellingen waren niet genoeg om de winst ook daadwerkelijk binnen te halen.

Frank en Sander wonnen regelmatig, maar Gert verblunderde zijn prachtige stand, Ruurd speelde agressief, kon pionverlies nog compenseren, maar ook niet meer dan dat. Chris profiteerde goed van een foutje, maar Ike bereikte niet veel, Jie-Ren speelde niet goed en verloor kansloos evenals invaller Ronald die het alleen zichzelf moeilijk maakte.

Er volgen nog matches tegen de middenmoot, dus er hoeft nog niets verloren te zijn. Alleen moet er dan wel beter gepresteerd worden.

   Voorschoten B                1757 - Philidor C                   1632   4 - 4
1. Frank den Herder             1993 - Kees van den Bosch           1721   1 - 0
2. Sander Hilarius              1864 - Paul Oudshoorn               1690   1 - 0
3. Gert Both                    1782 - Erick Moeri                  1684   0 - 1
4. Ruurd de Boer                1764 - Job Segers                   1618   � - �
5. Chris Gerritsen              1722 - Jacques van den Wijngaard    1619   1 - 0
6. Ike Tjin a Lien              1666 - Bas van der Net              1610   � - �
7. Jie-Ren Tjin a Lien          1643 - Wim de Ruyter                1576   0 - 1
8. Ronald van Vleuten           1622 - Roel in 't Veld              1541   0 - 1

Gert Both


Ruime nederlaag team F

maandag 27 januari 2020

Op maandag 27 januari j.l. speelden wij onze derde competitie tegen SSN A in Nieuwkoop met een desastreus resultaat. Slechts Cees en Willem speelden remise, terwijl de overige partijen door ons werden verloren. Slechts Frans vocht tot het bittere einde, maar moest toch na een lange en boeiende partij met verlies genoegen nemen. Aangezien ik een beter resultaat heb laten liggen, hetgeen ik tijdens de partij al dacht en bij het naspelen de volgende dag bevestigd zag, voel ik me wellicht het meest aangesproken voor de grote nederlaag. Het positieve van de avond voor ons was wel dat we ondanks storm en hevige regen toch weer, zij het zeer laat, weer veilig thuis kwamen.

De uitslagen waren:

   SSN A                             - Voorschoten F                       5 - 1
1. H. Fran�ois                  1569 - Bert Hogendoorn              1446   1 - 0
2. F.J. Thijssen                1395 - Frans de Klerk               1327   1 - 0
3. J. van den Helder            1391 - Willem Oudhof                1325   � - �
4. E.C. Lautenbach              1508 - Ruud Aalbersberg             1239   1 - 0
5. C.T.H. Offerman              1239 - Cees Besuyen	            1043   � - �
6. H.N. Caarls                       - Gert Helfferich              1097   1 - 0

De teamleider,

Bert Hogendoorn


Interne: uitslagen ronde 13

donderdag 16 januari 2020

Nu ronde 13 achter de rug is zijn we precies op de helft van de competitie. In sommige jaren was er dan al een duidelijke afscheiding zichtbaar, maar dit jaar ligt de hele boel nog dicht bij elkaar. Zo verloor koploper Marcus Driessen verrassend van Michael Kubbenga, die dit seizoen nog altijd op een 100%-score kan bogen, maar bleef hij wel de op de eerste plaats staan omdat ook de nummer twee Gert Both ten onder ging, tegen Henk Schouten die daarmee naar de vierde plek opschoof. Omdat Wouter Noordkamp en Roderick van Kempen zich allebei afmeldden hebben we nu de situatie dat de nummer 6 op de ranglijst met ��n overwinning de nummer 1 kan inhalen. Er nog van afgezien dat ook de spelers daaronder nog een dikke kans op het podium hebben. Dat gaat nog spannend worden!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Jeugdteam Voorschoten D verspeelt winst tegen Vrijpionnen

donderdag 9 januari 2020

Voorschoten D heeft de kans laten liggen om naast het C-team aan kop van de 3e klasse te komen. De Vrijpionnen kwamen met 3 invallers, maar wel met hun sterke kopman. Dit zorgde uiteindelijk voor het punt waardoor het 3-3 werd, maar Yannick kwam heel dicht bij een remise.

Het begin van de wedstrijd verliep goed. Stijn won een pion door een penning en Jelle kreeg een mooie stelling, al miste hij een mogelijke damewinst via Lxf7+. Vrij standaard als je koningsgambiet speelt, maar hij deed zonder na te denken Lxf4.

Jelle Zoet (1366) - Misha Brinkhof (1304)

Lxf7 Kxf7 Txf4+ en op de volgende zet is er altijd een aftrekschaak.
Het ziet er natuurlijk nog steeds erg goed uit voor wit en Jelle won dan ook vrij eenvoudig.
Stijn wikkelde af naar een eindspel en snoepte her en der nog wat pionnetjes mee. Dat was dus al snel 2-0. Maar Thomas liet zijn koningstelling openbreken door een offer en vond geen taaie verdediging. Hij vond helemaal geen verdediging� 2-1 dus.

De volgende beslissing liet wat langer op zich wachten. Tristan zocht tegen de draak naar een weg richting de zwarte koning, maar raakte tussendoor pion e4 kwijt. Dat is toch echt een belangrijke (centrum) pion. Als zwart geen grote fouten meer maakt is het dan feitelijk wel bekeken. Zo ook hier, dus 2-2.

Nog 2 partijen te gaan en ik had nog steeds goede hoop op een overwinning. Matthijs had al de hele partij het initiatief al kon hij geen direct winnend vervolg vinden. Maar hij hield de druk op de ketel met 2 mooie lopers gericht op de witte koningstelling. En Yannick had een moeilijk toreneindspel met remisekansen. Ik had het idee dat hij in het middenspel duidelijk beter stond, maar in de afwikkeling naar het eindspel kwam hij een pion achter.

De tijdnoodfase was inmiddels aangebroken en opeens stond Matthijs een dame voor! De witspeelster had nog wel een loper en 2 verbonden vrijpionnen. Ze doet de naam van haar club wel eer aan. In de vorige wedstrijd die we tegen ze speelden had zij 5 verbonden vrijpionnen! Matthijs kon de loper slaan, maar was bang dat hij een van die pionnen niet meer zou kunnen tegenhouden. Hij kwam ook nog een keer akelig dicht bij de 0 seconden. Maar uiteindelijk maakte hij het keurig af door met dame, pion en koning de witte koning naar de rand te duwen, waarna het snel mat was.

Een halfje voor Yannick was dus genoeg voor beide matchpunten en hij was er heel dicht bij.

Ed Bruinen (1779) - Yannick Wiggers (1485)

Hier kon Yannick gemakkelijk remise door Kf4 te spelen. Hij kan dan zijn toren offeren voor de witte pion en daarna zijn pion dekken en ondersteunen naar d1. Wit moet dan ook zijn toren geven. Hij deed echter Kf5 (nog steeds remise, maar niet meer zo makkelijk) en even later moest hij het eindspel dame tegen toren verdedigen. Daar kreeg hij de volgende mogelijkheid:

Na Tf2+ was wit volgens mij Kg3 van plan. Maar dan wordt hij onaangenaam verrast door Tf3+! Wit moet wel slaan (anders Txh3), maar dan is het pat. Yannick deed echter Th2 en gaf na Dg3+ op.

   Voorschoten D                     - Vrijpionnen                         3 - 3
1. Yannick Wiggers              1485 - Ed Bruinen                   1779   0 - 1
2. Tristan Maas                 1361 - Wim Haasnoot                 1411   0 - 1
3. Matthijs van Borren          1406 - Marissa Brinkhof             1539   1 - 0
4. Jelle Zoet                   1366 - Misha Brinkhof               1304   1 - 0
5. Thomas Vermet                1402 - Jeff Corbet	            1424   0 - 1
6. Stijn Sannen                 1348 - Sjaak d�Hooghe                      1 - 0

Marcus Driessen


Zege Voorschoten C tegen Bodegraven B

maandag 6 januari 2020

De uitwedstrijd tegen Bodegraven begon flitsend. Andy. Na e4,d5,d3,exd ging de witte dame op avontuur. Zonder chaperonne loopt dat niet goed af. Na een zet of tien stond Andy glad gewonnen. Bert - invaller voor Christine - moest in een gelijke stand zijn dame voor een toren geven en verloor. Ike kreeg daarna een remiseaanbod. In overleg afgewezen. Nico leek namelijk glad verloren te staan. In tijdnood ging zijn tegenstander de mist. Alsnog een punt voor ons. Ike kon daarna zelf remise aanbieden. Ik deed in een iets betere stand hetzelfde, omdat Ronald zeker remise had. Ronald won. Einduitslag : 2 - 4. Met 5 uit 3 even koploper. Volgende uitwedstrijd tegen het nog ongeslagen - 4 uit 2 - Leiderdorp.

   Bodegraven B                 1412 - Voorschoten C                1485   2 - 4
1. J.P.N.M. Duinisveld          1574 - Ronald van Vleuten           1622   0 - 1
2. A. van Maaren                1496 - Ike Tjin a Lien              1666   � - �
3. J. van Briemen               1511 - Teun Meirink                 1491   � - �
4. H. Dijk                      1379 - Nico Loomans                 1401   0 - 1
5. L. Roos                      1411 - Bert Hogendoorn	            1446   1 - 0
6. J.H. ten Bergen              1102 - Andy Lay                     1289   0 - 1

Teun Meirink


Piet Houwelingbeker: ronde 3

donderdag 2 januari 2020

Het jaar 2020 was nog maar nauwelijks begonnen of daar zaten we alweer te schaken in ronde 3 van de Piet Houwelingbeker. Een beetje roestig misschien van de oliebollen en de glaasjes bubbels, maar wel met volle inzet, want uiteindelijk was dit wel de eerste partij in een nieuw decennium en dat kun je mooi met een schone lei beginnen. Sommigen slaagden er inderdaad in dat leitje keurig op orde te houden, maar tegen degenen die dat niet lukten zou ik willen zeggen: laat ze maar lekker uitrazen, je moet nooit te vroeg pieken en jullie tijd komt nog wel. De prijzen worden pas aan de meet verdeeld.

In groep A was er een hoge opkomst en deden zich geen echt grote verrassingen voor, wel wat kleinere. De nummer 1 van de plaatsingslijst Peter Wilschut deed wat van hem verwacht werd en klopte Henk Schouten, zodat Peter na drie ronden nog steeds op 100% staat. Dat tikt lekker aan op de ratingkassa. De overwinning van Wouter Noordkamp op Marcus Driessen en de remise van Symon Algera tegen Kedem Gutkind zijn al minder verrassend omdat daar de ratings niet meer dan zo�n 100 punten uiteenlopen en dan kun je nu eenmaal alles verwachten. De remise van Gert Both tegen Bert Houweling was wel wat onverwacht want tussen hen gaapt toch een kloof van zo�n 250 elopunten. Van de overige uitslagen in de A-groep zal de kansberekening niet erg opkijken.

In groep B waren er wat meer afzeggingen waardoor er helaas een oneven aantal spelers was, als gevolg waarvan Klaas Passchier onverrichterzake naar huis kon. Altijd vervelend, want je komt toch om te schaken. Maar ter vergoeding daarvan krijgt hij dan wel een gratis punt. Na ronde 2 waren er in deze groep drie koplopers met nog de volle mep � Andy Lay, Spartak Mkrtchyan en Bert Hogendoorn �, maar na deze ronde resteert daar alleen nog Andy, die zelf Bert versloeg en Spartak remise zag spelen tegen Cees van der Voorst. Andy heeft nu al in drie ronden 60 ratingpunten gewonnen, dus dat schiet lekker op. De nog ratingloze Wim van Oordt deed het ook goed door Teun Meirink op remise te houden en dat gold eveneens voor �schaakvader� Robin Zoet tegen Willem Oudhof. De resterende uitslagen waren zoals je min of meer zou kunnen verwachten.

Al met al was het weer een geslaagde avond en we hopen natuurlijk dat de volgende ronde op 6 februari dat ook zal zijn. Misschien regent het dan niet meer en schijnt de zon zelfs af en toe!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Ruurd wint met overmacht het rapid bij het MMS

maandag 16 december 2019

Symon won nog net voor Ruurd de reguliere competitie bij het maandagmiddagschaak, maar Ruurd nam wraak bij de rapidcompetitie. Deze won Ruurd met overmacht, maar liefst 200 punten meer dan Gert Both, en 300 meer dan Symon. Van de 17 partijen die Ruurd speelde verloor hij er maar 1. Gefeliciteerd Ruurd! De knappe vijfde plek van Cees Kreukniet mag niet onvermeld blijven. Het rapid was vandaag goed bezet met 28 deelnemers. Er zijn schakers die vinden dat dit het tempo van de toekomst is, dus... kom volgend jaar oefenen! Er zijn dan weer 6 rapidrondes.

De nieuwe reguliere competitie begint op 6 januari.

Zie de uitslagen en eindstand.

Christine van der Ven


Voorschoten 2 handhaaft de koppositie

zaterdag 14 december 2019

Zaterdag 14 november speelden we tegen LSG 5 de verre uitwedstrijd in het Denksportcentrum in Leiden. Lang voor het aanvangstijdstip was het al een gezellige drukte. LSG speelde met liefst zeven teams thuis. Dat leverde meer de aanblik van een schaaktoernooi dan van een competitiewedstrijd op. En met zoveel wedstrijden is er de hele middag wel wat te zien. Natuurlijk vooral in onze eigen wedstrijd maar ook bij grote broer/zus Voorschoten 1 dat het opnam tegen LSG2 en met succes. En dan was er ook nog de wedstrijd in de meesterklasse van LSG 1 tegen Apeldoorn waarin diverse (groot)meesters speelden.

Maar terug naar onze eigen wedstrijd. Voor de wedstrijd sprak ik nog wat oude bekenden van me (ik ben oud-LSG�er), zoals Folkert-Jan Geertsma de teamleider LSG 5. Het bleek al snel dat de kans dat we als teamleiders tegenover elkaar zouden komen te zitten nihil was want de speelbereidheid van zijn teamspelers was zo groot hij er de voorkeur aan gaf om non-playing captain te zijn. Verder bleek ook dat zij zich al snel in de underdog positie plaatsten, gebaseerd op het aanzienlijke rating overwicht. Gelukkig hebben we dat als team waargemaakt al waren er ook wat kleine en grotere uitglijders te melden.

Bijvoorbeeld door ondergetekende. Ik speelde op bord 8 tegen Marco de Mooij. We hebben onderling in het verleden best wel een aantal leuke partijen gespeeld en mede daarom was ik in de stemming om er iets van te maken. Dat uitte zich door op een aantal momenten een leuke maar toch dubieuze voortzetting te kiezen. Dat gaf inderdaad leuk spel maar ook telkens mindere stellingen voor mij. Na de zoveelste dubieuze keuze besloot ik toch maar niet het onderste uit de kan te willen en plaatste ik een goed getimed remiseaanbod. Na enig beraad aan LSG zijde werd dat aangenomen. Later bij de analyse bleek dat ik daar niet slecht aan had gedaan, weliswaar geen verloren stelling maar toch een eindspel dat moeilijk te houden was. Ter compensatie kreeg Marco een speciaal bier.

Dat was niet het eerste resultaat in de wedstrijd. Eerder had Rens al remise gespeeld op bord 2 tegen Frans Erwich. Ik proefde bij Rens enige teleurstelling over het resultaat maar kreeg niet van hem het idee dat er kansen gemist waren. Dus gaan we uit van een correcte remise.

De grootste teleurstelling van de middag was voor Roderick op bord 5 tegen Rick Derksen. Misschien had Roderick hetzelfde moeten doen als ik, op tijd remise aanbieden. Helaas hij probeerde wel het onderste uit de kan te halen en tja dan kan het gebeuren�. Roderick bereikte niet veel uit de opening. Een stelling die op het eerste gezicht weinig winstkansen bood maar ook niet verloren hoefde te worden. Maar als je gaat forceren tegen een solide en stug spelende tegenstander dan kan het misgaan en dat deed het dus ook. Wel fraai en sportief was de opgave van Roderick d.m.v. een soort zelf/helpmat constructie. Helaas een nul maar voor ons gelukkig op het moment dat alle andere partijen al afgelopen waren en de overwinning al binnen was.

Cato speelde met zwart een voor haar doen rustige partij, geen wilde taferelen maar rustig met positionele zetten de stelling verbeteren. Het leverde uiteindelijk een correcte remise op al had ze volgens tegenstander Jan van der Knaap wel ergens een kans op voordeel laten liggen. Tijdens de partij zag ik het niet en bij het naspelen met het monster kon ik maar ��n moment ontdekken waarop dat zou kunnen slaan. Dat zou dan na 20e zet van wit moeten zijn:

Wit heeft zojuist 20.d4 gespeeld. Cato antwoordde met het voor de hand liggende 20�cxd4 21.Lxd4 e5 22.fxe5 fxe5 23.Le3 Pg4 waarna na nog enkele zetten remise werd overeengekomen. De computer suggereert in de diagramstelling 20�f5 21.Pg Lxg2 22.Kxg2 (indien 22.Pxe6 dan 22.Dc6 23.Pxf8 Lh3 24.d5 Dxd5 25.Pxg6 hxg6 26.Le3 Lxf1 -+) 22�cxd4 23.Tae1 Tbe8 en volgens de computer staat zwart iets beter. Maar m.i. zijn dit niet varianten waar je je snel op inlaat als je 20�cxd4 en het vervolg ziet.

Henk zal vermoedelijk ook enigszins teleurgesteld zijn over zijn resultaat, remise tegen naamgenoot van der Scheer. Het was een partij waarin nooit het evenwicht verbroken was. En als je tegenstander gewoon goede zetten blijft doen dan is het lastig om te winnen, hoe goed je eigen zetten ook zijn. Toen onze Henk op zetherhaling inging was dat ook op een moment dat de wedstrijd al in ons voordeel beslist was.

En aan wie hebben we dan de overwinning te danken?
Dan begin ik met Marcus op bord 4 tegen Ruud Dobbelaar, de invaller voor de LSG captain.
De stelling na 7.f3

Marcus was zelf niet zo te spreken over zijn partij: �Ik won een pion met 7�fxe4 8.fxe4 Pxe4 Maar dit blijkt helemaal niet goed te zijn. Ik kwam zeer slecht (verloren) te staan, maar door taai verdedigen, vond mijn tegenstander niet altijd de beste voorzetting. En het kostte hem veel tijd. Te veel tijd, want op zet 34 was zijn tijd op.�

Wie wel trots mocht zijn op zijn partij was Symon, invaller op bord 1. Vooraf had hij aangegeven te opteren voor de spitspositie en dat maakte hij ook meer dan waar tegen de sterke LSG�er Dirk Sikkel. Symon vertelde na de partij dat de openingsvariant in zijn voorbereiding op het bord was gekomen en dat hij een zet had gevonden die hem wel leuk en goed leek. Ik weet niet over welke zet het precies ging maar een mooie zet vond ik in ieder geval zijn 8e zet.

Symon speelde hier 8.e6, een correct pionoffer. Er volgde 8�fxe6 9.Pg5 Pf8 10.0-0
Zwart kwam niet meer onder de druk vandaan, offerde/verloor een kwaliteit, kreeg nog wel wat vage tegenkansen op de koningsvleugel. Maar Symon ving alles keurig op en kon het punt bijschrijven toen zijn tegenstander vermoeid door de zware partij nog meer groot materiaal verloor.

Een fraaie partij maar de partij van de middag werd gespeeld door Bert op bord 7 tegen Daan Binnendijk. Vooraf had Bert aangegeven zich niet optimaal te voelen maar in de partij was daar niets van te merken. Zie onderstaande stelling:

Gespeeld werd nu 14.Pxe6 Bert: �Gespeeld na meer dan een half uur nadenken. Ik kon het niet doorrekenen, maar het offer zag er te aantrekkelijk uit om het niet te doen.� Vervolgens bleef Bert aanvallen en Daan moest blijven verdedigen.
Na de 27e zet van zwart stond het zo:

Bert: �De dames zijn geruild en wit heeft slechts een dubbelpion voor het geofferde stuk, maar toch is het eerder wit die beter staat.�
Want dat heeft natuurlijk te maken met de ontwikkelingsvoorsprong (zwart speelt de hele partij zonder de toren op a8 en de loper op c8) en verder is het witte loperpaar een killer. Ter illustratie de slotstelling:

In 4G staan nu drie teams met zeven punten bovenaan. Op bordpunten staan we op 1 en gaan dus als winterkampioen de winterstop in.

Gedetailleerde uitslag:

   LSG 5                        1849 - Voorschoten 2                2005   3 - 5
1. Dirk Sikkel                  1901 - Symon Algera                 2009   0 - 1
2. Frans Erwich                 1881 - Rens de Vent                 2018   � - �
3. Henk van der Scheer          1853 - Henk Schouten                2096   � - �
4. Ruud Dobbelaar               1786 - Marcus Driessen              2069   0 - 1
5. Rick Derksen                 1853 - Roderick van Kempen          2032   1 - 0
6. Jan van der Knaap            1866 - Cato de Zoeten               1870   � - �
7. Daan Binnendijk              1834 - Bert Houweling               2074   0 - 1
8. Marco de Mooij               1816 - Michael Kubbenga             1872   � - �

Michael Kubbenga


Na ruime winst op Delft 5 staat Voorschoten 3 gedeeld 1

zaterdag 14 december 2019

Het kostte wat moeite om een invaller voor de hardstuderende Luuk te vinden. Pas vrijdagavond laat kwam het verlossende antwoord: de 11 jarige Raffi Mkrtchyan zou zijn eerste KNSB-wedstrijd spelen. Voor Jie-Ren viel Bert Corneth in.
Op papier zouden we niet veel moeite moeten hebben met DSC Delfts 5de, maar in praktijk verliepen veel partijen uitermate moeizaam.

Raffi ging voortvarend uit de startblokken. Vooraf had ik hem gewezen op de zee�n bedenktijd, die hij vooral moest benutten. Toen ik zag dat hij al op zet 7 met zijn dame insloeg op g7 en met Le6 werd verjaagd, kostte het hem vele zetten om zijn dame in veiligheid te brengen. Zijn voordeel droogde op toen hij op zet 14 Kd1 deed in plaats van een lange rokade. Maar nadat zwart h6 speelde stond Raffi gewonnen, maar dat voordeel glipte weer uit zijn vingers, zeker na zwarts lange rokade. Plots was de partij op de 26ste zet be�indigd vanwege het vallen van de zwarte vlag.
Ike speelde heel voorzichtig, ging rokade uit de weg en ruilde bijna alle stukken. Omdat geen van beiden risico wilde lopen werd al snel remise overeen gekomen.

Toen gebeurde er een hele tijd weinig. Ik zag wel dat Gert het steeds benauwder kreeg en dat Chris wanhopig zocht naar een gaatje in de zwarte verdediging. Gerben lag op koers en bij Carsten en Bert leek de balans nog in evenwicht.

Ruurd was niet erg tevreden over zijn opening, kwam wel iets in het voordeel maar een doorbraak zat er een tijdlang niet in. Zeer onterecht stelde hij na torenruil met Dg4 ook dameruil voor, maar wit ging daar, onbegrijpelijk, niet op in. Pas bij de 3de keer Dg4 verdwenen de dames van het bord, maar zwarts toren stond ondertussen op het juiste veld. Op zet 42 gaf wit zwart de gelegenheid de paarden te ruilen, waarna Ruurd op techniek het punt binnenhaalde. (� - 2�)
Gert kreeg direct na de opening op de koningsvleugel een tsunami aan oprukkende witte pionnen over zich heen, maar hield het hoofd koel. Nadat enkele pionnen van het bord verdwenen waren leek de dreiging afgewend, maar een panische uitval van zijn dame naar g3 werd direct doeltreffend beantwoord en leidde tot dubbel pionnenverlies en een hopeloze stelling. Toen Gert een pion op h4 ter compensatie meende te kunnen slaan was het einde nabij (zie diagram).

Stelling na 34. � Lg4-e2. Nu is het na twee zetten mat, maar de witspeler had nog 10 seconden bedenktijd en zag de winstgang niet! Hij speelde 35. Df4, waarna Gert in twee zetten de winst binnenhaalde. Zo zie je maar hoe dicht verlies en winst bij elkaar kunnen liggen.

Vrijwel gelijktijdig bracht Gerben het vierde punt binnen. Daar leek het tot de 20ste zet nog geheel niet op. Toen zwart op zet 20 Dc4 speelde en Gerben 21. Tac1 antwoordde lag dameruil voor de hand met min of meer gelijk spel (zie diagram).

Maar de wending die zwart aan de partij gaf met 21. � Tc8 was onomkeerbaar. Na 22. Da6 moest zwart zijn dame geven en was de rest van het verhaal snel verteld!

Vervolgens was het de beurt aan Carsten. De zoveelste Siciliaan verscheen op het bord, met na e5 en even later het witte paard op d5 de bekende ruil op f6. Na een ongeveer gelijke stelling ging ik de mist in vanwege een onnavolgbare notatie. Carsten zeker niet want hij bracht de stand op � - 5�.

In de partij van Chris werd feitelijk het evenwicht nooit doorbroken hoewel ik als directe buurman af en toe de indruk kreeg dat er iets bijzonders op het bord leek te gebeuren. Zo vanaf de 30ste zet leek Chris� tegenstander in ernstige tijdnood want af en toe zonder te noteren werden zetten in sneltreintempo uitgevoerd. Maar een blik op hun klok vertelde dat er niets aan de hand was, evenmin als op hun bord. Het werd dus remise.
Ook remise werd het na 50 zetten tenslotte bij Bert, die al anderhalf uur kwam melden dat hij in gelijke stelling een remise-aanbod kreeg. Mijn advies is dan altijd: kijk of er geen klein voordeeltje in zit, neem geen risico en accepteer remise als je niets meer ziet. Na nog vele uren schuiven was iedereen er van overtuigd dat er niet meer inzat.

Die 6,5 punt waren binnen. Nu was het afwachten hoeveel concurrent LSG 6 zou weten te sprokkelen. Dat werden er niet meer dan 5,5 zodat we de eerste plaats delen! De vierde ronde spelen we thuis in het nieuwe jaar pas op 1 februari tegen Schaakmat Westland 2.

   DSC Delft 5                  1544 - Voorschoten 3                1658  1� - 6�
1. Tjerk Albregtse              1807 - Gerben van der Hoeven        1963   0 - 1
2. Tom Broekhuizen              1654 - Gert Both                    1782   0 - 1
3. Andr� van der Weijde         1562 - Chris Gerritsen              1722   � - �
4. Victor van der Kloet         1554 - Ruurd de Boer                1764   0 - 1
5. Ren� Poots                   1535 - Bert Corneth                 1781   � - �
6. Arzhang Davazdahemami        1475 - Carsten van der Hoeven       1653   0 - 1
7. Shiraz Alhasan               1205 - Raffi Mkrtchyan               932   0 - 1
8. Sumit Ganguly                1556 - Ike Tjin a Lien              1666   � - �

Ruurd de Boer


Voorschoten 1 verslaat LSG 2

zaterdag 14 december 2019

Het was Super Saturday in de KNSB! Het eerste en het tweede kwamen allebei uit tegen LSG-teams (resp. 2 en 5) en het derde moest naar Delft. En wat dacht je? Zes matchpunten, waarmee het tweede en derde allebei koploper zijn geworden en het eerste weer terug is in de middenmoot, uiteraard op weg naar het linkerrijtje. Dat belooft wat voor 2020.

Hoe Voorschoten 2 en 3 precies gevaren zijn zullen ze zelf wel laten weten, ik kan hier in elk geval vertellen dat de zege van het eerste tiental volkomen verdiend was. Niet alleen qua bordpunten, maar ook als je alle plussen en minnen tegen elkaar wegstreept. Want het zij toegegeven, niet alle partijen waren even rechtlijnig.

Maar dat gold in elk geval niet voor de partij van Peter tegen Eelke Wiersma. Na zo�n anderhalf uur spelen kwam hij melden dat hij een remisevoorstel had gekregen en wat hij daarmee moest. Dit leek mij typisch een gevalletje van scorebordjournalistiek te worden. Win je nipt, dan was het aannemen van het aanbod een briljante vooruitziende blik geweest, verlies je, dan ben je een lafaard. Voor dit soort gevallen heb ik dan ook altijd mijn vaste repertoire: wat vind je zelf? Peter had zwart, zijn tegenstander was sterk, het stond potje gelijk, voor winstpogingen moesten er rare fratsen worden uitgehaald en zo schudden de heren even later de handen. Remise. Goed gezien dus van Peter. Want we wonnen.

Daar was overigens op dat moment nog nauwelijks een voorspelling over te doen. Vincent, Noud en David stonden heel mooi, Igor wel lekker, Kedem en Rosa nogal gedrukt, Mees had een stuk geofferd voor de aanval maar waar was die aanval dan, Midas stond ook een stuk achter wat alleen helemaal niet de bedoeling was geweest en Jip, die� nou, kijk zelf maar.

In de vorige wedstrijd stond ik achter Jips bord precies op het moment dat hij een paard offerde wat mij toen behoorlijk grof leek, maar de stelling was erg complex en het zou best kunnen zijn dat het goed was � al zag ik het niet. Dus won Jip. Maar nu?

Jip (wit) begon met pion d4 cadeau te doen, even later kwam b4 er achteraan en raad nu zijn volgende zet: 30. Ph5!? Mijn computer schiet in de lach, pakt het paard en waardeert de stelling op �7. Jan Hellenberg, Jips tegenstander, laat echter het stuk nog even staan en slaat pas als het echt gevaarlijk wordt. Maar dan is het te laat en zo is het vijf zetten na de �7 ineens +7 geworden. Jip wint opnieuw. Maar beste lezer, hierbij wel een waarschuwing: don�t try this at home. Daar komen ongelukken van.

Kedem deed een nieuwe zet in de Scandinavische verdediging tegen Albert Termeulen, maar dat bracht geen rendement, integendeel. Hij ging beroerd het middenspel in, kwam nog wel even redelijk terug, maar zijn stukken stonden zo opzichtig niet samen te werken dat het wel de Europese Unie leek. Daardoor werd het niet veel later toch weer chaos met gatenkaas, waar de witte stukken als hongerige muizen op insprongen. Gauw vergeten maar, deze partij.

Zoals al gezegd offerde Mees met zwart tegen Alexander Polak een stuk voor de aanval. Dat schijnt theorie te zijn maar ik heb het gevoel dat Mees een volgordefout maakte waarvan de witspeler handig profiteerde, waardoor die hele aanval niet van de grond kwam. Het geofferde stuk helaas wel, want dat ging terug naar het doosje. Het liep dan ook helemaal verkeerd af en onze topscorer (3 uit 3) ging kansloos ten onder. Merkwaardigerwijs had zijn tegenstander ook 3 uit 3 en die gaat dus onverdroten verder met zijn 100%.

Zo stonden we ineens met 2,5-1,5 achter, maar gelukkig bracht David met wit pal daarna de score alweer op gelijke hoogte. Hij speelde een dijk van een partij tegen Jeroen Berrevoets. Een vroege g4 � dat moet sinds Alpha Zero � even later gevolgd door een traditioneel Siciliaans stukoffer op pion b5, leverde hem een paard en drie pionnen tegen een toren op, waarbij de zwarte koning ook nog eens midden op het bord stond. Dat vinden teamleiders altijd fijne stellingen om naar te kijken! De zwartspeler kreeg dan ook geen kans meer om zich te bevrijden en in alle rust bracht David het punt over de streep: 2,5 � 2,5.

Vijf partijen waren nog aan de gang waarvan in vier de Voorschotenaren op winst speelden en de vijfde stijf verloren was. Midas kon zich namelijk vaag herinneren dat iets in de opening wel kon, omdat hij dat eens bekeken had. Maar het geheugen kan soms een kwade gast zijn en het beste wat we van de zet kunnen zeggen is dat die inderdaad legaal was. Binnen de regels van het schaakspel enzo. Als je evenwel na tien zetten alleen nog maar pionzetten hebt gedaan en de achtste rij nog geheel in de beginstand staat, zal de kijker zich toch met verbazing afvragen wat er hier in hemelsnaam allemaal gebeurd is. Het ging dan ook snel volkomen mis en Midas kwam een stuk achter. De stelling was verloren, maar niet hopeloos zoals Midas, rustig doorspelend met een loper minder, liet zien:

34 � exf2+ en het is remise! 35. Kf1 Da5 36. De2 De1+! 37. Dxe1 fxe1D+ 38. Kxe1 g6 en dan wordt de grap duidelijk: de pion op f5 gaat geruild worden en wit heeft alleen nog de h-pion met een promotieveld van een andere kleur dan de loper. De zwarte koning gaat op h8 staan en een knappe jongen die hem daar ooit weg krijgt. Remise dus. Dat was nog eens een mooie verrassing. Want dat bracht de stand op 3-3 met nog vier op winst spelende Voorschoten aan de gang. Daarvan zal er toch zeker eentje wel gaan winnen?

Helaas was dat niet Noud. Die had snel spelend in de opening tegenstander Peter Passenier tot aan de rand van de afgrond gedreven, bezat een pluspion plus groot stellingsvoordeel (+3), maar ging daarna wat te slap verder. Desalniettemin kreeg hij even later toch een prachtige winstkans die de beslissing had kunnen en moeten brengen. Die mogelijkheid ging helaas ongebruikt voorbij, het voordeel liep terug en de enkele pion meer die hij aan het eind van de partij overhield was niet genoeg voor de overwinning. Jammer. Het zat erin, maar dat bleef het helaas ook bij. Wel een leuke partij om naar te kijken overigens!

Rosa was vervolgens degene die Voorschoten wel aan een voorsprong hielp, waarna het eigenlijk niet mis meer kon gaan. Ze was nogal passief uit de opening gekomen, en dat nog wel met wit, en tegenstander Michiel van Wissen kreeg de mogelijkheid langzaam aan een aanval te bouwen die zo op het oog een hoop moeilijkheden zou gaan geven. In plaats daarvan koos hij voor een schijnoffer met een paard waarmee hij een kwaliteit en een pion won. Verleidelijk natuurlijk, maar er kleefde ook een nadeel aan: zwarts dame moest vluchten van het strijdtoneel, kwam in de knel aan de rand van het bord en uiteindelijk was er een stuk voor nodig om het kroonjuweel te redden. De stelling die resteerde was hoogst onevenwichtig: twee lopers (voor Rosa) tegen een toren met drie pionnen meer. Extra probleem was dat beiden in hoge tijdnood verkeerden en leefden van de 30 seconden extra per zet. Daarin handelde Rosa heel effectief, won uiteindelijk nog een stuk en ten slotte daarmee ook de partij. Fraai gespeeld, koel gebleven toen de druk hoog werd en 4,4-3,5 voor de onzen.

Het was Vincent die uiteindelijk de definitieve matchpunten binnenbracht. Dat deed hij op krukken en met gips om de voet omdat hij kort geleden nog geopereerd was na een teenbreuk. Gelukkig was Bert Houweling bereid hem op te halen uit Amsterdam, waarvoor uiteraard nogmaals onze dank. Dat scheelde toch een invaller voor alle drie de KNSB-teams. Mobiel was Vincent dus niet, maar scherp wel. Tegenstander Raoul van Ketel liet zich verleiden met een zwarte pion naar e3 op te rukken. Dat beperkte weliswaar het witte spel in hoge mate, maar als wit erin slaagt om na een heleboel zetten om die akelige pion heen te spelen wordt het ding uiteindelijk toch een zwakte. En zo kreeg Vincent ten slotte op zet 28 de kleine jongen te pakken. Kijk, en dat scheelt. Niet dat daarmee nou direct de winst binnen was, maar dat kun je wel aan Vincent overlaten. Steeds iets beter werd zijn stelling tot hij uiteindelijk ruim 30 zetten later, met een subtiele manoeuvre, de vis op het droge kreeg. Sterk gespeeld. En bovenal: 5,5-3,5.

Resteerde alleen nog de vraag of Igor tegen Robert Straver de voorsprong nog zou uitbreiden. Na een redelijk rustige partij kreeg Igor een remiseaanbod toen er een eindspel op het bord kwam van loper met 5 pionnen tegen een loper van de andere kleur met 6 pionnen (Igor). Eindspelen met lopers van ongelijke kleur kun je natuurlijk nooit winnen, dat weet een kind, maar zo simpel zit het toch niet helemaal in elkaar. Zo�n eindspel hangt soms van subtiliteiten en tempo�s aan elkaar en je moet blijven opletten. Want het is helaas niet zo dat iemand op het moment supr�me zegt, let nu op, er komt een subtiliteit aan. Met de computer erbij is dat natuurlijk wel het geval en het blijkt dat Igor op drie momenten heeft kunnen winnen. De laatste (en mooiste) is deze:

Zwart aan zet wint. Het probleem is dat de zwarte koning nog wits h-pion moet ophalen en tegelijkertijd moet verhinderen dat de witte koning op h1 belandt, want dan heeft zwart, net zoals in de partij van Midas een loper van de foute kleur. Dat gaat nooit lukken zou je denken. Mooi wel! 70 � Kg4! (niet Kg5 want dan komt de witte koning uiteindelijk wel op h1 terecht) 71 Ke4 Lb6! Dat is de truc, wit komt niet langs de zwarte velden. 72 Kd3 Kxh5 73 Ke2 Kg4 74 Kf1 Kg3 en de witte koning kan niet verder waarna de h-pion doorloopt. In plaats daarvan speelde Igor helaas 70 Lc3 en dan is het wel remise. Maar wat gaf het? De matchpunten gingen mee terug naar Voorschoten en daar was het uiteindelijk toch allemaal om te doen. Voorschoten hoera!

Traditioneel werd de dag afgesloten bij de pizzeria van Guiseppe, waar wij het ganse menu afwerkten en zo als het laatsten het pand verlieten. Een aantal onzer had inmiddels contact gehad met het team van Apeldoorn dat LSG 1 had verslagen en ergens in Leiden aan de boemel was geraakt. Of ze ook kwamen. Ja, ja, degenen die denken dat je voor schaken geen goede conditie nodig hebt, zitten er goed naast.

 

    LSG 2                        2171 - Voorschoten 1                2208   4 - 6
1.  Raoul van Ketel              2215 - Vincent Blom                 2279   0 - 1
2.  Andreas Vogt                 2308 - Midas Ratsma                 2247   � - �
3.  Peter Passenier              2175 - Noud Lentjes                 2286   � - �
4.  Alexander Polak              2109 - Mees van Osch                2327   1 - 0
5.  Michiel van Wissen           2254 - Rosa Ratsma                  2280   0 - 1
6.  Eelke Wiersma                2284 - Peter Wilschut               2219   � - �
7.  Jan Hellenberg               2117 - Jip Damen                    2196   0 - 1
8.  Robert Straver               2143 - Igor Damen                   2104   � - �
9.  Jeroen Berrevoets            2012 - David Jongste                2031   0 - 1
10. Albert Termeulen             2088 - Kedem Gutkind                2113   1 - 0

Sander Hilarius


Mooie overwinning Voorschoten C

donderdag 12 december 2019

Na het gelijkspel tegen onze jeugd, mochten we natuurlijk niet minder presteren dan hun overwinning in de tweede ronde. En dat gebeurde ook. Christine wist in een Siciliaan na een zet of achttien een stuk te winnen. De rest was techniek. Andy stond na een zet of vijftien glad gewonnen en wist dat ook te verzilveren. Nico en Ike kregen een remiseaanbod, maar in overleg werd dat nog even afgewezen. Mijn tegenstander weigerde mijn remiseaanbod en deed daarna vrij snel een verkeerde zet. Bij Nico was het inmiddels remise - misschien zelfs winst- en Ike kon zo'n aanbod ook accepteren omdat ik glad gewonnen stond. Ronald moest helaas het onderspit delven. C en D doen mee!

   Voorschoten C                1487 - Inter Nos A                  1536   4 - 2
1. Ronald van Vleuten           1622 - J. Breedijk                  1848   0 - 1
2. Ike Tjin a Lien              1666 - K.J. Kraan                   1593   � - �
3. Nico Loomans                 1401 - G.G. Luder                   1481   � - �
4. Teun Meirink                 1491 - G.J.D. van Klaveren                 1 - 0
5. Christine van der Ven        1458 - D. de Bruijn                 1317   1 - 0
6. Andy Lay                     1289 - J.C. Hoogendoorn             1441   1 - 0

Teun Meirink


B-team geen partij voor Leithen

dinsdag 10 december 2019

Sinds de andere opzet van de competities kun je ook in de 1e klasse LSB spelers van boven de 2100 tegenkomen. Leithen, dat de ambitie heeft om kampioen te worden en in de hoofdklasse te gaan spelen, heeft zelfs 6 spelers van boven de 2000, de teruggekeerde ex-kopman Jerry Beij meegerekend. Ook als er ��n niet meedoet is dat veel te sterk voor Voorschoten B, dat met drie invallers uitkomend, gemiddeld 1762 waard is.

De borden 5 t/m 8 toonden een ratingverschil van meer dan 300 punten en het resultaat is dan ook niet moeilijk te raden.
De een spartelde wat langer dan de ander, Chris stond zelfs een heel poosje op aanzienlijk voordeel. Trouwens, Frank en Ruurd moesten 150 punten overbruggen en dat lukte al evenmin. Frank zag een dubbelpion steeds zwakker worden en Ruurd ging in een combinatiewirwar ten onder. Michael en Gert hadden gelijkwaardiger tegenstanders, dus moesten zij de eer redden. Dat lukte Michael uitstekend met een onverwacht stukoffer dat de koningsstelling van Vreugdenhil ru�neerde. Gert won een pion in de opening maar de vanouds getructe Turk offerde een stuk en hield creatief langdurig aanval. Gert gaf materiaal terug maar niet slim genoeg. Uiteindelijk moest hij nog blij zijn met remise door eeuwig schaak.

   Leithen A                    1988 - Voorschoten B                1762  6� - 1�
1. Thomas Beuman                2151 - Frank den Herder             1993   1 - 0
2. Frans Vreugdenhil            1918 - Michael Kubbenga             1874   0 - 1
3. Wil Turk                     1850 - Gert Both                    1782   � - �
4. Marcel Terluin               1909 - Ruurd de Boer                1764   1 - 0
5. Gerard Milort                2029 - Chris Gerritsen              1722   1 - 0
6. Richard Oranje               2005 - Ike Tjin a Lien              1666   1 - 0
7. Ornett Stork                 2049 - Richard van Offeren          1678   1 - 0
8. Jerry Beij                   1997 - Ronald van Vleuten           1622   1 - 0

Gert Both


Symon Algera wint bij het MaandagMiddagSchaak

maandag 9 december 2019

Ondanks dat Symon 1 partij meer verloren had dan Ruurd de Boer (3 tegen 2) wist Symon Ruurd n�t voor te blijven in de stand, met het minimale verschil van 13 punten. Mede dankzij overwinningen op Gert Both, die dit keer voor hem teleurstellend "slechts" derde werd, Bert Corneth, Ronald van Vleuten, Hans Lindeboom en vele anderen.
Symon verloor dit seizoen verrassend van onder andere Rob Driessen en Nico Loomans, wat maar weer bewijst dat in schaken alles mogelijk is en je tot het laatst moet blijven vechten.
Gefeliciteerd, Symon! Je naam wordt binnenkort bijgeschreven op de mooie beker.

Zie de uitslagen en stand.

Christine van der Ven


Piet Houwelingbeker: ronde 2

donderdag 28 november 2019

Kijken we naar de uitslagen van ronde 2 dan valt ��n ding gelijk op: in tegenstelling tot wat bijna altijd en overal gebruikelijk is, kun je in de PH-beker maar het beste zwart hebben. Witspelers hebben een structureel nadeel � zo lijkt het tenminste. In groep A hield wit met een totaaluitslag van 2,5-4,5 de schade nog wel enigszins binnen de perken, maar in de B-groep ging zwart helemaal los: 1,5-7,5! Dat mag je toch gerust uitzonderlijk noemen.

Waren daar nog grote verrassingen bij? In Groep A eigenlijk niet echt. Degene met de hogere rating won altijd, al ging dat niet altijd even soepeltjes, en waar de ratings dicht bij elkaar lagen, zoals bij Marcus Driessen en Henk Schouten, werd het keurig remise. Wel hadden we een grote pechvogel. Bert Houweling, die vanwege een dramatisch ongeluk op de Europaweg - de toegangsweg vanuit Leiden naar de A4, die de dag erna nog steeds geheel afgesloten was - in een enorme file terechtkwam omdat heel Leiden zich nu dwars door Voorschoten en Leidschendam naar de A4 trachtte te rommelen, zat daardoor drie kwartier te laat achter het bord, maar kon wel als aan van de allereersten weer terug naar huis. Waar hij tegen Jip Damen op zet 17 nog zetherhaling kon afdwingen, koos hij voor een op het oog �handig� torenoffer waarin echter een lek zat zo groot dat er geen moedertjelief meer kon helpen en hij op zet 20 kon opgeven. Moed is een schone zaak maar zorgvuldigheid is toch ook niet onbelangrijk. Kijken we naar de ranglijst dan zien we dat we na twee ronden nog maar ��n speler met 2 uit 2 hebben, en dat is niet verrassend Peter Wilschut, de enige titelhouder in het gezelschap. Maar vijf achtervolgers hebben slechts een halfje minder, zodat er nog van alles mogelijk is.

In de B-groep waren er meer verrassingen te noteren, ��n heel grote zelfs. Tweevoudig winnaar van de B-groep Luuk Hoogeveen, die in de eerste ronde al op curieuze wijze ontsnapte met remise, ging nu met wit ten onder tegen Wim van Oordt. Wat daar precies gebeurd is kan ik helaas niet vertellen, maar wel de kille cijfers: 0-1. Nog een verrassing was de overwinning van Andy Lay op Christine van der Ven. Andy is, nu hij er de tijd voor heeft, fanatiek aan het trainen en dat betaalt zich uit. Samen met Bert Hogendoorn en Spartak Mkrtchyan (ook verrassend!) voert hij nu met 2 uit 2 de ranglijst aan. Een betere start kun je niet hebben, al weten wij dat dat toch niet meer dan het halve werk is. Wat weer niet weg neemt dat als je dan toch begint, je dat maar beter met overwinningen kunt doen dan met nederlagen. Zo is het nou maar net.

Op nu naar ronde 3 die zal plaatsvinden op 2 januari. Dan is het alweer het jaar 2020 en dan vraag je je wel eens af: waar blijft de tijd? Persoonlijk heb ik zo mijn vermoedens, en hebben de Russen er mee te maken, maar daarover graag een andere keer.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Jeugdteam Voorschoten D boekt zege in Koudekerk

maandag 25 november 2019

Over mijn eerste ervaring in Koudekerk zal te lezen zijn in het komende nummer van Man & Paard. Maandagavond was ik voor de tweede keer in mijn leven in Koudekerk. Voorschoten D, het eerste jeugdteam, speelde daar de tweede competitiewedstrijd tegen Reynaerde B. We werden daar zeer vriendelijk ontvangen en gedurende de wedstrijd gaven ze blijk van een grote mate van sportiviteit. Het niet al te grote zaaltje was volledig gevuld met een goed bezette interne competitie van een bord of 8. Bij clubs als ASC (Alphen a/d Rijn) en Leiderdorp geeft de interne een veel treuriger beeld.

Het beloofde al snel een lange en moeizame avond te worden met saaie stellingen, waarbij het zou kunnen neerkomen op langdurig trekken en duwen. Twee keer een afruil Frans, een keer London en een ruilvariant van het Konings-Indisch. Verder nog een Damegambiet waarbij de witspeler weinig ambitie toonde en een Franse doorschuifvariant bij Tristan Veltrop.

Maar natuurlijk hebben wij de andere Tristan om meteen voor het nodige spektakel te zorgen. Op bord 1 tegen de 1700 speler van het team ging hij in een ogenschijnlijk eenvoudige stelling al snel de denktank in en kwam met een interessant plan. Hij had tegen het Frans op d5 geslagen en speelde Pc3 en Lf4, duidelijk met de bedoeling om lang te rokeren. Zwart antwoordde met Pf6 en Ld6 waarna Tristan De2+ deed. Speelt zwart De7 dan doet wit Lxd6 en krijgt zwart een lelijke dubbelpion. Zwart deed Le6 en Tristan kwam met Db5+ en na Ld7 Dxb7, Lc6 Lb5. Dat is dus een pion winst, maar het is wel link. De witte dame komt misschien in de problemen en de witte koning moet nog een veilig heenkomen vinden. Toen Tristan kort rokeerde kreeg hij meteen Lxh2 om zijn oren. Dat lijkt gevaarlijk maar is het niet altijd. In dit geval was het niet correct. Want na Kxh2 Pg4+ Kg3 heeft zwart namelijk geen goed vervolg. Maar Tristan dacht dat het handiger was om eerst Kh3 te spelen en pas na Th6+ naar g3 te lopen. Er volgde echter eerst Dg5 en Tristan zag het gevaar nog steeds niet. Hij deed Dxd5 en na Th6+ Kg3 Pe5 stond hij mat.

In de analyse (na wel direct Kg3) bleek Dxd5 steeds een zeer effectieve zet, maar nu was het listige aftrekschaakje dodelijk.

Jelle had na de afruilvariant eerst de torens op de e-lijn geruild, vervolgens een aantal stukken en daarna de dames. Hij hield een goede loper over tegen een machteloos paard en forceerde een opening op de koningsvleugel. Dat leverde pionwinst op en een gemakkelijk gewonnen eindspel. Maar Jelle dacht het fraai te kunnen doen door zijn loper te offeren om daarna met een vrijpion richting de overkant te marcheren. Er zat een flink lek in de combinatie, maar gelukkig geloofde zijn tegenstander het en pakt de loper niet. Daarna was het niet moeilijk meer, al koos Jelle niet de makkelijkste weg. Behalve de onnauwkeurigheidjes in het eindspel een zeer goed gespeelde partij, waarin hij het nodige geduld bewaarde. Daar gaat het bij jeugdspelers vaak nog mis, maar Jelle lijkt hier nu overheen te zijn. Na zijn 5 uit 5 van vorig jaar nu alweer 2 uit 2!

Thomas probeerde er tegen het saaie damegambiet nog wat van te maken met f6 en e5, maar dat hielp alleen zijn tegenstander. Hij kon grote schade voorkomen en nadat er veel stukken waren geruild was er herhaling van zetten, waar ze allebei tevreden mee leken. Ik was daar zeker tevreden mee want de tegenstander van Tristan Veltrop verslikte zich op dat moment net in een dame-eindspel. Tristan kon 2 pionnen pakken en tikte het soepel uit.

Stijn had ik inmiddels ge�nstrueerd om remise aan te bieden, want het stond muurvast en dan was ��n matchpunt tenminste binnen. En bij Jaden had ik er voldoende vertrouwen in dat hij ondanks een stuk achterstand, een aanval had die zeker tot eeuwig schaak zou kunnen leiden.

In een gesloten stelling brak Jaden met een pionzet de stelling open, maar dat was niet handig want er ging een pion verloren. Dan maar in de aanval met een stukoffer want de zwarte koning kwam daarmee flink op de tocht. Zeker toen Jaden met een toren over de a-lijn kon binnen komen met de zevende rij helemaal open en de witte dame op h7. Het zag er veelbelovend uit en het leek mij dat er een winst inzat. Maar de zwarte koning kon ontsnappen, helemaal naar d3. Op Db1+ volgde Dc2 en na Df1+ moest zwart Kc3 doen, waarna Jaden met Tc7+ de dame won. Maar dat ging ten koste van pion b3, zodat zwart een gevaarlijke vrijpion kreeg op b4 die dus al goed ondersteund werd door de zwarte koning. Beide spelers hadden inmiddels ook nog maar weinig tijd. Vooral Jaden leefde op de 30 seconden increment. De zwartspeler was ongeduldig en ging met de pion aan de wandel, waardoor Jaden met een dubbele aanval een toren won op f8. Zijn dame moest meteen weer aan het werk om de vrijpion onschadelijk te maken.

Er was al een paar keer zetherhaling geweest met Kc1 en Da3, maar nu bedacht Jaden nog iets slims, namelijk na Kc1 Db3! Als zwart promoveert volgt Dxb3 en daarna altijd dameruil. Zwart is in tempo dwang. Na Ld2 volgt Ke2 om na b1D Dd1+ Kb2 Dxd2 de loper te winnen en dameruil is ook meteen mogelijk. Op La5 volgt Da3 en kan zwart niet verhinderen dat de witte koning op e2 er winnend bij komt. Zwart speelde daarom Kd2. Maar nu kan de zwarte pion niet meer verder zodat de h-pion kan gaan lopen. Maar die was even uit het zicht van Jaden verdwenen.

Jaden bedacht opnieuw iets slims, alleen was dat niet zo slim. Er volgde Da2 Kc1 Da3 Kc2 Da4+ Kc1 en nu Ke2. Want dan is het daarna mat met Dd1!

Alleen is het geen mat meer na b1D� De dames werden geruild en er volgden nog enkele hachelijke minuten. Want er kwam een stelling op het bord waarvan ik dacht dat die gewonnen was voor zwart. Maar toen ik even later weer keek kon Jaden de laatste zwarte pion onschadelijk maken, zodat de remise veilig was en de teamwinst binnen.

   Reynaerde B                       - Voorschoten D                      2� - 3�
1. Rob van Leijden              1721 - Tristan Maas                 1361   1 - 0
2. Jaap Verduijn                1557 - Thomas Vermet                1402   � - �
3. Philip v.d. Pijl             1541 - Jaden Birginia               1500   � - �
4. Peter van Leijden            1404 - Jelle Zoet                   1366   0 - 1
5. Aat van Egmond               1489 - Tristan Veltrop              1444   0 - 1
6. E. Koeleman                       - Stijn Sannen	            1348   � - �

Marcus Driessen


Voorschoten 3 deelt, met geluk, de punten met LSG 6

zaterdag 23 november 2019

Op voorhand wisten we dat we aan LSG 6, d� kampioenskandidaat van klasse 5E, een zware kluif zouden hebben. Zeker, omdat we geen beroep konden doen op Gerben van der Hoeven (clubdies), Luuk Weidema (ziek gemeld op de speeldag) en vaste invaller Ronald van Vleuten (invalbeurt bij het 2de). Gelukkig waren Christine van der Ven en Matthijs van Borren bereid om in te vallen.
Het verloop van de wedstrijd, met op de achtergrond de optredens van Voorschotens 1ste en 2de team, kende een oplopende spanningsgraad.

Gert dacht in de opening een pion op b5 te winnen, maar dit bleek een bewust offer van zwart. Even later leidde dit tot kwaliteitsverlies en na ruil van bijna alle stukken hield hij er een paard + vrijpion tegen een toren aan over in een verloren stelling. In een moment van onoplettendheid miste zwart een paardvork en het eerste punt, een kadootje, was binnen!

Matthijs viel op het laatste moment in voor Luuk. Na een rustige opening kwam zwart in de knel door doorgeschoven pionnen. Hij moest een paard geven en toen ging het van kwaad tot erger, zodat de stand weer gelijk werd getrokken.

Chris leek na de opening voordeel te hebben, maar dat was gezichtsbedrog. Al heel snel werd remise overeen gekomen.

Christine: In een spannende partij, waarbij het me eindelijk eens lukte in de geest van de Grand Prix Attack te spelen, was het toch eigenlijk mijn tegenstander die telkens het beste van het spel had. Maar net op het moment dat hij zijn voordeel helemaal had weggegooid beging ik een blunder, wat mijn dame kostte.

Als ik in deze stelling Lg4 had gespeeld, was er weinig aan de hand geweest. Ik probeerde echter het ambitieuze Ld5, maar na Tad8 had ik even een seniorenmomentje en sloeg de loper op b7... Het lukte me af te wikkelen naar een eindspel met hij een toren en ik een paard met nog wat pionnen. Ik had tenslotte net gezien dat Gert dat naar winst had gebracht! Helaas lukte mij dat niet. (1�-2�)

Jie-Ren opende deze keer met de witte stukken e4 en kreeg daarop c5 als anwoord. Dat betekent doorgaans vechten voor een resultaat door beide partijen. Jie-Ren dacht door snel zoveel mogelijk stukken te ruilen (paarden, lopers) zich naar een gunstig eindspel te ontwikkelen. Op zich kan dat een goed idee zijn maar dan moet je wel blijven opletten. Hij liet een onschuldige opmars van zwarts a-pion toe en dacht met een dame-zet (De3) af te wikkelen naar het eindspel wat hij voor ogen had. Maar daarbij vergat hij dat de pion nog een zet vooruit kon doen waardoor zijn loper naar een ongelukkig veld terug moest. Vervolgens kwam er een verwoestende zwarte toren op de 2e rij binnen waarmee een pion verloren ging.

Carsten kende een voortvarende opening waarin hij de lakens uitdeelde. Rond de 20ste zet stond hij glad gewonnen, maar toen hij op zet 29 zijn zwarte loper tegen een paard ruilde was het met op het bord lopers van ongelijke kleur theoretisch remise. Ondanks twee pionnen meer moest hij zich daar uiteindelijk bij neerleggen. (2-4)

En toen bleven er nog twee partijen over:

Ike, met de zwarte stukken, speelde weer de Stonewall . Tot aan zet 8 een copy van mijn laatste externe partij tegen DD3. Toen speelde ik de loper eerst naar d7 i.p.v. het Pbd7. Nu wisselde ik zetten om en speelde eerst Pd7. Na wat stukkenruil was er een naar mijn mening gelijke stelling. Wit probeerde met de pionzetten b4 en a4 de dame-vleugel open te breken.
Naast mij had Jie-Ren net verloren en stonden wij met 2-4 achter. Hier remise spelen was dus geen optie meer en ik besloot er vol voor te gaan. Ik viel aan op de koningsvleugel met de pionnenopmars h5 en g5 en mijn tegenstander vergat prompt zijn eigen aanvalsplannen. Na een pionruil kreeg ik een open H-lijn voor mijn torens. Wit dacht met een dame-ruil de problemen op de koningsvleugel op te lossen. Dame-ruilen? Prima hoor, doen we. Mijn beide torens kwamen vervolgens via de H-lijn de witte stelling binnen en namen de koning onder vuur. Die naar het midden van het bord werd gedirigeerd. Mijn koning deed ook een duit in het zakje door vrolijk mee aan te vallen. Een voor mij leuk toreneindspel dat ik volgens mij wel correct naar winst heb gevoerd.

(Zie diagram: op de 48ste zet speelde Ike Txf2, maar Txe3 zou direct naar winst geleid hebben. Ruurd)

Ruurd speelde een rommelige partij met te veel fouten aan beide kanten. Na een zwakke 20ste zet van wit kwam ik op voordeel. In de open stelling die ontstond blunderde ik op zet 33 met Lb1 (zie diagram).

Met 34. Dd7+ is het uit, maar hij zag het niet en speelde Ld5, waarmee het evenwicht weer hersteld was. Na dameruil meende wit op winst te kunnen blijven spelen, maar dat was een ernstige misrekening. Weliswaar pas op de 52ste zet gaf hij de partij geheel uit handen waarna ik het gelijke spel kon binnen slepen.

De derde ronde op 14 december spelen we uit tegen DCS Delft 5.

   Voorschoten 3                1637 - LSG 6                        1711   4 - 4
1. Ruurd de Boer                1764 - Michel Hubert                1840   1 - 0
2. Gert Both                    1782 - Johan Stins                  1783   1 - 0
3. Carsten van der Hoeven       1653 - Olivier Huijzer              1729   � - �
4. Chris Gerritsen              1722 - Don van den Biggelaar        1735   � - �
5. Ike Tjin a Lien              1666 - Gerard Vink                  1702   1 - 0
6. Jie-Ren Tjin a Lien          1643 - Juri Agaian                  1676   0 - 1
7. Matthijs van Borren          1406 - Robin Schenkelaars           1656   0 - 1
8. Christine van der Ven        1458 - Onur Ada                     1566   0 - 1

Ruurd de Boer


Voorschoten 2 bovenaan na winst op Krimpen aan den IJssel 3

zaterdag 23 november 2019

Na drie speelronden staat Voorschoten 2 bovenaan in de KNSB klasse 4G. In matchpunten gelijk met Fianchetto maar op bordpunten nummer 1. De koppositie werd veroverd door een ruime 6-2 overwinning op Krimpen aan de IJssel 3. Er was sprake van een kleine mini massakamp want ook het eerste van Krimpen kwam op bezoek voor hun wedstrijd tegen ons eerste. Daar was het resultaat helaas iets minder voor de onzen dan bij het tweede.

Soms heb je als teamcaptain weinig te doen in de aanloop naar een wedstrijd. Dit keer was het ietsje anders. Door invalbeurten in het eerste van een aantal van onze vaste spelers in combinatie met wat afzeggingen moesten er toch nog wat telefoontjes gepleegd worden en e-mails verstuurd om het team rond te krijgen. Gelukkig waren Symon, Frank, Arno en Ronald bereid om in te vallen.

Ook tijdens de wedstrijd had ik nog iets te doen als teamcaptain. Er hing blijkbaar iets in de lucht want kort na elkaar kwamen drie teamgenoten (namen noemen we niet) naar me toe met de vraag hoe ik het zou vinden als ze remise zouden aanbieden of remise zouden spelen. Dit op een moment dat er nog niets te zeggen was over de partijen en de uitslag. Advies was dan ook om als het kon door te spelen tenzij men het eigen spel niet vertrouwde of als de partijstelling slecht was. Blijkbaar gold dit voor twee partijen. Want vrij kort na elkaar werden er twee remises overeen gekomen. Uiteindelijk kwamen we uit op vier overwinningen en vier remises.

Laten we de resultaten per bord langs lopen.

Bord 1 Igor met zwart. In het begin van het middenspel won hij een pion maar kreeg hij vervolgens wel een gevaarlijk uitziende koningsaanval te verwerken. Na een paar mindere zetten van wit won Igor een stuk en maakte hij tegelijkertijd de aanval onschadelijk. Met een paar nauwkeurige zetten was de winst een feit.

Bord 2 Rens. Onze topscorer van vorig seizoen maakte deze ronde voor het eerst zijn opwachting. En hij ging gewoon door met waar hij gebleven was: winnen. Vanuit een opening met tegengestelde rokades won Rens spoedig een stuk. Zijn tegenstander ontwikkelde nog flink wat tegenspel met een aanval op de koning met zware stukken en loperpaar. Maar uiteindelijk kon Rens de partij naar zich toetrekken. Toen zijn c-pion dreigde te promoveren gaf zijn tegenstander op.

Bord 3 Symon. Hij karakteriseerde zijn remise als volgt: �Het speellokaal van Schaakvereniging Krimpen ligt op fietsafstand van mijn behuizing in Rotterdam (te bereiken via de Algerabrug). Het is een leuke en actieve club die veel toernooien organiseert. Ik kom er een aantal keren per jaar en kende daarom ook mijn tegenstander Meinte Smink. Het werd een positionele partij, waarbij ik de zwarte stukken had. Ik voelde mij na het middenspel niet helemaal zeker en vroeg Michael of ik remise mocht aanbieden. Dan blijkt weer het belang van een sterke teamleider. Dat hing af van de andere partijen en mocht alleen als ik geen winstkansen meer zag. Mijn remise aanbod werd aangenomen. Toen ik de partij later aan �Fritz 10� voorlegde was hij/zij daar weliswaar tevreden over, de eerste 15 zetten bleken theorie te zijn, maar vond wit in de eindstelling toch wel iets beter staan.�

Bord 4 Frank kwam met wit iets lekkerder uit de opening, maar toen hij mogelijk iets voorbarig een centrumopstoot deed kwam een zwart paard op bezoek op c2 dat zich vervolgens onaantastbaar nestelde op d4. Daar beheerste het de witte stelling. Dus begrijpelijk dat de remise (d.m.v. een zetherhaling) een paar zetten later in een verdachte stelling Frank niet slecht uitkwam.

Bord 5 Cato met zwart ging na de opening op jacht naar de witte koning met een gevaarlijke aanval. Wit kreeg daarvoor wel tegenkansen op de op e-lijn en daarna op de onderste lijn. Maar toen hij niet op de juiste manier gebruik maakte van een penning op de achtste rij haalde Cato overtuigend het punt binnen.

Bord 6 Daar speelde invaller Arno een gedegen maar ook overtuigende partij. Na de opening zette Arno een opmars van zijn g- en h-pionnen in gang. Toen bleek al gauw de zwarte koning in onoverkomelijke problemen te verkeren. Een mataanval over de open h-lijn kon zwart alleen maar pareren met het verlies van een paard. Toen Arno daarna binnen een paar zetten elke mogelijkheid op tegenspel had voorkomen zag zijn tegenstander in dat verder spelen geen zin had.

Bord 7 Daar speelde ondergetekende. Het was een rustige partij waarin ik wel steeds actiever kwam te staan, maar dat ging wel gepaard met overvloedige stukkenruil. Uiteindelijk kwam ik in een gunstig toreneindspel dat ik had kunnen winnen door over te gaan naar een pionneneindspel. Maar omdat ik niet op mijn rekenvaardigheid vertrouwde ging ik door met een eindspel dat misschien wel te winnen was maar niet zonder risico�s. Gezien onze voorsprong op dat moment stelde ik me tevreden met remise.

Op bord 8 viel Ronald in. Hij stond de hele partij overwegend en hield zijn tegenstander de hele tijd onder druk. Dat resulteerde in een sterke vrije d-pion in een toreneindspel. Jammer genoeg speelde Ronald die iets te vroeg naar voren i.p.v. de opmars eerst voor te bereiden door ondersteuning van de toren van achteren uit. Door de te vroege opstoot werd de sterke pion een zwakke pion en ging dan ook al gauw verloren. Daar kwam wel een vrije b-pion voor in de plaats maar die was makkelijker tegen te houden. Ronald probeerde het nog wel maar ook hier was een remise het resultaat.

Volgende keer spelen we (net als het eerste) uit tegen het altijd gevaarlijke LSG. Alle verloven zijn ingetrokken.

Uitslagen:

   Voorschoten 2                1918 - Krimpen aan den IJssel 3     1825   6 - 2
1. Igor Damen                   2104 - Joop Huijzer                 1990   1 - 0
2. Rens de Vent                 2018 - Remko Moerkerken             1856   1 - 0
3. Symon Algera                 2009 - Meinte Smink                 1869   � - �
4. Frank den Herder             1993 - Joop Elderhorst              1830   � - �
5. Cato de Zoeten               1870 - Bert van Brussel             1817   1 - 0
6. Arno Egberts                 1859 - Hans van Calmthout           1767   1 - 0
7. Michael Kubbenga             1872 - Kees Greevenbosch            1752   � - �
8. Ronald van Vleuten           1622 - Bert ten Wolde               1720   � - �

Michael Kubbenga


Voorschoten F verliest van Leiderdorp E

donderdag 21 november 2019

Op 21 november j.l. speelden wij onze tweede externe. Na de winst met 3��2� in de eerste wedstrijd tegen jeugd moesten we nu onze meerdere erkennen in een thuiswedstrijd tegen een jeugdteam uit Leiderdorp, team E. Eindstand 2-4. Teleurstellend, het veteranenteam kwam tegen de toch wel zeer goede jeugdigen te kort. Lof voor onze zeer jonge tegenstanders.

De uitslagen waren:

   Voorschoten F                     - Leiderdorp E                        2 - 4
1. Bert Hogendoorn              1446 - Ischa Versteegen             1423   1 - 0
2. Frans de Klerk               1327 - Katja Venema                 1418   0 - 1
3. Willem Oudhof                1325 - Lodewijk van der Putten      1283   0 - 1
4. Ruud Aalbersberg             1239 - Marianne Venema                     1 - 0
5. Gert Helfferich              1097 - Casper Klein Essink                 0 - 1
6. Klaas Passchier              1076 - Milan Hooshangi	                   0 - 1

De teamleider,

Bert Hogendoorn


B-team laat zich wegzetten door LSG

donderdag 7 november 2019

In de 1e klas LSB kwam LSG C op bezoek, een ervaren team met aan de meeste borden enig ratingoverwicht, al kan de uitslag daar niet door worden verklaard.
We begonnen zo leuk: Richard troefde Chris de Weert al in de opening af en liet niet meer los. Ruurd deed een slim tussenzetje tijdens de dameruil met allerlei penningen als gevolg. Hij maakte het vlot uit. Hans speelde een regelmatige remise en de rest stond globaal gelijk.
Toch ging het mis bij Chris en bij kopman Frank, die na een lastige opening de winst bleef zoeken. Die was er niet en toen miste hij ook de remisemogelijkheid. Stand weer gelijk.
Jie-Ren bleef keurig overeind onder de druk van zijn ervaren tegenstander: 3-3. Ik had remise aangeboden en dat was geweigerd omdat LSG nog achter stond. Ik schoof wat heen en weer om te laten zien dat het echt remise was, maar zag te laat dat mijn tegenstander wel degelijk serieus gevaar voorbereidde.
Bert tenslotte stond na een sterke opening minstens gelijk. Langzaam wurmde zijn tegenstander zich los, de tijdnood groeide en toen moest Bert een toreneindspel opgeven: 3-5, een teleurstellend teamresultaat.

   Voorschoten B                1787 - LSG C                        1817   3 - 5
1. Frank den Herder             1993 - Loek Veenendaal              1902   0 - 1
2. Hans Lindeboom               1889 - Michel Hubert                1835   � - �
3. Gert Both                    1829 - Rens Minnema                 1828   0 - 1
4. Bert Corneth                 1781 - Henk van der Scheer          1850   0 - 1
5. Ruurd de Boer                1753 - Johan Stins                  1783   1 - 0
6. Jie-Ren Tjin a Lien          1652 - Herman Heijboer	            1795   � - �
7. Chris Gerritsen              1722 - Ruud Dobbelaar               1786   0 - 1
8. Richard van Offeren          1678 - Chris de Weert               1756   1 - 0

Gert Both


Voorschoten 3 opent seizoen met winst

zaterdag 2 november 2019

Omdat vorig jaar het 2de met o.m. Ronald, Ike en ikzelf 4-4 speelde tegen DD 3 mochten we pittige tegenstand verwachten. Echter, Voorschoten 3 won eigenlijk met gemak van een zwakker DD 3, terwijl er nauwelijks sprake was van een significant ratingverschil. Ronald viel in voor Chris en DD kende twee invallers, nl Van der Sluijs en Engelen.
In chronologische volgorde wonnen eerst Carsten (stukwinst halverwege) en Gerben, waarna Gert verloor, Jie-Ren remise hield, vervolgens Ike en Luuk wonnen, ikzelf jammerlijk verloor en Ronald na een lange zitting won.
Op Gerben na ontving ik van ieder een korte karakteristiek van zijn partij.

Gert (bord 2): Tegen een 1700 speler die de opening (sic. Taimanov) goed speelde kwam ik geleidelijk los. Hij offerde een kwal voor aanvalskansen. Dat pareerde ik in eerste instantie gemakkelijk maar niet zijn vervolg dat ik compleet onderschatte. Het kostte een stuk en later mijn hele stelling. Een slordige nederlaag van mij.

Luuk (bord 3): Na mijn eerste zomer zonder toernooi mocht ik tegen DD mijn debuut maken in Voorschoten 3. Op bord 3 was Lothar van der Sluijs mijn tegenstander, een echte dierenliefhebber zo bleek gedurende de eerste 2 uur van de partij. In deze nogal saaie stelling werd de rust verstoord door een fruitvliegje dat na zijn tocht op bord 2 zijn toevlucht had gezocht bij een van mijn pionnen. Mijn poging om het beestje voorgoed te laten rusten werd me niet in dank afgenomen, maar aangezien de stelling complexer werd en er van beide partijen meer rekenvaardigheden vereist werden, zag ook mijn tegenstander in dat het zo niet langer kon. Een klopje op het achterhoofd werd de kleine rakker fataal waarna we in alle rust door konden spelen. De partij zelf bracht nog niet veel correcte combinaties of interessante idee�n. De erg passief gespeelde opening van mijn tegenstander zorgde ervoor dat het forceren van een opening enige tijd op zich liet wachten. Na een massaruil in het midden van het bord kon ik een pionnetje mee snoepen waardoor ik een beter eindspel in ging. Een aantal vreemde en onlogische keuzes van mijn tegenstander zorgden ervoor dat ik in alle rust mijn vrije b-pion kon opspelen. Vlak voor deze bij de finishlijn was aanbeland, kreeg mijn tegenstander door dat het verhinderen van promotie praktisch onmogelijk was geworden. Na het trekken van deze conclusie legde de zwarte koning het loodje: puntje in de pocket.

Ruurd (bord 4): In een gesloten Siciliaan kreeg ik geleidelijk aan met zwart positioneel voordeel. Toen een mindere zet van mij niet afgestraft werd had ik met een paardenruil op c3 op zet 32 beslissend voordeel kunnen verwerven, maar ik speelde wellicht te voorzichtig. Rond de 40ste zet was mijn overwicht, een pionwinst, verder uitgegroeid en op zet 50 had ik met Lc5 de partij geforceerd (+6,6!!) uit moeten maken! Maar in de zekerheid dat ik zou winnen bleef ik voorzichtig manoeuvreren, z� voorzichtig dat ik een afgrijselijke blunder beging, die alles om zeep hielp. Zelfs mijn tegenstander vond het resultaat g�nant!

Ronald (bord 5): Mijn partij was een Queen Pawn Game waar ik in het middenspel een klein overwicht had. Na stukkenruil van lichte stukken kwam er een toreneindspel met 4 torens op het bord. Ik had een ge�soleerde c-pion (c3) plus 4 pionnen, mijn tegenstander had 2 ge�soleerde pionnen (a6, d5) plus 3 pionnen, ik had een druk stelling en actieve Koning op d4, mijn tegenstander had passieve torens kon alleen maar verdedigen. Na 5 uur en 20 minuten spelen gaf mijn tegenstander zich gewonnen.

Carsten (bord 6): Na een simpel trucje, nl het uitschakelen van een verdediger, won ik een loper. Daarna werd de partij niet meer echt spannend. Na het rustig te hebben uitgespeeld zorgde ik voor het eerste punt voor Voorschoten.

Jie-Ren (bord 7) speelde na een aantal maanden geen schaakbord te hebben aangeraakt, eindelijk weer eens een partij. Met wit en e4 als openingszet kreeg hij een Siciliaan te verwerken. Hij koos deze keer niet voor de gebruikelijke theoretische varianten, maar voor een opzet die wij met zwart kennen als de Zwarte Leeuw. Alleen nu dus met wit. Een rustige opzet die na zet 10 wel duidelijk maakte waar wit naar toe wilde. Met de zetten h3 en g4 een paard via g3 naar f5 zo snel mogelijk de inmiddels kort gerokeerde zware koning bestoken. Zijn tegenstander verdedigde zich secuur en wist net alle bedreigingen te pareren. Wellicht dat Jie het nog iets scherper had kunnen spelen, maar het was uiteindelijk een degelijke gespeelde remise-uitslag van hem.

Ike (bord 8) speelde eerst c6 (Slavisch), vervolgens e6 (half Slavisch) om uiteindelijk via Le7 i.p.v. Pf6 met f5 in de Stonewall van het Hollands terecht te komen. Na wat geschuif met stukken die naar het centrum van het bord werden gedirigeerd werden er wat stukken geruild. Ik kwam met een dubbelpion aan koningszijde (g6 en g5) te zitten maar kreeg daar wel een mooie open h-lijn voor terug. Mijn torens vonden deze route zeer snel. Een winnende zet was echter nog niet zo snel gevonden. Optisch stonden mijn stukken wel actiever en wit had een ge�soleerde pion op d4 staan. Mijn tegenstander bood op zet 29 remise aan. Wij stonden weliswaar met 2-1 voor maar op de overige borden was niet alles even duidelijk. Ik nam het dus niet aan, ook omdat ik dacht beter te staan: 3 zetten later viel de isolani op d4 en was de wedstrijd technisch gewonnen; 10 zetten later gaf mijn tegenstander op.

De volgende ronde op 23 november spelen we thuis tegen de andere koploper, LSG 6, om de voorlopige eerste plaats.

   DD 3                         1705 - Voorschoten 3                1725  2� - 5�
1. Stan Cortenbach              1847 - Gerben van der Hoeven        1963   0 - 1
2. Daniel Diaz                  1700 - Gert Both                    1782   1 - 0
3. Lothar van der Sluijs        1763 - Luuk Weidema                 1708   0 - 1
4. Tom Vokurka                  1703 - Ruurd de Boer                1764   1 - 0
5. Niels Engelen                1633 - Ronald van Vleuten           1622   0 - 1
6. Tomas Scholtus                    - Carsten van der Hoeven       1653   0 - 1
7. Erik van der Graaf           1704 - Ike Tjin a Lien              1666   0 - 1
8. Frans Wentholt               1584 - Jie-Ren Tjin a Lien          1643   � - �

Ruurd de Boer


Voorschoten 2 wint met 8-0 van Rijswijk 2

zaterdag 2 november 2019

Zaterdag 2 november stond de uitwedstrijd tegen Rijswijk 2 op het programma. Na het blauwe oog van de vorige ronde (een moeizaam gelijkspel) hadden we iets goed te maken. Qua resultaat kunnen we zeggen dat dat gelukt is. Een acht-nul uitslag doet vermoeden dat alles moeiteloos ging, maar op enkele borden moest er hard gewerkt en gerekend worden om gelijke, slechtere (of een zelfs verloren) stelling toch om te zetten in een winstpartij. Wel was al vrij snel in de middag duidelijk dat we gingen winnen.

Als we weer chronologisch de partijen langs gaan dan beginnen we op bord 8 waar Hans met zwart speelde. Ik zat naast hem en keek een paar keer naar de partij en zag een op het eerste gezicht evenwichtige stelling totdat ik de stukken ging tellen. Het bleek dat Hans al vroeg in de middag een stuk voor stond. Zelf zei Hans over de partij en de tegenstander: �Hij speelde de opening trouwens goed. Niet bijzonder omdat ik het hem niet moeilijk heb gemaakt. Toen hij echt iets moest verzinnen, ging het fout�. Vrij snel na het eerste stuk won Hans ook nog een toren wat voor zijn tegenstander reden was om op te geven. Na nog geen drie uur spelen stonden we met 0-1 voor.

Het volgende punt werd een kwartier later door mij binnen getikt. In een openingsvariant die ik een paar dagen eerder ook al op het bord had gehad (ik voelde me dus wel thuis) kwam ik met licht voordeel uit de opening. Maar daarna beging mijn tegenstander een aantal kleine onnauwkeurigheden die eerst resulteerden in pionverlies en uiteindelijk, toen alle stukken geruild waren, in een eenvoudig gewonnen pionneneindspel voor mij. 0-2 na drie uur spelen.

Vervolgens won na nog eens 10 minuten Igor, op bord 2 met zwart. De opening was een variant die als goed voor zwart bekend staat. Igor kwam dan ook met voordeel uit de opening. Dat voordeel werd snel veel groter toen zijn centrumpionnen oprukten en alle ruimte aan de witte stukken ontnamen. Uiteindelijk werd de witte koning het doelwit van zwarts zware stukken. 0-3

Het punt daarna kwam van Cato op bord 5 met wit, maar ze ging wel langs de rand van de afgrond. Het was echt een spektakelpartij. Cato kwam goed uit een Siciliaanse opening, maar terwijl ze voor materiaalwinst ging richtte de tegenstander een batterij lopers in combinatie met de dame op de witte koningsstelling. Dat leidde tot een zeer gevaarlijke en waarschijnlijk doorslaande aanval. Maar toen de tegenstander ��n keer niet de beste zet vond sloeg Cato eerst de aanval af en won vervolgens groot materiaal met een paar sterke zetten die als mokerslagen bij zwart aankwamen.

De stelling na 23.Kh1-g1. De witte koning ligt onder vuur. Nu had zwart 23�Le6 moeten spelen met een waarschijnlijk winnende aanval alhoewel er nog wel een paar lastige zetten gevonden moesten worden. Hij speelde echter 23�Lf4 waarna 24.Pe2 de boel redde en wit weer voordeel gaf. Dat leidde tot de volgende stelling na 28.Lxf8.

Zwart had nu 28�Lg5 moeten spelen, maar hij deed 28�Lb2? Er volgde 29.Dd8! dat moest verhinderd worden met Lg5. Nu is het uit, wit wint in alle varianten binnen enkele zetten.
0-4

Het eerste matchpunt was dus binnen. Het winnende punt werd gescoord door Bert op bord 3. Bert zelf over zijn partij: �Niet echt een partij uit ��n stuk. Ik kwam goed uit de opening, tegenstander onder druk gezet, (substantieel) voordeel behaald � en het toen onder tijdsdruk met ��n slechte zet weggegeven. Gelukkig maakte mijn tegenstander niet het meeste van zijn gelukje en kon ik terugvechten in het eindspel, dat ik uiteindelijk beter deed.� Dus 0-5.

Deze stand bleef enige tijd staan totdat kort na elkaar Henk en Roderick hun partijen wonnen. Henk op bord 1 speelde een solide partij tegen een sterke tegenstander. Henk kwam met licht voordeel uit de opening en hield de zwarte stelling continu onder druk. Dat resulteerde in pionwinst. Henk wikkelde vervolgens af naar een zeer goed tot gewonnen staand toreneindspel dat hij moeiteloos naar winst voerde. 0-6

Kort daarna maakte Roderick er 0-7 van. Dit resultaat had hij sneller kunnen bereiken wanneer hij in een makkelijk gewonnen stelling een klein tussenzetje van zijn tegenstander een paar tellen eerder had ontdekt. Gelukkig bleef er nog steeds een gewonnen stelling over maar daar moest wel meer arbeid voor worden verricht. Uiteindelijk maakte Roderick het af met een mooie combinatie in een koningsaanval.

De stelling na 26.Td1:

Het eenvoudigst is nu 26�Txd1 27.Lxd1 Te8 met een gewonnen stelling. Roderick speelde echter 28�Te8. Hierop volgende 29.Dxe8 Txd1 met nog steeds een goede/gewonnen stelling maar dat vergt nog wel wat werk. Uiteindelijk kwam de volgende stelling op het bord na 40.Txe4

Roderick maakte het nu mooi af met 40�Lxg3! 41.Te2 Df3 42.Ted2 Lxf2 43.Te2 Le3+ 44.Ke1 Dh1#
0-7

En dan komen we bij Marcus, een echte liefhebber van het schaakspel. Herinneren we ons dat in de vorige ronde hij ook als laatste nog lang bezig was om een matchpunt binnen te halen. Deze keer was hij ook weer als laatste klaar, ook weer in een lange partij die meer dan uur langer duurde dan de overige. De partij werd gekenmerkt door kwaliteit-offers, twee van Marcus en een van zijn tegenstander. De opening leverde een evenwichtige stelling op, maar in het middenspel nam Marcus het initiatief snel over met oprukkende c- en d-pionnen die de witte stelling flink onder druk zetten. Toen de tegenstander koos voor kwaliteitwinst i.p.v. het beheersen van centrumvelden ontstond een stelling die snel te winnen leek. Zeker na een tweede kwaliteitsoffer van Marcus. Echter een impulsieve paardzet van Marcus gaf de tegenstander de gelegenheid om een kwaliteit terug te offeren en te vluchten naar een eindspel waarin hij flink kon tegenstribbelen. En dat deed hij dan ook. Uiteindelijk kwam een eindspel van K+T (wit) tegen K+L+2 pionnen op het bord. Dit eindspel was remise te houden maar dan moest wel de redding gevende manoeuvre gezien worden.

Wit moet in deze stelling voorkomen dat g3-g2 gespeeld kan worden en tegelijkertijd moet hij voorkomen dat de koning naar h3 gaat. Dat kan alleen met de zet 74.Ta8-f8. Deze zet deed hij niet, ook niet toen zwart hem later nog de kans gaf, zodat Marcus uiteindelijk na hard werken met de welverdiende winst er vandoor ging. 0-8

Uitslagen:

   Rijswijk 2                   1731 - Voorschoten 2                2001   0 - 8
1. Frans Hoynck van Papendrecht 2000 - Henk Schouten                2096   0 - 1
2. Vincent Geerlings            1817 - Igor Damen                   2104   0 - 1
3. Bart van Zijll Langhout      1986 - Bert Houweling               2074   0 - 1
4. Harry van der Stap           1746 - Roderick van Kempen          2032   0 - 1
5. Hendrik Steffers             1786 - Cato de Zoeten               1870   0 - 1
6. Bart van Strien              1682 - Marcus Driessen	            2069   0 - 1
7. Timo van Peursen             1321 - Michael Kubbenga             1872   0 - 1
8. Doeke Huitema                1513 - Hans Lindeboom               1889   0 - 1

Michael Kubbenga


Piet Houwelingbeker: ronde 1

donderdag 31 oktober 2019

De eerste ronde van het Piet Houwelingbekertoernooi had een aarzelend begin: de deur naar de speelzaal bleek gesloten, alle lichten uit, geen mens te bekennen. Althans binnen niet, want buiten verzamelde zich een steeds grotere groep schakers die toch op zijn minst verwacht hadden dat de opening van het nieuwe bekerseizoen bij de deur zou beginnen. Nu verbroedert weinig zo als gedeelde smart maar een slot krijg je er toch slecht mee open. Blijkbaar was er iets goed mis gegaan bij de organisatie van de vrijwilligers die de bar bemannen. Gelukkig bleek Frank den Herder thuis nog een sleutel te hebben liggen zodat iedereen uiteindelijk toch naar binnen kon, al was het toen al over achten. En toen de speelzaal ook nog eens niet zoals verwacht ijskoud was maar van een aangenaam temperatuurtje, bleek maar weer eens hoe hard verwarmend zelfs de bijgebouwen van een kerk kunnen zijn.

Of het aan dit ongelukkig begin lag of niet, op de borden bleken er in de loop van de avond ook hoogst merkwaardige avonturen plaats te grijpen. In de A-groep viel het allemaal nog wel mee, al is de remise die Michael Kubbinga tegen Jip Damen scoorde wel een bijzonder prestatie en was de remise van Ronald Vleuten tegen Symon Algera dat helemaal. De eerste was zoals zo vaak in vliegende tijdnood gekomen en had telkens 10 seconden per zet om een verloren eindspel met een pion minder niet te verliezen. Niet te doen zou je zeggen, maar even later was Symons pluspion zomaar van het bord verdwenen en werd het alsnog remise. Fraai gekeept van Ronald.

Maar dit alles valt in het niet bij wat er in de B-groep gebeurde. De nummers ��n en twee van de ratinglijst haalden bij elkaar een half punt en dat was eigenlijk nog een half punt te veel ook. Andy Lay, al een tijdje in training om ooit in de A-groep te kunnen uitkomen, drukte met zwart topfavoriet Ike Tjin a Lien compleet van het bord. Ike werd steeds verder naar achteren teruggedrongen zodat Andy uiteindelijk heerste over alle hoeken en gaten en de overwinning soepeltjes binnen haalde. 400 ratingpunten overbrugd, de training begint zich duidelijk uit te betalen. Hoe vervolgens tweevoudig bekerwinnaar Luuk Hoogeveen zich redde was wel het spektakelstuk van de avond. Tegenstander Barend Lavrijsen had uitstekend gespeeld wat uiteindelijk resulteerde in een eindspel van een toren plus drie pionnen tegen een kale toren. Dat moet toch te winnen zijn� Toen een van de pionnen ook nog een dame werd leek het helemaal afgelopen behalve dat er ineens een enorme boa onder het gras bleek te zitten: de toren van Luuk bleek dol te zijn. Die kon steeds schaak blijven geven en niet geslagen worden want dan was het pat. Een spektakelstukje van de hoogste orde, dat veel omstanders trok. Terecht. Zo leuk is nou schaken.

Ton Vroom meldde zich indertijd aan met de boodschap dat hij er echt niet zo veel van kon hoor en dat hij maar een rating had van 1169, al was dat wel 40 punten meer dan vorig jaar. Om dat te bewijzen versloeg hij vervolgens Machiel Kuiper, de nummer vijf van de ratinglijst, waarmee voor de zoveelste keer werd aangetoond dat die elo-cijfers maar domme getalletjes zijn die verder helemaal niks over speelsterkte zeggen.

Tot slot was het ook leuk om te zien dat zich in de B-groep twee vaders van jeugdleden hebben aangesloten die door de avonturen van hun kinderen blijkbaar ook het virus hebben gekregen. Robin Zoet speelde zo zijn allereerst serieuze partij ooit, verloor weliswaar, maar niet dan na serieuze tegenstand. Dus met een beetje meer ervaring � Jeroen Warmerdam had al in vroeger jaren ingevallen in jeugdteams waarin zijn kinderen toen speelden en bleek indertijd goed te hebben opgelet. Gewoon winnen van Willen Oudhof, die toch op heel veel jaren ervaring kan bogen. Zo doen we dat!

Al met al was het ondanks het merkwaardige begin toch weer een geslaagde start van het nieuwe bekerseizoen en we hopen iedereen over vier weken (28 november) weer terug te zien voor ronde 2. En nu maar hopen dat de deur dan wel op tijd open is.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Voorschoten F te sterk voor OEW A

vrijdag 18 oktober 2019

Op 18 oktober j.l. speelden wij onze eerste competitiewedstrijd uit tegen OEW A (jeugd) in Leiden en wel met een jeugdige invaller, n.l. Raffi, die het er voortreffelijk van af bracht en met een overwinning naar huis terugkeerde.
De eindstand was eveneens een 3�-2� overwinning, derhalve een niet onverdienstelijk resultaat voor het seniorenteam, versterkt zoals reeds vermeld met ons jeugdlid Raffi.

De uitslagen waren als volgt:

   OEW A                             - Voorschoten F                      2� - 3�
1. A. Pancharajah               1495 - Bert Hogendoorn              1446   � - �
2. A. Pancharajah               1272 - Frans de Klerk               1327   1 - 0
3. N. Yeh                       1376 - Willem Oudhof                1325   � - �
4. J. Vijver                         - Ruud Aalbersberg             1239   0 - 1
5. S. Brienen                        - Klaas Passchier              1076   � - �
6. J. Brienen                        - Raffi Mkrtchyan	                   0 - 1

De teamleider,

Bert Hogendoorn


Voorschoten D (jeugd) - Voorschoten C: 3 -3

donderdag 17 oktober 2019

Afspraak vooraf? Zeker niet!

Onze eerste uitwedstrijd thuis. Anders dan de uitslag doet vermoeden, werd op alle borden door beide partijen volop voor de winst gegaan. Nico dacht eindelijk de veilige remisehaven bereikt te hebben, maar werd op subtiele wijze door Jelle - vorig seizoen het beste externe resultaat van de club - verslagen. Matthijs had het tegen mij erg moeilijk. Op het moment dat ik dacht te kunnen oogsten - en daarmee de stand op 1-1 te brengen -, koos ik voor de verkeerde afwikkeling. Matthijs maakte daar dankbaar gebruik van. 2-0 achter.
Gelukkig wist Andy daarna de achterstand - met een gedegen overwinning op Stijn - tot een punt terug te brengen. Bert - invaller voor Christine - kon de stand gelijk trekken, maar koos, net als ik, voor een verkeerde volgorde van zetten. Punt voor Tristan Veltrop. Wij met 3-1 achter. Ike had het weliswaar lastig tegen Thomas maar wist wel te winnen. Hoe weet ik niet, maar Ronald - stond zeker niet beter tegen Tristan Maas - won wel. En daarmee eindigde de wedstrijd in een gelijkspel.

   Voorschoten D                1390 - Voorschoten C                1478   3 - 3
1. Tristan Maas                 1411 - Ronald van Vleuten           1622   0 - 1
2. Thomas Vermet                1386 - Ike Tjin a Lien              1620   0 - 1
3. Matthijs van Borren          1384 - Teun Meirink                 1491   1 - 0
4. Jelle Zoet                   1364 - Nico Loomans                 1401   1 - 0
5. Tristan Veltrop              1446 - Bert Hogendoorn              1446   1 - 0
6. Stijn Sannen                 1348 - Andy Lay  	            1289   0 - 1

Teun Meirink


Interne: uitslagen ronde 6

donderdag 17 oktober 2019

Terwijl op de achtergrond het C- en D-team elkaar in evenwicht hielden � wat betekent dat door de eerdere zeges van het A- en B-team Voorschoten nog ongeslagen is in de LeiSB; laten we zo doorgaan! � verliep het spel op de overige borden bepaald niet rimpelloos. Ruurd de Boer stond tegen Marcus Driessen al op zet 16 met een compleet ingesloten dame waarvan bevrijding een stuk kostte, wat hij van de schrik ook direct maar liet volgen door het weggeven van een kwaliteit. Dan zal Marcus wel als eerste klaar zijn geweest zul je denken, maar dat was niet zo want Henk Schouten was nog net iets sneller met het overspelen van Richard van Offeren. Twee partijen voor zet 20 klaar; dat zie je niet vaak.

De overige partijen verliepen min of meer volgens verwachting behalve die tussen Gert Both en Symon Algera en die tussen Ron Steenlage en Chris Gerritsen. Symon leek midden op het bord Gert te overspelen en boekte stukwinst, maar daarna � was Symon iets te ontspannen? � kreeg Gert de gelegenheid zijn stukken op de juiste velden te posteren voor een gevaarlijke aanval, die uiteindelijk zelfs tot mat leidde. Geef dus nooit te vroeg op, blijkt maar weer. In de langstdurende partij van de avond kon Ron de aanval van Chris volledig beteugelen en had zelfs de betere stelling, maar daar gebruikte hij weer zoveel tijd voor dat hij, helaas voor hem, door zijn vlag ging.

Let op! Volgende donderdag (24 oktober) is de Werf gesloten wegens de herfstvakantie en zal er dus ook niet geschaakt worden. De week daarop (31 oktober) is de eerste ronde van de Piet Houwelingbeker, zodat de volgende interne ronde pas op 7 november zal worden gespeeld.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Voorschoten B wint bij Oegstgeest B

donderdag 10 oktober 2019

Bord 1. Frank den Herder - Theo Goudriaan (�-�)
Frank�s tegenstander is een man op leeftijd die sterker speelde dan mijn tegenstander. Hij bood op de 18e zet een kwaliteit aan. Na vrij lang nadenken besloot Frank het kwaliteitsoffer af te slaan. Achteraf bleek dat zwart goede compensatie zou hebben gehad met zijn sterke loperpaar. Frank koos voor een afwikkeling naar een scherpe stelling met gelijke kansen. Op zet 27 bood zwart remise aan. Wit stond misschien iets beter maar had minder tijd, dus nam hij het remiseaanbod aan.

Bord 2. Dick van den Berg - Michael Kubbenga (1-0)
Van Michael heb ik geen annotaties ontvangen, misschien omdat hij tekende voor de enige nederlaag van Voorschoten B. In het middenspel had zwart een grapje die werd beantwoord met een tegengrap. Lange tijd was onduidelijk wie beter stond. Direct na de partij vertelde Michael mij dat hij op enig moment voordeel had kunnen bereiken. Ik heb dat niet kunnen verifi�ren.

Bord 3. Hans Lindeboom - Harro Weiland (1-0)
Een vreemde partij. Harro koos voor het Frans en na 1. e4, e6; 2. d4, d5; 3. Pd2 (Tarrasch) speelde hij 3..., Lb4?!? Achteraf werd duidelijk dat hij dacht dat ik 3. Pc3 had gespeeld. Dan is 3..., Lb4 de inleiding tot de Winaver. Na 4. c3, Le7 had ik een belangrijk tempo gewonnen. Harro kwam er niet meer uit. Hij verloor met Lc6� een pion en moest met zijn koning naar f8. Enige tijd later offerde hij een pion zonder enige compensatie. Toen was het pleit beslecht in 21 zetten. Lange tijd geleden dat ik een �Kurzpartie� heb gespeeld.

Bord 4. Constant Rams - Gert Both (0-1)
Ook bij Gert kwam een damegambiet op het bord (evenals op bord 7) echter een totaal andere variant. Zwart had na de opening wat meer ruimte en daar bleef het lange tijd bij totdat wit volkomen onnodig op de negentiende zet een pion weggaf op b2. Gert sloeg die pion met een van zijn torens en had dus een toren op de tweede rij. Altijd vervelend voor wit. Even later kreeg zwart een tweede pion na een penning. Toen was het gebeurd met koopman Rams.

Bord 5. Ruurd de Boer - Ed Noordijk (�-�)
Ruurd moest met de De Leeuw variant van Ed Noordijk bestrijden. Volgens mij speelt Ed niet anders. Wit kwam goed uit de opening maar stond niet heel veel beter. Tot mijn verbazing speelde zwart Pg6 zonder eerst g5 gespeeld te hebben. Toen had zwart weinig tegenkansen. Hij rocheerde kort net als Ruurd. Een lange slagenwisseling werd door Ruud niet goed beoordeeld, waardoor hij een pion achter kwam. Dat was niet erg. Wat wel erg was, was de penning van Tf3. Ed was zo vriendelijk geheel vrijwillig de penning later ongedaan te maken. Ruurd maakte toen moeiteloos remise.

Bord 6. Harry Telkamp - Bert Corneth (�-�)
Bert schrijft in zijn verslag dat wit een lastige variant van de Aljechin speelde. Ik vond dat bij het naspelen nogal meevallen (of tegenvallen; het is maar hoe je het ziet). Hoe dan ook - Bert kwam prima uit de opening. Ik denk dat hij te rustig speelde en iets te veel tijd verbruikte, waardoor hij in hij late middenspel weliswaar beter stond maar weinig tijd meer over had. Bert�s remisevoorstel werd dankbaar aanvaard. Bij een andere tussenstand van de wedstrijd had hij doorgespeeld. We krijgen tenslotte 30 seconden per zet erbij.

Bord 7. Chris Gerritsen - Wim Evers (�-�)
Aan bord 7 een klassiek damegambiet waar zwart kort rocheerde en wit agressief lang rocheerde. Wat iedereen verwacht, gebeurde ook. Chris begon aan een koningaanval op de koningsvleugel en zwart deed hetzelfde op de damevleugel. Aangezien wit meer controle had over het centrum stond hij beter. Helaas sloeg Chris op enig moment verkeerd terug in het centrum waardoor zijn voordeel verdween. In het paard tegen loper eindspel stond zwart iets beter, totdat hij een bok schoot door zijn gedekte vrijpion op e4 op te spelen. Chris had die pion die nu op e3 stond, kunnen oppeuzelen, maar hij zag dat helaas niet. In het verre eindspel moest het witte paard twee verbonden vrijpionnen tegenhouden wat eenvoudig bleek te zijn.

Bord 8. Marcel Verschoor - Richard van Offeren (0-1)
Richard kwam goed uit de opening na een fraai gespeelde Siciliaan. Hij liet echter zijn voordeel verwateren een rond de twintigste zet was de stelling min of meer gelijk. Toen begon wit onsamenhangend te spelen, waardoor Richard de kans kreeg een koningsaanval op te zetten die hij overtuigend afrondde.

   Oegstgeest B                 1682 - Voorschoten B                1814   3 - 5
1. M.J. Goudriaan               1802 - Frank den Herder             1993   � - �
2. H.J.M. van den Berg          1782 - Michael Kubbenga             1874   1 - 0
3. H.T. Weiland                 1762 - Hans Lindeboom               1889   0 - 1
4. C. Rams                      1650 - Gert Both                    1829   0 - 1
5. E.M. Noordijk                1692 - Ruurd de Boer                1753   � - �
6. J.H. Telkamp                 1604 - Bert Corneth	            1781   � - �
7. W. Evers                     1597 - Chris Gerritsen              1722   � - �
8. M. Verschoor                 1568 - Richard van Offeren          1678   0 - 1

Hans Lindeboom


Interne: uitslagen ronde 5

donderdag 10 oktober 2019

Terwijl Voorschoten B als eerste van onze teams dit seizoen een wedstrijd speelde in de Leidse Schaakbond � en won! � werd er op twaalf borden in de interne competitie met volle inzet gestreden. Daar zat de topper tussen de heersende (Wouter Noordkamp) en een ex-kampioen (Henk Schouten) bij, die in remise eindigde. Zoals gebruikelijk verliepen de meeste partijen zoals van de ELO-ratings mag worden verwacht, al is de overwinning van Tristan Veltrop op Ike Tjin a Lien toch wel verrassend te noemen. De grootste verrassing vond evenwel net n��t plaats. Jona van der Poel deed het meer dan uitstekend tegen Symon Algera, die de allergrootste moeite had om de meer dan 1000 punten ratingverschil in harde wedstrijdpunten om te zetten. Sterker nog, daar was een behoorlijke blufzet voor nodig: een loperoffer dat eigenlijk had moeten verliezen maar zoveel verwarring zaaide dat hij juist de winst binnenbracht. Toch een uitstekende partij van Jona!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne: uitslagen ronde 4

donderdag 3 oktober 2019

Het was 3 oktober, dus Leidenaren hadden een andere avondbesteding in gedachten dan een partijtje schaken, maar daarnaast waren er ook nogal wat Voorschotenaren die ervan uitgingen dat er op deze feestelijke dag wel geen interne ronde zou worden gespeeld. Dus wel. Dat zorgde ervoor dat invaller wedstrijdleider Marcus Driessen flink aan de indeling moest sleutelen om de opengevallen plaatsen weer netjes op te vullen. Toen dat gelukt was bleken er altijd nog 23 spelers aanwezig te zijn waarbij Bert Hogendoorn het ongelukkige lot trof geen tegenstander te hebben.

Grote verrassingen deden zich daarbij niet voor, al kwam Spartak Mkrtchyan wel heel dicht bij een remise tegen Gert Both, maar raakte op het allerlaatste moment toch nog de goede weg kwijt en verloor alsnog.

De ranglijst laat nu een stand zien met een aantal verrassende namen op hoge posities, maar het seizoen is nog jong en zware strijd zal ongetwijfeld spoedig losbranden. Desalniettemin: hup Nico!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Voorschoten 2 ontsnapt aan een nederlaag

zaterdag 28 september 2019

Het is weer september. De herfst heeft zich al doen gelden, maar op deze zaterdag 28 september laat de zon zich nog een paar keer goed zien zodanig dat het noodzakelijk wordt om tijdens de schaakwedstrijd de gordijnen van het speellokaal te sluiten om niet verblind en oververhit te raken.

Wedstrijd? Ja want de KNSB-competitie is weer begonnen en voor Voorschoten was dat begin met thuiswedstrijden voor het eerste en tweede. Het derde had nog even rust.

Het eerste redde het niet en verloor ondanks ondersteuning vanuit het tweede. Voorschoten 2 leek lange tijd hetzelfde lot te moeten ondergaan. Hoewel op rating de huizenhoge favoriet in 4G werd tegen Fianchetto 1 een moeizaam gelijkspel behaald.

Natuurlijk, we konden niet in onze sterkste opstelling aantreden (Igor en Henk vielen in bij het eerste en Rens en Bert waren verhinderd), maar desondanks kunnen we het gelijkspel als een tegenvaller beschouwen als we naar de ratings kijken. Maar op basis van het verloop moeten we van een meevaller spreken.

Het verloop chronologisch.

Invaller Ruurd, op bord 8, bracht ons op voorsprong. Vanuit een Siciliaan kwam hij voordelig uit de opening en won hij met een leuke combinatie een pion in een stelling waarin hij bovendien twee vrijpionnen op de damevleugel kreeg.

De stelling na 18�Pb6. Ruurd speelde nu 19. Pxa6! Er volgde: 19�Pc4 20.Pxc4 bxc4 21.Pc5 en wit staat een pion voor met een mooie stelling.
Dit voordeel transformeerde hij even later met een stukoffer naar een stelling met een niet te stuiten pionnencentrum. 1-0

Het volgende resultaat kwam van ondergetekende, remise met zwart op bord 5. In de opening beging ik een grote fout die door mijn tegenstander (en ook door mij dus) te laat werd opgemerkt. In het vervolg kreeg wit een ver opgerukte vrijpion op d6. Onduidelijk was of deze pion sterk of zwak was. Ik speelde om de pion heen en kreeg ruimtevoordeel, maar mijn tegenstander ging op tijd op de rem staan d.m.v. zetherhaling. 1�-�.

Gert op 6 met wit speelde niet lang daarna ook remise in een partij waarin het lange tijd er niet naar uitzag dat remise de uitkomst zou zijn. Een klassieke Konings-Indi�r: wit ruimtevoordeel op de damevleugel, zwart een aanval op de witte koning. Die aanval gebeurde m.b.v. een open g-lijn waarop de zwarte stukken binnen dreigden te komen. Gert besloot om met een stukoffer op g4 die lijn te dichten en na nog wat ondersteuning voor de afsluiting op g4 bleek er sprake van een onneembare veste en werd remise overeengekomen. 2-1

Op bord 2 speelde Roderick met wit een prachtige partij. Zwart beperkte zich aanvankelijk tot het gebruik van de onderste drie lijnen. Maar toen hij een pion toch nog iets verder opschoof, nl naar e5 pakte Roderick de zwarte stelling hardhandig aan. Bijzonder fraai was de opstoot d6 in combinatie met een kwaliteitsoffer op f6 wat tot groot voordeel leidde voor wit.

Zwart heeft net 13�Pf6 gespeeld.

Roderick speelde nu sterk 14.d6! Pc8 Iets beter maar ook niet voldoende was 14�Dxd6 15.Dxd6 cxd6 16.Txd6 Pd7 17.Lh3. In de partij volgde 15.Txf6! Lxf6 16.d7+ Ke7 17.dxc8P+ Txc8 18.De1 De8 19.Df2 en met nog enkele nauwkeurige zetten kon Roderick het punt bijschrijven. 3-1

Een florissante tussenstand dus, maar degenen die de overige stellingen hadden gezien (waaronder ik) maakten zich toch wel zorgen om het uiteindelijke resultaat. Het begon met de nederlaag van Gerben op bord 1 met zwart. In de opening kwam hij enigszins onder druk te staan, maar daar leek hij zich onderuit te spelen. Waarschijnlijk geplaagd door tijdnood lette hij even niet op de kwetsbaarheid van de onderste lijn met plotselinge matmotieven. 3-2

De volgende nul kwam van Cato, spelend op bord 4 met wit. In de opening vergat ze even de nog niet ontwikkelde stukken te ontwikkelen en ging in plaats daarvan met een reeds ontwikkeld paard en loper op avontuur. Het vervolg was dat deze stukken teruggejaagd werden en de zwarte stukken in de witte stelling op bezoek kwamen. Met name een paard op e3 was zeer hinderlijk. Toch kwam Cato terug in de partij, maar toen ze vrijwillig met een paar pionnenzetten haar koningsstelling verzwakte was er geen houden meer aan. 3-3

En we kwamen vervolgens ook nog op achterstand. Jie-Ren speelde met zwart op bord 7 een partij die lange tijd gelijk op ging. Echter: door een ongelukkige damezet op zet 25 kreeg wit groot stellings- en materiaalvoordeel. Jie-Ren verdedigde zich nog lang maar kon uiteindelijk het verlies niet afwenden. 3-4

Geen leuke tussenstand met alleen nog de partij van Marcus aan de gang waar op dat moment een overwinning niet voor de hand lag gezien de solide speelwijze van zijn tegenstander.

Marcus, spelend met zwart op bord 3 had lange tijd licht voordeel vanwege een betere pionnenstelling en mogelijkheden tot initiatief. De partij deed me denken aan een Japanse worstelwedstrijd. Alles gericht op het uit balans brengen van de tegenstander. Eerst duwen, rukken en trekken aan rechterkant, de witte koningsstelling. Dat lukt niet dan maar proberen aan de andere kant, op de damevleugel. Dat lukt ook niet totdat de tegenstander, mogelijk uit zijn evenwicht gebracht door een onverwachte pionnenruil, een kleine uitglijder maakt. Dat geeft Marcus de kans om met dame en toren de witte koning te belagen. Met een stukoffer wringt Marcus uiteindelijk zijn tegenstander in een matnet. Een goed voorbeeld voor een remiseschuiver als ik om voortaan tot het uiterste te gaan voor de overwinning. 4-4

Het slot van de partij van Marcus:

De zwarte dame en toren zijn in de nabijheid van de witte koning gekomen. Wit had nu met 77. Ld1 moeten voorkomen dat de zwarte dame de koningsstelling verder binnendringt. Wellicht uit balans gebracht door de binnenkomst van de zwarte toren en dame of onbewust van het dreigende gevaar speelde wit: 77.Db2 Marcus maakte het nu als volgt uit: 77�De1 78.Dc2 Dg3+ 79.Kh1 Lxg4! 80. fxg4 De1+ 81.Kh2 Df2+ en vervolgens mat.

   Voorschoten 2                1879 - Fianchetto 1                 1835   4 - 4
1. Gerben van der Hoeven        1976 - Martin van der Hidde         1972   0 - 1
2. Roderick van Kempen          2029 - Erik Smeekes                 1955   1 - 0
3. Marcus Driessen              2067 - Ben Riksen                   1830   1 - 0
4. Cato de Zoeten               1853 - Arjan Schouteren             1822   0 - 1
5. Michael Kubbenga             1874 - Guido Blankenstein           1817   � - �
6. Gert Both                    1829 - Ren� Mersch                  1801   � - �
7. Jie-Ren Tjin a Lien          1652 - Kees van Toor                1759   0 - 1
8. Ruurd de Boer                1753 - Jaco van Leeuwen             1724   1 - 0

Michael Kubbenga


Interne competitie: ronde 3 alweer

donderdag 26 september 2019

Aan 16 tafels werd er strijd geleverd. De jeugd had het zwaar met indeling tegen de betere schakers: senioren 5,5 - jeugd 2,5. De kampioensstrijd tussen Wouter en Marcus leek lang een beetje in het voordeel van Wouter te zijn in de vorm van een pluspion, maar in de laatste minuten, waarbij het in de ogen van uw verslaggever alle kanten op kon via tactiek en vrijpionnen, trok er uiteindelijk niemand aan het langste eind: remise.
Verder viel alleen nog op dat Andy Jadens koning over het hele bord moest jagen voordat er uiteindelijk mat volgde. Maar daarmee staat Andy wel 8e!

Zie de uitslagen en stand.

Christine van der Ven


Interne: uitslagen ronde 2

donderdag 19 september 2019

Nu de zomer echt definitief voorbij is en we ons langzamerhand gaan opmaken voor de Code Rood-stormen, is de schaakbehoefte ook weer teruggekeerd in Voorschoten. Dertig spelers troffen elkaar donderdag achter de borden en dat is een mooi aantal voor het begin van het seizoen. Daarbij zagen we ook een nieuwe deelnemer, Stefan Vleming, maar echt nieuw is die natuurlijk ook weer niet, want vorig jaar speelde hij extern al mee in Voorschoten A. Zet �m op Stefan!

Wat ook mooi is dat er negen jeugdspelers acte de pr�sence gaven, wat Frans is voor dat ze er waren. Zes daarvan speelden tegen elkaar, maar de drie overige haalden allemaal het volle punt. Senioren, u zijt gewaarschuwd. In de hogere regionen klopte regerend kampioen Wouter Noordkamp Symon Algera. Tijdens de partij dachten beiden dat Symon de hele tijd het beste van het spel had gehad maar in een valletje liep, de analyse achteraf liet evenwel zien dat dat oordeel misschien niet correct was en het eigenlijk gewoon een onduidelijke stand was. Bert Corneth raakte een pion kwijt tegen Gert Both en gaf toen gelijk op. Wat vroeg misschien, maar de resterende stelling was zo deerniswekkend dat Gert achteraf bekende graag te hebben doorgespeeld. Wat is er leuker dan een riante stelling te mogen doorspelen?

Al met al zijn er na twee ronden nog vier spelers met de maximale score van 2 uit 2: Marcus, Sander, Matthijs en Jelle. Omdat de indeling van allebei die rondes door loting is totstandgekomen, laten we de stand nog maar niet zien. De verhoudingen zijn nog te veel uit elkaar getrokken. Na de volgende ronde zal dat anders zijn: de indeling gaat dan weer ouderwets volgens de ranglijst en dan zullen er ongetwijfeld koppen gaan rollen.

Let dus wel op: vanaf de komende ronden is afzeggen weer verplicht. Wie niet afzegt laat een tegenstander alleen achter het bord zitten en die is dan voor niets gekomen. Dat vindt niemand leuk. Afmelden kan tot kwart voor 7. Soms denken mensen dat de tijd daarna stilstaat en het een uur lang kwart voor 7 blijft, maar dat is toch een misverstand. Voor de wedstrijdleider loopt de tijd namelijk gewoon door. En om die te besteden aan steeds opnieuw herindelen is niet waar hij naar uitkijkt. Wel naar het komend seizoen trouwens: wie wordt de nieuwe kampioen?

Zie de uitslagen.

Sander Hilarius


We zijn begonnen!

donderdag 12 september 2019

De eerste ronde van de interne competitie in het seizoen 2019-2020 zit er op. Op dertien borden werd er weer als vanouds gestreden en mooi was dat we daarbij drie nieuwe deelnemers konden verwelkomen. Ivanke Wiggers gaat nu niet alleen bij de jeugd maar ook bij de senioren meedoen, en dat ze daarin prima mee kan liet ze gelijk zien door Klaas Passchier te verslaan. Dat is nog eens een lekker begin. Van Stormpionnen uit Zoeterwoude hebben Annabel Vleming en Jaden Birginia zich bij ons aangesloten en daar zijn we natuurlijk heel blij om. Hopelijk gaan ze het leuk vinden bij Voorschoten en we wensen ze vele mooie resultaten toe, maar vooral veel plezier. Zet �m op allemaal!

De eerste twee rondes in elk nieuw seizoen worden traditiegetrouw door loting bepaald. Het is altijd weer even wennen dat de competitieloze zomer nu echt voorbij is en dat je moet afzeggen als je niet komt spelen op de donderdagavond. Vandaar die loting dus. Ook de volgende ronde zal nog zo worden ingedeeld, maar daarna is het weer zoals altijd: afzeggen als je niet komt, want anders zit er iemand nodeloos te wachten op een tegenstander die er niet is.

De loting zorgde direct voor een heuse topper: Marcus Driessen tegen Henk Schouten, twee voormalige clubkampioenen tegen elkaar. Deze partij kreeg al in het vroege middenspel een plots einde toen Henk een stuk wegblunderde en Marcus simpel het punt kon incasseren. Gelukkig volgen er nog 25 ronden om een en ander recht te zetten. Van de overige uitslagen voldeden de meeste aan de elo-verwachtingen, op ��n uitzondering na: Richard van Offeren overbrugde maar liefst ruim 300 ratingpunten door Symon Algera te verslaan. En daar viel ook nog eens helemaal niets op af te dingen, een prima partij, waarin Symon overtuigend werd geklopt. Richard deed zijn reputatie als reuzendoder dus weer eens eer aan en voegde een nieuwe naam aan zijn al indrukwekkende lijstje toe. We zijn gewaarschuwd�

Zie de uitslagen.

Sander Hilarius


We zijn begonnen!

donderdag 12 september 2019

De eerste ronde van de interne competitie in het jubileumseizoen 2019-2020 zit er op. Op dertien borden werd er weer als vanouds gestreden en mooi was dat we daarbij drie nieuwe deelnemers konden verwelkomen. Ivanke Wiggers gaat nu niet alleen bij de jeugd maar ook bij de senioren meedoen, en dat ze daarin prima mee kan liet ze gelijk zien door Klaas Passchier te verslaan. Dat is nog eens een lekker begin. Van Stormpionnen uit Zoeterwoude hebben Annabel Vleming en Jaden Birginia zich bij ons aangesloten en daar zijn we natuurlijk heel blij om. Hopelijk gaan ze het leuk vinden bij Voorschoten en we wensen ze vele mooie resultaten toe, maar vooral veel plezier. Zet �m op allemaal!

De eerste twee rondes in elk nieuw seizoen worden traditiegetrouw door loting bepaald. Het is altijd weer even wennen dat de competitieloze zomer nu echt voorbij is en dat je moet afzeggen als je niet komt spelen op de donderdagavond. Vandaar die loting dus. Ook de volgende ronde zal nog zo worden ingedeeld, maar daarna is het weer zoals altijd: afzeggen als je niet komt, want anders zit er iemand nodeloos te wachten op een tegenstander die er niet is.

De loting zorgde direct voor een heuse topper: Marcus Driessen tegen Henk Schouten, twee voormalige clubkampioenen tegen elkaar. Deze partij kreeg al in het vroege middenspel een plots einde toen Henk een stuk wegblunderde en Marcus simpel het punt kon incasseren. Gelukkig volgen er nog 25 ronden om een en ander recht te zetten. Van de overige uitslagen voldeden de meeste aan de elo-verwachtingen, op ��n uitzondering na: Richard van Offeren overbrugde maar liefst ruim 300 ratingpunten door Symon Algera te verslaan. En daar viel ook nog eens helemaal niets op af te dingen, een prima partij, waarin Symon overtuigend werd geklopt. Richard deed zijn reputatie als reuzendoder dus weer eens eer aan en voegde een nieuwe naam aan zijn al indrukwekkende lijstje toe. We zijn gewaarschuwd�

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Bert Houweling veteranenkampioen van Nederland

vrijdag 19 juli 2019

In de week voorafgaand aan het Open Nederlands Kampioenschap werd in Dieren het gecombineerde NK voor senioren (50+) en veteranen (65+) gespeeld. Na een moeizame start (met 1 uit 3) wist clubgenoot Bert Houweling met 4,5 uit 7 de gedeelde 3e/4e plaats te behalen � mede door remises tegen de drie hoogste ratinghouders (2205, 2203 en 2170).
Hierdoor bleef hij oud-kampioenen als Ad v.d. Berg, FM Jaap Vogel en IM Nico Schouten een half punt voor en werd dus veteranenkampioen van Nederland.

Bert zal in november Nederland vertegenwoordigen tijdens het WK in Boekarest.

Zie de volledige uitslagen.


Stevige tweede plaats voor Rosa op het NK Vrouwen

zondag 7 juli 2019

Net als vorig jaar heeft Rosa Ratsma een score van 5 uit 7 gehaald op het NK Vrouwen in Amsterdam. Dit keer deed ze nadrukkelijk mee om de titel, maar een slotnederlaag tegen Machteld van Foreest gooide roet in het eten. Desondanks weer een knap toernooi, zeker ook gezien het toernooiverloop (verlies, vijf keer winst, verlies).

Rosa zal Nederland in oktober gaan vertegenwoordigen tijdens het EK landenteams op haar bijna vaste bestemming in Batumi (Georgi�).


Wiebe Zoet 2e van Nederland

zaterdag 29 juni 2019

Zaterdag 29 juni was de Nationale pupillendag van de KNSB, het Nederlands kampioenschap schaken voor kinderen t/m 7, 8 en 9 jaar. De schaakvereniging Voorschoten was in Meppel met 3 kinderen vertegenwoordigd. Sascha Bovenkerk in de categorie t/m 8 jaar en Wiebe Zoet en Ruben van Borren t/m 7 jaar.

Wiebe leverde een geweldige prestatie door 6 van de 7 partijen te winnen. Aan het begin van de dag zag het er nog niet zo goed uit. Wiebe verloor de tweede partij en kwam in de derde partij er slecht voor te staan. Maar hij vocht zich goed terug, won alsnog en ging daarna steeds beter spelen. De tegenstand werd elke volgende ronde sterker, maar Wiebe bond ze allemaal aan zijn zegekar. In de laatste ronde kreeg Wiebe niet meer de kans om het kampioenschap te winnen. De koploper uit Wassenaar stond een half punt voor en kreeg een tegenstander die net als Wiebe 5 uit 6 had. Wiebe won zijn laatste partij, maar dat deed zijn voornaamste concurrent ook en die bleef daardoor een half punt voor.

In dezelfde categorie was Ruben ook lang in de race voor een hoge klassering. Na 5 ronden had hij 3,5 punt. Maar bij hem ging de vermoeidheid en het warme weer parten spelen. Hij eindigde met 3,5 uit 7 op de 18e plaats.

In de groep voor geboortejaar 2011 kwam Sascha juist wat moeilijk op gang. Hij verloor 2 van de eerste 3 partijen en in ronde 4 leek het weer mis te gaan. Maar zijn tegenstander zette hem pat zodat Sascha wegkwam met remise. Het lukte hem daarna om wat rustiger - vooral minder snel - te spelen en dat had effect. Grote fouten maakte hij niet meer en de kansen die hij kreeg greep hij met beide handen aan. De eindsprint van 3 uit 3 bracht hem met 4,5 uit 7 op de gedeelde 10e en 11e plaats. Ook een prachtig resultaat!

 

Marcus Driessen


Tristan Maas en Cato de Zoeten eindigen gelijk, barrage volgt

vrijdag 28 juni 2019

Het jeugdkampioenschap van SV Voorschoten is nog altijd niet beslist. In de kampioensgroep won Tristan M. zijn laatste 2 partijen, van Jette en Yannick, en kwam daardoor op 4 punten. Cato won haar laatste partij van Tristan Veltrop en eindigde ook op 4. Tristan V. had het kampioenschap met een overwinning kunnen veroveren, maar Cato bleek nog een maatje te groot.

Tristan M. had in de kampioensgroep de onderlinge wedstrijd van Cato gewonnen, maar in de voorronde won Cato. Een barrage moet daarom de beslissing brengen. Die wordt komende vrijdag gespeeld, tijdens de slotavond van de jeugd. Eerst 2 rapidpartijen en als het dan nog steeds gelijk is, dan moet de beslissing komen via snelschaken.

Zie de standen bij de jeugd.

Marcus Driessen


Gert Both wint wederom bij het MMS

maandag 17 juni 2019

Gert Both is aan een imposante overwinningsreeks bezig op de maandagmiddag. De enige die hem dit seizoen heeft kunnen verslaan is Bernard. 3x moest Gert remise geven, maar met daarnaast 12 overwinningen heeft hij weer hele ruime afstand genomen van nummer 2, Symon.
Complimenten voor Willem vd Linden, Jan H�lper en Rob Driessen, die opgeklommen zijn naar respectievelijk de 9e, 10e en 11e plek. Voor Rob en Jan zijn dit maar liefst 20 plaatsen winst t.o.v. de vorige competitie!

Zie de uitslagen en eindstand.

Christine van der Ven


Het was stil op straat...

donderdag 13 juni 2019

... maar ook in De Werf. 17 schakers hadden wel zin in hun wekelijkse portie adrenaline; er werd hard gestreden en soms hard gelachen (of gehuild). In alle gezelligheid wist Henk het hoofd koel te houden en de volle 100% te scoren, waarmee hij direct op de eerste plaats belandde. Even leek het of de fris van vakantie teruggekeerde Ruurd voor een sensatie zou gaan zorgen - hij had al gewonnen van Symon en Frank - maar helaas voor hem had Henk het beste van het spel. Een eervolle vermelding gaat naar Nico, die knap 6e staat.

Voor alle deelnemers ligt ook de nieuwe prachtige sensationele educatieve fraaie geweldige schitterende voortreffelijke informatieve formidabele extra dikke Man&Paard klaar. Dus tot ziens op 20 juni!

Zie de stand na avond 2, ronde 8.

Christine van der Ven


Rustige eerste avond Rapidcompetitie

donderdag 6 juni 2019

De avonden worden langer, de temperaturen lopen langzaam op, het lijkt erop dat de natuur zich voorbereidt op zomer en vakantie. Helaas doen de schakers dat blijkbaar ook, en niet door de hitte in het lijf in ieder geval op te voeren door zenuwslopende partijtjes Rapid te spelen. Het was met 15 spelers ongekend rustig op de Werf. Het nieuwe tempo van 15 minuten en 5 seconden per zet zorgde wel voor enige slachtoffers - waaronder uw verslaggeefster. Anderen deden koeltjes hun zetten en lieten zich alleen afleiden door het voetbal.

Er is niemand die alle vier partijen wist te winnen, Frank en Roderick kwamen het dichtst in de buurt met 3 overwinningen en 1 remise. Cato wist wel twee uit twee te scoren, maar ging daarna naar huis. Wouter volgt hen op de voet en is vast van plan n�g een beker in de wacht te slepen dit jaar.

Erg gezellig en knus was het; maar waar is iedereen? Kom een potje spelen, twee als je het leuk vindt. Als het dan nog kriebelt blijf voor ronde 3 en 4, alles staat vrij, maar kom vooral!

Zie de stand na ronde 4.

Christine van der Ven


Wouter Noordkamp clubkampioen!

donderdag 23 mei 2019

De 26ste en laatste ronde van de interne competitie ging bepalen wie er dit jaar kampioen zou worden. Wouter Noordkamp had aan een remise genoeg, Roderick van Kempen en Henk Schouten moesten hopen op een misstap. Maar zover kwam het niet. Wouter meldde zich af en stelde met de punten die hij daarvoor krijgt zijn titel veilig. Al koos hij zo bepaaldelijk niet voor de meest elegante weg, het kampioenschap kwam wel terecht bij degene die er, over het hele jaar gezien, wellicht het meeste recht op had. Roderick speelde te weinig wedstrijden om punten te kunnen scoren tegen de mindere goden en Henk verloor de onderlinge tweestrijd met Wouter met 1,5-0,5. Regerend clubkampioen Marcus Driessen scoorde aanvankelijk goed, maar had in het middengedeelte van de competitie plots een zware terugval met een half punt uit vijf partijen, en daar word je geen kampioen mee. Wel derde. Curieus was de puntenopbouw van Wouter: met wit kwam hij tot 3,5 uit 6, maar met zwart won hij alles, 8 uit 8. Met dat zwartrepertoire zit het dus wel goed. Gefeliciteerd Wouter!

In de laatste ronde slaagden de naaste belagers er niet in om wat dichterbij te komen. Roderick verloor van Marcus, en moest die daardoor net in de eindstand laten voorgaan (derde en vierde), Henk kwam niet verder dan remise tegen Ruurd de Boer en werd tweede. Met Ruurd hebben we trouwens gelijk de verrassing van dit seizoen te pakken. De vijfde plaats is zijn deel en daarmee bleef hij een hoop spelers voor die je qua rating eerder op die plek zou verwachten. Wijsheid komt met de jaren, dat blijkt maar weer.

De interne competitie zit er wat dit seizoen betreft dus op. Maar we gaan wel, zoals al een paar jaar gebruikelijk, gewoon verder (tot en met 27 juni) met rapidpartijen. Daarvoor hoef je je niet af- of aan te melden, gewoon aanschuiven op de donderdagavond is voldoende. Doe dus gewoon mee!

Let op: donderdag 30 mei is het Hemelvaartsdag en is de Werf gesloten!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Voorschoten B degradeert uit Hoofdklasse LSB

donderdag 16 mei 2019

Er was slechts ��n scenario denkbaar waarbij degradatie ontlopen kon worden. Oegstgeest A moest verliezen van LSG A �n wij gelijkspelen tegen LSG B. Evenwel zaten twee feiten ons tegen: Oegstgeest en LSG A speelden ��n dag later dan wij �n voor het kampioenschap had LSG A een voorsprong van 1 bordpunt op LSG B. Met invallers Kedem, Bert en Arno wilden wij desondanks het onmogelijke presteren. Bij LSG vielen Chris Roosendaal en Wim Zwinkels in.
Van bijna ieder teamlid volgt hier een korte karakteristiek van hun partij in de volgorde waarin hun partij be�indigd werd.

Michael speelde (met zwart) een partij die nooit uit het evenwicht is geweest. Na een damepion opening (London) kreeg wit veel ruimtevoordeel op de koningsvleugel met de opstoot g2-g4-g5. Echter na de tegenstoten in het centrum met �c5 en �e5 en veel stukkenruil ontstond een dame-eindspel met beiden nog allebei de lopers waarin we geen van beiden op winst konden spelen.

Vanuit een lastige stand dacht Marcus dat hij een mooie kans kreeg, maar hij blunderde direct daarna een stuk weg. Buurman IM Mark van der Werf dacht ook dat Marcus beter stond. Maar achteraf bleek dat hij heel nauwkeurig moest spelen om niet in het nadeel te komen. Dat was waarschijnlijk toch niet gelukt� (� -1�)

Arno bezorgde zijn tegenstander in de opening twee dubbelpionnen, dacht met een loper pion b6 te verschalken, maar onderschatte vervolgens het zwarte torengeweld op de a-lijn, hetgeen juist hem een pion kostte. Na een snelle dameruil verknoeide Arno zijn iets betere positie door een foutieve strategie. Snel vergeten dus, die partij.

Bert kreeg op bord 2 IM Mark v.d. Werf tegenover zich. In een ietwat ongebruikelijke Pirc koos Bert ervoor om het loperpaar op te geven voor het verbrokkelen van de zwarte pionnenstelling. Helaas werden de zwarte stukken heel snel erg actief en dat kostte eerst een en later zelfs twee pionnen. Bert probeerde nog enige tijd of hij via de zevende rij tegenspel kon krijgen, maar dat weerde de ervaren IM deskundig af, waarna de pluspionnen de doorslag gaven. (� -3�)

Van Kedem�s partij tegen Raoul van Ketel heb ik slechts enkele fragmenten meegekregen. In het begin vergde het ontsnappen aan een tweetal penningen Kedem veel tijd. Bij de kort gerokeerde koning leidde dat tot moeilijk te verdedigen pionnen op f7 en f6 �n een open g-lijn, die onmiddellijk bemand werd door witte torens. Hoe het daarna verliep is mij ontgaan. Kedem was in ieder geval na afloop niet tevreden over zijn spel.

Ikzelf speelde zijn beste externe pot van �t jaar. Het kan aan mijn tegenstander gelegen hebben maar wit kende alleen goede en juiste zetten. De beslissende fout van zwart, het slaan van een vergiftigde pion, leidde tot kwaliteitsverlies en de uiteindelijke nederlaag. Ik had zijn lijdensweg nog enkele keren kunnen bekorten. (1� -4�)

Sander probeerde in de opening eens een nieuwe opzet tegen het Hollands. Maar al snel kwam hij op onbekend terrein waarna hij er veel tijd in stak om te begrijpen wat er eigenlijk aan de hand was. Te veel helaas. De zetten waren niet verkeerd maar te traag. Toen het er echt om ging had hij een behoorlijk tijdtekort waardoor hij plots van het rechte pad afraakte en in een paar zetten zijn plusstelling zag veranderen in iets wat verre van de bedoeling was geweest. Daar hielp toen geen moedertjelief meer aan.

Gert�s partij tegen Henk vd Scheer was spannend, want al snel in onbalans: zijn c-pion verdween tegen de e-pion van wit. Hij stormde direct door met de damepionnenwals tot c5 en Gert probeerde die meerderheid aan te tasten met e5 en a5. Dat kwam er niet goed van en Gert stond steeds lastig door ruimtegebrek. In tijdnood dacht Henk de beslissende dame-uitval te doen die Gert�s laatste damevleugelpion zou kosten. Gert had een schijnoffer dat Henk handig dacht te weerleggen, maar dat was juist zoals Gert het graag wilde. Gert bleef een stuk voor door mat op de onderste rij te dreigen. Henk had ook matdreigingen of eeuwig schaak. Gert ging daar maar op in en zo werd het meteen remise.
Direct lieten omstanders de damezet zien waarmee zwart eruit had kunnen lopen! Dan was het nog lastig geweest en de vraag of Gert dat in ruim een minuut had kunnen winnen, maar voor het verdedigen had Henk nog iets minder tijd gehad. Goed overeind gebleven dus, maar toch een beetje jammer van het slot.

Het blijft de vraag of we die 4 bordpunten hadden kunnen veroveren, bijvoorbeeld als Marcus en Arno op basis van het ratingverschil iets hadden kunnen toevoegen en als Gert in de tijdnoodfase met zijn dame de pion op b4 geslagen had. Als, als, als, het blijft gissen, maar het ultieme antwoord luidt: het is over en uit!

   Voorschoten B                1938 - LSG B                        2052   2 - 6
1. Kedem Gutkind                2110 - Raoul van Ketel              2229   0 - 1
2. Bert Houweling               2059 - Mark van der Werf            2396   0 - 1
3. Marcus Driessen              2092 - Chris Roosendaal             2051   0 - 1
4. Sander Hilarius              1914 - Robert Straver               2098   0 - 1
5. Michael Kubbenga             1926 - Jan Tolenaar                 2040   � - �
6. Arno Egberts                 1910 - Daan Binnendijk              1884   0 - 1
7. Gert Both                    1793 - Henk van der Scheer          1875   � - �
8. Ruurd de Boer                1700 - Wim Zwinkels                 1840   1 - 0

Ruurd de Boer


Voorschoten A grijpt net naast podiumplaats

maandag 13 mei 2019

Het is mei en dat betekent dat er beslissingen vallen in alle grote sportcompetities ter wereld. De prijzen worden verdeeld en men mag zich daarna opmaken voor een welverdiende zomervakantie. Het is vaak afwachten hoe iedereen terugkeert uit deze periode, teams vallen uit elkaar, mogen het op een niveautje hoger of lager gaan proberen en krijgen te maken met alle ongemakken van dien.

Gelukkig had Voorschoten A nog een wedstrijd te spelen waarin alleen maar gewonnen kon worden. Na een fantastisch debuutseizoen waaraan we begonnen met de laagste gemiddelde rating stonden we na de voorlaatste speelronde op een keurige ongedeelde vierde plek. Op geruime afstand van de gevarenzone werden vaak sterkere spelers met fris en aanvallend spel verrast. Ons team bleef ongeslagen in eigen huis en kon titelkandidaten tot het uiterste drijven om een resultaat te behalen. De laatste ronde tegen Philidor zou een directe strijd worden om plek drie en daarmee het brons achter de giganten van LSG. Een overwinning was daarvoor noodzakelijk omdat de bordpunten in het voordeel van Philidor bleken te zijn. Tegen een uitwedstrijd in het denksportcentrum kijkt normaliter niemand op, alleen het compleet krijgen van dit team bleek dit jaar toch een lastige opgave. Veel invallers waren nodig om de afwezigheid van de eigen teamleden op te vangen waardoor er uit alle hoeken van de club spelers werden getoverd. Tegen Philidor maakte Marcus zijn debuut in Voorschoten A en mocht achter de geliefde zwarte stukken plaatsnemen. Verder speelden de vertrouwde namen met daarbij de terugkerende NK-gangers. Waar Alisha het brons wist te veroveren in de A-categorie en Jord hoge ogen gooide tegen sterke tegenstand, sleepte Cato zelfs de titel binnen bij de B-meisjes! Geweldige resultaten waar alledrie enorm trots op mogen zijn. De bijbehorende tickets voor de dames voor het EK zijn natuurlijk ook een hele prettige bijkomstigheid en de opgedane ervaringen zullen alleen maar een positieve uitwerking hebben op hun ontwikkeling.

Dan terug naar maandag waar men staat te springen om te beginnen. Als teamleider van tevoren een opstelling gemaakt waar iedereen content mee leek, zeker gezien de tegenstand in deze hoofdklasse. Helaas kon ik die door een kleine misrekening niet zelf doorgeven aan onze tegenstander en kwam ik enkele minuten later ietwat vochtig op het voorhoofd aan bij het denksportcentrum. Daar zag ik tot mijn groot genoegen dat de andere zeven stoelen aan onze kant wel bezet waren, dat is nog wel eens anders geweest dit seizoen..

Zo te zien had Philidor zich niet uitgeleefd in haar opstelling en kwam iedereen tegen ongeveer de verwachte tegenstand te spelen. Al gauw ontstonden er op vele borden interessante stellingen en leek iedereen een mooie pot voor de boeg te hebben.

Op bord 3 mocht Igor, met een ogenschijnlijk goed getrimde baard, het gevecht aangaan met Bert van der Marel. Na een uur gespeeld te hebben had Igor zelf weinig vertrouwen meer in zijn partij. Als je zelfs geen zin meer hebt om te zetten terwijl je weet dat je aan de beurt bent, gaat er wel iets flink mis. Aangekomen bij zijn stelling leek het allemaal nogal complex maar niet zozeer verliezend. Het verbaasde mij dan ook enigszins dat hij als eerste klaar was en een vol punt over de streep had weten te trekken. Een welkome verrassing waardoor de druk bij onze tegenstanders werd gelegd omdat wij nu virtueel een podiumplaats in handen hadden.

Helaas werd de stand al snel gelijk getrokken doordat Jord op bord 2 het niet kon bolwerken tegen Van der Steen. Na een zeer goed laatste half jaar heeft hijzelf inmiddels bijna de 2000 aangetikt en ook zijn visitekaartje afgegeven op het NK. De mooie resultaten volgen elkaar op en het zou dan ook mooi zijn als hij deze stijgende lijn kan doortrekken. Helaas lukte het niet om op bord 2 voor een verrassing te zorgen en zo raakte Jord zijn 100% score kwijt.

Daarnaast moest ook Marcus op bord 4 een nederlaag incasseren. Nadat hij een verkeerd plan koos was de uitkomst eigenlijk al duidelijk. Bij schaken telt gelukkig alleen de uitslag, maar na lang tegenstribbelen speelde zijn tegenstander het rustig en bekwaam uit. Een punt voor de mannen uit Leiden en daarmee een verontrustende tussenstand. De uitslagen volgden elkaar daarna in een rap tempo op.

Op bord 5 wist Alisha een pion te winnen in het eindspel en na goed doorvechten kwam er nog eentje bij. De kunst om daarna koel te blijven en het gedecideerd uit te spelen heeft ze wel in de vingers en haar tegenstander kon niks anders doen dan haar het punt toekennen. Mede door deze overwinning kruipt Alisha ook richting de 2000 en na ook een uitstekend laatste jaar en een uitzending naar Bratislava heeft ze de smaak aardig te pakken.

Onze kersverse kampioene kon het op bord 6 helaas niet helemaal keepen. In een eindspel werd de druk op haar koning steeds meer verhoogd en na een uur of 3 spelen konden de stukken weer in het doosje. Wel een mooi gevecht, helaas geen resultaat voor Cato.

Stefan mocht op bord 8 proberen een punt te scoren in een gelijkopgaand duel. Beide heren schroomden niet om hier en daar een gewaagde zet op het bord te toveren waardoor een aantrekkelijk schouwspel ontstond. Het rekenen en beoordelen van de stelling ging Stefans tegenstander alleen iets beter af dan hemzelf en bijna gelijktijdig met Cato kon hij zijn koning omleggen.

Bij deze 4-2 tussenstand wisten we dat de 3e plek nog onmogelijk te bereiken was, maar een teamresultaat nog wel tot de mogelijkheden behoorde. Doordat ikzelf in een zenuwslopend gevecht terecht was gekomen, heb ik vanaf het middenspel niks meer van Peters partij meegekregen. Daar leek hij al iets beter te staan en ik zag dan ook dat hij een belangrijk punt binnen bracht op weg naar de 4-4.

Daarvoor moest ikzelf wel een overwinning boeken tegen Frank Zeven, co�rdinator klas 5&6 van de andere locatie van het Stedelijk Gymnasium Leiden en daardoor een bekende voor mij als ex-leerling. Na mijn 1.c4 volgde 1.f5 waardoor ik meteen terug moest denken aan een toernooi dat ik vorige zomer in Dieppe heb gespeeld en waar ik deze opening deels heb voorbereid. De grote lijnen waren nog wel ergens blijven hangen maar de details kon ik niet meer bedenken. De keuze tussen �op safe� spelen of een leuke aanvallende partij was snel gemaakt en ik speelde 2.e4. Het ijs was gebroken en de druk op de zwarte koning werd verhoogd. Alles leek net goed te gaan totdat ook de tijd parten begon te spelen. Een remise variant ging ik uit de weg maar even later stelde ik toch maar een puntendeling voor. Met een schuin oog kijkend naar de andere borden werd deze verworpen en na een paar onhandige manoeuvres leek mijn ondergang nabij. Zonder te rekenen nam ik een stukoffer aan waarna de stelling ineenstortte. Gelukkig speelden we allebei met weinig tijd en zag mijn tegenstander een winnende variant over het hoofd. Het eindspel dat hierna ontstond was nog steeds straal gewonnen voor hem. Maar ja, soms zit het mee en soms zit het tegen. In een toreneindspel met 2 tegen 0 pionnen voor zwart lijkt het kat in het bakkie om te promoveren. Met genoeg tijd zult u het ongetwijfeld makkelijk uitspelen maar onder druk gebeuren er soms gekke dingen. 10 seconden increment blijft een rottempo om mee te spelen en in de haast om mijn schaakjes te ontwijken, loopt mijn tegenstander pardoes in een penning waardoor zijn toren en pion verloren gaan en daarmee ook de partij. Met het nodige geluk sleepte ik het punt weg voor de poorten van de hel. Elke schaker zal zich deze momenten wel herinneren maar dat is naar mijn mening toch een uniek aspect dat ook de charme van het spelletje bij zich draagt.

Na afloop wel een gek gezicht om alle witte koningen in het midden te zien staan. Zo zie je maar weer dat de uitspraak �wit begint, zwart wint� klinkklare onzin is. Wit heeft duidelijk voordeel in een partij en als het nog niet zeker was, is het bij deze bewezen. Ik wil Philidor bedanken voor een mooie wedstrijd en feliciteren met de derde plek.

Tenslotte wil ik al onze teamgenoten bedanken die dit jaar in Voorschoten A hebben meegespeeld. Sommigen speelden wat vaker dan anderen, we hebben bijna nooit in dezelfde samenstelling gespeeld, maar we hadden wel een heel gezellig team. Een team waar je rondom de wedstrijden gezellig mee kon bijpraten, een team waarin resultaten werden behaald, waarin soms onenigheid was maar vaak ook de helpende hand werd geboden. Een team waarin iedereen altijd mee kon spelen, maar waar we vaak mensen tekort kwamen. Een team waarin de jeugd door kon groeien en de gemiddelde leeftijd vaak onder de 30 lag. Maar bovenal een team met leuke en gezellige mensen waarmee gelachen kon worden. Ik heb de meesten al persoonlijk bedankt maar ik heb genoten van dit jaar als teamleider. Hopelijk zie ik het grootste gedeelte van jullie volgend jaar weer voor Voorschoten spelen!

   Philidor A                   2023 - Voorschoten A                1906   4 - 4
1. S. van der Zon               2176 - Peter Wilschut               2252   0 - 1
2. J.A. van der Steen           2144 - Jord Ypma                    1867   1 - 0
3. B. van der Marel             2153 - Igor Damen                   2085   0 - 1
4. H.T. van Halderen            2021 - Marcus Driessen              2092   1 - 0
5. W.J. van Briemen             1964 - Alisha Warnaar               1906   0 - 1
6. R.E.E. Wooter                1979 - Cato de Zoeten               1738   1 - 0
7. F.O. Zeven                   1954 - Luuk Weidema                 1665   0 - 1
8. B.J.W. Schelhaas             1794 - Stefan Vleming               1646   1 - 0

Luuk Weidema


V2 eindigt het seizoen met een nederlaag

zaterdag 11 mei 2019

De thuiswedstrijd van Voorschoten 2 tegen Rijswijk 2 in KNSB 4h is ge�indigd in een 3-5 nederlaag. Vooraf was al duidelijk dat er geen grote belangen op het spel stonden want beide teams konden niet meer degraderen of promoveren. Daarom gaf ik als teamleider desgevraagd het advies aan mijn medespelers om naar eigen inzicht voor het persoonlijke resultaat te gaan.

Gaan we de partijen deze keer langs in bordvolgorde.

Op 1 speelde Roderick met zwart een Franse partij die 10� zet lang de theorie, d.w.z. eerder gespeelde partijen, volgde.

In deze stelling speelde Roderick 11�g6. In eerdere partijen was dit een zet eerder gespeeld i.p.v. 10�Ld6. Er volgde nu 12.Lxg6 hxg6 14.Dxg6 De7 15.h4 Dit ondersteunt het paard maar maakt vooral de weg vrij voor de toren op weg naar de f-lijn en het zwakke punt f7.
15�Ld7 Een misvatting: Roderick meende voor de dame veld f8 als vluchthaven te hebben. Beter was 15�Le5 om daarna met Df6 de witte dame lastig te vallen met een vrijwel gewonnen stelling. Het vervolg was echter: 16.Th3 Tf8 17.Tf3 e5 18.Pxf7 Txf7

En wit ging nu voor de zetherhaling met 19.Lg5 De6 20.Tf6 De7 21.Tf3 De6 22.Tf6 De7 23.Tf3.
Veel beter was het om 21.0-0-0 of 21.h5 te spelen. Zwart heeft geen nuttige zetten en wit kan zijn stelling rustig verbeteren. Opgemerkt zij dat na 19�Df8 20.Lh6 zou volgen met dameverlies voor zwart want de dame kan vanwege de onderste rij niet weg. Maar dit werd beide spelers pas duidelijk in de analyse achteraf.

Op bord 2 speelde Rens. Van deze partij heb ik weinig meegekregen maar dat kwam vooral doordat Rens snel won. Graag wil ik nog de bijzondere aandacht vestigen op zijn resultaat dit seizoen: 6 overwinningen en twee remises!! Het is dat hij ��n ronde niet mee kon doen anders was Rens wellicht op punten topscorer in 4H geworden. Nu in ieder geval wel topscorer op TPR in 4H: 2200.

Op bord 3 kwam Bert met zwart goed uit de opening en stond hij in het middenspel zonder dames misschien niet gewonnen maar toch wel heel goed. Toen hij echter toestond dat ook de torens afgeruild werden ontstond een eindspel met loper (wit) tegen paard. En op dat moment was dit bij een 3-4 achterstand nog de enige partij die nog liep. Bert had iets eerder al een remise aanbod afgeslagen en ging toch nog voor de winst. Achteraf onterecht zoals uit de analyses al snel bleek. Het was allemaal nog binnen de remisegrens maar een paar onnauwkeurige zetten die wat tempi verspeelden zorgden voor een vervelend verlies.

Een paar interessante momenten uit de partij.
Eerst de stelling na 25.Kc3. Zwart staat zeer goed, stukken staan actiever, pion e4 is een lastige klant voor wit. Bert speelde hier de natuurlijk ogende en ook gewoon goede zet 25�Pd7 want e5 en c5 lonken.

Interessant was geweest om 25�Tb4 te spelen. Als wit dan besluit om op b4 een pion te winnen dan verliest hij op een niet voor de hand liggende manier een stuk:
26.Txb4 axb4 27. Kxb4 Ta1! 28. Kc3 e3 29.Kd3 Te1!
Een ander interessant moment na zet 44. Een paar zetten eerder heeft wit remise aangeboden en is daarna een paar keer met zijn loper van en naar e2 gegaan met in gedachten vermoedelijk een zetherhaling.

Goed voor wit was nu: 45.c5 dxc5 46.bxc5 Kxd5 47.Lf3+ Kxc5 48.Lxa8 en nu zou het zonder de pion op g7 remise zijn. Maar met de pion is het verloren. Ik laat het aan de lezer over om dat na te gaan. In de stelling speelde wit 45.Ld3 en waarschijnlijk zou hij na 45�Ke5 voor de zetherhaling zijn gegaan. Bert speelde echter 45�Kf3? (gevalletje onderste uit de kan) 46.c5 e2 47.Lxe2 Kxe2 48.Kc4 en wit won na nog een paar zetten. Helaas dus een nul maar de vechtlust heeft in ieder geval de bewondering van de teamcaptain.

Want ik had zelf al veel eerder remise gespeeld op bord 4. In een Slavische partij speelde mijn tegenstander een sterke partij. Hij bereidde geduldig de breekzet �e7-e5 voor met groot voordeel. Mijn plan om dit tegen te gaan was gekunsteld en eigenlijk tot mislukken gedoemd. Maar juist op het moment dat de breekzet gedaan had kunnen worden stond mijn tegenstander ruil van zijn sterke loper en paard toe (vergezeld met een remiseaanbod) waardoor al het gevaar geweken was. Met in gedachten hoe ik tot nu toe de partij had gespeeld nam ik het remiseaanbod snel aan.

Op bord 5 speelde Ruurd met zwart. De opening ging goed, maar daarna ging het mis. Wit kreeg een ge�soleerde pion op c5, zeer zwak. Alleen� Ruurd had hem niet meteen moeten slaan maar eerst meer druk moeten opvoeren. Na het slaan kwam hij in een verschrikkelijke penning die hem een stuk kostte. Hij heeft de strijd nog lang weten te rekken maar uiteindelijk speelde zijn tegenstander het keurig uit.

Dan op bord vijf met wit onze kersverse kampioene Cato. Zij moest (als ik het goed zag) haar eigen opening bestrijden (Siciliaanse draak). Dat ging in eerste instantie goed, maar toen er wat pionnen werden geruild op de damevleugel doemden er toch complicaties en problemen op. Gelukkig ging de tegenstander niet in op die complicaties en werd de vrede getekend.

Op bord 6 speelde Jie-Ren met zwart. En helaas werd dat een verliespartij. Vlak na de opening zorgde ��n mindere zet ervoor dat de zwarte pionnenstelling ernstig werd verzwakt op zowel de konings- als damevleugel. Dat leidde al gauw tot pionnen (meervoud) verlies. En ook hier werd nog lang goed tegengestribbeld, maar was het resultaat toch een nul.

Tot slot Chris, invaller op acht met wit. Hij speelde een goede partij. Na de opening kreeg hij een zeer goede stelling vooral door een betere pionnenstructuur. Dat bood duidelijk perspectief in het eindspel. Maar helaas de pionnenstelling werd versplinterd, pionnen afgeruild en verloren en uiteindelijk werd het remise in een eindspel K (Chris) tegen K+pion. Maar het betrof hier gelukkig een randpion. De remisewending was door Chris al ruim van tevoren gezien.

Helaas dus een nederlaag maar daardoor biedt de slotstand (wij zijn zevende geworden) de mogelijkheid om ons te verbeteren volgend seizoen.

   Voorschoten 2                1858 - Rijswijk 2                   1756   3 - 5
1. Roderick van Kempen          2007 - Tony Goudriaan               1925   � - �
2. Rens de Vent                 2002 - Hans van Oortmarssen         1868   1 - 0
3. Bert Houweling               2059 - Hans Hulshof                 1857   0 - 1
4. Michael Kubbenga             1926 - Harry van der Stap           1730   � - �
5. Ruurd de Boer                1700 - Bart van Zijll Langhout      1970   0 - 1
6. Cato de Zoeten               1738 - Bart van Strien              1681   � - �
7. Jie-Ren Tjin a Lien          1691 - Henk van der Tol             1719   0 - 1
8. Chris Gerritsen              1737 - Timo van Peursen             1296   � - �

Michael Kubbenga


Interne: uitslagen ronde 24

donderdag 9 mei 2019

Twee ronden te gaan en nog steeds weten we niet wie er kampioen gaat worden. Al schijnt Wouter Noordkamp bij de bookmakers favoriet te zijn. Zelf speelde hij na een zeer spannend eindspel, waarover ook na analyse het definitieve oordeel niet geveld was, remise tegen Symon Algera. Mooie kans voor Roderick van Kempen om wat in te lopen dus, maar die had zich afgemeld zodat Wouter zelfs een heel kleine beetje uitliep. Dat gold niet voor Henk Schouten die in een fraaie aanvalspartij Gert Both opknoopte. Daarmee zit Henk nog altijd op het vinkentouw maar zal wel moeten hopen op een misstap van Wouter want een onderlinge partij zullen zij niet meer spelen. Van de overige achtervolgers won Marcus Driessen na taai verzet van Chris Gerritsen en deed Sander Hilarius, ook wel bekend als ondergetekende, tegen Ruurd de Boer een Ajaxje: op zet 54 veranderde hij eigenhandig een heel erg gewonnen stelling (+10) in een eeuwig schaak om zich op de zet daarna in ��n zet mat te laten zetten. De wonden zijn nog niet geheeld.

Wat de jeugd betreft verloor onze kersverse Nederlandse kampioen bij de meisjes tot 16 jaar Cato de Zoeten � wat een geweldig resultaat Cato! � toch wel verrassend van Richard van Offeren en versloeg Raffi Mkrtchyan in het Duel van de Toekomst Fien Sannen. Bijzonder was ten slotte dat de strijd tussen Stijn Sannen en Tristan Maas eindigde in een score die je op het schaakbord maar zelden ziet: 0-2. Dat kwam doordat deze partij zowel gold voor het jeugdkampioenschap als voor de interne, zodat Tristan dus met ��n klap twee vliegen sloeg!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Cato de Zoeten Nederlands kampioen!

zondag 4 mei 2019

  Foto's Harry Gielen

De 14-jarige Cato de Zoeten heeft in de meivakantie het Nederlands kampioenschap schaken voor meisjes t/m 16 jaar in de wacht gesleept. In Assen, waar het NK-jeugd werd gespeeld, was ze na 6 van de 7 partijen al zeker van de titel.

De eerste partij won ze na een mooie combinatie leidend tot een winnend eindspel, van Kiri Arnold uit Alphen a/d Rijn die uiteindelijk als tweede eindigde. De tweede partij werd remise na een spannend gevecht die beide kanten op kon. Wederom had Cato een mooie combinatie om in het voordeel te komen, maar in het eindspel nam ze geen risico�s meer. Ook de derde partij eindigde in een eindspel waarin Cato een pion voorsprong had. Dit bracht ze overtuigend tot een goed einde. In de vierde ronde had ze over geluk niet te klagen. Na een goed gespeelde opening won Cato een pion, maar door een onhandige zet verloor ze daarna haar dame tegen toren en paard. Maar haar tegenstandster blunderde direct daarna op klaarlichte dag haar dame weg. Dat was een enorme meevaller.

Doordat de grootste concurrent, Nina de Putter uit Zeeland, van Kiri verloor, kwam Cato hiermee op de eerste plaats met een half punt voor op Nina. En in ronde 5 volgde de onderlinge ontmoeting.

Vanuit de opening had Cato met wit steeds een licht voordeel en toen de Zeeuwse verkeer reageerde op een sterke pionzet maakte Cato het hardhandig af:

   Cato de Zoeten - Nina de Putter

Cato had al een kwaliteit (toren tegen paard) gewonnen en speelde nu Td1xd7!. Na Td8xd7 volgt c6xd7. Zwart kan de witte dame slaan (Dc8xc2) maar dan haalt wit een nieuwe dame op d8 met schaak waarna het ook direct mat is (Lf8 Dxf8#). En met een toren minder doorspelen heeft ook geen zin, dus gaf de zwartspeelster op.

In haar zesde partij offerde Cato in de opening twee pionnen en kreeg daardoor positioneel groot voordeel. Een direct winnende voortzetting kon ze niet vinden, maar ze behield wel voordeel en nam uiteindelijk genoegen met remise. Met een schuin oog op de andere borden had ze gezien dat haar concurrenten kostbare punten aan het verliezen waren, waardoor de titel verzekerd was. In de laatste ronde accepteerde ze snel remise waardoor ze met 5,5 uit 7 ongeslagen kampioene werd.

Door dit resultaat mag Cato begin augustus naar het Europees kampioenschap in Bratislava. Voor haar is dat de eerste keer. Rosa Ratsma was de eerste Voorschotense die deelnam aan het EK. Rosa speelt begin juli om het Nederlands kampioenschap voor vrouwen, waarin ze vorig jaar al knap derde werd.

Marcus Driessen


En de winnaars zijn: Bert Houweling en Luuk Hoogeveen!

donderdag 2 mei 2019

Afgelopen donderdag vond de laatste ronde plaats in de strijd om de Piet Houwelingbeker en de Bas Maatbokaal. In de eerste groep stonden bij aanvang Peter Wilschut en Bert Houweling samen bovenaan met 5 punten. Dat zou dus nog spannend kunnen worden, al had Peter wel de betere kansen omdat hij de onderlinge wedstrijd had gewonnen, wat bij eventueel gelijk eindigen doorslaggevend is. Maar dat liep heel anders. Bert won binnen een uurtje toen tegenstander Frank den Herder een stuk verblunderde en gelijk opgaf, wat de taak voor Peter direct zwaar maakte. Jip Damen was namelijk zijn tegenstander en die kegel je niet zomaar omver. Het werd een spektakelstuk waarin Peter een stuk offerde voor iets wat er uitzag als een dodelijke aanval. Of het dat ook daadwerkelijk was weet ik niet en de spelers na afloop vermoedelijk zelf ook niet, want ze zaten naderhand nog lang te analyseren. In het werkelijke leven bleek de aanval inderdaad dodelijk, maar niet op de wijze die Peter voor ogen stond. Zijn aanval sloeg niet door, Jip hield zijn stuk voorsprong en Peter ging ten onder. Daarmee was de Piet Houwelingbeker voor Bert met niet toevallig dezelfde achternaam (Piet was zijn vader), qua rating de nummer 9 van de startlijst. Dat kun je gerust behoorlijk verrassend noemen, waarbij zijn score van 6 uit 7 ook niet onvermeld mag blijven.

Peter en Jip haalden zilver en brons, maar omdat Jip dus het onderlinge duel gewonnen had mocht die naar de prijzentafel lopen om zijn zege in alcohol om te zetten. Gouden Carolus, dat drinkt altijd heerlijk weg, maar je moet niet daarna nog auto willen rijden. Voor de ratingprijs (ELO onder de 2000) kwamen vier mensen in aanmerking, met allen vier punten. Maar ��n daarvan was de wedstrijdleider en personeel loot niet mee, een ander (Symon Algera) was niet meer aanwezig en dan verbeur je sowieso al je rechten, zodat er moest worden geloot tussen Hans Lindeboom en Willem van Briemen. De eerste was de gelukkige, maar even later bleek gerechtigheid toch te bestaan toen Willems naam naar boven kwam bij de verloting van de extra prijs waarvoor je niks anders hoefde te doen dan alleen aanwezig te zijn.

In de B-groep was de beslissing in hogere zin eigenlijk al gevallen. Luuk Hoogeveen stond een vol punt voor op Ike Tjin-a-Lien en alleen als die laatste de onderlinge strijd zou winnen zou er nog een verrassende wending kunnen volgen. Ike kwam echter niet opdagen waardoor dat scenario gelijk de prullenbak in kon. Luuk kwam nu uit tegen Matthijs van Borren � en won overtuigend. Daardoor kon hij voor het tweede jaar op rij met de Bas Maatbokaal op de foto. Luuk heeft een vol punt voorsprong op Christine van der Ven, die remiseerde met Teun Meirink en die zo op een halfje achter zich liet. Christine deelt die plek overigens met Nico Loomans, die Willem Oudhof versloeg. Voor de ratingprijs (ELO onder de 1400) waren er twee kandidaten: Roald Vos en Andy Lay. De laatstgenoemde heeft evenwel het onderlinge duel gewonnen zodat ook hier weer geldt dat hij de rechtmatige eigenaar werd van een fles wijn. Omdat Andy bij de prijsuitreiking al vertrokken was kon dit kleinood niet aan hem worden overhandigd, wat komende donderdag daarom alsnog zal gebeuren. Hij had overigens eerder op de avond al laten weten dat hij ernaar streeft ooit de rating te halen die recht geeft op een plaats in de A-groep. Hij maakt grote stappen de laatste tijd, dus zullen we zeggen 2021, Andy? Ook voor de B-groep vond er uiteraard een loting plaats voor wie er met de extra prijs aan de haal ging. Dat werd Machiel Kuiper, die nu heel lang chocola kan eten.

Het was een leuk toernooi en ik hoop dat alle deelnemers dat ook vinden. Volgend jaar beginnen we uiteraard weer gewoon overnieuw en dan hopen we iedereen opnieuw te mogen verwelkomen!

Zie de uitslagen en eindstanden.

 

Sander Hilarius


Marcus is de snelste!

donderdag 25 april 2019

Donderdag 25 mei werden de jaarlijkse snelschaakkampioenschappen gehouden. Dat is iets voor de vingervlugge dames en heren die, zoals Lucky Luke, sneller kunnen zetten dan hun schaduw. En daarbij ook nog eens normale zetten doen en geen cadeautjes weggeven. Wel aannemen trouwens. Meestal wint Peter dan uiteindelijk, want die is een meester op de vierkante seconde, zoals hij al veertien keer eerder bewees. Had hij dit jaar weer de cup gepakt, dan was dat dus een jubileum geweest en was een ongetwijfeld een zilveren lepeltje met het embleem van Voorschoten zijn deel geweest. Maar het liep anders.

Eerst werden er als voorronden drie vierkampen gespeeld, waarna de beste zeven in de A-groep voor de titel gingen en de resterende zes in een B-groep voor een prijsje in natura en uiteraard flink wat eer. In die A-groep won Peter van Wouter, Michael, Frank en Charles, maar speelde remise tegen Jip en verloor van Marcus. Die laatste liep op zijn beurt een zeperd op tegen Frank, maar won de rest en dat was genoeg voor de titel. Alweer zijn vijfde. Bijzonder is wel dat drie daarvan nog uit het vorige millennium stammen, waarmee het idee dat snelschaken typisch het domein is van de jongeren � nog flitsend van lichaam en geest � is onderuit gehaald. De jongeren schitterden op dit toernooi trouwens wel, maar helaas alleen door afwezigheid. Alleen Raffi was er, en die deed het voortreffelijk.

Eindstand groep A:

1. Marcus           5
2. Peter            4,5
3. Wouter en Frank  3
5. Jip en Charles   2
7. Michael          1,5

In de B-groep was de eerste plaats voor Sander. Hij moest alleen een remise toestaan aan Bert Corneth, die wel de tweede plek behaalde. Als gezegd was Raffi het enige jeugdlid dat aanwezig was en hij speelde � net als vader Spartak trouwens � voor het eerst in dit razendsnelle tempo van 3 minuten per partij en 2 seconden erbij voor elke zet. In het begin moest hij nog wennen aan de hoge snelheid maar hoe langer het toernooi duurde, hoe beter hij ging spelen. Dat belooft nog wat!

1. Sander    4,5
2. Bert      3,5
3. Ronald    3
4. Raffi     2,5
5. Ruurd     1
6. Spartak   0,5

Degenen die snelschaken echt wat te veel van het goede vinden, speelden traditiegetrouw rapidpartijen, 20 minuten per speler per partij. Ook dat gebeurde weer in twee groepen, een van vier en een van vijf. De eerste was een prooi voor Teun, die alles won en zo Wim van Oordt, Andy en Nico voorbleef:

1. Teun    3
2. Nico    2
3. Wim     1
4. Andy    0

De tweede groep bestond als gezegd uit vijf spelers, waardoor ieder vier partijen speelde en ��n ronde vrij had. Dat gaat dus een stuk rustiger dan dat jachtige snelschaken � dit voor de mensen die zich daardoor lieten weerhouden om mee te doen. (Kom volgend jaar dus gewoon ook!) De spanning in deze groep was groot en de krachten waren zeer gelijk, wat tot uiting kwam in de eindstand. De eerste plek werd namelijk gedeeld door een driemanschap: Gert, Willem en Bert Hogendoorn, allen met 3 overwinningen en een nederlaag.

1. Gert, Willem en Bert  3
4. Klaas                 1
5. Cees                  0

Het was een leuke avond, vooral toen aan het eind ervan de prijzen werden vergeven. Alle winnaars mochten eerst kiezen (wijn, chocola en andere dikmakers met veel suiker erin) en Marcus kreeg zelfs een heuse cup mee naar huis. En dat alles voor maar ��n avondje schaken. De thuisblijvers hadden ongelijk.

Sander Hilarius


B-team kansloos tegen sterk Oegstgeest A

donderdag 18 april 2019

Wedstrijdleider Ed Noordijk vertrouwde mij van te voren toe dat de thuisclub in de, dit seizoen, sterkst mogelijke opstelling aantrad om het team in de Hoofdklasse te houden. We waren dus gewaarschuwd. Op het 3e , 4e en 6e bord nam ik invallers bij hen waar, terwijl Timo en Bert onze jokers waren.
Van ieder teamlid volgt hier een korte karakteristiek van hun partij in de volgorde waarin hun partij be�indigd werd.

Bert speelde op bord 3 tegen routinier Joop Piket en kreeg na 18 zetten remise aangeboden in een gelijkwaardige stelling. Er was geen aanvalsplan voor wit; een stelling waarin je alleen wat kunt laveren � iets waar Joop Piket goed in is. Bert besloot daarom, iets voor half negen, de remise te accepteren.

Al in de opening ging Gert in de fout, hij opende vrijwillig de aanvalslijnen voor de tegenstander, die daar vlot van profiteerde met een paar offers en mat voor toe. (�-1�)

Duleen van Gunsteren opende met 1.b3. Normaal weet Frank daar wel raad mee, omdat hij dat zelf vaak gespeeld heb. Alleen speelde Duleen het anders en na Franks slechte 6e zet (...a6) kwam zwart in een onaangename stelling terecht met zwakke pionnen en een slechte loper. Ook dameruil bracht geen verlichting. Wit won een pion en speelde het soepel uit.

Sander kreeg vanuit de opening duidelijk voordeel als gevolg waarvan zijn tegenstander uiteindelijk maar een kwaliteit offerde. Dat had voldoende voor de winst moeten zijn, vooral toen Sander die kwaliteit met een listigheidje ook nog kon omzetten in een vol stuk. Wat hij helaas niet deed. In tijdnood gekomen viel hij evenwel in een oude fout door een remiseaanbod aan te nemen in een stelling die de computer nog steeds als gewonnen beoordeelt. Sander is een angsthaas en hij zal het nooit meer doen! (1-3)

Marcus� commentaar: je hoeft aan mijn partij geen woorden vuil te maken. Het was bar en boos. Verkeerd plan in de opening, pion kwijt met slechte stelling en mijn laatste tegenspartelen werd vakkundig weerlegd.

Pas op het laatste moment besloot Timo ondanks een zwakke gezondheid mee te spelen. Hij liet zich niet intimideren door zijn opponent op bord 1, Fred Slingerland, en speelde een sterke partij. In het middenspel nam hij echter een paar mindere beslissingen.

Hier moet ik natuurlijk gewoon op d7 slaan en dan sta ik gewoon goed.

En als ik hier gewoon Lb2 speel ipv Lb6 dan behoud ik m�n kleine plusje.

Helaas bleek het eindspel met een pion minder en lopers van ongelijke kleur niet meer te houden. (1-5)

Ruurd speelde met zwart tot de 30ste zet een evenwichtige partij tegen Wagemans. Op dat moment had hij zijn vrijpion op d4 nog sterker kunnen maken door e5 aan te schuiven. Door dat niet te doen bracht hij zichzelf juist in de problemen: de pion op g4 ging verloren en wit nam de aanval over met uiteindelijk capitulatie tot gevolg. Een onnodige nederlaag!

In een partij die lange tijd gelijk opging kreeg Michael met wit in het late middenspel / begin van het eindspel vrijwel winnend voordeel dat hij echter door ��n onzorgvuldige torenzet weer teniet deed. Toen zijn tegenstander nog een paar minuten had en Michael iets meer en de partij nog als enige aan de gang was gaf de klok het plotseling op. Op zijn voorstel werd toen de partij remise gegeven in een stelling die nog gelijk was maar waar hij wel moest oppassen en nauwkeurig spelen om niet in het nadeel te geraken.

Hoewel de kampioen van de Hoofdklasse niet naar de KNSB zal promoveren, mogen wij hopen dat LSG A zijn sportieve plicht na zal komen. Ongeacht de uitslag van het degradatieduel tussen Leithen en AAS zullen wij in onze laatste (thuis)wedstrijd op donderdag 16 mei tegen LSG B tenminste 4 bordpunten moeten scoren. Wat een uitdaging!

   Oegstgeest A                 2039 - Voorschoten B                1943  6� - 1�
1. F. Slingerland               2331 - Timo Bottema                 2046   1 - 0
2. G.M. de Niet                 2214 - Marcus Driessen              2092   1 - 0
3. J.J. Piket                   2110 - Bert Houweling               2059   � - �
4. D. van Gunsteren             1947 - Frank den Herder             2014   1 - 0
5. P. Koymans                   1990 - Sander Hilarius              1914   � - �
6. E. Leeuwenburgh              1987 - Gert Both                    1793   1 - 0
7. J. Boots                     1883 - Michael Kubbenga             1926   � - �
8. E.P.M. Wagemans              1853 - Ruurd de Boer                1700   1 - 0

Ruurd de Boer


Een waardig afscheid

donderdag 18 april 2019

Degradatie was al een gegeven. Ondanks dat hebben we een uitstekende prestatie geleverd. Van de overwinning van Richard en de nederlagen van Nico en Willem heb ik weinig meegekregen. Na mijn remise was mijn inschatting dat een kleine overwinning tot de mogelijkheden behoorde. Christine mocht blij zijn met remise, maar Bert - invaller - behaalde een prachtige overwinning. Na een overwinning van Chris ging Arno voor de volle winst. Helaas werd het een nul. Hoe dan ook , een waardig afscheid. Terugkeer naar de tweede klasse zou volgend seizoen niet echt een probleem moeten zijn.
   Voorschoten C                1562 - Utile Dulci A                1654   4 - 4
1. Arno Egberts                 1910 - J.J.M. Borst                 1832   0 - 1
2. Chris Gerritsen              1737 - R.C. Rodewijk                1731   1 - 0
3. Richard van Offeren          1719 - B.J. van Leur                1781   1 - 0
4. Nico Loomans                 1450 - J.J. Hoogenboom              1578   0 - 1
5. Christine van der Ven        1469 - A.M. Bakker                  1667   � - �
6. Teun Meirink                 1541 - M. van der Voorn             1567   � - �
7. Willem Oudhof                1295 - T.C.M. Spruit                1623   0 - 1
8. Bert Hogendoorn              1381 - P.P.M. Spruit                1453   1 - 0

Teun Meirink


Voorschoten 2 handhaaft zich in de 4e klasse

zaterdag 13 april 2019

Op 13 april heeft Voorschoten 2 door een gelijkspel tegen DD3 zijn plek in de 4e klasse veilig gesteld. V2 begon de wedstrijd met 4 matchpunten en 4� bordpunten voorsprong, zodat zelfs een kleine nederlaag niet fataal hoefde te zijn. Gelukkig hebben we het niet zover laten komen maar soepel ging het niet. We kwamen al vrij snel op achterstand.

Hans, op bord 4 met zwart, behandelde de opening naar eigen zeggen slecht. Zo plaatste hij zijn paarden niet optimaal en toen hij even later in een dodelijke penning terecht kwam verloor hij een stuk in een slechte stelling. (1-0)

Kort daarna speelde Ronald remise op bord 3. Hij kwam veelbelovend uit de opening maar na een grootschalige stukkenafruil ontstond een eindspel met ongelijke lopers. (1�-�)

De gelijkmaker werd gemaakt door ondergetekende spelend met zwart op bord 6. Tijdens de partij was ik niet zo tevreden over mijn spel. Mijn tegenstander stelde zich heel solide op. Ik offerde een pion om een ongebalanceerde stelling te krijgen. Dat lukte maar of het helemaal correct was? Later bleek het volgens de computer wel mee te vallen. Toen mijn tegenstander een paar mindere zetten deed won ik een stuk tegen drie pionnen. Maar die pionnen bleken lastig te verdedigen en toen mijn tegenstander ook nog de kwaliteit verloor hield hij het voor gezien (2-2).

Maar al snel kwamen we weer op achterstand. Ike (invaller voor zijn zoon) op bord 8 met zwart speelde een partij waarin beiden vol in de aanval gingen. Toen Ike echter even niet de scherpste voortzetting koos bleek de aanval van zijn tegenstander doorslaggevend (3-2).

Gelukkig zorgde Roderick op bord 1 met wit snel voor de gelijkmaker. Hij kwam al zeer goed uit de opening en overspeelde zijn tegenstander helemaal toen die een loperoffer op h6 niet durfde te accepteren. Hoewel zijn tegenstander nog lang tegenstribbelde en uiteindelijk het stuk terugwon bleek toen dat de koning, dame en andere stukken wel heel ongelukkig stonden. (3-3).

Toen waren er nog twee partijen aan de gang, van Ruurd op bord 5 en Chris op bord 7. Eerder op de middag, toen alle partijen nog in volle gang waren, hadden beiden nog afstemming met de teamleider gezocht over een eventueel remiseaanbod. Voor beiden was het motto geen risico nemen, een remise is in orde zelfs als dit een nederlaag met het kleinst mogelijke verschil tot gevolg heeft. Gelukkig kwam het niet zover. De partij van Chris kon op dat moment al niet anders dan in remise eindigen. Na een gelijke opening kreeg de tegenstander in het vroege middenspel iets makkelijker spel, maar toen een heleboel stukken werden geruild ontstond een volkomen gelijk toreneindspel waarin winstpogingen van beide zijden alleen maar tot verlies konden leiden. (3�-3�).

Bij de laatste partij van Ruurd was ik aan het eind toch nog heel even bevreesd. Ruurd was goed uit de opening gekomen wat resulteerde in een pluspion met goede stelling. Echter een moment van onachtzaamheid gaf de pion weer en de tegenstander kreeg bovendien actief spel. Maar het was nog binnen de remisemarge vooral omdat Ruurd actief bleef spelen (4-4)

   DD 3                       1695 - Voorschoten 2                1827   4 - 4
1. Lothar van der Sluijs      1772 - Roderick van Kempen          2007   0 - 1
2. Stan Cortenbach            1705 - Rens de Vent                 2002   � - �
3. Daniel Diaz Magui�a        1707 - Ronald van Vleuten           1706   � - �
4. Tom Vokurka                1728 - Hans Lindeboom               1903   1 - 0
5. Frans Wentholt             1574 - Ruurd de Boer                1700   � - �
6. Erik van der Graaf         1722 - Michael Kubbenga             1926   0 - 1
7. Peter Zwolsman             1655 - Chris Gerritsen              1737   � - �
8. Ricky de Vries                  - Ike Tjin a Lien              1631   1 - 0

Michael Kubbenga


Derde overwinning op rij van Voorschoten 1

zaterdag 13 april 2019

Begon de competitie van het eerste team wat matigjes � een gevolg van een ongelukkige loting waardoor we alle sterke tegenstanders in de eerste paar wedstrijden tegen over ons troffen �, nu we tegen de tientallen spelen die meer van onze eigen categorie zijn, stromen de overwinningen binnen. Drie op een rij zelfs, dat is nog eens lekker eten. De tegenstander van deze ronde was Philidor Leiden. Niet alleen ging het hier om een echte regioderby, en die wil je natuurlijk altijd winnen, daarnaast was het ook een heus vierpuntenduel in de hoek waar de klappen vallen. Beide clubs bezaten voor aanvang immers zes matchpunten, daar waar acht absolute veiligheid voor degradatie zou betekenen, dus tel uit je winst. Dat deden de onzen dan ook nauwgezet en ze wonnen overtuigend: 6,5 � 3,5. Voorschoten 1 kan dus de laatste wedstrijd, uit tegen Venlo, lekker uitbollen en zonder enige druk een leuk potje spelen. Of vlaai gaan eten of winkelen in Duitsland. Niets zal kunnen verhinderen dat we volgend jaar weer in de eerste klasse zullen uitkomen. Voorschoten ol�.

Zoals gewoonlijk kwam er pas na zo�n drie uur spelen enige tekening in de strijd. Omdat ik van mijn eigen stellingen meestal denk dat ik ze ga verliezen, heb ik dat bij de dame en heren van ons eerste ook altijd. Gaat dat wel goed? Wat een akelig scherpe stelling, verloren waarschijnlijk. O god, hij staat een stuk achter. O nee, hij moet nog terugslaan. Van die dingen. Even had ik deze middag dat gevoel ook, maar gelukkig bleek het wederom gezichtsbedrog. Althans daar houden we het maar op, want de digitale grootmeester bij mij thuis heeft nog geen tijd gevonden om de partijen te analyseren, dus hou ik me maar vast aan scorebordjournalistiek.

De eerste die een uitslag liet noteren was Rosa. Met wit kreeg ze vanuit de opening een voordeeltje en haar tegenstander moest zich steeds in bochten wringen om dat binnen de perken te houden. Helemaal lukte dat niet want Rosa bleef het beste van het spel houden. Lang leek haar tegenstander het nog wel te kunnen repareren, maar zoals zo vaak dondert het dan ineens toch in elkaar. Dat was dus 1-0.

Helaas ging het bij Peter mis. In een wederzijdse voorzichtige opening kreeg hij de iets betere stelling, althans in mijn ogen, maar verspeelde onnodig een tempo dat hij beter had kunnen gebruiken om de open b-lijn te bezetten. Dat had hem het voordeel gegeven dat nu zijn tegenstander toeviel, die er namelijk in slaagde wel die lijn te bezetten wat nooit had mogen lukken. Ineens keerden de kansen en ondanks wat noodsprongen slaagde Peter er niet in het tijd te keren en stond het weer het 1-1.

Sterker nog, we kwamen zelfs achter want ook David verloor. Die kreeg een nogal dubieuze variant voorgeschoteld waarin de witspeler gelijk met h2-h4-h5 optrok om vervolgens na het zwarte g6 en Pxh5 met Txh5 een kwaliteit te offeren. Dat oogt niet erg gezond en zal het vast ook niet zijn, maar je moet er uiteraard wel de beste zetten tegenover zetten want het wordt zo wel een zooitje daar bij die zwarte koning. Helaas slaagde David er niet in die zetten te vinden en toen kreeg de Philidorman wel degelijk compensatie. Veel te veel zelfs, want de witte stukken kwamen plots Davids stelling binnenzeilen en toen de vrouwen en kinderen al in de boten zaten en ook de ratten het schip hadden verlaten, was het tijd voor David om op te geven. Wat trouwens best een onsmakelijk bedoening is, zo midden op het bord.

Gelukkig hebben we dan altijd Jip nog. Die had een stelling die in mijn ogen ongeveer gelijk was. Nu verbaasde Jip de laatste twee competitieronden door tweemaal met zwart in die situatie ijzer met handen te breken en alsnog te winnen, dus hoe gelijker het bij hem staat, hoe zekerder ik weet dat hij gaat winnen. Fijn is dat voor een teamleider. Ah, zie je wel, daar geeft zijn tegenstander al op, weer gelukt, gauw even feliciteren. Dat was dus het moment dat ik de uitslag op het notatievel zag staan en die was toch iets anders dan ik dacht: 0-1. Krijg nou wat, hij heeft verloren. Vorkje. Fraai is dat, zo worden alle zekerheden onder je weggeslagen. En wel mooi 1-3 inmiddels.

Tijd om in paniek te raken? Dat viel ook wel weer mee. Alle resterende Voorschotense spelers stonden in diverse varianten van goed tot heel erg goed, dus het zou toch wel raar moeten lopen als daar niet minstens een paar overwinningen tussen zouden zitten. Bij Vincent bijvoorbeeld. Die was op de damevleugel met zijn witte pionnen naar voren getrokken en had daar die van zwart volledig klem gezet. Het mooie daarvan was dat zwart daardoor helemaal geen bewegingsruimte meer had. Nu moest alleen nog het kleine laatste duwtje komen. Dat kwam in de vorm van een witte toren op b6 die zwart voor een onaangename keuze plaatste: of slaan met zijn loper waarna alle witte stukken binnenkomen of niet slaan, waarna ook alle witte stukken binnenkomen. Hij koos voor optie 1 � en toen kwamen dus alle witte stukken binnen. Het duurde nog een tijd maar in hogere zin was de klus geklaard. Een leerzame en sterke partij!

Niet veel later bracht Kedem de stand weer op gelijke hoogte. Hij speelde tegen invaller Michiel Vergeer en die heeft zo�n 370 ratingpunten minder, wat niet wil zeggen dat je zo maar eventjes wint. Zo mooi is het leven niet. Dat toonde ook deze partij weer aan. Lang werd voor mijn gevoel de remisedrempel niet overschreden al was het in de loop van de strijd wel duidelijk dat het in elk geval Kedem was die op winstjacht was. Uiteindelijk joeg hij met dame en paard de vijandelijke koning op, die ten slotte moedig voorwaarts ten onder ging. Of het nou echt gewonnen was zal analyse moeten uitwijzen maar voor de puntentelling maakte dat niet uit: 3-3.

Kijk, en toen was het zelfs mij duidelijk dat normaal gesproken Voorschoten deze wedstrijd zou gaan winnen. Alle vier de partijen die nog aan de gang waren zagen er voor Voorschotense ogen zonnig uit, en hoewel je het nooit zeker weet: dat kon nauwelijks mis. Elwin tikte als eerste aan. Elwin? Die was toch vorig jaar naar het buitenland vertrokken en opgehouden met schaken omdat het maar een stom spel is waar veel te veel tijd in gaat zitten als je het goed wilt doen en er zijn wel zinvollere dagbestedingen te bedenken dan een beetje met houtjes te lopen schuiven? Precies, die Elwin. Inmiddels teruggekeerd in Amsterdam, met een eerzame baan, is het toch weer gaan kriebelen en nam hij, als was hij niet weggeweest, zijn vertrouwde plek achter de Voorschotense stukken weer in. Zijn eerste serieuze partij dus ook sinds een jaar, en wat voor een. Zijn tegenstander opende zeer afwachtend en liet zijn zwarte stukken lange tijd niet verder gaan dan de zesde rij, waarop Elwin dankbaar alle denkbare ruimte innam. Toen de stelling uiteindelijk openging, was hij het dan ook die voor de winst ging en toen zijn tegenstander geen andere optie meer zag dan met zijn koning naar voren te trekken � ik val aan, volg mij � liep hij zo een mijnenveld in. Met als haast onvermijdelijk gevolg dat hij de bommen niet meer kon ontwijken en werd opgeblazen. Punt voor Elwin. Best een leuk spel, eigenlijk!

Marcus kwam niet goed uit de opening. Maar daar kijken we niet van meer op, want daarna begint het bij hem meestal pas. Lange tijd moest hij secuur verdedigen maar na een misser van zijn tegenstander klaarde de lucht en toen ik een tijdje later nog eens kwam kijken stond Marcus ineens twee pionnen voor. Hoe dat is gegaan weet ik niet, maar daar stap ik gemakkelijk overheen. Zo ben ik ook wel weer, want dat ging hij vast wel winnen. En dat was dan ook zo, waarmee de stand op 5-3 bracht. Hosanna, het eerste matchpunt was binnen!

Restten alleen nog Midas en Igor, allebei op jacht naar de winst. Bij Midas was dat nou niet bepaald rechtlijnig gebeurd. Hij zat aan de snelheid van zijn zetten te meten lang in hem bekende theorie en alles leek voorspoedig te verlopen. Tot hij naar eigen zeggen de �blunder van het jaar� maakte. Uit eigen ervaring puttend kan ik er daar zo zes tegenover stellen waarvan je veel meer moet huilen, dus enige relativering moeten we hier wel in acht nemen. Wat wel zo was, was dat zijn fraaie stelling in ��n klap was verdwenen en dat hij mazzel had dat het niet direct verloren was. Integendeel, de strijd was gewoon weer helemaal open en het Grote Combineren kon beginnen. Dat deden beide spelers dan ook met verve. Ook hier geldt weer dat analyse zal moeten uitwijzen wat er nu eigenlijk echt aan de hand was, maar zoals het ging liep de vijandelijke koning in een matnet en dat was ook hoe de partij eindigde. �s Avonds werd na de traditionele pizza�s de partij uitvoerig geanalyseerd en toen ze na ruim een uur nog altijd in het middenspel bezig waren werd Midas onder dwang van het bord gezet en mocht hij alleen nog even snel laten zien hoe het nu precies mat was geworden. Want dat is altijd leuk. Als het de tegenstander betreft tenminste.

Daarmee was de stand nu 6-3 en was de zege definitief. En niet alleen dat: het betekende ook het definitieve lijfsbehoud. Volgend jaar weer eerste klas. Yes! Aan Igor was nu het genoegen om de overwinning een nog mooier aanzien te geven. Zelf was hij ervan overtuigd dat zijn opening het daglicht nauwelijks had kunnen verdragen maar dat viel allemaal reuze mee. Meer optisch bedrog dan werkelijkheid. Dat leidde er wel toe dat hij pionnen begon te offeren als waren het broodkruimels, wat niet had mogen werken maar het wel deed. Zwart nam een pion te veel en stond daarna zo aangekrant dat het pijn aan de ogen dicht. De computer weet er op verschillende momenten wel raad mee maar simpel was het ook weer niet. Nou ja, op ��n momentje na dan, toen stukwinst voor het grijpen was. In de heksenketel van grote en kleine combinaties wist Igor echter het laatste zetje steeds net niet te vinden waarna de partij eindigde in een zetherhaling.

Dat bracht de eindstand op 6,5-3,5 en daar waren alle Voorschotenaren uiteraard heel content mee. Bij de start van dit seizoen was handhaving in de eerste klasse het doel en dat is met nog ��n ronde te gaan al bereikt. Wat wil je nog meer? Nou, een plaats in het linkerrijtje bijvoorbeeld, want dan laat je zien dat je er echt bijhoort en onbevreesd het nieuwe seizoen tegemoet kunt gaan. Een zege uit op Venlo kan daarvoor zorgen. Dus hop en vooruit in de vaart der volkeren. Overigens wees een ingezondenbrievenschrijver in de Volkskrant er terecht op dat het woord linkerrijtje wiskundig gezien volkomen fout is. Een rij is in een tabel altijd horizontaal en de verticale reeks noemen we een kolom. Voorschoten mikt dus niet op het linkerrijtje maar op het linkerkolommetje. Dat bekt natuurlijk een stuk minder lekker maar we moeten niet met foute informatie lopen strooien alleen omdat het zo fijn klinkt. We zijn geen politici. Ja toch, niet dan?

    Voorschoten 1                2187 - Philidor                     2104  6� - 3�
1.  Midas Ratsma                 2283 - Arres Oudshoorn              2189   1 - 0
2.  Elwin van der Auweraert      2274 - Jan-Aart van der Steen       2144   1 - 0
3.  Jip Damen                    2175 - Guido Bakker                 2201   0 - 1
4.  Rosa Ratsma                  2254 - Stef van der Zon             2176   1 - 0
5.  Peter Wilschut               2252 - Bert van der Marel           2153   0 - 1
6.  Vincent Blom                 2238 - Nico Kuijf                   2172   1 - 0
7.  David Jongste                2105 - Thijs Roorda                 2122   0 - 1
8.  Igor Damen                   2085 - Leonore Braggaar             2121   � - �
9.  Marcus Driessen              2092 - Herman van Halderen          2021   1 - 0
10. Kedem Gutkind                2110 - Michiel Vergeer              1740   1 - 0

Sander Hilarius


Interne: uitslagen ronde 22

donderdag 11 april 2019

Met zoveel kandidaten voor het kampioenschap als we dit jaar hebben, is het logisch dat er ook veel favorieten onderlinge duels uitvechten. En zo was het dan ook. Lijstaanvoerder Wouter Noordkamp speelde met zwart tegen Marcus Driessen. Aanvankelijk leek het erop dat laatstgenoemde het beste van het spel had, maar misschien was dat gezichtsbedrog en denkt de computer er heel anders over. Hoe het ook zij, Marcus ging uiteindelijk eeuwig schaak uit de weg en dat bleek onverstandig. Het werd geen mat en toen stond hij wel drie pionnen achter en was het punt voor Wouter.

Ook Gert Both had op het oog de betere stelling tegen Roderick van Kempen maar onderging hetzelfde lot als Marcus. Hij kon zijn voordeel niet in iets tastbaars omzetten en werd langzaam aan teruggedrukt. De hele tent stortte vervolgens in elkaar en dat was einde oefening. Zo hadden dus de toppers van de ranglijst Wouter en Roderick allebei aan hun moeilijke opdracht voldaan. Dat lukte Symon Algera evenwel niet. Die verloor van Ruurd de Boer, en dat zou je gezien het ratingverschil een verrassing kunnen noemen. Maar insiders weten beter: Symon is een vaste klant van Ruurd. Zo hebben we allemaal onze angstgegner. Omdat Henk Schouten remiseerde tegen Bert Corneth, hebben we nu, met nog vier ronden te gaan, twee uitgesproken leiders: Wouter en Roderick, met Henk op het vinkentouw. Maar ��n nederlaag�

Een knap staaltje leverde ten slotte Fien Sannen. De vorige ronde was haar eerste in de donderdagcompetitie en toen speelde ze al een keurige remise. Nu deed ze het nog beter met een overwinning op Cees Besuijen. Tien jaar en dan al z� schaken!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Schaakbenjamins in de prijzen bij de regionale Pupillendag

zaterdag 6 april 2019

Op zaterdag 6 april werd in Leiden de regionale Pupillendag georganiseerd. Aan dit evenement deden ruim twintig kinderen in leeftijd tot en met 9 jaar mee, waaronder vier jeugdleden van schaakvereniging Voorschoten. Voor Johan Twigt was het vooral een leerzame middag. Sascha Bovenkerk maakte een daverend debuut op de Pupillendag door 5 van zijn 7 partijen te winnen in de G-categorie (t/m 8 jaar) en zich hiermee te kwalificeren voor Nationale Pupillendag van 29 juni in Meppel. Ruben van Borren en Wiebe Zoet hebben vorig jaar al deelgenomen aan de Nationale Pupillendag en maken goede kans hier opnieuw van de partij te zijn. Allebei scoorden ze 5 uit 7 en eindigden hiermee op een gedeelde derde plaats in de H-categorie (t/m 7 jaar).

Roderick van Kempen


Piet Houwelingtoernooi: uitslagen ronde 6 en stand

donderdag 4 april 2019

Ronde 6 liet in de A-groep een strijd zien die cruciaal was voor wie zich de nieuwe winnaar van de Piet Houwelingbeker mag noemen: Bert Houweling tegen Peter Wilschut. Bij een overwinning zou Bert de naar zijn vader genoemde cup niet meer kunnen ontlopen en bij remise was hij in elk geval al zeker van een gedeelde eerste plek. Maar geen van deze uitslagen werd het, want Bert verloor. De opening ging vanuit zijn standpunt bezien niet verkeerd, maar het middenspel wel, waarna je het wel aan Peter kunt overlaten om de zege ook daadwerkelijk binnen te halen. Dat brengt ze nu beiden samen aan top. Bij de bepaling van de eindstand telt echter in de eerste plaats het onderlinge resultaat zodat Peter daar alvast een duidelijk voordeel in heeft. Omdat alle directe achtervolgers niet verder kwamen dan remise (tegen elkaar), staan die nu op een vol punt achterstand en dat lijkt op het oog te veel om de beker nog net voor het oog van de koplopers weg te snaaien. Maar zeg nooit nooit, want daar hebben al een hoop mensen veel geld mee verloren.

Ook in de B-groep was er een topduel: Luuk Hoogeveen tegen Teun Meirink. En daar viel eveneens een beslissing, maar ditmaal in het voordeel van de ranglijstaanvoerder. Luuk versloeg Teun. Dat brengt de winnaar van vorig jaar solo een punt voor op de rest van het veld waarmee hij alvast een optie nam op een nieuwe eindzege. Maar is hij daar ook al zeker van? Neen! Christine van der Ven en Ike Tjin-a-Lien volgen namelijk nog net binnen schootsafstand. Christine (die een rustdag opnam) heeft eerder al verloren van Luuk en kan op grond van het onderlinge resultaat dus de beker niet meer winnen, maar Ike kan dat bij een overwinning op Luuk wel. Ook hier blijft de spanning dus tot de laatste ronde intact. We gaan het zien! En wel op donderdag 2 mei wanneer de laatste ronde is.

Zie de uitslagen en standen.

Sander Hilarius


Weer een nederlaag voor Voorschoten C

vrijdag 29 maart 2019

Het wil dit seizoen maar niet lukken. Ook onze voorlaatste competitiewedstrijd verloren we. En alweer met 5�-2�. Hebben we patent op. Het begon matig. Nico stond al vrij snel slecht. Dat gold ook voor mij. Verder viel het eigenlijk wel mee. Nergens minder. Kortom misschien de tweede overwinning?

Het liep anders. Nico verloor van Rob Uittenboogaard. Ik dacht, na veel kunst- en vliegwerk, weer gelijk te staan maar werd door Ryanne Turenhout bekwaam van het bord geschoven. Christine verloor ook. Na een nederlaag van Richard tegen Peter van der Hoeven behoorde een gelijkspel nog steeds tot de mogelijkheden. Invaller Bert Hogendoorn speelde een prima partij tegen Luuk Hoogeveen. Helaas wel een remise waar winst voor het grijpen lag. Arno won regelmatig van Agaian. Chris stond gewonnen tegen oud-Voorschotenaar Frank Korving, maar liet zich mat zetten. Ronald verschalkte uiteindelijk zijn tegenstander. Dan maar de laatste thuiswedstrijd winnen.

   LSG D                        1598 - Voorschoten C                1614  5� - 2�
1. J. Agaian                    1719 - Arno Egberts                 1910   0 - 1
2. F. Korving                   1716 - Chris Gerritsen              1737   1 - 0
3. P. van der Hoeven            1656 - Richard van Offeren          1719   1 - 0
4. O. Ada                       1639 - Ronald van Vleuten           1706   0 - 1
5. R.L. Turenhout               1422 - Teun Meirink                 1541   1 - 0
6. R. Uittenbogaard             1566 - Nico Loomans                 1450   1 - 0
7. L. Hoogeveen                 1583 - Bert Hogendoorn              1381   � - �
8. G. Waskowsky                 1488 - Christine van der Ven        1469   1 - 0

Teun Meirink


Interne: uitslagen ronde 21

donderdag 28 maart 2019

Zelden is de competitie zo spannend geweest als dit jaar. Ook deze ronde waren de resultaten weer zodanig dat er nog met geen mogelijkheid te voorspellen is wie er kampioen gaat worden. Koploper Wouter Noordkamp liet zich verrassen door een listig schijnoffer van Gert Both dat de laatste twee verbonden vrijpionnen opleverde. Helemaal rechtlijnig verliep de winstvoering vervolgens niet, maar die was uiteindelijk wel goed genoeg om het volle punt bij Gert te brengen. Verrassend? Gert klopte in de vorige ronde ook al Marcus Driessen en boekte nu zijn vierde zege op rij. De beer lijkt los. Marcus kwam niet verder dan remise tegen ondergetekende na een spannende partij die in zetherhaling eindigde. Omdat ook Symon Algera (tegen Frank den Herder) en Henk Schouten (tegen Richard van Offeren) wonnen, hebben we nu de zeldzame situatie dat er vijf rondes voor het einde nog altijd zes kandidaten zijn die strijden voor de eerste plek: ��n nederlaag en je staat zesde, ��n overwinning en je staat bovenaan. Wordt het Wouter, Roderick, Symon, Gert, Henk of Marcus? De toekomst zal het leren. Ik ben toch al heel lang lid maar kan me niet herinneren dat het ooit zo spannend was.

Deze ronde was er ook weer veel jeugd, onze hoop voor de toekomst. Tristan Maas was iets te gretig tegen Jona van der Poel en liet zich pardoes mat zetten, Finn Wiggers klopte Raffi Mkrtchyan, Stijn Sannen verloor van Nico Loomans en Tristan Veltrop kon het niet bolwerken tegen de routine van Bert Hoogendoorn. Onderschat nooit de veteranen, dat blijkt maar weer. De tienjarige Fien Sannen maakte haar debuut in de donderdagcompetitie. En hoe! Ze was als een van de laatsten nog bezig, tegen Klaas Passchier, en maakte een lastig eindspel knap remise. Een veelbelovend begin!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Voorschoten A deelt de punten met AAS

donderdag 21 maart 2019

Beste kompanen,

De uil van Minerva spreidt zijn vleugels bij het vallen van de avond en juist op dat moment betreden onze dappere krijgsmannen de denksportarena in hartje Voorschoten. Het overgrote deel van onze fiere kampvechters had het traject van domicilie naar recreatiegelegenheid afgelegd per byciclette. Aldaar bleek dat ik als vlagvoerder van onze equipe mij deels heb onttrokken van mijn verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat een willekeurig aantal mensen al iets voor het achtste uur paraat zou staan om de bouwstenen en hun territorium in gereedheid te brengen, zodat we stipt om octo horas de uurwerken in beweging konden stellen. Alvorens was er al het een en ander voorgevallen met betrekking tot de rangschikking binnen ons achttal. Infiltrant Marcus Antonius probeerde met het instellen van een raadgevend referendum zijn invloed uit te oefenen op de pikorde van het vlaggenschip in de hoogste regionale divisie. In deze boreale wereld werd de motie van wantrouwen jegens de plaatselijke voorman gegrond verklaard en moest deze gehoorzamen aan de ingeslagen koers van de adviseur. Met verscheidene motieven werd het onwetende volk om de tuin geleid waardoor niet Grigorius maar Petrus de strijd zou moeten gaan leiden. Enfin, omdat Cato de gevolgen van een voorjaarsgriepje ondervond, had ik Jord bereid gevonden om haar plaats op het vijfder slagveld in te nemen. Met nagenoeg dezelfde lieden die LSG in de vorige ronde bijna tot wanhoop dreven, begonnen we aan deze krachtmeting tegen opponent AAS.

Omdat het uiteenzetten van deze kroniek een tijdrovend proces is en het wellicht niet meer voor een ieder goed te begrijpen is, zal ik mijn ode aan de heer Baudet bij deze staken. Ik ben niet een van zijn volgelingen maar vond toch dat ik een aantal bijzondere uitspraken niet buiten dit verslag kon laten. Dan nu over naar de orde van de dag: Allereerst viel meteen op dat oppositieleider Donkers niet de verwachte titelhouder was waar wij onze sterkste man op hadden gepositioneerd. Desalniettemin ging Peter er eens goed voor zitten en beet zich vast in de partij. Als toeschouwer was er geen duidelijk voordeel voor een van beide partijen uit de stelling te halen. Zwart had misschien iets meer initiatief maar kon geen beslissend plusje halen waardoor de vrede werd getekend. Het was een voorbode voor de rest van de avond.

Op bord 3 wellicht een verrassende naam aan onze zijde. Sinds dit jaar een nieuwe speler van Voorschoten met een hoop potentie. Mede door zijn vaak goede prestaties tegen tegenstanders met een (veel) hogere rating en vanwege het gesprek dat ik vorige wedstrijd met hem heb gevoerd, mocht Stefan zijn kunsten vertonen op een bord boven het midden. Daar had hij het wel vanaf het begin direct lastig en na een paar rondjes langs de borden werd steeds meer duidelijk dat het weleens snel afgelopen kon zijn. Zijn tegenstander speelde de partij rustig uit en zorgde er hiermee voor dat de stand op 1�-� kwam in het voordeel van AAS.

Juist op dit moment kwam ikzelf op bord 8 voor een moeilijke keuze te staan. Nadat ik in het middenspel enorm goed was komen te staan en een loper tegen een pion voor stond, werd mij een lastige keuze geboden. Het rekenproces van even daarvoor kostte veel tijd waardoor er op de klok helaas nog slechts enkele tientallen seconden stonden. We gingen een eindspel in waarbij mijn tegenstander me de kans bood om remise te pakken. Gezien de stand op het bord en de tussenstand van het team kon ik daar natuurlijk geen genoegen mee nemen. Het alternatief dat ik had, was met mijn koning een route afleggen onder lichte dwang van vele schaakjes van g2 naar b3. Of ik ondertussen geen mat zou gaan, kon ik niet meer uitrekenen en ik nam de gok. Alles leek prima te verlopen maar juist toen ik op plaats van bestemming was, maakte ik een gruwelijke fout. Ik gaf zwart totaal onnodig de mogelijkheid om zijn vrijpion zoveel extra kracht te geven zodat deze naar de overkant zou kunnen lopen. Daarvoor moest nog wel mijn koning even naar het juiste veld worden geduwd, maar dat kon in 3 zetten gebeurd zijn. Mijn tegenstander daarentegen dacht met een geinig tussenzetje meteen aan alle onduidelijkheid een einde te maken, dames te ruilen om vervolgens zelf weer te promoveren. Op dit moment speelde ik op de 10 seconden increment en was met mijn hoofd heel ergens anders. Ik kreeg de winst in de schoot geworpen en in elke andere situatie pak je die met beide handen aan, alleen ik kreeg het voor elkaar om gewoon niet toe te happen. Daarna was het snel gedaan met mijn kansen en moest ik de tweede nederlaag incasseren waardoor het er op dit moment wel erg slecht uitzag.

Dat kwam onder meer door het feit dat ik achter Carstens naam ook al een denkbeeldige nul had gezet. Het was op sommige momenten in de partij eerder zoeken naar stukken die niet aangevallen stonden dan andersom. Tegenstander Eijsvogel leek te zijn beland in een paradijs en had de paarden en lopers voor het uitzoeken. Toen ik na mijn eigen partij nog maar eens poolshoogte ging nemen, stonden de zaken er plotseling heel anders voor. Niks dreigingen, alles solide verdedigd en een remiseachtige stelling. Deze werd dan ook snel overeengekomen en met een beetje geluk konden we nog minimaal 1 en misschien wel 2 matchpunten overhouden aan deze wedstrijd.

Igor had op bord 2 met wit namelijk een halfje binnengehaald. Op zijn bord kwam wel een redelijk ongebruikelijke stelling naar voren maar het was niet zo dat iemand daar echt iets mee kon. Voor ik het wist was ook hier een gelijkspel de eindstand waardoor de druk op de laatste 3 spelers werd opgevoerd. Er werden namelijk resultaten verwacht, ook kijkend naar de stand in de poule met het oog op volgend jaar. We hebben namelijk zeker nog wel wat matchpunten nodig om ervoor te zorgen dat we niet degraderen.

De eerste Voorschotenaar die een vol punt over de streep trok, was nota bene onze invaller. Jord maakt de laatste tijd een snel stijgende lijn door met onder andere plaatsing voor het NK als verdienste. Zijn tegenstander kwam er dan ook alleen in het begin een beetje aan te pas. De druk werd steeds meer opgevoerd en op het punt dat het helemaal mis dreigde te gaan, ging de man door zijn tijd. Er was geen houden meer aan en alle dreigingen werden hem te veel. Als de overige twee partijen uit zouden draaien op winst, konden we ook zomaar nog de volle buit pakken.

Bij Roderick leek me dat ook geen probleem. In een eindspel met een toren tegen een paard voor, leek het me een kwestie van tijd voor de eerste zwarte pionnen het veld moesten ruimen. Ondertussen was Ivo op bord 7 aan het vechten voor een resultaat. Een gelijkspel was voor ons een prima uitkomst zodat we in ieder geval 1 matchpunt bij ons totaal konden voegen en we de streep weer iets verder onder ons lieten. Verliezen van een directe concurrent zou het wel een stuk lastiger maken om ons te handhaven. In mijn eerste jaar als teamleider moet ik nog een aantal dingen leren, zoals wanneer je nou wel en niet iets mag zeggen tegen een teamgenoot. Ik wilde Ivo graag duidelijk maken dat Roderick het punt bijna binnen had en dat hij geen extreme risico�s moest gaan nemen. Toen hij zelfs een remiseaanbod in de schoot kreeg geworpen maar hij niet aan mij kwam vragen wat hij moest doen, maakte ik me toch wel een beetje zorgen. Ivo stond weliswaar iets beter maar beide spelers speelden inmiddels met ongeveer 3 minuten op de klok. Roderick pakte inderdaad verdiend een punt en de groep toeschouwers rondom bord 7 werd steeds groter. In de vluggerfase leek Ivo met een slim trucje een kwaliteit en hiermee de partij te winnen. De kwaliteit kreeg hij inderdaad, alleen 2 vrijpionnen en een koning stoppen met alleen een paard is onbegonnen werk. Het werd dus een wedren waarbij Ivo als eerste kon promoveren. 2 witte pionnen dreigen allebei de overkant te bereiken en in de korte analyse na afloop bleek dat slechts 1 zet alles net kan stoppen. Ivo speelde zijn dame alleen 1 vakje te ver waardoor wit de gelegenheid kreeg om ook een dame op het bord te toveren. Over en weer werden nog wat pionnetjes mee gesnoept en na lang proberen zag Ivo in dat het dame-eindspel met een pionnetje meer niet te winnen was.

Spanning en doodse stilte maakten plaats voor opluchting en een gezellige sfeer. Beide teams kunnen wel leven met de puntendeling, zeker nadat aan beide kanten er met het nodige geluk punten zijn gescoord. Door dit gelijke spel staan wij met 5 matchpunten en 20 bordpunten op een keurige ongedeelde vierde plaats. Over een maandje spelen we thuis tegen Leithen, een wedstrijd waarbij we ons veilig kunnen spelen en met een beetje geluk in de laatste ronde tegen Philidor nog een podiumplaats kunnen pakken. Na afloop nog het mooie nieuws dat het Nederlands elftal de EK-kwalificatie goed is begonnen door Wit-Rusland met 4-0 opzij te zetten. Misschien mogen we ons volgend jaar eindelijk weer gaan opmaken voor een spannende zomer. Laten wij het goede voorbeeld volgen en ons kwalificeren voor nog een jaar op het hoogste niveau in de leidse competitie. Voor nu houdt de uil van Minerva het voor gezien. Bij het vallen van de nacht verlaat hij ons mooie dorp om daar voorlopig even niet meer terug te keren.

   Voorschoten A                1852 - AAS A                        1875   4 - 4
1. Peter Wilschut               2252 - Joran Donkers                2117   � - �
2. Igor Damen                   2085 - Henk Noordhoek               1981   � - �
3. Stefan Vleming               1646 - Ben de Leur                  1817   0 - 1
4. Roderick van Kempen          2007 - Willem Hensbergen            1993   1 - 0
5. Jord Ypma                    1867 - Olivier Marincic             1833   1 - 0
6. Carsten van der Hoeven       1611 - Boudewijn Eijsvogel          1796   � - �
7. Ivo Warmerdam                1687 - Henk van Leeuwen             1747   � - �
8. Luuk Weidema                 1665 - Martin van Zaanen            1722   0 - 1

Luuk Weidema


Voorschoten B delft het onderspit tegen LSG A

donderdag 21 maart 2019

Op voorhand wisten we dat het zwaar zou worden tegen kampioenskandidaat LSG A. Onze twee invallers, Timo Bottema en Kedem Gutkind, wilden het graag opnemen tegen de meesters aan de topborden. Echter, LSG posteerde ��n van hun twee invallers op bord 2, dus dat liep een beetje anders.

Sander en zijn tegenstander speelde een Wolga. Doorgaans pakt zwart de geofferde pion op a6 terug met zijn loper, daarom speelde Sander direct a6-a7 waardoor dat niet meer kan en wit zich veel gemakkelijker kan ontwikkelen. Daar had Sander laatst een partijtje van gezien. Duidelijk was, gezien zijn lange denken, dat zijn tegenstander uit zijn repertoire was en hij koos uiteindelijk voor een verkeerde opstelling. Hij verloor een kwaliteit en toen hij maar ging jokeren om nog wat verwarring te zaaien, nog veel meer. Een lekker potje, aldus Sander. (1-0)

Nog niet bijgekomen van mijn ernstig vertraagde terugreis sloeg m�n jetlag toe op het moment dat mijn stelling tegen Michel Hubert volkomen in evenwicht was. Na enkele mindere zetten liet ik mij ten onrechte verleiden tot pionwinst op a7 met uiteindelijk een nul tot gevolg. Als ik in plaats daarvan Dc6 had gespeeld was mijn verdediging op orde geweest en had er wellicht meer in gezeten. (1-1)

Edwin van Haastert dacht in de opening te kunnen profiteren van een wat onhandige zetvolgorde, maar dat lukt uiteindelijk niet echt. In een spannend middenspel kreeg hij tegen Timo opeens een zeer gevaarlijke aanval, maar toen hij afweek van zijn oorspronkelijke idee werd het een waar foutenfestival. Tijdens de partij hadden ze allebei vooral het gevoel dat het allemaal erg lastig was, maar met de engine erbij wordt je toch altijd weer met de harde waarheid geconfronteerd. Het levert echter ook een hoop mooie varianten op. Met een flinke dosis geluk werd het dus 1-2 voor LSG. Zie het verslag met vijf partijen op de LSG-site.

Michaels partij staat voorzien van een treffende analyse ook op de LSG-site. En wat daar staat klopt omdat Michael in de opening zijn paard naar e6 terugspeelde wilde hij later geen Pc5 spelen omdat hij dat dan eerder had moeten doen. Maar zijn tegenstoot c5 was helemaal fout en leidde tot stukverlies en verlies van de partij.

Frank had een moeilijke avond tegen Arthur Pijpers. Zij speelden een obscuur zij-variantje in het Italiaans. Vanaf het begin werd Frank in de verdediging gedrukt en in een door zijn tegenstander zeer goed aangepakt eindspel werd hij redelijk eenvoudig tot overgave gedwongen (zie LSG-site).

Gerts partij tegen Quinten Salomons was een Slavi�r, die heel langzaam verliep, ze waren allebei erg voorzichtig. Nadat er een heel centrum was geruild kon Gert met twee paarden pion f2 aanvallen en pakken. Die voorsprong hield hij tot er een T+P-eindspel ontstond. Gert deed het toen wat minder nauwkeurig (of Quinten deed het juist slim) en raakte de pluspion weer kwijt en legde zich in een gehele gelijke stand maar neer bij de remise, ook omdat de wedstrijd al beslist was (zie LSG-site). (1�-4�)

Het werd tijd voor een tegenactie: het was toen al een tijdje duidelijk dat Kedem er goed voor stond en dat Marcus het zijn tegenstander erg lastig maakte. Aan bord 2 trof Kedem met wit ook een invaller: Albert Termeulen. Kedem pakte de Pirc van Albert voortvarend aan. Misschien iets te ambitieus want zwart had na de opening een prima stelling en miste zelfs enkele kansen op groot voordeel. Een uitglijder op zet 20 zorgde ervoor dat Voorschoten wat dichterbij kon komen (zie LSG-site). (2�-4�)

Marcus was als laatste klaar. Hij had zich voorbereid aan de hand van de partij Van Osch � Kuipers uit de wedstrijd LSG A � Voorschoten A. Eelco Kuipers kon zich nog een verbetering op zet 6 herinneren waarna beide spelers het allemaal zelf moesten gaan bedenken. Beide spelers misten in een superscherpe stelling verschillende betere mogelijkheden. In gelijke stand verslikte Marcus zich in een onterecht opgespeelde pion en werd in tijdnood van het bord gecombineerd (zie LSG-site).

Er had beslist meer in gezeten dan deze afgetekende nederlaag, als Timo wat meer geluk aan zijn zijde had ondervonden, Marcus tevreden met remise was geweest, Gert zijn pluspion had kunnen vasthouden en ikzelf helder was blijven denken. Een domper was dat AAS ons A-team op 4-4 wist te houden, zodat we voluit zullen moeten gaan tegen Oegstgeest op donderdag 18 april.

   Voorschoten B                1949 - LSG A                        2120  2� - 5�
1. Timo Bottema                 2046 - Edwin van Haastert           2445   0 - 1
2. Kedem Gutkind                2110 - Albert Termeulen             2095   1 - 0
3. Frank den Herder             2014 - Arthur Pijpers               2491   0 - 1
4. Marcus Driessen              2092 - Eelco Kuipers                2315   0 - 1
5. Michael Kubbenga             1926 - Manfred Kindt                2082   0 - 1
6. Sander Hilarius              1914 - Ernst Gevers                 1979   1 - 0
7. Gert Both                    1743 - Quinten Salomons             1754   � - �
8. Ruurd de Boer                1700 - Michel Hubert                1797   0 - 1

Ruurd de Boer


Interne: uitslagen ronde 20

donderdag 21 maart 2019

Omdat zowel Voorschoten A als B een externe wedstrijd speelde, waren er ditmaal maar acht interne partijen te bewonderen. Absolute topper daarbij was natuurlijk de strijd om de koppositie tussen Henk Schouten en Wouter Noordkamp. Laatstgenoemde sloeg de aanval op zijn eerste plek af en blijft daardoor fier aan kop gaan. De naaste volgers Roderick van Kempen en Marcus Driessen, die allebei extern speelden, staan evenwel nog altijd ruim binnen schootsafstand, zodat de strijd verre van beslist is. Bovendien zijn er nog zes ronden te gaan waarin een enkele misrekening alweer voldoende kan zijn voor een groot stuivertje wisselen. We gaan het zien!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Fraaie zege van Voorschoten 1

zaterdag 16 maart 2019

Als de spelers van Voorschoten 1 met hun zetten even traag waren geweest als de teamleider met dit verslag, dan was het resultaat van de uitwedstrijd tegen Zukertort Amstelveen vast heel anders geweest dan de prachtige 6,5-3,5 overwinning die het nu werd. De tweede overwinning op rij, maar van een geheel andere orde. Was de zege in de vorige ronde tegen Rotterdam nog een �must-win� tegen het zwakste team in onze klasse, Zukertort is beduidend sterker. Dat team bezat voor aanvang maar twee matchpunten minder dan de beide koplopers in onze klasse, zodat een gelijkspel al een mooi resultaat zou zijn. Dachten we vooraf. Dat het uiteindelijk een afgetekende overwinning werd was daarom even prachtig als onverwacht. Toegegeven, de Amstelveners kwamen met drie invallers duidelijk verzwakt op, maar daar staat tegenover dat het op die borden 1,5-1,5 werd en het dus juist de vaste waarde van Zukertort was die met maar liefst 5-2 tik kreeg. Gewoon op waarde geklopt dus. Daar kun je mee thuis komen.

Na zo�n twee uur spelen is er meestal al voorzichtig in te schatten of de zaken voorspoedig gaan of niet. Een rondje langs de borden leerde dat David zich had ingelaten op nogal afwijkend openingsgedrag met een twijfelachtige stelling als gevolg, dat Peter wel heel veel tijd gebruikte na in het vroege middenspel twee zetten te hebben omgedraaid, dat Midas zo mogelijk nog langer nadacht in een volstrekt chaotische partij, maar dat de situatie op de andere borden �f gelijk �f licht beter was voor de onzen. Het zag er vooralsnog niet beroerd uit.

Dat gevoel werd bevestigd toen de tegenstander van Marcus eigenhandig zijn loper in de problemen bracht en daardoor gekunstelde zetten moest gaan doen om die niet te verliezen. Uiteindelijk leverde dat Marcus een pluspion op en niet veel later een gewonnen eindspel. Altijd fijn als je aan het begin voor komt te staan.

Kedem speelde met zwart zo�n partijtje dat niet de geschiedenis in zal gaan als de meest opzienbarende ooit. Toen de pionnenstelling geheel dreigde te worden dichtgeschoven probeerde hij manmoedig tot een soort van koningsaanval te komen maar dat leidde er alleen maar toe dat zijn zwarte dame opgesloten raakte op h3 waar zij niet gevangen kon worden maar tegelijkertijd wel de witte stukken in bedwang hield. Beide spelers hadden elkaar in de houdgreep en dan gebeurt er niet zoveel meer. Remise dus.

Igor breidde de voorsprong verder uit naar 2,5-0,5. Hij is niet echt een openingenexpert � dus daar valt nog veel ratingwinst te behalen � en hij hoorde er na afloop dan ook van op dat hij in de voorzichtige opening die op het bord kwam het zetje van Grischuk had gespeeld. Toe maar! Het leek of zijn tegenstander met zwart het overwicht kreeg maar meer dan extra ruimte bleek het niet. De stelling bleef in evenwicht. Tot de Amstelvener even snel een paardzetje deed, waarna hij het stuk na een klein combinatietje gelijk kon uitzwaaien. Einde partij.

En dan Midas. Zijn tegenstander houdt van groots en meeslepend. (Dan moet je bij Smit Tak gaan werken, riepen wij vroeger altijd.) Als er geofferd kan worden staat hij immer paraat. Zoals ook nu. Op zet 15 offerde hij een stuk voor een leuk blokje centrumpionnen en ander gedoe. Midas houdt ook wel van een robbertje, dus daar gingen de heren los. Met de computer erbij zie je dan pas echt wat er gebeurt: Midas reageert aanvankelijk prima, maar mist daarna een gunstige afwikkeling en krijgt de hele tent over zich heen. Voornaamste reden daarvan was dat hij in de eerste fase veel en veel te lang nadacht zodat hij op het moment dat de punten echt verdeeld werden maar een beetje op zijn gevoel moest schaken. En dat lukt niet in dit soort stellingen. Daarna werd hij volledig overlopen. Op de site van Zukertort staat de hele partij geanalyseerd door zijn tegenstander Sander Los; voor de ge�nteresseerden: http://zukertortamstelveen.nl/nieuws.html#n1910. De witspeler noemt zichzelf daarin �een gevaarlijke gek�. Een scheldnaam die geuzennaam wordt, je ziet het vaker.

Het woord �geus� bijvoorbeeld is afgeleid van het Franse woord voor bedelaar. Daar waren ze toen wat trots op. Nu is herhaling een krachtig stijlmiddel, maar om in ��n partijverslag 22 keer �gevaarlijke gek� te gebruiken� Het zal toch niet echt?

Henk is de laatste tijd enigszins op zoek naar zijn vorm, zowel intern als extern. In zijn partij kwam hij met wit gelijk uit de opening maar kon in het middenspel toch wel bogen op een kleine plus en overwegend spel. Alle reden om aan iets te gaan bouwen. In plaats daarvan kwam hij met een zet waardoor hij in ��n klap zijn loperpaar kwijtraakte, een pion en zijn mooie stelling. Ongetwijfeld heeft hij in zijn berekeningen iets fundamenteels gemist want wat er resteerde was alleen maar narigheid. Het land van ooit, daar viel geen eer meer aan te behalen. E�n goede winstpartij doet vaak wonderen in dit soort situaties; de volgende thuiswedstrijd tegen Philidor lijkt me daar een goede gelegenheid voor.

Al met al stond het wel ineens weer 2,5-2,5. Was dat een reden om zorgen te gaan krijgen? Nee, dat was het niet, want de vooruitzichten waren nog altijd mooi. Rosa, Vincent, Jip en Peter (in volgorde van winstwaarschijnlijkheid) stonden allemaal aan de goede kant van de middellijn en alleen bij David was vrees terecht. Het zou toch wel erg krom zijn als dit allemaal niet zou leiden tot een Voorschotense zege. Verrassenderwijs was het Peter die de onzen weer op voorsprong bracht. Hij had in de opening twee zetten omgedraaid, of liever: hij speelde de tweede zet waardoor de eerste helemaal niet meer mogelijk was, en dat kostte hem zijn stelling. Bovendien had hij heel veel tijd nodig om de schade binnen de marges te houden, waardoor hij na zo�n zet of 20 nog ��n minuut over had en zijn tegenstander over zee�n van tijd beschikte. Misschien samen met Midas maar een cursusje tijdmanagement volgen? Gelukkig behandelde Peters tegenstander zijn stelling niet erg accuraat waardoor Peter weer in de wedstrijd kon komen. Hij won zijn pion terug en toen zijn stelling alweer overwegend was kreeg hij ook nog plots na een kleine combinatie een stuk cadeau en was zijn zege daar.

Zoals al eerder gezegd had David in de opening rare fratsen uitgehaald. Terwijl de meeste van zijn stukken nog in de beginstelling stonden was hij al met paard en loper op jacht gegaan en had die uiteindelijk ingeruild voor een toren en twee pionnen. En zo had David na zet 12 nog 7 pionnen op de tweede rij staan en schuilde al zijn ander materiaal daarachter. Het is goed dat Euwe dit niet meer hoefde mee te maken. Zijn tegenstander kreeg duidelijk voordeel maar ging daar niet op zijn best mee om en zo resteerde alsnog een gelijke stelling. Helaas retourneerde David de diensten vrijwel direct door een pion cadeau te doen en toen stond hij echt verloren. Dat hebben we David wel eens beter zien doen.

Al stond het nu weer gelijk (3,5-3,5), de winst kon eigenlijk niet meer stuk. Alleen Rosa, Vincent en Jip waren nog bezig en die speelden alle drie voor de winst. Rosa was de eerste die dat ook daadwerkelijk lukte. Met de zwarte stukken trok zij al vroeg met haar pionnen de damevleugel op en na zet zo�n of 20 had ze daar dan ook zee�n van ruimte gecre�erd. Haar jonge tegenstander � nu kun je Rosa bepaaldelijk niet oud noemen, maar er is toch alweer een nog jongere generatie actief � kon niet veel meer doen dan zich daar maar teweer tegen te stellen zonder zelf tot actie te kunnen overgaan. Dat kon niet goed gaan, en dat deed het dan ook niet. Toen echt alle stukken goed stonden brak Rosa door op de damevleugel, ruilde daar het een en ander af en marcheerde vervolgens met haar koning naar de witte pionnen aan de weerloze andere kant van het bord. Leve de strategie.

Vincent was de gelukkige die de beide matchpunten definitief (5,5-3,5) binnenbracht en dat ging weer geheel en al op zijn Vincents. Direct na de opening probeerde zijn tegenstander met zwart actief te worden wat uiteindelijk een pion kostte. Waarschijnlijk was dat niet de oorspronkelijke opzet maar slecht was het ook weer niet want hij kreeg er wel degelijk compensatie voor. Maar dan zet Vincent altijd de joker in. Hij neutraliseerde zwarts tegenmogelijkheden waardoor hij vele zetten later �gewoon� een pion voor stond, al kwam hij daardoor wel in een dame-eindspel van vier tegen drie pionnen terecht. Daarin zijn de remisekansen enorm en kan het volle punt alleen verkregen worden door heel precies spel. Techniek dus. En liefst bij de een wat meer dan bij de ander. Wel fijn als je daarop kunt leunen want ook ditmaal lukte het weer. Er was een lange koningswandel voor nodig, maar toen die uiteindelijk ook zo�n beetje aan de overkant was beland, was het niet meer te houden voor zwart en was het punt voor Vincent. Knap hoor.

Restte alleen nog Jip. Bij hem vond iets hoogst curieus� plaats: op zet 13 hadden wit en zwart precies dezelfde stelling. Niet in spiegelbeeld, maar gewoon recht tegenover elkaar. Lezers met een goed geheugen herinneren zich wellicht dat dat de vorige ronde bij Jip ook al zo was, toevallig niet? Wat het nog aardiger maakt: het was ook nog eens dezelfde stelling als in die vorige ronde. Jip zat gewoon dezelfde partij te spelen. Hergebruik van zetten, hoe energieneutraal wil je het hebben? De vorige ronde vroeg ik me al af hoe iemand met zwart (dus ook nog eens een tempo achter) uit zo�n stelling kan winnen. Toen had Jip een duidelijk hogere rating, maar nu trof hij een 2300-tegenstander en toch flikte hij het weer. Hoe? Door de tegenstander uit de tent te lokken. Vele zetten later, in een nog steeds potgelijke stelling, werd het de witspeler te machtig en probeerde hij er nog iets van te maken. Het enige resultaat daarvan was dat hij zijn eigen positie behoorlijk verslechterde, wat hem een pion kostte. Even later gevolgd door nog ��n, toen hij vermoedelijk uit ergernis helemaal de weg kwijtraakte. Er zijn inderdaad verzachtende omstandigheden. Het duurde nog zo�n 40 zetten voordat de winst echt binnen was � de Amstelvener bleef strijden voor het halve punt � maar toen was mat dan ook onafwendbaar. Volgende keer deze partij nog maar een keertje spelen Jip, hij bevalt prima.

Dat bracht de stand op 6,5-3,5 en daar hadden wij vooraf niet op durven hopen. Daardoor staat Voorschoten nu drie punten boven de rode streep en is slechts in theorie degradatie nog mogelijk. Maar daarvoor moet dan wel Vianen/DVT uit winnen van het bovenaanstaande Oud Zuijlen, dat de matchpunten zelf nodig heeft voor het kampioenschap. Dat lijkt hoogst onwaarschijnlijk, maar omdat er wel meer wonderen zijn gebeurd tussen hemel en aarde � denk maar eens aan Heracles � Ajax 4-0 �, is het toch verstandiger de zaak in eigen hand te houden en de volgende ronde thuis in elk geval niet te verliezen van Philidor. Hoewel de optimist zal opmerken dat twee overwinningen Voorschoten ook nog op de vierde plaats in de eindstand kan brengen en dat is natuurlijk ook een mooi doel.

En optimistisch waren we �s avonds aan tafel in een prima Indiaas restaurant, waar we alvast het lijfsbehoud vierden. Want wat je vandaag viert kan je morgen niet meer afgenomen worden. Aan de teamgeest zal het in elk geval niet liggen. De partijen werden op mijn heel oude zakschaakspelletje, dat geen witte en zwarte stukken meer kent maar louter bruine, alleen maar mooier. En omdat ook supporter Elwin, na een jaartje buitenland, weer de weg terug heeft gevonden naar het schaakspel en de Voorschotense moederschoot, werd de avond steeds gezelliger. Misschien promoveren we volgend jaar naar de meesterklasse � maar dat kan aan de wijn gelegen hebben.

    Zukertort Amstelveen         2128 - Voorschoten 1                2172  3� - 6�
1.  Sybolt Strating              2310 - Peter Wilschut               2252   0 - 1
2.  Fitzgerald Krudde            2309 - Jip Damen                    2175   0 - 1
3.  Tjark Vos                    2267 - Igor Damen                   2085   0 - 1
4.  Sander Los                   2231 - Midas Ratsma                 2283   1 - 0
5.  Jelmer Sminia                2148 - Vincent Blom                 2238   0 - 1
6.  Daniel Kutchoukov            1840 - Rosa Ratsma                  2254   0 - 1
7.  Onno Elgersma                2113 - Henk Schouten                2122   1 - 0
8.  Michiel Harmsen              2008 - Kedem Gutkind                2110   � - �
9.  Renzo Finkenflugel           2080 - David Jongste                2105   1 - 0
10. Laurens Schilstra            1971 - Marcus Driessen              2092   0 - 1

Sander Hilarius


Voorschoten D kampioen

donderdag 14 maart 2019

Met een klinkende 5�-� overwinning heeft Voorschoten D het kampioenschap in klasse 4A in de wacht gesleept! Jelle werd door zijn vijfde winstpartij topscorer en krijgt de beker voor het beste resultaat extern.

Uitgebreid verslag volgt nog.

   Voorschoten D                     - Reynaerde C                        5� - �
1. Tristan Maas                 1380 - Cees van Velsen              1367   1 - 0
2. Yannick Wiggers              1377 - Jan  Willem van Dijk         1331   1 - 0
3. Matthijs van Borren          1404 - Rien Kapteijn                1370   � - �
4. Thomas Vermet                1351 - Map van Rijswijk             1367   1 - 0
5. Jelle Zoet                   1224 - Wim Maljers                  1293   1 - 0
6. Stijn Sannen                 1308 - Roel Steinhart               1264   1 - 0

Marcus Driessen


Voorschoten E sluit af met remise tegen kampioen

donderdag 14 maart 2019

Op 14 maart speelde team E haar laatste competitiewedstrijd thuis tegen Bodegraven B, de kampioenskandidaat. Ons bij voorbaat neerleggen bij een nederlaag wars er niet bij. Het resultaat leverde dan ook een 3 � 3 eindstand op en was zeker niet onverdiend. Met een beetje geluk had er zelfs meer ingezeten. Desalniettemin mogen we toch niet ongelukkig zijn met het gelijke spel gezien de aanzienlijk hogere ratings van al onze tegenstanders. Of Bodegraven B inderdaad kampioen was geworden bleef na afloop nog onbekend.

Op de site van de LSB zag ik de volgende dag dat het kampioenschap van Bod. B inderdaad een feit was. Ook bleek dat LSG E slechts � punt meer had bereikt dan ons team en wij slechts 1� punt minder hadden gescoord dan Bod. B. Als we dit voor aanvang van de competitie hadden geweten hadden we wat serieuzer moeten spelen tegen onze eerste tegenstander, ons eigen jeugdteam SVV F. Een cadeautje was de overwinning voor het jeugdteam. Voor ons een dure nederlaag, maar verdiend en nogmaals onze lof voor team F.

De uitslagen waren:

   Voorschoten E                     - Bodegraven B                        3 - 3
1. Bert Hogendoorn              1381 - Jo Kloprogge                 1594   1 - 0
2. Andy Lay                          - Jan Both                     1597   1 - 0
3. Frans de Klerk               1343 - Jan van Briemen              1475   � - �
4. Willem Oudhof                1295 - Siem Post                    1449   � - �
5. Ruud Aalbersberg             1282 - Hans Dijk                    1437   0 - 1
6. Cees Besuyen                 1074 - Xander Lenstra               1447   0 - 1

De teamleider:

Bert Hogendoorn


Interne: uitslagen ronde 19

donderdag 14 maart 2019

Bijltjesdag in de Werf! Van de zes hoogstgeklasseerden gingen er in ronde 19 maar liefst vier onderuit. Roderick van Kempen kon het in een direct duel om de eerste plaats tegen Wouter Noordkamp niet redden, Marcus Driessen trof verrassenderwijs hetzelfde lot tegen Gert Both, Symon Algera verloor van ondergetekende en Frank den Herder onderging hetzelfde lot tegen Henk Schouten. Daarmee wordt de spanning aan de top tot het kookpunt opgevoerd. Wouter en Roderick staan met exact hetzelfde aantal punten samen bovenaan, maar Henk en Marcus volgen op een heel klein steenworpje afstand, zodat de onderlinge volgorde er na de volgende ronde er zo maar weer heel anders uit zou kunnen zien. Of niet natuurlijk. We zullen het de volgende ronde zien, hoewel dan zowel Voorschoten A als B een thuiswedstrijd hebben en in elk geval Roderick en Marcus daarom niet intern in actie zullen komen.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Piet Houwelingbeker: ronde vijf

donderdag 7 maart 2019

Enige duidelijkheid kon deze ronde in elk geval al geven: zouden de koplopers van groep A (Bert Houweling) en B (Christine van der Ven) aan het einde van de avond nog steeds op die trotse positie staan? En zouden ze er dan ook in geslaagd zijn hun 100%-score vast te houden? Om met groep A te beginnen: het antwoord daarop is een volmondig dubbel ja. Bert speelde met zwart tegen Willem van Briemen en pakte vanuit de opening wat initiatief zonder dat er grenzen werden overschreden. Pas in het eindspel liet Willem wat steken vallen en dat gaf Bert de kans de partij alsnog naar zich toe te trekken. En zo staat de nummer 9 qua rating met 5 uit 5 stijf bovenaan. Verstand komt met de jaren blijkt maar weer. Een hoopgevende gedachte. Directe achtervolger Peter Wilschut nam een bye en staat nu op 4 punten en Jip Damen versloeg Frank den Herder en volgt op 3,5. Dat zijn er evenveel als Wouter Noordkamp, maar die heeft voor de volgende ronde al een bye opgenomen en kan dus geen potten meer breken. Peter en Jip zijn daarom normaal gesproken de enigen die Bert nog kunnen bedreigen.

In de B-groep zien we echter een heel andere ontwikkeling. Christine kon het met wit niet bolwerken tegen Luuk Hoogeveen, de winnaar van vorig jaar. Luuk stond al snel wat beter, kreeg initiatief en zette dat langzaam om in een vol punt. Een gedegen overwinning. Daarmee passeerde hij Christine op de ranglijst die nu met een halfje achterstand volgt. Dat is een plek die zij wel moet delen met Teun Meirink, die Machiel Kuiper eronder hield. Maar dat ging niet bepaald overtuigend: Machiel was bezig te winnen toen hij zich eigenhandig om zeep hielp door zijn dame cadeau te doen. En dat is wel royaal, maar niet winstgevend. Weer een half punt daarachter vinden we Ike Tjin-a-Lien (bye) en Roald Vos, die toch wel enigszins verrassend van Tristan Maas won. Waar er in groep A zich al een duidelijke afscheiding heeft gevormd is dat in B duidelijk nog niet het geval. Wie gaat daar winnen? We zullen meer weten op 4 april, want dan is ronde 6.

Zie de uitslagen en standen.

Sander Hilarius


AAS A - Voorschoten B  3� - 4�

vrijdag 1 maart 2019

Bert Houweling - Jeffrey van Vliet  Ã¯Â¿Â½-�
Als invaller op bord 1 heeft Bert zich goed voorbereid op de sterke Jeffrey van Vliet (2336) en de verwachte opening kwam op het bord, te weten de Kan-variant van het Siciliaans.
Toen hij afweek besloot wit na lang nadenken 2 pionnen te offeren voor een sterk initiatief, dat een stuk opleverde. Daarna volgde een wederzijds scherp middenspel, waarin zwart zijn pluspionnen opgaf om wat druk te kunnen zetten. Op het moment dat Bert de winst had kunnen grijpen met Pf6+ gevolgd door Db8+ en d8D koos hij voor Db8 met matdreiging, maar hij had overzien dat zwart ook nog een dreiging had met Pf3+.
Dat leverde een eindspel op van zwarte Dame tegen T+L, maar zwart had alleen nog K-vleugelpionnen en wit kon de vierde rij blokken.
Zwarts laatste poging kon ik weerleggen door mijn loper te offeren, waarna ik een bekende vesting had: pion op f2 en de toren gaat tussen e3 en g3 heen en weer. Bovenstaand verslag is van de hand van Bert. Zijn laatste opmerking luidt: �Jammer van de gemiste winst, maar blij dat ik aan de teamwinst kon bijdragen�.
Toen ik de partij naspeelde met de computer, bleek dat wit in de tweede helft van de partij steeds tussen +4,0 en +5,0 heeft gestaan. Dat biedt mogelijkheden zou je zeggen. Het probleem was dat Tf1 niet aan het spel heeft deelgenomen en dan is een stuk meer van betrekkelijke waarde. Zou wit zijn vrije d-pion hebben kunnen ruilen voor de vrije c-pion van zwart dan had Tf1 kunnen meespelen, waarna wit op zijn dooie gemak de vrije a-pion kan opschuiven. Zo is het dus niet gegaan.

Simon Groot - Marcus Driesen  0-1
Marcus speelde met zwart (altijd dit seizoen) in een Siciliaan het drierijensysteem wat er passief uitziet, maar waarmee Marcus zoveel ervaring heeft opgedaan dat hij hiermee goed scoort. De zwarte koning blijft voorlopig op zijn plaats goed beschermd door de pionnen d6 en e6. Op enig moment speelde Marcus achter elkaar ..., h5; ..., h4 en ..., h3 (met de toren op h8). Kennelijk kan dat allemaal. Wit verloor wat tijd met Kh1 en even later Kg1. De lopers van wit waren niet handig opgesteld, vooral Lc4 hoorde op f3 thuis. De witte loper van Marcus op b6 werd daardoor een geweldenaar op de lange diagonaal. Zwart rocheerde lang en kreeg aanval vooral omdat wit het nodig vond met zijn dame pion 3 te veroveren wat wederom tijd kostte. In tijdnood kon wit niet de juiste verdediging vinden.

Frank den Herder - Joran Donkers  0-1
Frank had een ongelukkige avond. Na een ongebruikelijke variant van het Catalaans ruilde hij teveel stukken af en kwam in een slecht eindspel terecht. Zwart had de open c-lijn voor zijn torens en een meerderheid op de damevleugel. Toen de zwarte koning zich ermee ging bemoeien, was het beslist. Een kansloze nederlaag, helaas . . .
Als wit de heerschappij over de c-lijn uitvecht met Tfc1 komt ..., Tc4. Deze zwarte toren staat als een vorst op c4 en kan niet geslagen worden, omdat anders een 3-1 pionnenmeerderheid ontstaat. Frank koos voor Tfb1 met de andere toren op a1. Geen fraai gezicht. Dit werkte ook niet. Een zwarte toren kwam toch op c4 terecht en verlamde het witte spel. De hele afwikkeling is dus verkeerd geweest.

Henk Noordhoek - Gerben van der Hoeven  0-1
Ik weet niet hoe de opening is verlopen in Gerbens partij. Wel weet ik dat zwart in een goede stelling een kwaliteit offerde waarvoor hij enorme positionele compensatie kreeg, onder andere door een zeer sterk paard op e4 (een octopus) dat sterker was dan een toren. Henk liet zich verleiden door met zijn koning naar voren te vluchten, waarna hij midden op het bord op fraaie wijze werd matgezet.

Hans Lindeboom - Peter Poncin  Ã¯Â¿Â½-�
Ik speelde met wit de ruilvariant van de Caro-Kann. Peter kon in de opening een iets betere stelling krijgen na ingewikkelde verwikkelingen. Hij ging daar niet op in. Op de twaalfde zet na wederzijdse korte rochade bood Peter remise aan in een gelijke maar interessante stelling met een dynamisch evenwicht. Hij was �moe�. Aangezien Peter 100 ELO meer heeft dan ik, heb ik het voorstel aangenomen. In dit soort stellingen heb ik de neiging uit te glijden over elke bananenschil.

Olivier Marincic - Sander Hilarius  Ã¯Â¿Â½-�
Sander kwam goed uit de opening door het Londen systeem van wit trefzeker te bestrijden. De witte lange rochade zag er actief uit maar stelde weinig voor, omdat Pg1 en Th1 nog niet ontwikkeld waren. Na pionwinst op c6 was het witte paard ingesloten, zodat het beest zich moest offeren voor twee pionnen. Dat was niet genoeg omdat wit nog steeds onderontwikkeld was. Na een paar te rustige zetten kon wit zich bevrijden. Sander accepteerde met enige tegenzin het remisevoorstel van zijn tegenstander in een gelijke stelling (extra stuk voor zwart tegen drie pionnen). Volgens Sander waren er nog kansen voor hem, hoewel ik liever wit zou hebben gehad. Duidelijk een andere beoordeling van de slotstelling.

Gert Both - Willem Hensbergen  1-0
Het was een Ben Oni, waarin zwart de opening won en maar meteen wilde doorpakken met een bekend paardoffer op g4 dat tot mat in een paar zetten zou kunnen leiden. Gert speelde een paar effectieve tussenzetjes die de zwarte dreiging even ophief. Zwart moest er altijd rekening mee houden dat wit het paard op g4 zou kunnen slaan op een geschikt moment. Dat gebeurde ook. Een stuk tegen 2 pionnen, maar zijn stukken werkten veel beter samen dan die van zijn tegenstander. Na een ruil van enkele stukken, kreeg Gert een dikke vrijpion op de d-lijn.
Hij miste enkele mogelijkheden om de partij snel te beslissen (Dh1+ met mat in drie!) maar de pion promoveerde en toen was het ook gebeurd. Gert kan tevreden terugkijken op deze partij tegen een sterke tegenstander.

Martin van Zaanen - Bert Corneth  1-0
Na de opening die met zetverwisselingen nog het meest leek op een Veresov, had wit iets meer ruimte. Beide kanten hadden kort gerokeerd en wit dreigde op de koningsvleugel met zijn torens voor de pionnen te komen om zwarts rokade-stelling te bestoken. Om dit te beletten deed Bert echter ..., f5 waardoor pion e6 een achtergebleven pion werd die uiteraard door wit werd bestookt. Toch was er niet zoveel aan de hand. Telkens als de witte dame te actief werd, bood zwart dameruil. Wit trok zijn dame terug en moest weer een nieuwe aanvalspoging bedenken. De stelling bleef steeds in evenwicht.
Na de verzwakking van de pionnenstelling was pionverlies echter niet meer te voorkomen en wit maakte het resulterende toren-eindspel beheerst af.

   AAS A                        1999 - Voorschoten B                1943  3� - 4�
1. J. van Vliet                 2373 - Bert Houweling               2059   � - �
2. S. Groot                     2002 - Marcus Driessen              2092   0 - 1
3. J.R. Donkers                 2117 - Frank den Herder             2014   1 - 0
4. H. Noordhoek                 1981 - Gerben van der Hoeven        1963   0 - 1
5. P.P.M. Poncin                1976 - Hans Lindeboom               1903   � - �
6. O. Marincic                  1833 - Sander Hilarius              1914   � - �
7. W. Hensbergen                1993 - Gert Both                    1793   0 - 1
8. M.B. van Zaanen              1722 - Bert Corneth                 1806   1 - 0

Hans Lindeboom


I�m going slightly mad

vrijdag 1 maart 2019

Maart: de maand van de lente en vernoemd naar Mars, de Romeinse god van de oorlog. Dat was precies het motief voor ons bezoek aan het denksportcentrum: strijd leveren op de borden, psychologische spelletjes spelen en dan rond een uur of twaalf de laatste stoot uitdelen. Vervolgens naar buiten lopend en tegen elkaar zeggend �we are the champions�.

Met dit vooruitzicht verzamelden onze dappere strijders zich rond 5 voor 8 in de speelzaal. Eenmaal daar bleek al gauw dat er iets niet helemaal in de haak was. Hadden we last van the invisible man of waren we echt maar met zeven? Het is niks voor Cato om te laat te komen maar ze zal over 5 minuten vast wel binnenkomen en die tijdsachterstand snel weer goedmaken. Zoals iedereen weet: the show must go on en de klokken werden dan ook gestart. Toen we inmiddels al een kwartier bezig waren en de stoel links van mij nog steeds akelig leeg bleek te zijn, bekroop mij het gevoel dat er toch echt iets misgegaan moest zijn. Als teamleider mocht ik snel even een telefoontje plegen om te vragen of Cato er al bijna was, met in mijn achterhoofd houdende dat Voorschoten B tegelijkertijd speelt en het last-minute regelen van een invaller onmogelijk zou zijn, maar niets was minder waar. Cato bleek onze wedstrijd helemaal vergeten te zijn en bevond zich op dit moment in een bioscoop om de nieuwe film Bohemian Rhapsody over de Engelse rockband Queen te bekijken. Ik dacht dat ik tegen haar tegenstander kon gaan zeggen dat hij een reglementair punt zou krijgen. Wat precies de verzuimtijd is in de Leidse externe competitie weet ik niet, maar dat Cato nooit meer op tijd zou komen leek me meer dan logisch.

Dan over naar de rest van partijen. De opstelling van LSG was voor ons al een verrassing. De verwachting was toch wel dat Jip of Igor zich op kon maken voor een zware strijd tegen Mark van der Werf. Toen bleek dat hij op bord 4 zou spelen tegen onze speler die het minst frequent achter het bord vertoeft, zorgde dat wel voor enige verbaasde blikken. Ivo, die in eerste instantie niet wist wie hij tegenover zich had, had wel zin in een strijd om 700 ratingpunten te overbruggen. Verder wisten we al dat de meesten van ons een tegenstander van 200 tot 400 punten sterker zouden krijgen. Gelukkig hadden we met z�n allen one vision om vol voor de overwinning te gaan.

Dat bleek een uitstekende insteek, want na 2 rondjes langs de borden leek het wel heaven for everyone, nou ja bijna iedereen. Ivo wist dat het een lastige avond zou worden en kwam vanaf de opening al direct in zwaar weer terecht. Een iets te passief gespeelde opening leidde tot een overgrote druk van witte stukken op de damevleugel. Aan Ivo�s body language kon je aflezen dat steeds de beste zet moeten vinden omdat anders de hele stelling ineenstort niet gemakkelijk is. Het doek viel voor hem dan ook na 1,5 uur en 25 zetten. Als lezer zou u nu kunnen concluderen dat we 2-0 achter staan, alleen iets voor negenen waren wij allen getuigen van the miracle. De film bleek om half 9 afgelopen te zijn en Cato zou direct naar het denksportcentrum worden gebracht. Toen opeens de deur openging en wij haar hoorden zeggen �Now I�m here� hadden we stiekem ook nog hoop op resultaat op bord 5.

Op bord 1 was Jip met de witte stukken op weg naar een simpele overwinning tegen Van Ketel. De druk op diens koning werd verhoogd en Jips paarden sprongen vrolijk over het bord om hier en daar een pionnetje mee te snoepen. Met de gedachte don�t stop me now maakte Jip gretig gebruik van de penningen en gatekaas die waren ontstaan aan de overkant van het bord. Na 2 uur spelen kon hij de vlag hijsen en was ons eerste punt binnen. Verder leek het op de andere borden ook meer dan goed te gaan. Niemand van ons stond slechter en op de meeste borden hadden we zelfs de overhand. Dit kon weleens heel goed gaan uitpakken vanavond.

Op bord 8 speelde Carsten een interessante partij tegen Jan Hellenberg met ruim 400 punten meer. In een eindspel met voor beide een paard en toren en gelijke pionnen begon het gevecht pas echt. Over en weer werden pionnen aangeboden in ruil voor een ander. Als er zoveel te slaan is, moet je goed oppassen voor eventuele trucjes. Ook is het heel belangrijk met welk stuk je een pionnetje mee snoept, en dat was precies wat even misging bij Carsten. Zijn gedachte �I want it all� was iets te veel van het goede en in alle gretigheid pakte hij ��n pionnetje te veel met zijn strijdros. Het beestje mocht dan ook naast het bord toekijken hoe de zwarte koning zich uiteindelijk moest overgeven. �Say it�s not true� spookte door mijn hoofd. Als team stonden we er nog steeds wel prima voor maar met een beetje pech kon dit weleens een beslissende nederlaag betekenen.

Ikzelf was op bord 6 de strijd aangegaan tegen Jan Tolenaar. Mijn opgetrokken stonewall bleek een lastig te nemen vesting en zeker nadat mijn tegenstander een simpel trucje van het uitschakelen van de verdediger had gemist, stond ik een stuk beter. Ik had met Dxb2 gewoon een gratis pion kunnen pakken, alleen ik heb altijd mijn bedenkingen bij die zet. Een aantal keer is het al grandioos misgegaan en het leek me ditmaal een beter idee om gewoon te genieten van mijn betere stelling en de witte koning maar eens verder onder druk te zetten. Ik kon alleen geen breakthru forceren en de aanval leek een beetje dood te bloeden. Het offeren van een pion kwam me uiteindelijk duur te staan, want under pressure van de klok lukte het mij niet meer de opgerukte pionnen op de damevleugel te neutraliseren. Na een tijdje gevochten te hebben tegen de 10 seconden increment hield ook ik het voor gezien. Helaas, another one bites the dust, maar toch had ik nog alle vertrouwen in een matchpunt.

Roderick was op bord 3 immers getuige van a winter�s tale nadat zijn tegenstander op zet 14 en 15 de stelling van -1 naar +1 liet gaan. Toen in het eindspel ook nog de pionnetjes in de uitverkoop waren, was het punt snel binnen en leek de einduitslag uit te komen op 4,5-3,5 in ons voordeel.

Dat kwam doordat Cato ondanks haar tijdsachterstand van bijna een uur zich vol overgave in de partij worstelde. Het was misschien niet altijd even correct maar ze moest roeien met de riemen die ze had en dat ging haar nog behoorlijk goed af. Halverwege moest ze wel twee stukken tegen een toren geven, en omdat ook de tijd steeds meer een rol begon te spelen raakte het zicht op een resultaat steeds verder weg. Toen haar tegenstander echter een handje hielp en uiteindelijk belandde in een eindspel met toren+1 pion voor Cato tegen een toren+loper voor hem dacht Cato �you don�t fool me� en werd de vrede getekend.

Dan over naar Stefan die het op bord 7 met wit opnam tegen Daan Binnendijk. De stelling leek lange tijd in evenwicht met iets meer initiatief voor wit, maar toen zwart daar ook nog een kwaliteit bij cadeau deed was het feest compleet. De killer queen was al van het bord en het grootste gevaar leek dan ook geweken. Stefan zag zich met weinig tijd echter toch genoodzaakt om de kwal weer terug te geven en gaf hiermee in een klap al zijn voordeel weg. Wat overbleef was een remise-slotstelling waardoor Igor ons het beslissende punt kon brengen.

Dat moest gebeuren op bord 2 tegen Robert Straver. Met aanvallend spel en hier en daar een beetje hulp van de tegenstander komt Igor verschrikkelijk goed te staan. Als de dame van je tegenstander zich alleen op h1 kan verbergen en daar de komende tijd ook zal moeten blijven, weet je dat je het goed voor elkaar hebt.

In deze stelling is wit aan zet en geeft de engine al -4.5. Alleen na 32. Dg2 slaat hij op hol en tikt bijna -11 aan. Het idee is dat na 32. �Pd5 wit niet op c8 kan slaan omdat volgt: 33. Txc8-Dxa1 en zwart op e3 dreigt te slaan en de loper op f1 het ook niet al te lang zal volhouden. Ook 33. Te1 werkt niet, want slaan op e3 is nog steeds dodelijk. Igor speelde echter 32. �f5 wat wit de ruimte geeft om met 33. Kh1 het ergste gevaar te weren. Maar nadat wit 33. Kh2 speelde is Pd5 nog steeds een fantastische zet. Zelfs na 33. �Df6 34. Te1 is Pd5 nog direct winnend. Het is a kind of magic dat ook deze kans werd gemist en Igor zag zijn initiatief langzaamaan wegebben. Na een dubbele torenruil bleef een remise-eindspel over dat uitmondde in een bicycle race tegen de klok. De eerste keer dat Igor zijn dame weggaf werd nog over het hoofd gezien, maar helaas was het de zet daarna wel afgelopen. Pain is so close to pleasure lijkt me een mooie samenvatting van deze partij.

De uiteindelijke uitslag komt hierdoor uit op 5-3 voor onze Leidse opponenten, maar met iets meer geluk had het ook zomaar onze kant op kunnen vallen. We wisten van tevoren dat het een lastig karwei zou worden om met een resultaat huiswaarts te keren, maar om dan zo dichtbij te komen en vervolgens alsnog met lege handen te staan is toch wel een klein scandal. Dit laat wel zien dat we als team steeds sterker worden en het ook de sterkere tegenstanders flink lastig kunnen maken.

Onze volgende wedstrijd is alweer over een kleine 3 weken thuis tegen AAS. Dan zullen we hopelijk play the game zoals het hoort en de matchpunten in Voorschoten houden.

   LSG B                        2073 - Voorschoten A                1826   5 - 3
1. Raoul van Ketel              2229 - Jip Damen                    2175   0 - 1
2. Robert Straver               2098 - Igor Damen                   2085   1 - 0
3. Henk van der Scheer          1875 - Roderick van Kempen          2007   0 - 1
4. Mark van der Werf            2396 - Ivo Warmerdam                1687   1 - 0
5. Marcel Mol                   2010 - Cato de Zoeten               1738   � - �
6. Jan Tolenaar                 2040 - Luuk Weidema                 1665   1 - 0
7. Daan Binnendijk              1884 - Stefan Vleming               1646   � - �
8. Jan Hellenberg               2053 - Carsten van der Hoeven       1611   1 - 0

Luuk Weidema


Opnieuw nederlaag van Voorschoten C

donderdag 28 februari 2019

De koploper tegen de drager van de rode lantaarn. In deze klasse is alles mogelijk. Dus waarom niet gewoon winnen. Na de 5�-2� nederlaag tegen De Zwarte Pion gingen we voor de overwinning. Het liefst met dezelfde cijfers. Ondanks een snelle nederlaag van Christine stonden we niet echt slecht. Om niet te zeggen op alle borden wat beter. Helaas ging Ike de mist in tegen Ed Pot. Bij Nico en Bas van der Net vervolgens een remise. Ronald won van Jacques v.d. Wijngaard. Kortom weer terug in de race. Op de resterende borden betere stellingen. Helaas verloor Chris tegen Kees v.d.Bosch. Een overwinning was nog steeds mogelijk. Ik verknalde mijn voordeel en kwam nog goed weg met remise. Helaas verloor Richard daarna tegen Charles Gebhardt. De nederlaag was daarmee een feit. Arno kon in remise berusten. Gaan we dus degraderen? Echt niet nodig. We hebben voldoende potentieel en dat gaan we in de laatste twee wedstrijden laten zien !

   Voorschoten C                1645 - Philidor C                   1620  2� - 5�
1. Arno Egberts                 1910 - J.C. Segers                  1616   � - �
2. Chris Gerritsen              1737 - C.H. van den Bosch           1709   0 - 1
3. Ronald van Vleuten           1706 - J. van den Wijngaard         1621   1 - 0
4. Richard van Offeren          1719 - C. Gebhardt                  1631   0 - 1
5. Ike Tjin a Lien              1631 - E.G. Pot                     1611   0 - 1
6. Nico Loomans                 1450 - B.J. van der Net             1629   � - �
7. Christine van der Ven        1469 - S.E.M. Moeri                 1610   0 - 1
8. Teun Meirink                 1541 - W. de Ruyter                 1535   � - �

Teun Meirink


Interne: uitslagen ronde 18

donderdag 28 februari 2019

De strijd aan de kop blijft spannend. Waar Roderick van Kempen de vorige ronde Marcus Driessen versloeg en zo weer boven aan de ranglijst kwam, koos hij ditmaal voor een andere tactiek: die van hazenpad. Hij meldde zich af. Dat dat ook functioneel kan zijn bleek toen Marcus gedecideerd verslagen werd door Symon Algera en zo zijn achterstand op Roderick zag groeien. Maar omdat Wouter Noordkamp Frank den Herder versloeg en Henk Schouten hetzelfde deed tegen ondergetekende, zijn er nu vijf spelers binnen schootsafstand van Roderick gekomen, zodat alles � met nog acht ronden te gaan � openligt. We gaan het zien.

De jongste jeugd deed het in deze ronde voortreffelijk. Raffi Mkrtchyan won van Willem Oudhof en klom daarmee op naar plaats 32 op de ranglijst. Jona van der Poel, die vorige week zijn intrede deed in de seniorencompetitie met een zege op Raffi, versloeg nu overtuigend Cees Besuyen. 2 uit 2, beter kan het niet!

Komende donderdag spelen we ronde 5 van de Piet Houwelingbeker en is er dus geen interne competitie. Ronde 19 staat gepland voor 14 maart. Dan wordt het ook een drukke bedoening want er zijn twee thuisspelende teams.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne: uitslagen ronde 17

donderdag 21 februari 2019

We hebben een nieuwe koploper! Of eigenlijk, de oude koploper is weer terug. Marcus Driessen dolf het onderspit tegen Roderick van Kempen die daarmee Marcus zijn eerste plaats afsnoepte. En Roderick is weer terug op de plek waar hij een aantal rondes geleden ook stond. Het onderling verschil is echter maar klein zodat ��n misstap alweer voldoende kan zijn voor een nieuw stuivertje wisselen. Derde staat nu (weer) Wouter Noordkamp die na harde strijd en in het verre eindspel Luuk Weidema versloeg. Verrassend was verder toch wel dat Henk Schouten verloor van Symon Algera, in een (op het oog) remiseachtig toreneindspel. Maar hoe minder stukken er op het bord staan, hoe moeilijker het vaak wordt. Ook zagen we in deze ronde een nieuw jeugdlid de overstap maken naar de volwassenencompetitie: Jona van de Poel. En hij won zijn eerste partij ook nog! In het Duel van de Toekomst versloeg hij Raffi Mkrtchyan, die toch al een paar overwinningen op zijn naam heeft staan. Een goed begin is het halve werk.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Eerste zege van Voorschoten 1

zaterdag 9 februari 2019

Zes ronden hebben we erop moeten wachten maar toen was het dan ook zover: ons eerste pakte beide matchpunten. Dat was ook wel nodig ook want inmiddels was het team onder de degradatiestreep beland en dat is toch geen fijne streep om onder te staan. Nu was de wedstrijd tegen SO Rotterdam ook een �must win� want dat team had tot nu toe alle wedstrijden met duidelijke cijfers verloren en dat moest natuurlijk vooral zo blijven. Jarenlang had Rotterdam sponsors die ervoor zorgden het een absoluut topteam was � Volmac Rotterdam werd bijvoorbeeld 18 maal kampioen van Nederland, al moeten we dan wel terug naar de vorige eeuw � maar resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst zoals wij weten. Als de sponsor ophoudt verdwijnen ook de sterkste spelers en dan stort gans het raderwerk ineen. Het huidige Rotterdam leunt nu op enkele oudgedienden, waarvan overigens een aantal met fraaie palmares, maar die gezamenlijk niet het benodigde ratingniveau halen om de eerste klasse te overleven. Dat bleek ook in deze wedstrijd.

Na anderhalf uur spelen hadden wij al een 2-0 voorsprong. De eerste die de punten binnenbracht was Igor. Zijn tegenstander speelde een ruilvariant met hoofdletter R, in een poging het ratingverschil te overbruggen door alles wat op zijn pad kwam te ruilen. Vaak leidt dat ertoe dat je met elke ruil net iets aan stelling inlevert en zo was dat ook nu. Toen aan beide zijden alle dames en torens en een stuk van het bord verdwenen waren, bleek het enig nog resterende paard van de Rotterdammer achter de vijandelijke stelling verdwaald te zijn en daar niet meer weg te kunnen. Voordat Igor het ding kon ophalen, gaf zijn tegenstander op.

Ook David was snel klaar. Zijn tegenstander stelde zich wel erg voorzichtig op waardoor David met wit vrijelijk een aanvalspositie kon innemen en toen de zwartspeler ook nog voor niks zijn gefianchetteerde zwarte loper ruilde, kwamen er fikse gaten voor zijn koning waarin het prettig toeven was voor de witte stukken. David won een kwaliteit en niet veel later door een blunder zelfs nog de dame, maar toen was de aardigheid er voor de zwartspeler eigenlijk al af.

Kedem zorgde ervoor dat we zelfs met 3-0 voor kwamen. De eerste 10 zetten werden door beide spelers in hoog tempo op het bord gegooid en de stelling die daarvan het gevolg was ontlokte bij mij een diepe gedachte: huh? Dat moest wel haast theorie zijn, anders doe je die zottigheid niet. Maar Kedem bleek zijn pappenheimers te kennen en herinnerde zich een partij van Svidler met een soort van weerlegging van deze variant. Behalve dan de laatste zet ervan, die hem gewoon een pluspion zonder compensatie had opgeleverd. Nu kreeg zijn tegenstander, Frans Vreugdenhil, ook in Leidse kringen bekend omdat hij in de LSB bij Leithen speelt, wel degelijk stellingsvoordeel die opwoog tegen de pion achterstand. De partij kreeg evenwel plots een ruw einde toen Kedem zomaar een toren cadeau kreeg. Mooi meegenomen natuurlijk, 3-0, alleen zullen we nu nooit weten hoe de partij zich verder ontwikkeld zou hebben: Kedem staat een pion voor, maar heeft wel wat positionele problemen. De computer vindt het gelijk, maar wat weet die er nou helemaal van.

Desalniettemin gaf deze overwinning wel opluchting want zo goed zag het er verder nu ook weer niet uit. Henk stond verloren, Marcus matig, Rosa had een aanval over zich heen gekregen die er nogal gevaarlijk uitzag, bij Vincent was het chaos, bij Midas ook, maar dan in gunstige zin, Peter leek remise en Jip was bezig uit een dooie remisestelling toch nog wat leven te peuren. Uit al die partijen moesten nog minstens 2,5 punten komen. Hmm, niet duidelijk allemaal. Eigenlijk best wel eng zelfs.

Rosa bevond zich als gezegd zwaar in de verdediging. Haar tegenstander moest diep in zijn geheugen graven om een partij van Timman tegen Karpov op te roepen die ook zo gegaan was. Eigenlijk was dat niet eerlijk want die partij stamt uit 1976 en die kon Rosa dus helemaal niet kennen want toen was ze nog lang niet geboren. Ergens deed Rosa iets wat Karpov niet deed en toen werd het link, althans zo op het oog. Met de computer erbij is het allemaal een stuk makkelijker en die laat zien dat haar tegenstander ��n zet de gelegenheid heeft gehad om flink voordeel te krijgen, maar dat is bepaaldelijk geen appeltje-eitje en ook daarna moet je nog steeds de beste zetten blijven doen om echt te kunnen scoren. Die zet deed hij niet en even later bood hij zelfs remise aan. Dat was niet de eerste keer en gezien de stand op de andere borden was het voor Rosa maar verstandig dit halfje mee te nemen. Overigens vindt mijn digitale grootmeester de slotstelling vrijwel gelijk en maakte het remiseaanbod ook duidelijk dat de Rotterdammer daar al dik tevreden mee was. Timman � Karpov werd trouwens ook remise.

Tja, en dan Vincent. Die speelde tegen Rini Kuijf een opzienbarende partij. Nu is Rini niet zomaar de eerste de beste. Hij werd bijvoorbeeld in 1989 kampioen van Nederland en is IM. Vincent ging op een gegeven moment all-in en toen ontplofte het bord. Complicerende factor was ook dat allebei de spelers in behoorlijke tijdnood zaten. Het stukoffer dat Vincent pleegde bleek in hogere zin niet te kloppen, maar ja, dat deden de offers van Tal ook niet. Het resulteerde in elk geval in bijgaande stelling.

Kuijf heeft net 31. � Ld7-c6 gespeeld en dat is niet goed, Lxe6 was namelijk zo goed als winnend geweest. Toch is Lc6 in hoge tijdnood natuurlijk erg onaangenaam, er dreigt namelijk het winnende Df1+!, even later gevolgd door d4 waarna Lc6 op de lange diagonaal een absoluut moordwerktuig is. Wat te doen als je niet meer van minuten maar van seconden leeft? Er blijkt een weerlegging te zijn: 32. axb5!. Dat valt de loper aan waardoor � Df1+ niet meer werkt, dus is � Lxb5 haast verplicht. Maar dan komt het fraaie 33. c6! Lxc6 34. La3! En het is de witte loper die tot leven komt (.. Dxa3?, Tg8 mat). Zwart moet wel � Tb4 doen, waarna wit met 35. Dxc7 zwaar in het voordeel komt. Dat zag Vincent uiteraard niet in die korte tijdspanne en hij speelde 32. Dxc7? Of eigenlijk gezegd, dat ook niet, want toen was zijn tijd op. Tenminste� met eigen ogen zag ik dat de klok op 0.01 bleef staan, 1 seconde dus, en daar ook op bl��f staan. Dat gaf wat consternatie, want hoe kan dat nou weer? Gelukkig was de resterende stelling toch verloren voor Vincent (32. � Df1+ wint nu). Later realiseerde ik me dat de klok nooit op 1 seconde stil kan blijven staan, want dan zouden er dan 31 moeten zijn. Je krijgt er immers elke zet 30 seconden bij. Vermoedelijk bedacht het ding zich dus dat hij het verkeerd deed en dat hij op nul moest en deed hij dan toen maar alsnog. Ach ja, een fout is zo gemaakt en zo�n klok is ook maar een mens.

Dat bracht de stand op 3,5-0,5 maar inmiddels was Jips onderneming om water uit steen te slaan succesvol geweest: de dooie remisestelling was omgetoverd in een winnende. Met kleine manoeuvres boekte hij heel langzaam progressie: dame beter positioneren, toren ruilen, lopers activeren. Al die tijd bracht zijn tegenstander daar weinig nuttigs tegen in en dat zorgde ervoor dat Jip zo�n 25 zetten later � laat je nooit opjagen � een cruciale pion kon verorberen waarna de winst een feit was. Knap gedaan. Dan blijkt het overschot aan ratingpunten zich toch uit te betalen.

Inmiddels was duidelijk geworden dat de winst Voorschoten niet meer zou ontgaan. Degene die de kar ook daadwerkelijk over de streep trok was Midas. Die had met wit een pion op b2 geofferd en dat had ervoor gezorgd dat hij op zet 14 gerocheerd had �n al zijn stukken ontwikkeld waren, terwijl bij de zwartspeler alles nog/weer in de beginstelling stond, op Pf6 na. En toen kwam 11. Pxf7. Ik heb wel eens gelezen dat je een in slaap gevallen schaker altijd direct wakker kunt krijgen door hard �paard maal f7� te roepen en dat geloof ik zonder meer. Altijd eng. Uiteindelijk zag de zwartspeler zich genoodzaakt zijn dame voor drie lichte stukken te geven. Normaal gesproken een redelijke ruil, maar omdat hij nog steeds onderontwikkeld was kon Midas druk blijven zetten waaronder zijn tegenstander uiteindelijk bezweek. Een mooie partij.

Bij Marcus verliep het allemaal een stuk minder rooskleurig. De opening mislukte waardoor hij met zwart nogal aangekrant kwam te staan. Zijn stukken stonden maar een beetje de chaostheorie uit te hangen, terwijl wit een sterk loperpaar tegen de vijandelijke koning had gericht, gecombineerd met beide torens en de dame. Dat kon nooit goed gaan. Dat dat wel gebeurde lag maar ten dele aan Marcus zelf, want er waren een paar momenten in de partij waarop zijn koning met geweld had kunnen worden neergesabeld. Gelukkig kwam hij er telkens met lichte kleerscheuren doorheen om ten slotte zijn tegenstander onnodig twee lopers te zien ruilen tegen een toren, waarmee de angel uit de stelling was. En toen Marcus zelf kon toeslaan liet hij die kans niet glippen en waren de verhoudingen ineens volledig omgedraaid. Een merkwaardige partij, die bij de tegenstander vast nog wel voor wat hoofdkrabben en meewarig schudden heeft gezorgd. Maar punten zijn punten en we moeten verder.

Dat dacht vermoedelijk ook Henk. Ook hij kwam slecht uit de opening en zag zijn stelling langzaam aan overrompeld worden tot ver over het point of no return. Hij had een keer een stuk kunnen verliezen en in het eindspel waren er meerdere momenten waarop hij binnen een paar zetten had kunnen worden weggetikt. Maar even zovele keren kwamen de beslissende zetten niet op het bord en kon Henk doorstrompelen. Uiteindelijk werd het zelfs nog remise ook. Miraculeus. Dat was natuurlijk uitermate gelukkig maar tegelijkertijd is het winnen van gewonnen stellingen een essentieel onderdeel van het schaakspel en wie dat het beste kan heeft ook de meeste ratingpunten. Die getallen moeten toch ergens op slaan. En wie de meeste ratingpunten heeft maakt de grootste kans op winst. Zo klopt het uiteindelijk toch weer volgens de statistiek.

Toen was alleen nog Peter aan de gang. Die speelde tegen John van Baarle, ook een oudgediende met een succesvol verleden. In de jaren zeventig speelde hij een aantal malen mee in het Nederlands kampioenschap en werd daarin zelfs een keer vierde. Die status heeft de Voorschotense elite nog niet bereikt. In de opening van hun partij gebeurde er iets merkwaardigs: Peter miste een zet waardoor hij al snel een pion kwijt raakte en je kon het in zijn hoofd zien donderen. Maar als je de database erop bekijkt blijkt de bewuste zet driemaal door een GM te zijn gespeeld met een score van 2,5 uit 3! Alle drie geblunderd of toch hoogpolig inzicht? Ook Peter kwam er achter dat hij wel degelijk compensatie voor de pion had, ook al was het niet allemaal zo bedoeld, en in de rest van de partij probeerde hij met grote inzet het kleine voordeeltje dat hij uiteindelijk verwierf in winst om te zetten. Heel dichtbij kwam hij zelfs nog toen Van Baarle het niet op zijn zorgvuldigst voortzette, maar hij slaagde er net niet in het laatste zetje te geven. Een zwaar bevochten remise dus.

Al met al leverde dit alles Voorschoten een 7,5-2,5 overwinning op. De lezer zal inmiddels wel begrepen hebben dat dit een enigszins overtrokken weergave van de realiteit was en dat een kleinere zege meer re�el was geweest. Daar staat dan weer tegenover dat we in een aantal eerdere wedstrijden duidelijk te weinig hebben gekregen, zodat uiteindelijk alles toch weer uitgemiddeld wordt. Door deze zege is Voorschoten dus wel boven de degradatiestreep gekomen, maar veilig is het bepaaldelijk niet. Gezien het verdere programma zou nog een overwinning al genoeg kunnen zijn voor lijfsbehoud en voor de gemoedsrust van de teamleider stel ik de spelers dan ook voor dat dan op 16 maart, uit tegen Zukertort Amstelveen, maar gelijk te doen. Zijn we daar ook weer van af.

   Rotterdam 1                  1993 - Voorschoten 1                2172  2� - 7�
 1. Michiel Besseling            2124 - Midas Ratsma                 2283   0 - 1
 2. Cor de Zwart                 2022 - Jip Damen                    2175   0 - 1
 3. Rini Kuijf                   2362 - Vincent Blom                 2238   1 - 0
 4. Marc Schroeder               1990 - Henk Schouten                2122   � - �
 5. John van Baarle              2121 - Peter Wilschut               2252   � - �
 6. Henny Versteeg               1894 - Rosa Ratsma                  2254   � - �
 7. Frans Vreugdenhil            1897 - Kedem Gutkind                2110   0 - 1
 8. Marius Strijdhorst           1929 - Marcus Driessen              2092   0 - 1
 9. Arthur Rongen                1845 - David Jongste                2105   0 - 1
10. Wim van Munster              1746 - Igor Damen                   2085   0 - 1

Sander Hilarius


Aan de voorhoede lag het niet�

zaterdag 9 februari 2019

Afgelopen zaterdag trok Voorschoten naar Rotterdam: het eerste speelde uit tegen de gelijknamige vereniging en wij, het tweede, tegen Erasmus. Erasmus speelt in Huis Arcadia van de Wijk, een wooncomplex voor 55plussers. Het werd een stormachtige middag, ook letterlijk. De wind raasde over Nederland en dus ook om het complex. Bij aankomst werd ik begroet door een bewoonster die het spijtig vond dat de zee niet voor de deur was, want er waren nu hele mooie golven te zien.

Onze wedstrijd tegen de koploper in de poule verliep stormachtig en deed me denken aan een voetbalwedstrijd van bijna vijftig jaar geleden. (Ja je wordt ouder papa/opa�) In die voetbalwedstrijd, Europese finale, nam een toen nog onervaren Amsterdamse club met een geweldige voorhoede het op tegen een gevestigde Italiaanse counter ploeg. Het werd een kansloze nederlaag.

Een kansloze nederlaag was ook ons lot, maar dat lag niet aan onze voorhoede. De wedstrijd begon om 12.00 uur en om 15.00 uur stonden we al met 4-0 achter.

Jie-Ren en ondergetekende leken een wedstrijd er van te maken wie de eerste nul mocht aantekenen. Jie-Ren werd nipt winnaar. Spelend op bord 5 tegen een tegenstander met ruim 300 elopunten meer kwam hij goed uit de opening, een gelijke stand met een mooi paard op e5. Helaas ruilde hij die en vervolgens lette hij even niet op een dreigend kwaliteitsverlies. Dit in combinatie met torens die over de c-lijn binnen kwamen noopten hem tot overgave.

Dat was net voor ik opgaf. Met zwart spelend op bord 4 ging ik vrij voortvarend ten aanval op de damevleugel. Maar hier kwam al snel een bekend fenomeen naar boven: aanval op de flanken kun je alleen doen als het centrum voldoende stabiel of veilig is. En dat was bij mij duidelijk niet het geval. Dat toonde mijn tegenstander met bijna foutloos spel aan: 2-0 achter.

En snel werd het al 3-0 en 4-0. Op bord 6 speelde Cato met zwart een Wolga gambiet. Aanvankelijk ging alles volgens de bekende paden, een pionoffer voor stevige druk tegen de witte damevleugel. Maar toen ze de druk probeerde te verhogen met het verdubbelen van de torens op de b-lijn i.p.v. verse hulptroepen (bijv. een paard naar de damevleugel) aan te voeren werd ze verrast door een counter van de witte paarden die eerst kwaliteitsverlies tot gevolg had en later nog meer materiaal kostte.

En op bord 8 speelde Luuk met zwart een Hollander. Zijn tegenstander zette vanaf het begin druk op de stelling. Hoewel ik de partij niet helemaal heb kunnen volgen zag ik Luuk op een gegeven moment spelen met een stuk minder. Hij probeerde nog heel inventief met een torenoffer eeuwig schaak uit het vuur te slepen maar dat werd door zijn tegenstander zeer bekwaam verhinderd. Rond drie uur al 4-0 achter!

Ruurd vroeg mij kort daarna of een gelijkspel er nog in zat. Ik antwoordde dat dat van hem en zijn partij afhing want onze voorhoede deed het zeer goed. De stellingen op de borden 1 t/m 3 zagen er goed uit voor ons. Op bord 2 speelde Bert met zwart. Hij kwam goed vanuit de opening in een gunstig middenspel zonder dames. Echter twee keer het veld d5 bezetten, eerst met een pion en later met een paard deed al zijn stellingsvoordeel teniet en gaf zijn tegenstander de kans met een kleine combinatie te vluchten in een eindspel met ongelijke lopers, waarmee de remise onmiddellijk een feit werd. 4�-�.

Op bord 1 bleef Rens onverstoorbaar doorgaan met het uitbreiden van zijn voordeel. Dat begon in de opening met een gekunstelde opstelling van zijn tegenstander, later gevolgd door een pionwinst maar wel met lichte tegendruk. Dit werd door Rens handig geneutraliseerd en daarna pakte hij nog een pionnetje mee. De tegenstander stribbelde nog flink tegen met wat wanhoopszetten maar Rens haalde de winst keurig binnen. 4�-1�.

Aan bord drie had Roderick op dat moment ook al klaar kunnen zijn. Op zet 33 kon hij het al afmaken maar koos toen voor een afwikkeling die hij een paar zetten daarvoor al had gezien. Weliswaar een gewonnen stelling maar ook een stelling waarin zijn tegenstander nog met de moed der wanhoop door kon spelen. Het vergde nog wel een flink aantal nauwkeurige zetten maar uiteindelijk besliste Roderick de partij met een fraaie combinatie waardoor een gewonnen pionneneindspel op het bord kwam, oppositie enzovoort. 4�-2�.

Bleef Ruurd nog als laatste over. Over de stand hoefde hij zich geen zorgen te maken, over zijn stelling des te meer. Hoewel hij de hele partij onder lichte druk stond waren er diverse momenten waarop hij kon vluchten in duidelijke remisevarianten of remisestellingen. Helaas en tot zijn eigen grote ongenoegen verzuimde hij die kansen te pakken waardoor ver oprukkende pionnen in combinatie met een vooruitgeschoven paard hem te machtig bleken. Eindstand 5�-2�.

   Erasmus 1                    1937 - Voorschoten 2                1844  5� - 2�
1. Henk Ochtman                 2052 - Rens de Vent                 2002   0 - 1
2. Frank van Zutphen            2002 - Bert Houweling               2059   � - �
3. Olivier Vrolijk              1991 - Roderick van Kempen          2007   0 - 1
4. Peter Torczynski             1956 - Michael Kubbenga             1926   1 - 0
5. Eric Hoogenes                1996 - Jie-Ren Tjin a Lien          1658   1 - 0
6. Leo Verhoeven                1803 - Cato de Zoeten               1734   1 - 0
7. Leo de Jager                 1835 - Ruurd de Boer                1700   1 - 0
8. Cander Flanders              1862 - Luuk Weidema                 1665   1 - 0

Michael Kubbenga


Gelijkspel voor team E bij LSG E

Vrijdag 8 februari j.l. speelde ons team haar 4e competitiewedstrijd in Leiden tegen LSG E. Twee van onze tegenstanders waren Chiel Kuiper en Stanley Bingen, beiden bekend van de maandagmiddagschaak en de bekerwedstrijden. Op sommige borden werd er hevige strijd geleverd, hetgeen aan het einde van de late avond resulteerde in een 3-3 eindstand. Daar konden wij gezien de sterkte van onze tegenstanders tevreden mee zijn. Ik merk tenslotte nog op dat bij het openen van de LSB-site in eerste instantie slechts ��n uitslag werd aangegeven met een winstpunt voor ons en met een eindstand van 6-0 voor LSG. Dat was schrikken. Een error op de leisb.site bleek de oorzaak en is dus later hersteld.

De uitslagen waren:

   LSG E                        1385 - Voorschoten E                1250   3 - 3
1. P. Sonneveldt                1433 - Bert Hogendoorn              1381   0 - 1
2. M. Kuiper                    1455 - Andy Lay                     1125   0 - 1
3. C.J. Molsbergen              1472 - Ruud Aalbersberg             1282   1 - 0
4. F.G. Cools                   1455 - Frans de Klerk               1343   1 - 0
5. S.S.R. Bingen                1248 - Willem Oudhof                1295   0 - 1
6. P.F. Otto                    1244 - Cees Besuyen                 1074   1 - 0

De teamleider: Bert Hogendoorn


Interne: uitslagen ronde 15

Lijstaanvoerder Roderick van Kempen verkoos een uitje met de collega�s boven de reguliere schaakronde en dat kostte hem gelijk de kop(positie). Want Marcus Driessen versloeg in een vierpuntenduel Henk Schouten � en nog wel met wit, een kleur die hij maar zelden heeft � waardoor hij plots trots op nummer ��n staat. Roderick volgt nu met kleine achterstand op twee, maar Henk viel terug naar plek vier. Ruurd de Boer zorgde namelijk voor een flinke verrassing door Frank den Herder te verslaan en zich pontificaal op plaats drie te nestelen. Dat moet ook bij de bookmakers als een sensatie zijn aangekomen. Frank liet zich in een eindspel vorken en dat kostte hem een volle toren. Altijd lastig die paarden. Wie dat nu ook heel goed weet, en vermoedelijk ook niet gauw meer zal vergeten, is Wim van Oordt. Die stond zo gewonnen tegen Willem Oudhof dat hij zijn aandacht er niet meer volledig bij had en dat werd als zo vaak in dit wrede spel hard afgestraft. Ork, ork, ork, zet nooit je dame in een vork. Dat deed hij helaas wel. Weer wat geleerd.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne: uitslagen ronde 14

Terwijl een zeer jeugdig Voorschoten A overtuigend Oegstgeest versloeg, en daarmee goede zaken deed om niet in de degradatiezone te geraken, werd er ook intern weer volop gestreden. Het kopduel was daarbij die tussen Marcus Driessen en Frank den Herder. Dat werd een wilde partij waarbij eerstgenoemde net wat handiger bleek. Daarmee nestelde Marcus zich op de tweede plaats van de ranglijst, maar nog binnen schootsafstand van lijstaanvoerder Roderick van Kempen, die niet intern speelde maar meedeed met Voorschoten A. Henk Schouten en Frank den Herder staan nu op 3 en 4, al is dat toch al op een respectabele afstand. Maar we zijn net over de helft van de competitie, dus alles is nog mogelijk � en misschien gaan wat lagergeplaatsten nu uit een h��l ander vaatje tappen�

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


B-team over de knie bij Philidor A

Na de winst op Leithen wisten we dat elke volgende opponent ��n of meerdere maten te groot zou zijn, zo ook Philidor A, nl. ruim 100 ratingpunten. De vraag was hoeveel respect wij hadden voor deze 100-jarige jubilaris. Philidor kende vanwege Tata twee invallers, op bord 2 en 4, en bij ons viel Arno in voor Sander. Van ieder teamlid volgt hier een korte karakteristiek van hun partij in de volgorde waarin hun partij be�indigd werd.

Bert: Tijdens het MMS had ik gesuggereerd om me uit het team te zetten als ik alweer een nul zou scoren. Christine vergeleek mijn externe resultaten al met een lange rokade (0-0-0), dus werd het zaak om niet zozeer ondernemend als wel degelijk te spelen. Tegen de Franse verdediging van mijn qua rating superieure tegenstander koos ik een afwachtende opstelling. Hij verbruikte dubbel zoveel tijd met het zoeken naar een opening als ikzelf maar liet zich niet verleiden tot onbesuisde acties. Na 21 zetten waren bijna alle stukken geruild en mocht ik remise aanbieden hetgeen snel werd aangenomen. Ook in de analyse achteraf konden we voor beide zijden geen doorbraak-mogelijkheden vinden. Mijn tegenstander berustend: �Dat risico loop je als je Frans speelt�.

Gert leek aanvankelijk met zwart het evenwicht te kunnen bewaren, maar toen hij met zijn loper twee pionnen wilde verdedigen werd deze ingesloten. Daarna werd de overmacht hem te groot.

Hans: stelling na 21. Ld3

21 � Te7 22. Dh5 Pe5 leidt tot een gelijke stand.
Ik speelde echter 21. � Tf4 waarna het na 22. Dh5 Txf5 23. Lxf5 Df4 24. Lxhf+ Kf8 25. Ld3 Pe5? (beter De5) 26. Tf1 Dg4 27. Txf7+ Kg8 28. Txg7+ Kxg7 29. Dxg4 uit is.

Michael: In een Konings-Indische partij offerde ik in de opening een pion om positionele druk te verkrijgen. Dat pakte niet uit zoals ik gedacht/gehoopt had. Gedurende de hele partij stond ik daarom iets minder maar in het late middenspel speelde ik een aantal slechte zetten waardoor mijn tegenstander gevaarlijke vrijpionnen kreeg op de damevleugel die ik niet wist te stoppen met een nul als resultaat.

Marcus:

In deze stelling kon ik een pion winnen door Lxd4. Na cxd4 Pc7 Da5 Pxd5 Dxa7 Ta8 Dxb7 Tfb8 Dc6 Txa2. En na Txd4 e5!!

dxe6 e.p. kan niet omdat ik dan de dame op b5 sla! De 5e rij is na en passent slaan opeens leeg.

Na mijn vorige zet (Tb8) was ik nog van plan om het paard op d4 te slaan, maar ik speelde Dc8. Thijs Roorda offerde vervolgens correct een kwaliteit met Txe7, maar ik verdedigde goed en kreeg nog een kans.

Hier kon ik Tc5 spelen. Wit moet dames ruilen of de d-pion gaat verloren. Daarna is het ergste gevaar geweken. Ik speelde echter Pg7? (geen goed veld voor een paard) en werd enkele zetten later mat gezet.

Arno: Met wit kwam ik slecht uit de opening. Zwart verwachtte met een loperoffer de winst te kunnen pakken, maar had een tussenzet van wit over het hoofd gezien. Uiteindelijk had wit in het eindspel een loper meer tegen twee pionnen. Waarschijnlijk stond ik gewonnen, maar ik had zo slecht gespeeld dat ik remise aanbood op een moment dat het al duidelijk was dat ons team had verloren.

Ruurd: stelling na 21. Td2

leidde 21 � b4 tot een vervlakking met remise op den duur.

Na 21. � Lb7 22. Tc2 b4 23. Pb1 dxe4 24. fxe4 Txc2 25. Dxc2 f5 26. e5 Lxg2 27. Kxg2 Tc8 28. De2 Pe4 zou ik duidelijke winstkansen gehad hebben.

Frank: Tegen Stef van der Zon stond ik met wit lange tijd iets beter, maar na zo'n 30 zetten kwam zwart sterk opzetten en moest ik alle zeilen bijzetten om alles te verdedigen. Maar ineens won ik een stuk door een kleine combinatie en na 47 zetten had ik ineens een gewonnen eindspel met ieder een toren en ik een loper meer. We zaten al bijna in ons increment van 10 seconden en daarmee had ik nog weinig ervaring. Ik liet zijn verbonden vrijpionnen te ver komen, moest mijn loper offeren en kwam in een toreneindspel dat Stef uiteindelijk wist te winnen. Jammer, maar verder een leuke partij.

Uit het hierboven staande leest men dat de nederlaag beslist geflatteerd is. Toen Sander informeerde naar de uitslag reageerde hij terecht: dan moeten we maar van LSG A en B winnen. Waarvan acte!

   Philidor A                   2007 - Voorschoten B                1900  6� - 1�
1. Stef van der Zon             2174 - Frank den Herder             2039   1 - 0
2. Thijs Roorda                 2105 - Marcus Driessen              2071   1 - 0
3. Jan-Aart van der Steen       2091 - Michael Kubbenga             1935   1 - 0
4. Wadim Sharshov               2005 - Hans Lindeboom               1900   1 - 0
5. Frank Zeven                  1964 - Arno Egberts                 1923   � - �
6. Robin Wooter                 1958 - Gert Both                    1840   1 - 0
7. Willem van Briemen           1967 - Bert Corneth                 1784   � - �
8. Bernard Schelhaas            1791 - Ruurd de Boer                1710   � - �

Ruurd de Boer


Wisselbekers voor de maandagmiddag

Eigenlijk was het ongelooflijk dat er voor het MMS nog geen fatsoenlijke stimulans bestond om kampioen te worden. Nu er 44 mensen meedoen aan het maandagmiddagschaak was het hoog tijd de competitie "volwaardig" te maken door het invoeren van een wisselbeker. Gert Both mocht deze als eerste onder veel jaloerze blikken in ontvangst nemen. Tegelijk kwam er ook een beker voor de Rapidcompetitie. Deze is uitgereikt aan de winnaar van 2018, Symon Algera, die daarna moest toestaan dat veel mensen de beker alvast even wilden bevingeren. De toon is gezet en de strijd is begonnen!

Zie de uitslagen en stand.

Christine van der Ven


Voorschoten F begint voortvarend aan 2019

Op vrijdag 18 januari heeft Voorschoten F met 3,5-2,5 gewonnen van LSG E. Tjado, Otto en Ivanke wonnen hun partij. Het beslissende halve punt werd door Finn behaald. Jette verloor nadat de dames geruild waren, Tristan speelde een puike partij maar haalde twee zetten door elkaar en daarna overmeesterd door het sterke loperpaar van wit.

   Voorschoten F                      - LSG E                              3� - 2�
1. Tristan Veltrop                    - P. Sonneveldt                1489   0 - 1
2. Otto Zoet                     1365 - P. de Wit                           1 - 0
3. Jette Sannen                  1235 - C.J. Molsbergen              1455   0 - 1
4. Finn Wiggers                  1080 - F.G. Cools                   1423   � - �
5. Ivanke Wiggers                     - S.S.R. Bingen                1247   1 - 0
6. Tjado van der Veen            1234 - P.F. Otto                    1241   1 - 0

 

Roderick van Kempen


Interne: uitslagen ronde 13

Door besognes op het Tata-toernooi heeft de wedstrijdleider volledig over het hoofd gezien dat de uitslagen van ronde 12 nog niet op de site waren verschenen. Bij deze daarom alsnog, met excuses.

In die ronde vond een grote verrassing plaats: Ike Tjin a Lien won van Henk Schouten, waardoor de laatste verder van de eerste plaats af raakte en de eerste tot de top 5 doordrong. Een knappe prestatie van Ike. Bijzonder was ook de score die Raffi Mkrtchyan in die ronde boekte: 2-0! Daar moet je uiteraard iets bijzonder voor verrichten en dat deed hij dan ook. Eerst versloeg hij in ijltempo Cees Besuijen die in de opening wel erg gul met zijn spullen omging, en omdat er een oneven aantal spelers was kon hij direct opnieuw aan de slag, nu tegen Ron Steenlage. Ook die partij won Raffi, zodat hij een flinke sprong in het klassement maakte.

In ronde 13 kon Ike zijn huzarenstukje niet herhalen, koploper Roderick van Kempen bleek te sterk en bouwde daarmee zijn voorsprong op de achtervolgers uit. Al kan ��n nederlaag alweer voor een nieuwe leider zorgen want er staan nog flink wat kapers op de kust. Zo herstelde Henk Schouten zijn misstap in ronde 12 met een overwinning op Gert Both en bleef ook Frank den Herder aan de goede kant van de score tegen Symon Algera. Christine van der Ven en Michael Kubbinga hadden het voor de wedstrijd over de kracht van het loperpaar, waarna Michael liet zien dat dat ook afhangt van de stand op het bord. Hij gaf zijn loperpaar gratis op door een paard te ruilen � en won.

Tot slot, komende woensdag komt het hele Tata-spektakel naar de Pieterskerk in Leiden. Voor degenen die de wereldtoppers nog nooit echt aan het werk hebben gezien is dit natuurlijk een uitgelezen kans. Aanvang is om 14:00 uur.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Gelijkspel voor Voorschoten E tegen Leiderdorp C

In Leiderdorp speelde team 6 haar 4e externe competitiewedstrijd op 16 januari j.l. tegen Leiderdorp C. Na een langdurige en enerverende strijd gingen we na afloop terug naar Voorschoten. Tevreden lijkt mij na 4 remises, 1 overwinning en 1 nederlaag. In het bijzonder de remise van Ruud Aalbersberg sprong er uit tegen een tegenstander met een rating van 256 meer aan punten. Daar kan hij weer jarenlang mee vooruit.
Daarnaast een gedegen overwinning van Willem Oudhof en een beetje geluk en sensatie aan het bord van Andy, die zijn dame aanbood welke door zijn tegenstander niet werd geaccepteerd. Schaakblindheid in optima forma!

De uitslagen waren:

   Leiderdorp C                       - Voorschoten E                       3 - 3
1. M. Hooshangi                  1575 - Bert Hogendoorn              1400   � - �
2. J. Abbes                      1541 - Andy Lay                     1107   � - �
3. D.J.L. Jonker                 1545 - Ruud Aalbersberg             1289   � - �
4. A. Smits                      1358 - Frans de Klerk               1338   1 - 0
5. B. van Waas                   1229 - Willem Oudhof                1310   0 - 1
6. J.C.M. van de Nes             1136 - Cees Besuyen                 1074   � - �

De teamleider,

Bert Hogendoorn


LSB Bekerteam bekert verder

In de eerste ronde van de LSB-beker was Voorschoten gekoppeld aan Leithen. Omdat de LSB-competitie losgekoppeld is van de KNSB-competitie mag nu ook iedereen meedoen voor de LSB-beker. Het risico bestaat daardoor dat er grote krachtsverschillen ontstaan als een club hun beste spelers opstelt en de andere club niet. Jip zou eerst meedoen, maar hij kon niet. Dan maar Peter? Leithen zou met allemaal (bijna) 2100 spelers kunnen komen, dus waarom niet? Uiteindelijk zag Peter ervan af. Als Leithen met een veel minder sterk team komt is het niet echt leuk. Bovendien is dit een mooie gelegenheid om Cato goede ervaring op te laten doen. Wouter wilde wel op bord 1 en voor Cato had ik bord 3 bedacht. Ik op 2 en Roderick op 4. Als het mee zat zouden we nog best kunnen winnen.

Leithen kwam inderdaad met 3 spelers met bijna 2100. Cato mocht dus aan de bak.

In de LSB-beker is het speeltempo 45 minuten per partij zonder increment. En dan een keer met wit en met zwart tegen dezelfde speler. Ik vind dit een heerlijk tempo. Omdat je weinig tijd hebt om van je bord weg te lopen zit je praktisch anderhalf uur geconcentreerd achter je bord. In een normale partij loop ik vrijwel altijd weg van mijn bord en ben ik ook ongeveer anderhalf uur geconcentreerd. Voor mij is dit dus eigenlijk niet veel anders dan een gewone partij. En omdat ik meestal vrij snel speel, breng ik mijn tegenstanders met dit tempo vaak in tijdnood. Ik moest tegen Ornett Stork. Speler van LSG en Vianen (NB), maar speelt sinds dit jaar voor Leithen in de LSB-competitie.

De eerste partij had ik wit en kwam in het voordeel door een slimme manoeuvre met mijn paard.

Marcus Driessen (2071) - Ornett Stork (2091)

Stelling na 20 .. Tc8-c6

Ik wilde mijn paard via d3 naar c5 of e5 springen. Dat kan via e2 en c1 of f4, maar dan komt er wel een toren op c2 binnen. Zwart had dit kunnen afdwingen met 20 .. b4 21 Pe2 Tc6 22 Pc1 Tfc8 23 Pd3 Tc2 maar de engine geeft aan dat dit beter voor wit is na 24 Te2 of 24 Tb1. Zwart bedacht dat het sowieso handig is om eerst alvast de torens te verdubbelen.

21 a3!

Hier was ik zeer tevreden over al geeft de computer ook hier Pe2 als sterkste zet aan. Het verhindert b4 (vanwege axb4 Dxb4 La3) en het geeft een nieuwe route voor mijn paard.

21 .. Tfx8 22 Pa2!!

En nu is de waardering van Fritz15 hoger dan na 21 Pe2. De route van het paard gaat nu via b4 met als voordeel dat dit met tempowinst gaat (aanval op c6) en ook c2 tussendoor verdedigt.

22 .. Tc2 23 Te2 Dc7 24 Tc1!

Dwingt een toren af te ruilen en ik win weer een zet voor mijn paard.

24 .. Txc1 25 Pxc1

Zwart kan niet meer verhinderen dat het witte paard naar c5 springt. Terwijl ik zorgvuldig gezorgd heb dat het zwarte paard niet naar c4 of e4 kan. En na Ph5 doe ik g3 om ook veld f4 te beschermen. Hij besloot daarom maar om pion e6 lot te laten voor tegenspel.

25 .. Le8 26 Pd3 Lg6 27 Pc5 Pd7 28 Pxe6 Dc6 29 De1 a5

Na 29 .. Lc2 wilde ik b4 spelen en daarna Pc5. Nu had ik op a5 kunnen slaan, maar Ld3 en Dc2 leek me vervelend. Dit werkt echter niet vanwege Te1 (na Ld3) en Tc1 (na Dc2). Er was geen reden om risico te nemen en ik zag een andere sterke mogelijkheid.

30 Pf4

Als de loper naar f7 gaat om e8 te beschermen, dan sla ik wel op a5.

30 .. Lc2 31 Te8+ Pf8 32 Txc8 Dxc8 33 Pxd5

Tweede pion voor en er dreigt iets op e7.

33 .. Dd7 34 Pb6 Df7 35 Dxa5 Dxb3 36 Dc3 Dxc3 37 Lxc3 Kf7

Tot hier had ik genoteerd. Ik had nog iets meer dan 5 minuten en mijn tegenstander zat al ongeveer in zijn laatste minuut. En met 2 pionnen voor moest ik dit natuurlijk makkelijk kunnen winnen.

Roderick had inmiddels soepel gewonnen (voor zover ik dat kon volgen) en Wouter kreeg redelijk snel remise in een partij waarin nauwelijks wat gebeurde. Cato stond in het middenspel niet prettig met een lopen op b6 die dreigde te worden ingesloten. Maar wit deed Pxb6 waardoor het ergste probleem verholpen was. Alle stukken werden geruild, behalve de torens. Wit had wel een betere pionnenstelling, maar kon er niet meer doorkomen. Ook remise dus.

Bij mij volgde 38 Pd5 Pd7 39 Pb4 Lb3 40 Kf2 Pb6 41 Ld2 Pc4 42 Lc1 Pb6.

En hier besloot ik dat ik het eindspel met ongelijke lopers wel wilde spelen. Met 2 pionnen meer moet dat lukken.

43. Ke3 Pd5+ 44 Pxd5 Lxd5

Vanaf hier weet ik niet precies meer hoe het ging.

45 Kd3 Ke6 46 Kc3 Kd6 47 Kb4 Kc6 48 Lf4 Lc4 49 Le5 g6

Hier diende zich een kans aan die ik direct aangreep.

50 a4 Lf1

Na axb4 Lxb4 is het niet meer zo duidelijk en wat ik speelde gaat ten koste van een pion. Maar ik kreeg wel een tweede vrijpion, hetgeen vaak winnend is in een eindspel met ongelijke lopers.

51 a5 Lxg2 52 f4 Lc1 53 Lf6 Lc4 54 Le7 Ld3 55 Lc5 Le2 56 a6 Lc4

So far so good, zou je zeggen maar ik kwam er hier achter dat ik nog maar 40 seconden over had en mijn tegenstander iets van 20. Ik raakte lichtelijk in paniek. Nou ja, lichtelijk�

Winnend is nu 57 a7 Kb7 58 Lb6! Maar deze zet vond ik dus niet. De zwarte loper kan niet naar de diagonaal vanwege Kxb5 en wit wint makkelijk. En na 58 .. Le2 volgt bijvoorbeeld 59 Kc5 Lf1 60 d5 Le2 61 Kd6 b4 62 Ld4 b3 63 Ke7 b2 64 Lxb2 Kxa7 65 d6.

Het ging nu om snelschaken. Heel snel schaken. En niet erg goed schaken. Ik speelde mijn loper weer naar e5 en raakte daardoor de pion a6 kwijt. Ik kreeg wel een pion op d6 en meende nog steeds een pion voor te staan en op winst te kunnen spelen. Tijd om te tellen had ik niet meer. Na veel zetten met mijn koning en de loper van zwart lukte het me om b5 te slaan en vervolgens mijn koning op f6 te krijgen. Het stond toen zoiets:

Het is nu potremise als zwart alleen nog Lb1 en Lc2 speelt. Iets eerder had hij wel remise aangeboden, maar niet geclaimd, In deze stelling had dit gekund. Ik kan op geen mogelijkheid nog iets proberen. Maar met nog allebei iets van 5 seconden speelde zwart Kc6 en na Ke7 deed hij Kxc5 (Lf5 is nog steeds remise). Ik haalde een dame en enkele tellen later stond zwart mat op a1. Stand op de klok: 2 seconden tegen 0 seconden. Punt binnen maar ik baalde dat ik niet op een gewone manier kon winnen. Wel leuk was dat ik een goedkeurend schouderklopje van Raffi kreeg die het schouwspel van dichtbij gevolgd had: �You are the fastest!�

Mijn tegenstander was flink ge�rriteerd en sprak van onsportief gedrag. Onzin in mijn optiek, want ik deed een winstpoging die uiteindelijk ook succes had. Bovendien moet je weten dat je tijdig kan claimen. Maar ja, daar moet je wel de tijd voor hebben�

Eerste cyclus dus 3-1 voor ons. Nog 1,5 nodig of 1 punt op bord 1 of 2.

In de tweede partij speelde mijn tegenstander een weinig inspirerende opening met d4, Pc3, Lf4, Pf3 en Pe5. Ik speelde Pbd7 en sloeg het paard op e5. Wit sloeg met de pion terug op e5 en deed daarna Dg4 en na h5 van mij Dg3. Even later rokeerde wit lang hetgeen mij de gelegenheid gaf om een aanval op te zetten.

Een zeer aangename stelling voor zwart al valt er nog genoeg te bewijzen. Nog zichtbaar ge�rriteerd speelde Stork hier zonder na te denken Le2. Maar dat was het laatste vluchtveld van het paard. Met b4 won ik dus gewoon een stuk en niet veel later ook de partij.

Daarmee was de bekerwedstrijd ook meteen beslist. Leithen kon nog wel op 4-4 komen, maar in dat geval vervallen de uitslagen op bord 4 en daarna bord 3. Op bord 1 en 2 zouden wij dan met 2�-1� winnen en door bekeren.

Roderick en Wouter verloren inderdaad, maar Cato wist Eric van �t Hof wederom knap op remise te houden. Een leerzame ervaring voor Cato en de wedstrijd nog gewonnen ook. Een zeer geslaagde avond dus!

   Voorschoten              1943 - Leithen                  2015    4� - 3�
1. Wouter Noordkamp         2012 - Thomas Beuman            2090   �-�  0-1
2. Marcus Driessen          2071 - Ornett Stork             2091   1-0  1-0
3. Cato de Zoeten           1679 - Eric van �t Hof          2077   �-�  �-�
4. Roderick van Kempen      2009 - Diederik van Heijgen     1800   1-0  0-1

Marcus Driessen


Derde ronde Piet Houwelingbeker

De eerste partijen in het nieuwe jaar zijn gespeeld. Iets meer afzeggingen dan de vorige keer � de feestdagen en griepepidemie blijken hun tol te hebben ge�ist � maar toch werd er op 20 borden weer hard gestreden. In groep A waren er nog drie man met 2 uit 2: Wouter Noordkamp, Bert Houweling en Symon Algera. De eerste twee speelden een partij tegen elkaar die nogal voorzichtig leek te beginnen maar later flink ontplofte. Bert bleek daarbij het handigste te hebben geopereerd want hij won. Omdat Symon en Michael Kubbinga de punten deelden hebben we met Bert nu nog ��n trotse koploper. En met een 100 procentscore nogwel. Vrijwel alle overige uitslagen waren conform de elo-verwachtingen, alleen de overwinning van Jie-Ren Tjin a Lien op Gert Both was opvallend. De laatste moet ergens zijn verongelukt want halverwege de avond was dat niet de uitslag die het meest voor de hand lag.

Ook in Groep B hebben we na drie rondes nog ��n iemand met de maximale score: Christine van der Ven blijkt dit seizoen tot bijzondere daden te willen komen. Deze ronde versloeg zij Bert Hogendoorn en omdat medelijstaanvoerders Luuk Hoogeveen en Nico Loomans tegen elkaar remiseerden, zien we Christine nu alleen trots aan kop. Zet de goede werken voort Christine! Maar Luuk en Nico volgen op maar een half punt, dus er is nog wel werk aan de winkel.

De volgende ronde wordt gespeeld op 7 februari.

Zie de uitslagen en standen.

Sander Hilarius


Symon Algera wint wederom het Rapid op de maandagmiddag

6 keer per jaar spelen we ter afwisseling 3 rondes voor de rapidcompetitie. Niet iedereen houdt van het snellere tempo, maar uiteindelijk deden er toch 38 mensen in ieder geval een middagje mee. Met grote overmacht is deze competitie, net als vorig jaar, gewonnen door Symon Algera. Een eervolle vermelding gaat naar Bert Hogendoorn, die derde is geworden.

Zie de eindstand in de rapidcompetitie.

Christine van der Ven


Code Geel, Voorschoten 2 uit de bocht

Zaterdag 15 december, code geel afgekondigd door het KNMI i.v.m. nadering van winterse neerslag. Wel die trok niet over de borden van Voorschoten 2 maar er was wel sprake van een flink aantal uitglijders.

De middag begon al goed. Schrijver dezes zou als teamcaptain het goede voorbeeld moeten geven en ruim voor aanvangstijdstip aanwezig moeten zijn. Echter verlaat door diverse zaken, waaronder niet het weer maar wel het verkeer, arriveerde ik enigszins gehaast toch net voor het aanvangstijdstip van 12.30 uur. En tot mijn verbazing en ook wel opluchting zag ik dat men nog druk doende was de borden op te zetten. De sleutel van onze speelgelegenheid was blijkbaar ook pas op het laatste moment gearriveerd.

Daarmee was de trend voor de middag gezet want toen de wedstrijd begon ontbrak aan onze kant nog iemand die, ondanks voorgaande wedstrijden en berichtjes, in de veronderstelling leefde dat de wedstrijd om 13.00 uur begon. Niet dus hoewel het niet veel scheelde.

En de eerste uitglijders waren al snel waar te nemen. Zo was daar Ruurd die met zwart op bord 5 nog in de opening zijn loper naar b7 i.p.v. naar d7 speelde. Dit bleek een desastreuze verzwakking van veld e6 en de koningsstelling te zijn. Ruurd ontkwam niet aan materiaalverlies maar wist toch nog zijn tegenstander telkens voor problemen te stellen waardoor de partij nog veel langer duurde dan de omstanders verwacht hadden. Helaas uiteindelijk toch een nul.

Maar dit was niet onze eerste nul. Zeer verrassend vloog Roderick met zwart op bord 1 al vroeg uit de bocht. Waar hij dacht een stuk te winnen en de witte rokade te hebben verhinderd bleek eerst dat van stukwinst geen sprake was maar dat bovendien de eigen koning veel kwetsbaarder was. In arren moede offerde hij zijn dame tegen een toren en loper in de hoop op initiatief met aanval. Ook dit bleek een illusie, de tegenstander, Jan Willem van Drunick, speelde het zeer sterk uit en al spoedig was onze eerste (chronologisch gezien) nul een feit. Dit stelde Roderick overigens wel in staat om bij te springen in de bediening wat misschien weer goed was voor de omzet.

Met twee nullen (in de maak) informeerde Chris op een gegeven moment bij ondergetekende of hij remise mocht aanbieden. Ik vroeg hem gezien de bovengenoemde standen om door te spelen maar geen onnodige risico�s te nemen en niet te forceren. Dit laatste werd echter niet goed begrepen of iets anders ge�nterpreteerd door Chris, want kort hierna deed hij, toen hij onvoldoende rekening hield met een zwakke onderste lijn, zomaar een loper in de aanbieding en konden we ook hier een nul noteren.

Was nu alles kommer en kwel? Nee met blijdschap konden we kijken naar de verrichtingen van de jeugd.
Cato op bord 6 speelde met wit tegen Folkert-Jan Geertsma. Een sterke en solide speler. Cato speelde de opening ambitieus en kwam goed te staan maar zwart ging snel op de rem staan en toen vrijwel alle stukken geruild waren dreigde een eindspel met lopers van ongelijke kleur. Voldoende reden om deze partij vreedzaam te laten eindigen.

Op bord 7 speelde laatkomer Luuk met zwart. In een Hollandse opstelling voelde hij zich zo goed thuis dat dat de tijdachterstand geen beletsel was. Luuk kwam heel goed uit de opening en stond misschien wel ergens gewonnen. Helaas kon hij het net niet afmaken maar toch een goed resultaat tegen een tegenstander met 200 elopunten meer.

Maar de beste prestatie aan onze zijde kwam van Rens. Spelend met zwart op bord 3 zette hij zijn tegenstander vanaf het begin onder druk. Actief spel zorgde voor kwaliteitswinst met voortdurende aanval. Dit werd de tegenstander te machtig en dameverlies gevolgd door mat zorgde voor onze enige winstpartij.

Blijven er nog twee partijen over. Met reeds vier bordpunten voor onze tegenstanders hadden we alleen maar iets aan winstpartijen.
Ik speelde aan bord 4 met wit tegen Daan Binnendijk. Ik was iets beter uit de opening gekomen maar wetende dat remise niet voldoende was probeerde ik het onmogelijke. Mijn spel deed denken aan een lemming op een Britse Brexit klif. Ik sloeg een remiseaanbod af, ontweek vervolgens keurig alle remisemogelijkheden en ging door op dit onbegaanbare pad. Mijn tegenstander zag dit met welgevallen aan, pareerde bekwaam alle �aanvalletjes� en bezorgde me zo een welverdiende nul.

De laatste partij van Bert op bord 2 tegen routinier Marcel de Jeu was dus voor het eindresultaat niet meer van belang. Maar de spelers gingen wel tot het eind door. Bert kwam met weinig voordeel uit de opening, maar wist wel af te wikkelen naar een eindspel met een iets betere pionnenstructuur waardoor hij langzaamaan een drukstelling kon opbouwen. Echter, een klein moment van onoplettendheid stelde zwart in staat om zijn structuurprobleem op te lossen, waarna Bert voor remise moest vechten. Via een (achteraf onnodig) pionoffer wist Bert terecht te komen in een theoretisch remise eindspel en bracht daarmee de eindstand op 2� - 5�.

Gedetailleerde uitslag:

   Voorschoten 2                1841 - LSG 5                        1880  2� - 5�
1. Roderick van Kempen          2009 - Jan-Willem van Drunick       1933   0 - 1
2. Bert Houweling               2001 - Marcel de Jeu                1954   � - �
3. Rens de Vent                 1978 - Henk van der Scheer          1915   1 - 0
4. Michael Kubbenga             1935 - Daan Binnendijk              1870   0 - 1
5. Ruurd de Boer                1710 - Frans Erwich                 1880   0 - 1
6. Cato de Zoeten               1679 - Folkert-Jan Geertsma         1935   � - �
7. Luuk Weidema                 1644 - Rick Derksen                 1841   � - �
8. Chris Gerritsen              1769 - Patrick Groenendijk          1712   0 - 1

Michael Kubbenga


Eerste matchpunten voor Voorschoten C tegen Leithen B

Na twee smadelijke nederlagen eindelijk een verdiende overwinning tegen Leithen. Vooraf was ik daar niet gerust op. Leithen had immers ruim gewonnen van Leiderdorp. Wij hadden daar een gevoelige nederlaag geleden.

Het eerste punt was snel binnen. Ik maakte mij, na lange rokade van mijn tegenstander, op voor een aanval op de damevleugel. Hans Heshusius dacht mijn pion op b6 te kunnen te neutraliseren door c7-c5 te spelen. En passant slaan was een mogelijkheid, maar Hans was vergeten dat zijn koning op b8 en zijn dame op d6 stond. Na Loper b2-e5 konden de stukken in het doosje. Vrij snel daarna kreeg Ike een remiseaanbod. Gezien de stand op de andere borden werd dat geaccepteerd. Richard had ook een vernietigende aanval over de damevleugel.

Helaas moest Ronald in een nederlaag berusten. Nico had vrij snel een pionnetje meer en wist dat bekwaam naar de overkant te brengen. Chris leek een mooie aanval op de koningsvleugel te hebben, maar Jos Vlak verdedigde zich kranig. Arno stond beter. Chris kon dus akkoord gaan met een remiseaanbod. Vrij snel daarna kreeg Arno ook een remisevoorstel. Natuurlijk accepteerden we dat. De twee matchpunten waren daarmee binnen. Christine maakte het daarna nog wel even spannend - ze weigerde tweemaal de - niet verdedigbare - dame te slaan- maar zette haar tegenstander uiteindelijk toch mat. Volgen jaar tegen De Zwarte Pion op naar de volgende matchpunten.

   Voorschoten C                1647 - Leithen B                    1521  5� - 2�
1. Arno Egberts                 1923 - A. van den Bosch             1648   � - �
2. Chris Gerritsen              1769 - J.J. Vlak                    1610   � - �
3. Richard van Offeren          1717 - J. Kettenis                  1588   1 - 0
4. Ronald van Vleuten           1744 - M. de Meij                   1572   0 - 1
5. Ike Tjin a Lien              1658 - D. Vernooy                   1510   � - �
6. Nico Loomans                 1421 - K. Ninikashvili              1458   1 - 0
7. Christine van der Ven        1427 - M. Roukema                   1399   1 - 0
8. Teun Meirink                 1519 - H. Heshusius                 1388   1 - 0

Teun Meirink


Interne: uitslagen ronde 11

Terwijl Voorschoten C een fraaie overwinning boekte op Leithen B (5,5-2,5) werd er verder nog op tien borden gestreden in de interne competitie. Hoe verder het jaar vordert, hoe meer afzeggingen, lijkt het wel. Dat neemt niet weg dat er wel weer hard gestreden werd. Marcus Driessen versloeg in de laatste seconden Wouter Noordkamp, Frank den Herder liet een zelfmoordloper exploderen in de vijandelijke stelling, waar de wedstrijdleider het slachtoffer van werd, en Symon Algera speelde remise tegen Gert Both, iets wat zij naar verluidt altijd doen. Zonder meer verrassend (en knap) was de zege die Jelle Zoet boekte op Bert Hogendoorn, want tussen hen gaapt toch een gat van zo�n 250 ratingpunten. Dit alles zorgde ervoor dat Roderick van Kempen, die niet speelde, nog steeds aan de leiding gaat en dus de kerstkampioen is geworden, maar wel op de voet gevolgd door Marcus. Op geringe afstand volgen dan Henk, Frank en Wouter. Alles ligt nog open.

Volgende week (20 december) is er geen interne competitie maar wordt er gesnelschaakt om het kerstkampioenschap. Degenen voor wie dat te snel gaat, kunnen rapidpartijtjes spelen. Bovendien zijn er mooie prijzen te verdienen: in de eerste plaats wint iedereen natuurlijk een gezellige avond in ongedwongen sfeer (er mag gelachen worden), maar daarnaast is er ook een cadeautafel met prijsjes in natura die de donkere dagen rond Kerst aangenaam zullen verlichten.

Donderdag 27 december is de Werf gesloten en op de eerste donderdag in het nieuwe jaar (3 januari) wordt de derde ronde van het Piet Houweling bekertoernooi verspeeld. De eerstvolgende reguliere internecompetitieronde is dus op 10 januari.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


MMS neemt afscheid van Piet Segaar

Vandaag was een bijzondere dag, en een beetje een droevige, want we hebben na vele jaren - en zoals Teun heeft uitgerekend 20.000 kopjes koffie - afscheid genomen van Piet Segaar. Piet houdt op met schaken; hij wordt volgend jaar 90 en Cobi en Piet zijn dan ook 65 jaar getrouwd. Dan wordt het veel te druk om ook nog koffie te zetten en af te rekenen op de maandagmiddag, laat staan schaken. We hebben Piet ge�erd met een mooie boekenbon en de opmerkelijkheidsbeker. Deze beker is ooit voor hem in het leven geroepen, want hij staat er als eerste op, voor zijn opmerkelijke prestaties bij het MMS. De wedstrijdleidster had de feestvreugde vergroot door speculaas te bakken. We zullen Piet missen!

Ondertussen speelde Gert Both onverstoorbaar zijn zoveelste winstpartij van deze competitie. Hij staat in de eindranglijst maar liefst 250 punten los van nummer 2, en heeft deze competitie slechts ��n keer een remise moeten toestaan, de andere 16 partijen werden alle gewonnen! Gefeliciteerd Gert.

 

Zie de eindstand van de tweede competitie.

Christine van der Ven


Voorschoten B toont herstel tegen Leithen A

Beide teams hadden een en ander recht te zetten na de eerste ronde. Op basis van rating waren we aan elkaar gewaagd. Beide teams moesten een beroep doen op twee invallers, waarvan Leithen er ��n inzette op bord 1 tegen Frank. Op de 18de zet won Frank een pion waarna hij geforceerd een aantal stukken ruilde en zijn overgebleven paard en toren de stelling controleerden met winst tot gevolg.

Bert Houweling kreeg op bord 2 een sterke tegenstander die de Najdorf met Db6 (Poisoned Pawn) speelde. Nadat zwart een verborgen mogelijkheid onbenut liet om een tweede pion te winnen, kon Bert de druk opvoeren via penningen in het centrum in combinatie met een koningsaanval. Uiteindelijk bezweek zwart onder de druk, zonder dat hij wist wat hij nu fout had gedaan. Het werd de fraaiste partij van de avond. Ornett Stork was zo teleurgesteld dat hij na afloop niet eens met me wilde analyseren: �Niet normaal zoals jij speelde; ik heb niets fout gedaan en wordt compleet van het bord af geschoven�.

Aan bord 3 kwam Michael in een opening waarvan hij zich niet meer goed de details kan herinneren. Hij rokeerde waar eerst een vervelend paard op d5 had moeten worden geruild of waar eerst zijn loper op c8 had moeten worden ontwikkeld. Zoals het ging werd Michael verrast door de opstoot f4-f5 waarna hij in een passieve stelling veel tijd verbruikte, zich niet goed verdedigde en daardoor kansloos verloor.

Wit: Symon Algera Zwart: Gerard Milort

Symon had berekend dat er geen winnend aftrekschaakje in zit omdat steeds Dg3 volgt, maar hij was toch niet helemaal zeker van zijn zaak. Terecht, zijn pc ziet hier een verrassende remisevariant. Opdracht van Symon: probeer hem te vinden. Overigens won Symon de partij knap.

Sander kreeg een Koningsgambiet tegen, waar hij altijd graag direct een puinhoop van maakt. De stelling na zet 6 van wit komt al niet meer in de database voor. Pal na de opening kreeg Sander zijn geofferde pion door een schijnoffer weer terug, wat zijn tegenstander dacht te weerleggen door een ander schijnoffer. Maar daar zat een venijnig lek in, dat hem een stuk kostte. Nog wat zetten later werd dat zelfs een volle toren. Alle zetten daarna waren nogal overbodig hoewel het best leuk is het bordje van je tegenstander compleet leeg te eten voor hij opgeeft�

Een rustig damegambiet bezorgde Gert een prima stelling. Zijn tegenstander stond vrijwel vast en kon wachten op de bekende dame en loper-batterij naar h7. Hij wist handig steeds dreigingen te scheppen die me bezighielden. Tenslotte kreeg Gert zijn batterij toch, al kostte dat een kwaliteit. Om het mat te voorkomen moest zijn tegenstander de dame op f3 voor Gerts toren geven, zodat de koning naar f7 kon weglopen.
Met dame en loper +3 tegen 2 torens +4 moest het toen gewonnen zijn. In zware tijdnood van zwart echter maakte Gert de bekende fout om mee te vluggeren! (hoe lang schaak je nu al, merkte Sander op). De torens kwamen binnen en a tempo zette Gert de koning op de g-lijn zodat Tg1+ zijn dame op g6 kon slaan. Hij gaf het maar meteen op.

Bert Corneth verbruikte teveel tijd in de opening, omdat hij spoken zag. Wit manoeuvreerde een paard naar de zesde rij maar het lukte Bert een vesting op te zetten. Puur qua stelling was er daardoor nog weinig aan de hand.

In de kritieke stelling (zie diagram) speelde wit 1 h3-h4. Die pion had Bert kunnen nemen want na 1 .. gxh4 faalt g5 op Lxg5 (3 Dxg5? Tg6 met materiaalwinst). In plaats daarvan speelde Bert het speculatieve, maar onvoldoende, kwaliteitsoffer 1 .. Te6-e4 om van dat vervelende paard af te komen en meteen twee pionnen te snoepen. Er volgde 2 Pd6xe4 d5xe4 3 Tf3-h3 Td8xd4 4 Dd2-e2 en in plaats van nu op b4 te nemen wat hij vooraf van plan was speelde hij in de haast (Bert speelde al op zijn increments) g5xh4 waarna wit ruilt op d4 en toen was het gewoon uit.

Ikzelf speelde met wit een aanvankelijk rustige pot tegen Jos Vlak. Na wat foutjes over en weer ontstond onderstaande explosieve stelling:

Hier had ik na 25. Lxg7 Txg7 26. Pxe4 een tweede pion kunnen winnen. Na het directe paardoffer 25. Pxe4, Dxe4 26. Dxh6 Tff7 won ik weliswaar een tweede pion op c6, maar bracht mijzelf flink in de problemen. Zwart miste met weinig tijd op de klok in het eindspel met twee tegen ��n loper de winst. Met de remise werd de wedstrijd gewonnen.

Leithen was ernstig teleurgesteld dat hun drie sterkste spelers, met een rating van tegen de 2100, samen slechts 1 punt scoorden.

   Voorschoten B                1896 - Leithen A                    1881  4� - 3�
1. Frank den Herder             2039 - Daan Vernooij                1510   1 - 0
2. Bert Houweling               2001 - Ornett Stork                 2091   1 - 0
3. Michael Kubbenga             1935 - Thomas Beuman                2090   0 - 1
4. Symon Algera                 2001 - Gerard Milort                2001   1 - 0
5. Sander Hilarius              1863 - Richard Oranje               2098   1 - 0
6. Gert Both                    1840 - Diederik van Heijgen         1800   0 - 1
7. Bert Corneth                 1784 - Wil Turk                     1845   0 - 1
8. Ruurd de Boer                1710 - Jos Vlak                     1610   � - �

Ruurd de Boer


Interne: uitslagen ronde 10

De griep waart rond in Voorschoten. Veel afzeggingen kwamen binnen met de melding dat ziekte komst naar de Werf verhinderde. Beterschap aan allen! Omdat er ook een externe wedstrijd werd gespeeld bleef het aantal interne wedstrijden daardoor beperkt tot tien. Absolute topper daarvan was die tussen Jip Damen en Henk Schouten, oftewel de regerende tegen de vorige kampioen. Henk won. Daarmee is hij overigens niet de nieuwe leider geworden, want die plek is nu weggelegd voor Roderick van Kempen die Yannick Wiggers klopte. Maar het puntenverschil aan de top is marginaal zodat het stuivertje wisselen nog wel even door zal gaan. Spectaculaire verrassingen deden zich verder niet voor, of het moest zijn dat Andy Lay nu ook Nico Loomans versloeg, maar daar kijken we tegenwoordig haast al niet meer van op. Simon Kruit heeft zich overigens, net zoals vorig jaar, weer bij ons gevoegd om de wintermaanden in de interne competitie mee te draaien. Welkom terug!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Jeugdteam speelt voor Sinterklaas, zodoende is Bodegraven hen de baas

Schakers gaan doorgaans thematisch te werk
Vandaar een verslag in rijmvorm van de wedstrijd in de Ichthuskerk.

Op maandag 3 december stond in Bodegraven de koppositie op het spel.
Vorig seizoen werd knap gewonnen, dus wie weet lukt het wel.

De coach moest het helaas zonder Tjado en Otto stellen.
Invallers waren snel gevonden, dus hij hoefde zich geen slag in de rondte te bellen.

Met een kleine vertraging konden de zwartspelers de schaakklok indrukken.
Ivanke diende een Draak te bestrijden, zou het haar lukken?

Ze won een pion, maar kreeg een aanval te verduren.
Na het ruilen van de dames legde hij haar in de luren.

Het eindspel met een paard minder ging verloren.
De stelling van Finn kon de coach evenmin bekoren.

Ook hij had een stuk ingeboet, maar speelde nog moedig door.
Gelukkig bracht Tristan het team in slechts 13 zetten weer op het juiste spoor.

Het zag er even zonnig uit, want Raffi leek te gaan winnen.
Met een paard meer was de buit bijna binnen.

But he played too quick and eventually took a poisoned pawn,
That's why his opponent won.

Jette had enige compensatie voor het verlies van een kwaliteit.
Maar lette even niet op en was toen door een penning haar loper kwijt.

De hoop was toen gevestigd op Jet en haar koningsgambiet.
Deze gedurfde opening was een goede keuze, want de zwartspeler kende de opening niet.

Zijn stelling was al snel om te huilen.
Ook toen het hem lukte om de dames te ruilen.

De vrede werd echter gelijk getekend.
Hiermee was Voorschoten F uitgerekend.

Dank aan de ouders voor het rijden.
Op 18 januari 2019 komt LSG E, een opponent uit Leiden.

   Bodegraven B                      - Voorschoten F                      4� - 1�
1. J. Both                      1573 - Jette Sannen                 1235   1 - 0
2. J.P.N.M. Duinisveld          1502 - Tristan Veltrop                     0 - 1
3. J. van Briemen               1509 - Jet de Zoeten                       � - �
4. H. Dijk                      1455 - Finn Wiggers                 1080   1 - 0
5. A.H.K. Lenstra               1382 - Ivanke Wiggers                      1 - 0
6. K.J.H. Roos                       - Raffi Mkrtchyan                     1 - 0

Sinterklaas & rijmpiet


Mocht u grootmeester zijn, zelfs dan krijgt u LSG niet klein

Zittend in huize Hilarius op de bank,
Onder het genot van een borrel en een glas drank.
Zaten wij daar tot heel erg laat,
En werd er over de competitie gepraat.

Onze tweede opponent,
Die u allen vast goed kent,
Zal het Leidsch schaakgenootschap zijn,
"Die krijgen wij vast wel klein"

Maar LSG is een tegenstander van flink formaat,
Dus vroegen we Marcus om raad.
Hij zou de plannen smeden,
En "poef" opeens hadden we nieuwe leden.

Zo snel is het niet gegaan,
Want waar kwamen die plotseling vandaan?
Zoveel sterke spelers bij LSG,
Dus Vincent zei: "ik doe wel mee"

Ook Midas en Mees kregen bericht,
En zijn voor het aanbod gezwicht.
Peter kwam het ook ter oren,
En kon dit plan wel bekoren.

Dan nog even David vragen,
Om ook de 30ste te komen opdagen.
Zo waren we bijna compleet,
Maar nog niet helemaal gereed.

Gelukkig zit Alisha graag achter het bord,
Zolang de tegenstander maar niet Quinten wordt.
Aan die eis werd voldaan,
Als ze maar haar tegenstander zou verslaan.

Natuurlijk zou Luuk er zijn,
Hij is tenslotte onze kapitein.
Roderick zou zijn onze laatste man,
Alleen kwam het daar niet van.

Moegestreden van een lange werkweek,
Zag hij een beetje bleek.
Toen het zoeken naar een invaller al even duurde,
Was het Midas die mij een appje stuurde.

Dat hij een grootmeester had weten over te halen,
Zonder dat we daarvoor hoefden te betalen.
Dit aanbod konden we niet afslaan,
En zo was ook Roeland naar het denksportcentrum gegaan.

Nu heeft Arthur tenminste ook wat weerstand,
Dat vonden wij wel zo galant.
Het team is nu rond,
Wachtend op de speciale avond.

Sommigen hadden een lange reis afgelegd,
Helemaal vanuit Nijmegen of Utrecht.
Anderen kwamen uit de buurt,
Voor hen had het iets korter geduurd.

De reistijd maakte niet uit,
Iedereen was op tijd in Leiden-zuid.
Om acht uur was iedereen daar,
De tegenstanders zaten al klaar.

Het zien van de opstelling was wel even slikken,
Er waren ook menig verbaasde blikken.
Zoveel tegenstand hadden ze niet verwacht,
En riepen " wie heeft dit nou weer bedacht?"

Nadat LSG van de ergste schrik was ontdaan,
Kon de wedstrijd eindelijk van start gaan.
Op bord 1 was de strijd snel beslecht,
Ze kwamen in een voor beide bekende opening terecht.

Het spel werd al gauw afgerond,
Als eerste partij van de avond.
Het eerste halve punt was binnen,
Al leek het er nog niet op dat we gingen winnen.

Weliswaar een aantal gezonde stellingen,
Maar op veel borden ook wel wat kwellingen.
Midas leek te gaan verliezen,
Maar had Van Haastert in de smiezen.

Er werd afgewikkeld naar een gelijk eindspel,
Alleen daarin was Midas iets te fel.
En onder druk van de klok,
Zette Edwin hem voor het blok.

Een 0 was het resultaat,
Daar waren we niet bij gebaat.
Dan moesten we maar schitteren op de andere borden,
Al bleken die ook lastige horden.

Mees had een krankzinnige partij,
Alleen daarvan werd niemand blij.
Het stukoffer bleek niet juist,
En alle mooie plannen werden doorkruist.
Mees' aanval werd gelegd aan banden,
En stond na 2 uur met lege handen.

Zo raakten de matchpunten steeds verder weg,
Want met een beetje pech,
Zou ikzelf het ook niet overleven,
En moet de rest van het team alles geven.

Toen ook Peter remise moest maken,
Konden we de strijd bijna staken.
Want de 1-3 tussenstand,
Was wel een beetje frappant.

Gelukkig zouden Alisha en Vincent nog wel punten scoren,
Nee we hadden nog niet verloren.
Alleen liep het voor Vincent iets anders dan gepland,
Aangezien hij niet aan dit speeltempo is gewend.

Dan kan je de hele partij beter staan,
Maar toch door je vlag gaan.
Zonde van een prima pot,
Maar soms beslist het lot.

Helaas moest de gifbeker helemaal leeg,
Want ook Alisha kreeg een veeg.
Vanuit onverwachte hoek,
Was ze het opeens zoek.
Naar eigen zeggen kunt u haar volgend jaar zien vlammen,
Aangezien ze dan gaat dammen.

David had inmiddels soepel gewonnen,
Met een kwaliteitsoffer had hij een plan verzonnen.
Dit pakte gelukkig goed uit,
En nam zo de volle buit.

Dan was het aan mij om een blamage te voorkomen,
Alleen daar heb ik geen moment van mogen dromen.
Ik werd helemaal klem gezet,
En het was huilen met of zonder pet.

Ik mocht opgeven nog voor 12 uur,
Wat was deze wedstrijd zuur.
LSG krijgt natuurlijk de complimenten,
Ze waren gewoon beter op alle momenten.

Het was daarna gepast om stilletjes weg te gaan,
Alleen er was een discussie ontstaan.
Argumenten over en weer,
Dat was niet altijd goed voor de sfeer.

Gelukkig ging het verder op minder luide toon,
Dat was dan ook niet meer dan gewoon.
Vervolgens werd en in kleine groepjes nog nagepraat,
Uiteindelijk bedoelde niemand het kwaad.

Voor deze memorabele avond danken we LSG,
In mijn gedachten gaat hij nog vele jaren mee.
Iedereen keerde weer op huis aan,
En op de fiets is dit gedicht ook deels ontstaan.

Een episch verhaal is het niet geworden, geen script voor op het grote doek,
Wel krijgt het een passende plaats in mijn grote boek.

Voor de Sint is het resultaat hem om het even,
De schreeuwers aan de bar wil hij nog wel een advies geven.
De toon maakt de muziek,
Wees niet vooringenomen, luister naar elkaar - einde van Sints repliek

Rest mij nog om u te wensen fijne dagen,
In januari gaan we weer op de overwinning jagen.

   LSG A                             - Voorschoten A                       6 - 2
1. Arthur Pijpers               2472 - Roeland Pruijssers           2502   � - �
2. Edwin van Haastert           2443 - Midas Ratsma                 2298   1 - 0
3. Eelco Kuipers                2328 - Mees van Osch                2289   1 - 0
4. Manfred Kindt                1998 - Peter Wilschut               2265   � - �
5. Jeroen Berrevoets            1855 - Vincent Blom                 2269   1 - 0
6. Ernst Gevers                 2007 - David Jongste                2128   0 - 1
7. Folkert-Jan Geertsma         1935 - Alisha Warnaar               1902   1 - 0
8. Quinten Salomons             1745 - Luuk Weidema                 1644   1 - 0

Carsten van der Hoeven en Luuk Weidema


Piet Houwelingbeker: uitslagen ronde 2

De tweede ronde van de Piet Houwelingbeker gaf, dankzij een relatief gering aantal afzeggingen, een goed gevulde speelzaal te zien: 38 spelers hadden de weg naar de Werf gevonden.

In groep A, waar de uitslagen de voorgaande ronde grotendeels volgens de eLo-verwachtingen waren verlopen, vielen nu een paar opmerkelijke uitslagen te bewonderen. De grootste verrassing was die van Bert Corneth, die ex-clubkampioen Henk Schouten op fraaie wijze versloeg. Met maar liefst drie stukoffers sloeg hij zich dwars door Henks defensie heen, daarmee ruim 350 ratingpunten overbruggend.
Maar ook enkele andere eerstetientalspelers van Voorschoten, van wie er zes op de deelnemerslijst staan, hadden het zwaar. Kedem Gutkind kon het niet bolwerken tegen Bert Houweling die zijn tegenstander met een combinatie verraste en dat gold ook voor Marcus Driessen die ten onder ging tegen Wouter Noordkamp. Maar de elo�s van die laatsten liggen dan ook dicht bij elkaar. Jip Damen moest knokken om niet te verliezen van Hans Lindeboom, en Peter Wilschut werd gedwongen alles uit de kast halen tegen Willem van Briemen om uiteindelijk toch via een losgeslagen dame te winnen. Igor Damen boekte ten slotte een verdiende zege op ondergetekende. Alles bij elkaar betekende dat wel dat de zes hoogste ratings in deze ronde nog geen 50% scoorden � wat je opvallend kunt noemen.

In groep B was dat heel anders. Daar was er geen enkele uitslag �tegen de rating in�. De winnaar van vorig jaar, Luuk Hoogeveen, en de volgende drie op de ratinglijst wonnen allemaal. En waar de elo�s dicht bij elkaar lagen werd het remise. Die tussen Klaas Passchier en Barend Lavrijsen � bedankt voor het snoepgoed! � was het meest zwaarbevochten. Als allerlaatsten waren zij in een lege zaal nog bezig een lastig paardeindspel tot op het bot toe uit te spelen: pas toen beiden alleen nog een koning en paard bezaten werd tot remise besloten. Drie spelers staan nog op 100 procent: Luuk Hoogeveen, Christine van der Ven en Nico Loomans.

Zie de uitslagen en standen.

Sander Hilarius


Voorschoten D wint in Alphen a/d Rijn

Na de teleurstellende nederlaag in de eerste ronde tegen Schaaksoci�teit Nieuwkoop (SSN) was een overwinning op ASC C broodnodig om nog enige kans op het kampioenschap te maken.

Yannick kon niet meedoen maar Raffi wilde zijn plek wel innemen. Bij hem ging het wel als eerste mis. Na de opening ruilde hij onnodig lopers en de dame, maar daarmee hielp hij vooral zijn tegenstander. Er kwam een vervelend wit paard op b5 met een dreigende dubbele aanval op c7. Raffi kon dat nog dekken met Pa6, maar een paar zetten later was hij dat weer even vergeten. Na een ruil op c5 sloeg hij terug met datzelfde paard. Toen volgde dus Pc7+ en Pxa8. Kwaliteit achter. Tot overmaat van ramp bleef zijn koning in het midden en kwam even later in een vervelende penning. Maar dat verdedigde Raffi uitstekend. Zijn tegenstander probeerde echter van de penning handig gebruik te maken, maar blunderde doordoor zowaar een loper weg. In plaats van die loper te slaan gaf Raffi eerst nog even een schaakje. Maar ja, de loper kon het schaak opheffen. Zo blijkt maar weer: niet zomaar een schaakje geven! Vervolgens deed Raffi het goed en kreeg zelf een penning, maar dat bleek slechts te leiden tot een grote afruil. Zo kwam een eindspel van toren tegen paard op het bord met ieder 5 pionnen.

Ondertussen had Tristan een volle dame cadeau gekregen. Tristan was bezig een pion te winnen, maar had daarna nog een lange klus te klaren. Maar dat werd aanzienlijk verkort door de zet Dxc6. De pion op c6 stond namelijk gedekt door de zwarte dame op h6. Een beetje verdekt opgesteld, maar toch. 0-1 dus.

Net toen ik met Tristan wilde gaan analyse kwam Raffi de speelzaal uit: Draw! Nou ja zeg. Hoe kan dat nou weer? Maar goed, die remise was maar mooi binnen! In de analyse met Raffi kon ik hem uitleggen dat ruilen en schaakjes geven vaak niet zo goed zijn. Het is meestal beter om die mogelijkheid in de stelling te laten en daar op een later moment gebruik van te maken als het wel winnend voordeel oplevert. Een leerzame partij dus.

Tijdens de analyse met Tristan kwam ook Matthijs met goed nieuws de speelzaal uit. De laatste keer dat ik keek stond hij al erg goed, maar het bleek dat hij snel daarna een stuk won en maakte het vervolgens vakkundig af. Zaterdag bij zijn debuut in de KNSB was het nog niet zo goed gegaan, maar nu speelde hij een zeer goede partij!

Dat was dus al 2�-�. Tijd om eens bij de andere borden te kijken. Op het bord van Raffi stonden de stukken in de beginstelling met alleen de witte koning in het midden. Ik zette de zwarte koning ernaast, maar op hetzelfde moment begon mij iets te dagen. Ik keek op het wedstrijdformulier en zagdat bij Raffi 1-0 was ingevuld. De tegenstander van Raffi was in de veronderstelling geweest dat Raffi op had gegeven. Jeugdspelers hebben vaak de gewoonte om bij een remiseaanbod meteen ook de hand uit te steken. Raffi mompelde daarbij waarschijnlijk: �Draw?�, maar de speler van ASC zag de uitgestoken hand als teken van opgave. En voor Raffi was de aangenomen hand een bewijs van remise�
Tja wat nu? Het was al laat aan het worden, dus om dan nog vanuit de eindstelling verder te spelen leek mij niet zo�n goed plan. Ik had ook geen idee hoe de stand op de klok was en ik wist ook nog niet zo goed hoe ik dit nou weer aan Raffi zou moeten uitleggen. De tegenstander van Raffii was zo schappelijk om er dan maar remise van te maken, maar daar was de teamleider van ASC het natuurlijk niet mee eens. Hij had inmiddels de competitieleider van de LSB, een lid van ASC, geraadpleegd hoe hiermee op te gaan. Twee opties: of doorspelen vanuit de stand waarbij ze gestopt zijn of de slotstelling laten arbitreren. Verder doorspelen was inmiddels geen optie meer want toen ook Thomas klaar was met zijn partij vertrokken de 4 spelers die klaar waren met hun partij, dus inclusief Raffi, terug naar Voorschoten. En arbitreren zag ik niet zo zitten, want dat zou geheid een nul voor Raffi opleveren. Hij stond in de eindstelling namelijk nog altijd een kwal achter.

Ik bedacht toen het volgende Salomonsoordeel: Als het voor de eindstand van de wedstrijd niet meer uitmaakt, dan wordt de partij remise en anders een punt voor ASC.

Het was dus opeens weer erg spannend, want Thomas had zijn partij verloren. Na de 1. b3 opening had zijn tegenstander een pion kunnen winnen met het schijnoffer fxe5, fxe5 Lxe5, Lxe5 Dh5+ en Dxh5. Daarvoor moest wit wel eerst Lxc6+ doen anders zou het niet werken. Maar dit bleef Thomas bespaard en het vervolg zag ik met vertrouwen tegemoet. Maar in het middenspel werd hij met een dubbelpion in het centrum opgezadeld waardoor alleen wit nog aanknopingspunten had om voordeel te bereiken. De paarden van Thomas werden teruggedrongen en een pion ging verloren. De stelling die resteerde zag eruit als een ru�ne en Thomas vond het tijd om naar huis te gaan.

Dat was dus 2-2. Of 2�-1�, �t is maar hoe je het bekijkt.

Stijn had een paardeindspel, met een betere pionnenstelling, maar een paard dat veel minder actief was dan de knol van zijn tegenstander. Op het moment dat Stijns pionnen op de koningsvleugel uit elkaar werden gespeeld, leek zwart een pion te winnen, maar Stijn had daar ondanks weinig tijd op de klok een sterk antwoord op. Zwart moest paarden ruilen waarna het pionneneindspel potremise was. Dus alleen Jelle nog bezig en die speelde dus voor 1� punt! Zonder dat hij dat wist overigens.

Ik heb niet gezien hoe Jelle een stuk voorkwam, maar het zag er in ieder geval goed uit, want hij had ook een aanval op de zwarte koning. Dat leverde nog eens kwaliteitswinst op zodat hij een volle toren voor stond. Probleem was wel dat zijn paard op b7 geen weg terug meer had en Jelle had ook geen tijd om het paard met pion a6 te dekken. De toren op de b-lijn, die het paard dekte, werd verjaagd waardoor het paard verloren ging. Toen stond Jelle nog maar een kwaliteit voor, maar wel een pion achter en een zwart loperpaar dat wel eens zeer sterk kon worden. Gelukkig had de Alphenaar niet veel tijd meer en speelde ook niet zo�n goede zet. Da6 dreigde weliswaar mat op f1, maar Jelle zag dat direct, hetgeen goed te zien was aan de hoofdbeweging van Jelle. Hij speelde De2 om dames te ruilen en na Db7 van zwart sloeg Jelle een pion waarna meteen al het zwarte tegenspel ten einde. Zwart wist niet meer wat nog te doen en deed ook niets meer. Totdat Jelle hem vertelde dat dat ook niet meer hoefde. De klok stond op 0.00.

Zo hebben we na een enerverende avond de eerste overwinning uit het vuur gesleept en doen we nog mee om het kampioenschap. Want SSN bleek de avond ervoor verloren te hebben in Koudekerk.

De volgende wedstrijd is in 2019 op 10 januari tegen Op Eigen Wieken.

   ASC C                        1459 - Voorschoten D                1302   2 - 4
1. Fried Logemann               1532 - Matthijs van Borren          1414   0 - 1
2. Marius den Hartog            1593 - Thomas Vermet                1325   1 - 0
3. Henk Taconis                 1508 - Stijn Sannen                 1251   � - �
4. Fons Lauwers                 1342 - Tristan Maas                 1368   0 - 1
5. Hermo Kuilenberg             1355 - Jelle Zoet                   1150   0 - 1
6. Sybren Renema                1421 - Raffi Mkrtchyan                     � - �

Marcus Driessen


Voorschoten 2 wint opnieuw en nog steeds tweede!

Voorschoten 2 heeft opnieuw gewonnen in KNSB 4H. Dit keer werd Schaakmat Westland 2 verslagen met 5�-2�. Eerder heb ik al gemeld dat V2 bestaat uit een mix van geroutineerde spelers en talentvolle jeugdspelers. Het idee is dat de eersten voor de puntenbasis zorgen en dat de jeugdspelers vrijuit kunnen spelen en ervaring opdoen. Wel� in deze wedstrijd lieten de jeugdspelers zich duidelijk gelden, misschien nog meer dan degenen waar het van verwacht werd.
Als teamcaptain had ik een redelijk ontspannen middag. Het begon al met een rustige autorit naar de speelgelegenheid. Zelf was ik met passagiers Cato en Matthijs als eerste aanwezig gevolgd door Bert. De anderen lieten nog even op zich wachten maar tussentijdse berichtgeving zorgde ervoor dat ik me geen zorgen over de opkomst hoefde te maken (i.t.t. de vorige ronde). Maar omdat ze iets te vroeg parkeerden en het laatste stukje gingen lopen kwamen ze wel binnen juist op het moment dat de wedstrijd begon.

Aan bord 1 speelde Roderick met wit een partij uit ��n stuk. Rustige opbouw, alle stukken op de goede velden zetten. Dan, als zwart net zijn ontwikkeling voltooid denkt te hebben, een opstoot in het centrum die meteen winnend is. 1-0 voor ons.

Op bord 2 speelde Bert. Aanvankelijk dacht ik dat hij goed uit de opening kwam, maar ��n ongelukkige paardzet kostte de kleine kwaliteit waarbij de tegenstander bovendien ook een mooie stelling overhield. Het moet gezegd worden: Berts tegenstander speelde het daarna vlekkeloos uit.
Slaan we het middenveld even over en gaan we naar de borden 6, 7 en 8.
Eerst het wat mindere nieuws. Debutant Matthijs op bord 8 redde het helaas niet. De opening en het vroege middenspel gingen niet slecht. Zijn tegenstander begon echter een koningsaanval die best opgevangen had kunnen worden maar een paar pionzetten verzwakten de verdediging zodanig dat een nul het resultaat was.

Dan het goede nieuws. Op bord 7 speelde Jie-Ren een spannende partij. Gelijke stelling na de opening maar in het middenspel ging de stellingsbeoordeling alle kanten op. In wederzijdse tijdnood en waarschijnlijk tureluurs geworden door de wisselende ontwikkelingen liet de tegenstander een toren instaan. Die kans liet Jie-Ren dus niet lopen, winst.
En op bord 6 won Cato overtuigend met zwart. Ze kwam vanuit een Siciliaanse opening in een mooie stelling waarin ze een toren op e3 plaatste. De tegenstander vond dit zo hinderlijk dat hij die meteen probeerde te ondermijnen. Maar dat was geen goed idee want hierdoor kwamen er voor de lopers van Cato zoveel mooie diagonalen richting de witte koning beschikbaar dat wit de dame moest geven. Maar daar bleef het niet bij. De zwarte dame kwam vervolgens op bezoek bij de witte koning en dat werd hem teveel: dus winst voor Cato. Wie meegeteld heeft komt daarmee op een 2-3 tussenstand.

Tijd voor de partij van ondergetekende. Zoals ik al aangaf had ik een redelijk ontspannen middag. Enerzijds door de ontwikkelingen op de andere borden maar ook door de stelling in mijn eigen partij. Ik had zwart op bord 4. Vroeg in de opening offerde mijn tegenstander een pion met de bedoeling om het initiatief te pakken. Dat pakte niet uit zoals hij gedacht had. Mijn dame liet zich niet wegjagen door de witte stukken maar werd geruild tegen twee torens en nog een pion. Daarna ruilde ik alle andere stukken af en moest ik alleen nog nauwkeurig spelen om eeuwig schaak te vermijden. Dat lukte en daarmee kwam de stand op 2-4 en hadden we tenminste een matchpunt al binnen.
Daarna nog met de wedstrijdleider afgestemd of ik als teamleider onze spelers die nog bezig waren, Rens en Luuk, mocht vertellen dat remise voldoende was. Dat mocht dus.
Rens op bord 3 met wit gaf aan dat hij al een keer remise had aangeboden maar dat zijn tegenstander met het oog op de tussenstand dat had geweigerd. En dat in een stelling waarin het (materiele) voordeel bij Rens lag. Rens was met wit namelijk goed uit de opening gekomen. Daarna ging de dame van zijn tegenstander op pionnenrooftocht maar werd ingesloten en veroverd. Wel ten koste van twee stukken. Na nog veel meer zetten was de materiaalverhouding dame plus drie pionnen tegen toren plus vijf pionnen geworden. De toren stond echter zo centraal en onaantastbaar dat remise het onvermijdelijke resultaat was. En wij hadden dus de twee matchpunten.
Blijft nog over Luuk, op bord vijf, ook met wit. Hij houdt blijkbaar van het spel. Op het moment dat het bij Rens remise werd ging hij er eens extra voor zitten. Dat was na een lange manoeuvreerpartij in een stelling waarin hij een kwaliteit meer had maar wel moest opletten voor pionnen aan beide kanten van het bord die graag de overkant wilden bereiken. Maar dat wist Luuk te voorkomen, sterker nog promotie van zijn eigen vrijpion dwong de tegenstander om zijn loper te offeren waarna Luuk met een toren meer eenvoudig kon winnen.

Eindstand 2� - 5�.

   Schaakmat Westland 2         1714 - Voorschoten 2                1789  2� - 5�
1. Johan Voorberg               1936 - Roderick van Kempen          2009   0 - 1
2. Rob van Lom                  1821 - Bert Houweling               2001   1 - 0
3. Jan v.d. Heiden              1767 - Rens de Vent                 1978   � - �
4. Ronald van Etten             1753 - Michael Kubbenga             1935   0 - 1
5. Dirk van Nieuwkerk           1733 - Luuk Weidema                 1644   0 - 1
6. Karg Brunner                 1703 - Cato de Zoeten               1679   0 - 1
7. Theo van der Pol             1520 - Jie-Ren Tjin a Lien          1652   0 - 1
8. Henk van Ketel               1482 - Matthijs van Borren          1414   1 - 0

Michael Kubbenga


Voorschoten 1 speelt gelijk

Vianen/DVP was afgelopen zaterdag de tegenstander van ons eerste tiental. Dat is in ieder geval niet zo�n eind reizen zul je denken, maar helaas hebben we het hier niet over het Utrechtse Vianen � bekend van het knooppunt waar het verkeer altijd vaststaat, houd rekening met een vertraging van een uur � maar een andere plek met die naam, vlakbij Cuijk. En dat ligt weer in de buurt van Nijmegen. Nee, dat wist ik ook allemaal niet. Dit Vianen heeft 1265 inwoners, wat uiteraard de vraag oproept hoe ze daar een KNSB-team in de eerste klasse bij elkaar hebben gekregen. Dat komt doordat, hoe klein deze gemeenschap ook is, ze een enorm achterland hebben: Duitsland. Zeven van hun tien spelers zijn dan ook oosterbuur en dat verklaart een hoop.

Vianen/DVP is ongeveer van gelijke sterkte als Voorschoten, het ratingverschil is minimaal en het zou dus vast een spannende wedstrijd worden. Zoals zo vaak gaat het er dan om dat de cruciale partijen net de goede kant uitvallen en dan ben je spekkoper. Bijna zaten wij ditmaal aan de goede kant van de medaille, maar uiteindelijk toch weer n�t niet. Zo deelden we de punten eerlijk maar hadden we na afloop toch enigszins het gevoel te weinig te hebben gekregen. Maar ja, ��n matchpunt is er ook ��n en bescheidenheid siert de mens.

Pas na zo�n twee-en-een-half uur spelen begon de eerste tekening in de strijd te komen en die leek niet ongunstig te zijn. Peter stond mooi, Kedem was bezig met een heftige aanval en bij de overigen waren de verhoudingen niet duidelijk. Dat zag er goed uit. Peter was ook de eerste die een uitslag op het bord bracht. Hij speelde de opening omzichtig maar duidelijk beter dan zijn tegenstander en dat leverde een pion op. En niet alleen dat, de problemen waren voor de man van Vianen daarmee zeker niet minder geworden. Nu kun je de beker helemaal leegdrinken of besluiten maar eens een rondje over te slaan en voor dat laatste koos hij. Dat kwam voor Peter als een verrassing en niet als een welkome, want hij vond het zo�n fijne stelling dat hij graag nog even had doorgespeeld. De opgave leek in eerste instantie ook wel wat aan de vroege kant, maar als je er wat zorgvuldiger naar kijkt, ziet de zwarte stelling er inderdaad behoorlijk beroerd uit. Hoe het ook zij, punt voor Peter.

Igor volgde met een remise. Hij werd in de opening geconfronteerd met een obscuur variantje dat hij pareerde met een dubbel pionoffer. Wat nou bang? Of het ook goed was is weer een tweede, maar het werkte wel. Igor gooide al zijn zware spullen naar de vijandelijke koning en toen zijn tegenstander iets minder gelukkigs deed, lag de winst voor het grijpen. Alleen greep hij niet en toen werd het plots een zooitje. Dus was het nu tijd om eens uit te halen met een dubbel torenoffer waarmee hij het initiatief weer terugpakte. Na het optrekken van de rook boven het bord bleek er een stelling te staan die misschien ietsje beter was voor Igor, maar wellicht ook juist niet. De aangeboden remise werd dan ook na enige aarzeling aangenomen.

Noud had de plaats ingenomen van de afwezige Marcus en die deed het op het tweede bord met zwart voortreffelijk. Vanuit de opening werden snel een hoop stukken geruild waarna ten slotte een gelijkstaand eindspel werd bereikt. Op het oog dan, want niets linker dan gelijke eindspelen, zoals ook nu weer duidelijk werd. Handig manoeuvrerend liep Noud met zijn koning het halve bord over, toonde aan dat wits pionnen wat ongelukkig stonden en sprong met zijn paard in de ontstane gaten. Opeens was de zaak onverdedigbaar en was wit in het mes gelopen. Knap hoor.

Bij Rosa was het allemaal wat minder. In de opening ging er al iets mis en dat leverde een akelig passieve stelling op. De Vianenman kon eerst rustig zijn stelling versterken om daarna met een stukoffer twee vrijpionnen in het hart van Rosa�s verdediging te posteren. Toen er ook nog een dame en loper op een lange diagonaal bij verschenen, was het wel duidelijk hoe laat was. Tijd om op te geven.

Maar Kedem bracht de Voorschotense voorsprong weer op twee punten door een knappe zege. Met wit stormde hij direct met zijn g- en h-pion op de gerocheerde koning af en daar verschenen ook nog andere stukken bij. Maar hoe nu verder? Offers hingen in de lucht, maar waar precies? Uiteindelijk investeerde hij er een paard in, kwam gewonnen te staan, maar liet daarbij wel een rottigheidje toe wat zijn tegenstander gelukkig niet zag. Die was ook al uren aan het rekenen geweest en eens houdt het dan op. Nu kwam alles toch nog op zijn pootjes terecht en volgde er een mataanval die niet te keren was.

Dat bracht de stand op 1,5-3,5 en zag de toekomst er zonnig uit, zou je denken. Maar dat was niet zo. Weliswaar stond Vincent gewonnen, maar Midas en David zouden vermoedelijk geen bijdrage aan de score gaan leveren, Jip leek minder te staan en dat was op zijn minst heel onduidelijk, en bij Henk deed zich het curieuze feit voor dat op zet 55 alleen de paarden van het bord verdwenen waren maar verder alle stukken, met pionnen en al, nog aan de strijd deelnamen. Bovendien hadden beide spelers iets opgebouwd wat dammers vast een hekstelling noemen, waarbij in ieder geval Henk nooit meer iets zou kunnen ondernemen. Hoe ging dat aflopen?

En inderdaad verloor David. Net zoals bij Rosa ging het ook bij hem al in de opening niet echt goed. Er was nog geen echte schade aangericht, maar lekker spelen was het zeker niet. Gaten dempen was dus het motto � waar hij zich helaas niet aan hield. Er kwamen torens binnenvallen, de druk werd te gortig, er sneuvelden pionnen. Van die dingen. Nul punten dus.

Gelukkig hebben we altijd nog Jip. Op het eerste bord tegen de vijandelijke kopman leek hij het lastig te gaan krijgen toen hij in een iets te enthousiaste opwelling direct in de opening een pion offerde. Op het oog was dat kansrijk, maar dat was helaas gezichtsbedrog. Het resultaat was wel een onoverzichtelijke stelling waarin Jip met het loperpaar moest opboksen tegen een paardenpaar en twee gevaarlijke ge�soleerde zwarte centrumpionnen. Een reus op lemen voeten of kroonjuwelen? In hogere zin had het het tweede moeten zijn maar toen de Duitser een tussenzetje miste werd het min of meer het eerste. Plotseling kantelde de match en stond Jip beter. Maar alle berekeningen hadden veel tijd gekost, hij moest in een ingewikkelde stelling zijn voordeel zien te behouden en dat lukte maar ten dele. Uiteindelijk resteerde een eindspel met een pion meer, dat nog steeds niet duidelijk was. Toen hij een remiseaanbod kreeg was het verstandig dat te accepteren want je weet maar nooit wat er in verdere tijdnood gaat gebeuren en bovendien beloofden de drie resterende partijen van Henk, Midas en Vincent dat Voorschoten net zou gaan winnen. En laten we wel wezen, die remise was al mooi genoeg.

Toen waren er nog drie. Inmiddels was de stand 3-4 en we roken de matchzege: Midas ging weliswaar verliezen, maar het moest toch wel raar lopen als Henk het niet zou houden en Vincent stond op het punt te gaan winnen. Alleen nog even een lastige toren en vrijpion ontmantelen� Henk pakte inderdaad het halfje. Toen op zet 62 nog altijd alle stukken behalve de paarden op het bord stonden kwam de witspeler dan eindelijk met de grote doorbraak. Zes zetten later waren van al die stukken alleen nog bij ieder een loper en zes pionnen overgebleven, maar zat de deur nog net zo dicht als daarvoor. Toen was het echt remise.

Dat Midas vervolgens inderdaad verloor was geen verrassing meer. Hij raakte in een opening verzeild die in de database ook al niet zo best scoort en Midas kon daar geen nieuwe draai aan geven. Een mindere zet kostte bovendien een pion en daarna werd het harken bij volle wind. Lang was er de hoop dat hij het misschien zou kunnen houden, aan wilskracht heeft het zeker niet gelegen, maar uiteindelijk bleek die hoop toch ijdel. Op zet 70 was het echt over. En uit.

Dus was het Vincent die ons de winst ging brengen. Dat brengt altijd extra spanning met zich mee. In een prima gespeelde partij had hij groot voordeel gekregen maar raakte wel in een stelling verzeild waarin alle witte en zwarte stukken bij elkaar op een kluitje stonden, met alle mogelijke combinaties vandien. Dat kostte hem een kwaliteit, maar wat resteerde was een gewonnen eindspel. Op het moment supr�me dat hij de partij had kunnen uittikken verschenen er evenwel plots spoken op het bord en met nog een paar seconden op de klok liet hij in arrenmoede toe dat zijn tegenstander dame haalde. Verbijsterende schrik bij de teamleider: gaan wij nou echt nog verliezen ook? Gelukkig bleek dat niet het geval omdat zwart zelfs met zijn dame meer niet anders kon doen dan schaak blijven geven. Vincent probeerde ook nu nog steeds de partij te winnen maar de zwarte dame bleek telkens net in staat wit van promotie af te houden. Omdat de slotstelling nogal bijzonder is, hierbij een plaatje.

Een curieus slot van een heel spannende wedstrijd. Net zoals in de tweede ronde tegen Spijkenisse was het team heel dichtbij de overwinning maar lukte het net niet om het laatste zetje te geven. Al met al heeft Voorschoten nu twee punten uit vier wedstrijden en staat daarmee onder de degradatiestreep. Dat ziet er beroerder uit dan het lijkt omdat het eerste nu al twee topteams heeft gehad en de mindere goden pas later in het seizoen aan bod komen. Helaas heeft het lot zo bepaald dat de volgende wedstrijd tegen de derde, en laatste, promotiekandidaat (HWP Haarlem) gaat zodat we weer vol aan de bak kunnen. Maar wij zijn er klaar voor, en als er zaterdag 15 december, wanneer die slag geleverd zal gaan worden, nou eens veel fans naar de Werf komen om morele steun te verlenen, zie ik fraai stuntwerk aan de horizon. Ik hou het voorlopig op 7-3.

    Vianen/DVP                   2204 - Voorschoten 1                2198   5 - 5
1.  Reiner Odendahl              2380 - Jip Damen                    2190   � - �
2.  Jermo Kooijmans              2290 - Noud Lentjes                 2292   0 - 1
3.  Ulrich Dresen                2246 - Midas Ratsma                 2298   1 - 0
4.  Benjamin Ries                2216 - Rosa Ratsma                  2260   1 - 0
5.  Ivo Stork                    2164 - Peter Wilschut               2265   0 - 1
6.  Helge Hintze                 2281 - Henk Schouten                2157   � - �
7.  Markus Koehler               2118 - Vincent Blom                 2269   � - �
8.  Jan Selten                   2131 - Igor Damen                   2072   � - �
9.  Mykyta Volkov                2101 - Kedem Gutkind                2049   0 - 1
10. Thorsten Werbeck             2112 - David Jongste                2128   1 - 0

Sander Hilarius


Interne: uitslagen ronde 9

Terwijl de senioren van Voorschoten E gedecideerd de jeugd van Stormpionnen versloegen, speelden 24 anderen in de negende ronde van de interne competitie. Aan de top kwam Henk Schouten niet verder dan remise tegen Roderick van Kempen, terwijl Wouter Noordkamp ondergetekende versloeg. Daarmee is Wouter nu de nieuwe koploper. Maar Roderick, Henk en Marcus zitten op maar een paar millimeter afstand op het vinkentouw zodat het stuivertje wisselen vast nog wel even door zal gaan. Omdat de overige uitslagen min of meer de verwachtingen volgden, zijn er in de verdere stand geen grote verschuivingen te signaleren.

Komende donderdag (29 november) is de tweede ronde van de PH-beker en wordt er du g��n interne ronde gespeeld. Dat gebeurt pas weer op 6 december.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Externe competitie team E

Donderdag 22 november j.l. speelde team E haar tweede externe competitiewedstrijd tegen Stormpionnen A. Na de beschamende nederlaag met 5-1 tegen team F van onze vereniging, overigens met veel lof en felicitaties voor onze zich snel ontwikkelende jeugd, waren we vol goede moed om er tegen het jeugdteam van Stormpionnen A wat meer van te maken. Helaas kwamen zij met slechts 5 spelers, zodat Cees niet aan spelen toe kwam. De 5 over gebleven spelers van ons team deden het voortreffelijk, 4 x winst en 1 remise van Andy.
Derhalve een 5�-� eindstand. Dat geeft ons weer moed voor het vervolg van de competitie.

De resultaten waren dus:

   Voorschoten E                      - Stormpionnen A                     5� - �
1. Bert Hogendoorn               1400 - Gijs Jan Vleming                    1 - 0
2. Andy Lay                      1107 - Mathijs Holwerda                    � - �
3. Frans de Klerk                1338 - Annabel Vleming              1263   1 - 0
4. Willem Oudhof                 1310 - Maurits Holwerda                    1 - 0
5. Ruud Aalbersberg              1289 - Linde Vleming                1113   1 - 0
6. Cees Besuijen                 1074 - N.O.                                1 - 0

De teamleider,

Bert Hogendoorn


Warme ontvangst en een koude douche voor Voorschoten E

Het duel in de vierde klasse B tussen Voorschoten E en Voorschoten F was wegens een misverstand twee weken later dan gepland. Doordat het een poule van zes teams is kon de openingskraker gerust pas op 16 november gespeeld worden. Voor de jeugd van Voorschoten F was het een thuiswedstrijd, de zes heren van Voorschoten E hoefden evenmin ver te reizen. Frans de Klerk was zelfs komen lopen. Andy Lay bevond zich op bekend terrein, hij volgt al twee jaar schaakles op vrijdagavond. Dat werpt inmiddels zijn vruchten af. Hij is in de interne competitie on fire en voorkwam met zijn overwinning op Otto Zoet een clean sheet. Keepers koesteren die, maar bij schaken wil elke schaker zo snel mogelijk van de nul afzijn. Een matchpunt leverde het niet op, want zijn kompanen legden het stuk voor stuk af tegen de aanstormende jeugd. De ontvangst met een kop koffie en Janhagel koekje was warm, maar de aftocht met een 5-1 nederlaag wellicht een koude douche. Lang werd er niet getreurd, ze gunden het de jeugdspelers van harte.

Op maandag 3 december gaat Voorschoten F de koppositie verdedigen tegen Bodegraven B. Makkelijk zal dat niet zijn, maar wie had van tevoren gedacht dat Oranje de halve finale van de UEFA Nations League zou bereiken? De coach kan net als Koeman over een getalenteerde ploeg beschikken en de sfeer in de kleedkamer is uitstekend. Bodegraven here we come!

   Voorschoten F                      - Voorschoten E                       5 - 1
1. Jette Sannen                  1310 - Bert Hogendoorn              1400   1 - 0
2. Tristan Veltrop                    - Frans de Klerk               1338   1 - 0
3. Otto Zoet                     1365 - Andy Lay                     1107   0 - 1
4. Jet de Zoeten                      - Willem Oudhof                1310   1 - 0
5. Tjado van der Veen                 - Gert Helfferich              1076   1 - 0
6. Finn Wiggers                   802 - Klaas Passchier              1149   1 - 0

Roderick van Kempen


Interne: uitslagen ronde 8

De achtste ronde van de interne competitie was met 32 spelers goed bezet. En het is dat het hier en daar proefwerkwekentijd is (leg dat maar eens uit met scrabble), anders hadden we helemaal een volle zaal gehad. De meeste uitslagen gingen weer volgens de verwachtingen, maar ��n grote verrassing viel er wel te constateren: Ike Tjin a Lien won van Frank den Herder. Eerstgenoemde klimt daarmee op naar de vijfde plek op de ranglijst! De jongste van ons allemaal, Raffi Mkrtchyan, boekte alweer zijn tweede overwinning en Andy Lay zelfs zijn vierde, waarmee de laatste zich nu in het linkerrijtje heeft genesteld.

Daarnaast kunnen we ook weer een nieuw lid verwelkomen. Wim van Oordt heeft na een paar proefpartijen besloten dat hij lid wil worden van onze club en zal vanaf nu mee gaan doen aan de interne competitie. Welkom Wim!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Interne: uitslagen ronde 7

Het was bijzonder rustig in de zevende ronde van de interne competitie. De jeugd had er last van dat de priemende ogen van wedstrijdleider Sander ontbraken � of waren het die van Marcus? � en verloren pardoes al hun partijen. Wellicht opgestuwd door de lege zaal waren alle wedstrijden om half elf al afgelopen, een unicum?

Maar aan de bar bleef het nog lang onrustig.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Nederlaag Voorschoten C in Sassenheim

Twee limousines glijden tot stilstand voor het Cultureel Centrum in Sassenheim. Acht Voorschotense ridders stappen uit onder leiding van raadsheer Teun. Na een lange strijd klinken de helden op de overwinning - hoe kan het ook anders. Ik schrik wakker. Was dinsdagavond een droom? Nee, het was een nachtmerrie... Er waren geen acht koene helden, maar zeven. Door allerlei omstandigheden ging Voorschoten C in een andere dan de basisopstelling naar Sassenheim A. Toch was de vervangend teamleider positief gestemd: aan de onderste borden zouden we verliezen (dat klopte), maar aan de bovenste vijf borden zouden we moeiteloos punten halen. Helaas is het schaakspel onvoorspelbaar; Sassenheim leek ontketend en wist bijna alle Voorschotenaren te verschalken. Alleen Richard en Ronald hielden het vaandel hoog met remises.

   Sassenheimse Schaakclub A          - Voorschoten C                       7 - 1
1. I.D.C. Rood                   1671 - Richard van Offeren          1717   � - �
2. A.G. Olthof                   1725 - Chris Gerritsen              1769   1 - 0
3. R. Brands                     1573 - Ronald van Vleuten           1744   � - �
4. J.B.M. Rotteveel              1526 - Ike Tjin a Lien              1656   1 - 0
5. R.M. Alferink                 1631 - Jie-Ren Tjin a Lien          1642   1 - 0
6. P. de Haas                    1508 - C. van der Ven               1432   1 - 0
7. F.W. Spruijt                  1386 - N.O.                                1 - 0
8. M.W. Snoep                    1533 - Willem Oudhof                1310   1 - 0

Christine van der Ven


Voorschoten 2 tweede!

Voorschoten 2 staat na een 4� - 3� overwinning tegen Spijkenisse 2 op een mooie tweede plaats in KNSB 4H. Weliswaar gedeeld maar toch. Voorschoten is een samenstel van talentvolle jeugdspelers aangevuld met wat meer geroutineerde spelers. Deze laatsten dienen voor een puntenbasis te zorgen zodat de jeugdspelers vrijelijk ervaring kunnen opdoen tegen over het algemeen sterkere tegenstanders (bekeken op basis van elo) in deze klasse.

De wedstrijd tegen Spijkenisse voldeed qua uitslag hieraan. De topborden zorgden voor een mooie 3-0 basis maar daar was soms wel het nodige trekken en duwen op het bord voor nodig.
De wedstrijd begon wat minder want door een misverstand meende Gerben onterecht niet te hoeven meedoen. Gelukkig kon hij Carsten �charteren� die de ondankbare taak kreeg om onverwacht en op een hoog bord (4) tegen een sterke tegenstander (200 Elo meer) te moeten spelen. In de opening ging het nog alleszins redelijk tot goed, maar in het middenspel overzag Carsten een paar keer materiaalverlies waardoor hij helaas een nul moest laten aantekenen.
Van de partij van Jie Ren kan ik niet zoveel zeggen. Het leek me lange tijd ondanks het ratingverschil een gelijk opgaande strijd maar op een gegeven moment zag ik toch een nul op het scorebord.
De derde nul werd helaas door Ivo ge�ncasseerd op bord 6. Ook hier was sprake van een aanzienlijk elo-verschil en ook ging het aanvankelijk goed maar een aantal mindere zetten leverden een nul op.

Dan de puntenmakers. Ik begin met Cato met wit op bord 8. Ze kwam niet goed uit de opening, moest gekunsteld rokeren (Ke1-e2-f1-g1), zag vervolgens de koningsstelling versplinterd en de koning bedreigd door vrijwel alle zwarte stukken, zie diagram na de 21e zet van wit.

Winnend voor zwart zou nu zijn 21�Pxe4 22. fxe4 Da5 23. Td1 Dh5 met allerlei vervelende dingen richting de witte koning. Zwart speelde echter 21�Kh8. Cato profiteerde hiervan, peuzelde de pion op d4, ruilde die vervelende zwarte dame en de lopers van de zwarte velden en kwam toen in onderstaande stelling (na 27� Pd5).

Cato speelde 28. Pd6! en heeft een winnende stelling die ze mooi uitspeelde. De zwarte stukken staan ongelukkig, de onderste rij van zwart is zwak.

Aan bord 3 speelde Rens. Ook van zijn partij heb ik niet veel meegekregen maar de keren dat ik keek leek hij de hele tijd wat beter te staan. Dus waarschijnlijk een �regelmatige� overwinning.
Dat was zeker het geval op bord 1 waar Roderick met zwart speelde. Er kwam een structuur op het bord die bekend is uit de ruilvariant van het damegambiet. Daarin speelt wit gewoonlijk op een minderheidsaanval op de damvleugel of op een snelle opstoot in het centrum. Maar wit speelde het enigszins passief. De opstoot in het centrum (33. e3-e4) kwam er uiteindelijk wel maar toen had Roderick al zijn stukken al op gunstige velden gezet. En toen wit daarna nog een slechte zet produceerde was de partij in een paar zetten afgelopen.

Zeker geen regelmatige partij werd door Bert gespeeld met wit op bord 2. Hij kwam met een klein voordeeltje uit de opening maar wikkelde geschrokken naar een minder eindspel af nadat hij een mindere zet had geproduceerd die gelukkig niet door de tegenstander werd afgestraft.
Daarna bleef hij optimistisch doorspelen op een koningsaanval wat niet helemaal correct was. Dat resulteerde vervolgens in stellingen die in beoordeling uiteen liepen van verloren, slecht, beter en gewonnen, maar niet perse in deze volgorde. Uiteindelijk kwam de volgende stelling op het bord.

Hier beging zwart de laatste fout van de partij. Het is remise na 47� Df6. Bijvoorbeeld 48. Da8 Df8 49. Df3 Df6 50. Dh5 Kg8.
Zwart speelde echter 47� Lf6?? Er volgde 48. Dg4 Lg7 49. Dh5+ Lh6 50. g7+ Dxg7 51. Pxg7 Kxg7 52. Dxc5 Ld2 53. Da7+.

Dat bracht de stand op 4-3 voor de onzen met nog een partij die nog liep namelijk van ondergetekende met zwart op bord 5. Het was mijn eerste partij sinds de zomer, maar gelukkig kwam er een opening op het bord waarin ik me wel thuis voel en stond ik vanuit de opening met zwart comfortabel zonder dat het evenwicht verbroken was. Dat veranderde toen in lichte tijdnood van mijn tegenstander mijn paard een rondje deed wat uiteindelijk een pion opleverde.
Dat rondje begon vanuit de onderstaande stelling.

Er volgde 26 � Pd3 27. Tf1 (dekt f2) Pc5 28. Td1 Pd7 29. Dd2 Dh4 30. De1 Pe5 31. Pf1 Tf4 32. Pd2 Pd3 en daar is het paard weer maar dit keer valt f2 niet voldoende te dekken.
Wit offerde daarna nog zijn centrumpion waardoor na ruil van de pionnen op de damevleugel een paardeindspel ontstond met weliswaar een dubbelpion voor maar een beweeglijk en irritant wit paard en alle pionnen op een vleugel. Toen ik doorkreeg dat Bert ging winnen ruilde ik snel de laatste witte pion af waardoor verliezen niet meer mogelijk was. Winnen bleek helaas ook niet meer mogelijk maar het winnende halfje was binnen.

Gedetailleerde uitslag:

   Voorschoten 2                      - Spijkenisse 2                      4� - 3�
1. Roderick van Kempen           2009 - Fabian van Buuren            2005   1 - 0
2. Bert Houweling                2001 - Rob Kalkman                  1874   1 - 0
3. Rens de Vent                  1978 - Bart de Glopper              1887   1 - 0
4. Carsten van der Hoeven        1597 - Steven de Wilde              1812   0 - 1
5. Michael Kubbenga              1935 - Nick Groeneweg               1896   � - �
6. Ivo Warmerdam                 1693 - Djad Maes                    1879   0 - 1
7. Jie-Ren Tjin a Lien           1652 - Bjorn Verstraate             1811   0 - 1
8. Cato de Zoeten                1679 - Richard Koopman              1691   1 - 0

Michael Kubbenga


Piet Houwelingbeker: uitslagen ronde 1

De strijd om de Piet Houwelingbeker en de Bas Maatbokaal trapte af met 32 spelers, waaronder vooral in de B-groep een aantal nieuwe gezichten (voor wie niet aan de maandagmiddagclub meedoet). Hartelijk welkom allemaal! Op het oog lijkt een deelnemersaantal van 32 aan de magere kant, maar dat komt doordat maar liefst 14 deelnemers begonnen met de eerste ronde een bye op te nemen. Waaruit dus valt op te maken dat in totaal 46 personen zich hebben ingeschreven, en dat is weer een mooi aantal. In ronde 2 zal de speelzaal uitpuilen.

In Groep A waren er vele spannende gevechten te zien, ondanks de toch wel grote ratingverschillen. Het is net zoals ze met voetbal altijd roepen: er bestaan geen kleine teams meer. Maar als de rook is opgetrokken blijken dan uiteindelijk toch de ratingsterksten meestal aan het langste eind te hebben getrokken. Alleen de wedstrijdleider slaagde erin om �omhoog� een halfje te sprokkelen, de overige partijen eindigden zoals iedereen op het totoformulier zou hebben ingevuld.

Ook in Groep B, waar de ratingverschillen toch iets kleiner zijn, waren de uitslagen grotendeels volgens de ELO-verwachtingen. Helemaal willekeurig blijken die ELO-getalletjes dus toch niet te zijn. Alleen Roald Vos stuntte door Machiel Kuiper te kloppen en Tristan Maas hield Otto Brunner op remise. Knappe prestaties.

De kop is eraf en de strijd is begonnen. Eind van deze maand, 29 november, volgt ronde 2.

Zie de uitslagen en standen.

Sander Hilarius


Botwinnik rapidtoernooi: Cato de Zoeten eindigt gelijk met IM en WFM, Ronald van Vleuten 8e plaats

Op zaterdag 27 oktober 2018 werd het jaarlijkse Botwinnik rapidtoernooi gehouden in Zoetermeer. Er waren 36 schakers waaronder 5 titelhouders. Er werden zeven ronden volgens het Zwitserse systeem gespeeld met een speeltempo van 15 minuten + 5 sec. p.p. Cato de Zoeten eindigde gelijk met Internationaal meester Jesus Garrido Dominguez (2407) en Vrouwen FIDE meester Lucia Pascual Palomo met 4 uit 7. Ronald van Vleuten eindigde op de 8e plaats met 4,5 uit 7.
Winnaar werd IM Hing Ting Lai met een score van 7 uit 7! Bram van der Velden werd 2e en als beste speler van de Haagse Schaakbond werd hij HSB Rapid Kampioen 2018. Cato kreeg een jeugd ratingprijs (grote zak snoep) en Ronald kreeg een ratingprijs (flesje wijn).

Zie de toernooisite voor de complete eindstand.

Ronald van Vleuten


Interne: uitslagen ronde 6

Naast de verloren externe wedstrijd van Voorschoten D � wat is dat nou jongens? � werd er deze donderdag op elf borden gestreden. Daarbij waren twee topduels: die tussen Henk Schouten en Marcus Driessen en die tussen Roderick van Kempen en Symon Algera. Door besognes op mijn eigen bord heb ik van beide partijen helaas niets anders heb meegekregen dan de uitslag. En die was in beide gevallen remise. Bijna was er ook een �Sisters Act� te bewonderen geweest (tussen Cato en Jet de Zoeten), maar dat werd door de wedstrijdleider op het allerlaatste moment in de kiem gesmoord. Toch zal het deze competitie vast nog wel een keer gaan gebeuren! Nu won Cato op sterke wijze van Chris Gerritsen en verloor Jet van Tristan Veltrop.

Onder de afwezigen was ook Ruurd de Boer. Maar dat had een heel vervelende reden: door (vermoedelijk) een tak tussen zijn spaken is hij op zijn fiets zwaar ten val gekomen met een flink gehavend gezicht en een dubbele elleboogbreuk tot gevolg. Volgende week zal hij daaraan geopereerd gaan worden. Beterschap Ruurd, en we hopen je snel weer achter het bord te zien!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Nederlaag Voorschoten C tegen Leiderdorp A

Vooraf stond vast dat het een lastige avond zou worden tegen de ratingsterkste. Ik kwam zelf niet toe aan een rondje langs de velden. Ik vernam dat de twee invallers - Bert Hogendoorn en Willem Oudhof - voor Arno Egberts en Ronald van Vleuten - zich kranig geweerd hadden, maar uiteindelijk het onderspit moesten delven. Ook Chris - liep tegen een familieschaakje op - , Richard en Nico wisten geen potten te breken. Voor de drie remises tekenden Christine - vrij snel -, Ike en - vrij moeizaam - ondergetekende. Een gevoelige 6�-1� nederlaag. De volgende wedstrijd - uit tegen Sassenheim - gaan we zeker uit een ander vaatje tappen.

   Leiderdorp A                  1714 - Voorschoten C                1528  6� - 1�
1. S.R. Tabak                    2179 - Chris Gerritsen              1769   1 - 0
2. F. Arnold                     1754 - Richard van Offeren          1717   1 - 0
3. F. van Maanen                 1657 - Ike Tjin a Lien              1656   � - �
4. L. van Osch                   1712 - Nico Loomans                 1421   1 - 0
5. C. Hortensius                 1626 - Teun Meirink                 1519   � - �
6. J.N.J. Kooijman               1614 - Christine van der Ven        1432   � - �
7. A. van Dijk                   1594 - Bert Hogendoorn              1400   1 - 0
8. M. Hooshangi                  1579 - Willem Oudhof                1310   1 - 0

Teun Meirink


Interne: uitslagen ronde 5

Doordat Voorschoten A en B tegen elkaar speelden in de nieuw gevormde hoofdklasse van de LeiSB, werden er wat minder interne partijen gespeeld dan gebruikelijk. De meeste daarvan verliepen volgens de voorspellingen van professor Elo, maar niet allemaal. Zo won Matthijs van Borren van Ronald van Vleuten en Stijn Sannen van Teun Meirink. De jeugd sloeg weer eens toe. Daarbij voegde zich ook Jette Sannen die Christine van der Ven versloeg, maar die uitslag viel nauwelijks met droge ogen op te schrijven: Christine had in een eindspel maar liefst twee stukken meer, maar zette die zo ongelukkig neer dat Jette alleen maar met de enige loper die ze nog had schaak hoefde te geven om de partij alsnog te winnen. Christines eigen stukken hadden alle vluchtvelden geblokkeerd� Geef dus altijd schaak als het kan, misschien is het wel mat. Opmerkelijk was ook � niet in het minst voor hemzelf � dat Andy Lay voor de tweede keer op rij wist te winnen. Is de beer nu los?

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Voorschoten A neemt revanche

Met de invoering van de 4e klasse KNSB is er een hoop veranderd in de regionale onderbond. Waar je vroeger in de promotieklasse kon strijden voor een plek in de 3e klasse KNSB, wordt er nu vooral gespeeld voor de eer. Door de toegenomen tegenstand is het echter niet minder leuk en spelen Voorschoten A en B dit jaar in de hoofdklasse. De eerste ronde betekende meteen een onderonsje waarbij vooraf al duidelijk was dat het spannender zou worden dan vorig jaar. Toen eindigde de �clash of the titans� in een teleurstellende 6-2. In ongeveer dezelfde samenstelling stonden beide teams een jaar later weer tegenover elkaar in de Werf.

Het fijne van een wedstrijd binnen de club is dat vooruit spelen vaak geen probleem is. Vanuit beide teams was daar de naarste behoefte aan waardoor op 4 oktober al 3 partijen plaats vonden. Infiltrant Marcus probeerde in de groepsapp van Voorschoten A de opstelling te achterhalen en deze door te spelen aan onze opponenten, maar hij kwam bedrogen uit. Op bord 1 kwam de wedstrijd tussen Jip en Frank al snel tot leven. Frank probeerde Jip te verrassen met het snel opspelen van zijn h-pion. Dankzij de gefianchetteerde loper van Jip zorgde dit voor enige problemen en leek Frank iets beter te staan. Jip herpakte zich echter snel en zocht de aanval. Een ultieme poging van Frank tot promotie leidde tot stukverlies waardoor het voor Jip een koud kunstje was om het eerste punt binnen te halen.

Igor, inmiddels verhuisd van Groningen naar Amsterdam, is ook onderdeel van Voorschoten A. Hij speelde zijn partij tegen Wouter, extern spelend voor SHTV uit Den Haag maar invaller bij Voorschoten B. Al snel ontstond een ingewikkelde partij waarbij beide spelers dachten dat ze beter stonden. Igor schatte dit alleen iets beter in en zorgde voor een riante 2-0 voorsprong.

Door het uitvallen van Ivo Warmerdam was vaste invaller en inmiddels lid van het team Jie-Ren beschikbaar om het op bord 5 op te nemen tegen Bert Corneth, kersvers lid van Voorschoten. Na mijn eerste rondje langs de borden was er nog niet veel gebeurd en kon het nog alle kanten op. Echter zat ikzelf in tijdnood waardoor het volgen van de partij erg werd bemoeilijkt. Na een vlotte combinatie was het echter snel voorbij en bracht Jie-Ren het laatste punt van de avond binnen en stonden we na dag 1 op een perfecte score van 3-0.

Vol vertrouwen begonnen we aan de 2e speeldag waarop Alisha graag wat eerder wilde beginnen. Ze vertrekt op vrijdagochtend naar Rome en moet zich om 5 uur �s ochtends op Schiphol melden. Om de verwarring bij Voorschoten B nog wat groter te maken, speelde niet Cato maar ikzelf ook een half uur eerder. Veel verraste gezichten en vooral een teleurgestelde Ruurd die mij als zijn tegenstander had verwacht en enige voorbereidingen had gedaan. Carsten, Cato en Roderick kwamen iets daarna binnen waardoor om 8 uur iedereen achter het bord zat. Alisha had zich naast mij verslikt in een penning en om stukverlies te voorkomen werd de pion op b2 opgegeven. Toch moet altijd maar blijken of Dxb2 een goede zet is omdat er erg veel risico aan verbonden zit. Hans liet echter zien dat er geen reden tot paniek was en kwam door een paar stukken te ruilen en ergens een pionnetje mee te snoepen uitstekend te staan. Alisha is de laatste tijd echter erg op dreef en verslaat in de externe competitie bij LSG de ene na de andere 2000+ speler. Door te blijven schuiven met beide torens besloot Hans tot een torenruil waarbij een pion verloren ging. Vervolgens liet Alisha zien prima te weten hoe ze een toreneindspel met 1 pion minder remise moest houden. Dit bleek uiteindelijk de nederlaag voor Voorschoten B, want kort daarvoor had Cato op bord 8 al gewonnen van Ruurd. Kort na de opening had Cato Ruurd al helemaal klem gezet en na een prachtige combinatie volgde mat.

Tenslotte waren alleen Carsten, Roderick en ik nog bezig. Roderick moest het opnemen tegen Marcus die eens niet met zwart wilde spelen en dus plaats nam achter de witte stukken. Roderick koos met zwart voor het Frans alleen daar wist Marcus wel raad mee. Roderick kwam steeds meer in de verdrukking en de koning op h7 kreeg het steeds benauwder. Ook een grote tijdsachterstand helpt dan natuurlijk niet mee en Roderick moest na ruim 2,5 uur de strijd staken. Met deze 4,5-1,5 tussenstand konden Carsten en ik vrijuit spelen. Dat ging bij Carsten alleen iets voortvarender dan bij mij. Ik speelde tegen Sander met wit. In het Engels waarbij zwart had willen slaan op c4 maar niet snel genoeg was, waren de kansen evenwichtig. Na een trucje met pb5 leek wit iets beter te komen staan alleen in de analyse kwamen we tot de conclusie dat er niet veel aan de hand bleek en dat zwart eigenlijk het initiatief in handen kreeg. Toch is de computer niet overtuigd en geeft een kleine plus voor wit. De stelling speelt alleen een stuk fijner voor zwart terwijl wit steeds meer verkrampt komt te staan. Het iets te aantrekkelijke Dc7 bleek een blunder waardoor een stuk verloren ging. Met weinig tijd probeerde ik tegen beter weten in nog wat te prutsen en dat is precies goed verwoord. Lang duurde de partij niet meer en na 3,5 uur spelen kon ik opgeven. Carsten speelde tegen Gert een degelijke partij en kwam met zwart een pionnetje voor. In de afwikkeling naar het eindspel kwam daar nog eentje bij waardoor het normaliter snel klaar zou zijn. Het duurde echter nog een stuk langer doordat Carsten geen torens wilde ruilen, maar rond half 12 was dan toch het punt binnen.

Al met al een mooie en verdiende overwinning. Na de zeperd van vorig jaar is het duidelijk dat ons team zich sterk heeft verbeterd en dat er dit jaar veel mogelijk is. Zoals gezegd: �een goed begin is het halve werk, maar een goed begin is pas de helft.� Qua gemiddelde teamrating bungelen we onderaan, maar voor de komende weken staan we fier aan kop. In de 2e ronde spelen we tegen topfavoriet LSG A met 2 IM�s en een FM in de gelederen. Het belooft een mooie wedstrijd te worden waar we nu al naar uitkijken.

   Voorschoten A                 1814 - Voorschoten B                1914  5� - 2�
1. Jip Damen                     2180 - Frank den Herder             2039   1 - 0
2. Igor Damen                    2053 - Wouter Noordkamp             2037   1 - 0
3. Roderick van Kempen           2000 - Marcus Driessen              2095   0 - 1
4. Alisha Warnaar                1741 - Hans Lindeboom               1900   � - �
5. Jie-Ren Tjin a Lien           1642 - Bert Corneth                 1794   1 - 0
6. Luuk Weidema                  1612 - Sander Hilarius              1874   0 - 1
7. Carsten van der Hoeven        1603 - Gert Both                    1847   1 - 0
8. Cato de Zoeten                1681 - Ruurd de Boer                1726   1 - 0

Luuk Weidema


Voorschoten B maakt valse start tegen sterk A-team

Als je van de gemiddelde rating uitging zou je VB op z�n minst een geduchte tegenstander van VA moeten noemen, maar dit seizoen staat alles op z�n kop in de Hoofdklasse van de LeiSB: ratings tellen niet meer, zeker als �jong� tegen �oud� speelt. Na de op 3 borden vooruit gespeelde partijen was de stand al 3-0 voor VA. Franks dame ging in haar eentje op pionnenroof op de koningsvleugel, maar kwam te laat terug om leiding te geven aan de verdediging van de witte koning. Invaller Wouter leek lange tijd het evenwicht in de stelling tegen Igor te bewaren, echter in de tijdnoodfase greep hij plots mis. Bert offerde een pion om tot actief spel te komen, maar hij kon zijn aanval niet doorzetten en werd hardhandig door Jie-Ren ingepakt.

Aldus moest het allemaal ��n week later gaan gebeuren. Marcus richtte meteen zijn pijlen op de enigszins ge�soleerde koning van Roderick; Hans durfde met zijn dame de witte pion op b2 te pakken en kon zowaar de weg terug weer heelhuids vinden; bij Sander zag ik een redelijk evenwichtige stand op het bord met wellicht iets meer bewegingsruimte voor hem; Gert verspeelde al snel een pion en had het lastig tegen een gemakkelijk combinerende Carsten en ikzelf verwisselde twee zetten waardoor het moeilijk maar niet onmogelijk was om m�n verdediging te organiseren.

Terwijl Marcus zwaarder materiaal in stelling bracht kon Roderick slechts lijdzaam toezien en ��n stuk cavalerie aan zijn verdediging toevoegen. Bij Hans verdwenen dames en stukken als herfstblaadjes in de wind zodat een overzichtelijke en voor hem zeer gezonde stelling met twee pluspionnen winst zou moeten opleveren. Sander gebruikte een penning om dame, loper, paard en toren nog actiever te maken en de druk op Luuks stelling te vergroten. Carsten voerde ondertussen de druk op de versnipperde stelling van Gert dusdanig op dat ie nog een pion won; het leek een kwestie van tijd. Op mijn 17de zet had ik, achteraf bekeken, het evenwicht volledig kunnen herstellen door Pg4 met dreigingen op f2 en h2, maar mijn vormcrises bewoog mijn hand naar het verkeerde stuk en ik kon vrij snel daarna inpakken.

Door zijn pionnen op te schuiven probeerde Roderick de executie uit te stellen, maar een torenoffer van Marcus gaf de doorslag. Ergens heeft Hans de winst laten glippen. Na torenruil gaven de vrijpionnen de doorslag toch niet en kon Alisha van haar korte nachtrust gaan genieten. Luuk probeerde met offers Sander zand in zijn ogen te strooien, maar het mocht niet baten. Tot slot werd de druk Gert te machtig en moest ook hij buigen. Een valse start van VB, maar gelukkig treffen we nog enkele �oudere� teams.

   Voorschoten A                 1814 - Voorschoten B                1914  5� - 2�
1. Jip Damen                     2180 - Frank den Herder             2039   1 - 0
2. Igor Damen                    2053 - Wouter Noordkamp             2037   1 - 0
3. Roderick van Kempen           2000 - Marcus Driessen              2095   0 - 1
4. Alisha Warnaar                1741 - Hans Lindeboom               1900   � - �
5. Jie-Ren Tjin a Lien           1642 - Bert Corneth                 1794   1 - 0
6. Luuk Weidema                  1612 - Sander Hilarius              1874   0 - 1
7. Carsten van der Hoeven        1603 - Gert Both                    1847   1 - 0
8. Cato de Zoeten                1681 - Ruurd de Boer                1726   1 - 0

Ruurd de Boer


Het eerste speelt gelijk

Na de nederlaag in de eerste ronde tegen Caissa volgde afgelopen zaterdag de uitwedstrijd tegen Spijkenisse. Ook dat team is vorig jaar gepromoveerd en is qua gemiddelde rating vergelijkbaar met Voorschoten. Dat geldt trouwens voor wel meer ploegen in onze klasse, zodat er wel eens een heel spannend seizoen zou kunnen aankomen. Deze wedstrijd was daar in elk geval al een voorbode van: 5-5. En waren we daar blij mee? Dat hangt ervan af met welke fase van de strijd je dat vergelijkt. Dat zit namelijk zo.

Na drie uur spelen leek het niet zo goed te gaan. Kedem en Vincent stonden allebei een kwaliteit achter, en dat was geen eigen keuze. Kedem had nul compensatie, Vincent bezat een mooi loperpaar en een redelijk open koningsstelling om tegen te attaqueren. Maar was dat genoeg? Het probleem was ook dat aan Voorschotense zijde in die fase iedereen net wat minder leek te staan, behalve Henk dan, die bezig was met een mooie aanval. Op dat moment zou 5-5 best tevredenstemmend zijn geweest.

En dat bleef zo toen Noud Lentjes verloor. Noud wie? Dat is een bekende van onze jongere spelers, die na zijn jeugdcarri�re de zin in schaken nogal was verloren en daarom was opgehouden met dat suffe gedoe met die houtjes. Maar op bezoek bij onze Voorschotense delegatie op het ONJK vond hij gelukkig weer de weg terug naar het licht en toen begon het toch te kriebelen. En omdat Rosa nog in Georgi� zat op de Olympiade en wij op zoek waren naar een waardige invaller, werd ��n en ��n plots twee. Zo zat Noud zaterdag op het Voorschotense bord 1 met de witte stukken te spelen tegen Rick Lahaye van Spijkenisse. En hoe! Op zet 15 offerde hij een stuk en het mooie was dat het nog goed was ook. Zijn tegenstander kon niet anders dan even later het stuk weer teruggeven en de positie die toen resteerde was heel gunstig voor Noud. Maar toen� in plaats van het voordeel op strategische wijze uit te bouwen, koos hij voor een wat al te druistige aanval, die niet doorsloeg maar er wel voor zorgde dat zijn stukken op de verkeerde velden liepen en de weg naar het doel slecht werd bewaakt. Waarna zwart in de gaten sprong en Noud het niet meer kon keepen. Erg jammer. Elke vergelijking met een bestaande Rotterdamse voetbalvereniging berust trouwens op louter toeval.

Vervelend werd het pas echt toen Kedem verloor. De opening ging prima, leverde zelfs een mooie plus op, maar toen hij een venijnig zetje miste was het gedaan met de aanval. Dat was op zich nog niet rampzalig ware het niet dat de omschakeling van de aanval naar de verdediging nogal chaotisch verliep � inderdaad, wederom louter toeval � waarna Kedem achter de feiten moest aanhollen. Dat kostte een kwaliteit zonder dat dat veel oploste en hij werd alsnog langzaam maar zeker onder de voet gelopen.

2-0 achter, dat is geen feest natuurlijk. Was er dan niemand die het tij kon keren? Toch wel: Henk. Die speelde een prima partij. Met wit bouwde hij op positionele wijze een stelling op die weliswaar mooi was en aanknopingspunten gaf voor meer, maar nog verre van gewonnen was. Toen tegenstandster Desiree Hamelink evenwel zomaar voor niets een pion cadeau deed zag ze zich ineens geconfronteerd met een matige positie �n een materi�le achterstand. Waarop ze maar direct opgaf. Een beetje vroeg misschien, maar wel te begrijpen. Leuk was het al zeker niet meer. Voor haar dan.

Dat was het moment waarop de lucht boven veel Voorschotense borden ineens leek te zijn opgeklaard. Hier en daar zag ik al mooie dingen gebeuren en in de horizon gloorde plots een overwinning. Zou dat toch nog kunnen? Midas gaf in elk geval het goede voorbeeld. Wellicht voorgestuwd door de wetenschap dat hij per 1 november de Voorschotenaar met de hoogst FIDE-rating zal zijn (ca. 2318), pakte hij zijn partij professioneel aan. Eerst het zwartnadeel wegwerken, dan bouwen aan iets wat later wat moet gaan worden en dan ten slotte een pionnetje inpikken. Toegegeven, het was een ge�soleerde dubbelpion, maar het zorgde toch voor veel last. Dat lokte in elk geval wel een heel lelijke zet van zijn tegenstander uit, waarna in hogere zin alle hoop voor hem verloren was. Midas had geen probleem meer het punt te verzilveren.

Pal daarop bracht Vincent toch het halfje binnen waarvan ik aanvankelijk vreesde dat die niet zou komen. Dat deed hij bijzonder fraai. De opening was geen groot succes, wat behoorlijk positief is geformuleerd, maar het verlies van de kwaliteit had hem wel het loperpaar opgeleverd. Daarbij stond de zwarte koning ook wat in de open lucht, dus aanknopingspunten waren er zeker. Vervelend was weer wel dat zijn tijd zo goed als op was. Levend van de 30 seconden increment toverde hij uiteindelijk deze stelling op het bord.

Met nog een paar seconden op de klok kwam Vincent met het fraaie 31. Db6. Dat valt Lf6 aan �n het dreigt Le6+ met damewinst. Nu had zijn tegenstander geen andere keus dan maar met Dd1+ gevolgd door Df3+ het eeuwig schaak te pakken. Oef, remise. Maar nu de vraag voor de kijkers thuis: is er nog een betere zet dan 31. Db6? Ja zeker, want de computer speelt ijskoud 31. Kg2! Niks eeuwig schaak, wit wint! Want plots blijkt dat er geen verdediging is tegen het vernietigende Db6. Dat zou nog eens mooi zijn geweest. Al verzwijg ik hier dan wel dat zwart een paar zetten ervoor ��k heeft kunnen winnen. Een terechte uitslag dus al met al.

Kijk, en nu praten we nu heel andere zaken. Het staat 2,5-2,5 en voor geen van de Voorschotenaren ziet het er slecht uit. Marcus staat zonder meer gewonnen, bij David oogt het heel zonnig, Igor zal wel remise worden en als er iemand gaat winnen bij Peter en Jip dan zijn zij het wel, niet iemand uit Spijkenisse. Weet je wat? We gaan winnen!

Igor maakt inderdaad remise. Direct vanuit de opening was hij enigszins in de problemen gekomen en hij leek het moeilijk te gaan krijgen. Toch werd het grote verschil nooit gemaakt en zijn tegenstander slaagde er niet in de positionele plus om te zetten in iets tastbaars. Zoals het dan gaat verwaterde het voordeel langzaam en zeilde Igors bootje voor de wind de veilige remisehaven in. Geen zorgen en 3-3.

Maar dan! Bij David was het vanuit de opening min of meer gelijkop gegaan. Het kabbelde wat heen en weer en beide spelers waren duidelijk niet uit op de spektakelprijs. Tot in het verre middenspel David net dat tikkie gemakkelijker spel kreeg waardoor hij wat kon gaan proberen, wat zijn tegenstander dacht op te lossen door een pionnetje mee te graaien. Maar al komt hebzucht voor in de hoogste kringen en wordt het zelden afgestraft, in dit zeldzame geval was dat toch wel zo. Davids dame en toren marcheerden op naar de witte koning en met wat handige manoeuvres werd die uiteindelijk vakkundig gekeeld. 4-3, en de anderhalf punt die nog nodig waren voor de zege kwamen er zeker. Dat leed geen twijfel.

Of toch wel? Tevreden rondkijkend naar hoe onze helden de winst gaan binnenhalen zie ik Marcus diep gebogen over zijn bord hangen. Wat is dat nou, dat was toch een simpel eindspelletje, daar hoef je toch niet zo moeilijk over te doen? Tot ik zie welk drama zich daar heeft afgespeeld.

In deze stelling dacht Marcus eenvoudig af te wikkelen naar een eenvoudig pionneneindspel met winnende verste vrijpion. Zonder er serieus over na te denken kwam hij met 51. � Te3+? waarna na 52. Kxe3 Kxg3 de g-pion zwart wel aan de winst ging brengen. Maar toen kwam de ontluisterende klap: 53. c4! En nu volgt na het verplichte bxc3 54. b4! Wie heeft er hier de verste vrijpion? In alle varianten haalt wit eerder dame dan zwart. Marcus geeft op. Een mokerslag bij volle maan. Huilende wolven in het bos. Zo�n potje dat nog lang nadreunt als je �s nachts de slaap niet kan vatten. Natuurlijk is de diagramstelling geforceerd gewonnen: 51. � Tf5+ 52. Kg2 Tg5 53. Txg5 Kxg5 en nu komt wit precies het ene tempo dat hij in de gespeelde variant meer had, tekort: 54. Kf2 Kh4 55. c4 dxc4 56. Ke2 c2 57. Kd2 en nu haalt zwart ��n zet eerder een dame dan wit en gaat gelijk verder met Dd1 (en haalt direct nog een dame).

Dat gooide natuurlijk alle mooie idee�n in de war. Want nu stond het 4-4 en waren alleen nog Jip en Peter aan de gang. Nog steeds was er hoop op een overwinning, want allebei leken ze wel kansen te hebben, maar opgelegd waren die zeker niet. Allesbehalve zelfs. Jip had een razend ingewikkelde partij achter de rug, die al direct de gangbare paden had verlaten. Uiteindelijk resulteerde dat in zo�n complexe stelling dat zelfs de computer vaak na een tijdje van mening verandert. Allebei de spelers probeerden een pion te laten promoveren waarbij drie paarden en een loper voortdurend als gekken over het bord raceten. Jip had een pluspion, maar die haalde de overkant niet. Netzomin als die van zijn opponent, zodat remise het uiteindelijke en terechte resultaat werd. Deze partij kan wel een analyse gebruiken!

Nog steeds gelijk en het is alleen Peter nog die de winst kan brengen. Ook hier was het een zwaar gevecht geweest. Maar dan niet steeds met slimmigheidjes en trucs, zoals bij Jip, maar zwaar positioneel. Dat maakte het heel moeilijk om een oordeel te vellen, iets waar de computer weer geen last van heeft. Het blijkt dat er niet ver voor de tijdcontrole een heel kansrijke variant voor Peter in heeft gezeten, maar een paar zetten later had het ook zo maar andersom kunnen zijn. Op zet 51 werd tot remise besloten. Ik heb zo het idee dat beide spelers ook niet echt konden beoordelen wie er nu in feite beter stond en dat doorgaan een soort van gokken zou worden. Op zich is daar niks tegen, maar bij een stand van 4,5-4,5 is dat toch wat minder.

Zo werd het dus 5-5 en deelden we de matchpunten. Daarmee zijn we weer terug bij waarmee we zijn begonnen. Zijn we blij met die uitslag? Ach, wat is blij� Maar tevreden wel. Bovendien is het goed beschouwd misschien nog wel een terechte uitslag ook. Zolang je niet verliest is er trouwens geen enkele reden tot zorg en er zijn nog zeven ronden te gaan, dus waar hebben we het over? Alle reden dus om er in elk geval een gezellige avond van te maken en dat lukte weer voortreffelijk bij de onvolprezen pizzeria van Guiseppe. Een paar man van het tweede kwamen hun overwinning mee vieren en toen Rosa zich vrijwel direct na de landing van het vliegtuig uit Batoemi zich ook naar Leiden spoedde kon de avond niet meer stuk. Igor liet nog even zien dat op de Olympiade er een herdersmat had plaatsgevonden bij, naar ik meen, Zambia tegen Gabon, dus als binnenkort de vrijstaat Voorschoten wordt uitgeroepen moet niemand daarvan opkijken. Wij willen ook naar de Olympiade.

    Spijkenisse                  2158 - Voorschoten 1                2175   5 - 5
1.  Rick Lahaye                  2377 - Noud Lentjes                 2298   1 - 0
2.  Ricardo Klepke               2225 - Midas Ratsma                 2242   0 - 1
3.  Maurits van der Linde        2209 - Peter Wilschut               2274   � - �
4.  Tony Zhang                   2187 - Jip Damen                    2180   � - �
5.  Erik Both                    2184 - Vincent Blom                 2262   � - �
6.  Daniel Zevenhuizen           2135 - Igor Damen                   2053   � - �
7.  Desiree Hamelink             2128 - Henk Schouten                2155   0 - 1
8.  Jordy Lahaye                 2126 - David Jongste                2106   0 - 1
9.  Wilmar Meijer                2022 - Kedem Gutkind                2089   1 - 0
10. Joey Brokaar                 1991 - Marcus Driessen              2095   1 - 0

Sander Hilarius


Overtuigende overwinning van het tweede

Voorschoten 2 heeft afgelopen zaterdag de uitwedstrijd tegen SHTV2 overtuigend gewonnen. Een rondje langs de borden na 2 uur spelen leerde dat er nergens ongelukken waren gebeurd, dat Carsten een pion voor stond en Luuk zelfs al een heel stuk, dat Gerben vreemd gedrongen stond en dat zijn tegenstander daar met een wild stukoffer gebruik van wilde maken en dat ondergetekende bezig was om met een machete door het witte centrum te hakken.

Gerben was de eerste die won; het stukoffer van zijn tegenstander werd hardhandig weerlegd. Kort daarna volgden Roderick, die zijn tegenstander met een uppercut van het bord mepte (d6+), en Luuk die zijn stuk verzilverde. Toen kort daarna bij mij ook de tweede toren op de 2e rij verscheen was het snel gebeurd � en toen stonden we met 4-0 voor!

Jie-Ren had een moeilijke partij, waarbij zijn tegenstander een kwaliteit offerde voor een pion en actief stukkenspel en dat liep uiteindelijk slecht af voor Jie-Ren. Kort daarna bracht Rens het winnende punt binnen door in een positionele partij beter positie te kiezen dan zijn tegenstander en daar uiteindelijk tactisch gebruik van te maken.

Ruurd was na een gelijk opgaande partij in een remise-achtig dame-toren eindspel beland, waarin de vijandelijke dame wat verticale schaakjes gaf waarin Ruurd zich verslikte en een toren kwijt raakte.
Tot slot Carsten die de hele partij bezig was geweest om zijn kwetsbare pluspion vast te houden, die uiteindelijk kwijt raakte en daarna het pionneneindspel toch nog leek te winnen, maar dat lukte net niet en toen was het 5,5-2,5.

   SHTV 2                        1740 - Voorschoten 2                1812  2� - 5�
1. Bodaan , A.                   1844 - Roderick van Kempen          2000   0 - 1
2. Willighagen , G.J.            1844 - Bert Houweling               2005   0 - 1
3. Verbaan , B.M.                1946 - Rens de Vent                 1957   0 - 1
4. Leeuwen van, O.               1856 - Gerben van der Hoeven        1954   0 - 1
5. Spierings , B.X.A.            1613 - Ruurd de Boer                1726   1 - 0
6. Meiden van der, G.J.          1627 - Jie-Ren Tjin a Lien          1642   1 - 0
7. Tamminga , M.                 1693 - Carsten van der Hoeven       1603   � - �
8. Leeuwen van, R.C.D.           1498 - Luuk Weidema                 1612   0 - 1

Bert Houweling


Interne: uitslagen ronde 3

Waren de eerste twee ronden nog handmatig ingedeeld, en bovendien op sterkte in twee groepen, in ronde 3 nam de computer het weer over. Dat zorgde ervoor dat degenen uit de B-groep die sterk waren begonnen, het nu tegen hun collega�s uit de A-groep moesten opnemen en dat bleek voor de eersten toch wat te hoog gegrepen. De nederlagen volgden elkaar rap op.
Toch was er wel een verrassing te noteren: Richard van Offeren won van Marcus Driessen. Nu heeft Richard al eerder laten zien dat hij op een goede dag iedereen kan kloppen, en blijkbaar was het dit keer zo�n dag. Marcus miste in de opening wat, waarna hij eigenlijk geen kans meer kreeg. Bijzonder was ook dat Raffi Mkrtchyan (spreek uit: Mekurtchyan), de jongste van het hele stel, zijn eerste overwinning kon laten aantekenen. En nog wel tegen een senior! Als dat geen motivatie geeft �

Zie de uitslagen en stand van ronde 3.

Sander Hilarius


Interne: uitslagen ronde 1 en 2

De eerste twee rondes van het nieuwe seizoen zitten er alweer op. Spectaculaire verrassingen hebben zich daarin tot nu toe niet voorgedaan, of het moest zijn dat dat de jeugdspelers de trend van vorig jaar om steeds vaker te winnen van senioren weer serieus hebben opgepakt. Maar dat kun je niet echt een verrassing meer noemen �

Die eerste rondes zijn, zoals gebruikelijk, nog met de hand ingedeeld. Degenen die aanwezigen waren werden (op sterkte) ingedeeld en afzeggen was nog niet verplicht. Maar vanaf nu wordt alles weer �normaal�. Dus heb je niet de afspraak gemaakt dat je in principe niet wordt ingedeeld, dan gaan we er nu van uit dat je komt tenzij je je hebt afgemeld. Niet komen zonder af te melden betekent dat iemand tevergeefs zit te wachten op een tegenstander en dat is niet de bedoeling van een avondje schaken. Afmelden kan weer via een van de vertrouwde adressen: afmelden@svvoorschoten.nl of wedstrijdleider@svvoorschoten.nl.

Zet �m op, misschien wordt dit wel het jaar van de grote doorbraak!

Zie de uitslagen ronde 1 en 2.

Sander Hilarius


Eerste begint met nederlaag

Het was weer even wennen na het zo succesvolle vorige seizoen: je kunt ook verliezen. De laatste keer dat dat Voorschoten 1 overkwam was op 11 maart 2017, anderhalf jaar geleden dus. Maar d�t het nu gebeurde was ook weer niet zo vreemd. De tegenstander was afgelopen zaterdag het tiental van Caissa uit Amsterdam, dat twee voormalige Nederlandse kampioenen herbergt: Dimitri Reinderman (in 2013) en Hans Ree, bekend van zijn vele boeken en wekelijkse columns in NRC Handelsblad (maar liefst vier maal landskampioen tussen 1967 en 1982). De laatste bleek ook nog jarig te zijn � maar daar kwamen we pas na de wedstrijd achter. Anders hadden we vast wel gezongen.

Caissa is qua gemiddelde rating het sterkste team in onze klasse, maar groot is het verschil niet. Uitgezonderd het zeer verzwakte Rotterdam, dat ophoudt met betalen en daardoor de meeste van zijn spelers zag vertrekken, zijn alle teams behoorlijk aan elkaar gewaagd. We zullen zien wat dat Voorschoten uiteindelijk zal brengen.

Deze zaterdag waren dat, zoals gezegd, nul matchpunten. De eerste uitslag die op het bord stond was die van Peter tegen Hans Ree. Onze puntenmachine van vorig jaar (8 uit 9) werd er hard van afgetimmerd. De GM bleek zich terdege op zijn mogelijke tegenstanders te hebben voorbereid en boorde iets in Peters openingsopzet aan waar de laatste helemaal verkeerd op reageerde. De gevolgen waren rampzalig, en toen ging het hard: 25 zetten. Dat heet een miniatuur.

Maar lang stonden we niet achter, met dank aan Igor. Die speelde een voortreffelijke partij en bracht Mariska de Mie langzaam maar gedegen op. In het middenspel werd zij gedwongen haar koningsstelling te verzwakken en dat luidde een offensief in dat niet gestopt kon worden.

Vervolgens ging het opnieuw fout door een bizarre nederlaag van Kedem. Zijn tegenstander offerde nog in de opening een paard op f7. Tal, Morphy? Of toch Oom Jan? Het was de laatste. Paardoffers op f7 hebben op houdegens natuurlijk een bijzondere aantrekkingskracht � hatsikidee, dwars erdoorheen � maar je moet wel meer hebben dan ��n dameschaakje zoals in het onderhavige geval. Al koos Kedem niet de meest logische verdediging, wat hij wel deed had ruim voldoende moeten zijn. Maar toen hij ook nog zijn hulptroepen niet mobiliseerde werd het pad al wat smaller en in tijdnood raakte hij zelfs geheel verdwaald in het moeras. Een curieuze partij.

Toch kwamen we ook nu weer op gelijke hoogte. Vincent won op zijn Vincents van Cor Croese, nieuw bij Caissa, maar we kennen hem nog van Nieuwendam, dat later Boven-Y werd. Vincent kwam met een plusje uit de opening, en dan wordt het poetsen en schaven. Op zet 30 kwam Croese ineens met een rare uitval die niet in de stijl van de partij paste. Vermoedelijk heeft hij zich ergens misrekend want hij groef daarmee zijn eigen graf, waar hij niet veel later inderdaad in terechtkwam.

David zorgde ervoor dat we zelfs op voorsprong kwamen. En ook dit was niet echt een foutloze partij � om het maar eens voorzichtig te formuleren. Met de witte stukken bereikte hij in de opening niet veel. Een minder gelukkige paardzet zorgde er zelfs voor dat hij een pion achter kwam en toen was in hogere zin de partij eigenlijk beslist. Compensatie was er alleen in het Land van Ooit, en techniek zou de rest wel doen. Maar in lagere zin overzag zijn tegenstander gewoon dat zijn loper kon worden ingesloten en dat draaide alles ineens op zijn kop. Na een lange afwikkeling kwam David een kwaliteit + pion voor en dat was ruim voldoende voor de overwinning. We stonden voor (3-2)!

Dit was het moment dat ik met enig vertrouwen het verdere verloop van de wedstrijd tegemoet ging zien. Henk stond weliswaar beroerd, maar Midas, Rosa en Marcus leken niet te hoeven verliezen en Jip stond een pion voor. In elk geval ��n matchpunt gingen we toch wel halen? Nu hebben optimisten weliswaar een zonnige blik op de werkelijkheid en is het dus fijn er een te zijn, vooral als het regent, maar voor de realiteit kun je toch echt beter bij pessimisten wezen. Ook nu weer, want er zat iets heel anders voor Voorschoten in het vat. Nullen namelijk. En veel ook.

Allereerst was het Henk die onder het juk door ging. Dat kwam niet als een verrassing, want na de opening stond hij al niet echt fijn. In de loop van de partij werd het er niet beter op, vooral toen zijn beide lopers achter zijn eigen pionnenstelling waren ingesloten en het grote wachten op een flinke klap ergens op het bord kon beginnen. De computer vindt het allemaal wel meevallen maar als mens is lijdzaamheid een stuk lastiger te dragen. Zoals het ging kwamen er ineens allemaal zware spullen op de open b-lijn binnenvallen en stortte het zwarte bouwsel ineen. 3-3.

Midas dan. Die had het uitstekend gedaan tegen Reinderman en had op zet 39 zet een volstrekt gelijke stelling bereikt. Er dreigde wat, maar met nog twee minuten op de klok meende hij een handige manier te zien om direct af te wikkelen naar een dode remisestelling. Dat ging wel ten koste van een paard, maar de pionnen zouden het werk doen. Helaas klopte die berekening van geen kanten en kreeg Reinderman zo ineens een gratis winststelling in de schoot geworpen. Terwijl de twee meest voor de hand liggende zetten allebei de stelling nog steeds volledig in evenwicht hadden gehouden. Had ik al iets gezegd over optimisme?

Over naar Jip. Vanuit de opening had hij goed geboerd. Een plusstelling met mogelijkheden. Een afwikkeling naar een eindspel met een pion meer had gekund, maar in plaats daarvan kwam hij in een zelfgekozen chaos terecht waarin hij helaas iets essentieels miste. Daarmee kantelde het voordeel volledig, ware het niet dat zijn tegenstander het cadeautje retourneerde en Jip weer aan de winnende hand hielp � die daarop, precies op de 40ste zet, zelf een rotgrap miste die hem een vol stuk kostte. Het spel der duizend vergissingen. Onnodig natuurlijk te vertellen dat dit alles zich in wederzijdse tijdnood afspeelde. Maar ja, degene die de laatste fout maakt verliest altijd, en dat was Jip. Heel jammer.

Tja, en toen was alle hoop verdwenen. We stonden met 5-3 achter en dat Rosa en Marcus, die als enigen nog aan de gang waren, allebei gingen winnen was volstrekt onmogelijk. Het zou al mooi zijn als ze allebei niet verloren. Rosa was lang op bekend terrein maar kon vanuit de opening toch geen potten breken. Tot vlak voor de tijdcontrole bleef het ongeveer gelijk staan maar toen koos zij een verkeerd plan en kreeg het steeds harder te verduren. Uiteindelijk resulteerde dat in deze, verloren stelling:

Nu is dat makkelijk gezegd, �verloren�, als je de database erbij hebt, maar in real life is dat een stuk minder simpel. Sterker nog, er is maar ��n weg naar de winst en vindt die maar eens achter het bord. Dat lukte Rosa�s tegenstander dan ook niet en zo eindigde de partij alsnog in remise. Voor degene die eerst zelf eens wil kijken, geef ik de goede �n foute zettenreeks aan het eind van dit verslag. Zoek de winst voor zwart.

Daarmee waren beide matchpunten al definitief naar Caissa. Marcus� partij was dus verder louter voor de eer en het bordsaldo. Ook hier was het heel lang gelijk op gegaan. Tot na de tijdcontrole was de stelling nog steeds in evenwicht, maar heel langzaam aan kwam hij toch in het nadeel. Een ingewikkelde poging het tijd te keren werkte alleen maar averechts, tot uiteindelijk de point of no return overschreden was. Ook Marcus verliest.

Dat bracht de uitslag uiteindelijk op 3,5 - 6,5. Dat lijkt op een zware nederlaag, maar degenen die erbij waren zullen beamen dat het heel spannend was. Het h�d gekund, maar de balletjes rolden dit keer helaas telkens de verkeerde kant uit. Al is het natuurlijk wel zo dat het benutten van kansen ook een schaakvaardigheid is. Zelfs een van de belangrijkste � en daarmee stak Caissa duidelijk Voorschoten de loef af. Als we ons echter bedenken dat Caissa qua gemiddelde rating het hoogst genoteerd staat in onze klasse, kan het niet anders dat de Voorschotense punten echt nog wel zullen komen. Te beginnen bijvoorbeeld op 6 oktober uit tegen Spijkenisse. We staan te trappelen.

    Voorschoten 1                2175 - Caissa                       2257  3� - 6�
1.  Midas Ratsma                 2242 - Dimitri Reinderman           2558   0 - 1
2.  Rosa Ratsma                  2290 - Arno Bezemer                 2298   � - �
3.  Peter Wilschut               2274 - Hans Ree                     2295   0 - 1
4.  Vincent Blom                 2262 - Cor Croese                   2261   1 - 0
5.  Henk Schouten                2155 - Dennis Brouwer               2233   0 - 1
6.  Jip Damen                    2180 - Robert Kikkert               2232   0 - 1
7.  Marcus Driessen              2095 - Juan de Roda Husman          2222   0 - 1
8.  Igor Damen                   2053 - Mariska de Mie               2175   1 - 0
9.  Kedem Gutkind                2089 - Alje Hovenga                 2147   0 - 1
10. David Jongste                2106 - Enrico Vroombout             2144   1 - 0

Sander Hilarius

Oplossing partij Rosa Ratsma � Arno Bezemer:

53. � Txb3 is wat zwart speelde en dat leidt geforceerd tot remise 54. Kc5 Ke5 55. a6 Ta3 56. Kb6 Kd6 57. Kb7 Tb3+ 58. Kc8 Ta3 59. Kb7 Kd7 60. a7 Tb3+ 61. Ka8 en wit promoveert of gaat pat. Maar hoe moet het dan wel?

53. � Kf5 (deze en alle volgende zwarte zetten zijn telkens de enige weg naar winst; elke andere zet zal onverbiddelijk in remise eindigen!) 54. Kc5 Ke6 55. Kc6 Tc1+ 56. Kb7 Kd7 57. a6 Tc7+! 58. Kb6 Tc3! 59. b4 Tb3 60. b5 Kc8! En plots heeft wit geen bruikbare zetten meer. Zijn a-pion gaat niet promoveren en zal uiteindelijk verloren gaan. Bijvoorbeeld 61. Kc6 Kb8 62. b6 Tc3+ 62. Kd6 Ta3 en de pionnen gaan verloren. Een fraai en leerzaam eindspel!


Vincent wint Kroeg & Loper in Leiden

Vincent Blom heeft zondag het schaaktoernooi langs kroegen in de Leidse binnenstad gewonnen. In dit toernooi voor duo�s speelde hij samen met Miguo�l Admiraal, die onlangs een groot internationaal toernooi in Andorra op zijn naam schreef en een overtuigende grootmeesternorm behaalde (TPR �2700). Via www.chessreporter.nl kon men op de smartphone zien naar welk caf� gelopen moest worden, wie de tegenstanders waren en wat de stand was.
Na 3 ronden hadden Vincent en Miguo�l de maximale score en moesten ze tegen het GM-koppel Jan Smeets / Wouter Spoelman die de vorige 3 edities hadden gewonnen en ook nu weer favoriet waren. Door 2 remises werd het 1-1.

Op de foto het begin van hun partij.

De goed oplettende kijker ziet dat ik op dat moment binnen zat te spelen. Maar wel in de zon en tegen Jie-Ren. Hier het bewijs:

Ik won in het middenspel een kwaliteit, maar kwam daarna in een hachelijke stelling door het sterke zwarte loperpaar. Na een onnauwkeurige zet van Jie-Ren kon ik echter afwikkelen naar een makkelijk te winnen eindspel.

Vincent en Miguo�l wonnen in ronde 5 met 1,5-0,5 van broer en zus Van der Lende en in ronde 6 gingen de LSG IM�s Arthur Pijpers en Eelke Wiersma er met 2-0 af. De laatste ronde kon ik de heren live bewonderen en zag ik hoe Vincent overtuigend van Nico Zwirs won en Miguo�l tegen GM Roeland Pruijsers onder druk van de klok een kansrijk toreneindspel in remise zag verzanden. Maar de 1,5-0,5 bleek voldoende voor de eerste plaats! De concurrenten Jan-Willem de Jong en Edwin van Haastert van LSG kwamen in de laatste ronde niet verder dan 1-1 tegen Pijpers/Wiersma. Vincent had alleen aan GM Spoelman een halfje afgestaan. Erg knap. Dezelfde score als ik.

Alisha en Cato waren goed in vorm al misten ze net de prijs voor het beste jeugdduo van de LSB. De 2 remises In de laatste ronde bleken toch niet zo handig. Ivanke en ik wonnen de ratingprijs t/m 3200. Dat was bij de prijsuitreiking even vergeten, maar dat kwam de volgende dag goed.

Eindstand

1  Miguo�l Admiraal & Vincent Blom           12
2  Jan-Willem de Jong & Edwin van Haastert   11.5
3  Jan Smeets & Wouter Spoelman              11
4  Roeland Pruijssers & Nico Zwirs           10.5
5  Maarten Strijbos & Dirk Bergmans          10.5
6  Arthur Pijpers & Eelke Wiersma            10
7  Anne Haast & Frans Konings                10
8  Tex de Wit & Martijn van der Eijk          9.5
9  Ivo Wantola & Erik Oosterom                9.5
10 Yong Hoon de Rover & Danny de Ruiter       9.5

46 Alisha Warnaar & Cato de Zoeten            7.5
69 Marcus Driessen & Ivanke Wiggers           6.5
91 Jie-Ren Tjin A Lien & Ike Tjin A Lien      5
92 Finn Wiggers & Matthijs van Borren         5
96 Yannick Wiggers & Tristan Maas             4

Hier de winnaars met goedgevulde envelop!

De foto�s zijn gemaakt door Folkert Jan Geertsma.

Marcus Driessen


Knappe derde plaats voor Rosa op het NK Vrouwen

Rosa heeft begin juli met doortastend spel een fraaie derde plaats behaald op het Nederlands Kampioenschap voor vrouwen in Amsterdam. Met haar score van 5 uit 7 eindigde ze maar net achter Peng en Lanchava.

Als kers op de taart mag Rosa eind september met het Nederlands team naar de 43e Olympiade in het voor Rosa bekende Batumi, Georgi�.


Wouter Noordkamp wint rapidtoernooi

Dat de wedstrijdleider direct na de laatste speelavond in De Werf overging naar de vreugde van het zomerreces, het WK voetbal, Wimbledon en de Tour de France, blijkt wel uit het feit dat de eindstand van het vier weken durende rapidtoernooi nooit op de site is verschenen. Nog een bof dat Neymar niet meedeed, anders waren de rapen gaar geweest. Omdat te laat altijd beter is dan te nooit, hierbij dan die eindstand alsnog.

Spannend was het ook nog eens. Wouter Noordkamp begon met een kleine voorsprong op Henk Schouten aan de laatste sessie van vier partijen. Maar toen hij een glad gewonnen stelling tegen ondergetekende nog remise liet lopen en Henk won, was ineens alles weer mogelijk. De volgende ronde kreeg Wouter het gegeven cadeau met rente weer terug van Ruurd de Boer, die een paar zetjes van de winst af was maar zelfs nog verloor, terwijl Henk geen fout maakte tegen Ronald van Vleuten. De voorlaatste ronde wonnen beiden zodat het volledig aankwam op de resultaten van ronde 16. Het onderlinge verschil was zo weinig dat het theoretisch zelfs mogelijk was dat als ze allebei zouden winnen, Henk alsnog als eerste zou kunnen eindigen. Zo verspeelde bijvoorbeeld ooit Frits Fritschy het kampioenschap, hoewel hij bij aanvang van de laatste ronde wel degelijk bovenaan stond �n ook nog eens won. Computer says no.

Gelukkig kwam het nu niet zo ver. Wouter won van Symon Algera, al ging dat ook bepaaldelijk niet van een leien dakje, maar Henk kwam niet verder dan remise tegen Frank den Herder en daarmee stond het eindresultaat vast: Wouter nummer ��n.

Het was een leuk toernooi. Iedereen kon zoveel partijen meespelen als hij wilde en dat geeft veel vrijheid blijheid. De jeugdspelers speelden bijvoorbeeld twee partijen per avond en sommigen senioren deden maar ��n avond mee. Zo sloot Jip Damen alleen de laatste avond aan en scoorde daarin 4 uit 4. Hoewel in sommige gevallen vier op een rij genoeg is voor de winst gold dat helaas voor hem hier niet.

Na dit toernooitje begon dan echt het zomerreces. De deuren van De Werf gaan voor het seizoen 2018-2019 weer open op donderdag 6 september. Dan zal de Algemene Ledenvergadering worden gehouden. De interne competitie start een ronde later.

Iedereen een mooie schaakzomer toegewenst!

Zie de eindstand na ronde 16.

Sander Hilarius


PK van de Leidse Schaakbond 2018 (B-groep, rating tot 1950), Ronald van Vleuten 4e plaats

Van vrijdag 18 mei t/m vrijdag 29 juni 2018 werd het Persoonlijk Kampioenschap van de Leidse Schaakbond gehouden, 7 ronden Zwitsers, speeltempo 1.25 uur plus 30 seconden per zet voor de gehele partij. Er deden 7 Voorschotenaren en MMS-ers mee en totaal 51 schakers.

Ronald van Vleuten eindigde (ongeslagen, 3x winst, 4x remise o.a. remise tegen de uiteindelijke kampioen Oegstgeest speler Duleen van Gunsteren, en remise tegen de talentvolle jeugdspeler Nyuk Lyn Cchung) op de 4e plaats met 5 punten, 7e Alisha Warnaar (4,5 pnt), 30e Cato de Zoeten en Ruurd de Boer (3 pnt), 36e Machiel Kuiper (2,5 pnt), 44e Stanley Bingen (2 pnt) en 47e werd Gert Helfferich (1,5 pnt). Ronald won de ratingprijs tot 1800 en Alisha won de jeugdratingprijs.

Volledige uitslagen, zie de toernooisite.

Ronald van Vleuten


Feestelijke afsluiting van jeugdseizoen

Op vrijdag 29 juni is het jeugdseizoen 2017-2018 ten einde gekomen. Traditiegetrouw wordt het seizoen op een feestelijke wijze afgesloten. Er zijn weer veel schaakdiploma�s uitgereikt, maar geslaagd of niet voor iedereen was het feest. Ook voor de schoolschakers uit Wassenaar die te gast waren. Zijn deden mee aan het snelschaaktoernooi voor kinderen van Stap 1. Wiebe won al zijn zeven partijen, hij werd op de voet gevolgd door Sascha die alleen van Wiebe verloor. Nick won vijf partijen en eindigde hiermee op de 3e plaats. Voor alle deelnemers was er een prijs.

No.  PNo.  Name                       Score WP    SB     PS    rat.  TPR  W-We
-------------------------------------------------------------------------------
  1.    1  Zoet, Wiebe                 7.0  29.0  29.00  28.0  0000  -   0
  2.   11  Bovenkerk, Sascha           6.0  29.0  22.00  24.0  0000  -   0
  3.    4  Wang, Nick                  5.0  27.5  16.50  19.0  0000  -   0
  4.   21  Lommers, Ruben              4.5  29.0  14.25  19.0  0000  -   0
  5.   17  Rasmijn, Genaro             4.0  27.5  13.50  17.0  0000  -   0
       10  Twigt, Johan                4.0  25.0   9.00  15.0  0000  -   0
       20  Tak, Michelle               4.0  22.5  11.50  14.5  0000  -   0
        9  Wammes, Gielijn             4.0  21.5  10.00  13.0  0000  -   0
  9.    2  Borren, Ruben van           3.5  31.5  11.50  15.0  0000  -   0
       13  Kaszas, Julien              3.5  27.5  10.50  14.5  0000  -   0
        3  Paassen, Arlette van        3.5  23.5   8.50  15.0  0000  -   0
 12.   19  Lorje, Dieter               3.0  28.0   9.00  16.0  0000  -   0
        7  Weert, Willem de            3.0  25.0   7.00  13.0  0000  -   0
       18  Bouvere, Egbert-Jan de      3.0  23.0   7.00  14.0  0000  -   0
        8  Peijs, Imke                 3.0  19.5   6.50  11.0  0000  -   0
        5  Harmse, Floris              3.0  17.5   4.50  11.0  0000  -   0
 17.    6  Marzolo, Julieta            2.5  20.5   4.50  10.0  0000  -   0
       15  Dekker, Charlotte           2.5  17.5   4.00   7.0  0000  -   0
 19.   12  Kaszas, Antoine             1.0  19.5   1.50   4.0  0000  -   0
 20.   14  Siebel, Toon                0.0  17.5   0.00   0.0  0000  -   0
       16  Eijk, Isabelle van der      0.0  17.5   0.00   0.0  0000  -   0    

Naast het snelschaaktoernooi werd er een schaakvoetbaltoernooi georganiseerd waaraan de kinderen van Stap 2 en hoger deelnamen. Elke doelpunt met voetballen telde anderhalf keer mee. Zowel met schaken als voetballen was het team van Tristen het team van Matthijs de baas; 5�-2� met schaken en 5-1 met voetballen. Het team van Cato begon met een 1-0 voetbaloverwinning en er werd vervolgens 5-3 met schaken gewonnen van het team met Yannick als aanvoerder. De finale tussen het team van Cato en Tristan was bloedstollend. Opnieuw won het team van Cato met 1-0 met voetballen. Een heel belangrijk doelpunt zou later blijken, want bij het schaken kwam het team al vroeg op achterstand. Uiteindelijk werd het een nipte nederlaag 3�-4�, net voldoende voor de eindoverwinning. Het duel om de derde plaats werd gewonnen door het team van Matthijs.

Matthijs   Tristan    Yannick    Cato
Jelle      Finn       Jet        Thomas
Otto       Ivanke     Jelmer     Tjado
Robin      Jona       Raffi      Fien
Till       Abel       Marijn     Noah
Alexander  Tommy      Luca       Rik
Lucas      Ben        Mischa     Frederique
Floris     Max        Timo       Nick       Chris

Op vrijdag 7 september gaat seizoen 2018-2019 van start. Ge�nteresseerden kunnen dan een kijkje komen nemen.

Roderick van Kempen


Symon Algera kampioen bij de MMS

Als je naar de ratings van het MaandagMiddagSchaak kijkt zul je wellicht aannemen dat Symon �ltijd wint, maar dat is toch niet zo. De winst bij de halfjaarlijkse competities wordt verdeeld onder Symon, Gert Both, Bernard van Deelen en Ruurd de Boer. Ook de hele goede schakers kunnen dus verslagen worden! Maar je moet het in het geval van Symon wel zoeken: van de 17 keer dat hij gespeeld heeft heeft hij 15 keer gewonnen, 1 keer remise gespeeld, en 1 keer verloren.

Volgende week beginnen we aan een nieuwe competitie, en we spelen zoals gebruikelijk de hele zomer door.

Zie de eindstand na ronde 20.

Christine van der Ven


Allerlaatste speelavond!

Donderdag 21 juni zal de allerlaatste speelavond zijn van dit seizoen. We gaan gewoon verder met de rapidcompetitie, zodat dan bepaald zal worden wie zich dit jaar rapidkampioen van de sv Voorschoten mag noemen. Het meest lijken daarvoor Wouter Noordkamp, Henk Schouten en Marcus Driessen in aanmerking te komen, maar je weet het maar nooit, want uiteindelijk won Iran ook van Marokko.

Overigens kan iedereen die wil � dus ook degenen die nog geen enkele rapidpartij hebben gespeeld � deze laatste avond gewoon aanschuiven. Gewoon een leuk potje schaken voordat het zomerreces begint. Ja toch?

Zie de stand na ronde 12.

Sander Hilarius


Rapidstand na ronde 8

Hoe dichterbij de zomervakantie komt, hoe minder er aan schaken wordt gedacht. Desalniettemin waren er toch nog 20 spelers die afgelopen donderdag achter de borden kropen om aan de tweede avond rapid te beginnen, waaronder zes jeugdspelers. Dat zijn dus de �chte liefhebbers. Een van die jeugdigen, Cato de Zoeten, zorgde zelfs voor een grote verrassing door Henk Schouten te verslaan, toch de nummer 2 van de interne competitie. Een andere verrassing volgde een ronde later toen Ruurd de Boer Marcus Driessen klopte. Maar toen de jeugdspelers na twee rondes huiswaarts gingen, werd het toch behoorlijk wat stiller en toen er na de derde ronde ook nog een paar senioren volgden, bleven er zelfs nog maar acht spelers over. En dan ziet de zaal er toch wel wat leegjes uit�

Wat allemaal niet wegneemt dat we een nieuwe leider hebben, en dat is Wouter Noordkamp. De nummers 2 en 3 zijn Bert Houweling en Peter Wilschut � en dat terwijl die deze avond helemaal niet aanwezig waren. Laat dit een aansporing zijn voor een ieder om de laatste twee speelavonden die dit seizoen nog heeft, toch nog even een paar rapidpotjes te spelen. Ook al ben je nog niet ��n keer geweest, je kunt gewoon aansluiten. Aan- of afmelden hoeft niet, iedereen is welkom!

Zie de stand na ronde 8.

Sander Hilarius


Rapidcompetitie begonnen

22 spelers (en met ingang van de tweede ronde 24 spelers) vonden de weg naar De Werf om vol enthousiasme en met de nodige lach de rapidcompetitie te beginnen. Het tempo is aangepast naar 15 minuten per partij en 5 seconden increment. Verrassende uitslagen waren de remise van Cato en Wouter; winst van Bert Houweling op Peter, en Luuk won zowaar van Marcus. De rest ging zoals je het zou verwachten, en Bert Houweling staat fier aan kop, gevolgd door ons nieuwe lid Bert Conneth, een mooi welkom. Kortom, er wordt hard gestreden voor de (fraaie) beker!

Denk erom, het is mogelijk later aan te schuiven of eerder weg te gaan. Er is dus geen enkele reden niet even je neus te laten zien! We spelen 4 wedstrijden op een avond.

Zie de stand na ronde 4.

Christine van der Ven


Jip is de nieuwe clubkampioen!

Jip heeft zijn kampioenschap waardig afgesloten met een overwinning op Wouter. Zo zag het er even niet uit, zeker niet toen Wouter een stuk v��r kwam. Maar Wouters koning bleek erg onveilig te staan, en daar wist Jip wel raad mee. Toen maakte het niet meer uit of Henk zou winnen of verliezen, kampioen kon hij niet meer worden. In een felle strijd met Marcus stond hij even een pion voor, daarna liep hij nog met een vrijpion door, maar Marcus wist alles te koppen en het werd uiteindelijk remise. Meldenswaardig is nog de winst van Yannick op Richard. Altijd gevaarlijk, die jeugd.

Vanaf volgende week spelen we vier avonden rapid. Afmelden is niet nodig, het is mogelijk later aan te schuiven of eerder te vertrekken, dus kom allen!

Zie de uitslagen en eindstand.

Christine van der Ven


Interne: uitslagen ronde 25

De strijd leek al gestreden: Jip Damen stond ruim 120 punten voor op Henk Schouten, dus een simpele remise was voor hem zo goed als genoeg voor het clubkampioenschap. Maar verrassenderwijs kwam dat halve puntje er niet. Na een hoogst merkwaardige opening waarin zijn tegenstander Marcus Driessen in de eerste dertien zetten maar liefst zes keer zijn dame speelde � don�t try this at home � moest Jip het onderspit delven. En omdat Henk w�l won (tegen Ruurd de Boer), is zijn achterstand nu geslonken tot slechts 52 punten. Nog steeds heeft Jip in de laatste ronde aan remise genoeg, en tegen elkaar kunnen ze niet meer, maar �ls hij weer verliest en �ls Henk dan weer wint � We zullen het zien. Leuk, spanning tot de laatste ronde!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Tweede eindigt als tweede na 4-4 tegen Zwarte Pion

De laatste wedstrijd van het tweede ging niet meer om promotie of degradatie, maar we konden nog wel tweede worden in de Promotieklasse. Dat wilden we natuurlijk wel. Daarvoor moesten we minimaal gelijk spelen tegen de Zwarte Pion uit Lisse. Dat lukte precies.

Jip mocht niet meer meespelen vanwege te veel invalbeurten in het eerste en Alisha en Cato zaten in Assen voor het NK-jeugd. Vooruit spelen wilde de tegenstander niet, maar ze hadden geen bezwaar tegen invallers uit het derde. Uiteindelijk deed van het derde alleen Sander mee, maar daar hadden we niet veel aan. Hij speelde namelijk als iemand uit het derde�: Het leek erop dat hij eenvoudig zou gaan winnen maar uiteindelijk wist hij het vakkundig te verprutsen. Zelfs een eenvoudige damewinst liet hij nog aan zich voorbijgaan. Nu begrijp ik waarom hij nog steeds alleen woont�

Arno was de andere invaller en die leverde een strakke pot af! Vanuit een onschuldige opening liet Arno de witte koning lang rokeren om hem daarna direct met opstormende pionnen te bestoken. In combinatie met de zwarte dame op de diagonaal en torens op de a- en b-lijn kwam wit in onoverkomelijke problemen.

Fred van Randen (1859) - Arno Egberts (1906)

Stelling na 19 .. Teb8

Op zet 28 stond de witte koning op f2 en hield Van Randen het voor gezien met een toren achter.

Carsten en vaste invaller Jie-Ren moesten helaas een nederlaag incasseren. Carsten kwam er de hele partij eigenlijk niet aan te pas, maar bij Jie-Ren had ik op meer gehoopt nadat hij na dameruil de aanval van wit leek te hebben overleeft. Maar de 2 witte paarden bleven irritant en toen de witte toren over de a-lijn binnenkwam ging het toch snel mis. Dat was dus 1-3.

Roderick pakte een puntje terug. Na een afleidingsmanoeuvre van zwart kwam toch het verwachte Frans, maar Roderick kon daartegen niet meer zijn vertrouwde systeem spelen. Dus dan maar improviseren en dat lukte uitstekend! Met 6. h4 en 8. g4 ging hij recht op de zwarte koning af. Zwart koos een passieve verdediging en kwam met al z�n stukken op een kluitje:

Roderick van Kempen (1990) - Joost van Hal (1890)

Stelling na 22 .. De8

Het was nog even duwen en trekken maar uiteindelijk kreeg Roderick een winnende combinatie door de slecht staande zwarte koning. Met 6 uit 8 werd Roderick topscorer van het tweede.

Ik bracht ook een puntje binnen, maar dat ging veel minder overtuigend. Vanuit de opening miste ik een kans op pionwinst of zeer mooie stelling. In een grote afwikkeling kwam ik uiteindelijk wel een pion voor, maar mijn tegenstander kon afwikkelen naar een eindspel met ongelijke lopers dat waarschijnlijk remise is. Hij liet gelukkig een paar torens op het bord, zodat ik nog een kans kreeg om het eindspel te winnen. Dat hoefde ik niet lang te proberen, want mijn tegenstander blunderde en gaf direct op.

Ivo speelde een goede partij tegen de (op papier) sterkste Lissenaar en leek materiaal te gaan winnen.

Ivo Warmerdam (1666) - Guus van Dijk (1932)

Stelling na 23 Pe5xc6

Zwart probeerde nog wat te rommelen met 23 .. Lxh3 24 g3 Pg2 maar de computer is niet onder de indruk en waardeert de stelling op een ruime +3 voor wit. Ook na ��n minder nauwkeurige zet van Ivo blijft de waardering goed voor wit totdat het beest (Fritz15) opeens van gedachten verandert en alleen nog winnende varianten voor zwart ziet. Daar moest de computer wel eerst 5 minuten flink voor rekenen. Ivo had zoveel tijd niet meer en overleefde de aanval niet. Vanuit onderstaande stelling maakte zwart het gedecideerd af:

Stelling na 29 Td1-e1

29 .. Lg2 30 Dc4+ Kh8 31Pf1 Ph3+ 32 Kxg2 Txf2+ 0-1

Dat was een flinke tegenvaller, maar gelukkig kwam het toch nog goed. Luuk zat in het hoekje en ik had daar weinig aandacht aan geschonken. De stelling leek op het eerste gezicht ook niet echt opwindend. Maar het bleek dat hij zeer goed uit de opening was gekomen en al een mooie kans had gemist:

Luuk Weidema (1596) � Willem Rosdorff (1689)

Stelling na 18 .. Pb4-a6

Luuk speelde nu het verkeerde paard naar d4. Na Ped4 Ld7 wint 20 dxe6 fxe6 21 Pxe6 Lxe6 22 Txe6 omdat Dxe6 niet kan vanwege Ld5. Ook na het gespeelde 19 Pbd4 Ld7 zat deze truc er nog in: 20 dxe6 fxe6 21 Pxe6 Lxe6 22 Pf4 Pc5 23 Pxe6 Pxe6 24 Txe6. Luuk speelde echter 20 Pc3 waarna zwart een stuk ruilde en e5 kon spelen.

Stelling na 28 Tc3-c1

Zwart staat hier zelfs een klein beertje beter, maar hij moet wel opletten. Dat deed hij niet want er volgde 28 Tbc8? 29 Dxd4. En meteen opgegeven. Dus toch 4-4. Een mooie afsluiting van een mooi seizoen!

   Voorschoten 2                1815 - De Zwarte Pion 1             1797   4 - 4
1. Marcus Driessen              2088 - Wayne Welch                  1841   1 - 0
2. Roderick van Kempen          1990 - Joost van Hal                1890   1 - 0
3. Arno Egberts                 1906 - Fred van Randen              1859   1 - 0
4. Ivo Warmerdam                1666 - Guus van Dijk                1932   0 - 1
5. Sander Hilarius              1849 - Rob van den Aardweg          1791   0 - 1
6. Carsten van der Hoeven       1613 - Tjerk Albregtse              1781   0 - 1
7. Jie-Ren Tjin a Lien          1654 - Gert Rooijakkers             1596   0 - 1
8. Luuk Weidema                 1596 - Willem Rosdorff              1689   1 - 0

Persoonlijke scores promotieklasse:

Marcus Driessen


Derde wint in de laatste ronde maar stelt toch teleur

Het derde is in de promotieklasse ge�indigd op een teleurstellende 7e plaats net boven de twee degradanten.

Na de afstraffing tegen AAS in de zesde ronde konden we dat verlies goedmaken door in de 7e ronde te winnen van Leithen maar het werd een 4-4 gelijkspel. Schrijver dezes was daar mede schuldig aan door bij een 4-3 voorsprong in wederzijdse tijdnood een niet al te moeilijk remise-eindspel te verliezen door het overzien van een plotselinge truc die door de tegenstander in de stelling was gevlochten.

Door dit resultaat moesten we in de ronden vol aan de bak tegen de twee laagst genoteerde teams.

Maar in de 8e ronde lukte het wederom niet om te winnen. In dit geval tegen LSG 6 dat een plek lager dan ons stond. In deze wedstrijd werden door Timo, Bert, Arno en Michael degelijke remises gespeeld waar weinig op viel af te dingen. Helaas verloren Sander en Richard, maar gelukkig wisten Frank en Symon te winnen waardoor we gelijk speelden en we LSG onder ons hielden.

Uit deze wedstrijd twee fragmenten. De eerste is uit de partij van Frank met wit tegen Johan Stins.

Frank heeft op de 28e zet na een ruil zojuist teruggeslagen op c1. Zwart had nu iets moeten doen tegen de dreigende inval op de zevende rij maar meende onterecht toch nog eerst het witte paard te kunnen verdrijven.
Er volgde: 28�f5? 29.Tc7+ Kd8 30.Tg7! (waarschijnlijk gemist door zwart, de zwarte koning en toren staan ongelukkig) 30� Pf8 31. Pc5 Tb8 32.b4 a5 33.bxa5 Tb1+ 34.Kg2 Ta1 35. a4 (1-0).

Uit de partij van Symon tegen Vincent Schenkelaars na de 37e zet van zwart:

Symon speelde hier 38. Dd5+ en nu had zwart 38�Df7 moeten spelen om de schade te beperken. Hij wilde echter gebruik maken van wits onderste rij en ging met 38�Kh7? in de fout. Er volgde: 39. Pxc8 Db1+ (39�Txc8? 40. Dxb7+ met torenwinst) 40. Kh2 Dxb4 41. Pb6 Tc5 42. Df7+ Lg7 43. Te7 Db2 44.Pd7 Tc8. Inmiddels waren beide spelers in grote tijdnood en ontbreken de resterende zetten. En hoewel Symon een aantal keren een snelle winst miste bracht hij de partij toch tot winst en stelde daarmee het gelijkspel veilig.

Door dit resultaat hadden we deze tegenstander nog niet echt van ons afgeschud en leek het dat we in de laatste speelronde toch nog serieus aan de bak moesten. LSG verloor echter in de laatste ronde een paar dagen voordat wij moesten spelen waardoor wij wisten dat zij ons niet meer konden inhalen. En onze tegenstander, Philidor 3, stond al op een onoverbrugbare achterstand van 3 punten waardoor de degradanten bekend waren. Zo konden wij onze laatste wedstrijd toch vrijuit spelen. En dat was te zien op de borden. Bert compenseerde met een snelle overwinning het niet verschijnen van Timo die de wedstrijd op de verkeerde dag in zijn agenda had staan. Zelf speelde ik daarna remise toen mijn tegenstander na een kleine misgreep alle stukken begon te ruilen waardoor er weinig sjeu meer in zat. Maar op dat moment stonden er voor ons allemaal prettige tot gewonnen stellingen op het bord. En dat vertaalde zich in prima overwinningen van Frank, Arno, Sander en Hans. Ook Richard leek na een moeizame opening toch op een overwinning af te stevenen. Hij verslikte zich echter toen hij naliet een vrijpion te cre�ren en in plaats daarvan in tempodwang kwam en zelf geconfronteerd werd met een promoverende vrijpion. Maar al bij al toch een ruime overwinning: 2�-5�.

Dus als team hebben we een teleurstellend seizoen in de promotieklasse achter de rug. Waar we vooraf dachten om de bovenste plaatsen mee te kunnen doen zijn we nooit de middenmoot ontstegen en moesten we zelfs nog even oppassen.

Van onze laatste wedstrijd de volgende fragmenten.

Uit de partij Bert Houweling-Pim Braggaar na de 20e zet van wit:

Zwart had in de opening ten koste van zijn ontwikkeling een pion gekaapt maar stond daardoor de hele tijd uiterst ongemakkelijk. Om toch uit de beklemming te ontsnappen gaf hij de pion op b7 terug om zijn loper te activeren. Dat plan voerde hij nu verder uit met 20�Lb5? (ook 20�Lc6 21.Lxc6 Pxc6 22.Lg5 helpt hem niet echt uit de problemen). Bert maakte nu snel een einde aan de partij met 21.Txb5 axb5 22.Lxa8 Pc4 23. Lg5! en zwart gaf op.

Uit de partij Bernard Schelhaas-Arno Egberts na de 20e zet van zwart:

Zwart staat al beter maar wit had zijn nadeel als volgt kunnen beperken:
21. d8P+ Txd8 22.Txd8 en nu gaat 22�Lf6 niet vanwege 22�Tf8 en wit wint. Met 22�Lxd8 23.Dh8 Pe6 houdt zwart nog steeds voordeel maar van winst is nog niet direct sprake.
Wit speelde echter eerst 21.Lh6 met het idee de loper te ontwikkelen, de torens te verbinden en op g7 binnen te komen (op zich prima doelstellingen). Arno speelde echter 21�Pe6 en nu volgde 22.d8P+ Txd8 23.Txd8 Lf6! Nu gaat dit wel want 24.Tf8 is geen optie meer. Na 24.De3 Lxd8 leidde Arno de partij met strakke hand naar winst.

Michael Kubbenga


Kampioen!

Maandenlang hadden we het er al over: de slotwedstrijd tegen DD zou wel eens beslissend kunnen worden voor het kampioenschap. Die DD�ers wonnen weliswaar steeds maar nipt � liefst vier maal met 4,5-3,5 � waar ons eerste regelmatig met forse cijfers uithaalde, maar aan het eind van de rit tellen toch echt de matchpunten en niet de bordpunten waar onze helden er vele handenvol meer van bezaten. Als je steeds van die benauwde overwinningen haalt, dan moet dat natuurlijk wel een keertje misgaan zou je denken. Maar niets van dat al, toen ze bij DD in de gaten kregen dat ze nog steeds meededen voor de promotie, toverden ze ineens een extra grootmeester (Fedorchuk) uit de hoge hoed naast de twee die ze al hadden (Van der Wiel en Arnaudov) en daar wordt een team niet zwakker van. En zo zaten beide teams zaterdag dan inderdaad tegen over elkaar om uit te maken wie er kampioen ging worden.

De opstelling op zich was al een punt van grote aandacht. Waar zetten ze hun GM�s? Vast niet op de borden 1, 2 en 3. Ergens tussen 3 en 5 leek mij het waarschijnlijkst, maar dat ze het zo bont zouden maken ze op 3, 5 en 7 te plaatsen kwam toch wel als een verrassing, waar ze toevalligerwijs onze drie FM�s Elwin, Peter en Vincent troffen. Was dat nou gunstig voor ons of juist niet? Een typisch gevalletje van scorebordjournalistiek: de resultaten zullen dat uitmaken. Maar als er iemand van ons iets tegen Fedorchuk (2628) zou kunnen presteren was dat wel Elwin, die alleen maar gemotiveerder wordt van sterke tegenstand, het verschil in rating tussen Peter en Arnaudov is maar zo�n 120 punten, ook niet onoverbrugbaar, terwijl Van der Wiel veel remises speelt waar Vincent wellicht ook een graantje van zou kunnen meepikken. Bovendien hadden de onzen alle drie wit. Daar gingen echt wel punten gesnoept worden leek mij na enig nadenken. Mooi, nu nog wat overwinninkjes van de anderen en klaar is Kees.

Na zo�n ruim anderhalf uur begon op veel borden enige tekening in de strijd te komen � en de schrik sloeg me om het hart. Peter had duidelijk de verkeerde opening gekozen en zat in zwaar weer tegen Arnaudov, ook Midas leek al gelijk verongelukt te zijn, Vincent had de partij uiterst scherp opgezet en ontving daarvan nu de boemerang en waar waren de Voorschotense zonnetjes? Elwin stond beter tegen Fedorchuk, maar ja, die komt vast later wel op gang, en Jip was op bord 1 aan een aanval begonnen waarvan nog niet duidelijk was of dat wat zou worden, maar voor de rest kon ik geen potenti�le voordelen ontdekken. O jee, het gaat helemaal niet goed.

En ja hoor, Peter geeft op. Tot nu toe met een formidabele 8 uit 8 het kroonjuweel van ons team, maar nu met wit als eerste onderuit. En Midas leek inmiddels ook alleen nog maar met zijn nagels aan de rand van de afgrond te hangen. Dat kon niet lang goed gaan en dat betekende dus dat er minstens twee Voorschotenaren zouden moeten gaan winnen. Maar wie dan?

SuperJip natuurlijk! Die was pas dezelfde ochtend opgeroepen omdat Kedem om persoonlijke redenen moest afzeggen en gelijk op bord 1 geplant. Dat wordt misschien Fedorchuk wel Jip, en anders iemand anders, zoek het maar uit. Maar het werd Fedorchuk helemaal niet, het werd Dickhof, want zoals gezegd had ook DD zich tactisch opgesteld. De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat Jip in de opening zich niet, laat ik het voorzichtig zeggen, opstelde zoals Carlsen dat zou doen, maar toen zijn tegenstander hem de kans gaf wat te gaan rommelen sloeg hij ook direct en onverbiddelijk toe.

Kijk, dit is een soort stelling waar een teamleider blij van wordt:

Met wit aan zet mag je maar 5 seconden nadenken wat er nu volgt: inderdaad 19. Pfxg7. Er volgde nog Lxg7 20. Dg4 Pg5 21. Lxg5 Dc8 22. Dg3 en zwart gaf op. Voor de liefhebbers: een heel fraai slot zou zijn geweest 22. Txe8 Dxe8 23. Le7! En zwart kan kiezen tussen mat op g7 of verlies van zijn dame. Dat bracht in ieder geval de stand op 1-1 en hield in elk geval nog alle opties open.

Pal daarop kreeg David een remiseaanbod. Wat te doen? Als Rosa nou wint � niet dat de stelling daarop wees, maar dat moest nu eenmaal �, Midas niet verliest en Henk remise maakt, dan moet Elwin of Vincent voor het laatste noodzakelijke halve punt zorgen. Brrr, doodeng, maar niet onmogelijk. Moet je anders David ijzer met handen laten breken met de grote kans dat hij verliest waarna het echt over en sluiten is? Dus kijk nog even of er echt geen kansen zijn, David, en neem het anders maar aan. David terug naar zijn bord. Maar wacht eens, als Midas verliest of als Rosa niet wint, en dat zijn zeer re�le opties, dan m��t David winnen, anders kunnen we het helemaal schudden. Doorspelen dus. Ho stop, terug naar David � net op tijd om hem het remiseaanbod te zien aannemen. Nog een kopje thee dan maar. Niet voor niets zeggen de Engelsen �stay calm and drink tea�. En die doen dat al duizenden jaren. Met veel succes, en in splendid isolation.

Rosa: Is het erg als het bij mij remise wordt?
Teamleider: Ja, dat is zeker erg, want dan worden we geen kampioen.
Rosa: O, duidelijk.

Bij een nieuw rondje langs de borden val ik plots bij het zien van Midas� stelling haast om van verbazing, wat is hier gebeurd? Ooit stond het in zijn partij zo, en dan lijkt niet verliezen toch wel heel ver weg.

Zwart (Midas) heeft 16. � Ld7-g4 gespeeld in de hoop de gruzelementen van zijn stelling nog enigszins bij elkaar te houden. Zijn toren staat in en na Tc7 volgt Pb5. De kwaliteit gaat er sowieso aan, dus dan moet de grote rommelkist maar open. Als wit nu 17. Lxc8! had gespeeld, waren we geen kampioen geworden, want dan wordt zwart volledig weggetikt: � Lxd1 18. Pxc6 Dd6 (Dxc8?, 19. Pxe7+) 19. Tfxd1 en wit vangt een toren en twee stukken voor de dame. Maar wit speelde 17. f3 waardoor Midas nog wat compensatie kon peuren voor de kwaliteit die hij inlevert. � Pxd4 18. Lxc8 Pxf3 19. gxf3 Lxc8. En niet alleen dat, de witspeler raakte door het plots totaal veranderde stellingsbeeld ook zo van slag dat hij in het verdere verloop al snel het voordeel dat hij nog steeds had inleverde, Midas� stukken de ruimte gaf en uiteindelijk zelfs in een matnet terechtkwam. Midas verloor niet, hij won. Zie je nou wel, Ca�ssa bestaat w�l!

Kijk, en nu is de situatie ineens heel anders geworden: 2,5-1,5 en nog 1,5 punt scheidt ons van de Grote Heerlijkheid: het kampioenschap. Elwin, Rosa, Henk en Vincent zullen daarvoor moeten gaan zorgen. Elwin staat nog steeds mooi tegen Fedorchuk, Rosa heeft de opdracht te winnen serieus opgepakt, Henk staat remise en bij Vincent weet ik het niet. Tijdnood, en dat kan alle kanten op. De vreugde was groot toen Rosa inderdaad won. Vanuit een min of meer gelijke stelling had zij steeds via een tikkie links en een tikkie rechts wat plusjes weten te verwerven en bij elkaar opgeteld was dat ineens goed voor binnenvallende torens. Ze won een pion, waarmee de Haagse stelling zo goed als instortte, en voorzichtig spelend � vooral geen tegenkansen weggeven � bracht ze het punt binnen. Mission completed! Rosa kun je om een boodschap sturen.

E�n halfje was nu nog maar nodig en het kon haast niet anders dan dat in ieder geval Henk dat wel zou pakken. Maar hoe stond het eigenlijk bij Elwin? Die was toch zo lekker bezig tegen Fedorchuk? Analyse leert dat dat meer dan lekker was. Bij zet 30 had hij bijvoorbeeld de volgende situatie bereikt.

30. Dc3! had hier wonderen gedaan. Dat houdt g7 onder schot, dekt de toren op e1 waardoor Pe2 speelbaar wordt, waarna de beide witte paarden ideale velden gaan bereiken, terwijl de loper op a7 een houten Klaas is. In alle varianten krijgt wit groot voordeel. Bijvoorbeeld: � Df7 31. Pd4 Te7 32. Pe6 Tdd7 33. Dxg7 Dxg7 34. Pxg7 Txg7 Te8+ en wit haalt koeltjes ook nog de loper van a7 op. Helaas speelde Elwin hier 30. Pe5 wat overigens ook niet verkeerd is. Precies op de 40ste zet kreeg hij nog een tweede mogelijkheid om flink voordeel te behalen, maar door tijdnood gehinderd miste hij die. En zoals dat dan gaat, op zet 41 � eindelijk even rust � draaide hij twee zetten om en stond gelijk verloren. Het is niet eerlijk, de 2600+-scalp was binnen bereik, maar het werd een nul. Ik dacht het wel, Ca�ssa bestaat helemaal niet.

Ook Vincent was in zijn partij tegen John van der Wiel er vol ingegaan, maar dat keerde zich wel enigszins tegen hem. De GM, die in Voorschoten woont en dus eigenlijk dorpsverraad pleegde, kreeg het beste van het spel maar ook niet meer dan dat. Uiteindelijk werd het een tijdnoodduel waarin beide spelers minder dan 1 minuut op de klok hadden. Het schijnt dat Van der Wiel ergens in die periode remise heeft aangeboden maar omdat Vincent niet wist hoe de actuele situatie was en geen tijd had om daar achteraan te gaan, speelde hij door. De juiste instelling! Maar helaas het verkeerde besluit, want nu raakte hij een pion kwijt en dat was wel spekkie naar het bekkie van Van der Wiel. En daar ging Vincent. Ook hij een nul.

Dus was het inderdaad Henk die voor het laatste halfje moest zorgen. Hij was inmiddels met zwart in een potremise eindspel beland:

Natuurlijk is dit remise, maar even natuurlijk is dat wit het eindeloos blijft proberen, er hangt immers een kampioenschap van af. Henk gaf echter geen krimp en hield geconcentreerd stand, wat de witspeler ook probeerde. Het paard huppelde vrolijk rond, de witte koning maakte tochtjes, maar steeds reageerde Henk alert. De witspeler kon het ook weer niet te bont maken, want uiteindelijk had Henk wel een vrijpion. E�n stap te ver en daar gaat-ie. Toen we nog maar een paar zetten van de 50-zettenregel waren verwijderd (niks geslagen) legde de Hagenees het moede hoofd in de schoot. Het ging niet lukken. Remise.

En toen was het natuurlijk van springen en dansen en van tralala. Sportief feliciteerden de DD�ers onze spelers en hun voorzitter wijdde er zelfs een speechje aan. Erg aardig. Voorschoten kampioen en terug in de eerste klasse. Drie jaar geleden hebben we daar ook in gezeten maar toen was het team nog jong en onervaren. Nu zijn ze nog steeds jong, maar wijs dat ze zijn geworden! En sterk! De teamcaptain had natuurlijk voor bubbels gezorgd, want je moet wel ergens mee kunnen toasten, en de tuin bij Roderick was door het stralende weer daar een prima plek voor. Wij zijn geen wielrenners of autocoureurs dus elkaar natspuiten met de bubbels mocht niet, want dat is zonde. Ook het idee de teamleider in de sloot te gooien � dat schijnt nou eenmaal te horen bij een kampioenschap � sneuvelde, overigens om geen andere reden dan dat de angst bestond dat dat wellicht de maaltijd in gevaar zou brengen. Indiaas eten nog wel, Anand had zo langs kunnen komen. Zo kan sinds zaterdag Jip niet alleen winnen op bord 1, hij kan ook papadams bakken. Wie weet wat voor voordeel hij daar in zijn verdere leven nog van zal hebben.

De toekomst lacht Voorschoten tegemoet. Op in de vaart der volkeren, Voorschoten vooruit. Maar eerlijk is eerlijk, niet te veel van dit soort wedstrijden graag. De teamleider is kilo�s afgevallen en het is dat hij al helemaal grijs is, anders was hij het in ��n middag geworden. Het bleef dan ook nog lang onrustig in zijn hoofd. Desalniettemin bedankt team. Wat waren jullie goed dit jaar!

Sander Hilarius

N.B. Foto 1 met dank aan Frans Peeters.

   DD                           2277 - Voorschoten 1                2227   4 - 4
1. Dickhoff, R. (Ronald)        2094 - Jip Damen                    2200   0 - 1
2. Werksma, A. (Arie)           2227 - Henk Schouten                2186   � - �
3. Fedorchuk, S.A. (Sergey)     2624 - Elwin van der Auweraert      2268   1 - 0
4. Vistisen, L.M. (Lars)	2090 - Rosa Ratsma                  2304   0 - 1
5. Arnaudov, P.G. (Petar)       2425 - Peter Wilschut               2284   1 - 0
6. Blokhuis, E.M. (Edgar)       2226 - David Jongste                2064   � - �
7. Wiel van der, J.T.H. (John)  2373 - Vincent Blom                 2265   1 - 0
8. Egmond van, R.M. (Rogier)    2155 - Midas Ratsma                 2248   0 - 1


Marcus Driessen en Luuk Hoogeveen de nieuwe bekerwinnaars

In deze laatste ronde was de strijd in de A-groep � de Piet Houwelingbeker � al beslist. Marcus Driessen had aan de vorige ronde een onoverbrugbare afstand overgehouden en kon zich daardoor freewheelend naar de eindzege remiseren. Wie er verder de toch eervolle plaatsen twee en drie zouden gaan bezetten was ook geen punt voor felle discussie: Wouter Noordkamp en Jan Hellenberg konden elkaar niet serieus pijn doen en ook hier was remise het resultaat, zodat zij zilver en brons moeten delen. Frank den Herder viel af voor een hoge klassering door een nederlaag tegen Willem van Briemen.

In de B-groep � de Bas Maatbokaal � ging dat echter heel anders. De nummers 1 en 2 (Luuk Hoogeveen en Teun Meirink) kwamen tegen elkaar uit, waarbij Teun een half punt achterstand moest goedmaken. De beide spelers kropen in de loopgraven en bestookten elkaar aanvankelijk alleen over grote afstand. Toen de uren voorbijkropen leek Teun echter dicht bij de vervulling van zijn missie te komen maar in wederzijdse tijdnood was het toch Luuk die wist af te wikkelen naar remise en zo de toernooizege te pakken. Hij was de ratingfavoriet en hij won. Dat is knap, want favoriet zijn is ��n, maar dat ook waarmaken is verduiveld lastig. De tweede tot en met vierde plek werden gedeeld door Teun Meirink, Nico Loomans, die een gratis punt kreeg toegeworpen, en Niels Engelen, die nog immer de gewonnen stelling betreurde die hij tegen uiteindelijke winnaar Luuk Hoogeveen eigenhandig om zeep hielp.

Al met al was het weer een spannend en leuk toernooi en hopelijk hebben alle deelnemers dat ook zo gevonden. Volgend jaar weer!

Zie de uitslagen en eindstanden.

Sander Hilarius


Vierde handhaaft zich verrassend in de 1ste klasse

Omdat de uitslagen van twee al eerder gespeelde wedstrijden nog niet op de LSB-site gepubliceerd waren, moesten wij wel voor de winst gaan tegen Bodegraven 1. Christine en Nico waren bereid zich voor het team op te offeren door aan de eerste twee borden te spelen. Een gelukje was dat hun nummer twee ontbrak. Op de overige borden waren wij op basis van rating de sterkere, dus zou het moeten kunnen �

Al vrij snel bemerkte ik een buitengewone concentratie bij mijn teamgenoten: ditmaal werd in de opening niets cadeau gedaan. Toch schrok ik toen Nico zijn dame in haar eentje midden op het bord positioneerde, daar wel een pion won ten koste van een ontwikkelingsachterstand, waar zijn tegenstander slechts weinig van kon profiteren. Gert�s paard sprong de witte stelling binnen en won een toren. Op de terugweg hief hij een vervelend schaak op, waarna de g-lijn geopend werd voor een dodelijke torenaanval. Bij Jasper dreigde een dekkingsketen door een vijandelijke aanval op zijn dame te worden doorbroken, waardoor hij een stuk zou verliezen. Maar even later bleek er niets aan de hand te zijn. Chris kon weer heerlijk zijn pionnen opspelen en de druk vergroten. Toch kreeg hij een remise aanbod, maar hij besloot door te spelen. Na torenruil �n zijn verdediging weer goed op orde kwam Nico heel knap remise overeen met zijn opponent, die ruim 300 ratingpunten meer heeft!

Bij Ronald werden bijna alle stukken geruild en ontstond er een gesloten stelling: ook hier een remise voorstel, waar hij nog niet op inging. Om half tien was er nog niets van het bord van Teun verdwenen. Wel had hij wat ruimte gecre�erd op de koningsvleugel om een aanval in te zetten. Christine had mijn fiat gekregen om lekker vrij uit te spelen tegen de ratingtopper van Bodegraven. Toen hij de druk opvoerde leidde dat tot verlies van een kwaliteit, waarna een verrekening van Christine de partij snel be�indigde. Zowel bij Chris als bij Ronald werd korte tijd daarna de vrede getekend. (2� - 2�)

Zo langzamerhand werd het tijd voor actie van de kant van Voorschoten. Hoewel ikzelf rond de 15de zet wat duidelijker initiatief had kunnen nemen mocht ik na pionwinst toch niet ontevreden zijn, vanwege een tweetal vrijpionnen. Omdat in deze fase mijn eigen partij veel van mijn aandacht vereiste ontging mij de ontwikkeling op de borden van Teun en Jasper. Toen bleek dat Teun gewonnen had kon ik zelf meer ontspannen spelen en mede met hulp van mijn tegenstander werd de overwinning een feit. Ondertussen speelde Jasper�s opponent, die kennelijk vermoeid geraakt was, zo passief dat gedwongen dameruil ook deze partij ons een vreugdepunt bezorgde. Onze opzet was geslaagd!!

Wij wisten dat het een pittig schaakseizoen zou worden voor het vierde. Op basis van alleen rating zouden we degraderen, maar kennelijk zegt rating ook niet alles. Inderdaad hebben we weinig bordpunten kunnen vergaren en is de TPR van de meesten aan de magere kant, maar de mentaliteit was dik in orde!

   Voorschoten 4                1647 - Bodegraven 1                 1701  5� - 2�
1. Christine van der Ven        1361 - Joost Mellegers              2241   0 - 1
2. Nico Loomans                 1476 - Marijn Meijer                1787   � - �
3. Ronald van Vleuten           1712 - Evert Bos                    1638   � - �
4. Ruurd de Boer                1740 - Gert Jan Stolwijk                   1 - 0
5. Gert Both                    1797 - Wilco Kusee                  1666   1 - 0
6. Chris Gerritsen              1811 - Jan Both                     1615   � - �
7. Jasper Zijlstra              1760 - Jan van Briemen              1507   1 - 0
8. Teun Meirink                 1520 - Hans Dijk                    1454   1 - 0

Ruurd de Boer


Interne: uitslagen ronde 23

Omdat er twee externe teams speelden waren er deze ronde maar zeven interne partijen te bewonderen. Van de koplopers won Henk Schouten afgetekend van ondergetekende, maar omdat ook Jip Damen dat deed tegen Arno Egberts, kwam Henk geen spatje dichterbij. Er resteren nu nog maar drie ronden zodat het kampioenschap van Jip zich nu toch wel begint aan te kondigen. Hij heeft immers een ruime 100 punten voorsprong. Maar ��n nederlaag kan altijd roet in het eten gooien, dus het blijft spannend!

Bij de overige uitslagen viel op dat Finn Wiggers weer zijn oude stiel oppakte � winnen �, dat Jet de Zoeten Klaas Passchier versloeg, maar vooral dat Tristan Veltrop, die vorige week al debuteerde met een remise, wist te winnen van Bert Hogendoorn. Veelbelovend! Ryan Balsters had een beetje pech. Hij stond gewonnen tegen Gerard van Meer, sloeg dus terecht remise af, maar ging daarna te haastig verder en verloor alsnog.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Het eerste nog fier aan kop

Nog ��n ronde te gaan en ons eerste achttal voert nog immer de ranglijst aan. Ditmaal was het HWP Sas van Gent 2 dat onder het juk doorging, met duidelijke cijfers 6-2. Dat betekent dat de laatste ronde op 21 april tegen concurrent DD allesbeslissend gaat worden. Voorschoten heeft daarin genoeg aan een gelijkspel.

Maar voor het zover was moest er natuurlijk nog wel wat worden verricht, want winnen gaat nooit vanzelf. Zoals bijna altijd viel er na twee uur spelen nog weinig over de uitslag te voorspellen. Hier en daar waren er wellicht wat lichte voordeeltjes, maar dat zegt allemaal nog niet zoveel. Kleine plusjes plegen immers vaak als sneeuw voor de zon te verdwijnen. Maar bij Henk waren zelfs die niet te bespeuren, aan geen van beide kanten van het bord trouwens, zodat het daar al gauw remise werd. Niets aan te doen, dat gebeurt soms als beider openingsopzet niet bol staat van ambitie.

Peter was degene die de onzen op voorsprong zette. De Zeeuwen hadden het eerste bord �opgeofferd�, in de hoop uiteraard dat op de andere borden goed te maken, en dat had een ratingverschil van zo�n 400 punten tot gevolg. Dat is wel een beetje veel. Iedereen die wel eens tegen een veel sterkere heeft gespeeld weet hoe dat dan gaat: je doet best lang lekker mee, maar ineens sta je toch verloren. Zo ook nu.

Ook Midas boekte een snelle overwinning. Hij kwam al met wat voordeel uit de opening en toen zijn tegenstander strategisch niet handig voortzette, werd dat alleen maar groter. Een koningsaanval was daarvan het gevolg en die leverde al snel een kwaliteit en een pion op. Prompt daarop blunderde zijn tegenstander ook nog, maar dat maakte niet veel meer uit, want het pleit was al beslecht. Dat bracht de stand op 2,5-0,5 en bood vooruitzichten op een zonnige toekomst. David immers stond een pion voor, Igor leek in een mooie strijd de overhand te hebben gekregen, Kedem had een plusje maar de verzilverbaarheid daarvan was zeer de vraag, Rosa stond wat krap maar leek op het eerste gezicht het wel te houden en Vincent, ja, over wat daar allemaal gebeurde viel weinig verstandigs te zeggen. Maar hoe het ook zou aflopen, die twee voor de matchzege nog resterende punten die kwamen er vast wel.

Geen zorgen dus, en al helemaal niet meer toen Igor won. Hij had met een brutaal g2-g4, voor zijn aldaar geparkeerde koning, de lont in het kruitvat gegooid en kwam melden dat hij all-in ging. Zijn tegenstander dacht daarvan te profiteren door zijn zware spullen op de h-lijn tegen de verzwakte koning te posteren, maar toen bleek hij de andere kant van het bord zodanig verwaarloosd te hebben dat Igor daar dood en verderf kon zaaien, met paardwinst als gevolg. Gedurfd en fraai gespeeld.

Vervolgens zaten de matchpunten echt in de knip toen ook David zijn partij tot het gewenste einde wist te brengen. Met de zwarte stukken had hij de stelling al snel ge�galiseerd en vervolgens had hij zo slim gemanoeuvreerd dat hij een gedekte vrijpion op het bord kon brengen. Dat is natuurlijk een machtig wapen. Zijn tegenstander raakte daardoor in de verdrukking, moest al snel een pion geven, maar dat loste zijn problemen niet op. Zwarts torens werden monsters en beslisten de strijd. Kijk eens aan, 4,5-0,5 en vrij baan voor de anderen om te doen waar ze zin in hebben.

Bij Kedem (zwart) had het lang ongeveer gelijk gestaan maar toen zijn tegenstander op jacht naar pionwinst zijn eigen paard in gevaar bracht kreeg Kedem het betere van het spel. Dat resulteerde in een lastig eindspel, dat hem uiteindelijk een vrijpion opleverde. Was dat nou gewonnen of niet? Nee, dat was het niet. De witspeler reageerde attent, dwong Kedem zijn paard te geven voor een pion op de zevende rij, waarna een remisestelling resteerde. Een leuk eindspel.

Rosa was aanvankelijk enigszins in de verdrukking gekomen en moest zorgvuldig manoeuvreren om niet te v��l schade op te lopen. Bovendien was ze in behoorlijke tijdnood gekomen wat haar taak dubbel lastig maakte. Dat deed ze echter bekwaam en uiteindelijk wijst computeranalyse uit dat er van serieus verlies gevaar eigenlijk geen sprake is geweest. Al had haar tegenstander de druk nog iets meer kunnen opvoeren, er zou altijd een dame-eindspel overblijven waar het voor beide partijen heel moeilijk zou zijn om eeuwig schaak te ontlopen. Zoals het echter ging werd die taak voor Rosa een stuk simpeler en was het juist haar tegenstander die voor het eeuwig schaak koos.

Toen was alleen nog Vincent bezig. Die had in een merkwaardige opening gewoon een pion kunnen meesnaaien maar deed dat niet, wellicht omdat hij het niet helemaal vertrouwde. Dit dan in tegenstelling tot de computer, die direct toeslaat en gewoon +1 geeft, geen compensatie dus. Even later koos hij ook nog eens voor een foutieve paardzet, die hij gelijk op de volgende zet alweer terug moest nemen. Dat kostte hem dus gewoon twee kostbare tempo�s en daarmee het totale verval van zijn stelling. Ergens in de chaos die daarop volgde heeft zijn tegenstander winnend kunnen toeslaan, maar toen dat niet gebeurde, kon Vincent afwikkelen naar een eindspel met toren en pion tegen loper en paard en ieder nog wat pionnen. Razend moeilijk en interessant. Uiteindelijk verscheen een eindspel van toren tegen loper op het bord, dat remise is als de eigenaar van de loper weet wat hij moet doen: niet met zijn koning naar de hoek in de kleur van zijn loper gaan, maar naar de andere hoek. En dat wist hij, remise dus.

Grappig was wel om te lezen in het verslag van de wedstrijd op de site van HWP, dat hun teamleider Vincent betichtte van weinig respect voor zijn tegenstander omdat hij zo lang doorspeelde. We praten hier wel over dezelfde Vincent die er onmiddellijk in toestemde de klokken niet in gang te zetten toen vijf HWP-ers ergens in de file vast bleken te zitten en de aanvangstijd van geen kanten gingen halen. Geduldig wachtend hebben zij een half uur tijd cadeau gekregen � waarover geen woord in het HWP-verslag. Graag gedaan. En we hebben het ook over de teamleider die zich een aantal malen pontificaal tegenover de achter zijn bord zittende Vincent posteerde om hem in gebaren duidelijk te maken dat hij nou �s remise moest aannemen want hij wilde naar huis. Het is mij al vaker opgevallen dat er veel mensen zijn die denken dat respect alleen iets is wat je dient te ontvangen. Dat hij bovendien onze speelzaal maar een zaaltje vond dat ook nog eens rook naar slecht zweet, vergeef ik hem echter. Het is ook een vervelend probleem als je daar last van hebt en ik hoop voor hem van harte dat hij een goeie deodorant vindt.

Wat overigens niet wegneemt dat de hele wedstrijd verder in de vriendelijkste aller sferen plaatsvond. En er zaten heel interessante partijen bij. Daarna was het geduldig wachten op hoe DD zou hebben gepresteerd tegen De Waagtoren. Hadden ze niet gewonnen, dan was Voorschoten direct al kampioen door de overvloed aan bordpunten. Het kostte veel tijd en moeite om Alkmaar aan de lijn te krijgen maar toen het uiteindelijk lukte kwam het teleurstellende bericht dat DD met 4,5-3,5 had gewonnen. Dat maakt de wedstrijd die zaterdag over een week (21 april) gaat plaatsvinden van cruciaal belang. Bij gelijkspel is Voorschoten kampioen, wint DD, dan zijn zij dat. Oei oei wat een spanning. Houd allen die zaterdag vrij en trek op naar Den Haag!

   Voorschoten 1                2188 - HWP Sas van Gent 2           1979   6 - 2
1. Peter Wilschut               2284 - Wolf de, C. (Kees)           1892   1 - 0
2. Rosa Ratsma                  2304 - Nieuwelink , K. (Kees)       2165   � - �
3. David Jongste                2064 - Vreede van de, J.J. (Jim)    1929   1 - 0
4. Vincent Blom                 2265 - Wynkele van de, H. (Herman)  1956   � - �
5. Henk Schouten                2186 - Provoost , H. (Harry)        2037   � - �
6. Midas Ratsma                 2248 - Zwart de, J. (Johan)         1984   1 - 0
7. Kedem Gutkind                2111 - Rij van, G.K. (Gert)         1955   � - �
8. Igor Damen                   2045 - Snijders , F. (Frans)        1912   1 - 0

Sander Hilarius


Interne: uitslagen ronde 22

Terwijl Voorschoten 3 in het kleine zaaltje de externe wedstrijd tegen LSG 6 afwerkte (4-4), waren er 24 spelers in de interne competitie actief. Omdat koploper Jip Damen ontbrak kon Henk Schouten wat van zijn achterstand goed maken dankzij een zege op Gert Both � al blijft het gat tussen de nummers 1 en 2 (voorlopig) nog wel ruim. Ruurd de Boer is dit seizoen geweldig op dreef en versloeg Wouter Noordkamp, daarbij een heleboel elopunten overbruggend. De vierde plaats is nu zijn deel en wie weet wat er nog meer in het vat zit?

Van overwinningen van junioren op senioren kijken we inmiddels niet meer op en ook ditmaal waren er drie ouderen die het onderspit moesten delven: Nico Loomans kon het niet bolwerken tegen Yannick Wiggers, Cees Besuyen verloor van Ryan Balsters en Willem Oudhof van Finn Wiggers. Bovendien zagen we Tristan Veltrop op het seniorenniveau debuteren met een remise tegen Klaas Passchier. Welkom!

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


Marcus Driessen wint Piet Houwelingbeker

Marcus heeft de Piet Houwelingbeker gewonnen door winst tegen Jan Hellenberg; hij heeft maar liefst anderhalve punt voorsprong op de achtervolgers, niet meer in te halen dus. Alle achtervolgers speelden namelijk remise! Jan Hellenberg, Wouter en Bert hebben nu vier punten, maar spelen de laatste ronde op 19 april slechts voor de eer van een tweede plaats.

In de Bas Maatbokaal was het tot de laatste seconde spannend; Teun stond op verlies tegen Chiel, maar door tijdnood raakte Chiel in paniek, zag het even niet meer en zo haalde Teun toch de winst binnen. Ook Nico kon door tijdnood van zijn tegenstander Hans de wedstrijd naar zich toetrekken. Luuk won van Niels in een stugge partij waar ��n pion de doorslag gaf. Hierdoor staat Luuk toch weer alleen aan de leiding, op een halve punt gevolgd door Teun.

Zie de uitslagen en standen.

Christine van der Ven


Uitgebekerd, maar toch trots

Zoals in de laatste Man en Paard al viel te lezen, is ons bekerteam doorgedrongen tot de laatste vier van de poule, wat betekent de laatste zestien van Nederland. Tweemaal eerder kwamen we zelfs tot de laatste acht; ��n maal werden we daarin uitgeschakeld door Amstelveen en de andere keer door LSG. En laat dat nu weer de tegenstander zijn die we afgelopen vrijdag troffen. Dat ging natuurlijk bij voorbaat heel lastig worden � LSG staat immers op het punt om voor het eerst in de geschiedenis kampioen van Nederland te worden � maar onmogelijk was het niet. Uiteindelijk eindigt heel vaak onze bekercarri�re bij dat team, maar even zo vaak waren het heel spannende wedstrijden. Een paar jaar geleden werd zelfs gewonnen. En ik herinner me ook nog een 2,5-1,5 waarbij LSG goed wegkwam. Als je met viertallen speelt hoeft er immers maar op ��n bord iets raars te gebeuren en je kansen worden gelijk extreem veel groter. LSG nam dan ook geen risico�s en kwam met vier IM�s op. Wel ontbrak Arthur Pijpers omdat hij momenteel meedoet aan het Europees Kampioenschap.

Toen ik na zo�n anderhalf uur spelen de situatie op de borden in ogenschouw nam, zag het er bij Rosa niet zo goed uit, leek Vincent prachtig te staan, was er bij Peter een loopgravenoorlog aan de gang en liet Henk weten niet gelukkig te zijn met zijn stelling. Nu leek dat laatste me meer een gevoelskwestie dan een zuivere weergave van de waarheid. Al moeten we bij het begrip �waarheid� natuurlijk wel een slag om de arm houden, want tegenwoordig schijnt het mogelijk te zijn dat iedereen daar zijn eigen versie van heeft. Zelf neem ik iemand die laat weten dat �dat nou eenmaal zijn eigen waarheid is� volstrekt niet meer serieus en ik raad eenieder aan alles wat uit zo�n mond komt direct weg te lachen en te vergeten. Maar ja, dat is natuurlijk mijn waarheid.

We moesten lang wachten op de eerste uitslag, en die was zoals al verwacht niet gunstig. Rosa speelde op bord 1 met zwart tegen Edwin van Haastert en bracht nieuw repertoire op het bord. Dat betekent dat ze natuurlijk wel de hoofdvarianten goed kende maar nog de ervaring miste om goed om te gaan met zetten die daarvan afweken. En dat gebeurde nu juist. Rosa reageerde met weliswaar logische zetten maar die bleken toch niet het goede antwoord te zijn. Na de opening waren haar stukken dan ook uit elkaar gespeeld en had Van Haastert een vrije a-pion. Dat ging van kwaad tot erger tot de dijken braken. Een terechte nederlaag.

Een tegenvaller was vervolgens dat Vincent niet won. Hij had met wit de opening origineel en gedurfd gespeeld en daarbij een pion geofferd voor beter stukkenspel. Dat betaalde zich uit in bijgaande stelling.

De zwarte damevleugel doet nog niet mee en wit heeft prachtige lopers. De beste voorzetting was nu 17. Pxe7 geweest, waarna wit na Dxe7 18. Dd6! de troeven in handen krijgt. Bijvoorbeeld: � Dxd6 19. exd6 Pa6 (Pd7 20. Txf5) en wit zet zijn torens op d1 en e1 en de loper op f4, terwijl zijn loper op g2 diens collega op c8 op zijn plaats houdt. De pion op d6 is een kroonjuweel. Ook 18. � Te8 19. Lxc5 belooft wit veel. Vincent speelde echter in de diagramstelling 17. Dc2 Pc6 18. Tad1 Pxf5 wat dus een tweede pionoffer inhoudt, maar er wel heel aantrekkelijk uitziet omdat de zwarte dame in de penning staat waaraan zij bijna niet kan ontsnappen. Helaas bleek dat toch minder op te leveren dan gehoopt. Wit kan weliswaar met 19. Pf6+ de dame winnen maar daar krijgt zwart dan te veel voor terug en ook andere varianten betalen niet uit. Grappig is wel dat zowel wit als zwart na Vincents 19. Pc3 Db6 20. Pd5 De8 weinig beters meer hebben dan de zetten maar te herhalen want iets anders levert direct gevaar op. Even later claimde zwart dan ook remise vanwege driemaal dezelfde stelling.

Resteerden dus de partijen van Henk en Peter. Nog steeds was de hoop op succes niet de grond in geboord. Henk had eerder een kans op een superieur eindspel gemist en een remiseaanbod afgeslagen, maar was helaas wel in zware tijdnood beland. Vijf seconden per zet erbij is natuurlijk niks als je er nog maar 40 hebt � zeker als je er ook nog bij blijft schrijven zoals Henk ongelukkigerwijs deed.

In bijgaande stelling herhaalde hij (met wit) de zetten via 34. Kg2 Te1 35. Kf2 Th1 et cetera. Tijd tekort en remise dus. Maar was het dat ook? Dat zullen we natuurlijk nooit weten, maar wel is zeker dat wit nog steeds mooie kansen heeft op meer. Na 34. Dd8+ Kh7 35. Dd3+ Kg8 36. Te3 heeft zwart drie zetten: Df6, Dc5 en Db8. Bij de eerste twee kan wit geforceerd dames ruilen � 26. � Df6 27. Kg2 Dc6+ 26. Dd4 en 26. � Dc5 27. Kg2 (dreigt Te8 mat) Dc6+ 28. De4 � waarna het eindspel vanwege wits drie damevleugelpionnen schitterende kansen biedt. En ook na het beste antwoord 26. � Db8 27. Dd7 Dxb2 28. Dc8+ Kh7 29. Df5+ g6 30. Dxf7+ Dg7 31. Dxg7+ Kxg7 is er nog maar ��n die kan winnen. En dat is niet zwart. Jammer. Maar een vette plusremise was het wel.

Toen was het dus aan Peter om het onmogelijke te verrichten. Ook hij bevond zich in heftige tijdnood maar weerde zich daarin voortreffelijk. Een remiseaanbod kon hij vanzelfsprekend niet aannemen, hoewel de stelling daar overigens geen enkele aanleiding toe gaf. Voordeel was wel dat ook zijn tegenstander steeds krapper in zijn tijd begon te zitten. De laatst genoteerde stelling was deze (Peter heeft zwart):

Hoe staat het? De computer geeft wit +1. Maar dat is maar een computer, wat weet die van de druk waarmee mensen worstelen als ze slechts 5 seconden per zet krijgen? In de uitvluggerfase gebeurde dan ook veel wat het daglicht nauwelijks kon verdragen. In de zeker 40 zetten die nog gespeeld zijn, cre�erde Peter een vrije h-pion, won een stuk omdat zijn tegenstander een paardvorkje miste, raakte dat stuk even later op zijn beurt weer kwijt, maar slaagde er wel in nog wat pionnen mee te graaien en daardoor het wonder daadwerkelijk te verrichten: hij won! Altijd fijn als je handig bent met vluggeren.

Dat bracht de stand op 2-2 en dat betekende dat er gevluggerd moest gaan worden. Op zich al een geweldig resultaat natuurlijk, maar nog mooier zou het zijn als ook die vluggerpotjes gewonnen zouden worden, want dan, ja dan� Maar dat was helaas een brug (veel) te ver. Twee maal achter elkaar stunten is een stuk moeilijker dan ��n maal, en de LSG�se IM�s stelden duidelijk orde op zaken: 4-0. Daar viel niet meer over te redetwisten. Geklopt en uitgebekerd.

Desalniettemin is er geen reden om niet tevreden en zelfs trots te zijn. Want laten we wel wezen, de tegenstander is de komende kampioen van Nederland en veel sterker kun je ze dus niet krijgen. En dan toch 2-2, super. Welgemoed namen we dan ook afscheid met een �tot volgend jaar�. Want dan komen we ze natuurlijk weer tegen in de beker.

   LSG 1                    2397 - Voorschoten 1            2260   2-2   (4-0)
1. Edwin van Haastert       2438 - Rosa Ratsma              2304   1-0    1-0
2. Mark van der Werf        2394 - Vincent Blom             2265   �-�    1-0
3. Jan-Willem de Jong       2436 - Peter Wilschut           2284   0-1    1-0
4. Eelke Wiersma            2319 - Henk Schouten            2186   �-�    1-0

Sander Hilarius


Vierde buigt diep voor kampioen Oegstgeest 2

Van te voren wisten wij dat het een zeer zware wedstrijd zou worden tegen de a.s. kampioen. Omdat Utile Dulci tegen Daniel Noteboom gelijkgespeeld had waren wij drager van de rode lantaarn geworden.

Traditioneel lieten enkelen veel liggen in de openingsfase: Christine moest een toren + pion geven om erger te voorkomen en Chris moest na rokade de druk op c7 verlichten ten koste van twee pionnen. Ook Gert kwam moeizaam op gang met zijn dame op de tocht en een lastig te dekken dubbelpion op de e-lijn. Op de overige borden was alles nog in evenwicht.

Aan het eerste bord bood Ronald keurig weerstand tegen de altijd gewiekste Harro Weiland. Toen zowel een paard als een loper instonden leek Ronald drie pionnen voor z�n paard te krijgen, maar zwart koos voor stukbehoud ten koste van ��n pion. Zelf had ik een prettige stelling op het bord, waarbij mijn tegenstander weinig manoeuvreerruimte kreeg. Bij Nico zag ik een redelijk te verdedigen stelling, ook toen hij een pion verloor. Chris cre�erde een vrijpion in het compacte midden. Bij Jasper zag ik na dameruil een symmetrische stelling ontstaan. Hij kon op de open d-lijn zijn torens verdubbelen. Op het bord van Teun waarde ik een erg gedrukte stelling. Toen hij meende een pion te kunnen winnen overzag hij stukverlies. Na nog wat gespartel hield hij het voor gezien. Bij Nico was het ondertussen, buiten mijn waarneming, geheel uit de hand gelopen. Christine kon nog wat speldenprikjes uitdelen, maar toen haar opponent alles doorzien bleek te hebben gooide ook zij de handdoek in de ring. Op de 25ste zet had ik mijn partij kunnen forceren, maar koos voor een rustiger tussenzetje. Twee zetten later blunderde mijn tegenstander en was het punt binnen. (1-3)

Ondertussen had Ronald aan bord 1 in gelijke stelling een remise aanbod gekregen, - voor wie hem inmiddels kent � een extra stimulans om voor de winst te gaan. Toen hij vervolgens zijn pluspion verloor koos hij toch maar eieren voor zijn geld. Aan bord 3 bouwde Gert allerlei lichte dreiginkjes in de stelling met o.m. een mogelijk stukoffer, maar de witspeler had die telkens door. Toen hij toch zijn toren offerde was het meteen gezien. Chris� tegenstander wist dameruil te forceren, zodat de vrijpion niet meer te houden was en daarmee de angel van de zwarte aanval er uit was. Tenslotte mocht Jasper het licht uit doen. In een stelling met lopers van dezelfde kleur en ieder 6 pionnen wist Joop Bakker zijn koning in het centrum te brengen. Na gedwongen loperruil brak hij de witte pionnenstructuur open en was de wedstrijd voorbij.

Als teamleider hoop ik dat wij onze krachten gespaard hebben voor de laatste ontmoeting, op 12 april thuis tegen Bodegraven 1. Afgelopen twee jaar promoveerden wij gezamenlijk, met beide keren Voorschoten 4 op de eerste plek. Als we dat in gedachten houden is er nog hoop: ��n wedstrijdpunt lijkt genoeg.

   Oegstgeest 2                 1835 - Voorschoten 4            1647  6� - 1�
1. Harro Weiland                1780 - Ronald van Vleuten       1712   � - �
2. Niek van der Maat            1945 - Ruurd de Boer            1740   0 - 1
3. Johan Boots                  1854 - Gert Both                1797   1 - 0
4. Gideon v.d. Bent             1861 - Chris Gerritsen          1811   1 - 0
5. Joop Bakker                  1809 - Jasper Zijlstra          1760   1 - 0
6. Marcel Hermans               1805 - Teun Meirink             1520   1 - 0
7. Theo Goudriaan               1789 - Christine van der Ven    1361   1 - 0
8. Geert v.d. Wulp              1836 - Nico Loomans             1476   1 - 0

Ruurd de Boer


Interne: uitslagen ronde 20

Twee externe uitwedstrijden (het vierde en het vijfde), een komende bekerwedstrijd van het eerste, proefwerkweken, griep en al dat soort zaken zorgden voor een h��l rustige ronde 20 in de interne competitie. Slechts acht partijen waren er te bewonderen, waarvan er ��n al direct niet doorging vanwege een gevalletje van niet afzeggen. Veel van de partijen waren bovendien snel klaar zodat om half elf alleen nog Roderick van Kempen en Symon Algera tegen over elkaar zaten in een verder lege zaal. Symon won. Maar dat maakten veel van de anderen niet meer mee want die waren toen al naar huis. Volgende week zijn er geen externe wedstrijden dus zal de zaal vast wel weer mooi gevuld zijn.

Zie de uitslagen en stand.

Sander Hilarius


En weer wint het eerste!

De wedstrijd in het Leidse Denksportcentrum tegen LSG 3 was er een van zinderende spanning. Nu het einde van de competitie begint te naderen � en in de verre verte het kampioenschap gloort � is elke wedstrijd weer een finale. Tegen wie het ook is, er zal gewonnen moeten worden om het vuur brandende te houden en dat valt verdomd niet mee. Tegenstander LSG 3 zit verdacht dicht bij de rode streep en zal zijn uiterste best doen om de broodnodige punten te scoren, en voor degene die denkt dat je van een degradatiekandidaat in elk geval toch wel moet kunnen winnen: zij brachten tot nu toe als enigen onze medekampioenschapspretendent DD een nederlaag toe. Ik bedoel maar.

Na zo�n twee uur spelen viel er dan ook nog weinig over de einduitslag te voorspellen. Op een enkel bord leken wij wat de overhand te hebben (David, Peter, Rosa) maar daar stonden ook wat verdachte stellingen tegenover (Henk, Jip, Kedem, Midas). En de verdachte stellingen leken verdachter dan de mooie stellingen mooier. Zoals zo vaak zou het peentjes zweten worden.

De eerste die de goede daad bij het woord voegde was David op bord 8. Die kwam met zwart prettig uit de opening en had een paard op d4 geposteerd dat daar zonder schade nauwelijks was te verwijderen. Octopus maximus. Daarna gebeurden wel wat merkwaardige zaken, in die zin dat David, bezig met een sterke aanval, plots dameruil aanbood, waar, nog merkwaardiger, zijn tegenstander niet op inging. De aanval die daar weer op volgde werd toen door David met kracht naar mat geleid. Die zat maar alvast in de knip.

Het volgende punt was maar een halve, maar kwam toch als een bevrijding. Midas werd geconfronteerd met een Wolga en een agressief opererende tegenstander. Daar houdt onze man wel van en hij ging vol op de uitdagingen in. Desalniettemin bleef de stelling ongeveer in evenwicht tot hij te midden van al die wildebrasserij en open lijnen in plaats van een safe zet te doen plots met g2-g4 kwam. Een zelfmoordpion. Het enige wat hij helaas opblies wat zijn eigen koningsstelling waar het binnen no time dan ook krioelde van de zwarte stukken. Ook al stond hij een (geofferde) kwaliteit voor, hij ging zeker een stuk verliezen en dat zag er niet best uit. Zijn tegenstander had echter grote tijdnood en die benutte Midas door een tactisch remiseaanbod te plaatsen. Met een paar minuten meer bedenktijd was de LSG�er daar vast niet op ingegaan, maar nu hij snel moest beslissen deed hij dat wel. Ontsnapt, al weet je natuurlijk nooit wat er in die tijdnood nog allemaal gebeurd zou zijn.

Rosa breidde de voorsprong verder uit. Met wit had zij in de opening een achter het bord verzonnen nieuwtje gebracht. Gewoon om uit de theorie te komen en omdat het vast niet verkeerd zou zijn. Dat was het dan ook niet, ware het niet dat zwart bij het beste tegenspel de stelling wel had kunnen egaliseren. Maar ja, als je altijd het beste tegenspel geeft word je wereldkampioen, en dat is nu juist de essentie van het schaken. Zoals het ging kreeg ze in elk geval een sterke aanval en die wist haar tegenstander niet voldoende te pareren. Er kwamen twee paarden binnenhobbelen en door er een te offeren werd de ander een onverslaanbaar monster. Punt voor Rosa en 2,5-0,5.

Dat ziet eruit of het allemaal wel op het rolletjes liep met het Voorschotense. Maar dat was niet echt het geval. Henk, Jip en Kedem namelijk stonden beroerd tot verloren, Pe